ME! THE ONLY ONE (เปิดพรีฯ ถึง 6 ธ.ค. 62)

ตอนที่ 9 : Chapter 8 แล้วฉันจะทำให้เธอเปลี่ยนใจ [1] [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 462
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    9 พ.ย. 62

 

:: คำเตือน ::

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป

มีเนื้อหายั่วยวนกระแทกใจและใช้ความรักแรง

อาจมีภาพ คำพูดหรือฉากไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม เพศ และภาษา

โปรดใช้วิจารณญาณในการเสพติด... อ่านให้สนุกนะคะ

ด้วยรักและล่อลวง

- CHERMADA -


 

Chapter 8

แล้วฉันจะทำให้เธอเปลี่ยนใจ

 

Music: แพ้ใกล้ชิด - JKI

ฉันและเธอ เพื่อนสนิท คำคำนี้ฉันรู้ดีแก่ใจ

เธอจะโกรธฉันหรือไม่

ยังคงคิดกลัวใจเธออยู่เหมือนกัน

...ใจมันคิดเกินเลยประจำ ทุกครั้งที่เธอเข้ามาใกล้ๆ



 

1



 

วันถัดมา

“ฮ้าวววว~”

ง่วงชะมัด

ฉันอ้าปากหาวหวอดๆ ขณะเดินมาใส่รองเท้าเตรียมจะออกจากห้อง วันนี้ต้องตื่นแต่เช้าเพราะมีเรียนช่วงเก้าโมง ทั้งที่กว่าจะข่มตาให้หลับได้ก็เกือบจะเช้ามืดนั่นแหละ ไม่ต้องเดาให้ยากเลยว่าทำไม เหตุผลก็เพราะ…

แกร๊ก!

“เมี่ยงงงง”

“แม่…!”

ฉันอุทานออกมาด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกกว้างพร้อมกับเท้าที่ชะงักกึกเพราะทันทีที่เปิดประตูออกมา คนที่เป็นต้นเหตุให้นอนไม่หลับก็โผล่พรวดพราดเข้ามาจ๊ะเอ๋ราวกับรอจังหวะให้ประตูเปิดอยู่แต่แรกแล้ว

อืม ฉันว่ามันรออยู่นั่นแหละ

“แมตต์ไง ไม่ใช่แม่” เจ้าตัวบอกด้วยรอยยิ้มสดใส

“เล่นบ้าอะไรของแกวะ” ฉันมุ่ยหน้าก่อนเดินออกมาแล้วปิดประตูห้อง

“บ้าอะไร ฉันก็แค่มารอเธอเอง ว่าแล้ววันนี้เธอต้องมีเรียนเช้า ฉันคุ้นๆ” อีกฝ่ายยืดตัวขึ้นเต็มความสูงก่อนพยักหน้าแล้วเอ่ยชวน “ไปเถอะ ไปหาข้าวกินกันก่อนไปเรียน”

อย่ามาทำตัวปกติแถวนี้นะไอ้แมตต์…

มันทำตัวปกติมากอย่างกับว่าเมื่อคืนไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นระหว่างเราอย่างนั้นแหละ ผิดกับฉันที่แค่เห็นหน้ามันก็รู้สึกวูบวาบแปลกประหลาดจนอธิบายไม่ถูกไปหมดแล้ว ไม่ใช่ไม่รู้ว่าบนโลกนี้มันมีความสัมพันธ์แบบ FWB หรือ Friend with benefits อยู่ แต่ฉันก็ไม่อยากคิดไปถึงขนาดนั้นหรอกนะ อีกอย่างแมตต์เองก็ดูไม่ได้อยากเบนความเป็นเพื่อนของเราไปทางที่เป็นแค่เพื่อนกันแต่การกระทำลึกซึ้งกว่านั้น หรือพูดง่ายๆ ก็คือเพื่อนที่มีอะไรกันได้

ทว่าสายตาของมันเมื่อคืนน่ะ…

ลองไม่เป็นแค่เพื่อนกัน

ใช่ มันอยากได้อะไรที่มากกว่านั้น!

“ทำไม เธอไม่อยากไปกับฉันเหรอ”

เสียงของอีกคนทำให้ฉันดึงสติกลับมาโฟกัสที่ใบหน้าสำอางของเจ้าตัวอีกครั้ง เรียวคิ้วคู่นั้นขมวดเข้าหากันนิดหน่อยซึ่งคงไม่ต่างจากฉันตอนนี้สักเท่าไร

“ไม่ใช่ คือ…”

ฉันทำตัวให้ปกติไม่ได้เลยเพราะความรู้สึกภายในมันไม่ได้เหมือนเดิมอีกแล้ว คงผิดกับแมตต์ที่น่าจะจัดการกับความรู้สึกและการแสดงออกของตัวเองเก่งกว่าเป็นไหนๆ ทั้งที่ทั้งหมดทั้งมวลที่เกิดขึ้นนั้นก็มาจากมันนั่นแหละที่เป็นคนเริ่ม โยนระเบิดให้ฉันแท้ๆ อ่อยไว้ขนาดนั้นแล้วยังมาทำเนียนอีกนะ

เนียนกว่าหน้ามันก็น่าจะการทำตัวนั่นแหละ

หมับ!

“เธอไม่สนิทใจกับความเป็นเพื่อนรักของเราแล้วงั้นสิ” แมตต์เลือกที่จะสรุปเอาเองอีกตามเคย หลังจากที่มันเข้ามาคว้าคอฉันไปกอดแบบกะทันหัน ความจริงที่อีกฝ่ายพูดมานั้นค่อนข้างจะตรงกับสิ่งที่ฉันคิดอยู่ ติดที่ว่าไม่กล้าพูดออกไปก็เท่านั้น “ก็ได้ เราเลิกเป็นเพื่อนรักกัน แต่เป็นคนที่รักกันแทน บอกแล้วไงว่าฉันจะเป็นแฟนให้เธอเอง ไม่ต้องกังวลนะเมี่ยง”

แกนั่นแหละที่กำลังทำให้ฉันเป็นกังวล!

“ไอ้บ้า อย่ามามัดมือชกได้ปะ”

ฉันยกท่อนแขนหนักๆ ของคนช่างเนียนออกให้พ้นคอ ไม่วายขยับห่างออกมาแล้วจัดเสื้อของตัวเองให้เข้าที่เข้าทาง ทว่าสีหน้ายุ่งเหยิงของฉันคงสร้างความตลกให้อีกคนมาก จนถึงขนาดหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ แบบนั้น

“ก็ถ้าเราไม่รักกัน เราจะไปรักกับใครล่ะ ตั้งแต่เล็กพ่อแม่ก็บอกให้เรารักกันไม่ใช่เหรอ นี่ฉันก็นึกอย่างอื่นไม่ออกแล้วน้า :)”

แมตต์คว่ำปากนิดหนึ่งแสร้งทำหน้าเป็นนัยว่า ถ้าพลาดโอกาสนี้ไปคงเสียดายแย่ แต่ขอโทษทีเถอะนะ ไอ้ที่มันอ้างอิงแต่เล็กแต่น้อยมานั่น หมายถึงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไม่ใช่หรือไงเล่า

หน็อยแน่ ยังจะกล้าพูด

“เฮอะ…”

ฉันมองหน้ากวนโอ๊ยของมันแล้วได้แต่ถอนหายใจเอือมระอาออกมา เล่นเอาริมฝีปากที่สร้างความร้าวฉานในคำว่าเพื่อนเมื่อคืนถึงกับยกยิ้มกริ่ม นัยน์ตาคู่นั้นดูเจ้าเล่ห์ขึ้นมากกว่าครั้งไหนๆ และนั่นก็ทำให้ฉันรู้สึกหงุดหงิดใจยังไงชอบกล ก็คงจริงอย่างที่มันบอกนั่นแหละ เพราะไม่สนิทใจแล้วเลยรู้สึกแปลกไป

คลับคล้ายคลับคลาว่าเหมือนกำลังโดน ‘จีบ’ จากเพื่อนที่สนิทกันมาตั้งนาน!

“เล่นตัวอยู่ได้ คิดว่าฉันแคร์เธอมากสินะ เออก็ใช่ จะไปกันได้หรือยังล่ะ ฉันเริ่มหิวแล้ว”

ไอ้บ้านี่…

“แต่ฉันไม่หิวอะ แกไปเถอะ เดี๋ยวฉันเข้ามอเลย”

“ไม่เห็นเป็นไร เราไปพร้อมกันก็ได้ ปกติเราก็ไปด้วยกันเกือบตลอดไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวฉันไปส่งเธอแล้วค่อยหาอะไรกินข้างมอ ต้มเลือดหมูร้านนั้นที่เธอชอบอะ” แมตต์ทำตาเป็นประกาย แล้วจะพูดให้ฉันรู้สึกหิวมากกว่าเดิมทำไมวะเนี่ย ทั้งที่อุตส่าห์โกหกออกไปเพื่อปฏิเสธแท้ๆ เฮ้อ ขอวิธีทำตัวให้กลับสู่ภาวะปกติทีได้ไหม

“เออแกไปก่อนเลย ฉันว่าจะกลับเข้าห้องไปเข้าห้องน้ำหน่อย เหมือนจะปวดท้อง” เอาล่ะ แถไปอีก

คนตรงหน้าหรี่ตาลงกึ่งหนึ่งเพื่อจ้องกันอย่างจับผิด

“กะพริบตาถี่ นัยน์ตาหลุกหลิก เธอโกหกไม่เก่งนะเมี่ยง”

“เอ่อ…”

“ทำไมอะเมี่ยง เธอเห็นฉันเป็นคนอื่นไปแล้วเหรอ งั้นฉันให้จูบคืนดีไหม เอาคืนไป” พูดเหมือนมันเป็นการหยิบยืมของที่คืนกันได้ง่ายๆ อย่างนั้นแหละ ไอ้บ้าเอ๊ย ฉันรู้ทันหรอกน่า ไม่ใช่เด็กที่โดนหลอกง่ายๆ เพราะให้เอาคืนได้สักหน่อย รอให้เข้าทางมันอยู่ล่ะสิไม่ว่า

“เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันนั่งวินไปมอเอง” ฉันตัดบทและเริ่มเดินออกมาจากบริเวณหน้าห้อง แต่แมตต์ก็ไม่วายวิ่งมาดักหน้าไว้อยู่ดี เราเลยต้องหยุดคุยกัน

“เฮ้ย ได้ยังไง มีฉันทั้งคนแล้วเธอจะไปทนลำบากทำไม” คนพูดทำสีหน้าไม่เห็นด้วยอย่างเห็นได้ชัด “รู้ไหมว่าเดี๋ยวทั้งผมทั้งหน้าเธอที่เซตไว้แต่งไว้มันจะพังเอาตอนนั่งมอเตอร์ไซค์”

…!!!

“ไม่เป็นไรแก ฉันโอเค”

“เธอจะโอเคได้ยังไง ถ้าลมตีคิ้วหลุดหรือรองพื้นหลุดขึ้นมาล่ะ ไหนจะเทปติดตาสองชั้นที่เธอติดไว้อีก ฉันเห็นนะ” ทำไมมันต้องทำท่าทางเคร่งเครียดขนาดนี้ด้วยเนี่ย…ที่สุดเลยเว้ยแก ฉันก็แค่จะนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างเอง

“แมตต์คือมันก็ไม่ได้หลุดง่ายขนาดนั้นไง”

ต้องพยายามพูดให้อีกฝ่ายลองใจเย็นๆ แล้วฟังฉันสักหน่อย แหม โวยวายอย่างกับว่าฉันติดตัวช่วยด้วยน้ำเปล่าอย่างนั้นแหละพ่อคุณ แม้เจ้าตัวจะดูซีเรียส แต่สุดท้ายแล้วฉันก็ถึงกับหลุดขำออกมา เพราะนึกตลกกับความจริงจังในเรื่องแบบนี้ของมันนั่นแหละ

“จะไปรู้เหรอ ฉันก็เตือนด้วยความหวังดีอะ” อีกคนบ่นอุบด้วยใบหน้าบูดบึ้งก่อนหลุดยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าฉันพยายามกลั้นหัวเราะท่าทีขึงขังของมันอยู่ จนแล้วจนรอดเราต่างก็เบนสายตามองทางอื่นด้วยสีหน้าพยายามกลั้นขำกันและกัน

กึก…

ทว่าจู่ๆ แมตต์ก็ขยับเข้ามาใกล้หนึ่งก้าว ซึ่งมันมากพอที่จะทำให้ฉันถึงกับต้องเงยหน้าขึ้นนิดหนึ่ง เพราะระยะห่างของเราที่ลดลงจนปลายเท้าแทบจะชนกัน อีกฝ่ายกดปลายคางเพื่อมองฉันให้ถนัดตา ก่อนที่ใบหน้าเปื้อนยิ้มจะเปลี่ยนเป็นย่นคิ้วยุ่ง แล้วทันใดนั้นมันก็ยกมือขึ้นมาใช้ปลายนิ้วโป้งแตะที่ขอบริมฝีปากล่างของฉันแบบไม่ส่งสัญญาณล่วงหน้า

“…!” เล่นเอาฉันชะงักนิ่งเลยแหละ

ปลายนิ้วของแมตต์ค่อยๆ กรีดปาดไปตามแนวรูปปาก ฉันได้แต่มองนัยน์ตาคมของอีกฝ่ายที่จดจ้องอยู่กับริมฝีปากฉันอีกทีด้วยหัวใจเต้นรัว ทั้งที่ใกล้กันกว่านี้หรือกอดกันกลมก็ทำมาแล้ว แต่ทำไมความรู้สึกตอนนั้นกับตอนนี้มันถึงต่างกันลิบลับนักล่ะ

“ทาลิปเบี้ยวอย่างนี้ผู้ชายที่ไหนจะชอบเธอวะเมี่ยง” อีกฝ่ายบ่นจบแล้วก็ตวัดดวงตาสีเข้มกลับมาสบประสานกัน ก่อนพูดต่ออีกว่า “ถ้าไม่ใช่ฉัน :)”

แน่นอนว่ามุมปากข้างหนึ่งของแมตต์ที่กระหยิ่มยิ้มอย่างมีเลศนัยนั้นทำให้ฉันกระวนกระวายใจแทบอยู่ไม่สุข แม้ภายนอกจะทำได้เพียงยืนตัวแข็งทื่ออยู่แบบเดิม เปลือกตากะพริบถี่มองคนตรงหน้าอย่างอึ้งๆ ปนไม่เข้าใจ ทั้งไม่เข้าใจมันแล้วก็ไม่เข้าใจตัวเองด้วยว่า ทำไมต้องกลั้นหายใจตอนที่สายตาของเรากำลังจ้องกันอย่างไม่มีใครยอมหลบ

ไม่ใช่…นี่ไม่ใช่ไอ้แมตต์อีกแล้ว

นี่มันไอ้มารร้าย!


 

 


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

2
 


 

“ยุ่ง”

ฉันบ่นงึมงำพลางปัดมือของอีกฝ่ายออกไปให้พ้นใบหน้า รีบดึงสติของตัวเองกลับคืนมาก่อนที่จะหวั่นไหวไปมากกว่านี้ เพราะสายตาร้ายกาจของไอ้แมตต์นั่นแหละ นี่มันตั้งใจวางกับดักกันชัดๆ เลย

“แล้วฉันจะทำให้เธอเปลี่ยนใจ คอยดูเถอะเมี่ยง เธอก็รู้ว่าฉันไม่ได้มีดีแค่ภายนอก”

“ไอ้บ้า…”

สุดท้ายแล้วฉันก็รีบเดินหนีเพื่อน (ที่สนิทกันดีจนถึงเมื่อวาน) เพื่อมารอลิฟต์ แน่นอนว่าแมตต์เดินเอามือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกงพลางอีกข้างก็จับสายกระเป๋าที่สะพายบ่าแล้วตามมาติดๆ อย่างกับเงาตามตัว ฉันทำเป็นไม่สนใจมันแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นดูอะไรไปเรื่อย ว่าแล้วก็เข้าไลน์ไปตอบในแชตกลุ่มเพื่อนที่ค้างไว้ตั้งแต่เมื่อคืนสักหน่อย เป้าหมายหลักคือตั้งใจจะชวนปาล์มไปไหว้ขอโชคเรื่องความรักตามที่ดูรีวิวกันเมื่อคืนนั่นแหละ

 

MIANG: คุยอะไรกันวะเมื่อคืน ขี้เกียจไล่อ่าน

MIANG: สรุปที

 

ส่งไปไม่กี่วินาทีข้อความก็ขึ้นว่าถูกอ่านจากหนึ่งคน ไม่นานนักฉันก็ได้คำตอบ…

 

Palmy: หายไปไหนมา!

MIANG: อ๋อ เผลอหลับอะ

 

ฉันโกหกทั้งที่หลักฐานว่านอนไม่หลับยังคาอยู่บนหน้าเป็นสายตาที่อิดโรยโหยหาที่นอนมากกว่าปกติ ถ้าไม่เจอแมตต์เข้าก่อนละก็ ฉันก็คงเดินหาวหวอดๆ แล้วล่ะ

“หึๆ ๆ”

เสียงหัวเราะครึ้มดังขึ้นใกล้ๆ ฉันหันขวับไปมองเพราะระแวงว่าแมตต์จะแอบอ่านแชต ทว่ารอดตัวไปเพราะมันกำลังดูโทรศัพท์ของตัวเองอยู่เหมือนกัน

ดูเอาเถอะ ฉันเริ่มจะขวัญอ่อนเพราะมันแล้วเนี่ย

 

Palmy: เหรออออ หลับเหรอ

Palmy: นึกว่าเพราะพูดถึงแมตต์ซะอีก

Palmy: แกทำตัวมีพิรุธนะ

 

นัยน์ตาของฉันเบิกกว้างขึ้นนิดหน่อยตอนที่อ่านถ้อยคำล้อเลียนนั้น มือก็รีบรัวนิ้วพิมพ์แก้ตัวกลับไป พลางคอยเหลือบมองแมตต์เป็นระยะด้วยความที่กลัวมันจะเห็น

 

MIANG: พิรุธอะไรล่ะ

MIANG: ฉันกับมันก็เหมือนเดิมนั่นแหละ

MIANG: อย่าพูดถึงมันเลย เลิกเรียนวันนี้เราไปไหว้ศาลเจ้าตามรีวิวเมื่อคืนดีกว่า

 

พอสบโอกาสฉันก็รีบเปลี่ยนเรื่องด้วยการชวนเพื่อนสาวทันที เพราะหลังจากนี้คิดว่าคงไปกับแมตต์ไม่ได้แล้วล่ะ ไม่ใช่ว่าชวนแล้วมันจะไม่ไปหรอก แต่ต่อไปเราสองคนอาจจะต้องเว้นระยะห่างจากกันสักหน่อยน่ะ เข้าใจฉันใช่ไหม อย่าคิดว่าฉันรังเกียจมันนะ ไม่มีทางหรอก ก็แค่…ไม่สบายใจนิดหน่อย เอาไว้ดีขึ้นกว่านี้แล้วอะไรๆ อาจจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมก็ได้ ฉันเองก็ยังคอนเฟิร์มไม่ได้เหมือนกันว่ามันดีได้เท่าเดิมไหม แต่ก็น่าจะดีขึ้นแหละ

ยืนรออยู่ไม่นานนักลิฟต์ก็มาถึง แมตต์เข้าไปก่อนแล้วเป็นคนกดลิฟต์ให้เสร็จสรรพ ฉันเหลือบมองอีกฝ่ายนิดหน่อยก่อนหันกลับมาสนใจโทรศัพท์ต่อเพราะปาล์มตอบตกลงกลับมาพอดี จนแล้วจนรอดทั้งห้องแชตก็มีแค่เราสองคนในช่วงเช้าของวัน สมาชิกอีกสองรายน่าจะไม่ได้จับโทรศัพท์อยู่เพราะยังไม่ขึ้นอ่านเลย หรือไม่ก็คงปล่อยทิ้งไว้ก่อนนั่นแหละ

ช่างเถอะ

ว่าแต่ตอนนี้…

“แดดข้างนอกตอนใกล้จะแปดโมงแบบนี้ก็น่าจะร้อนอยู่นะเนี่ย” จู่ๆ แมตต์ก็พูดขึ้นราวกับรู้ว่าฉันกำลังดูเวลาที่หน้าจอของอุปกรณ์สื่อสารในมืออยู่ ได้ยินแบบนั้นก็เลยแอบเหล่มองมันด้วยหางตาและเงี่ยหูฟังไปด้วยว่ามันจะพูดอะไรอีก “ถ้านั่งพี่วินไปต้องตัวเหนียวแต่เช้าแน่ ฝุ่นก็เยอะ เสื้อคลุมก็ไม่ได้ใส่มา สงสัยรีบหรือไม่ก็เบลอ”

คนข้างๆ พูดกับแผงปุ่มกดในลิฟต์ แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็รู้ว่ามันตั้งใจพูดถึงฉันนั่นแหละ เพราะในนี้มีแค่เราสองคนเท่านั้น แต่ก็จริงของมัน ฉันลืมหยิบเสื้อคลุมตัวนอกมา

“…” ฉันยืนมองแมตต์อยู่อย่างนั้นหลังเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า จนกระทั่งเจ้าตัวเหลือบตามาทางนี้พอดีเหมือนจะดูปฏิกิริยาตอบกลับ และพอเห็นว่าฉันจ้องอยู่ถึงได้หันหน้ามามองกันตรงๆ

“เธอลืมเสื้อคลุมตัวสีดำไว้ในรถฉันไม่ใช่เหรอ ไม่รู้ตั้งแต่วันไหนอะ ฉันก็ลืมหยิบขึ้นมาให้ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วไปเอาที่รถสิ”

“ก็คือพยายามจะให้ฉันไปมหาวิทยาลัยพร้อมกัน?”

“ดูออกเหรอ ว่าแล้วว่าเธอต้องรู้ใจฉัน”

ฉันถอนหายใจพรืดอย่างจนใจ ก่อนตัดสินใจเอ่ยออกไปว่า

“เออ ฉันไปกับแกก็ได้แมตต์”

“ไปกินข้าวด้วยสิ ร้านที่เธอชอบอะ” แมตต์รีบพูดสวนกลับมาด้วยสีหน้ามีความหวัง แล้วฉันน่ะก็เป็นคนขี้ใจอ่อนกับมันอยู่แล้วด้วยน่ะสิ เฮ้ออออ

“อือ” พยักพเยิดหน้ารับไปจนได้ ส่วนหนึ่งก็เพราะหิวด้วยล่ะนะ ชิ…

“มันต้องอย่างนี้สิเมี่ยงเพื่อนรัก!”

ไม่ว่าเปล่าแต่มันยังดึงฉันเข้าไปกอดคอไว้อีกอย่างที่ชอบทำ ก็นะ ความจริงทุกอย่างที่ทำมันก็เป็นเรื่องปกติประจำของเรานั่นแหละ ไม่แน่ใจนักว่ามันหยอดจริงจังหรือแค่หวังเผื่อได้ แต่จะอย่างไหนก็ตาม ความรู้สึกของฉันมันก็ถูกสั่นคลอนครั้งใหญ่ไปแล้วล่ะ

“รักมากมั้ง” ฉันย่นจมูกด้วยความหมั่นไส้คนพูดมาก

“มากสิ เธอไม่รู้เหรอ” แมตต์เอียงหน้ามาถามฉันด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เพราะงั้นฉันเลยได้แต่ทำหน้าเหม็นเบื่อแล้วยกแขนของอีกคนออกไปให้พ้นคอเป็นครั้งที่สองของวัน

เอะอะก็ดึงเข้าไปกอด เห็นฉันเป็นตุ๊กตาหรือยังไง!

สงสัยต้องตกลงกับมันอย่างจริงจังแล้วละมั้งเรื่องการถูกเนื้อตัวกันเนี่ย พักหลังชักเริ่มจะอันตรายเข้าไปทุกทีๆ แล้ว เก่งจริงๆ เลยนะเรื่องทำให้คนอื่นใจสั่น

“แมตต์ ฉันว่าต่อไปเราไม่ควรโดนตัวกันถ้าไม่จำเป็น” ฉันเริ่มเปิดประเด็นหลังจากลิฟต์เคลื่อนลงมาถึงชั้นล่างสุดแล้ว และเราต่างก็เดินออกมาเพื่อมุ่งหน้าไปยังที่จอดรถ

คนตัวสูงกว่าชะงักเท้าที่เดินนำอยู่ก้าวหนึ่ง ก่อนหันมามองกันด้วยสีหน้าคล้ายกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ แวบหนึ่งฉันนึกว่ามันจะไม่เข้าใจ แต่สุดท้ายคนฟังกลับพยักหงึกหงักอย่างเห็นด้วยพร้อมบอกว่า “ก็ต้องเป็นอย่างนั้นแหละ”

คำตอบนั้นเล่นเอาฉันประหลาดใจอยู่ไม่น้อย

“งั้น…”

หมับ!

“ถ้าไม่จำเป็นเนี่ย ฉันจะโดนตัวเธอทำไมล่ะ”

…!!!

ประโยคนั้นดังขัดจังหวะพูดของฉัน พร้อมกับฝ่ามือกรุ่นร้อนเอื้อมมาคว้ามือข้างหนึ่งไปจับเอาไว้แน่นกึ่งออกแรงดึงเล็กน้อย นัยน์ตาคมที่หลุบมองการกระทำของตัวเองตอนแรกเคลื่อนกลับขึ้นมาสบตาฉันที่กำลังจ้องหน้าอีกฝ่ายอย่างอึ้งๆ

 

“ก็มันจำเป็นทั้งนั้นแหละเนอะ :)”


 

 


 

ก็เขาชอบของเขาอะเนอะ!

 

- TO BE CONTINUED -
 

Animated GIF
"ถ้าไม่ใช่ฉัน"
Animated GIF

 

จ้าาาาาาา พ่อ 55555555555
จะนกหรือไม่นกนะไอ้มารร้ายคนนี้ XD

ฝากติดตามกันต่อด้วยนะคะ แล้วเจอกันตอนหน้ค่า
เจอคำผิดหรือประโยคแปลกๆ ตรงไหนบอกได้เลยนะ
คอมเมนต์เป็นฟีดแบ็กให้เค้าหน่อยโด้ยย
อย่าให้เค้าเงียบเหงาเลยย ขอบคุณค่าาา <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

217 ความคิดเห็น

  1. #156 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 12:58
    ไหวไหมเมี่ยง ไหวม้ายยยย????&#128514;
    - สำอาง เขียนมี ค์ กับไม่มีก็ได้ใช่ไหมคะ?
    - ทั้งที่ทั้งหมดทั้งมวล ฉันก็มาจากคนนั้นแหละ? น่าจะ คนนี้ป่ะจ๊ะ?
    - เพราะระยะห่างของเราลดลงจนปลายแทบจะชนกัน
    #156
    5
    • #156-1 CHERMADA (@Blackberrymind) (จากตอนที่ 9)
      24 ตุลาคม 2562 / 14:11
      ขอบคุณค่าา แก้ไขเรียบร้อย <3
      ปล. สำอาง ไม่มีตัวการันต์ค่ะ
      #156-1
  2. #154 _darinn_ (@jsjsjshh63) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 21:44
    รุกเก่ง รุกหนักจริง!!
    #154
    0
  3. #153 lilin852 (@lin_lin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 20:05
    โอ้ยยยย55555 เบ้ปากได้ปะ รุกหนักมากคนเนี่ยะ
    #153
    0
  4. #152 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 19:17
    หมั่นไส้จริงๆ
    #152
    0
  5. #151 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 19:08

    ร้ายมากกกกกก

    #151
    0
  6. #150 SuthidaSukkon (@SuthidaSukkon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 16:14
    รุกหนักมากจ้าพ่ออออ 5555
    #150
    0
  7. #149 Abyun (@byun_am) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 15:51
    รุกหนักมาากกกกก5555
    #149
    0
  8. #148 lilin852 (@lin_lin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 16:45
    หมั่นไส้คนมั่น5555
    #148
    0
  9. #147 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 16:02
    555555 หวั่นไหวละ
    #147
    0
  10. #146 Abyun (@byun_am) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 13:35
    คิดถึงงงจังงงง
    #146
    0
  11. #142 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 21:47

    รอจร้าาาาาาา

    #142
    0
  12. #141 lilin852 (@lin_lin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 14:49
    รอนะคะ สู้ๆๆๆๆ
    #141
    0
  13. #140 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 00:12
    สู้ๆ นะไนท์แฮปปี้นิวเยียร์ 2020 &#8258; เลยนะ &#9787;&#9787;&#9787;&#9787;
    #140
    0
  14. #139 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 22:30
    รอค่าาา
    #139
    0
  15. #138 0981430057 (@0981430057) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 22:23
    งื้อออ พี่แมตตต
    #138
    0
  16. #137 Abyun (@byun_am) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 21:26

    แงงงงงเศร้าา~ แต่จะรอน้าาาาาาา~
    #137
    0
  17. #136 ppmnjrd (@ppmnjrd) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 21:19

    แงงงง เมี่ยงของช้านน รอนะคะ
    #136
    0
  18. #135 kajeab4792 (@kajeab4792) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 21:16
    รอน๊า....
    #135
    0