LucifeR - PrincE ขอโทษที !! ผมไม่ใช่เจ้าชาย

ตอนที่ 3 : LucifeR - PrincE [ 3 ] [[ ซาตาน O_O ]]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 458
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 ม.ค. 49

  ตอนที่ 3 : LucifeR - PrincE [ 3 ] [[ ซาตาน O_O ]]

     "8 โมงแล้วนะ ซากุระไปโรงเรียนได้แล้ว"
     เสียงแม่เรียกโวยวายหน้าห้องนอน....... ทำเอาซากุระสะดุ้งตกใจนิดหน่อย เธอแต่งชุดนักเรียนเสร็จตั้งนานแล้ว แต่ว่า... จะไปตอนนี้เลยเหรอ รอให้สายกว่านี้ก่อนดีมั้ย จะได้ไม่ต้องเจอเขา.... ยูกิโนะ...
     เด็กเรียนอย่างเขา คงไม่กล้าดักรอหน้าโรงเรียนตอนสายขนาดนี้หรอก..เดี๋ยวจะเสียคะแนนความประพฤติกับเสียเวลาเรียน.. ซากุระคิดเช่นนั้น
     "หนูไปละค่ะ"
     "รีบๆกลับนะ...."
     แม่ตะโกนบอก ก่อนที่ซากุระจะวิ่งออกไป …9 โมงแล้ว...ซากุระกำลังวิ่งไปตามฟุตบาทเล็กๆริมถนน.... สายขนาดนี้แล้ว ถ้ายูกิโนะคิดจะดักรอ คงไม่แล้วละมั้ง..เพราะประตูโรงเรียนปิดตั้งแต่ 8 โมง.... ซากุระยิ้มกับความคิดของเธอ ก่อนจะวิ่งมาหยุดที่รั้วประตูโรงเรียนนานาชาติชิบะ...... ประตูโรงเรียนปิดไปแล้ว เหลือแต่...กำแพงนี่ละที่ต้องปีนข้ามไป ซากุระคิดพลางเงยหน้ามองกำแพงที่สูงเลยหัวเธอไปนิดหน่อย ก่อนโยนกระเป๋าข้ามกำแพงสูงเหนือหัวไปก่อน....แล้วเธอก็ค่อยๆใช้ 2 มือ จับที่ขอบกำแพง พยุงร่างขึ้นไป...เมื่ออยู่บนนั้น เธอก็ค่อยๆรวบชายกระโปรง ก่อนจะถลกขึ้นมา แล้วเหวี่ยงตัวเองข้ามฝั่งมาอย่างรวดเร็ว...
     ตุ๊บ......
     "เย้..สำเร็จ.."
     ซากุระดีใจ…การข้ามฝั่งมายังด้านในโรงเรียนสำเร็จ… พลางก้มมองหากระเป๋าตัวเองที่โยนเข้ามาก่อนหน้านี้...ทว่า.. ไม่เจอ
     "หายไปไหนเนี่ย......"
     หญิงสาวมองตามพื้นหญ้า พุ่มไม้แถวนั้นจนหมดก็ไม่เจอ...... กระเป๋าใบเดียวมันหายไปไหนนะ...ในระหว่างที่เธอกำลังค้นหาสัมภาระของเธอ…เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
     "หาไอ้นี่เหรอ"
     หญิงสาวชะงักหันไปตามเสียงที่ดังจากด้านหลัง...ยูกิโนะกำลังถือกระเป๋าของเธออยู่ ใบหน้ายิ้มเยาะ แม้ว่ามุมปากของเขาจะมีพลาสเตอร์แปะเอาไว้ก็ตาม
     "กรี๊ดดด..."
     หญิงสาวตกใจจะวิ่งหนี ทว่า ชายหนุ่มก็คว้าคอเสื้อหญิงสาวไว้ได้ก่อนจะลากเธอไปอย่างรวดเร็ว

     พลัก.....
     ยูกิโนะผลักเธอลงไปที่พื้นบริเวณลานว่างหลังโรงเรียนทันทีที่มาถึง ซากุระมองรอบกาย ไม่มีใครเลยในที่นี้ มิน่าละเขาถึงกล้าแสดงกิริยาแบบนี้เพราะอยู่กันแค่ 2 คนนี่เอง
     "เธอคิดจะหนีฉันเหรอ..ไม่มีวันซะล่ะ ...... เห็นอะไรดีๆ แถมยังตบหน้าหล่อๆของฉันจนเป็นแผลแบบนี้... แล้ว รู้มั้ยว่า กระเป๋าที่เธอโยนเข้ามานะ มันตกมาโดนหัวฉันพอดี"
     ซากุระนิ่ง หน้าซีด...มิน่าล่ะ ตอนที่โยนกระเป๋าเข้ามาไม่ได้ยินเสียงกระทบพื้นเลย....
     "ฉันไม่ได้ตั้งใจ"
     ซากุระพูดตามความจริง ก็จะไปรู้ได้อย่างไรว่ามีคนอยู่อีกฝั่ง... พลางกระเถิบตัวจะลุกขึ้น ทว่า ยูกิโนะก็ตรงเข้ามาคร่อมตัวเธอไว้...
     "จะไปไหน.. เธอรู้มั้ยว่า เธอจะต้องรับผิดชอบที่หน้าฉันเป็นแผล..."

     พูดจบยูกิโนะก็หยิบคัทเตอร์จากในเสื้อสูทออกมา พร้อมเลื่อนใบมีดคมกริบมาจ่อที่หน้าเธอ.......เขาจะทำอะไรนะ..กรีดหน้าเธอเหรอ..
     "อย่านะ.."
     ซากุระตกใจ ร้องโวยวาย มองดูใบมีดสีเงินวาววับคมกริบอย่างกลัวๆ เธอพยายามจะพูดร้องขอ ทว่า ปลายมีดก็กดลงไปที่แก้มเธอเบาๆแล้ว......เจ็บ !!!
     "ใครอยู่ตรงนั้นนะ....."
     เสียงอาจารย์มัตซึดะดังขึ้น ก่อนที่เสียงฝีเท้าจะตามมา ยูกิโนะ ปล่อยคอเสื้อซากุระทันที แล้วเก็บคัทเตอร์ไว้ในเสื้อสูทตามเดิม... พลางดึงร่างของหญิงสาวขึ้นมาจากพื้น
     "ทำอะไรกันพวกเธอ ..อ้าว.. ยูกิฮิโร่คุงนี่.."
     "ครับ"
     ยูกิโนะตอบอาจารย์มัตซึดะไป อาจารย์สาวเหลือบไปมองดูซากุระที่ยืนอยู่ไม่ห่างชายหนุ่มอย่างแปลกใจ
     "อ่ะ..ทำไม เธอคนนั้นเสื้อผ้าถึงเปรอะอย่างนั้นละ"
     อาจารย์มัตซึดะเอ่ยถามที่เห็นเสื้อนักเรียนของซากุระเปื้อนดิน ซากุระแอบชำเลืองมองดูชายหนุ่มว่าเขาจะแก้ตัวอย่างไร
     "คือ วันนี้ผมมีเวรเฝ้าหน้าประตูโรงเรียน...พอดี.....มาเจอผู้หญิงคนนี้ล้มอยู่ ผมเลยเข้ามาช่วยไว้นะครับ"
     อึ้ง... ซากุระมองคนที่เธอเคยเชื่อว่าเขาดีมาตลอด 1 ปี ทำไมผู้ชายคนนี้โกหกได้ซึ่งๆหน้าอย่างนี้นะ
     "อืม… ถ้าอย่างนั้นยูกิฮิโร่คุงก็จัดการด้วยละกัน พาเธอไปส่งห้องเรียน เดี๋ยวครูจะไปตรวจโรงเรียนทางฟากโน้นบ้าง"
     "ครับ"
     พูดจบอาจารย์มัตซึดะก็เดินออกไป หญิงสาวหน้าถอดสีจะเดินตามอาจารย์มัตซึดะ ทว่า เขาก็คว้าข้อมือเธอไว้ได้
     "จะไปไหน.."
     "ก็..อาจารย์ให้ขึ้นห้องไง"
     ซากุระตอบพลางจะเดินออกไป เขาก็ดึงมือเธอไว้อีกครั้ง
     "รอดตัวไปนะ... เอาเถอะ ฉันจะอโหสิให้ละกันเรื่องที่เธอตบฉัน แต่ว่าเรื่องที่เธอเห็นฉันรีดไถเงินนะ.... ไม่จบแน่ๆ......ไปเถอะ ฉันจะไปส่ง"
     พูดจบเขาก็จูงเธอขึ้นตึกเรียนไป…ตามระเบียงทางเดินไม่มีใครอยู่เลย คงเพราะนี่ถึงเวลาเข้าเรียนแล้ว.... ซากุระใจเต้นตึกตัก กลัวเขาซะเหลือเกินเวลาอยู่กับเขา 2 ต่อ 2 เช่นนี้
     "เธออยู่ห้องอะไร"
     "ปี 3 ห้อง 5"
     "ห้องกระจอกนี่เอง"
     ยูกิโนะเน้นคำพูด นั่นทำเอาซากุระรู้สึกบอกไม่ถูก ก่อนที่ทั้งคู่จะหยุดยืนที่หน้าห้อง มัธยมปลายปี 3 ห้อง 5.....

     ประตูเลื่อนถูกเปิดออก.... นักเรียนทั้งชั้น และ อาจารย์ โทชิ ที่กำลังสอนวิชาชีววิทยา หันมามองเธอทันทีพลางเอ่ยถาม
     "ทำไมมาช้า..."
     ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะเอื้อนเอ่ยตอบอาจารย์โทชิไป...
     "คือ...เธอประสบอุบัติเหตุนิดหน่อยถึงได้มาช้าครับอาจารย์ ผมเลยพามาส่ง ขอโทษทีครับ"
     "กรี๊ดดดดด"

     เสียงนักเรียนหญิงในห้องฮือฮาที่เห็นยูกิโนะโผล่เข้ามาพูด...ทำเอาซากุระถึงกับนิ่งทันที.... หมอนี่มันฮอตจริงๆ
     "อ่ะ... งั้นเหรอ โอเค...เข้าไปเรียนตามปกติได้ ..แต่พักเที่ยงเธอต้องขนรายงานเพื่อนๆในห้องไปส่งที่ห้องพักอาจารย์นะ"
     "ค่ะ....ขอบคุณค่ะ"
     หญิงสาวรับคำอาจารย์โทชิที่วันนี้ดูใจดีเป็นพิเศษคงเพราะ ยูกิโนะออกรับแทนละมั้ง....เธอหันไปมองชายหนุ่มที่ยิ้มหวานบาดใจให้สาวๆก่อนที่เขาจะเดินออกไป...เอาเถอะ..อย่างน้อยเขาก็พูดแก้ตัวให้ ..เฮ้อ…

     "นี่ซากุระ..... ยูกิฮิโร่คุงนี่ใจดีจังพาเธอมาส่งด้วย"
     "นั่นสิๆ"
     "ฉันละอิจฉาจริงๆ…"
     หญิงสาวมากมายมารุมล้อมเธอเมื่อหมดคาบชีววิทยาไปแล้ว ต่างคนต่างพร่ำพรรณาถึงยูกิโนะ..ราวกับเขาคือซูเปอร์สตาร์ของพวกเธอ แต่ซากุระก็ได้แค่ยิ้มแห้งๆตอบไป..........เท่านั้น
     "เขาช่างงดงาม บริสุทธิ์ เหมือนชื่อเลย ยูกิ ที่แปลว่า หิมะสีขาว"
     ไม่จริงเลยละที่แปลว่าหิมะคงไม่ใช่เพราะบริสุทธิ์เหมือนหิมะสีขาวหรอก เย็นระเยือก เย็นชา เหมือนหิมะมากกว่า
     "เขาเหมือนเทพบุตรจังเลยเนอะ..."
     นี่ก็ไม่จริง.....ซาตานมากกว่า...หมอนี้มันซาตานชัดๆ ทำไมพวกเธอไม่ตะแคงดูตานั่นซะ 20 รอบ ตามด้วยตีลังกาดูซะ 20 ตลบนะ -_-" ซากุระคิดพลางนั่งนิ่ง เท็ตซึยะมองหญิงสาวพลางจับคางเธอเชยขึ้นมาแล้วทำหน้าประหลาดใจเช่นเดียวกับซากุระ
     "อะไรเหรอเท็ตซึยะ"
     "แก้มเธอไปโดนอะไรมาทำไมเป็นรอยถลอกนิดๆละ"
     เท็ตซึยะถามด้วยความแปลกใจ ซากุระนิ่งไปทันที …รอยคัทเตอร์นั่นเอง.......

1,642 ความคิดเห็น