[END] ◄ Employ Loving ► จ้างแล้วห้ามชิ่ง รักจริงจัดเต็ม! (ครับผม)

ตอนที่ 6 : Employ | Part 5 ท่านประธานลี กับหนุ่มเกาหลีมีสไตล์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    9 เม.ย. 56



 

Employ | Part 5 ท่านประธานลี กับหนุ่มเกาหลีมีสไตล์









 

 

        อุ๊ยๆๆ มีบุรุษติดตามมาด้วยอะ ว้าววว~ *O*” แดนนี่พูดพลางส่งสายตาเป็นประกายไปที่ภีมซึ่งกำลังเดินควงกุญแจรถตามฉันเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน พลางมองซ้ายมองขวาเพื่อสำรวจบรรยากาศรอบๆ ตัวภายในร้านอาหารแห่งนี้

คนขับรถคนใหม่ที่บ้านเหรอ น่ารักใช่เล่นยัยอิมเองก็ทักขึ้นทันทีที่ฉันหย่อนก้นลงนั่งที่เก้าอี้ตรงข้ามกับเพื่อนรักทั้งสองคน

ปกติคนขับรถเขาเดินตามฉันเข้ามาข้างในหรือไงยะ =_=” ฉันถามเพื่อนตัวเองกลับอย่างเอือมๆ

“สวัสดีครับ นี่คงจะเป็นเพื่อนของพาเฟ่ต์สินะ ^_^” ภีมเดินมาหยุดลงที่หน้าโต๊ะของพวกเราก่อนที่จะโค้งตัวอย่างสวยงามทักทายแดนนี่กับอิมแล้วเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ ฉัน

“มารยาทดีเหมือนหน้าเลยอะ *O*” แดนนี่ดูจะเป็นปลื้มกับหมอนี่เอาซะมากๆ เลยนะเนี่ย

“ดีไม่จริงอะสิ ชิ!

“ฉันว่า ไม่ใช่คนขับรถแล้วล่ะแก” อิมหันไปกระซิบกับแดนนี่ แต่บังเอิญว่ามันดังไปหน่อย ฉันกับภีมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็เลยได้ยินเต็มสองหูแล้วเราสองคนก็หันมามองหน้ากันอย่างไม่รู้จะพูดอะไร

“ฉันก็ไม่ได้บอกว่าคนขับรถสักหน่อย เนี่ยไอ้โรคจิตที่ฉันเจอในห้องน้ำเมื่อวานไง”

“อ๋อ เฮ้ย! อย่าบอกนะว่าเรื่องมันยาวของแกที่ว่าก็คือ” แดนนี่เบิกตาโตทันทีที่เหมือนนึกอะไรบางอย่างออก ก่อนที่จะจ้องหน้าฉันกับภีมสลับกันไปมาตาเป็นมัน

            “หมอนี่เป็นแฟนของแกที่จ้างมาจากร้านนั้นน่ะเหรอ O_O” ยัยอิมถามพลางชี้นิ้วไปยังภีม ยัยนี่เองก็มีสีหน้าตกใจไม่แพ้แดนนี่เหมือนกัน

            “ฮ่าๆ เจ้าของร้านเลยครับ ผมชื่อ ภีม ยินดีที่ได้รู้จักครับ” เจ้าตัวพูดพลางยิ้มร่า ไม่สนใจสีหน้าพารานอยด์ของฉันที่นั่งอยู่ข้างๆ เลยแม้แต่นิดเดียว

            “โลกกลมเกินไปจนฉันอยากจะผูกคอตาย เฮอะ” ฉันบ่นอุบพลางกลอกตามองเพดาน

            “ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันก็พอจะเข้าใจเรื่องทั้งหมดแล้วล่ะ ว่าแต่ว่าเสร็จงานนี้ คิวว่างหรือเปล่าจ๊ะภีม ^_<” แดนนี่พูดพร้อมกับขยิบตาส่งมาให้ภีม จนฉันถึงกับกลั้นหัวเราะกับสีหน้าที่ไปไม่ถูกของคนข้างๆ เจอของดีเข้าให้แล้วไง

            “โอ๊ย พอเลยๆ เด็กแกเยอะแยะ แฟนเพื่อนๆ ท่องเอาไว้” อิมเอื้อมมือไปดึงแก้มแดนนี่เบาๆ เป็นเชิงห้าม

            “ก็ไม่ใช่แฟนจริงๆ สักหน่อย จริงป้ะ *O*” ยังไม่เลิกเล่น =_=

            “อะ เอ่อ…” คนเก่งของเราถึงกับพูดไม่ออกลิ้นจุกปากกันเลยทีเดียว

            “แดนเอ๊ย แกไม่เห็นเหรอว่าหมอนี่กลัวแกอะ โฮะๆๆ” ฉันหัวเราะออกมาจนภีมหันมาค้อนใส่ทันที

            “เอาล่ะๆ คนนี้แดนนี่ แล้วนี่ก็อิม เพื่อนสนิทของฉันเองทำความรู้จักกันไว้นะ เผื่อคุณพ่อคุณแม่ที่รักของฉันเกิดสงสัยแล้วมาถามแกสองคนขึ้นมา จะได้ไม่พลาด” ฉันแนะนำเพื่อนทั้งสองคนให้ภีมรู้จัก ก่อนที่จะหันไปพูดกับเพื่อนตัวเองเพื่อเป็นการเตี๊ยมกันเอาไว้ก่อน

            “เดี๋ยวนี้ชะนีก็ใช่ย่อยนะ ช่างวางแผนซะเหลือเกิน =_=” ตุ๊ดหนึ่งเดียวในที่นี้พูดพลางจิกตาส่งมาให้ฉัน ซึ่งฉันเองก็ไม่ได้เจ็บปวดจากสายตานั้นเลยแม้แต่นิดเดียว แถมยังภูมิใจซะด้วยซ้ำ(ว่างๆ ควรต้องพามันไปเช็กสมองหน่อย : ไรเตอร์)

            “ขอบคุณที่ชมนะ จริงสิ! นี่นายภีม เมื่อคืนฉันนั่งลิสต์รายการที่นายจำเป็นจะต้องรู้เกี่ยวกับฉันมาไว้ให้นายอ่านด้วยกรุณาอ่านให้จบ แล้วก็จำด้วยนะยะ” ฉันพูดพลางค้นกระดาษขนาดเอสี่ที่พับเก็บไว้ในกระเป๋าออกมายื่นให้คนข้างๆ

            “ร้ายกาจ” เขาแขวะก่อนที่จะรับไปอ่านผ่านๆ แล้วพับจนมันเล็กพอที่จะเก็บไว้ในกระเป๋าสตางค์ได้ แล้วเขาก็เก็บมันลงไปทันที T^T

            “ฉันก็มีของจะให้เธอนี่เป็นคีย์การ์ด กับกุญแจคอนโดฉัน เธอจำเป็นต้องมี เอาไว้เวลาตามตัวฉันไม่ได้ก็ลองไปที่นั่นดู ปกติถ้าไม่อยู่ร้านฉันก็อยู่นั่นแหละ” เขาพูดพลางล้วงคีย์การ์ดกับกุญแจออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วยัดมันลงในมือของฉันโดยไม่ถามความสมัครใจสักคำ

            “เรื่องเยอะจริงๆ” ฉันบ่นพลางมองคีย์การ์ดที่มีชื่อและที่อยู่ของคอนโดอยู่ก่อนที่จะเก็บมันลงกระเป๋าสะพายอย่างไม่ค่อยใส่ใจนัก

            “เธอนั่นแหละที่เยอะกว่าฉัน หึหึ นี่ แล้วกรุณาเก็บมันไว้ดีๆ ด้วยนะ หมดสัญญาเมื่อไหร่ คืนด้วย ขี้เกียจเสียตังค์ทำใหม่ -.,-

            “แหมๆๆ นั่งกันอยู่สี่คนนะจ๊ะ ไม่ใช่แค่สอง” แดนนี่ส่งเสียงแซวทันที

            “นั่นสิ จะว่าไปก็อิจฉาคู่นี้เนอะ ช่วยกันทำมาหากินดีจริงๆ >_<” ยัยอิมก็ผสมโรงด้วยอีกคน จนฉันต้องรีบปั้นหน้าเข้มทันที

            “อะไรๆ ก็ต้องทำให้มันเนียนที่สุดสิยะ ฉันไม่อยากไปเป็นสะใภ้มาเฟียหรอกนะ ต่อให้รวย ต่อให้เลิศแค่ไหน ถ้าฉันไม่ชอบก็คือไม่ชอบ ชิ!” ฉันพูดก่อนที่จะเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยตามสไตล์

            อ๋อเหรอออ~” แดนนี่ลากเสียงยาวจนฉันต้องถลึงตาใส่เพื่อนรักทันที

            “ตอนนี้ยังไม่เห็นหน้าก็พูดได้ ลองได้เห็นสิ อาจจะลืมสัญญาว่าจ้างกับผมไปเลยก็ได้ใครจะไปรู้ T^T” ภีมแกล้งพูดเสียงเศร้า

            นั่นสิๆยัยอิมพูดอย่างเห็นด้วยทันที ก่อนที่จะหันไปพยักเพยิดหน้ากับแดนนี่

            หนอยแน่ะ! แกสองคนเป็นเพื่อนฉันหรือเพื่อนไอ้บ้าภีมกันแน่ยะ รวมหัวกันดีจริงๆ เลยนะ ไม่มีใครเข้าข้างฉันสักคน เฮอะ!

หลังจากนั้นไม่นานพวกเราต่างก็แยกย้ายกันเนื่องจากแดนนี่ต้องไปทำธุระกับคุณหญิงแม่ ฉันกับภีมก็เลยขอตัวออกมาด้วย ยัยอิมเองจะได้ไปทำอย่างอื่นได้ แต่ด้วยความที่ฉันไม่รู้จะไปไหนดี ภีมก็เลยแนะนำให้ไปอยู่ที่ร้านของเขาก่อน ความจริงเขาอยากจะกลับไปดูแลร้านใจจะขาดต่างหากล่ะ ฉันรู้ทันหรอก ทำเป็นพูดดีไปงั้นแหละ เฮอะ =_=

           

สวัสดีครับพี่สาว ^O^” เด็กหนุ่มผมบลอนด์เจ้าของชื่อ พบพระ เดินเข้ามาทักทายฉันด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสทันทีที่ฉันเดินเข้ามาในเวดดิ้งสตูดิโอ วันนี้ผมของเขาถูกเซ็ตเป็นทรงเดียวกับเมื่อวานที่ฉันเจอเขา เด็กเดี๋ยวนี้น่ารักเนอะ -.,- นี่ๆ หยุดความคิดของคุณเดี๋ยวนี้เลย ฉันเปล่ามีรสนิยมกินเด็กอย่างที่ทุกคนคิดนะ ทุกคนคิดใช่มั๊ย ฉันรู้นะ! เฮอะ (แถวบ้านเรียกอีนี่ว่า ร้อนตัว : ไรเตอร์)

สะ…” ยังไม่ทันที่จะจะเอ่ยทักทายกลับ คนที่คุณก็รู้ว่าใครก็เข้ามาทำตัวเป็นคลื่นแทรกซะก่อน

“เออนี่ ไอ้พบ แกเห็นพวกเดอะแก๊งของฉันบ้างมั๊ย หายหัวไปไหนกันหมดก็ไม่รู้เนี่ย สองสามวันแล้ว” ภีมที่เดินมาทีหลังเข้ามายืนคั่นกลางระหว่างฉันกับพบพระทันทีแล้วถามขึ้นโดยที่ไม่สนใจเลยว่าที่เขาเดินมาเมื่อกี้จะชนฉันกระเด็นอยู่แล้ว ไร้มารยาทที่สุด! -*-

            “สงสัยคงอยู่กับลูกค้าแหละครับ เอแต่เมื่อเช้าผมเห็นเฮียโฟเต้เข้ามาเอาหนังสือที่ลืมไว้นะครับ”

            “เหรอ แล้วมันมากับใครวะ”

            “ผู้หญิงครับ อืมน่าจะเป็นลูกค้านะถ้าผมจำไม่ผิด เธอเพิ่งมาติดต่อกับลูกพี่เมื่อไม่นานมานี้เองครับ” พบพระทำท่าทางครุ่นคิด ก่อนที่จะตอบอย่างไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่นัก

            “อืมๆ ความจริงเมื่อคืนมันก็โทรมาถามเหมือนกันว่าหนังสือยังอยู่หรือเปล่าเดี๋ยวแกช่วยไปเอาน้ำอะไรก็ได้มาให้ยัยนี่ด้วยนะ ฉันขอเข้าไปเช็คชุดที่เขามาส่งเมื่อกลางวันก่อน” ภีมพูดแล้วชี้มาที่ฉันก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปในร้าน

            “ครับลูกพี่ ^_^

            “น้ำอะไรก็ได้เนี่ย ขอที่แพงที่สุดในร้านเลยนะพบ แก้วนี้ลูกพี่นายเลี้ยงฉันฟรี >_<” ฉันแกล้งพูดขึ้นมาเสียงดังทันทีด้วยความหมั่นไส้เจ้าของร้าน

            “อ๋อ ได้เลยครับผม!” พบพระพยักหน้ารับก่อนที่จะรีบเดินออกไปทันที โดยไม่ทันได้เห็นสีหน้าและท่าทางของลูกพี่เขาที่หันขวับกลับมาอย่างรวดเร็วแต่ก็ช้ากว่าขาของพบพระที่วิ่งออกไปแล้ว

            “เฮ้ย! ไอ้พะไอ้ๆ ไอ้พบ!..โถ่เว้ย!” เมื่อเรียกลูกน้องตัวเองไว้ไม่ทัน ภีมก็หันมาถลึงตาใส่ฉันแล้วเดินกลับมาอย่างหาเรื่องทันที

            “คิกๆ”

            “หัวเราะอะไรคุณเธอ น้ำอะไรก็ได้ของฉันเนี่ย หมายถึงน้ำเปล่า เข้าใจมั๊ย -*-

            “ได้ที่ไหนล่ะ ฉันจ้างนายมาแพงก็ต้องกินอะไรให้คุ้มกับค่าจ้างหน่อยสิ” ฉันตอบก่อนที่จะยักคิ้วใส่เขาอย่างกวนประสาท

            “อ๋อออ~ เดี๋ยวนี้หัดงกเหรอ -*-

            “นายไม่เคยได้ยินเหรอ เข้าเมืองตาหลิ่ว ก็ต้องหลิ่วตาตามฉันอยู่ในถิ่นของนาย ฉันก็ต้องทำตัวเหมือนนายสิ >_<     ฉันแกล้งทำตาบ้องแบ้วแล้วพูดเสียงใสเหมือนคนไร้เดียงสา

            “ยัยยัยฮึ่ย!” เขาชี้หน้าฉันแล้วเหมือนจะว่า แต่ก็ว่าไม่ออก ก็เลยได้แต่เอานิ้วฟาดกลางอากาศเล่นไปทีหนึ่งก่อนที่จะเดินปึงปังเข้าไปด้านในร้านทันที ฉันมองตามไปอย่างขำๆ ความจริงแกล้งหมอนี่ก็สนุกดีนะ และจะสนุกมากถ้าฉันเป็นฝ่ายแกล้งเขาได้อยู่ฝ่ายเดียวน่ะ ได้ทีก็ต้องรีบเอาคืนอย่างนี้แหละ -.,-

            “รู้จักนางสาว แพรวพิมพ์ น้อยไปซะแล้ว หึหึ >,<

 

            ณ สนามบินประจำประเทศ

ขณะนี้เป็นเวลา เวลา 13.00 . ตรงเป๊ะๆ

            “นี่ เดี๋ยวนายช่วยทำตัวให้มันนอบน้อม อ่อนน้อมถ่อมตนด้วยนะ อย่าลืมล่ะฉันหันไปกำชับคนที่ยืนอยู่ข้างเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ภีมหันมาพยักหน้าลงอย่างเนือยๆ พร้อมกับหาวอ้าปากกว้างไม่ยอมเอามือปิด เพราะมือของเขากำลังแคะขี้ตาอยู่นั่นเอง! ยี้~

            “-O-” คนทำมักไม่รู้สึกรู้สาอะไรหรอก

“ทุเรศ! นายช่วยทำตัวให้มันดูดีหน่อยสิ เดี๋ยวก็เสียชื่อฉันหมด -*-” ฉันทำเสียงตำหนิ แต่เขากลับทำหน้าทะเล้นตอบกลับมาแทน

“คร้าบแฟน >O<

“ชิ!...อ๊ะ คุณพ่อคะ! คุณแม่คะ! ทางนี้ค่ะ!” ฉันกระโดดโลดเต้นทันทีที่เหลือบไปเห็นหน้าของคุณพ่อกับคุณแม่ที่รัก ก่อนที่จะวิ่งเข้าไปกอดท่านทั้งสองด้วยความคิดถึง โดยที่มีภีมวิ่งตามมาด้วยอย่างงุนงง >_<

“ไหนว่าปวดหัวมารับเราสองคนไม่ได้ไงจ๊ะ” คุณแม่ดันตัวฉันออกแล้วถามอย่างสงสัย

“แหม ของแบบนี้ก็ต้อง เซอร์ไพรส์! กันบ้างน่ะสิคะ ใครจะยอมปวดหัววันนี้กันล่ะ >_<

“เฮ้อ! พูดเหมือนห้ามกันได้ง่ายๆ” ภีมพูดแล้วส่ายหัวเบาๆ ทำให้ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เขามาด้วย มัวแต่ดีใจจนลืมไปเลย -.,-

“นี่ใครน่ะลูก” คุณพ่อถามพลางมองไปที่ภีมอย่างจับผิด

“สวัสดีครับคุณพ่อ สวัสดีครับคุณแม่ ผมชื่อภีมครับ ภีมภัทร ภัทรานุกุล ^O^” เจ้าตัวแนะนำตัวเองเสร็จสรรพ เชอะ! ทำอย่างกับออกมารายงานหน้าชั้นเรียน

“หืม” คุณพ่อเลิกคิ้วขึ้นทันที พร้อมคุณแม่เองที่ตอนนี้ก็มีสีหน้าสงสัยไม่แพ้กัน

“แฟน หนู เองค่ะ ที่หนูเล่าให้คุณแม่ฟังวันนั้นไงคะ แหะๆ” ฉันพูดแล้วแสร้งปั้นหน้ายิ้มทันที

“เหรอ =_=+” คุณแม่ถามเสียงสูง

“พ่อว่ามื้อเย็นวันนี้คงยาวแน่ๆ ล่ะ ว่ามั๊ยแม่” คุณพ่อมองฉันกับภีมสลับกันก่อนที่จะหันไปบอกคุณแม่แล้วทั้งสองก็ยิ้มอย่างมีเลศนัยออกมาพร้อมกัน

เละ!

เละแน่ๆ!

เย็นนี้ฉันกับไอ้แฟนกำมะลอนี่โดนซักเละชัวร์!

TTvTT

“เอ้อ จริงสิ นี่ประธานลี เพื่อนของพ่อกับแม่เอง” คุณพ่อแนะนำชายสูงวัยที่อายุน่าจะใกล้เคียงกับคุณพ่อของฉันให้รู้จัก ฉันจึงยกมือไหว้ทันที ก่อนที่ภีมจะยกมือไหว้ตามบ้าง

“ที่แม่เล่าให้หนูฟังวันนั้นไงจ๊ะ” ฉันรู้สึกเหมือนโดนคุณแม่ตอกกลับตงิดๆ ยังไงก็ไม่รู้แฮะ =_=

“สวัสดีค่ะประธานลี”

“ครับ เรียกผมว่าลุงก็ได้นะ” ประธานลีตอบกลับมาเป็นภาษาไทยที่ชัดกว่าคนไทยบางคนพูดซะอีก! จะว่าไปแล้วเขาก็เดินมาพร้อมกับคุณพ่อคุณแม่นั่นแหละ แค่ตอนแรกฉันไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่ เพราะไม่คิดว่าจะมาด้วยกัน ข้างๆ เขามีชายหนุ่มหน้าตาดีอายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับฉันยืนอยู่ด้วย

เฮ้ย!!!

อย่าบอกนะว่าสองคนนี้

“O_O” ฉันหันขวับไปจ้องหน้าผู้ชายคนนั้นอีกครั้งทันที ใบหน้าเรียวขาวใสรับกันกับผมสีน้ำตาลเข้มของเขาที่ถูกเซ็ตมาอย่างดี คิ้วเข้มโค้งสวยกับแววตาที่ดูน่าค้นหา ไหนจะปากนิด จมูกหน่อยของเขานั่นอีก หน้าตาโคตรจะมีสไตล์เลยขอบอก นี่ถ้าเป็นผู้หญิงก็คงสวยใช่ย่อย!

เฟดเฟ่! อย่างกับบอยแบนด์!!!

ถ้าแดนนี่เห็นคงต้องเลือดกำเดาไหล ยิ่งกว่าเห็นภีมแน่ๆ!

ฉันไม่อยากจะคิดเลยแฮะว่าไอ้หน้ากิมจิคนนี้เป็นลูกชายของประธานลี ซึ่ง

“ส่วนนี้คือ” คุณพ่อผายมือไปที่ผู้ชายคนนั้นและกำลังจะแนะนำให้ฉันรู้จัก แต่ฉันกลับกลัวในสิ่งที่ท่านกำลังจะพูดจนเกินกว่าจะรับฟังได้

“โอ๊ย! พาเฟ่ต์ปวดหัวจังเลยค่ะ ขอตัวไปโรงพยาบาลก่อนนะคะ แล้วเย็นนี้เจอกันที่บ้านนะคะทุกคน ไปกันเถอะที่รัก! >_<” ฉันพูดพร้อมกับล็อกคอภีมแล้วลากออกมาจากตรงนั้นทันที ก่อนที่จะเดินกลับมายังรถสปอร์ตสีแดงเพลิงคันเดิมของภีมนั่นเอง

“แฮกๆๆ!” ฉันปล่อยมือออกจากคอของเขาแล้วยืนหายใจอย่างเหนื่อยหอบเพราะเอาแต่วิ่งไม่สนใจใครเลย

“โหย ไม่เตี๊ยมเลยป้า! แฮกๆ!” ภีมบ่นอุบ โดยที่ตอนนี้เขาเองเก็มีอาการหอบแฮ่กๆ ไม่ต่างจากฉันเท่าไหร่

เหอะน่า!”

ไหนว่าไม่ยอมปวดหัววันนี้ไง -_-^”

“พูดมากจริงๆ เลยนะนายเนี่ย! ขึ้นรถ แล้วพาฉันออกไปจากที่นี้เร็วๆ” ฉันดันเขาให้ไปขับรถทันทีโดยไม่รั้งรอ อย่างน้อยก็ออกไปจากที่นี่ก่อน แล้วค่อยคุยกันว่าจะทำยังไงต่อ ไม่อย่างนั้นคุณพ่อคุณแม่อาจจะตามออกมาก็เป็นได้ -__-

 

“ฉันเห็นนะว่าเธอมองไอ้หน้านวลนั่นตาเป็นมันเลยอะ” ภีมพูดกวนประสาทหลังจากที่ขับรถออกมาจากสนามบินแล้ว

            ไอ้หน้านวล?

เขาเรียกผู้ชายคนนั้นน่ะเหรอ =[]=!

“ไม่ให้มองได้ไงล่ะ นายไม่รู้เหรอว่าหมอนั่น

“เป็นคนที่พ่อกับแม่เธอจะให้แต่งงานด้วย”

“ฉันก็คิดว่าอย่างนั้นแหละ เพราะคงไม่ใช่คนอื่นที่ไหนหรอก ก็ท่านบอกเองว่าเป็นลูกชายของเพื่อนท่านที่บินมาพร้อมกัน” ฉันพูดพลางนึกถึงหน้าประธานลีกับผู้ชายคนนั้น

“ฉันว่าไอ้หน้านวลนั่นมันก็หล่อดีนะ เธอก็แต่งๆ กับมันไปเถอะ ฉันจะได้สบายสักที”

“ว่าไงนะ!

“ก็หมายถึงว่า เธอจ้างฉันมา เธอก็ปวดหัวปวดหางกับฉันไม่ใช่เหรอ แล้วไอ้หน้านวลนั่นมันก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไรด้วย ก็ตกล่องปล่องชิ้นกันไปเดะ” ภีมพูดโดยที่ไม่หันมามองหน้าฉันเลยว่า กำลังอยากจะบีบคอเขามาแค่ไหน ไล่ฉันไปแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้ได้ยังไงกัน T^T

“ไม่ได้! ฉันโอนเงินของเดือนนี้เข้าบัญชีนายไปแล้วนะ นายต้องอยู่ช่วยฉันจนถึงที่สุด” ฉันท้วงเสียงแข็งทันที

“ฉันโอนคืนให้ก็ได้ เอามะ” เขาถามแล้วหันมาเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงขอคำตอบ

“ไม่! ถึงลูกชายประธานลีจะหล่อขนาดไหน แต่นิสัยเป็นยังไงเราก็ไม่รู้ เพราะฉะนั้นตอนนี้ฉันจะล้มเลิกแผน หาแฟนมาบังหน้า ไม่ได้เด็ดขาด”

“อ๋อ นี่ชื่อแผนเหรอ เพิ่งรู้นะเนี่ยยย~

“เย็นนี้ นายกับฉันต้องโดนซักจนเละ! จนเปื่อย! ยิ่งกว่าเป็ดตุ๋นแน่ๆ เลยอะ T^T

“จริงสิ พูดถึงเป็ดตุ๋นก็หิวข้าว วันนี้ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยนะเนี่ย ไปหาอะไรรองท้องก่อนมื้อเย็นกับคุณพ่อคุณแม่ของแฟนที่รักก่อนดีกว่า >_<” ภีมพูดคนเดียวโดยที่ไม่สนใจประเด็นสำคัญที่ฉันกำลังพูดถึงเลยสักนิดเดียว เห็นแล้วมันน่าหงุดหงิดนัก!

“นายช่วยฟังฉันก่อนได้มั๊ยยะ”

“ป้าอย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้เดะ ไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่าจะได้มีพลัง มีสารอาหารไปเลี้ยงสมงสมอง -.-” เขาพูดแล้วเร่งความเร็วเครื่องจนฉันกระเด็นหลังไปติดกับผนักพิงทันที

ตาบ้าเอ๊ย!










 
 
โปรดติดตามตอนต่อไป
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

MineMinute Talk : แฮ่!!!! ตามมาติดๆ สำหรับตอนนี้ เพราะปั่นต่อเนื่องกันมา 555555
เป็นยังไงกันบ้างฮ้าาาาาาาา หวังว่าคงจะถูกใจกันนะ ฮ่าๆๆ
คือมายแต่งเอง ก็นั่งหัวเราะเองนะ ไม่รู้ว่าจะหัวเราะคนเดียวหรือเปล่า เอิ๊กๆๆๆ

ภีม ก็ เป็นอย่างนี้  พาเฟ่ต์ ก็ เป็นอย่างที่เห็น
หนุ่มเกาหลีมีสไตล์ คนนั้นก็.........!
ยังไงก็ติดตามต่อกันด้วยน้าาาา ภีมนี่มันสุดๆ เลยง่ะ -w-

อย่าลืม! คอมเม้นต์ ให้ชื่นใจนะจ๊ะ มายจะได้มีแรงปั่นต่อ >__<
ขอบคุณล่วงหน้าจ้าาาา >3<


ปล. ใครชอบธีมหน้าบทความก็ไปหาเล่นได้อีกบทความธีมของมายได้น้าาา
(ได้ทีรีบขายของ 555555555) ความจริงมายคิดอะไรไม่ออก ก็มานั่งจิ้มรูปเล่นเหมือนกัน =_=^









 
G Minor!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

625 ความคิดเห็น

  1. #610 marrylengho (@marrylengho) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 23:34
    นายภีมนายเป็นใครกันน่ะ
    #610
    0
  2. #594 SU..JU (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 20:36
    โอ้ยยยยย พาเฟ่ อย่าหวั่นไหวกับหนุ่มเกาล่ะกันน้าาาา

    มีแววจะได้สงสารภีมยังไงไม่รู้ T T
    #594
    0
  3. #573 BenTo@Love.com (@momee27900) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 23:10
    เฟดเฟ่! อย่างกับบอยแบนด์นี่หลุดขำเลย 55555555555555555555555555
    #573
    0
  4. #553 TiNa (@chorz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 01:42
    งกระดับมงกุฎเพชรเลย นายภีม
    #553
    0
  5. #533 ByChu (@numilike) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 22:01
    น่ารักอ่า อิอิ
    #533
    0
  6. #504 mew2233 (@mew2233) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2556 / 13:32
    #504
    0
  7. #479 ★LoVeYOu❤MYiDol (@thaintida) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 19:17
    แต่งๆไปเถอะ พาเฟต์เรื่องมากจริง >< แต่งกะเค้าก่อนก็ได้นะตัวเอ๊งงง 
    #479
    0
  8. #285 indigo443 (@indigo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 18:15
    น่ารักดี ><
    #285
    0
  9. #228 ` สมายชัตเตอร์ . (@leeplayy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2556 / 13:33
    คนเขากำลังเดือดร้อนอยู่เอ๊อะ มาหิวคงหิวข้าวไรตอนเน้ ~
    แต่เด็กๆแต่ละคนนี่มันก้น่ารักจริงๆแหละนะ คิคิ
    #228
    0
  10. #207 Pretzz07 (@bananasplitzz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 11:15
    เอ๊อะ หล่ออีกแล้วว เคลิ้มค่ะเคลิ้ม คุคิ~
    #207
    0
  11. #89 De'lay (@ham-z) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 12:51
    ไ ม่ไหวกับภีม ลิ้นจี่หวานนน นายใช้อะไรคิด !!!? จีฮวาน โว้ยยย จีฮวานนย ฮามากมายอะพี่มาย รอตอนต่อไปคร้าบบบ
    #89
    0
  12. #88 De'lay (@ham-z) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 12:40
    พระเอกเรื่องนี้มันช่าง .... ;8464.)฿'้?
    #88
    0
  13. #77 Po_oprwz (@my-sweetime) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2555 / 22:14
    เเหมพาเฟต์จ๋า~ /พูดเสียงหวาน
    ถ้าเธอไม่ชอบพ่อหนุ่มเกาหลีอ่ะ ยกให้เค้าก็ได้นะ เค้าชอบ หุหุๆ >O<

    รอตอนต่อไปนะค๊า :)
    #77
    0
  14. #76 fate heria ^o^ (@fate14498) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2555 / 08:33
    คงไม่ใช่แบบว่า... ผู้ชายคนนั้นเปนเลขาอะไรแบบนั้นนะ 55555 รีบมาอัพนะคะ ภีมน่ารักจังงง พาเฟ่ก็น่ารักกกก แต่แดนนี่เริ่ดสุด 5555 มาแรงมากกก
    #76
    0
  15. #75 fah...''' (@0848282633) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2555 / 23:00
    แรงอ่ะ
    #75
    0
  16. #74 iNoonz (@kirsch00) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2555 / 18:40
    ตลกดี แกล้งกันไปแกล้งกันมา 555
    #74
    0
  17. #73 BESTBITTER (@best11184) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2555 / 18:13
    ภีม กะ พาเฟ่ น่ารักไปอ้ะ
    อ่านแล้ว คริ ><
    หนุ่มสไตล์เกาหลีนั่นคือ...
    #73
    0
  18. #71 B2UTY_KUNGKING (@123548) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2555 / 23:54
    555ชอบเวลาที่เรียกว่าป้าอะ น่ารักดีๆ
    #71
    0
  19. #70 Orpicuew (@orpicuew) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2555 / 23:36
    ชอบเวลาทะเลาะกัน สนุกดี ฮ่าๆๆ (โรคจิต)
    #70
    0