ด้วยรัก...จากใจ (ลุ้นรัก Part 4)

ตอนที่ 59 : ตอนที่ 32 (ครึ่งหลัง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 511
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    25 มิ.ย. 62

สวัสดีค่ะนักอ่านที่รักทุกท่าน....วันนี้คุณแม่มาอัพนิยายให้อ่านกันต่อแล้วนะคะที่รัก หวังว่าทุกคนสบายดีนะคะ ขอบพระคุณสำหรับคอมเม้นท์ด้วยจ้า แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าน้า...ด้วยรัก...มาทนา

############################################################################################          






          อาการหงุดหงิดงุ่นง่านของกัปตันธีรธรรมทำให้ผู้เป็นบิดามารดาได้แต่มองด้วยความกังวลใจเข้าใจถึงความทุกข์ที่กำลังมาเยือนบุตรชาย  นักบินหนุ่มเดินวนเวียนพูดจาวกวนถึงแต่เรื่องเดิม ๆ อยู่นานสองนาน

“ เราไปหาหนูเกสที่คอนโดเกริกกันดีไหม จะได้นั่งคุยกันต่อหน้า ” เอื้องฟ้า ผู้เป็นมารดาของนักบินหนุ่มถามขึ้น หลังจากที่อดใจรอมานาน ทนที่จะเห็นลูกชายสุดที่รักอยู่อย่างไม่มีความสุขต่อไปไม่ไหวแล้ว

            “ ไม่ได้นะเอื้อง ถ้าธรรมบุกไปตอนนี้  เท่ากับว่าไปเพิ่มความเครียดให้หนูเกสนะ เราต้องเชื่อเกริกสิ อย่างน้อยน้องชายต้องรู้จักวิธีปลอบใจพี่สาวดีกว่าเรา รอฟังข่าวจากเกริกก่อนก็แล้วกันนะ แล้วค่อยไปหาหนูเกสในเวลาที่เหมาะสม ” บุรินทร์ ผู้เป็นบิดาของกัปตันธีรธรรมกล่าวด้วยความเป็นห่วงไม่แพ้ลูกชาย

            “ ตอนนี้ผมยิ่งเป็นห่วงเกสมากกว่าเดิม  ผมกลัวว่าเกสจะตัดสินใจผิดพลาดน่ะครับ ” ธีรธรรมกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักใจ

            “ ถ้าจะมองในแง่ธุรกิจแล้วล่ะก็ หนูเกสจะตัดสินใจแบบนั้นก็ไม่ผิด เพราะผู้บริหารต้องมองถึงผลประโยชน์ของบริษัทเป็นหลัก  พ่อเข้าใจหนูเกสนะ  ธรรมก็ไม่ผิดที่จะปกป้องคนรักของลูก แต่ธรรมก็ต้องเคารพในหน้าที่ของเกสด้วยนะ ” บุรินทร์กล่าวกับลูกชายพร้อมทั้งวางมือหนาลงบนบ่าลูกชาย เพื่อเป็นกำลังใจ

            “ ผมเข้าใจดีทุกอย่าง และพยายามปกป้องเกสในทุก ๆ เรื่องด้วยมาโดยตลอด  แต่เรื่องนักบินเอ็นจิเนียร์นี่เป็นอะไรที่ผมต้องคัดค้านครับพ่อ  แต่ถ้าเกสตัดสินใจเซ็นอนุมัติให้นักบินเอ็นจิเนียร์เป็นนักบินพาณิชย์จริงแล้วล่ะก็  ผมจำเป็นต้องทำหน้าที่ของผมเช่นกัน ” ธีรธรรมกล่าวน้ำเสียงหนักแน่นพร้อมพ่นลมหายใจแรง

            “ แต่มาคิดอีกที คนที่อยู่เบื้องหลังนักบินเอ็นจิเนียร์นี่ คงอยากดันให้นักบินกลุ่มนี้เข้ามาเพื่อคานอำนาจของนักบินยูเนี่ยนแน่ ๆ พ่ออยากจะเดินเข้าไปบอกผู้อยู่เบื้องหลังจังเลยว่า มันไม่ได้ง่ายอย่างที่พวกคุณคิดหรอกนะ ” บุรินทร์กล่าวพร้อมเสียงหัวเราะหึหึในลำคอ การสนทนาเป็นไปอย่างเคร่งเครียดแต่ราบรื่นดี จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนว่ามีข้อความเข้ามาในเครื่องมือสื่อสารของกัปตันธีรธรรมดังขึ้น นักบินหนุ่มรีบกดอ่านข้อความที่ถูกส่งมาถึงเขา เสียงกัดฟันดังกรอดเสียดสีกัน จนผู้ใหญ่รอบกายต้องถามด้วยความเป็นห่วงพร้อมทั้งบอกให้นักบินหนุ่มใจเย็น เมื่อทุกคนในครอบครัวทราบเรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว  ธีรธรรมไม่อาจทนรอพบเกสราได้อีกต่อไป ชายหนุ่มตัดสินใจไปหาคนรักทันที เมื่อประตูห้องพักของหนุ่มผมยาวได้ถูกเปิดออก  กัปตันหนุ่มรีบก้าวเท้าเข้าห้องทันที เดินตรงดิ่งไปยังหญิงสาวที่กำลังนอนซมเช็ดน้ำตาอยู่ที่โซฟาด้วยความรักและเป็นห่วงยิ่งกว่าชีวิตของเขา เกสราโผเข้ากอดร่างหนาของธีรธรรมแน่น วงแขนแข็งแรงที่โอบกอดร่างบอบบางเสมือนบอกให้คนในอ้อมอกไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น เขาพร้อมที่จะปกป้องเธอทุกเมื่อ เกริกพลมองคู่รักกอดกันกลมนิ่ง ต่างคนต่างนิ่งในอ้อมกอดอบอุ่นของซึ่งกันและกัน

            “ อย่าคิดมากเรื่องจีจี้นะครับ เกสไม่ใช่คนผิด เรื่องนี้ใครเป็นก่อก็ต้องรับผลกรรมไป ” นักบินหนุ่มกล่าว

            “ เกสเหนื่อยค่ะพี่ธรรม เกส...” ดอกเตอร์สาวไม่สามารถพูดอะไรได้อีก รู้สึกลำคอตีบตัน มีเพียงหยาดน้ำตาที่รินไหลปนเสียงสะอื้นแทนความรู้สึกบอบช้ำข้างใน ความเจ็บปวดทางใจ ณ เวลานี้ หรือจะสู้ความเจ็บปวดทางกาย เกสรายกมือขึ้นกุมขมับทั้งสองข้างก่อนจะเอนร่างลงไปนอนกับโซฟา ธีรธรรมหันไปหากระเป๋าถือคนรัก ลงมือสำรวจหายาวิเศษเพื่อระงับความปวดแต่แล้วก็ไม่พบ ดอกเตอร์สาวคิดว่าตัวเองคงลืมไว้ที่ออฟฟิศ เนื่องจากความปวดได้ทวีความรุนแรงขึ้นมากขึ้น  จนเกสราทนไม่ไหว กัปตันหนุ่มจึงติดต่อน้องชายซึ่งเป็นแพทย์ให้มาดูอาการคนรัก เมื่อกัปตันนฤดลได้ฉีดยาระงับอาการปวดชนิดเฉียบพลันพร้อมด้วยยาบำรุงให้กับว่าที่พี่สะใภ้เสร็จและร่วมพูดคุยกันสักพักใหญ่ระหว่างเกสรานั้นก็ได้นอนหลับพักผ่อน เมื่อพ้นร่างของนายแพทย์นักบินหนุ่มไปแล้ว  เกริกพลจึงพูดคุยกับธีรธรรมเกี่ยวกับปัญหาของเกสรา ระหว่างนั้นบิดามารดาก็ได้โทรติดต่อมาหาลูกสาวเป็นครั้งที่ร้อยแล้วก็ว่าได้ หนุ่มผมยาวได้แต่มองแล้วถอนหายใจ ก่อนเอ่ยปากพร่ำบ่นกับคนข้างกาย  ซึ่งนั่งถอนหายใจแข่งกับหนุ่มมาดเซอร์

            “ คุณพ่อคุณแม่คงไม่สนใจหรอกนะ ว่าพี่เกสจะเจ็บไข้ได้ป่วย หรือว่าอยู่ดีมีสุขไหม นี่คงจะโทรมากดดันพี่เกสเรื่องการประมูลสร้างสนามบินใหม่พรุ่งนี้แน่ ๆ เลย ”

            “ ศึกนี้ก็หนักสำหรับเกสนะเกริก เพราะพวกคณะกรรมชุดใหญ่ชุดนี้เนี่ย เป็นคนของนักการเมืองฝ่ายตรงข้ามกับคุณพ่อเกส เฮ้อ! คิดแล้วก็เหนื่อยแทนเกส ” นักบินหนุ่มกล่าวน้ำเสียงอ่อนเพลีย

            “ เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นเรื่องของวันพรุ่งนี้ละกัน ตอนนี้พี่ธรรมไปดูแลพี่เกสเถอะครับ ผมขอออกไปทำธุระข้างนอกแป๊ป ” เกริกพลลุกขึ้นพร้อมส่งยิ้มอ่อนให้ธีรธรรม กัปตันหนุ่มไม่ว่าอะไรได้แต่พยักหน้ารับ แล้วเดินเข้าห้องนอนของเกสราไปอย่างเงียบ ๆ ร่างบอบบางที่นอนหลับไปตั้งแต่ช่วงค่ำ พอรู้สึกตัวอีกที เปลือกตาคู่สวยพยายามเปิดสู้แสงสว่างจ้านอกห้องที่ส่องทะลุกระจกใส หญิงสาวนอนฟังเสียงข้างนอกด้วยความเหนื่อยล้า ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงและกำลังจะลุกจากเตียง เมื่อนึกถึงภาระและหน้าที่ที่จะต้องทำในวันนี้  เสียงประตูห้องที่ถูกเปิดออก ช่วยหันเหสายตาของสาวสวยบนเตียงให้จ้องมองไปยังหนุ่มร่างสูงหนาในสภาพที่ยังสวมชุดนอนแทย คู่หมั้นหนุ่มยิ้มกว้างเข้ามาหาเธอด้วยความเบิกบานพลางบอกให้ลุกขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า จะได้กินอาหารเช้าก่อนออกไปทำงาน เกสรายังมีสีหน้าเศร้า เรียบนิ่ง ถึงแม้ธีรธรรมและน้องชายจะคอยพูดคุยแต่เรื่องสนุกสนานเพื่อให้เธอได้รู้สึกผ่อนคลาย แต่อารมณ์ของผู้บริหารสาวตอนนี้กลับไม่สนุกเอาซะเลย ได้แต่พยายามปรับสภาพจิตใจให้พร้อมรับมือกับปัญหาที่กำลังจะได้เจอะเจอในวันนี้  เมื่อรถส่วนตัวของกัปตันธีรธรรมจอดเทียบขอบฟุตบาทหน้าสำนักงานการบินแห่งชาติ นักบินหนุ่มบอกลาแฟนสาวตามปกติแล้วจะไปเข้าประชุมผู้บริหารระดับสูง ที่ธนาคารอมรเลิศหลังจากส่งเธอแล้ว เกสราพยักหน้ารับทราบ ก่อนเอ่ยปากกับคนรัก

            “ หวังว่าวันนี้ทุกอย่างคงผ่านพ้นไปได้ด้วยดีนะครับเกส ถ้าพี่ธรรมประชุมเสร็จแล้วจะรีบมาหา ”

            “ ขอบคุณมากนะคะพี่ธรรม ที่เป็นทั้งกำลังและคอยดูแลเกสอย่างดีมาโดยตลอด...” ผู้บริหารสาวกล่าวน้ำเสียงแผ่วเบาลงในช่วงท้าย แววตามองลึกเข้าไปยังดวงตาสีเข้มตรงหน้า ธีรธรรมถอนหายใจเบา บีบมือเรียวบางแน่น ก่อนกล่าวจริงจัง

            “ ทำหน้าที่ของเกสให้สมบูรณ์ที่สุด และยึดความถูกต้องเป็นหลัก แล้วทุกอย่างจะดีเอง เชื่อพี่ธรรมนะเกส! ” นักบินหนุ่มกล่าวจบ ร่างบอบบางของเกสราเอนเข้าหาอ้อมอกอุ่นเพื่อขอกำลังใจ วงแขนแข็งแรงของกัปตันหนุ่มที่โอบกอด ทำให้ผู้บริหารสาวรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาก อย่างน้อย...ยังรู้ว่า ธีรธรรมอยู่ข้างเธอ           
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

273 ความคิดเห็น

  1. #260 Jasmine_mine (@Jasmine_mine) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 08:26

    รอเสมอค่ะ

    #260
    0
  2. #259 srivara (@srivara) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 20:26

    สงสารเกสจัง

    #259
    0
  3. #258 sawutdipab (@sawutdipab) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 17:54
    มาอัพบ่อยๆนะคร้า รออ่านตลอดเลย
    #258
    0