Elisela จังหวะรักกิ๊กกั๊กหัวใจนายตัวร้าย

ตอนที่ 21 : - Elisela ll 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,001
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 เม.ย. 58


18

 

            ท่ามกลางแสงไฟสว่างไสวที่ถูกประดับประดามากมายต้อนรับเทศกาลส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ในช่วงต้นเดือนธันวาคม ฉันยืนรอใครบางคนอยู่ที่ริมฟุตบาธเพื่อไปเดตกันในค่ำคืนแสนพิเศษเช่นนี้ เชื่อไหมว่าตลอดทั้งวันฉันตื่นเต้นจนไม่เป็นอันทำอะไรนอกจากเลือกชุดแล้วเลือกชุดอีกและนั่งนับเวลาถอยหลังภาวนาให้ถึงช่วงเวลาสามทุ่มเร็วๆ สักที 

            หลังจากยืนรอเขาได้สักพัก เสียงโทรศัพท์มือถือของฉันก็ดังเล็ดลอดออกมาจากกระเป๋า ฉันหยิบมันออกมาดูพบว่าเป็นสายโทรเข้าของคู่เดตของฉันเอง ฉันจึงกดรับสายทันที

            “นายอยู่ที่ไหนน่ะฉันถาม

            (อ่า ฉันเหรอ...) เขาเว้นวรรค (อยู่ด้านหลังเธอไงล่ะ ^^)

            ฉันหันกลับไปมองทางด้านหลังและกวาดสายตามองหาคู่เดต ทันใดนั้นเองฉันก็พบกับร่างสูงที่ดูดีโดดเด่นกว่าใครๆ ในเสื้อโค้ตสีเทาและใส่เสื้อยืดแขนยาวสีขาวด้านใน เขาคลี่ยิ้มกว้างเมื่อสบตาฉัน รอยยิ้มของเขาทำให้หัวใจของฉันเต้นแรงได้เสมอ ฉันยิ้มตอบเขาบางๆ ขณะที่เขากำลังเดินเข้ามาหาฉัน

            นายมาสายห้านาทีนะฮัทเตอร์

            กาแฟร้อนๆ สักแก้วสำหรับคำขอโทษเป็นยังไงล่ะฮัทเตอร์ยิ้มกรุ้มกริ่มพลางยื่นแก้วกาแฟร้อนๆ ในมือของเขามาให้ฉัน

            ฉันจะรับคำขอโทษของนายเอาไว้ก็แล้วกันนะ ^^” ฉันรับแก้วกาแฟร้อนๆ มาดื่มก่อนจะเดินไปพร้อมๆ กับเขา

            ฉันตัดสินใจคบกับฮัทเตอร์ได้เกือบหนึ่งอาทิตย์แล้ว... ความสัมพันธ์ระหว่างเราดีกว่าที่ฉันคิดเอาไว้เยอะเลย ฉันสบายใจเวลาที่ได้อยู่กับเขาและมีความสุขมากๆ จนไม่อยากให้เวลาเหล่านั้นผ่านไปเลย แต่ทว่า... ตลอดเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาฉันเองก็ไม่ได้เจอพี่เวเตอร์อีกเลย ฉันคิดว่าเขาน่าจะรู้ว่าฉันคบกับฮัทเตอร์แล้ว เพราะเขาทั้งสองคนเป็นพี่น้องกันนี่นา แต่ที่ฉันรู้สึกไม่สบายใจอยู่ตอนนี้คือฉันยังไม่ได้เคลียร์ความรู้สึกทั้งหมดระหว่างเขากับฉันให้มันจบๆ ไป และฉันคิดว่านี่คงไม่ดีสักเท่าไหร่

ตอนนี้ฉันไม่สนใจอีกต่อไปแล้วว่าใครจะเป็นเนื้อคู่ของฉัน ฉันสนใจคนที่หัวใจของฉันเลือกเท่านั้น และนั่นก็คือฮัทเตอร์...

ฉันจับมือนายได้มั้ยฉันถามขึ้นและเงยหน้าสบตากับร่างสูงที่หลุดหัวเราะกับคำถามของฉัน ฉันรู้น่าว่าคำถามนี้มันอาจจะฟังดูแปลกๆ ไปสักหน่อย แต่ยังไงก็เถอะฉันเขินนี่นาที่จะเริ่มจับมือของเขาก่อน -/ / /-;

 ได้สิ Jฮัทเตอร์ตอบก่อนจะคว้ามือของฉันไปประสานกับมือของเขา สักพักฉันเองก็หลุดหัวเราะออกมาด้วยความเขิน ...ไม่คิดมาก่อนเลยว่ามือของเขาจะอุ่นได้ขนาดนี้

ฉันกับฮัทเตอร์เดินมาเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงริมแม่น้ำ คืนนี้ที่นี่มีงานดอกไม้ไฟซึ่งจัดแค่ปีละครั้งเท่านั้น และตอนนี้สนามหญ้าที่อยู่ริมแม่น้ำก็ถูกจับจองจนเกือบหมดแล้ว ยังพอมีเวลาเหลืออีกประมาณครึ่งชั่วโมงเราจึงเดินเล่นดูของโน่นนี่ที่ขายอยู่เต็มพื้นที่บริเวณหนึ่ง

            น่ารักจังฉันเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นของกระจุกกระจิกในร้านกิฟต์ช็อป ...ผู้หญิงกับของน่ารักๆ พวกนี้มักคู่กันจริงไหมล่ะ

            ลองเข้าไปดูสิฮัทเตอร์พูดขึ้นจากนั้นก็พาฉันเข้ามาเลือกดูของในร้าน

            ฉันปล่อยมือกับฮัทเตอร์เพราะคนค่อนข้างแน่นเบียดเสียดกันไปหมด ฉันเลือกของอยู่สักพักจนสะดุดตากับที่คาดผมแฟนตาซี ถ้าฉันใส่คู่กับฮัทเตอร์คงจะน่ารักแน่ๆ เลย อิอิ >0<

            อ๊ะ! ขอโทษค่ะผู้หญิงคนหนึ่งเอ่ยขึ้นเมื่อเธอเดินชนฮัทเตอร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ฉัน

            ไม่เป็นไรครับ

            มาเที่ยวงานดอกไม้ไฟเหรอคะ ^^” ผู้หญิงคนนั้นเริ่มรุกมากกว่าเดิมพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้กับฮัท

             ฉันดูออกว่าเธอคนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่แต่ว่าฉันแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินและยืนเลือกที่คาดผมต่อไป... ฮัทเตอร์หล่อซะขนาดนี้แน่นอนว่าเขาต้องตกเป็นเป้าสายตาของผู้หญิงทั่วๆ ไปเป็นธรรมดา ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเขาจะรับมือยังไงกับพวกผู้หญิงเหล่านั้น

ครับฮัทเตอร์ยังคงตอบด้วยเสียงเรียบๆ

            มาคนเดียวคงน่าเบื่อแย่เลย... ไปเดินด้วยกันดีกว่ามั้ยคะ

            “เอ่อ...ฮัทเตอร์เริ่มมีท่าทีอึกอักเล็กน้อย เขาลูบหลังคอของตัวเองพลางลอบมองมาทางฉัน ขอโทษนะครับ... คือว่าผมมากับแฟน

            ประโยคนั้นทำให้ฉันแอบยิ้มออกมา... ยัยผู้หญิงคนนั้นอึ้งกิมกี่ไปสักพักก่อนจะอุทานออกมาด้วยความตกใจ

            เอ๋!? ขะ...ขอโทษด้วยนะคะ -O-;” เธอพูดอย่างเลิ่กลั่กแล้วรีบก้มหน้าเดินหนีไปทันที

            ฮัทเตอร์ขยับเข้ามาใกล้ฉันแล้วหยิบที่คาดผมมินนี่เม้าส์มาใส่ให้ฉัน ส่วนฉันก็หยิบหูมิกกี้เม้าส์มาใส่ให้เขา ฉันยังคงไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องเมื่อกี้จนในที่สุดฮัทเตอร์ก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นเอง

เธอไม่หวงแฟนเธอบ้างเลยรึไงเนี่ยนะฮะ

นายฮอตซะขนาดนี้ฉันจะไปตามหึงหวงนายไหวได้ยังไงกันฉันย่นจมูกขึ้นก่อนที่ฮัทจะบีบจมูกของฉันเบาๆ อย่างหยอกล้อ

เธอเองก็ฮอตใช่ย่อย...เขาโน้มตัวมาใกล้ฉันและกระซิบเบาๆ ฉันเห็นสายตาของพวกผู้ชายที่กำลังจับจ้องเธออยู่หรอกนะ พูดจบร่างสูงก็หอมแก้มของฉันแล้วเดินหนีไปทันที

ฮัทเตอร์!” ฉันตะโกนเรียกชื่อของเขาพลางยกฝ่ามือขึ้นปิดใบหน้าที่กำลังร้อนผ่าวและแดงซ่าน

 

เวลาสี่ทุ่มตรงถึงเวลาจุดพลุแล้ว ฉันกับฮัทเตอร์นั่งจุดแท่งไฟเย็นเล่นพลางมองพลุสีสันสวยงามที่แตกกระจายระยิบระยับไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน เสียงหัวเราะและรอยยิ้มของฉันกับเขาปรากฏอย่างต่อเนื่อง เรียกได้ว่าตอนนี้คือช่วงเวลาแห่งความสุขของฉันและเขาจริงๆ

...ทำไมนายถึงรักฉันเหรอฮัทเตอร์ฉันถามขึ้น

ก็เพราะว่าเธอคือเธอล่ะมั้งJเขาหันมายิ้มให้ฉัน เรื่องของหัวใจมันหาเหตุผลยากนะเพอร์รี่ ...แล้วเธอล่ะทำไมถึงรักฉัน

ฉันส่ายหน้าเบาๆ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงรักเขา... ฉันรู้แค่ว่าฉันรักเขาไปแล้ว

นี่ แล้วทำไมจู่ๆ วันนั้นเธอถึงสารภาพรักกับฉันล่ะ กลัวว่าฉันกลับไปหาคริสตัลรึไง :P”

ปะ...เปล่าสักหน่อย -///-;“

ฉันกับคริสตัลน่ะเราตกลงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันก็เท่านั้นแหละ

อ่า...

คริสตัลน่ะยังรักพี่เวเตอร์อยู่ แต่เธอก็รู้ใช่มั้ยล่ะว่าพี่เวรู้สึกยังไงกับเธอ

ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันรู้ดีว่าพี่เวเตอร์รู้สึกยังไงกับฉัน ทุกครั้งที่เขาพยายามจะแสดงออกถึงความรู้สึกนั้นกับฉัน... ฉันเองก็รับรู้ดี เพียงแต่ว่าฉันแกล้งทำเป็นไม่รู้เพราะกลัวว่าจะมีใครคนใดคนนึงเปลี่ยนไป ฉันกลัวว่าความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเขาจะกลายเป็นความห่างเหิน

นายเคย... ทะเลาะกับพี่เวเตอร์เพราะฉันรึเปล่า

เคยสิฮัทกลั้วหัวเราะในลำคอเล็กน้อย จำได้มั้ยคืนที่พี่เวเตอร์ไปทำเค้กที่คอนโดของเธอน่ะ... ตอนแรกฉันคิดว่าพี่เวคงโกหก แต่พอวันต่อมาฉันไปรับเธอที่โรงเรียนแล้วเธอก็ฝากเค้กไปให้พี่เว ฉันน่ะแทบคลั่งเลยทีเดียวเมื่อรู้ว่าเรื่องที่พี่เวพูดเป็นความจริง

“…”

            ขณะที่ฉันได้แต่เงียบและพ่นลมหายใจออกมาอย่างรู้สึกไม่ดีสักเท่าไหร่เสียงข้อความโทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น ฉันจึงเปิดข้อความนั้นอ่านทันที...

 

พรุ่งนี้ออกมาเจอกันสักหน่อยดีมั้ยครับ J – Veter’

 

            ฉันคิดว่าพรุ่งนี้ฉันควรจะออกไปเจอพี่เวเตอร์สักหน่อย... อย่างน้อยเรื่องระหว่างฉันกับเขาก็น่าจะจบลงสวยงามกว่าที่เป็นแบบตอนนี้นะ

            “มีอะไรรึเปล่าฮัทเตอร์ถามขึ้นเมื่อเห็นว่าฉันเงียบครุ่นคิดกับตัวเองอยู่นานสองนาน

            ปะ...เปล่าหรอกฉันปฏิเสธและระบายยิ้มบางๆ ให้เขา

จู่ๆ ฮัทเตอร์ก็กระชับอ้อมแขนโอบกอดฉันแน่นพลางลูบศีรษะฉันอย่างอ่อนโยน กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากตัวเขาแตะสัมผัสที่จมูกของฉันเบาๆ ชวนให้เคลิบเคลิ้ม ฉันค่อยๆ พิงศีรษะลงบนไหล่ของเขาก่อนจะหลับตาพริ้ม

อันที่จริง... พี่เวเตอร์ส่งข้อความมาหาฉันน่ะฉันตัดสินใจสารภาพออกไป เพราะเมื่อคิดดูอีกทีในเมื่อฉันบริสุทธิ์ใจจริงฉันก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรกับเขา นายไม่โกรธฉันใช่มั้ยถ้าพรุ่งนี้ฉันจะไปตามนัดพี่เวเตอร์ฉันลืมตาขึ้นและเงยหน้าสบตากับเจ้าของนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มจนใบหน้าของฉันและเขาในตอนนี้ห่างกันเพียงนิดเดียวเท่านั้น

            “ไม่หรอก ฉันเข้าใจ ^^”

            ขอบคุณนะฮัทเตอร์

            “แต่เธอห้ามเปลี่ยนใจไปรักพี่เวเตอร์เด็ดขาดล่ะ เข้าใจมั้ย

            จ้าๆ >___<” ฉันขานรับลากเสียงยาวอย่างทะเล้น

            สิ้นสุดบทสนทนาระหว่างฉันกับเขาเหลือเพียงสายตาระหว่างเราเท่านั้นที่ประสานกันอย่างมีความหมาย ฉันรู้สึกสูญเสียการควบคุมทุกครั้งเมื่อได้สบตากับเขาอย่างเนิ่นนาน ฮัทเตอร์เชยคางฉันขึ้นเล็กน้อยจากนั้นก็เริ่มโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ ทว่าจังหวะหนึ่งเขากลับหยุดชะงักและคลี่ยิ้มออกมา สายตาของเขาหลุบต่ำลงมองริมฝีปากของฉันเพื่อหยั่งเชิง และฉันรู้ความหมายนั้นดีแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธหรือปัดป้องอะไร ทันใดนั้นริมฝีปากของฮัทเตอร์ก็แนบลงมาและฉันเองก็จูบตอบเขา

           

            1.26 P.M.

            พี่เวเตอร์นัดฉันออกมาเจอที่โรงละครเพื่อดูการแสดงบัลเล่ต์เรื่อง Swan Lake ด้วยกัน เป็นเรื่องราวของเจ้าหญิงโอเดตต์ที่ถูกสาปให้กลายร่างเป็นหงส์ในเวลากลางวันและเป็นมนุษย์ในเวลากลางคืน โอเดตต์มีความรักกับเจ้าชายซิกฟรีดแต่เพราะอุปสรรคทำให้ทั้งคู่ไม่สามารถอภิเษกสมรสกันได้ ฉันชื่นชอบเรื่องนี้ตั้งแต่สมัยฉันยังเด็กๆ แต่เพิ่งจะเคยดูการแสดงบัลเล่ต์เป็นครั้งแรก นักแสดงบัลเล่ต์ทุกคนล้วนแสดงถ่ายทอดออกมาได้อย่างยอดเยี่ยมมากๆ ชุดบัลเล่ต์สีขาวฟูฟ่องที่พวกเขาสวมใส่ทำให้ฉันจินตนาการถึงหงส์ขาวจริงๆ พวกเธอเคลื่อนไหวด้วยปลายเท้าอย่างสวยงามและพลิ้วไหวตามท่วงทำนอง ตลอดเวลาการแสดงราวๆ สองชั่วโมงทำให้ฉันคลายความกังวลในใจไปได้เยอะเลยทีเดียว

             การแสดงสนุกรึเปล่าครับพี่เวเตอร์ถามขึ้นขณะที่ม่านสีแดงได้ปิดฉากลงเป็นสัญญาณจบการแสดง

            ค่ะฉันตอบสั้นๆ

            บรรยากาศระหว่างฉันกับเขาค่อนข้างอึดอัดพอสมควร ...ฉันไม่รู้ว่าจะพูดอะไรไปมากกว่านี้จริงๆ

            เมื่อเดินออกมากจากโรงละครฉันก็พบกับรถเข็นไอศกรีมคันสีชมพูที่กำลังจอดขายอยู่ริมฟุตบาธ อากาศร้อนๆ ในช่วงบ่ายทำให้ใครหลายๆ คนกำลังต่อแถวยาวเพื่อรอซื้อไอศกรีม

            กินไอศกรีมกันมั้ยคะ ^^” ฉันหันไปถามร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาพยักหน้าให้ฉันเล็กน้อยก่อนที่เราจะเดินไปที่ต่อแถวเลือกซื้อไอศกรีมด้วย

            ไอศกรีมร้านรถเข็นคันนี้น่ากินมากๆ มีหลายรสจนฉันเลือกไม่ถูกเลยทีเดียว >___< ฉันตัดสินใจเลือกรสมิ้นต์ช็อคโกแลตกับท๊อปปิ้งแอลมอนด์ ส่วนพี่เวเตอร์เลือกรสเลม่อนเซลโล หลังจากซื้อไอศกรีมเสร็จแล้วเราก็เดินมานั่งที่เก้าอี้ที่อยู่ริมฟุตบาธ เสียงหัวเราะเริ่มดังขึ้นเล็กน้อยเมื่อฉันกับพี่เวเตอร์สลับแบ่งกันชิมไอศกรีมของตัวเอง ฉันคิดว่าบรรยากาศระหว่างฉันกับเขาเริ่มค่อยเป็นค่อยไปขึ้นมากกว่าเดิมแล้วล่ะ

             ไอศกรีมของเพอร์อร่อยกว่าของพี่อีกพี่เวบอกพลางทำหน้ามุ่ย

            ไว้วันหลังเพอร์จะเลี้ยงพี่เวนะคะฉันหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะกินไอศกรีมของตัวเองต่อ

            นี่ เป็นเด็กสามขวบรึไง ^^”

            “อะ...เอ๋!? (‘.’)”

ฉันไม่เข้าใจว่าพี่เวเตอร์พูดถึงอะไร จนกระทั่งพี่เวเตอร์เอื้อมมือมาเช็ดไอศกรีมที่เปื้อนจมูกของฉัน  

            “กินเลอะเป็นเด็กๆ ไปได้เขาหัวเราะ

            อ่า... ขอบคุณนะคะ

            เฮ้อออ เพอร์เหมือนเด็กขนาดนี้ไอ้ฮัทถึงต้องคอยตามดูแลไม่ห่างเลยสินะ

            ... ฉันชะงักไปและกลืนน้ำลายลงคอ เมื่ออยู่ๆ พี่เวเตอร์ก็พูดถึงฮัทเตอร์ 

            “พี่ดีใจนะที่เพอร์กับฮัทเตอร์ลงเอยกันสักที J

            นี่พี่เว... พูดจริงเหรอคะฉันถามอย่างซื่อๆ

            พี่เวเตอร์รู้สึกดีใจที่ฉันกับฮัทเตอร์คบกันจริงๆ อย่างงั้นน่ะเหรอ เขาไม่ได้กำลังเจ็บปวดอยู่ใช่ไหม ฮือ... ฉันไม่อยากให้เขาต้องเจ็บปวดเพราะฉันอีกแล้วนะ T^T

            อันที่จริงจะว่าพี่โกหกก็ได้นะ เขากลั้วหัวเราะในลำคอเล็กน้อย “…เพอร์รู้ใช่มั้ยว่าพี่รู้สึกยังไงกับเพอร์

            “ค่ะ เพอร์รู้ ...ขอบคุณนะคะสำหรับความรู้สึกดีๆ ที่พี่เวมีต่อเพอร์ ฉันยิ้มให้เขายังไงเราก็เป็นพี่น้องที่ดีต่อกันได้ใช่มั้ยคะ

            แน่นอนครับเขาตอบสั้นๆ พลางยีหัวฉันเล่นเบาๆ ถ้าฮัทเตอร์รังแกเพอร์รี่เมื่อไหร่ รีบมาฟ้องพี่เลยนะ

            ค่ะ ^__^” ฉันหัวเราะก่อนจะกินไอศกรีมที่เริ่มละลายต่อ

            ...ฉันคิดว่าตอนนี้เรื่องทุกอย่างคงจะจบลงด้วยดีแล้วล่ะ

            อ่า... อันที่จริงพี่มีอีกเรื่องที่พี่ควรจะสารภาพกับเพอร์

            “เรื่องอะไรเหรอคะ

            เรื่องที่เพอร์รี่เคยถามพี่น่ะ... ว่าวันนั้นใครเป็นคนที่พบเพอร์เป็นคนแรกก่อนที่เพอร์จะหมดสติไป

            “…!”

            พี่เวเตอร์กำลังหมายความว่ายังไงกันแน่... เนื้อคู่ที่กล่องดนตรีวิเศษ Elisela นำพาให้ฉันได้มาเจอไม่ใช่เขาอย่างงั้นน่ะเหรอ...

            คนที่พบเพอร์เป็นคนแรกไม่ใช่พี่หรอก... แต่คือฮัทเตอร์ต่างหากล่ะ

            อะ...อะไรนะคะ!”

ฉันเผยรอยยิ้มกว้างออกมาอย่างไม่อาจเก็บซ่อนเอาไว้ได้ นาทีนี้ฉันรู้สึกสับสนเล็กน้อยแต่ในขณะเดียวกันฉันเองก็รู้สึกดีใจมากจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้...  กรี๊ดดด! เรื่องนี้เซอร์ไพรส์ยิ่งกว่างานวันเกิดของฉันซะอีก >_____<

คนที่ฉันพบเป็นคนแรกก่อนที่สติจะดับวูบไป คนที่กล่องดนตรีวิเศษ Elisela นำพาให้ฉันได้มาเจอ คนที่เป็นเนื้อคู่ของฉัน ที่จริงแล้วเขาก็คือ ฮัทเตอร์

            “ตอนแรกพี่คิดว่าคงเป็นแค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ไม่ได้สำคัญอะไร แต่พอพี่เห็นว่าเพอร์ถามถึงเรื่องนั้นบ่อย พี่คิดว่าเรื่องนั้นคงสำคัญกับเพอร์มาก... ความเห็นแก่ตัวเลยทำให้พี่โกหกไปว่าคนคนนั้นคือพี่เอง

            “…”

            พี่รู้ตั้งนานแล้วล่ะว่าเพอร์รี่รักฮัทเตอร์... ส่วนฮัทเตอร์เองก็รักเพอร์รี่...เขาเว้นวรรค ไม่ว่าพี่จะพยายามสักแค่ไหนก็คงไม่มีความหมาย...      

            เพอร์เชื่อว่า... สักวันหนึ่งพี่เวเตอร์จะได้เจอคนที่หัวใจตรงกันค่ะ J

ไม่ว่าจะช้าหรือจะเร็ว... สักวันหนึ่งพรหมลิขิตจะนำพาให้เราได้พบเจอเนื้อคู่ 

 

. . .

จบแล้วน้าา Happy Ending Forever
เหลือบทส่งท้ายอีกตอนให้ฟินเป็นครั้งสุดท้าย
จบเร็วไปมั้ยอ่าาา แอบใจหาย แงงง

เพอร์รี่ฮัทเตอร์ลงเอยกันแล้วเนอะ
ส่วนพี่เวเตอร์ก็คงลงเอยกับไรเตอร์เอง เย้ยย!
พัทฝากให้ทุกคอมเม้นด้วยนะคะ


พบกันตอนหน้ากับบทส่งท้าย
และฉากฟินครั้งสุดท้ายของ Elisela
รักทุกคนค่ะ♥


 

Minor!

283 ความคิดเห็น

  1. #275 -@cHiLd$ (@yoonaz1) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 19:56
    รออ่านต่อน่ะค่ะ
    สนุกมากค่ะ ><
    #275
    0
  2. #273 marshmaloww (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 21:23
    <span style="font-size: 18px;">สนุกมากเลยค่ะไรท์ ฮรือออออ กรี๊ดแปป สงสารพี่เวผู้แสนดี............. TT</span>
    #273
    0
  3. #272 CCharmmy (@charissa-en) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 18:29
    รออ่านต่ออยู่นะคะ
    #272
    0