[8018]-Smiley Face Necklace ความรักที่ต้องแปรเปลี่ยน

ตอนที่ 26 : ::+::-Chapter : 20 - แสดงละคร-::+::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 848
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 พ.ย. 53

Title: Smiley Face Necklace ความรักที่ต้องแปรเปลี่ยน
Author: Near_zAA
Chapter: 20 – แสดงละคร
Pairing: Yamamoto x Hibari [8018]
Rating: R13 
Warning: Yaoi 
Genre(s):  Drama / 
............................................................................................
 
::Chapter 20 :: แสดงละคร ::
 
 
 
 
                “โอ้ย ย ย !”
          เสียงอุทานออกมาจากปากเจ้าของเรือนผมสีขี้เถ้า ขณะที่เขากำลังใช้แขนทั้งสองยืดตึงขึ้นไปบนอากาศ ลมเย็นๆของยามสุริยะลับขอบฟ้านี่มันสุดแสนจะสบายเสียจริง เจ้าตัวคิด
   เพราะหลังจากที่เขาได้ฟังเรื่องของเจ้าบ้าเบสบอลอย่างยามาโมโตะตั้งแต่เที่ยงจนเย็นแล้วเขารู้สึกหนักอกหนักใจมาก ขนาดกรรมการบ้าบอนั่นเมินสักแค่ไหนเจ้าโง่นั่นก็ยังทนฝืนต่อไปอีก
การที่เขาได้มาสูดอากาศยามเย็นนี่ถือว่าช่วยลดภาวะอาการเครียดแทนเพื่อน เฮ้ย
! คนอื่นได้เป็นอย่างดี
“เฮ้อ !”
…แต่มันก็อดห่วงเจ้าบ้านั่นไม่ได้หรอก…
…โดนมาขนาดนี้แล้ว ยังจะฝืนยิ้มสู้อีก…
 
เฮ้ย ! - -
“แล้วเราจะคิดเป็นห่วงลูกบาสแทนมันทำไมฟร๊ะ เลิกๆ”
   โกคุเดระพูดกับตัวเองพลางใช้มือทั้งสองข้างตบไปที่แก้มทั้งสองข้างแรงๆ
จนรู้สึกแปล๊บขึ้นมาตามใบหน้าทันที เพราะเขาไม่เคยแคร์เรื่องของเจ้าบ้ายามาโมโตะมาตั้งแต่แรกแล้วนิ แต่นับวันนิสัยส่วนตัวเขาเริ่มจะเฉๆไปทางอื่น
 
“ว๊ากกก ! แกทำให้ฉันบ้าหรอเนี่ยไอ้เจ้าบ้าเบสบอลเอ้ย !”
   เจ้าตัวตะโกนขึ้นพูดกับตัวเองด้วยความสับสนและไม่คิดว่าจะมีใครสนใจฟังเพราะช่วงเวลานี้ผู้คนส่วนใหญ่จะรีบกลับบ้านไปหาครอบครัวซะมากกว่ามาสนใจคนรอบข้าง
 
แต่ก็มีเพียงบุคคลเดียวเท่านั้น
ที่จะหันหน้าไปมองด้วยความสนใจ
 
“อ๊ะ ! โกคุเดระคุง”
เสียงหวานๆที่คุ้นหูของคนที่กำลังอารมณ์แปรปรวนทำเอาเจ้าตัวต้องใจหายไป
…อะไรกัน…
…เขายังหลีกหนีความทุกข์ไม่พ้นอีกหรอเนี่ย…
 
“อะ…อ้าว ท่านรุ่นที่ 10 ^^”
รอยยิ้มที่ถูกฉีกขึ้นได้ปรากฏอยู่บนใบหน้าของโกคุเดระ ถึงแม้จะเป็นรอยยิ้มที่ดูไม่ค่อยจริงใจเท่าไหร่นักแต่ก็ทำให้ร่างบางๆที่กำลังจ้องมองหลงเชื่อซะสนิทได้
“นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้มาเจอโกคุเดระคุงนะเนี่ย”
   …ผมก็ไม่นึกเหมือนกันว่าจะได้มาเจอคนอย่างท่าน…
   ฝ่ายที่ได้ฟังแอบคิดอย่างเห็นด้วย เพราะเขาคิดว่าร่างเล็กๆที่ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้าของเขาจะไปจู๋จี๋ดู๋ดี๋กับไอ้สับปะรดนั่นซะอีก แต่ก็ดี…
 
…เขาจะได้สานความสัมพันธ์กับท่านรุ่นที่ 10…
…ถึงแม้ว่าสิ่งที่ให้ไปจะได้รับความตอบรับไม่ถึง 100% ก็ตามแต่…
 
“อะ…เอ่อ… ท่านรุ่นที่ 10 กำลังจะไปไหนหรอครับ ?”
ถ้าจะกลับบ้านเขาจะได้พาไปส่งตามแผนการ
 
“อ๋อ ! ฉันจะไปร้านไอศกรีมน่ะ^^”

…ร้านไอศกรีม ?...
“ท่านรุ่นที่ 10 จะไปทำอะไรที่ร้านไอศกรีมหรอครับ?”
“ก็…”
สึนะทำท่าขัดเขินมองซ้ายมองขวาด้วยความอายก่อนจะเอ่ยปากตอบคำถามต่อไป…
 
“ก็…มุคุโร่คุงรอฉันอยู่ที่ร้านนั่นน่ะ >///<”
คนที่บิดๆเบี้ยวๆตัวเองเอ่ยปากขึ้นด้วยเสียงสั่นๆเพราะความอายโดยที่ไม่รู้ถึงความรู้สึกของเพื่อนคนตรงหน้าเลยด้วยซ้ำว่า …
 
   …เขาจะเสียใจแค่ไหนกัน…
   …
   …
 
“มุ…คุ…โร่…”
ริมฝีปากสีสวยทวนชื่อบุคคลที่ออกมาจากปากของคนที่เขาชอบอีกครั้งด้วยเสียงที่แผ่วปลาย อาการเหม่อลอยของเขาได้เข้ามาครอบงำร่างกายอีกครั้ง…
…มุคุโร่อีกแล้วหรอ…
…ไม่มีวันไหนที่เขาจะไปแทนที่คนๆนั้นได้เลยสินะ…
 
“โกคุเดระคุง !”
   เสียงใสๆที่กำลังกระตุกแขนเสื้อของเขาทำเอาอาการเหม่อลอยต้องจางหายไป แววตาที่กำลังจะถูกความมืดกัดกินได้ถูกปลุกได้ตื่นขึ้นมาก่อนทันที
 
“ครับ ท่านรุ่นที่ 10 ^^”
โกคุเดระที่เพิ่งตื่นจากอาการเดิมๆได้รีบเข้าสู่โหมดเดิมทันทีทันใด
“ไปทานกันไหม ?”
…ทาน ?...
“ทานอะไรหรอครับ”
“ก็ทานไอศกรีมน่ะสิ”
“….”
…ไอศกรีม…
…ที่มีคนรักของท่านรุ่นที่ 10 นั้งอยู่เนี่ยนะ…
 
“ฉันเห็นมุคุโร่คุงพูดอยู่บ่อยๆว่าร้านนี้น่ะอร่อยมาก”
“…”
“ถึงมุคุโร่คุงจะชวนฉันไปคนเดียวก็เถอะ แต่ฉันก็อดเขินไม่ได้น่ะฉันอยากให้โกคุเดระคุงไปด้วย><”
“…”
“น้า โกคุเดระคุง~”
“เอ่อ…”
“น้า ~ T^T”
 
…คงจะต้องยอมเพราะรัก…
“ครับ”
“เอ๋ ! จริงหรอโกคุเดระคุง O^O !”
ตาดวงใสได้ถูกเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อเพื่อนร่างสูงของตนยอมไปนั้งทานไอศกรีมกับเขาตามคำขอร้อง (ที่คล้ายจะบังคับ) ด้วย
“จริงสิครับ เพื่อท่านรุ่นที่ 10 กระผมทำได้ Everything อยู่แล้ว”
“เย้ ! โกคุเดระคุงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดจริงๆด้วยแหะ”
“ไม่หรอกครับเรื่องแค่นี้เอง”
“ฮิๆ ฉันรักโกคุเดระคุงที่สุดเลย ><”

 แขนเล็กๆของคนตรงหน้าโผล่เข้ากอดรอบอกของหนุ่มผมสีเงินทันที
 รอยยิ้มที่ดูสดใสและแววตาที่ดูลุกวาวได้ถูกส่งมอบอย่างอ่อนโยนให้กับคนตรงหน้า
แต่
 
ถ้าจะดีกว่านี้ ถ้าคำพูดและการกระทำนั่นไม่ได้แสดงถึงคำว่า ‘เพื่อน’
ถ้าคำว่า ‘รัก’… นั้น
จะหมายถึงคนที่รักกัน
 
 
          ณ. ที่ห้อง 8018
 
“โย่ว ฮิบาริ ^^”
หนุ่มหน้าซื่อเอ่ยปากขึ้นทักคนป่วยที่นอนอยู่บนเตียงด้วยโหมดปกติ แต่เจ้าของชื่อนั้นกับทำท่าทีเฉยเมยและมองบุคคลที่เคาะประตูเข้ามาด้วยเพียงแค่หางตา
“อ้าว ! แล้วคุณดีโน่ไปไหนซะแล้วล่ะ”
ร่างสูงถามด้วยความสงสัย เพราะเขาเข้ามาก็ไม่เห็นร่างโปร่งเจ้าของเรือนผมสีบอนด์นั่นเลย
 
“นายจะรู้ไปทำไม”
“นั้นสินะฉันจะรู้ไปทำไม แหะๆ”
ยามาโมโตะยิ้มแหยๆ พลางเกาหัวตัวเองไปด้วย แต่คนที่กำลังนอนอยู่บนเตียงกลับหันหน้าตะแคงไปอย่างไม่สนใจใยดี ทำเหมือน
…ไม่มีใครอยู่ในห้อง…
อย่างนั้นแหละ
   แต่เมื่อคนที่มาเยี่ยมเยียมเห็นท่าทีไม่ดีอย่างนั้นเขาก็รีบหาเรื่องพูดคุยแก้ความเงียบแบบนี้ทันที ว่าแต่… คุยอะไรดีล่ะ T^T
 
“เอ่อ… ฮิบาริว่าแต่ฮิบารินายหายเจ็บแผลหรือยัง^^;;”
…สิ้นคิดแล้วสิเรา TT…
“ก็ดีขึ้นแล้ว”
“แล้ว…นายไปโดนอะไรมาหรอ”
“โดนพวกสัตว์ชั้นต่ำ”
…ทำไมตอบได้ห้วนอย่างนี้นะ - -;;…
“แล้ว…นายไปทำอะไรพวกนักเลงถึงได้มาทำร้ายอะ”
“ไม่รู้”
“แล้ว…ไหนนายบอกว่าจัดการพวกนั่นได้ไง”
“ก็จัดการแล้ว”
“งั้นหรอ…แล้ว…ใครที่มาช่วยนายเอาไว้หรอ”
“…”
“โชคดีจริงๆเลยนะ ที่คนๆนั้นมาเห็นนายทันพอดีน่ะ”
“…”
“ไม่อย่างนั้นนายคง…”
 
“หุบปากสักทีได้ไหม !!!”
 
          คนที่กำลังจะพูดต่อต้องรีบชุดชะงักริมฝีปากตัวเองทันที เมื่อคนที่กำลังนอนหันหลังให้เขาลุกนั้งขึ้นมาพลางตะคอกใส่เขาด้วยน้ำเสียงที่ดูมีน้ำโหผิดกับบุคลิกที่เย็นชาของตนเองมาก
…ทำไมฮิบาริถึงกับต้องตะคอกใส่เราด้วย…
ยามาโมโตะคิดอย่างตัดพ้อ ดวงตาสีสวยแสดงถึงความตกใจกับการกระทำของฮิบาริไปไม่น้อย
 
   ส่วนทางหนุ่มดวงตาเรียวยาวก็ถึงกับสะดุ้งไปเหมือนกัน ที่รู้สึกตัวว่าตน
…ตะคอกใส่เจ้าสัตว์กินพืชตัวโตนั่นไป…
 
 
   ก๊อก ก๊อก ก๊อก !
   ความเงียบคงจะปกคลุมสองคู่นี้ไปอีกนาน ถ้าไม่มีเสียงเคาะประตูขึ้นมาซะก่อน
“เคียวย๊า ~ ฉันกลับมาแล้วนะ อะอ้าว ! ยามาโมโตะนี่เอง”
  
   ดีโน่ทักพลางส่งยิ้มไปให้บุคคลที่กำลังยืนจ้องหน้าเขาด้วยท่าทางสะดุ้งเล็กน้อย ถึงแม้เขาจะสงสัยในท่าทางที่แปลกๆไปบ้างแต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากถามไปหรอก
…เรื่องแบบนี้เขาไม่ควรจะไปยุ่งซะจะดูปลอดภัยกว่า…
 
“เอ้อ ! จริงสิ เคียวยะฉันไปซื้อมาให้แล้วนะ”
ร่างโปร่งบอกขณะที่ใช้มือใหญ่ๆของตนล้วงเข้าไปในถุงพลาสติกสีใสเพื่อหวังจะหยิบกล่องที่ใส่อาหารของคนร่างเล็กที่ใช้เขาให้ไปจับจ่ายซื้อมา
แต่แค่คำว่า ‘ซื้อ’ …
ก็ทำให้ยามาโมโตะ ทาเคชิ ถึงกับงงกับเล็กน้อย
…ซื้อหรอ ? ซื้ออะไรนะ…
 
“เอาล่ะ! เจอแล้วซูชิหน้าเคนบาชิ”
มือใหญ่ๆได้หยิบกล่องที่ใส่ซูชิหน้าเคนบาชิจำนวนกว่า 5 ชิ้นขึ้นมาโชว์ให้อีกฝ่ายดู แต่เขาก็ลืมคิดไปเลยว่า  …
…ยามาโมโตะ ทาเคชิ ก็อยู่ในห้อง…
“อืม… เอามาซิฉันหิวแล้วเจ้าม้าชีโอ้”
“คร๊าบ ~ คร๊าบ ~”
     ร่างสูงหยิบกล่องข้าวปั้นสวยไปวางไว้บนโต๊ะเลื่อนสำหรับคนป่วยก่อนจะค่อยๆเลื่อนเข้ามาใกล้บริเวณเตียงที่ร่างบางกำลังนอนอยู่ และทำการปรับความสูงต่ำให้พอดีกับคนป่วยเพื่อที่จะให้สามารถทานได้สะดวกขึ้น
     ยามาโมโตะที่เห็นสังขารว่าแฟนของตนที่นอนโทรมอยู่อาจจะทานอาหารไม่สะดวกก็ได้ จึงตกใจถามออกไป ทั้งๆที่ก็รู้ว่า… อีกฝ่ายคงปฏิเสธ
“ฉันป้อนให้ไหมนายคงกินไม่สะดวก^^”
แววตาที่ฉีกยิ้มส่งมาทางคนที่กำลังทำหน้ามุ่ยใส่ แววตาสีคมกริบหันมาสมตาสีอ่อนสักพักก่อนจะเมินหน้าหนี แล้วหันไปมองทางบุคคลที่ยืนมองด้วยความงงๆแทน
 
“ป้อนให้ฉันหน่อย”
!!
??
 
“หา ??”
เจ้าของเรือนผมสีทองที่ถูกถามตกใจเล็กน้อย กับประโยคที่ร่างเล็กเปรยออกมา
…เคียวยะไม่เคยขออะไรเราแบบนี้ซะหน่อยนะ !...
 
“เร็วๆฉันหิวเจ้าม้าชีโอ้”
“ตะ…แต่เคียวยะ แล้วยามาโม….”
 
“ไม่เป็นไร งั้นฉันไปก่อนนะเคียวยะลืมไปว่ายังไม่ได้ทำรายงานเลย^^”
 
ปัง !
 
          สิ้นเสียงปิดประตูเจ้าของเสียงพูดติดอารมณ์เฮฮาบรรยากาศภายในห้องนี้ก็ดูเบาบางลงอย่างเห็นได้ชัด
   ฮิบาริมองไปทางประตูที่ถูกปิดด้วยความเศร้าเล็กน้อย เขาคิดว่าฝ่ายนั้นจะต้องเปิดประตูเข้ามาง้อเขาต่ออยู่แล้วแหละ แต่
…ก็ได้แค่หวัง…
 ในเมื่อเขากระทำแบบนี้ต่อหน้าต่อตาเจ้าสัตว์กินพืชตัวโตนั่นแล้ว… มันไม่มีทางที่คนๆนั้นจะพยายามง้อต่อไปหรอก
 
ก็เขาทำร้ายยามาโมโตะนิ
 
          คนเฝ้าไข้ที่อยู่คนเดียวในห้องจ้องมองไปที่ดวงตาที่เปรอะไปด้วยคราบน้ำตาเล็กๆของร่างบางอย่างสงสาร ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้ว่าร่างบางกำลังเสียใจ
เขารู้ทุกอย่างว่าร่างบางก็แค่น้อยใจยามาโมโตะอยู่เลยกระทำอะไรไปแบบนั้น
และก็ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่รู้
ว่าเขากำลังโดนเด็กตาเรียวคมนี่ใช้เป็นตัวแสดงบทอยู่
 
…บทที่ว่าตนกำลังจะหันไปชอบคนอื่น…
 




=============================================
Talk !!


ก่อนแรก
ขอประทานอภัยพระเจ้าค่ะ (.   .) ที่จริงก็เห็นอยู่ว่าครบ 10 แล้ว
แต่ไอซ์เจือกงานเยอะไม่ว่าง -__- นี้ก็ไหนจะโอเพ้นเฮาท์ เปิดบ้านไรเนี้ยอีก

อ๊ากก !
แต่ก็ต้องยอมรับว่าแต่งมาไว้ก่อนแล้วแต่ไม่ได้อัพ
วันนี้รู้สึกว่าขรี้ไม่ออก [// เห้ย ! พูดจา !]
เลยมาอัพแก้เซ็ง

[ความจริงขรี้ไม่ออกก็เพราะกินเนื้อเนี่ยแหละ รู้สึกคนที่นับถืออิสลามจะเอามาฝากแม่
ทีนี้เป็นถุงและอร่อยเลยทีเดียว จริงขยันกินซะจนกุถ่ายไม่ออกเลย =_= ;]

พอ !! เรื่องขับถ่ายในชีวิตประจำวัน
มากล่าวเกริ่นตอนต่อไปดีกว่า
ตอนต่อไปจะเป็นตอนเกี่ยวกับโกคุจัง =.,=  ออกแนวดราม่านิดๆ
[ไม่นิดแล้ว !]

จะเศร้าแค่ไหนรอติดตามตอนต่อไปนะจ๊ะ !
PS. เม้น ถึง 10 เหมือนเดิม ไอซ์ไม่โกหกจะขยันอัพละ  T^T
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

1,427 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 08:48
    เหมือนเล่นกับความรู้สึกของดีโน่เลยอ่ะเคียวยะ ร้ายนะเรา T_T
    #1416
    0
  2. #1371 M M (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 22:12
    เคืองฮิบาริแล้วอ่ะ ระวังน่ะทำแบบนี้บ่อยๆเดี๋ยวยามาก็ไปชอบโกคุหรอก= =
    #1371
    0
  3. #1185 PlayBoy (@rarola-14) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มกราคม 2555 / 20:27
     สะจายยยยยสุดๆไปเลย
    #1185
    0
  4. #1131 Miniazhi (@miniazhi) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 16:42
    ถ้าตอนนี้เค้าหมั่นไส้ฮิบาริ จะมีใครกระทืบเค้ามั้ยเนี่ย?

    ยามะอุตส่าห์มาเยี่ยม ยังจะมาตะคอกอีก!

    (ช่างเค้าเถอะ หะๆ อินมากไปหน่อย กร๊ากกก)
    #1131
    0
  5. #932 Atarashii Chan (@atarashiichan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2554 / 22:21
    สงสารเฮียโน่  สะใจยามะ  555+
    #932
    0
  6. #850 sunnyzazaza (@sunnyzazaza) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 15:35
    ท่านฮิตะโกนใส่ยามาะคุงไมอ่ะ TT
    #850
    0
  7. #771 uиязaL (@sephiroth) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 เมษายน 2554 / 12:11
    สงสารดีโน่อะT^T
    #771
    0
  8. วันที่ 7 เมษายน 2554 / 19:02
    แนะนำอ่านฟิคนี้แล้วเปิดเพลง อกข้างซ้าย แล้ว เข้ากันฉบับจัดจริงๆ T^T สงสารยาม๊า~~~~
    กะว่าให้ไรเตอร์เอาเพลงนี้มาแปะ หน้าฟิคซะ คำขอนะไรเตอร์
    #767
    0
  9. #723 OHYEACH! (@koonmai) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 18:42
    TOT!!
    โฮกกกร้องไห้เลยง่ะ! สงสารยามะที่สุึด!
    #723
    0
  10. วันที่ 30 ธันวาคม 2553 / 18:54
    สงสารดีโน่ ตะหงิด ๆ อ่ะครับ

    แล้วฮิจะไปตะคอกใส่ยามะเท่าม้ายยย T^T'

    -.- -/ไอ่นี่นิ สรุปเอ็งจะมาเชียร์คู่ไหน !?

    8018 สิครับ *-* ~


    #706
    0
  11. #696 fame007 (@frtghy007) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2553 / 02:03
    ฮึกๆๆๆ ฮิบาริ~~~~ ตะคอกใส่ยามะทำม้าย T^T
    #696
    0
  12. #671 nana (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 20:34
    อยากได้ยาวๆอ่าค่ะ



    TT
    #671
    0
  13. #670 love reborn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 20:33
    อัพต่อไวๆน้า



    >
    #670
    0
  14. #669 puppy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 20:31
    สนุกมากเลยคร้า



    อัพต่อไวๆนะ
    #669
    0
  15. #668 [o]...Three..zZ (@lovepe-ng) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2553 / 12:52
    เย่ ๆ

    อัพแล้ว ๆ ดีจัย ๆ

    ^^"

    ขอบคุณค่ะไรเตอร์ ^^

    สงสารยามะ จังเลยค่ะ -*-
    #668
    0
  16. #667 fame007 (@frtghy007) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2553 / 10:27
    รู้สึกว่าฟิคมันสั้นลงมั้ย -*-
    #667
    0
  17. #659 rebornkun (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 19:40
    อัพไวไวนะ สู้ๆ สนุกมากเลย
    #659
    0
  18. #658 เยี่ยมชม (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 15:53
    ท่านฮิน่าสงสาร ยามะไม่ทำไรเลยน้า

    ง้อท่านฮิเยอะๆสิ กลายเป็นD18ไปแล้ว แต่ก็ชอบค่า 555+

    จับทำ3pซะเลย เป็น8018D สมการลงตัว ฮา

    #658
    0
  19. #656 ~JunnY~ (@aminakung) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2553 / 20:58
    อ่านแล้วเฮริทถึงทรวง  TT^TT
    #656
    0
  20. #655 HH:K (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2553 / 21:12
    หนุกจังเลยจ้า



    ชอบมาก>w<



    อัพไวๆน้า
    #655
    0