[Fic naruto] GaaHina รัก...ไม่จำกัดเวลา

ตอนที่ 70 : ออกตามหาความรู้สึกของตัวเอง!??

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 527
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    13 มี.ค. 56

3 วันผ่านไป

 

 งั้นพวกเราไปก่อนน้าฮินาตะ ดูแลตัวเองด้วย พักผ่อนเยอะๆ

 

ใช่ เธอยังไม่หายดี นอนพักซะนะ

 

จ้า ^^ โชคดีนะทุกคนฉันโบกมือลาพวกซากุระที่มาเยี่ยมและกำลังเดินออกจากห้องไป

 

พอได้พบทุกคน พวกเขาต่างก็มีปฏิกิริยาเหมือนพวกกาอาระกันหมด พอฉันถามทุกคนก็อึกอักและเลี่ยงที่จะตอบ เหมือนตั้งใจปิดบังอะไรฉันไว้ แม้แต่พวกอาจารย์ก็ไม่บอกความจริงกับฉัน ซึ่งฉันไม่เชื่อหรอกนะว่ามันไม่มีอะไรจริงๆ ..... อีกอย่าง กาอาระคุง.... ทำไมเค้าถึงทำหน้าเหมือนผิดหวังและเสียใจกับฉัน ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้สนิทกันเลย และเท่าที่จำได้คือเราไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกันด้วย ;’(

 

เพราะงั้นแหละ ฉันถึงได้ออกมาตามหากาอาระ!!!

 

ใช่ นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะได้รู้ความจริง ฉันต้องถามเค้า... แต่ว่าจะไปหาที่ไหนดีล่ะ TT’ แถมยังต้องซ่อนๆไม่ให้ใครเห็นด้วย จะไปที่ไหนดีนะ ที่ๆกาอาระคุงจะอยู่....

 

เธอมาทำอะไรที่นี่

 

อยู่ๆหัวฉันก็จี๊ดขึ้นมาพร้อมกับความทรงจำแปลกๆ ภาพในหัวมันรวนๆจับใจความไม่ได้ โรงแรมโคโนะทำไมฉันถึงคิดว่ากาอาระคุงจะอยู่ที่นี่นะ ไม่รู้อะไรเป็นอะไรแต่ขาฉันก็ตรงไปที่นั่นแล้ว

 

ฉันเดินตรงขึ้นบันไดด้วยความคุ้นเคยแปลกๆ ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ห้องๆหนึ่งและลงมือเคาะประตู

 

มะ...มีใครอยู่มั้ยคะ???” แล้วทำไมฉันถึงคิดว่าเป็นโรมแรมนี้ ชั้นนี้ ห้องนี้นะ ไม่เข้าใจเลย T^T

 

แอ้ดดด เสียงเปิดประตูทำให้ใจฉันเต้นระทึกๆ

 

“............” แจ็กพ็อตแตกแบบไม่ต้องลุ้นเลย....คนที่โผล่หน้าออกมาคือกาอาระคุงจริงๆ!

 

อะเอ่ออ.....” ไม่รู้จะเริ่มยังไงดีแล้วฉัน ตัวสั่นไปหมด T_T (แล้วตกลงทำไมฉันรู้ถึงขนาดนี้นะ)

 

เข้ามาก่อนสิ...” กาอาระเชิญให้ฉันเข้าไปในห้อง ฉันลังเลเล็กน้อยแต่ก็ต้องเข้าไปอยู่ดีไม่งั้นคงคุยกันไม่รู้เรื่อง มะ มือสั่น... ขาสั่นอีกต่างหาก พูดไม่ออก ฉันจะทำไงดีเนี่ยย

 

“............. (.   .)” ฉันเข้ามาแล้วก็เอาแต่นั่งก้มหน้าไม่รู้จะพูดยังไง ความกล้าที่คิดว่าควรจะมีก็หายไปหมด

 

“.............” ส่วนกาอาระคุงก็เงียบและจ้องหน้าฉัน TT-TT ใจร้ายมากเลย ทำไมไม่ถามสักคำนะ!

 

ฉะ ฉัน....มีอะไรจะถามกาอาระคุงน่ะค่ะฉันตัดสินใจเปล่งเสียงสั่นๆถามออกไป

 

หืมม??”

 

ระ..เรื่องอาการของฉันหลังจากฟื้นตัวไงคะ แล้วก็...เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดที่ทุกคนปิดบังฉัน คุณจะช่วยบอกฉันได้มั้ยคะ?”

 

อยากจะรู้ไปทำไมล่ะ?”

 

ก็คือว่า.......”

 

แบบนี้ชีวิตเธอก็โอเคแล้วนี่...”

 

ที่ฉันอยากรู้ก็คือท่าทีของคุณไงคะ!!” ฉันตะโกนออกไปพร้อมกับกำหมัดแน่น ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่เหมือนฉันจะแคร์เกี่ยวกับเรื่องนี้มาก ฉันอยากรู้ว่าฉันทำอะไรกับกาอาระไปรึเปล่าเค้าถึงทำแบบนั้นกับฉัน

 

หึหึ...”

 

กรุณาช่วยบอกเถอะค่ะว่ามันเกิดอะไรขึ้น...ฉะ ฉันสัญญาว่าจะรับฟังทุกอย่าง

 

เอางั้นก็ได้ฉันแหงนหน้าขึ้นมามองกาอาระอย่างซึ้งใจด้วยดวงตาประกายวิ๊งๆ

 

แต่มันอาจจะสั้นไปหน่อยนะ

 

ไม่ต้องยาวก็ได้ค่ะ ฉันรอฟังอย่างตื่นเต้นแปลกๆ 

 

“.............”

 

“.............”

 

 ฉัน...รักเธอ

 

ตึกๆๆ หัวใจฉันที่ตอนแรกหยุดเต้นไปเสี้ยววินาทีด้วยความช็อกกลับมาเต้นแรงจนแทบระเบิด อาการฉันรุนแรงมากทั้งตัวสั่นและหน้าร้อนไปหมด?? กาอาระพูดเล่นเอาตอนที่จริงจังขนาดนี้เนี่ยนะ? ยังไงก็ไม่อยากจะเชื่อเลย? ฉันอยากบ้าตาย หรือจริงๆจะตายไปแล้วนะ? TTTT0TTTT

 

กะ..กาอาระคุง! มะ..ไม่ใช่เวลามาล้อเล่นนะ

 

เธอเองก็รู้อยู่แล้ว...ก็แค่ลืมมันไปแล้วเท่านั้นแหละ หึหึกาอาระแค่นหัวเราะและทำหน้าเหมือนเจ็บปวดลึกๆ เค้าสาวเท้าก้าวเข้ามาหาฉันเรื่อยๆ ณ เวลานั้นฉันกลัวกาอาระมาก T[]T

 

อ่ะ เอ่ออ!!...” ฉันได้แต่อึกอักและลุกจากเก้าอี้เพื่อถอยหลังให้ห่างจากร่างสูงที่ก้าวเข้ามา อ๊ะ! ชิดผนังแล้ว! T^T
 

ที่นี้รู้เรื่องขึ้นมารึยัง?” พอหลังฉันชิดผนัง กาอาระก็ก้าวเข้ามาใกล้ ใกล้มาก แถมยังใช้มือยันผนังไว้ทั้งสองข้าง วิธีเดียวที่จะหนีจากสถานการณ์นี้คือ มุดลอดแขนออกไปสินะ T__T

 

ยะ อย่า ล้อเล่นอย่างนี้สิคะ...” ฉันหายใจติดขัดและเสียงดังฟืดฟัด ขัดใจตัวเอง

 

“..............” กาอาระเงียบและเลื่อนเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนฉันรู้สึกถึงลมหายใจอ่อนๆของเขาที่กระทบผิวหน้า

รู้มั้ยว่าฉันอยากทำอะไรตอนนี้...” กาอาระเอ่ยออกมาเบาๆที่ข้างหูฉัน

 

“ (.//////.) ” ฉันเงียบ หน้าแสบร้อนไปหมด คาดว่าตอนนี้แก้มคงเป็นสีแดงอร่ามTT’ และช็อกตาค้างจนแทบหยุดหายใจ อาการเป็นซะยิ่งกว่าตอนนารูโตะเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ซะอีก

 

ฉัน.....” เขาวกกลับมาสบตาฉัน และเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้อีกจนปากแทบชนกัน!

 

“…………..=[]= ” ส่วนฉันตัวค้างจนไม่สามารถขยับตัวได้อีก....

 

ฉัน...อยากกินข้าวกาอาระผละออกไปและหันหลังเดินเข้าครัว

 

และแล้ว ฉันก็ช็อกจนไม่มีแรงยืนและทรุดลงไปกองกับพื้นอย่างน่าอนาจ ..

 

เวลาผ่านไปเท่าไหร่ก็ไม่รู้ แต่ฉันยังคงกองอยู่กับพื้น หายใจแรงฟืดฟัด หัวใจเต้นแรงเหมือนจะหลุดออกมา ประสาทสัมผัสทั้งหลายแหล่ในร่างกายพร้อมจะหยุดทำงานอยู่รอมร่อ ;[];

 

กาอาระเดินออกมาจากครัวพร้อมซูชิถาดใหญ่ เค้าเหลือบตามองฉันเล็กน้อยก่อนจะวางซูชิและเดินเข้าไปในครัวต่อ

 

(และฉัน ฮิวงะ ฮินาตะ ก็ยังคงช็อกตาตั้งต่อไป...)

 

เฮือก!!

 

ฉันสะดุ้งสุดตัว หายช็อกหายอะไรทั้งสิ้น หัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ เมื่อกาอาระ(ที่เดินมาตอนไหนไม่รู้)ก้มตัวลงมาอยู่ระดับเดียวกันฉันก่อนจะแตะท้ายทอยอย่างแผ่วเบา

 

•//////• !!!  (ช็อกตายไปแล้วเรียบร้อย)

 

เธอนี่บ้ารึเปล่า...”เค้าบ่นเบาๆแล้วส่ายหัวเล็กน้อยก่อนจะทำท่าเหมือนจะอุ้มฉัน

 

ดะ เดี๋ยวก่อนค่ะ!! ” ฉันยกมือห้ามด้วยสีหน้าประหลาดๆ(ที่ตัวเองก็อธิบายไม่ได้) รู้สึกขนลุกแปลกๆ

 

หืม??”

 

ฉะ ฉันลุกเองได้ ขอตัวก่อนนะคะ!” ฉันตะโกนใส่หน้ากาอาระก่อนจะพรวดพราดลุกขึ้นมา จนหน้ามืดและเซจนจะล้ม แต่กาอาระก็ช่วยพยุงได้ทัน

 

วินาทีที่กาอาระแตะตัวฉัน ใจฉันสั่นมาก จนเผลอสะบัดตัวอย่างแรงให้หลุด

 

“..........” เค้าทำหน้าอึ้งไปเล็กน้อย(เล็กน้อยจริงๆนะ) ก่อนจะกลับไปทำหน้าเย็นชาดังเดิม

 

เอ่ออ ขอโทษค่ะ.....ฉันไม่รู้ว่า....” ฉันพูดติดอ่างไปตามสเต็ป ลังเลว่าจะวิ่งออกไปเลยหรือจะอยู่ต่อดี?

 

ไม่เป็นไร... เธอรีบออกไปดีกว่า

 

คะ?”

 

จะไปแล้วไม่ใช่หรอ ก็รีบๆไปซะสิหน้าและน้ำเสียงของกาอาระ...เย็นชามว้ากกก T[]T

 

ฉันพยักหน้าเบาๆก่อนจะหันหลังเดินออกมา รู้สึกแย่อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน รู้สึกแย่ แย่มาก...

 

ฉันไม่ชอบหน้าตาเย็นชาของกาอาระเลยให้ตายสิ TT^TT

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

816 ความคิดเห็น

  1. #803 Sorasora24 (@Sorasora24) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 20:23
    กาอาระคงแอบร้องไห้ T^T
    #803
    0
  2. #682 Kazegawa Minto (@kazegawaminto) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 23:50
    จิ้นไปไกลเลยนะเนี่ย ตอนที่กาอาระเอามือ2ข้างกันไม่ให้หนี แล้วเขยิบเข้ามาเรื่อยๆ...แต่...ความคิดเหล่านั้นก็อันตรธานหายไปทันทีที่อ่านถึงประโยคว่า "ฉันหิวข้าว" =[]=!!..จบเลยค่ะ  มันจบเลยค่ะแม่คุณ..ไอจินตนาการที่ไปไกลเมื่อกี่ แตกเพล้งเลยT[]T!!
    ปล. ดีใจที่ไรท์กลับมานะค่ะ
    #682
    0
  3. #677 Piano (@weerahi) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 12:20
    ดีใจที่พี่กลับมาอีกครั้ง เป็นกำลงใจให้ต่อไป
    #677
    0
  4. #673 R!nA@cRy (@sasuhina) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 04:13
    T[]T กรี๊ดดดดด ~ พี่แนนกลับมาแล้วววววววววววว <33 

    ...ทำไมพี่แนน ทำกับฮินาตะเยี่ยงนี้ T,T
    #673
    0
  5. #664 "•Fran The Varia•" (@giftgo0123) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 23:13
    โธ่ๆ ดันลืมกันซะงั้น แต่ตลกกาอาระอ่ะ เอาซะคิดไปไกล แต่สุดท้าย 'ฉันอยากกินข้าว' 5555
    #664
    0
  6. #660 atom8812 (@atom8812) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 20:01
    สงสารกาก้า
    #660
    0
  7. #658 noojujaa (@noojujaa) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 18:46
    อ่า ฮินะจังรีบๆจำกาก้าได้ซะทีสิ T^T
    #658
    0