อาณาเขตต้องห้ามของมิลล่า:3

ตอนที่ 40 : Magic สงครามของเหล่าจอมเวท [รับสมัครตัวละคร]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 เม.ย. 57

ใบสมัคร Moonlight (บทรอง)

รูป :: 
รูปร่าง ::หนุ่มเจ้าของส่วนสูง 176 ซม.และน้ำหนัก 58 กก. เจ้าของรอยยิ้มสดทะเล้นขี้เล่นที่สามารถทำสาวๆละลายได้เกือบทุกคน เรือนผมสีน้ำตาลยุ่งกระเซิง และตาสีนิลดำสนิทเหมือนท้องฟ้ายามรัตติกาล ผิวไม่ถึงกับขาวมากแต่ก็ไม่ถึงกับคล้ำ มักสวมผ้าพันคอสีขาวอยู่ตลอดเวลาแม้อากาศจะร้อนลงตับขนาดไหน
ชื่อ :: เช็ทสึโบ โยรุ(Zetsubo Yoru) : แปลว่าความสิ้นหวังยามค่ำคืน
ชื่อเล่น :: โยรุ(Yoru)
อายุ :: 22
นิสัย :: เริงร่าลันล้าได้ 24ชั่วโมงไม่เว้นวันหยุดราชกาลและเทศกาลใดๆ ขี้เล่นและขี้แกล้งและตรงที่มักสามารถยิ้มลันล้าได้ตลอดเวทำให้มีคนแอบหมั่นไส้จนอยากกระโดดถีบขาคู่สักทีสองที แต่อันที่จริงทุกอย่างไปตั้งแต่คำพูดและการกระทำของโยรุเป็นเรื่อง"โกหก","หลอกลวง","เสแสร้ง"ทั้งหมด(เรียกง่ายๆว่าตอแหลก็ไม่ว่ากัน=w=d)แสดงละครหลอกคนอื่นได้แนบเนียน อีกทั้งยังมีความสามารถในการอ่านสีหน้ามองทะลุเข้าไปใจจิตใจลึกๆของคนอื่นอีกด้วย มักอ่านสีหน้าท่าทางของคนอื่นก่อนจะเริ่มทำอะไร รักสนุก สกิลในการกวนประสาทชาวบ้านนั้นก็ไม่เป็นสองรองใคร ด้วยความที่เล่นละครตบตาคนได้แนบเนียนนอกจากเป็นอาจารย์ฝึกสอนเวทแล้วยังมักโดนส่งให้เป็นสายสืบข่าวอีกด้วย เก่งเรื่องการล้วงข้อมูลและหลอกถามข้อมูลสำคัญๆได้อย่างง่ายดาย แต่อันที่จริงเจ้าตัวแอบมีด้านเป็นหนุ่มขี้เหงานิดๆเหมือนกัน ชอบดื่มชาและกินขนมโยคังมาก เวลาอยากได้อะไรจะใช้สายตาลูกหมาอ้อนเป็นเด็กเลยทีเดียวแต่ก็มักอ้อนได้ผลล่ะนะ แต่มุมหนึ่งที่โยรุน่ากลัวอย่างไม่น่าเชื่อคือเมื่อมีใครพยายามถอดผ้าพันคอเขาออกจะตวาดใส่คนๆนั้นทันที และเมือใครก็ตามทำผ้าพันคอเขาขาดนี่สิปีศาจเข้าสถิตร่างโดยสมบูรณ์จะฆ่าล้างบางไม่สนอะไรทั้งนั้น มีคำพูดประจำตัวว่า
"ฉันน่ะเก่งเรื่องการโกหกหลอกลวงคนที่สุดเลยล่ะ ไม่ใช่แค่หลอกคนอื่นนะ แต่หัวใจของฉันเองก็ด้วย"
บทรองที่มาสมัคร :: ครูฝึกสอนด้านการโจมตีระยะไกล
ประวัติ :: เดิมทีเป็นเด็กกำพร้าที่โดนเก็บไปในสถานที่ทดลองมนุษย์แห่งหนึ่ง โดยพวกนั้นต้องการสร้างอาวุธมีชีวิตจักรสังหารที่อยู่ในรูปร่างมนุษย์ ซึ่งแน่นอนว่าเขาก็โดนทดลองร่างกายไปหลายครั้งหลายหนและจะการทดสอบโยรุเป็นหนูทดลองที่มีผลการตอบสนองในการทดลองดีที่สุด ทุกๆวันเหมือนกับตายทั้งเป็น...อันที่จริงตายไปเลยอาจดีกว่าก็ได้  เคยพยายามจะหนีออกมาก็จะโดนลงโทษด้วยการซ้อมทุบตีแรงๆเป็นเหมือนกระสอบทรายจนกว่าจะสลบ จนกระทั่งในการทดลองครั้งสุดท้ายเครื่องที่ใช้ทำงานกลับผิดพลาดทำให้โยรุหนีออกมาได้ แต่ก็ต้องหนีจากการตามล่าไปเรื่อยๆมีชีวิตอย่างอดๆอยากๆไม่ขโทยก็ต้องขอทาน จนโยรุคิดว่าจะไม่หนีแล้วเพราะเหนื่อย...เหนื่อยกับชีวิตบัดซบแบบนี้ปล่อยให้มันทรมาณหรือฆ่าไปเลยก็ดีอยู่แล้ว จนกระทั่งวินาทีที่จะโดนฆ่าเมย์ก็มาปรากฎตัวต่อหน้าเขาและจัดการฆ่าไอ้พวกที่มันเอาเขาไปทดลองจนหมด เนื่องด้วยวันนั้นเป็นวันที่หิมะตก เมย์จึงถอดผ้าพันคอของตัวเองให้โยรุและบอกว่า"ถ้าไม่มีที่ไหนให้กลับก็มากับฉันสิ" โยรุจึงตามไป
จนกระทั่งมาถึงปราสาทมูนไลท์โยรุก็ได้รับวามช่วยเหลือจากเมย์ อีกทั้งเมย์ยังสอนการต่อสู้และเอาชีวิตรอดให้ด้วย ต่อมาเมื่อโยรุจะคืนผ้าพันคอของเมย์ให้เมย์บอกว่าไม่ต้องคืนก็ได้เพราะให้โยรุเป็นของขวัญ จากนั้นเมื่อโยรุฝึกฝนเวทได้จนมาอยู่ในระดับท็อปของจอมเวทเขาก็ตั้งใจว่าจะจัดการพวกสตาร์ไลท์เพื่อเมย์แล้วก็เพื่อตัวเขาเองเพราะว่าต้อบงแต่เกิดเขาเจอกับความเลวร้ายของโลกมาตลอดจึงคิดว่า โลกบัดซบแบบนี้น่ะพังมันทิ้งทั้งอย่างนี้เลยแล้วกัน 
อาวุธ : ปืนสไนเปอร์ ชื่อว่าคิริ(สายหมอก)
เวทย์ : โจมตี
ธาตุ : ความมืด 

ความสามารถพิเศษ:ควบคุมจิตใจคนโดยการยิงตัวปรสิตจากปืนสไนเปอร์ไปที่เป้าหมาย และสามารถควบคุมได้ครั้งล่ะมากๆหลายๆคนอีกด้วย โยรุมักจะใช้ในการเบนความสนใจและก่อกวนศัตรูให้ไขว้เขว่

คุยกับออริ (สำหรับคนสอนเวท)

       โยรุเดินเข้ามาในห้องรับแขกของปราสาท Moonlight ก่อนจะพบว่ามีหญิงสาวคนนึงนั่งอยู่บนโซฟาตั้งแต่แรกแล้ว

"เฮ้อ....ทำไมฉันต้องไปสอนเวทเจ้าพวกเด็กใหม่นั่นด้วยล่ะเธอก็รู้ว่าฉันสอนใครไม่เก่งนา-3-"

"แล้วมีปัญหารึไง?"

        เมย์มองโยรุสักพักก่อนจะมองไปทางอื่น

"พวกสตาร์ไลท์ก็กำลังฝึกฝนเพื่อที่จะเอาชนะพวกเรา และฉันก็ไม่ได้ว่างมากขนาดต้องสอนทุกๆคน เพราะฉะนั้น ฉันเลยคิดว่างานนี้น่าจะเหมาะกับเธอ"

        โยรุเหลือบมองออกนอกหน้าต่างแล้วพองแก้มอย่างไม่พอใจเล็กน้อยแต่สุดท้ายยังไงโยรุก็ปฎิเสธคำขอของเมย์ไม่ได้อยู่ดี มือเพรียวขยับผ้าพันคอสีขาวให้เข้าที่ก่อนจะยิ้มแย้มร่าเริงและเอ่ยตอบ

"คร้าบๆจะพยายามทำงานให้ดีที่สุดนะ ไว้ใจฉันได้เลยน่า^w^!!"

        เมย์หันไปมองหน้าโยรุ สิ่งทีโยรุเห็นคือแววตาที่ สนว่างเปล่าแต่กลับมีความเจ็บปวดอยู่ในนั้นเต็มไปหมด 

"เธอเคยคิดอยากตายบ้างไหม?"


"ฮะๆเคยสิหลายครั้งเลยล่ะตอนที่เธอกับฉันเจอกันครั้งแรกฉันก็กำลังยอมแพ้และจะฆ่าตัวตายนี่นา"

        เสียงหัวเราะดังออกมาจากร่างของโยรุ แม้เสียงหัวเราะจะออกแนวกวนๆไม่ต่างจากยามปกติแต่มันแลดูเศร้าๆแปลกๆ

"งั้นเหรอ...บางทีฉันก็ถามตัวเองนะว่าทำไมฉัน...ถึงไม่ตาย"

        มือบางขยี้กลุ่มไหมสีเปลือกไม้บนหัวที่ยุ่งอยู่แล้วให้ยุ่งขึ้นไปอีกจนจะคุกเข่าบงต่อหน้าเมย์และเอ่ยคำสาบาน

"ฉันสัญญาณจะไม่ทิ้งเมย์ไปไหน นี่คือคำพูดที่เป็นความจริงที่ไม่มีวันเปลี่ยนจากตัวตลกขี้โกหกอย่างฉัน แน่นอนในการต่อสู้นี้ฉันอาจตาย แต่ว่าอย่างน้อยถ้าตายไปแล้วหวังว่าเมย์จะยังพอคิดถึงนะ...ฮะๆว่าไปนั่น!ฉันไม่ตายง่ายๆหรอกเธอทำหน้าแบบนี้มันตลกจัง ไม่ต้องกังวลหรอกฉันน่ะเก่งเรื่องการหลอกลวงคนอื่นที่สุด ดังนั้น...ไม่เป็นไรงานแค่นี้สำหรับฉันมันสบายมาก จะแสดงให้เห็นเองว่ามูนไลท์จะต้องชนะ!"

 

8 ความคิดเห็น