[FICBTS] Secret love of Bangtan รักลับๆของพี่กับผม JINKOOK

ตอนที่ 25 : ตอนที่ 24 ไม่อาจเปลี่ยนใจ 100%%%%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 246
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    19 มี.ค. 58








ตอนที่ 24  ไม่อาจเปลี่ยนใจ

 
 



 

ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่จอนจองกุก ผล็อยหลับไปในอ้อมอกอุ่นๆของคิมซอกจิน ชายหนุ่มที่หวังว่าจะหลับเอาแรงสักหน่อยเปลี่ยนใจเลือกที่จะนอนดูลูกหมาตัวนอนหลับปุ๋ย เขาชอบเวลาที่ได้เห็นดวงตากลมโตหลับพริ้ม แพขนตายาวๆของเจ้าเด็กคนนี้มันเรียงสวยยิ่งกว่าหญิงสาวสะอีก แก้มพวงขาวอมชมพูเปรอะไปด้วยคราบน้ำตาแห้งๆ คิมซอกจินจึงจัดการเช็ดมันออกให้อย่างเบามือ ร่างสูงยอมรับว่าตอนนี้เขากำลังคลุ้มคลั่งจนอยากจะหลับลักคนที่นอนอยู่เพราะกระดุมเสื้อของจอนจองกุกมันหลุดออกเผยให้เห็นแผงอกบางขาวเนียนปลุกใจเสือป่า

 

จองกุกอา ตื่นได้แล้วนะ

เสียงทุ้มพยายามปลุกคนขี้เซาที่นอนไม่รู้เรื่องราว ก่อนที่มือหนาจะเลื่อนไปสัมผัสกับจุกผมที่ถูกมัดไว้โดยเจ้าตัว

 
 

อื้อ…”

เจ้าหมาน้อยบิดตัวไปมาอย่างขี้เกียจ และหันไปอีกด้านเพื่อหลับต่อ

 

ถ้าไม่ตื่น พี่จะลักหลับเราแล้วนะ

 

 “ห่ะ?”

แน่นอนคำกระซิบข้างหูของคิมซอกจินทำให้คนที่นอนอยู่ รีบเบิกตาโพลง พลางสะดุ้งตัวขึ้นจากเตียงนุ่มราวกับสปริง

 

ฮ่าๆๆ

 

สนุกมากสินะครับ ที่ได้เอาคืนผม

จอนจองกุกมุ่ยหน้าเล็กหน้าที่รู้ว่าตัวเองโดนหลอก จริงๆแล้วถ้าโดนพี่จินลักหลับสักครั้งคงจะดี เห้ยย!! ไม่ดีสิ

 

ใช่!! แล้วถ้าคราวหลังนายไปอยู่กับคนอื่นอีก พี่จะแกล้งให้หนักกว่านี้

สุดท้ายแล้วสำหรับพี่จินแล้ว เขากังวลแค่ว่าเจ้าหมาน้อยจะไปหาคนอื่น เขากลัวว่าจะต้องเสียหมาน้อยไป

 

ผมบอกว่าจะไม่ทำแล้วไงครับ

 

ไม่เชื่อหรอก เพราะจอนจองกุกคนนี้ชอบโกหก

คิมซอกจินพูดพลางหยิบโทรศัพท์มือถือของคนตัวเล็กมาเปิดดู ราวกับว่าจะเช็คข้อมูลต่างๆ

 

แล้วจะให้ทำยังไง พี่ถึงจะเชื่อใจผม

 

ทำไงหรอ ทำไงดีนะ แต่งงานกันดีไหม แล้วก็มีลูกด้วยกันจะได้ไม่หนีไปไหน

พี่จินคนบ้า พูดอะไรเลอะเทอะ จอนจองกุกยอมรับว่าหน้าของเขาแอบแดงเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของคนตรงหน้า ถึงแม้ว่าจะพูดเล่นก็เถอะ

 

 

รู้ได้ไงว่าผมจะแต่งกับพี่ ถึงตอนนั้นพี่อาจจะไปมีคนอื่น แล้วทิ้งผมก็ได้

 

ไม่ทิ้งหรอก ไม่มีวันทิ้ง

คิมซอกจินเข้าสวมกอดหมาน้อยด้วยความรัก น้ำเสียงทุ้มของเขามันช่างอบอุ่นและหนักแน่นจริงๆ

 

แล้วพี่เชื่อใจผมได้หรือยัง

 

เชื่อครับ แต่มีข้อแม้อย่างเดียว คือ พี่อยากให้เราย้ายหอ

 

ย้ายหอ?”

คนตัวเล็กพูดทวนซ้ำอย่างตกใจ เพราะหอพักที่เขาอยู่ตอนนี้คือหอพักที่มหาวิทยาลัยจัดให้เพราะอยู่ในทุนที่จองกุกได้รับ และการที่ต้องไปอยู่ที่อื่นนั้นหมายความว่า เจ้าหมาน้อยจะต้องจ่ายค่าห้องเอง

 

ทำไมละครับ ทำไมผมต้องย้ายด้วย

เพราะพี่ไม่อยากให้ใครมายุ่งกับเราอีก ถ้าจองกุกยังอยู่หอนั้นพี่คงไม่สบายใจแน่

คิมซอกจินพูดอย่างจริงจัง พลางเอื้อมไปกุมมือเล็กที่กำลังแสดงออกได้ถึงความกังวล

 

แต่ผม…”

 

ไม่ต้องแต่อะไรทั้งสิ้น เราต้องไปอยู่คอนโดกับพี่ เข้าใจไหมครับ

ถึงแม้ว่าคิมซอกจินจะรับปากว่าจะดูแลทุกๆอย่าง แต่ยังไงจอนจองกุกก็ไม่สบายใจอยู่ดี ไม่รู้จะหาเหตุผลอะไรไปบอกกับอาจารย์เจ้าของทุนและที่สำคัญคงมีใครหลายคนเอาไปพูดในทางที่ไม่ดี

 

ผมขอคิดดูก่อนได้ไหมครับ

 

ได้สิ แต่อย่านานนักนะ พี่เหงา

ร่างสูงเอ่ยขึ้นพลางนัวเนียใบหน้าหล่อเข้าที่ไหล่บางของจอนจองกุก จนเจ้าตัวเล็กหัวเราะออกมาเพราะจักจี้

 

เอ๊ะ นี่ สร้อยที่พี่ซื้อมาให้วันนั้น

 

ใช่ครับ ผมเก็บมันไว้หลังจากที่พี่โยนทิ้ง

จอนจองกุกพยักหน้ารับ ในขณะที่นิ้วเล็กกำลังสัมผัสไปที่จี้ของมันที่สลักไว้ด้วยตัวอักษร เจ เค

 

แล้วใส่เองแบบนี้ได้ไง ถอดออกมานะจอนจองกุก

 

ไม่เป็นไรหรอกนะ พี่จินครับพี่หิวแล้ว

เมื่อเห็นทีว่าคนเป็นพี่กำลังจะแย่งถอดสร้อยที่ตัวเองใส่เรียบร้อยแล้ว จอนจองกุกจึงพยายามเปลี่ยนเรื่อง

 

หิวหรอ กินไส้กรอกพี่ไหมละ รับรองว่าอิ่มแน่ๆ

คิมซอกจินพูดพลางมองตัวเองลงต่ำ จนอีกฝ่ายเริ่มรู้ตัวว่าไส้กรอกที่เขาพูดนั้นคืออะไร

 

ตุบบ!!!

ผมจะออกไปครับ ถ้าพี่ไม่อยากออกไปก็ตามใจ

แน่นอนจอนจองกุกได้ประทานกำปั้นลงบนอกของคนหื่นกาม ก่อนจะเดินไปยังประตูที่ถูกล็อคจากด้านนอก ทั้งกระแทก ทั้งถีบมันก็ไม่ยอมหลุดสักที ต้องโทษกุญแจกันผัวหนีของป้าเวลม่ามีอานุภาพเกินตัว ป่านนี้คิมแทฮยองกับมินยุนกิคงจะไปสวีทกันถึงไหนต่อไหนแล้ว

 

เปิดนะเว้ยย ไอ้ประตูบ้า

 

จะไปโมโหประตูก็ไม่ถูกนะ ก็เราอยากเล่นอะไรไม่รู้เรื่องเอง พี่ก็เลยต้องโดนขังไปด้วยเลย

คิมซอกจินยิ้มกรุ้มกริ้ม ในขณะที่กำลังสาวเท้าเข้ามาหาคนที่กำลังหาทางเปิดประตูอยู่  ต่างจากจอนจองกุกที่กำลังหน้าหงิกอยู่

 

พอแล้วน่า เจ็บตัวเปล่าๆ พี่มีวิธีพาเราออกไป

และแล้วเจ้าหมาน้อยก็หันมามองหน้าเจ้าของเสียงนั้นอย่างมีความหวัง และหวังว่าพี่จินคงไม่คิดแกล้งอะไรเขาอีกนะ

 

 

 

 





 

ต่อ








 

ปืน? จะดีหรอครับ พี่จินกลัวความสูงนี่น่า

 

เฮ้ยย ไอ้เด็กบ้านี่ ใครบอกนายละว่าพี่กลัว พี่ไม่กลัวอยู่แล้ว

คิมซอกจินรู้สึกโดนหักหน้า เมื่อเจ้าหมาน้อยค้านวิธีเอาตัวเองออกจากห้องที่ถูกล็อคนี้โดยการปืนลงไปด้านล่าง โดยที่เขาเป็นคนอาสา

 

 

จับแน่นๆนะครับ

จอนจองกุกที่ยืนอยู่ตรงระเบียงสูงสองชั้นกำลังให้กำลังใจคนเป็นพี่ที่กำลังใช้วิทยายุทธการปีนป่ายลงไปด้านล่างอย่างทุลักทุเล ยิ่งคนกลัวความสูงอย่างคิมซอกจินด้วยละก็ระยะสูงไม่มากแต่ก็ยากอยู่

 

ฮึ๊บบ!! อยู่เงียบๆก่อน พี่กำลังใช้สมาธิ ว่าแต่พี่ใกล้จะถึงหรือยังหะจองกุก

คิมซอกจินเอ่ยถามเจ้าเด็กน้อยที่อยู่ด้านบน เพราะตัวเขาเองไม่กล้าที่จะมองลงไป เห็นทีว่าเริ่มรู้สึกเกลียดน้ำหนักตัวเองก็วันนี้ อันที่จริงเขามีวิธีที่ง่ายกว่านี้ก็คือโทรเรียกคนใช้ให้เอาบันไดมาให้ แต่อย่างไรเสียละ ในเมื่อชายหนุ่มต้องการจะโชว์พาวให้กับเจ้าหมาได้ดูและเอาชนะใจตัวเอง เลยลงทุนสวมบทพระเอกแอ็คชั่น

 

ยังเลยครับ พี่เพิ่งไต่ลงไปแค่สองก้าวเอง ผมว่าพี่ขึ้นมาเหอะ เดี๋ยวผมปีนเอง

จอนจองกุกเห็นท่าว่าไม่ได้เรื่อง จึงเรียกให้คนร่างสูงขึ้นมา เพราะตัวเองถนัดเรื่องแบบนี้ สมัยตอนอยู่บ้านก็ชอบปืนหนีแม่ไปเที่ยวบ่อยๆ

 

ไม่ได้นะ ถ้านายปีนลงมา พี่จะโกรธนาย ฮึ๊บ!!”

 

แต่พี่จิน เหมือนจะไม่ไหวนะครับ

 

ไหวพี่ไหว

ไอ้จองกุก ไอ้เด็กบ้า อย่ามารู้ดีได้ไหม

ไม่ได้!! ซอกจินจะยอมแพ้ให้เจ้าหมาน้อยเห็นไม่ได้ ความห้าเมตรหากตกลงไปถ้าไม่ขาหักก็คงก้นพัง

 

คุณหนูมาทำอะไรตรงนั้นคะ มันอันตราย

เสียงเจื้อยแจ้วของป้าเวลม่าที่กำลังเดินผ่านไปด้านหลังสังเกตุเห็นเจ้านายกำลังห้อยโตงเตงอยู่กางอากาศ

 

ไม่เป็นไรครับ ผมแค่อยากออกกำลังกายนิดหน่อย ช่วงนี้รู้สึกมีพุง

แน่นอนมันเป็นคำแก้ตัวที่น่าอับอายที่สุดในชีวิตของชายหนุ่ม คิมซอกจินที่ใบหน้าเต็มไปด้วยหยดเหงื่อกำลังใช้ความพยายามในการไต่ลงมาทีละเก้า

 

อย่าทำแบบนั้นเลยคะ รอก่อนนะคะ เดี๋ยวป้าไปเอาบันไดมาให้

แม่นมประจำบ้านไม่สามารถทนดูอะไรหวาดเสียวต่อได้จึงไปเอาบันไดมาช่วย ในขณะที่เด็กน้อยจอนจองกุกที่ดูเหตุการณ์อยู่สักพัก ตัดสินใจไต่ตามลงมา ด้วยทักษะที่คุ้นเคยดูเหมือนจะหมาน้อยจะไต่ลงมาด้วยความคล่องแคล่วกว่า

 

นี่!! ที่พี่พูดนายไม่คิดจะฟังเลยหรอไงหะ เด็กดื้อ

 

ก็ผมเป็นห่วงพี่นี่น่า

คนตัวเล็กพูดอย่างจริงใจ ก่อนที่จะค่อยไต่ลงมาเรื่อยจนถึงเดียวกันกับที่คิมซอกจินหยุดพัก

 

ผมขอโทษนะครับ ถ้าผมไม่เล่นอะไรแผลงๆ พี่ก็ไม่ต้องมาลำบากแบบนี้

 

ไม่ต้องพูดมากเลย ถ้าเสร็จจากตรงนี้ พี่จะลงโทษเราแน่นอน

คนเป็นพี่ที่สุดแสนจะหมั่นเขี้ยวจัดการเขกหัวจองกุกไปหนึ่งทีจนเด็กดื้อมุ่ยหน้าอย่างรู้สึกผิด ทางป้าเวลม่าที่ด้นด้นไปปลุกสามีที่นอนอยู่หลังบ้านมาพร้อมกับบันไดยาว ก่อนจะตั้งพาดเพื่อช่วยให้คุณหนูทั้งสองที่ห้อยโตงเตงกันอยู่ลงมาอย่างปลอดภัย

 

 

ค่อยๆก้าวนะ จองกุก

คิมซอกจินที่ลงมาสู่พื้นเป็นที่เรียบร้อย เอ่ยสั่งคนเป็นน้องที่กำลังไต่ลงมาอย่างเป็นห่วง

 

ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ผมบอกแล้วไงว่าผมเซียน

 

เห้ยยยยย!!!”

กรี๊ดด!!! คุณหนู

 

ตุบบบ!!!!!

พูดไม่ทันขาดคำ ขาเล็กก็ก้าวพาดจากบันไดส่งผลให้ จอนจองกุกหล่นลงมาในทันที คิมซอกจินที่มีสติรีบวิ่งเข้าไปรับร่างเล็กอย่างรวดเร็ว จนทั้งสองล้มก้มกับพื้นไปด้วยกัน

 

เป็นอะไรไหม

 

ไม่เลยครับ ทั้งๆที่ตกลงมาแต่ผมกลับรู้สึกเหมือนลงบนเบาะนุ่มๆ

เจ้าหมาน้อยพูดขึ้น ก่อนจะยิ้มโชว์ฟันกระต่ายเช่นเคย ในขณะที่นอนทาบอยู่บนร่างของคิมซอกจิน โดยมีสายตาของป้าเวลม่ามองอยู่ด้วยรอยยิ้ม และเดินจากไปเพื่อปล่อยให้ทั้งคู่ได้ไกล่เกลี่ยกันเอง

 

จอนจองกุก!!!”

น้ำเสียงเรียบของคนด้านล่าง เอ่ยขึ้นพร้อมกับสายตาอาฆาต

 

แหะๆโทษทีครับ พี่จิน

 

 

เห้ยยทำอะไรกันวะเนี่ย ไม่อายผีสางเทวดากันบ้างเลย

คิมแทฮยองกับมินยุนกิเข้ามาช่วยชีวิตคนตัวเล็กไว้สะก่อน ในขณะที่จอนจองกุกจะรีบลุกขึ้นพร้อมกับช่วยคนที่นอนราบลงกับพื้นลุกขึ้นตาม

 

 “โผล่หัวมาทำไมป่านนี้วะ ไอ้เลว

คิมซอกจินได้ทีจึงเข้าต่อว่าเพื่อนสนิทที่ไปมุดหัวที่ไหนไม่รู้มา หลังจากที่เขากับเจ้าหมาน้อยต้องฝ่าวิกฤติเสี่ยงตาย

 

โทษทีวะ กูกับไอ้วีคงจะประเมินความอึดของมึงนานไป เลยไปเดินเที่ยวรอบๆบ้านมึงมา ไม่รู้นี่หว่าว่าเสี่ยจินจะล้มปากอ่าวสะก่อน

คิมแทฮยองยังคงพูดติดตลก ก่อนที่จะเดินเข้าไปตบไหล่เชิงเยอะเย้ย

 

ส้นตีนกูนิ

 

ว่าแต่ไอ้จิน มึงแน่ใจนะว่าไม่ได้ทำรุนแรงกับเพื่อนกู

มินยุนกิที่รีบปรี่เข้าไปหาเพื่อนสนิทตัวเอง พลางเช็คความเรียบร้อย หากจอนจองกุกเกิดบาดเจ็บอะไรขึ้นมามีหวังได้จับไอ้บ้าจินฝังดินแน่นอน

 

กูไม่เป็นไรนะ

จอนจองกุกส่ายหน้าไปมา พร้อมยิ้มหวาน อย่างนี้แหละตอนนี้เจ้าหมาน้อยคืนดีกับพี่จินแล้ว

 

เป็นไงหายข้องใจแล้วใช่ไหมครับ ไอ้คุณซูก้า แล้วก็ส่งตัวเมียผมมาได้แล้ว

คนที่โดนไต่สวนหลังจากที่รอดพ้นก็รีบรั้งคนรักกลับเข้ามาในอ้อมกอดของตัวเองทันที จนอีกคู่หนึ่งอดที่จะแซวไม่ได้

 

แหมพอดีกันนี่พวกกูก็หมาเลยสินะ

 

พวกมึงก็หมามาตั้งแต่แรกแล้วละ ฮ่าๆๆ

เห็นทีว่าคราวหลังถ้าจินกุกทะเลาะกันอีก คงจะไม่มีใครช่วยอีกแล้ว เพราะประโยคนี้ของคิมซอกจิน ชายหนุ่มมั่นใจว่าจะไม่ยอมทะเลาะกับเจ้าหมาน้อยนี้อีก ต่อจากนี้ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น เขาจะรักษารักให้คงอยู่


เพราะสำหรับความรักแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการให้อภัย






 

ถึงแล้ววครับ

หลังจากที่คิมซอกจินจัดการส่งตัวช่วยที่ไร้ประโยชน์ทั้งสองอย่างคิมแทฮยองกับมินยุนกิสู้วิมานหลังน้อยแล้ว เขาก็พาจอนจองกุกเดินทางมาถึงร้านอาหารแห่งหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนว่าวันนี้ผู้คนจะเยอะแยะเป็นพิเศษ โชคดีที่คนรอบคอบอย่างเขาได้โทรจองมาเรียบร้อยแล้ว

 

คุณจินใช่ไหมครับ เชิญด้านบนเลยครับ

พนักงานหนุ่มเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มก่อนจะเชื้อเชิญบุคคลทั้งสองเข้าไปภายในร้าน ที่ถูกประดับประดาอย่างสวยงามสไตล์ฝรั่งเศส เจ้าหมาน้อยที่เคยมากินร้านหรูๆแบบนี้ครั้งแรกก็ได้แต่ตื่นตาตื่นใจจนเดินไม่ถูก

 

เป็นไงชอบไหม

ร่างสูงกระซิบถามคนตัวเล็กที่กำลังตาเป็นประกาย จอนจองกุกยิ้มหวายก่อนจะพยักหน้ารับงึกๆ

 

ชอบครับ ที่นี่สวยมาก

 

ร้าน ฌอมบ์ เบลล์ เป็นร้านอาหารฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงมากในเกาหลี และต้องใช้เวลานานมากในการจองโต๊ะเนื่องจากมีคนมาใช้บริการเยอะมากนั้นเอง ซึ่งแน่นอนพ่อของคิมซอกจินเป็นหุ้นส่วนราบใหญ่ทำให้ชายหนุ่มจึงได้สิทธิลัดคิวของคนอื่น

 

จองกุก เราอยากกินอะไรพิเศษหรือป่าว

คนเป็นพี่เอ่ยถาม ในขณะที่จอนจองกุกกำลังกังวลกับเมนูอาหารตรงหน้า เนื่องจากมันไม่มีอะไรคุ้นเลย

 

คือ..ผม..ไม่รู้จักอาหารแบบนี้หรอกครับ เลยไม่รู้ว่าควรสั่งอะไรดี

 

งั้นเดี๋ยวพี่จัดการให้

คิมซอกจินกระตุกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะกวักมือเรียกพนักงานมารับออเดอร์

 

รับไวน์ขาวหรือไวน์แดงดีครับ

 

ไวน์~~~~ ^O^”

เจ้าหมาน้อยเอ่ยขึ้นอย่างดีใจ ที่จะได้ลิ้มรสไวน์จริงๆสักที ถึงแม้ว่าบ้านจะทำสวนองุ่นก็เถอะ แต่จอนจองกุกก็ไม่เคยได้พบเห็นมันกับตัวสักครั้ง

 

ขอเป็นน้ำส้มละกัน

และแล้วความฝันของเจ้าเด็กน้อยก็สลายลง เมื่อคิมซอกจินสั่งเป็นน้ำผลไม้แทน

 

ทำไมละครับ ผมอยากลองกินนะ แหะๆๆ

 

เป็นเด็กเป็นเล็ก น้ำส้มก็พอ

คนเป็นพี่พูดอย่างเด็ดขาดก่อนจะพับใบเมนูทั้งหมดส่งคืนพนักงานอย่างหน้าตาเฉย

 

 

 

 

 

อะไรกันยะ ฉันจองไว้แล้วจะมาตัดหน้าได้ไง


ทางร้านต้องขอโทษจริงๆนะครับ

 

 “ฉันไม่ต้องการคำขอโทษ ฉันต้องการโต๊ะที่จองไว้

เสียงเอะอะโวยวายของหญิงสาวคนนึงดังขึ้นไปทั่วร้าน ดูเหมือนว่าเธอกำลังจะโดนคนไม่มีมารยาทขโมยโต๊ะที่จอเอาไว้ไปสะแล้ว

 

 

ผมขอโทษจริงๆครับ คุณผู้หญิง พอดีทางเรามีแขกสำคัญจริงๆ

 

แขกที่ไหน ฉันไม่สน แต่ฉันจะเอาที่ฉันคืน

หญิงสาวไม่รอช้า จึงรีบเดินดุ่มๆเข้ามายังโต๊ะที่โดนแย่งไป โดยมีเจ้าคนหน้าด้านกำลังนั่งกินอย่างสบายใจเฉิบ

 

ปัง!!!!!!!

เก้าอี้หลายตัวถูกถีบกระเด็นระเนระนาด ก่อนที่เธอจะจัดการต่อว่าทันที จนทำเอาจอนจองกุกที่ไม่รู้เรื่องราวถึงกับสะดุ้งเฮือก

 

ไม่มีรู้จักมารยาทหรือไง โต๊ะนี่ฉันจองแล้ว

 

น้ำเสียงแหลมๆน่าหนวกหูที่ซอกจิน รู้สึกว่าเพิ่งได้ยินมาไม่นานนี่ ทำให้ชายหนุ่มต้องรีบหันกลับไปดู พบว่านั่นคือหญิงสาวที่เขาเพิ่งไปนอนร่วมห้องมา ริต้า เจ!!!!!

 

เธอ!!!!!!”

 

นาย!!!!!”



 

#################################################################


 

ครบแล้วค่า
 

เยเย้!! รู้สึกดีใจที่ทำให้คนทั้งสามได้มาเจอกันสักที แต่ไรท์ขอสปอยนิดนึง ว่าแน่นอนทั้งสามตั้งเกี่ยวข้องกันแน่นอนในอนาคตแต่จะเป็นยังไงต้องติดตามนะคะ 
 

ยังไงก็ขอขอบคุณสำหรับการติดตามและทุกๆกำลังใจ จัดส่งเอ็นซีให้กับทุกคนที่ขอมาแล้วนะคะ ฝากโหวตนิยายให้ด้วยนะคะ ฝากคอมเม้นท์เยอะๆนะจะได้มีกำลังใจแต่งต่อ

 

รักรีดเดอร์คะ ติดตามข่าวสารและทวงฟิคได้ที่

 @btob2mh_fan  ใช้แท๊กนี้ในการทวงฟิคหรือติดต่อกับไรท์นะค #secretloveBTS

 

 

CRY .q
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

339 ความคิดเห็น

  1. #264 tipgust (@tuagus) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 18:59
    พี่จินคนหล่อขี้เก็ก หน้าหมั่นไส้ >//<
    #264
    0
  2. #259 cerveza (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 23:47
    พี่จินกะกุ๊กกี้กำลังมุ้งมิ้งกันดลยอ่ะ

    อยากต่อเร็วๆ

    เป็นกำลังใจให้ไรท์จ้า สู้ๆ
    #259
    0
  3. #255 Yamroll Gymbo (@yamyamk) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 16:22
    ต่อเลยค้าาา
    #255
    0
  4. #251 PP.Pongpang (@pang82) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 19:37
    เกี่ยวข้องกันในอนาคตขอให้เป็นในทางที่ดีนะค่ะ ฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกเลยที่อ่านตั้งแต่ต้นจนตอนล่าสุดภายในเวลารวดเดียว แบตจะหมดค่ะ ตอนก็หมด สนุกค่ะ ติดตาม แต่หนูม่ะชอบกินมาม่านะค่ะ5555
    #251
    0
  5. #232 cerveza (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 00:30
    อร๊ายยยยย~~~จะทำรัยกันอีกอ่ะ

    เขินรอนะ &#9825;_&#9825;

    #232
    0
  6. #229 nn-girlwhite (@nn-cool) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 23:45
    ในที่สุดกะคืนดีกันแล้ววววววว

    หลังจากที่ร้องไห้มาอย่างบ้าครั้งงงงงงงงง
    #229
    0
  7. #228 pmoodujun1410 (@pmoodujun) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 18:53
    55555555 

    พอหายงนก็มางุ้งงิงน่ารักกกกกกกกกกกกก
    #228
    0
  8. #227 jury J (@fernbp) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 00:26
    พี่จินทำแบบนี้ไม่ดีนะค่ะ ไส้ก่ง ไส้กรอกอะไรกันเล่า!!!!! >_<
    #227
    0