ME! THE ONLY ONE (เปิดพรีฯ ถึง 6 ธ.ค. 62)

ตอนที่ 11 : Chapter 8 แล้วฉันจะทำให้เธอเปลี่ยนใจ [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    9 พ.ย. 62


 

:: คำเตือน ::

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป

มีเนื้อหายั่วยวนกระแทกใจและใช้ความรักแรง

อาจมีภาพ คำพูดหรือฉากไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม เพศ และภาษา

โปรดใช้วิจารณญาณในการเสพติด... อ่านให้สนุกนะคะ

ด้วยรักและล่อลวง

- CHERMADA -


 

Chapter 8

แล้วฉันจะทำให้เธอเปลี่ยนใจ

[3]

 

Music: Feelings - Lauv

 Is my love too much? Is it just enough for you, for you?
'Cause it's getting late, would you like to stay
'Cause I'm bad at reading signs

But I, I wanna do whatever you wanna do
If you wanted to, girl, we could cross that line
Know we've been friends
And love only knows broken ends, yeah
That's what you said but girl let me change your mind

 

ความรักของฉันมันมากไปหรือเปล่า มันเพียงพอสำหรับเธอไหม 
นี่ก็จะดึกแล้ว เธออยากอยู่ที่นี่ปะ
เพราะฉันอ่านท่าทีต่างๆ ไม่เก่งเลย

แต่ฉันอยากทำอะไรก็ตามที่เธออยากทำ
ถ้าเธอต้องการ ที่รัก เราสามารถข้ามเส้นนั้นไปได้นะ
รู้แหละว่าเราเป็นเพื่อนกันมาตลอด
และมีแค่ความรักเท่านั้นที่รู้จักจุดจบพังๆ
เฮ้ นั่นมันคือสิ่งที่เธอพูด แต่ให้ฉันเปลี่ยนใจเธอเถอะ


 

3


 

MATT’S POV

ในที่สุดเช้านี้ผมก็ลากเมี่ยงมากินข้าวด้วยกันได้สำเร็จ ให้มันรู้ไปสิ เอาของของกินร้านโปรดมาล่อขนาดนี้แล้วถ้ามันยังกล้าเล่นตัวต่อไปคงต้องโดนตีสักหน่อย

ช่วยไม่ได้ ผมชอบเวลามีมันอยู่ด้วยกันที่สุดแล้ว

“เธอยังคิดมากเรื่องเมื่อคืนอยู่เหรอ”

ผมเอ่ยถามออกไปหลังจากเห็นว่า ตลอดทางที่นั่งรถมาด้วยกันจนกระทั่งตอนนี้ที่นั่งอยู่ในร้านข้าวมาสักพักแล้ว สีหน้าของเพื่อนสนิทก็ยังดูไม่ค่อยสบายใจแปลกๆ รู้ตัวแหละว่าคงรุกแรงไปหน่อย ก็ตอนนั้นมันน่าจับมาจูบจริงๆ อะ สาบานว่าตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมา ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ผมคิดไม่ซื่อแบบนี้

ใช่! ‘แบบนี้’ หมายถึงตอนนี้กล้ายอมรับได้เต็มปากเต็มคำเลยล่ะว่าผมแอบคิดไม่ดี

หรือไม่แอบแล้ววะ?

ช่างเถอะ ถึงยังไงความคิดไม่ดีของผมมันก็เป็นไปด้วยความหวังดีทั้งนั้นแหละ เพื่อนที่ดีก็หวังอยากให้เพื่อนได้รับสิ่งดีๆ ใช่ไหมล่ะ

ผมนี่ไงสิ่งดีๆ

“แล้วแกจะให้ฉันเลิกคิดง่ายๆ ได้ยังไง ประสาท อย่ามาทำเป็นไม่รู้ตัวนะว่าทำอะไรไว้อะ”

เมี่ยงแยกเขี้ยวใส่ทีหนึ่งแล้วรีบกินข้าวของตัวเองต่อเพราะเห็นว่าผมกินเสร็จก่อนแล้ว ผมได้แต่ยิ้มขำๆ ก่อนหลุบตามองถ้วยต้มเลือดหมูของคนตรงหน้าที่เจ้าตัวกำลังตักน้ำโดยเลือกละสาหร่ายไว้ ว่าแล้วก็อดสงสัยไม่ได้

“เธอชอบไม่ใช่ระ…”

“ไม่ได้ชอบ!”

…เหรอ

ผมได้แต่ถามต่อในใจจบเพราะโดนพูดแทรก ก่อนเงยหน้าขึ้นมองคนที่จู่ๆ ก็ปฏิเสธเสียงแข็งด้วยสายตางุนงง ไม่วายบ่นเสียงอ่อนออกไปว่า “เธอนี่ไม่อ่อนโยนกับสาหร่ายเลยนะ ก็ปกติเห็นชอบกิน”

“ฮะ?” คราวนี้เป็นเมี่ยงที่ชะงักไป นัยน์ตาฉงนนั้นเคลื่อนต่ำลงมองถ้วยตรงหน้าตัวเองสลับมองหน้าผมทีหนึ่ง ก่อนถามเสียงเบาว่า “หมายถึงสาหร่ายหรอกเหรอ”

“เออ เธอคิดว่าฉันหมายถึงอะไรล่ะ หรือว่า…” ผมเงียบไปเมื่อฉุกคิดขึ้นมาได้ทัน นี่มันต้องเข้าใจว่าที่ผมถามน่ะหมายถึงจูบแน่เลย

ให้ตายเหอะ อาการลนลานรีบตอบสวนกลับมาเสียงดังแบบนั้นมันยังไงกันแน่ กลัวผมจับได้ว่ามันก็รู้สึกแบบเดียวกัน หรือกลัวว่าผมจะเข้าใจผิดไปเลยรีบตัดไฟแต่ต้นลม แม่งเอ๊ย…คิดแล้วสะเทือนใจ คงจะมีเรื่องนี้แหละที่ผมไม่กล้ามั่นใจได้เท่าหน้าตัวเอง เกิดเป็นคนหล่อว่าหนักใจแล้ว เป็นคนหล่อที่โดนเพื่อนสนิทมองข้ามกันหน้าตาเฉยนี่มันหนักใจกว่าเป็นไหนๆ เฮ้อ

“หรือว่าอะไร ฉันก็หมายถึงสาหร่ายไง”

“เหรอ” ผมหรี่ตาลงอย่างไม่อยากจะเชื่อ เออก็ไม่เชื่อจริงๆ นั่นแหละ คนอย่างไอ้เมี่ยงน่ะโกหกเก่งเสียที่ไหนล่ะ

“ใช่ ที่จริงฉันจะบอกว่าไม่ได้ชอบขนาดนั้น” มันแก้ตัวเสร็จแล้วก็เริ่มลงมือกินข้าวต่อไปด้วยใบหน้าบึ้งๆ เหมือนพยายามกลบเกลื่อนอะไรสักอย่าง

ผมนั่งอมยิ้มมองท่าทางน่ารักนั้นอย่างมีความสุข เอาเถอะ อาจด้วยเราสนิทกันมาตั้งแต่เด็กละมั้ง ความเป็นเด็กในความรู้สึกของพวกเราเลยคลับคล้ายว่าจะอยู่ตลอดไป เพราะงั้นที่ผ่านมาเวลามองหน้ามันก็มีแต่ชวนให้นึกถึงเรื่องเล่นสนุกซุกซนที่เราผ่านมาด้วยกัน ไม่แน่ใจนักว่าความคิดอกุศลของผมมันเริ่มก่อตัวมาตั้งแต่ตอนไหน เพราะพอมาลองคิดไปคิดมาให้ดี ผมก็ไม่อยากคบมันเป็นเพื่อนแล้ว

ธรรมดาแล้วผมไม่ใช่คนที่จะชอบใครหรอก ให้อยู่กับตัวเองน่าจะมีความสุขมากกว่าเปิดโอกาสให้มีใครเข้ามาในชีวิต น่าตลกที่คนซึ่งไม่เคยศรัทธาในเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ดันมาชอบเพื่อนสนิทของตัวเองง่ายๆ แบบไม่ทันตั้งตัว ถ้าไม่นับรวมแม่ก็มีเมี่ยงคนเดียวนี่แหละที่เป็นผู้หญิงในชีวิตผม เฮ้อ สุดท้ายผมก็ไม่ได้เปิดใจรับใครเข้ามา ทว่าอยากพัฒนาความสัมพันธ์กับคนที่อยู่ข้างในแต่แรกแล้วมากกว่า

ไม่ว่าจะในอดีตหรือตอนไหน ยังไงมันก็คือ ‘คนสำคัญของผม’ อยู่แล้วล่ะ

“อาทิตย์นี้ฉันว่าจะกลับบ้าน กลับด้วยกันไหม” ผมถามขึ้นเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าวันหยุดสุดสัปดาห์นี้จะกลับไปนอนบ้านสักหน่อย เพราะตามที่คุยงานกับเพื่อนๆ ไว้ อาทิตย์หน้าต้องเริ่มซ้อมละครเวทีแล้วล่ะ น่าจะยุ่งๆ จนกว่าจะจบโปรเจกต์

“แกกลับไปก่อนเลย ฉันอาจจะยังไม่กลับ”

คำตอบนั้นฟังดูผิดปกติจริงๆ

“เหรอ งั้นเย็นนี้เรา…”

“เย็นนี้ฉันนัดเพื่อนไว้แล้วอะ ขอโทษทีนะ”

“อะไรวะ” ผมแอบเซ็งไปเลยหลังได้ยินแบบนั้น เฮ้อ คนจะชวนไปหาของอร่อยกินสักหน่อย แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังถามออกไปด้วยความใส่ใจว่า “ไปเที่ยวไหนเหรอ”

“ไป…ไปไหว้ศาลเจ้าขอให้เทอมนี้เกรดดีๆ น่ะ”

“แน่ใจเหรอว่าเกรด ไม่ใช่ขอผู้ชายหรือไง” ผมทำหน้ายุ่งเพราะรู้สึกหงุดหงิดใจขึ้นมา ไม่เชื่อหรอกว่าคนอย่างมันจะไปขอเรื่องการเรียนน่ะ เหอะ เมื่อคืนก็เห็นๆ อยู่ว่ามันดูรีวิวแนวนี้อยู่

“เออก็ขอรวมๆ นั่นแหละ”

“โลภมากจังวะ เจ้าพ่อเจ้าแม่คงต้องทำงานตัวเป็นเกลียว ไม่เกรงใจท่านเหรอ” ผมบ่นกึ่งกวนประสาทอยู่ในที การได้เห็นมันทำหน้าบูดเป็นนมหมดอายุแบบนั้นมันชวนให้เพลินใจเสียจริงๆ

“แกนั่นแหละแมตต์ พูดมากจัง”

“เชื่อเก่งนักนะเรื่องแบบนี้”

“เชื่อแล้วสบายใจก็ไม่เห็นเป็นอะไรนี่หว่า”

“เชื่อฉันบ้างสิ”

“…?”

เรียวคิ้วคู่สวยของคนตรงหน้าเลิกสูงขึ้นอย่างสงสัย ผมเลยยิ้มกริ่มแล้วพูดออกไปว่า

“เรื่องของเราไง ถ้าเราชอบกัน อะไรๆ มันก็อาจจะดีนะ”

รู้แหละว่าความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้ เหมือนที่ผมกำลังเผชิญหน้ากับความรู้สึกที่คาดไม่ถึงของตัวเองอยู่ตอนนี้ แต่อย่างน้อยขอให้ได้หยอดหน่อยเถอะน่า แอบเห็นนะว่ามันหน้าแดงเวลาเราอยู่ใกล้กันหรือตอนที่ผมพูดจาทำนองนี้ แต่ก็นั่นแหละ การเขินไม่ได้แปลว่าจะชอบเสมอไป สุดท้ายแล้วเมี่ยงจะคิดยังไงผมก็คงต้องยอมรับความจริงนั้นอยู่ดี

ขอลองดูสักตั้งก่อนจะเป็นไรไปล่ะ

“เงียบไปเลยแมตต์”

“โธ่ ไม่ชอบกันก็อย่ามาลบหลู่ได้ปะ” ผมแกล้งทำตาขวางใส่

เมี่ยงทำเพียงเบะปากใส่แล้วไม่ได้ต่อล้อต่อเถียงอะไรอีก มิหนำซ้ำมันยังหนีด้วยการลุกไปจ่ายเงินเพราะกินเสร็จพอดีด้วย ผมได้แต่ถอนหายใจพลางมองตามไปอย่างท้อแท้ นี่คือบทลงโทษการกระทำฝ่าฝืนเฟรนด์โซนของผมหรือเปล่านะ ถ้าผมต้านทานความรู้สึกของตัวเองไว้คงต้องเศร้าน่าดู กลายเป็นว่าตอนนี้ผมคงทำให้เมี่ยงลำบากใจแล้วล่ะ ผลออกมาแบบนี้ก็ชวนให้เศร้าใจพอกันแหละวะ

เฮ้อ!  

แต่คนอย่างไอ้แมตต์จะมานั่งทำตัวเป็นผู้แพ้ได้ยังไง เรื่องนี้มันเพิ่งเริ่มต้นแท้ๆ

พอคิดได้แบบนั้นแล้วผมก็รีบไล่ความคิดเชิงลบออกจากหัว ก่อนคว้ากระเป๋าแล้วรีบลุกตามมาออเซาะเพื่อนสนิทด้วยการโน้มตัวไปเกยคางบนไหล่น่าซบนั้นพร้อมบอกว่า

“จ่ายให้ด้วยสิ เดี๋ยวโอนให้” ...ทั้งที่เงินสดในกระเป๋าที่มีอยู่ตอนนี้ก็พอแหละ

แปะ!

 

สิ่งที่ได้รับตอบกลับมาคือกระเป๋าสตางค์ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ฟาดเข้ามากลางหน้าผากแบบเต็มรัก…อื้อ รักน่าดูเลยแหละ


 



 

- TO BE CONTINUED -

 

Animated GIF

"อื้อ รักน่าดูเลยแหละ"

 

แมตตตตตตตต์ ฟหกดเ้่าสว 

ฝากติดตามกันต่อด้วยนะคะ แล้วเจอกันตอนหน้าค่า
เจอคำผิดหรือประโยคแปลกๆ ตรงไหนบอกได้เลยนะ
คอมเมนต์เป็นฟีดแบ็กให้เค้าหน่อยโด้ยย
อย่าให้เค้าเงียบเหงาเลยย ขอบคุณค่าาา <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

217 ความคิดเห็น

  1. #166 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 23:59

    หยอดต่อไปจร้าา

    #166
    0
  2. #161 lilin852 (@lin_lin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 09:35
    อีแมตต์มันก็หล่อจริงๆนั้นแหละ
    #161
    0
  3. #160 Abyun (@byun_am) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 23:49
    เอาอีกกๆ5555
    #160
    0
  4. #159 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 21:56
    งื้ออออ
    #159
    0
  5. #158 SuthidaSukkon (@SuthidaSukkon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 19:51
    เมี่ยงก็แค่สับสนแหละแมตต์ อย่าคิดมาก...
    #158
    0
  6. #157 _darinn_ (@jsjsjshh63) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 17:54

    สู้ๆนะพ่อคุณ แอบปวดใจเหมือนกัน ว่าต่อจากนี้เมี่ยงจะทำตัวห่างเหินแน่ๆ หยอดได้หยอดไปเยอะๆหนักนะพ่ออ~
    #157
    2
    • #157-1 CHERMADA (@Blackberrymind) (จากตอนที่ 11)
      25 ตุลาคม 2562 / 18:02
      หรืออย่างนี้แมตต์ต้อง...!!!
      #157-1
    • #157-2 _darinn_ (@jsjsjshh63) (จากตอนที่ 11)
      26 ตุลาคม 2562 / 18:44
      !!!!!!!!!!!!!! ((หวัง))5555555555
      #157-2