แรกรักบรรณาการ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 41,171 Views

  • 107 Comments

  • 314 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,330

    Overall
    41,171

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 6 สาวกโลลิคอนหรือ? 60%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2006
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 120 ครั้ง
    10 ก.พ. 62


เพิ่งได้พูดคุย หยอกเย้ากันดีๆ ไม่เต็มวันด้วยซ้ำจะให้กลับไปตั้งแง่หาเรื่องกันอีกเหมือนเดิม มีหรือที่พิชชุดาจะยอมง่ายๆ

พอเห็นเขาลืมตาขึ้นจ้องหน้าเธออย่างไม่สบอารมณ์ก็ส่งยิ้มงอนง้อให้ หากแต่มันยังไม่ได้ผลเพราะเขาก้าวขาไปอีกด้านหนึ่ง คราวนี้พิชชุดาเลยรีบถอยไปจนติดประตูห้อง ถ้าไม่ยกโทษให้ก็อย่าหวังว่าจะได้ออกไปจากห้องเธอเลย

“ลูกพลับ ใครใช้ให้ไปยืนอย่างนั้น”

ถึงจะตกใจสุดขีดกับเสียงตวาดดุ แต่คนหัวรั้นก็ยังยืนอยู่ที่เดิม

...ที่ต้องถามออกไปอย่างนั้นเพราะเขาแทบจะปรี่เข้าไปกระชากร่างน่าปรารถนาเข้ามาปะทะอก ด้วยเหตุผลที่เธอยั่วอารมณ์ด้วยท่ายืนเอามือทั้งสองข้างไพล่หลัง ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังอวดยอดทรวงที่ผลิดันเสื้อคลุมให้เขาได้มองอย่างไม่ต้องอาศัยจินตนาการเข้าร่วมก็รู้ขนาดของก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นนั้นกำลังเหมาะมือ

“โธ่... พลับขอโทษอีกครั้งก็ได้ เฮียเวยอย่าดุนักสิคะ”

“ฉันจะฟาดเธอไม่เลี้ยงเลย ถ้ายังไม่ถอยออกมาจากประตู”

พิชชุดาทำหน้ามุ่ย นึกตำหนิตัวเองที่ไม่ควรเข้าไปแอบอยู่ในห้องเขาเลยพานทำให้เขาโกรธ ส่วนเรื่องน่าประทับใจเหมือนเมื่อชั่วโมงที่ผ่านมาก็คงจะไม่เกิดขึ้นอีกอย่างแน่นอน

โดยปกติแล้วบ่อน้ำตาจะอยู่ตื้นก็ต่อเมื่อใช้มันงอนง้อผู้เป็นแม่เท่านั้น แต่ครั้งนี้เธอเสียดาย และเสียใจจนยอมหลีกทางให้เขาพลางคิดในใจว่า... ถ้าได้ยินคุยกับคนอื่นก็คงไม่เท่าไร แต่นี่ได้ยินเขาคุยกับแฟนเก่าซึ่งตอนนี้อาจจะกลายมาเป็นแฟนคนล่าสุดไปแล้วก็ได้ ถึงได้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟอย่างนี้

เห็นเธอเดินน้ำตาคลอ หน้าหงอยเหงาแล้วอยากโขกหัวตัวเองกับประตูห้องนัก ทั้งที่สมองสั่งให้เดินออกไป แต่ใจกลับมีอำนาจเหนือกว่า

ความฉุนเฉียวลดระดับลงจนเหลือไว้แต่ความสงสาร ซึ่งทำให้เขาเดินกลับไปนั่งลงบนเตียงนุ่มเคียงข้างเธอ

“พลับรู้ว่าที่เฮียเวยโกรธมากเพราะคนที่ปลายสายคือคุณอัลลี่”

อืม... ไปกันใหญ่จริงๆโจเวยคิดในใจแล้วปล่อยให้เธอพูดออกมา อยากรู้นักว่าสาวสิบแปดปีจะมีความคิดเห็นอย่างไร

“แต่เมื่อวานพลับแค่จะเอาพายสับปะรดไปให้จริงๆ แต่พอเห็นเฮียเวยกำลังติดสายก็เลยยืนอยู่ตรงนั้น จะว่าพลับเสียมารยาทก็ต้องยอมรับเพราะพลับก็ไม่รู้ตัวว่าทำไมถึงไม่เดินออกมา แอบอยู่ตรงนั้นจนเฮียเวยคุยจบ แล้วก็...”

“พูดต่อสิ แล้วก็อะไร”

มาถึงตรงนี้แล้วบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้จริงๆ จะเงยหน้ามองเขาก็ไม่ได้อีกเช่นกัน พิชชุดาจึงได้แต่มองฝ่ามือของตัวเอง

“เห็นหมดแล้วล่ะสิ ใช่ไหม ตอบ”

คาดคั้นอย่างถึงที่สุด แล้วเธอก็ได้แต่พยักหน้าพร้อมครางรับ “อื้อ แต่พลับ ไม่เห็นหรอก คือไม่ได้มอง”

“โกหกทั้งเพ หน้าแดงลามไปถึงหูจนคนอื่นนึกว่าไม่สบายแบบนั้นแล้วยังจะพูดมาได้ว่าไม่เห็น” โจเวยดุออกมาอย่างเหลืออด

“เดี๋ยวเถอะ”

หากคนทำผิดโดยไม่ตั้งใจเลยฮึดสู้บ้าง “อะไรล่ะ จู่ๆ เฮียเวยก็ถอดเสื้อผ้า พลับจะห้ามก็พูดไม่ออก”

“ยังจะเถียง ก็นั่นมันห้องส่วนตัว จะทำอะไรต้องประกาศให้คนทั้งบ้านรู้ก่อนหรือไง”

คราวนี้พิชชุดาเงยหน้าขึ้นสบสายตาเขาเพราะหาข้อโต้แย้งไม่ได้เลย “ก็ใช่...”

“ถ้าเป็นเราจะรู้สึกยังไง มีคนเข้าไปแอบในห้องดูเราโป๊เนี่ย”

“ก็โกรธ แต่คงไม่โกรธขนาดเฮียเวย” พอตอบออกไปแล้วเห็นเขาตาลุกขึ้นมาอีกครั้ง เลยรีบแก้ตัว “อีกอย่างพลับขอโทษไปไม่รู้กี่ครั้งแล้ว เฮียเวยก็หายโกรธสิคะ”

“พวกถ้ำมองเหมือนกันน่ะสิ ถึงจะได้เข้าใจแล้วหายโกรธง่ายๆ”

พิชชุดาส่ายหน้าดิกกับข้อกล่าวหานั้น “พลับไม่ใช่พวกถ้ำมองนะ เฮียเวยอย่ามาปรักปรำ”

ถ้าเถียงน้อยลงกว่านี้หน่อยเขาก็คงไม่คิดอยากแกล้งเธอ โจเวยนึกเข่นเขี้ยวอยู่ในใจ

แอบเข้าห้องไปดูเขาโป๊ยังไม่จบเรื่อง ตอนนี้เธอยังไม่รู้จักสำรวจความเรียบร้อยของตัวเอง สาบเสื้อคลุมที่ตอนยืนคิดว่ามันแยกออกจากกันมากแล้ว เวลานั่งมันยังแยกออกจากกันมากกว่าเดิม

ที่โหดร้ายกับเขามากไปกว่านั้นคือเวลาจะพูดจะจากับคนที่ตัวเล็กกว่าก็ต้องก้มลงไปหา แล้วสองตาเขาก็ไม่ใช่ตาถั่วที่จะมองของสวยงามได้โดยไม่รู้สึกรู้สาอะไร


...อย่างน้อยก็ต้องขู่ให้เธอกลัว เพราะถ้าอยู่กับผู้ชายคนอื่นคงต้องระวังตัวให้มากกว่านี้

ไวเท่าความคิดโจเวยยื่นมือข้างหนึ่งขึ้นมากำสาบเสื้อคลุมที่แยกกว้างไว้ด้วยมือข้างเดียว ทว่าพิชชุดากลับตกใจสุดขีดเอนตัวหนีตามสัญชาตญาณ

คนหนึ่งตกใจเพราะไม่เคยถูกใครขยุ้มคอเสื้อมาก่อนในชีวิต จึงเบี่ยงตัวหนีสุดแรง หากอีกคนหนึ่งที่ตั้งใจจะขู่โดยไม่ทันได้คิดว่าการทำเช่นนี้ดูคล้ายหาเรื่องมากกว่าขู่ให้หลาบจำ จังหวะที่เธอออกแรงเหมือนจะสู้ โจเวยจึงรีบเลื่อนมือข้างหนึ่งมากอดหัวไหล่กลมกลึงเอาไว้ ก่อนจะเสียหลักล้มลงไปนอนคร่อมร่างของเธออยู่บนเตียง

“เฮียเวยจะทำโทษพลับเหรอ” พิชชุดาถามเสียงสั่น หลับตาแน่นปี๋พยายามรั้งข้อมือข้างที่กำเสื้อของตนออก

แต่เธอกลับไม่รู้ตัวเลยว่าการดิ้นรน หวาดกลัวเหมือนจะถูกเขาทำโทษยิ่งเป็นการเบียดเสียดร่างกายให้แนบชิดกันมากขึ้น ตอนนี้ขาข้างหนึ่งยังเลื่อนขึ้นมาก่ายเกยร่างของเธอเอาไว้

“ลูกพลับ หยุดดิ้นเดี๋ยวนี้”

ถ้าสาวน้อยจะสังเกตความเปลี่ยนแปลงที่แนบชิดกับร่างกายของตนสักนิด เธอจะรับรู้ได้ว่าเนื้อตัวส่วนที่เคยเห็นและรู้สึกพรั่นพรึงกำลังแข็งแกร่ง ให้ความรู้สึกดุดันไม่แพ้น้ำเสียงที่ได้ยิน

“เฮียเวยก็ปล่อยคอเสื้อพลับก่อนสิ มาขยุ้มแบบนี้ก็เคยเห็นแต่คนจะทะเลาะกัน”

“อ้อ...” ครางรับ และเพิ่งรู้ตัวว่าที่เธอพูดมานั้นถูกต้อง

แต่พอจะปล่อยมือหนุ่มใหญ่ขี้แกล้งกลับต้องพ่นลมหายใจอันร้อนผ่าวออกมา เมื่อเชือกของสายรัดชุดคลุมคลายปมจนเผยให้เห็นเรือนร่างงดงามกระจ่างตา ที่ทำให้ความปรารถนาเขาเดือดพล่านก็คงจะเป็นหน้าท้องแบนราบ แล้วส่วนที่ต่ำกว่าท้องน้อยยังเหมือนมีไออุ่นไหลวนปะทะกับท่อนขาของเขา

“ลูกพลับ หยุดดิ้นแล้วลืมตาขึ้นมามองฉันก่อน”

พิชชุดาค่อยๆ หรี่ตาขึ้นมามองเขาตามคำสั่ง พร้อมถามอย่างระมัดระวัง “อะไรคะ”

“สายรัดเสื้อคลุมเราหลุด”

“อะไรนะ” สาวน้อยได้ยินชัดเจน แต่กลับย้อนถามออกไปด้วยน้ำเสียงแหลมปรี๊ด...

“ฉันจะปล่อยมือแล้วนะ” โจเวยบอก เพราะคิดว่าพอตนปล่อยมือ เธอจะรีบดึงสาบเสื้อคลุมเข้าหากัน แต่เรื่องกลับไม่ง่ายเช่นนั้น

พอรู้ว่าตัวเองโป๊ความลนลานก็เกิดขึ้น พิชชุดารีบกอดร่างแกร่งเอาไว้แน่นเพราะเป็นสิ่งเดียวที่อยู่ใกล้มือมากที่สุด เอาตัวของเขามาบังไว้ก่อน เรื่องอื่นค่อยคิดกัน “อย่าปล่อยนะ ถ้าปล่อยก็เห็นพลับหมดพอดี ไม่เอา...”

ถ้าใส่เสื้อผ้าครบชิ้นตอนที่เธอออกแรงรัดร่างกายจนได้แนบชิดกันอยู่เช่นนี้ โจเวยจะไม่ร้องขอความเห็นใจจากใครเลย แต่...

“อา... ให้ตายเถอะลูกพลับ เธอคิดว่าฉันเป็นพระอิฐพระปูนหรือไง”

*********

ตายไปเลยไหมเฮียเวย!

โป๊กันไปแล้ว ตอนต่อไปทำอะไรดีย์

อะคึๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 120 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #59 wannipha18051983 (@wannipha18051983) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:22
    ฟินสุดๆรอเล่มค่ะ
    #59
    1
  2. #57 shruy (@shruy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:21

    ฟินนน#@$$$$

    #57
    1
  3. #55 Spearmiint (@Spearmiint) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:27
    555​ สงสารเฮีย
    #55
    1
  4. #54 SSIKKHA (@3520100699189) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:26

    555555 อิตาลุุงแก่

    #54
    1
  5. #53 กับยารัตน์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:21

    ค้างงงงง

    #53
    1