[END] ◄ Employ Loving ► จ้างแล้วห้ามชิ่ง รักจริงจัดเต็ม! (ครับผม)

ตอนที่ 8 : Employ | Part 7 มาเฟียหน้านวล ปะทะไอ้ตัวกวนน่าเตะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,769
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    9 เม.ย. 56



 

Employ | Part 7 มาเฟียหน้านวล ปะทะไอ้ตัวกวนน่าเตะ







 

 
 

            “เอ้อ ว่าแต่ภีมภัทร เธอเป็นลูกเต้าเหล่าใครกัน -_-^” คุณแม่ที่รักเริ่มเปิดประเด็นจับผิด แฟนฉัน ทันที ฉันเริ่มรู้สึกได้ถึงไอเย็นๆ ที่กำลังก่อตัวขึ้นทั่วบริเวณห้องอาหารนี้แล้วล่ะ ไม่ได้มาจากที่ไหนไกลหรอก มันก็มาจากตัวคุณพ่อคุณแม่ที่รักของฉันนี่แหละ

            “ลูกเต้าเหล่าพ่อกับแม่ครับผม”

            “ค่อกๆ แค่กๆ” ฉันถึงกับสำลักข้าวทันทีกับคำตอบของแฟน(กำมะลอ) แผลงฤทธิ์อีกแล้วมั๊ยล่ะ

            “ฮึ่ม! พ่อแม่เธอทำงานอะไร” คุณแม่ที่รักพยายามเก็บอารมณ์ แล้วถามต่อ ตอนนี้กลายเป็นว่าทุกคนแทบจะไม่ตักอาหารเข้าปากเลย แต่กลับมาสนใจว่าภีมจะตอบอะไรแทน

            “คุณพ่อของผมเป็นอาจารย์สอนเด็กอยู่บนดอย ผมเองก็ไม่ค่อยได้เจอท่านสักเท่าไหร่ ส่วนคุณแม่ก็ตามไปบนดอยเพื่อคอยดูแลคุณพ่อครับ เรื่องมันก็เป็นแบบนี้” พูดเสียงเศร้าพลางทำหน้าตาน่าสงสาร แต่ฉันว่าน่าหมั่นไส้มากกว่า

            “จริงเหรอ” คุณพ่อที่รักถามด้วยน้ำเสียงไม่ไว้ใจ

            “อ้าว ผมจะโกหกทำไมล่ะครับ -_-^

            “แล้วเธอล่ะ ทำงานทำการอะไร” คุณแม่ที่รักยังคงเป็นคนยิงคำถามอยู่ด้วยน้ำเสียงที่เย็นราวกับจะแช่แข็งคนถูกถามให้ตายกันไปเลยทีเดียว

            “เปิดร้านคอฟฟี่ช็อปคู่กับเวดดิ้งสตูดิโอครับ ^O^

            “อาชีพดูไม่ค่อยมั่นคงเลยนะ” คุณพ่อที่รักตั้งแง่

            ปกติคุณพ่อคุณแม่ที่รักของฉันไม่ได้เป็นคนแบบนี้ไม่ใช่เหรอ พวกท่านไม่เคยอคติกับใครง่ายๆ อย่างนี้เลยนะ ก็อย่างที่ฉันบอกว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาพวกท่านไม่เคยเอ่ยปากถามฉันเรื่องแฟนสักคำ ออกแนวไม่ค่อยอยากยุ่งเรื่องพวกนี้ด้วยซ้ำ แต่คราวนี้มาแปลกแฮะ

            “เอ่อร้านของภีมขายดีมากๆ เลยนะคะทุกคน เรียกได้ว่าชงชากาแฟกันแทบไม่ทันเลยล่ะ” ฉันรีบช่วยภีมทันที เพราะคงปล่อยให้เขาโดนยำอยู่คนเดียวไม่ได้แน่ เดี๋ยวจะหาว่าไม่ช่วยกันทำมาหากิน ยังไงก็ต้องรอดไปด้วยกันสิ!

            “ดูท่าทางจะขายหน้ามากกว่าขายดีล่ะมั้งพ่อว่า ฮ่าๆๆๆ” คุณพ่อที่รักพูดก่อนที่จะหันไปหัวเราะประสานเสียงกับประธานลี รายนั้นก็เหมือนจะชอบใจกับประโยคแดกดันนั้นนะ เข้าทางล่ะสิ ชิ!

            “เวดดิ้งสตูดิโอยังไฮโซโก้เก๋มากๆ เลยนะคะ เห็นแล้วหนูอยากจะแต่งงานเองเลยล่ะค่ะ”

            “ก็แต่งสิ พ่อว่าหนูกับจีฮวานเหมาะกันสุดๆ ฮ่าๆๆ” พูดพลางหันไปหัวเราะกับคู่ขาต่อ คราวนี้คุณแม่ที่รักฉันก็ร่วมวงด้วย แถมจีฮวานเองยังกลั้นหัวเราะด้วย

            “นั่นสิ แม่ก็เห็นด้วยนะ >_<”

            -_-^” ทุกคนเห็นดีเห็นงามกับคุณพ่อที่รักกันไปหมด เฮอะ!

            “แสบนักนะบ้านเธอ หึหึ” ภีมเอียงคอมากระซิบให้ได้ยินแค่เราสองคน

            “^_^” ฉันไม่ตอบอะไรภีม แต่หันไปปั้นหน้ายิ้มใส่ทุกคน

            “แหม พูดอย่างนั้นมันก็ไม่ถูกนะครับคุณว่าที่พ่อตา แฟนพาเฟ่ต์นั่งอยู่ตรงนี้ทั้งคน เป็นตัวเป็นตนจับต้องได้ ^_^” ภีมพูดพร้อมกับยืดตัวขึ้นอย่างภูมิใจ แต่คนฟังกลับส่งสายตาอาฆาตไปให้เขาแทน

            “นั่นน่ะสิค่ะ มันไม่ยุติธรรมกับที่รักเลยเนอะ T^T” ฉันแกล้งหันไปพูดเสียงเศร้าใส่ภีม

            “แม่ก็ว่ามันก็ไม่ยุติธรรมกับจีฮวานเหมือนกันนะลูก แม่บอกแล้วไงว่าให้ลูกเปิดโอกาสให้เขาบ้าง จริงมั๊ยคะคุณ” คุณแม่ที่รักพูดก่อนที่จะหันไปหาแนวร่วมอย่างคุณพ่อ รายนั้นมีเหรอจะไม่เห็นด้วย ได้ทีก็รีบพยักหน้าหงึกหงักเลยน่ะสิ

            “ไม่ยุติธรรมยังไงค่ะในเมื่อพาเฟ่ต์คบกับภีมอยู่ก่อนแล้วฉันท้วงอย่างไม่เห็นด้วย

            “ก็แม่ไม่รู้ว่าลูกมีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วนี่จ๊ะ” คุณแม่ที่รักพูดพลางส่งสายตาอันคมกริบไปหาภีมอย่างเชือดเฉือน แล้วหันมาสบตากับฉันพร้อมกับพูดต่อ “…ตอนนั้นแม่ก็เลยบอกประธานลีกับจีฮวานไปว่าลูกยังโสด

            อ๋อ เรื่องมันเป็นอย่างนี้นี่เอง แล้วทำไมคุณแม่ที่รักไม่โทรมาถามฉันก่อนหน้านั้นกันเล่า! แล้วทีนี้ฉันจะทำยังไงต่อไปดีล่ะ อยากจะไปผูกคอตายใต้ต้นคริสมาสต์จริงๆ เลย

            “ถ้าอย่างนั้น พาเฟ่ต์เปิดโอกาสให้จีฮวานได้ทำความรู้จักกับพาเฟ่ต์มากกว่านี้ก็ได้ค่ะ” ฉันพูดก่อนที่จะหันไปจิกตามองจีฮวานอย่างเจ้าเล่ห์ แต่ฝันไปเถอะว่าฉันจะยอมแต่งงานกับเขาน่ะ ถึงจะหล่อเป๊ะ นิสัยดี แค่ไหน ฉันก็ไม่ชอบอยู่ดี ฉันว่ามันเข้ากันไม่ได้อะ(ขอใช้คำสิ้นคิดอีกที)  -O-

            “ดีๆๆ เผื่อลูกจะคิดได้แล้วเลิกกับแฟนไวๆ” คุณพ่อที่รักพูดกับฉันแต่ตากลับมองไปที่ภีม แล้วยิ้มชั่วร้ายให้เขา รายนี้ก็นั่งปั้นหน้ายิ้มหวานส่งกลับไป

            “ยากครับ ผมน่ะคนดี จริงมั๊ยครับแฟน” ฉันรีบพยักหน้ารับคำของภีมอย่างเห็นด้วย(ปลอมๆ) ฉันรู้หรอกว่านี่มันเป็นการแสดง อีกทั้งหมอนี่แทบไม่มีดีเลยเท่าที่ฉันรู้และประสบมากับตัวเอง -__-

            “อาชีพการงานยังไม่มั่นคงเลย อย่างนี้พาเฟ่ต์คงอยู่ด้วยไม่ได้หรอกจ๊ะ แม่รู้นิสัยลูกของแม่ดี ยัยลูกคนนี้น่ะชอบอะไรเว่อร์ๆ” คุณแม่ที่รักแอบแขวะฉันด้วยอะ ร้ายกาจ T^T

            “แต่ตอนนี้พาเฟ่ต์ว่าอะไรบ้านๆ ธรรมดาๆ มันดูน่าค้นหามากกว่าอะไรเว่อร์ๆ นะคะ”

            “อย่างผมไงครับผม ^O^” รีบเสนอหน้าทันทีเลยนะยะ -*-

            “เอาล่ะๆ ผมว่าเราทานข้าวกันต่อเถอะ ยังไงวันนี้ก็ยังอีกยาว” คุณพ่อที่รักพูดพร้อมกับตักข้าวเข้าปาก แต่ก็ยังไม่ละสายตาจากภีม

            หลังจากมื้อเย็นที่แสนอิ่มอร่อยจากการตอบคำถามโลกแตกโน่นนี่นั่นจบลง คุณพ่อกับคุณแม่ที่รักก็จัดปาร์ตี้ขนมไทยสารพัดทองทั้งหลายต่อ ไม่ว่าจะเป็น คุณทองหยิบ คุณทองหยอด คุณฝอยทองและเครือญาติทองๆ อีกนับไม่ถ้วน เพื่อเป็นการต้อนรับตัวเองกลับบ้านแล้วก็ต้อนรับท่านประธานลีกับลูกชายด้วย -_-^

            “พาเฟต์ไม่ชอบทานขนมหวานเหรอครับ ไม่เห็นทานอะไรเลย ^_^” จีฮวานถามฉันก่อนที่จะยิ้มหวานแบบที่ทำให้โลกแทบจะหยุดหมุน ตอนนี้บริเวณภายในห้องนั่งเล่นเหลือเพียงรักสามเศร้ากับเราสามคนเท่านั้น -_-^ ฉัน ภีม แล้วก็จีฮวานนั่นแหละค่ะ ส่วนพวกผู้ใหญ่ออกไปนั่งจิบน้ำชาดูดาวกันที่สนาหญ้าด้านนอกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่เนื่องจากฉันกลัวยุงร้ายจะมาทำอันตรายต่อผิวพรรณอันบอบบางของตัวเอง ฉันก็เลยนั่งอยู่ในบ้านอย่างนี้ แล้วผู้ชายสองคนนี้ก็คงหนีไม่พ้นที่จะต้องอยู่กับฉัน ภีมน่ะฉันพอเข้าใจ แต่ไอ้กิมจิจีฮวานเนี่ย ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเขาจะอยู่ทำให้ฉันหวั่นไหวกับใบหน้าหล่อๆ นั่นทำไม TTvTT

            “ก็ชอบนะ แต่กินตอนนี้คงอ้วนตาย” ฉันตอบแล้วยิ้มบางๆ ให้เขา

            “อ้วนๆ ก็ดีนะ เวลาฉันกอดเธอเนี่ยเหมือนกอดกระดูกอย่างเดียวเลย ถ้าเธออ้วน มันจะได้นุ่มนิ่มหน่อย >_<

            “ห๊ะ! กอด”
            เมื่อไหร่? ตอนไหน? ยังไง? งงค่ะ
-__-^

            “แหม แฟนอย่าเขินสิ เรารักกันกอดกันก็ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน ^O^” หน้าด้านมากค่ะแฟนขา

“เออใช่ๆ กอดๆ” ฉันพยักหน้าหงึกหงักทันทีทั้งที่ยังไม่หายงงเท่าไหร่เพื่อไม่ให้ผิดสังเกต เพราะดูเหมือนว่าจีฮวานกำลังพยายามจับผิดเราสองคนอยู่ไม่มากก็น้อยเลยล่ะ ฉันรู้ทันนะ!

            “แล้วภีมไม่ทานเหรอ” หันไปถามภีม

            “ไม่อะ เลี่ยน!...มองหน้าแฟนก็อิ่มแล้วครับผม >O<” ภีมกระแทกคำว่าเลี่ยนใส่หน้าจีฮวานก่อนที่จะหันมาพูดจาฉอเลาะใส่ฉัน
            ฉันนี่สิควรต้องเลี่ยน ไม่ใช่มัน

            “^_^” ส่วนคนโดนแขวะใส่เต็มๆ หน้ายังคงยิ้มหวานตามแบบฉบับของเขาอยู่เหมือนไม่รู้ตัวว่าภีมจงใจพูดแบบนั้น

            “ว่าแต่ ทำไมนายกับพ่อนายถึงรู้ภาษาไทยล่ะ แถมยังพูดชัดมากอีกต่างหาก” ฉันถามจีฮวานทันทีเมื่อนึกขึ้นได้

            “อ๋อ คุณพ่อท่านโตที่เมืองไทยน่ะครับ ตอนกลับไปที่เกาหลีท่านก็ยังต้องติดต่อกับลูกน้องที่อยู่ที่นี่ซึ่งเป็นคนไทยครับ ส่วนผม คุณพ่อท่านให้ครูคนไทยไปสอนที่บ้านตั้งแต่เด็กๆ น่ะ ผมเลยเรียนภาษาไทยคู่กับเกาหลีมาตลอด ^_^

            “อย่างนี้นี่เอง” ฉันพยักหน้าลงอย่างเข้าใจ

            “เฮ้! ความจริงฉันก็รู้ภาษาเกาหลีนะ” ภีมพูดก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วเดินออกไปยืนอยู่ข้างหน้าตรงพื้นโล่งๆ ก่อนที่จะ…“อ๊บ อ๊บ อ๊บ อ๊บ โอป้ากังนัมสไตล์ แอร๊ย เซ็กซี่เลดี้~ อ๊บ อ๊บ อ๊บ อ๊บ โอป้ากังนัมสไตล์~ >O< ” ร้องเพลงพลางเต้นด้วยท่าทางที่ขอบอกว่า

แรดมาก

ไอ้บ้า! เล่นอะไรของนายเนี่ยห๊ะ อับอายๆๆ อับอายจริงๆ เลย -3-

-[]-!” จีฮวานตอนนี้มีสีหน้าเดียวก็คือ ช็อกโลกไปแล้วนั่นเองค่ะ ฉันเองก็ไม่ต่างจากเขาหรอก แค่ว่าฉันช็อกแบบเก๋ๆ ช็อกแล้วเรียกสติกลับมาได้ทันท่วงที ฟู่~

“กลับมานั่งเหอะ ไม่ผ่านๆ” ฉันกวักมือเรียกเขา พร้อมกลับส่ายหัวอย่างเอือมระอา นี่ถ้าตอนนี้คุณพ่อคุณแม่ที่รักฉันนั่งอยู่ด้วยล่ะก็ มีหวังไม่ใครก็ใครต้องได้หัวใจวายกันสักคนล่ะ กับท่าเต้นของหมอนี่

แต่ฉันก็อดไม่ได้ที่จะบอกว่าเมื่อกี้เอวภีมพลิ้วมากเลยอะ -///-

“โถ่ ไม่ผ่านเหรอ งั้นซารังเฮโย จุ๊บๆ” เจ้าตัวทำหน้าบูดเหมือนเด็กน้อยถูกขัดใจก่อนที่จะเดินคอตกกลับมาหาฉัน แล้วก็เกิดบ้าขึ้นมาอีกครั้งโดยการยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาประกอบกันเป็นรูปหัวใจพร้อมทั้งเอียงคอแล้วทำตาปิ๊งๆ ส่งมาให้ฉัน แหวะ จะอ้วก!

“อายเขามั๊ยน่ะ -_-^” ฉันถามพลางเหลือบไปมองจีฮวานที่ตอนนี้สีหน้าเริ่มเข้าที่แล้ว แต่ก็ยังมองภีมที่ทำมือเป็นรูปหัวใจค้างไว้อยู่ ฉันบอกเลยว่า ณ จุดนี้ ฉันคาดเดาไม่ได้เลยว่าลูกชายมาเฟียหน้าหล่อคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่

나는 당신을 사랑합니다 (นานึน ทังชินี ซารังฮัมนีดา) Jจีฮวานหันมาพูดกับฉันด้วยสำเนียงที่เกาหลีมากๆ (ก็ภาษาบ้านเกิดเขานี่เนอะ) ต่างกับไอ้เกรียนภีมราวฟ้ากับก้นบึ้งอเวจีเลยล่ะ หลังจากที่พูดประโยคที่ฉันแปลไม่ออกจบ ก็ยิ้มหวานทิ้งท้าย สายตานี่หวานเยิ้มจนไอ้สารพัดขนมทองๆ ที่วางอยู่ใกล้ๆ ที่จืดชืดไปเลยทีเดียว

“มันด่าฉันเหรอ” ภีมเอามือลงแล้วเอียงคอมากระซิบถามฉันด้วยความสงสัย

“ไม่รู้อะ ฉันก็แปลไม่ออกเอ่อ แหะๆ ^^” ฉันตอบภีมก่อนที่จะหันกลับไปยิ้มแหยๆ ให้จีฮวานที่ยังคงมองเราสองคนอยู่อย่างไม่กระพริบตา เหมือนเขาจะรู้นะว่าเราสองคนคุยอะไรกัน

“ผมไม่ได้ด่าภีมหรอกครับ แต่ประโยคเมื่อกี้” เขาพูดก่อนจะมองซ้ายมองขวาแล้วก็ลุกขึ้นไปหยิบกระดาษกับปากกาที่วางอยู่บนโต๊ะโทรศัพท์ใกล้ๆ นี้ จากนั้นก็เดินกลับมานั่งเขียนอะไรยิกๆ ก็ไม่รู้ ด้วยความสงสัยฉันจึงชะโงกดู แล้วก็พบว่ามันเป็นภาษาประหลาด นั่นก็คือภาษาเกาหลีที่ฉันอ่านไม่ออกนั่นเอง “...ผมให้พาเฟ่ต์ครับ ^_^”

ฉันรับกระดาษที่มีอักษรเกาหลีเขียนอยู่มาด้วยความงุนงงเนื่องจากอ่านไม่ออกนั่นเอง ถึงแม้ว่าเขาจะเขียนคำอ่านไว้ให้ก็ตาม แต่ก็ยังแปลไม่ออกอยู่ดี ถ้าเดาไม่ผิดคงเป็นประโยคเดียวกับที่เขาพูดเมื่อกี้สินะ



나는 당신을 사랑합니다 J

na neun dangsin-eul sarang hamnida


 

นี่ไอ้ลิ้นจี่ แกเขียนอะไรของแกห๊ะภีมแย่งกระดาษในมือฉันไปดู ก่อนที่จะเงยหน้าถามจีฮวาน ซึ่งเขาหุบยิ้มทันทีและดูจะมีสีหน้าไม่พอใจอยู่นิดๆ ที่ภีมดึงกระดาษไปจากฉัน

“ผมไม่ได้ให้คุณนะภีม คุณไม่จำเป็นต้องรู้หรอกครับ” เขาตอบเสียงนิ่ง

“อะโด่ อยากรู้ตายล่ะ” คนถามเบ้ปากพลางยัดกระดาษคืนใส่มือฉันจนมันยับยู่ยี่อย่างจงใจให้มันเป็นอย่างนั้น =_=^

“ไม่อยากรู้แล้วถามทำไมล่ะครับ”

“ก็ฉันกลัวว่านายจะมาบอกรักแฟนฉันน่ะสิ บอกไว้ก่อนนะว่าเราสองคนรักกันมาก ไม่มีตรงกลางให้นายแทรก -^-” ภีมพูดอย่างแสดงความเป็นเจ้าของก่อนที่จะทำหน้าขู่

“ดูคุณจะรักพาเฟ่ต์มากเลยนะครับ”

“เออเดะ” อยากรู้จังว่าภีมจะกระดากปากบ้างมั๊ยเวลาพูด

“แต่พาเฟ่ต์ดูจะไม่ค่อยรู้สึกแบบคุณนะ J ผมหวังว่าคุณคงไม่ได้คิดไปคนเดียวหรอกนะครับ” นายนี่มันตัวร้ายในมาดหล่อหรือเปล่าเนี่ยจีฮวาน ดูปั้นหน้าปั้นตาเข้า แถมยังคำพูดคำจานั่นอีก ทำตัวภีมๆ -_-^

            “เอาล่ะๆ แล้วตกลงไอ้นี่มันแปลว่าอะไรเหรอ” ฉันยกมือขึ้นห้ามทัพ ก่อนที่จะหันไปชูกระดาษขึ้นพร้อมกับถามคนให้

            “สักวัน พาเฟต์ก็จะรู้เองแหละครับ”

            “ก็นายให้ฉัน นายก็ต้องบอกฉันสิ

            “บอกแล้วไงว่าสักวันก็จะรู้เองครับ เชื่อผมสิฉันจะเชื่อได้เหรอ เฮอะ! เอาไว้เก็บไปให้ยัยอิมหรือไม่ก็แดนนี่แปลก็ได้ เผื่อสองคนนั้นจะรู้อะไรมากกว่าฉัน

            “-_-^

            แล้วเวลาเกือบๆ สองชั่วโมงก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยที่ฉันไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย ได้แต่นั่งฟังชายหนุ่มสองคนเขาโต้วาทีกัน -_-^ เอาเป็นว่าทั้งภีมทั้งจีฮวานต่างก็ไม่มีใครยอมใคร แล้วฉันรู้สึกว่าลูกชายมาเฟียแดนกิมจิคนนี้เหมือนจะพยายามพูดจับผิดฉันกับภีมด้วย บางครั้งก็พูดจาสั่นคลอนความมั่นคง(?) ซึ่งฉันอยากจะบอกว่ามันไม่มีเลยไอ้ความมั่นคงที่เขาอยากทำลายนั่นน่ะ กร๊ากกก~ ไอ้นายภีมนี่ก็แสดงเก่งเหลือเกิน พูดจาซะเหมือนเป็นแฟนฉันจริงๆ แถมยังมีอาการหึงหวงที่สมจริงด้วย งานนี้เลิศได้โล่เลยจ้า ศึกชิงนางหรือเปล่าคะเนี่ย

            แต่อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ ฉันว่าจีฮวานก็ดูไม่ได้ร้ายอะไรนะ ออกจะนิสัยดีด้วยซ้ำ อย่างน้อยก็ดีกว่าภีมล่ะกันฉันฟันธง หน้าตาก็เทวดายังชิดซ้ายตกสวรรค์ ถ้าควงไปไหนมาไหนด้วยคาดการณ์ว่าทั้งอิสตรี ตุ๊ดเด็ก ตุ๊ดผู้ใหญ่ กระเทยควาย หรือแม้แต่เพศชายอกสามศอกคงจะเหลียวหลังมองกันด้วยความอิจฉาเบาๆ เป็นแน่ แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็มีความรู้สึกอยู่ลึกๆ ว่า เขาไม่ใช่คนที่ฉันจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยตามที่คุณพ่อกับคุณแม่ที่รักคาดหวังแน่ๆ อะ T^T

 



 

            “…มีอะไรเหรอครับท่านเอ๊ะ เสียงใครน่ะ?

            ฉันชะลอฝีเท้าที่กำลังจะเดินไปเข้าห้องน้ำลงทันทีหลังจากที่ปล่อยให้ผู้ชายกับผู้ชายเขาอยู่ด้วยกันตามลำพัง(คงไม่ตบตีกันหรอกนะ -_-^) เนื่องจากได้ยินเสียงเหมือนมีใครมายืนคุยอะไรกันแถวนี้ ก่อนที่จะค่อยๆ ย่องไปแอบอยู่ด้านหลังตู้โชว์ที่อยู่ใกล้ๆ และเมื่อฉันชะโงกหัวออกไปดูก็เห็นประธานลีกำลังคุยกับคนที่ฉันบอกว่าเหมือนจะเป็นหัวหน้าพวกบอดี้การ์ดที่เห็นเมื่อตอนเย็นนั่นเอง

            “ฉันมีงานสำคัญให้แกทำ”

            นี่ฉันกำลังแอบฟังมาเฟียเลยนะ ถ้าโดนจับได้จะถูกฆ่าล้างโคตรหรือเปล่าเนี่ย...ก็เขาเป็นเพื่อนกับคุณพ่อคุณแม่ที่รักนี่เนอะ คงไม่ทำแบบนั้นกับฉันหรอก -3-

            “งานสำคัญอะไรเหรอครับท่าน” ลูกน้องเขาถามด้วยความสงสัย

            “ฉันจะให้แกส่งคนไปคอยติดตามหนูพาเฟ่ต์กับผู้ชายคนนั้นไว้ แล้วคอยรายงานฉันตลอด”

            O_O!!! มาวุ่นวายอะไรกับชีวิตฉันเนี่ย มาเฟียสมชื่อจริงๆ เลย ฉันยังคงแอบฟังอยู่ที่เดิมพร้อมกับสมองที่กำลังทำงานหนักเพราะต้องคิดว่าควรจะทำยังไงต่อไปดี กับเรื่องบ้าๆ ที่ได้ยินเมื่อกี้

            “ผู้ชาย? คนที่มากับคุณหนูเมื่อเย็นเหรอครับ”

            “ใช่ ฉันสงสัยว่าสองคนนั้นเป็นคนรักกันจริงๆ หรือเปล่าแกจัดการให้ฉันด้วย เริ่มงานตั้งแต่คืนนี้ด้วยการตามไอ้เด็กหนุ่มนั่นไป ดูว่ามันอยู่ที่ไหนแล้วเริ่มรายงานความเคลื่อนไหวกับฉันทันที”

            “ครับท่าน” คนรับคำสั่งก้มหัวลงอย่างนอบน้อมก่อนที่จะรีบเดินออกไปทางประตูด้านหลังบ้านของฉัน จากนั้นฉันก็เห็นประธานลีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออกไปที่ไหนสักแห่ง รู้แต่ว่าคนรับต้องไม่ใช่คนไทยแน่เพราะฉันได้ยินเขาพูดเป็นภาษาเกาหลีซึ่งฉันฟังไม่รู้เรื่อง ก็เลยค่อยๆ ย่องออกมาจากตรงนั้นทันที

            ไม่ได้การล่ะ! ฉันต้องบอกให้ภีมระวังตัวซะแล้ว

            ประธานลีผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ด้วย ฉันว่าเขาคงไม่ใจดีเหมือนหน้าตานักหรอก พ่อเป็นซะขนาดนี้ แล้วลูกชายล่ะ? งานนี้มีหวังคงต้องมองจีฮวานให้ดีๆ แล้วมั้งเนี่ย อีกทั้งยังต้องคอยระวังประธานลีด้วย!










 
 
โปรดติดตามตอนต่อไป
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

MineMinute Talk : ละลัลลั่ลล้าาาา~~~~ สวัสดีทุกคนค่าาาาา
ตอนนี้หลุดคำหยาบไปเยอะเลยทีเดียวเพื่อความสะใจ(?) 55555
อีภีมยังติ่งเหมือนเดิม =___=  ดูเหมือนว่า ง า น เ ข้ า ยัยพาเฟ่ต์ตัวดีอีกแล้วล่ะ!
มาช่วยลุ้นกันด้วยนะคะว่าจะเป็นยังไงต่อไป

จีฮวานเป็นคนยังไงกันแน่น้าาาาา แล้วภาษาเกาหลีนั่น ใครรู้บ้างเอ่ยยย? >___<
ร้ายกาจ 5555555555  

ประธานลีเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว(?) งานนี้ใครจะอยู่หรือใครจะไปเนี่ย อิอิ
เอาล่ะ มายไม่พูดมากและ ไปดีกว่าาาาาา แว๊บบบ~


คอมเม้นท์ คือ กำลังใจที่ดีนะคะเด็กๆ ^+++++^



 
G Minor!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

625 ความคิดเห็น

  1. #574 BenTo@Love.com (@momee27900) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 23:20
    ก๊ากกกกกกกกกกกกกกก 555555555555555555555
    โอ๊ย ตอนนี้ขำตับจะพัง ภีมแรดอ่ะ มีแอร๊ยยยย ด้วย 5555555555555555 แต่น่ารักได้โล่เลย
    #574
    0
  2. #521 AeZ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 20:57
    ภีมน่ารักอ่ะ ><

    ภาษาเกาหลีรู้สึกจะแปลว่า "ฉันรักเธอ" นี่ กรีี๊ดดด ><

    อ๊บ อ๊บ อ๊บ
    #521
    0
  3. #490 ★LoVeYOu❤MYiDol (@thaintida) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 16:46
    >< ภีมแหม่นางก๊อ 555+ 

    #490
    0
  4. #469 なおみ (@punnnnch) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2556 / 15:40
    กังนัม = =;
    #469
    0
  5. #287 indigo443 (@indigo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 18:21
    พระเอกมันแรดจริง 555
    #287
    0
  6. #216 ` สมายชัตเตอร์ . (@leeplayy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2556 / 14:10
    อีตาภีม คือแกจะให้พ่อแม่พาเฟ่ต์ชอบใช่ปะ แล้วเกรียนใส่ขนาดนี้ชอบก้แย่ละ5555
    แต่ชอบเวลาภีมทำตัวภีมๆ คิคิ นะระอะ ♥
    #216
    0
  7. #164 iDek{JIN} (@hyunhibari) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:30
    ทำตัวภีมๆ
    ฮาตรงนี้แหละ5555
    #164
    0
  8. #137 Na-On Ic Weeraklaew (@naonic37) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 23:40
    รถพยาบาลที่สวนสนุกนั้นที่ไปรับภีมสิ แสดงว่าภีมไม่ได้หนีกลับไปแต่แอบดูอยู่ ??? สู้ๆๆไรเตอร์
    #137
    0
  9. #117 CrazY_EeaRn (@lovely-eearn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มกราคม 2556 / 17:46
    น่ารักจัง เลือกใครดี(?) 5555 -.-
    #117
    0
  10. #106 iNoonz (@kirsch00) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2556 / 17:39
    ภีมกวนสุดๆอะ
    เรารู้นะว่าคำนั้นแปลว่าอะไร 555
    #106
    0
  11. #96 heartless girl (@yokandmom) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 22:58
    สนุกมากๆค่ะ
    #96
    0
  12. #95 fate heria ^o^ (@fate14498) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 20:24
    ภีมน่ารักอ่าาา
    เชียร์ภีมมม
    รีบอัพนะคุ
    #95
    0
  13. #94 SAM ' BUCK (@khatiyafine) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 10:06
    ลิ้นจี่หวานน่่ารัก~ ภีมกวนส้นเท้ามากเลยอ่ะ ยกรางวัลพระเอกที่กวนส้นเท้าคนอ่านแห่งปีให้เลย -/\-
    #94
    0
  14. #93 BESTBITTER (@best11184) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 10:04
    ภีมกวนมาก ><
     
    #93
    0
  15. #92 Orpicuew (@orpicuew) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 09:30
    กวนต่อไปภีม ไฟท์ติ้ง!!! 555
    #92
    0
  16. #91 B2UTY_KUNGKING (@123548) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 08:28
    จีฮวานสู้ๆ อ๊ายยยยยย
    #91
    0