Dating the Devil บอสหล่อร้ายหัวใจติดเรต

ตอนที่ 26 : แบดบอยตัวร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,019
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 เม.ย. 60

 

 

ฉันลดกล้องส่องทางไกลลง กระชากผ้าเช็ดหน้าที่ใช้อุดรูจมูกเพื่อซับเลือดกำเดายัดใส่กระเป๋ากางเกงกางเกงยีนส์ ปีนลงจากต้นไม้ด้วยความคล่องแคล่ว (ตอนเด็กชอบเล่นปีนต้นไม้กับพี่สาว พี่ชายบ่อย) แล้วเดินไปขึ้นรถของตัวเองที่จอดอยู่ เตรียมพร้อมจะไปไหนก็ตามที่ผู้ชายชื่อพีรวิชญ์ไป แต่ถ้าให้เดาก็คงไม่พ้นสนามแข่งรถ ใกล้วันชิงแชมป์มอเตอร์ไซค์แล้ว เขาและผองเพื่อนสิงห์นักบิดคงต้องไปซ้อม ซ้อม บนถนนสายโลกันตร์นั่น ดูในหนังหรือในทีวีก็ตื่นเต้นเร่าใจดีอยู่หรอกนะ แต่พอมาดูในสนามแข่งจริงๆ มันน่าหวาดเสียวและน่าหวาดกลัวกว่าเยอะ

ฉันเหลือบมองแฟ้มเกี่ยวกับอีตาพีรวิชญ์ที่รวบรวมได้ในสองสัปดาห์ที่ผ่านมา ก่อนจะเหลือบมองกระจกมองหลัง แล้วบิ๊กไบสองคันก็แล่นออกมาจากประตูบ้านพัก ฉันรอให้พวกเขาแล่นนำไปก่อน แล้วค่อยขับตามไปเหมือนทุกครั้ง แต่ครั้งนี้บิ๊กไบสีดำมันวาวราคาแพงกว่ารถของฉันสิบสามเท่าจอดพรืดลงข้างๆ รถของฉัน แล้วอีกคันก็จอดตาม เท้าในรองเท้าบู้ตเตะขาหยั่งลง ตวัดขายาวๆ ลงมายืนบนพื้น โคตรเท่อ่ะ!

ฉันกวาดสายตามองสำรวจร่างสูงของผู้ชายตรงหน้าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แค่คิดถึงร่างเปลือยเปล่าสุดเพอร์เฟกต์ที่ฉันได้เห็นเต็มๆ ตาเมื่อไม่ถึงชั่วโมงที่ผ่านมาก็ทำให้ใบหน้าของฉันร้อนผะผ่าวได้ในเสี้ยววินาที

วันนี้พีรวิชญ์สวมเสื้อยืดสีขาวโดยมีคำว่า หล่อ ล้ำ ปล้ำง่าย สกรีนอยู่บนหน้าอก ทับด้วยแจ๊คเกตหนังสีดำสุดเท่ เข็มขัดหนัง กางเกงยีนส์สีเข้มฟิตพอดีตัว และรองเท้าบู๊ตหนังที่มีรอยถลอก แม้ดูผ่านๆ จะดูธรรมด๊าธรรมดา แต่บอกได้เลยว่าเสื้อผ้าของเขาทุกตัวมาจากห้องเสื้อหรือไม่ก็ยี่ห้อแบรนด์ดัง แม้กระทั่งเสื้อยืดหรือกางเกงใน สายตาของฉันเลื่อนจากรองเท้าบู๊ตขึ้นมาที่กางเกงยีนส์สีเข้ม เข็มขัดหนัง เสื้อยืด ลำคอหนา ถึงหมวกกันน็อกสุดเท่ที่ปิดบังใบหน้าหล่อเหลาเอาไว้ แล้วมือหนาก็เอื้อมไปถอดหมวกกันน็อกออก หนีบไว้ใต้แขนแล้วเดินเยื่องย่างเข้ามาหาฉันเหมือนพยัคฆ์ร้าย

ก๊อก! ก๊อก!!

มือหนาในถุงมือหนังเคาะกระจกฝังคนขับแล้วทำมือบอกให้ลดกระจกลง ฉันทำตาม แล้วเราสองคนมองสบตากันเนิ่นนานประดุจเวลาชั่วนิรันดร์ สายตาคมกล้าทะลุทะลวงของพีรวิชญ์ทำให้ฉันรู้สึกว่าเขาได้เข้าไปอยู่ในตัวและกลายเป็นส่วนหนึ่งของฉันไปเรียบร้อยแล้ว

เฮ้!

เฮ้! ด้วยส่งยิ้มสดใสไปเป็นทัพหน้า แต่เขาไม่ยิ้มตอบ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะอยากแยกเขี้ยวใส่ฉันมากกว่า

คุณชื่ออะไร

ฉันชื่อของขวัญ จิระไพศาลค่ะ ทำงานที่พีบีกรุ๊ป

 มีชื่อที่สั้นกว่านี่ไหม

คุณจะเรียกฉันว่าขวัญก็ได้ค่ะ ฉันอยากคุยกับ…”

เขายกนิ้วชี้แตะริมฝีปากฉันให้หยุดพูด ฉันรู้สึกเหมือนถูกไฟช็อตหรือไม่ก็ไฟดูดเบาๆ เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสเท่านั้น ฉันเบิกตาโตมอง เพราะไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ไม่รู้ว่าเขารู้สึกหรือไม่ แต่ไม่กล้าถามให้มากความ

จุๆแบดบอยตัวร้ายก้มลงเท้าแขนกับขอบหน้าต่างรถ ชะโงกใบหน้าหล่อเหลาเข้าไปใกล้ สีหน้าดูเบื่อหน่ายติดจะรำคาญ นี่เป็นการเตือน กลับบ้านไปซะ กลับไปสู่โลกปลอดภัยของคุณ

เป็นการบอกแบบสุภาพๆ ว่า ไสหัวไปซะ คงบอกไล่ฉันได้ชัดกว่านี้ไม่ได้แล้ว ฉันปัดมือเขาออก ประสานสายตากับเขาด้วยความมุ่งมั่น

ไม่ จนกว่าคุณจะฟังที่ฉันพูด

ดวงตายาวเรียวสีน้ำตาลเข้มหรี่ลงและดูแน่วแน่ ไม่ผ่อนคลาย คุณไม่รู้หรอกว่ากำลังเล่นอยู่กับอะไร

ฟังเหมือนคำเตือนหรือคำขู่เลยแฮะ!

ฉันกลืนน้ำลายอึกใหญ่ รู้ แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้หรอก ท่านประธานต้องการคุณนะคะ

แล้วคุณล่ะ เบบี้ ต้องการผมไหมมุมปากเขากระตุกทำให้เกิดรอยบุ๋มลึกบนสองข้างแก้ม มีลักยิ้มด้วยแหะ!

ปกติคนที่มีลักยิ้มจะเข้าข่ายน่ารัก น่ารักงั้นรึ! เด็กเล็กๆ ลูกหมา ลูกแมว หรือสัตว์ตัวเล็กๆ อาจจะเรียกว่าน่ารัก แต่นายพีรวิชญ์ พุฒิบวรรัฐ ผู้ชายตัวโตนิสัยเลว แต่เซ็กซี่แบบสุดๆ คนนี้ไม่น่ารักแน่ๆ จริงๆ แล้วเขาเป็นผู้ที่ห่างไกลคำว่าน่ารักมากที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมา

เอ่อ

อย่ามาทำไม่รู้เรื่องหน่อยเลย เมื่อเช้าผมรู้ว่าคุณถ้ำมองผม” รู้ได้ไง ใครบอก อ๊าก! ฉันกำลังจะตายเพราะความอับอาย “ชอบโชว์ของผมไหม

 คะคุณรู้ดวงตากลมโตเบิกกว้าง แก้มร้อนผ่าว

ใช่ แต่ถ้าจะให้ยุติธรรมคุณจะต้องถอดเสื้อกับกางเกงโชว์หน้าอกและน้องหนูของคุณให้ผมดู เราจะได้หายกันพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มลุ่มลึกราวกับดีเจรอบดึก

ฉันอ้าปากหวอกับคำแนะนำนั้น ก่อนจะแว้ดตอบกลับไปว่า ไอ้บ้า ไอ้ลามก ไอ้ทุเรศ ไอ้โรคจิตชอบโชว์ ไอ้…” ด่ารัวปานปืนกล

ริมฝีปากหยักลึกแสยะยิ้ม ผมขอเตือนเป็นครั้งสุดท้าย ย้ายบั้นท้ายน่ารักแสนหวานของคุณกลับบ้านไปซะน้องสาว ถ้าคุณยังตามผมอีกแปลว่าคุณอยากจะเล่นกลับผมเขาก้าวถอยหลัง

เดี๋ยวฉันตะโกนเรียก คิ้วเข้มข้างหนึ่งเลิกขึ้นเป็นเชิงถาม ฉันจะตามคุณไปทุกที่

ด้วยรถเต่านี่นะทำน้ำเสียงดูถูกได้น่าเตะปากม้ากมาก รู้ไหมขนาดรถคุณมันใหญ่กว่าอ่างอาบน้ำของผมแค่จิ๊ดเดียว

ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้ฉันตะโกนเสียงดังกว่าเก่า โกรธจนลืมกลัว คว้านมือเปิดประตู ลงจากรถ ปิดประตูรถเสียงดังปัง! แล้วเดินตรงเข้าไปหาเขา จิ้มนี้ชี้ลงบนอกกว้างแรงๆ มันไม่ใช่รถเต่า อย่ามาดูถูกมันนะ มันเป็นรถอีโค่คาร์ เรียนจบซะสูงไม่รู้หรือไง

รถของฉันเป็นรถอีโค่คาร์ยี่ห้อซูซูกิ-สวิฟที่ฉันประหยัดอดออมทุกบาททุกสตางค์ตลอกการทำงานปีกว่านี้ บวกกับเงินที่พ่อแม่ พี่สาวและพี่ชายให้ตอนเรียนจบเพื่อดาวน์รถคันนี้ แม้จะเทียบกับบิ๊กไบของเขาไม่ได้ แต่ฉันก็รักรถของฉัน แต่อีตาบ้านี่กลับมาพูดจาดูถูกมัน มันน่าตบสักเผียะหรือไม่ก็ต่อยสักเปรี้ยงจริงๆ

นี่คุณว่าผมโง่เหรอเขาไม่ได้ตะโกน แต่ฉันมั่นใจว่าเขากำลังโกรธ โกรธจัดซะด้วย

ฉันเชิดจมูกรั้นๆ ขึ้นอย่างไม่หวั่นเกรง ใช่ โง่ เอาแต่ใจตัวเองและไม่มีความรับผิดชอบ

แบดบอยตัวร้ายทำหน้าถมึงทึงยืนตระหง่านเหนือตัวฉัน เมื่อยืนเทียบกันฉันสูงแค่ไหล่เขาเท่านั้น เขาก้มศีรษะลงมามอง

หัวใจของฉันเต้นเร็วและถี่ จังหวะของมันดังก้องในโสตประสาทการรับรู้ การวางท่าสงบเยือกเย็นของฉันสั่นไหวอย่างรุนแรงกับความใกล้ชิดนี้ ความวาบหวามเข้าจู่โจม ความปรารถนา ความต้องการ ขมวดเกรียวก่อขึ้นในกายสาว ทำให้ฉันรู้สึกว้าวุ่นใจ แต่พยายามทำเป็นไม่สนใจกับความใกล้ชิดนี้

โอ๊ย! อึดอัดชะมัด

 ถ้าผมเห็นคุณอีก” ใบหน้าหล่อเหลาชะโงกเข้ามาใกล้อีกนิด จนฉันมองเห็นนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มผ่านแพรขนตายาวงอนที่หลุบต่ำของตัวเองได้ “แปลว่าคุณอยากเล่นหรือไม่ก็อยากเป็นเหยื่อของผมเสียงเขากร้าว เหี้ยมเกรียม และวางอำนาจอย่างที่สุด

ดวงตาฉันเบิกกว้างไม่อาจละสายตาจากร่างกายงามสง่าของบุรุษเพศตรงหน้า ขณะที่เขาหมุนตัวเดินกลับไปที่มอเตอร์ไซค์คันใหญ่ยักษ์ สวมหมวกกันน็อก ตวัดขายาวๆ ขึ้นคร่อม เตะขาหยั่งขึ้น สตาร์ตรถ เสียงดังกระหึ่ม ก่อนจะปล่อยครัช แล้วแล่นลิ่วจากไปพร้อมเพื่อนสิงห์นักบิดของเขา

นี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันได้พูดกับเขา ฉันชูมือขึ้น แผดเสียงร้อง อ๊ากกระทืบเท้าเร่าๆ ด้วยความหงุดหงิด นึกอยากจะบีบคอ อีตาพีรวิชญ์ยิ่งนัก

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

 

 

 

 

 

 

 

 

53 ความคิดเห็น

  1. #37 onenazaaaaa (@onenazaaaaa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 09:12
    เจิมมมมมม
    #37
    0