D@rK-DeviL แก๊งอันตรายกับนายอันธพาล [Re-Write]

ตอนที่ 3 : D@rK-DeviL : ตอนที่ 1 รักแรกพบ - 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 964
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    24 มี.ค. 61

            “แกๆ...ฉันชอบมิกซ์ว่ะ ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็นฉันกรี๊ดกร๊าดอยู่ในห้องน้ำหญิง ขณะที่ผักบุ้งกำลังเสริมสวยตรงหน้ากระจกบานเล็กบริเวณอ่างล้างมือ
            “แกก็ไหว้ซะสิ! แค่นี้ทำเป็นตื่นเต้นไปได้ หน้าตาก็งั้นแหละผักบุ้งทำเมินกับความบ้าผู้ชายของฉัน
            “โหย!!! ถ้ามิกซ์หน้าตางั้นๆ ผู้ชายทั้งโลกก็คงหน้าตาย่ำแย่เกินแก้ไขแล้วล่ะฉันเอ่ยไปตามความคิด เพราะตั้งแต่เกิดมาก็พบเจอแต่ผู้ชายหน้าตาธรรมดาดาษดื่นเต็มไปหมด ที่เห็นว่าน่ารักขั้นเทพก็คือ มิกซ์ นี่ล่ะ!
            “ยัยโง่! รู้ไว้ซะว่านี่แค่เบๆ เตรียมตัวเผื่อใจไว้ให้ดี ถ้าเธอเจอ D@rK-DeviL ทุกคนจะหลงจนโงหัวไม่ขึ้นเชียวล่ะ โดยเฉพาะประธานนักเรียนสุดหล่อผักบุ้งเอานิ้วจิ้มหน้าผากฉันก่อนเสยผมตัวเองแล้วมัดรวบด้วยยางสีชมพู
            “แกพูดเหมือนรู้ดีจังนะ ทั้งๆที่เข้ามาเรียนในโรงเรียนนี้พร้อมกับฉันแท้ๆ
            “ยัยเฟิร์น...แกจะย้ายโรงเรียนทั้งทีไม่คิดหาข้อมูลอะไรเลยหรือไง บ้านก็ออกร่ำรวย อินเทอร์เน็ตมีไว้ทำพระแสงดาบคาบค่ายอะไรยะ หัดเปิดดูข่าวสารบ้าง ไม่ใช่เอาแต่เล่น Facebook ส่องผู้ชายไปวันๆ
            โอ้ยยย!!! เจ็บปวดกับคำด่าทอที่ออกมาเป็นชุดจากปากเพื่อนสนิท
            “อ้อ...มีอีกเรื่องที่ต้องบอกให้รู้ไว้ ฉันเข้ามาเรียนที่เซเลพาเทีย ไม่ใช่เพราะเห็นว่ามันหรูเลิศอลังการหรอกนะ แต่เพราะ D@rK-DeviL ต่างหาก โฮะๆๆผักบุ้งหัวเราะเหมือนนางมารร้าย ในขณะที่ฉันแทบกระชากเพื่อนสนิทมางับหัว
            “อ้าว! ไหนแกบอกว่าอยากมาเรียนที่นี่ เพราะต้องการเรียนภาษาและยกระดับตัวเองไง ฉันเลยมาเรียนด้วย
            “ถ้าไม่พูดแบบนั้นแม่จะยอมให้ย้ายโรงเรียนเหรอยะ อุ้ย...จะหมดคาบพักเที่ยงแล้ว กลับห้องเรียนกันเถอะผักบุ้งมองนาฬิกาข้อมือเรือนงามพลางรวบรัดตัดตอน
            รู้สึกเหมือนโดนเพื่อนรักทรยศหักหลังยังไงพิกล ฮือๆๆๆ…
            “แกเข้าห้องเรียนไปก่อนละกัน เดี๋ยวฉันขอเข้าห้องน้ำก่อน มัวแต่ฟังแกจนลืมทำธุระส่วนตัวเลยผักบุ้งทำหน้าแหยๆโบกมือไล่ก่อนเดินออกไปจากห้องน้ำ ส่วนฉันก็รีบไปปฏิบัติภารกิจพิชิตฝันให้เสร็จ
            ฉันเปิดก๊อกแล้ววักน้ำขึ้นมาล้างหน้า พลางถอนหายใจให้กับความบ้าผู้ชายของเพื่อนสนิทที่มีมากกว่าฉันถึง 30 เปอร์เซ็นต์ ถ้ารู้ว่ามันเข้ามาเรียนที่โรงเรียนแห่งนี้เพราะความบ้าผู้ชาย หรือ D@rK-DeviL อะไรนั่น ฉันคงไม่ถ่อตามมาเรียนด้วยแน่ๆ แม้ครอบครัวฉันจะมีฐานะร่ำรวย แต่ก็ไม่ได้เป็นเศรษฐีเหมือนอย่างครอบครัวผักบุ้งที่แม่เป็นถึงเจ้าของบริษัทจิวเวอร์รี่เครื่องประดับเพชรพลอยส่งออกเมืองนอกได้เงินหลายร้อยล้านต่อปี ส่วนแม่ฉันเป็นแค่ผู้จัดการสาขาในบริษัทของแม่ผักบุ้ง ส่วนพี่ชายคนโตก็เป็นตำรวจกินเงินเดือนข้าราชการไม่เท่าไหร่ พี่สาวคนรองก็กำลังเรียนอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนสตรีนารีวิทยาโรงเรียนรัฐบาลไม่เด่นดัง มีแต่ฉันที่หัวสูงนอกคอกเรียนโรงเรียนนานาชาติ โชคดีว่าบริษัทที่พ่อทำงานอยู่นั้นอยู่ประเทศญี่ปุ่นเลยได้เงินเดือนสูงตามตำแหน่งและค่าครองชีพ พอมีเงินเหลือเก็บส่งลูกสาวน่ารักๆคนนี้ให้เรียนได้ดั่งใจ
            กิ๊งก่อง!
            เสียงออดหมดเวลาพักเที่ยงดังขึ้นขัดอารมณ์ แต่มันก็ทำให้ฉันตาลีตาเหลือกเผ่นออกจากห้องน้ำ เพื่อเข้าห้องเรียนในคาบบ่ายได้อย่างรวดเร็ว
            โครม!
            ร่างอันบอบบางของฉันชนกับอะไรบางอย่างจนปลิวถลาไปนอนซบพื้นเหมือนนางเอกละคร ก่อนเงยหน้ามองสาเหตุก็พบ ว่า...เป็นหญิงสาวสองคน ท่าทางจะเป็นรุ่นพี่เสียด้วย (สันนิษฐานจากรอยตีนกาที่มาก่อนวัยอันควร)
            “ยัยเซ่อ! เดินยังไงไม่ดูตาม้าตาเรือ ห๊ะ!!! ถ้าฉันเป็นอะไรไปเธอจะรับผิดชอบยังไงเธอส่งเสียงแว้ดขึ้นมาอย่างเกรี้ยวกราด
            ให้ตายสิ! ยัยหญิงถึก...ยืนด่าเหมือนตัวเองบาดเจ็บสาหัส ส่วนฉันล้มลงไปกองบนพื้นยังไม่พูดอะไรสักแอะ แต่ความที่เป็นนางเอกทำให้พูดอะไรมากไม่ได้อีกอย่างกฎกติกาที่ห้ามทะเลาะวิวาทมันค้ำคอเอาไว้ด้วย
            “ขอโทษนะคะ พอดีหนูเห็นว่าออดดังแล้วก็เลยรีบไปหน่อย กลัวเข้าห้องเรียนสายฉันพยายามพูดจาให้ดูอ่อนน้อมถ่อมตนที่สุดในชีวิต
            “ขอโทษแล้วมันทำให้เพื่อนฉันหายเจ็บเหรอ เตยตบสั่งสอนมันสักทีสิผู้หญิงอีกคนเอ่ยบอกพลางดันยัยนั่นเข้ามาหาฉัน
            “ได้เลยตาล...กำลังคันไม้คันมือพอดีรุ่นพี่คนนั้นกระชากเสื้อฉันดึงขึ้นมา
            กรี๊ดดดดด!!! เบาๆค่ะ เดี๋ยวสูทขาด ตัวละหลายพันบาทนะนั่น (ไม่ได้ห่วงชีวิตเลยตู) ฝ่ามือหนาเงื้อขึ้นสูง แล้วฟาดลงมาสุดแรง ในขณะที่ฉันหลับตาปี๋เพราะความกลัว
            “กฎข้อที่ 2 ห้ามนักเรียนก่อการทะเลาะวิวาทอย่างเด็ดขาดเสียงเทพบุตรลงมาจุติช่วยฉันดังขึ้น มิกซ์จับข้อมือของยัยเตยได้ทันท่วงที ฉันเห็นสีหน้าซีดเผือดของรุ่นพี่ 2 คนนั้นเมื่อเจอหน้าเขา
            “ละ...แล้วไงล่ะ นายเป็นเด็กใหม่เพิ่งเข้า D@rK-DeviL คิดว่าจะมีสิทธิ์ลงโทษรุ่นพี่อย่างฉันเหรอยัยนั่นทำใจดีสู้เสือแม้เหงื่อจะแตกพลั่กๆ ทำเอาฉันอดสมเพชเวทนาไม่ได้
            “ผมไม่จัดการเองหรอกครับ แต่ก็ส่งตัวไปให้พี่ชายผมที่ชื่อ เกมส์ น่ะมิกซ์ ยิ้มหวานขัดกับคำพูดนิดหน่อย เธอสองคนถึงกับเข่าอ่อนเมื่อได้รู้ว่าจะถูกส่งตัวไปให้พี่ชายของมิกซ์ที่ชื่อเกมส์  จึงรีบขอโทษขอโพยทันที
            “ขะ...ขอโทษนะ...อย่าส่งตัวพวกพี่ไปเลย
            ฉันมองดูพวกเธอที่เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าในแทบพริบตาก็รู้สึกชื่นชม D@rK-DeviL ขึ้นมานิดหน่อยที่สามารถทำให้ฉันรอดพ้นจากการโดนตบได้หมาดๆ
            “ก็ได้ครับ แต่คราวหน้าอย่าแกล้งเพื่อนของผมอีกนะครับมิกซ์ยิ้มหวานโปรยเสน่ห์ ทำเอายัยเตยหอมกับยัยตาลโตนดอะไรนั่นทำหน้าเคลิ้มฝันให้กับรอยยิ้มนั้นทั้งๆที่เพิ่งโดนดุมา แต่มันก็ไม่น่าแปลกหรอก เพราะขนาดฉันยังอดหวั่นไหวไม่ได้เลย
            “ค่ะๆยัยพวกนั้นรีบรับคำ พลางโบกมือให้เขาแล้วจากไป ฉันยืนมองด้วยความทึ่งสุดๆ ก่อนจะอึ้งเมื่อมิกซ์หันมาเอ่ยถามฉันด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย
            “เฟิร์น...เป็นอะไรหรือเปล่า
            “ไม่เป็นอะไรหรอก ว่าแต่นายจำชื่อฉันได้ด้วยเหรอ
            ดีใจสุดๆไปเลย >[]<
            “จำได้สิ...ก็พวกเราเรียนห้องเดียวกันนี่ ที่สำคัญนักเรียนใหม่ที่ย้ายเข้ามามีแค่ 3 คน นอกจากฉันก็คือพวกเธอ จำง่ายๆผักบุ้งจะสวย ส่วนเฟิร์นจะไม่สวย...ฮ่าๆๆ
            เสียใจสุดๆไปเลย TToTT
            ก็พอรู้ตัวนะ ว่า...ไม่สวย แต่พูดจาแบบนี้มันทำร้ายจิตใจกันเกินไปหน่อยนะ ฮึกๆๆๆ…
           
ถ้าเธอสวยฉันไม่ช่วยนะเนี่ย...ฮ่าๆๆมิกซ์หัวเราะเมื่อเห็นฉันทำหน้าเบ้ก่อนจะเปลี่ยนไปทำหน้าเศร้าเคล้าน้ำตาที่คลอเบ้าว้า...อย่าร้องไห้สิ มันจะยิ่งทำให้เธอไม่สวยนะ เฮ้ย! ฉันล้อเล่นน่ะ ถ้าเธอไม่สวย ไม่น่ารัก ฉันคงไม่สนใจเธอจนนั่งมองตลอดคาบเช้าหรอก...อุ๊บส์มิกซ์ปิดปากตัวเองทันที
            นายตั้งใจจะพูดอะไรกันแน่ฉันถามด้วยความสงสัย ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองจนเกินไป
            เอ่อ...เธอเชื่อเรื่องรักแรกพบไหมล่ะมิกซ์ถามฉันกลับมาพร้อมใบหน้าที่แดงระเรื่อ
            พระเจ้า!!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

72 ความคิดเห็น