「นิยายแปล」 Hail the King

ตอนที่ 186 : ก่อนพายุกระหน่ำลมมาแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,542
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    16 ต.ค. 60

การทรมานไม่อาจเห็นผลสำเร็จนั้นทำให้ความมั่นใจของโอเลกเสียไป เขารู้สึกอับอาย หลังจากที่เขาเสียความมั่นใจ เขาก็เริ่มทำงานให้หนักขึ้นเริ่มรู้วิธีทรมานให้มากขึ้นเพื่อรับใช้ราชาของเขาให้ดีขึ้น

ยังไงก็ตาม สำหรับเฟย มันไม่สำคัญอีกต่อไป

ก่อนที่ทั้งสองกลุ่มจะออกเดินทาง กลุ่มคาราวานโซรอส  หัวหน้าเรดคแนบ บอกให้เชอเล่ให้ส่งสมุดบันทึกข้อมูลความสัมพันธ์ทั้งหมดของกลุ่มทหารรับจ้างเรดคแนบ รวมทั้งยอดฝีมือ lv วิชา และอื่นๆสำหรับ กลุ่มโซรอสนั้น ข้อมูลพวกนี้เป็นเรื่องที่ง่ายมาก ถึงแม้ว่าข้อมูลพวกนี้ไม่ได้เป็นข้อมูลปิดอันใดทุกๆคนสามารถสืบหาข้อมุลเหล่านี้ได้ ดังนั้นเรดคแนบมอบให้เฟยเพื่อสนับสนุนเฟย

ในที่สุดแชมบอร์ดก็เดินทางออกจากพื้นที่ของอาณาเขตแบล็กสโตนในตอนบ่าย

"ฝ่าบาทเรากำลังเข้าสู่เขตอาณาจักร เทรซ พวกเราได้ข่าวว่าท่านกับ เทรซ นั้นไม่ถูกกัน " เรดคแนบลงแส้ม้า แต่หมายักษ์ดุดันเกินไปเขาไม่กล้าเขาใกล้มากนัก

"ฮ่าๆ นี้มันมากกว่าไม่ถูกกันแล้ว ราชาของเทรซ นั้นเลือกที่จะเข้าข้างกับ ราชาของ แบล็กสโตนซึ่งเป็นศัตรูกับ แชมบอร์ด  ในช่วงเวลาที่ข้าจะขึ้นครองราช พวกมันส่ง เจ้าชาย โอโคช่า และ ยอดฝีมือ เฮอเชนมาโจมตีข้าบนภูเขาในช่วงพิธีขึ้นครองราช พวกมันทั้งหมดถูกฆ่าด้วยดาบของข้าเอง" เฟยหัวเราะ

"เพราะเหตุนั้น ฝ่าบาทจึงต้องระมัดระวังพวกเทรซ  ให้มากไว้"

"ทำไม ข้าก็หวังว่าให้ ราชาของเทรซ มีความกล้าเหมือนกับราชาของแบล็กสโตน , นำทหารมาด้วยตัวเอง มันจะช่วยข้าประหยัดเวลาไปได้มาก!" ในที่สุดพวกเขาก็เข้ามาในภูเขา เฟยมองไปที่ภูเขารอบๆในขณะที่กำลัง โม้

เรดคแนบยิ้มไม่พูดสักคำ

เริ่มตั้งแต่เช้าเขาได้แอบสังเกตุเฟยทุกๆกระบวน ข้อมูของราชาแชมบอร์ดนั้นอยู่ในรายงาน เริ่มต้้งแต่เขาต้องการเริ่มแผนการ เขาต้องสังเกตดุว่าราชาแชมบอร์ดนั้นคุ้มที่จะลงทุนรึไม่  จากการสังเกต เขาก็ยังไม่แน่ใจ ราชาหนุ่มผู้นี้บางครั้งก็สุภาพเหมือนยังกับผู้สูงศักดิ์ บางครั้งก็ยิ่งสะโย  บางครั้งก็เป็นผู้ใหญ่ และ บางครั้งยังทำตัวเป็นเด็ก  เรดคแนบเองนั้นก็มั่นใจในการอ่านผู้คน แต่ครั้งนี้เขาก็ไม่เข้า ราชาแชมบอร์ดผู้นี้

"ราชาหนุ่มผู้นี้เหมือยยังกับผ้าหลายชั้น ยากที่จะอ่านได้ " เรดคแนบยิ่งคิดยิ่งตกใจ

……

ยิ่งกว่านั้น ราชาของเทรซรู้ว่า กองทหารของแชมบอร์ดจะผ่านทางมา  แต่เขาไม่ทำอะไรเลย ไม่เหมือนราชาของแบล็กสโตนที่ส่งคนมาสำรวจดู มันเหมือนกับว่าเขาจะไม่ทำอะไรเลย ปล่อยให่แชมบอร์ดผ่านทางไป

ช่วงหัวค่ำ กองกำลังทั้งสองก็แวะพักที่น้ำตก

"ที่แห่งนี้เป็นที่รู้กันดีว่าสัตว์ชอบออกมาล่าเหยื่อ โดยเฉพาะหมาป่าลม lv3 ชอบมาแถวนี้" เฒ่าโซแลคแนะนำเฟยให้เปลี่ยนสถานที่ตั้งแคมป์ แต่จากรายงาน ที่นี้เหมาะที่สุดที่จะตั้งแคมป์สิ่งเดียวที่จะทำได้ก็คือระมัดระวังให้มากขึ้นเท่านั้น ระวังการโจมตีของสัตว์

ความจริงก็พิสูจแล้วว่า เฒ่าโซแลคนั้นถูกอีกครั้ง

ระหว่างค่ำคืนพวกเขาได้ยินเสียงของหมาป่าร้องโหยหวน

"แม่ง,นี้มันกลุ่มหมาป่าลม..."เรดคแนบได้ยินเสียงอะไรบางอย่างจึงรีบแต่งตัวและวิ่งออกจากเต็นท์กระโดขึ้นบนก้อนหินใหญ่มองไปรอบๆ เรดคแนบถึงกับตื่นเต้นและพูดว่า "แม่งเอ่ย หมาป่าจริงๆด้วย ข้ากลัวว่าอย่างน้อยต้อง 6-7 ร้อยตัว....ทำไมมันมีมากมายป่านนี้?"

ในเซนิทหมาป่าลม lv3 เป็นแค่สัตว์ระดับล่าง พลังแต่ล่ะตัวนั้นไม่ได้มากมายอะไร แต่สิ่งที่น่ากลัวคือมันชอบอยู่กันเป็นฝูง เป้นจำนวนมาก เมื่อพวกมันเจอเหยื่อฝูงหมาป่าก็จะเรียกฝูงอื่นๆให้เข้ามารวมกันเหมือนกับน้ำที่ท่วมไปทุกที่ พวกมันกล้าและบ้า จะไม่หยุดจนกว่าจะตายกันไปข้างใดข้างนึง หมาป่าแบบนี้แม้แต่ทหารยังกลัวพวกมัน ทั้งกองทัพอาจโดนกลืนกินได้เกิดความผิดพลาด

"มีอะไรผิดปกติ ? ทำไมมีฝูงหมาป่าเยอะมากขนาดนี้?" เรดคแนบ ดูเหมือนจะพบเห็นอะไรบางอย่าง 
เชอเล่และนักดาบก็ดูเคร่งเครียด

พร้อม....เตรียมตัว...อย่าให้พวกมันเข้ามาใกล้!"

"ไปรีบไปหยิบดาบ เจ้าอยากโดนหมาป่ากินรึไง?"

“แม่ง ทำไมมันเยอะอย่างนี้?”

“ก่อกองไฟให้ใหญ่กว่านี้  พวกมันกลัวไฟ เร็วใส่ไม้เพิ่มจดคบเพลิง!"

เหล่ายามของคาราวานโซรอสย่อมมีประสบการณ์ พวกเขาตอบโต้สถานการณ์ได้อย่างฉับไว ยังไม่ถึง 3-4 นาที ผู้คน 40 กว่าคนก็จับจ้องที่มั่นที่เหมาะสมในการป้องกัน .ทั่วทั้งแคมป์จุดคบไฟ สว่างจ้าไปในท้องฟ้า ทุกๆคนชูอาวุธในมือเตรียมพร้อมการต่อสู้ใหญ่ที่จะมาถึง

แต่เมื่อใครสักคนมองไปทางแคมป์ของแชมบอร์ด พวกเขากับเห็นว่าทางแชมบอร์ดนั้นเงียบกว่ามากนั้น

ราชาแชมบอร์ดไม่ได้ปรากฏกายแต่เหมือนกับว่าทหารได้รับคำสั่งไปแล้วและไม่ได้ถูกเสียงร้องของหมาป่ากระทบแต่อย่างใด

เวลาเดียวกัน ปรากฏเงาร่างสองสายบนก้อนหินใหญ่ข้างน้ำตก

คนนึงสูงกว่า 2 เมตร อวบอ้วน และมีรอยแผลเป็นบนใบหน้า เขานำความตายและบรรยากาศมืดมนมาด้วย มันช่างน่ากลัวนัก  ส่วนอีกคนนึงเขาสูงผอม ผมสีทองรูปหล่อ ถือคันธนูยาว กระบอกธนูที่เขาสะพายอยู่มีลูกธนูนับร้อยดอกช่างเหมือนกัน เจ้าชายในเทพนิยาย


เรดคแนบรู้จักคนทั้งสองนี้

คนนึงคือ พัสดีคุกของราชาแชมบอร์ด และอีกคนนึงก็คือองครักษ์ของราชา

เรดคแนบ ถึงกับงงงวย ทำไมราชาแชมบอร์ดไม่ปรากฏกายแต่กับส่งคนทั้งสองคนมาแทน หรือว่าเขามั่นใจในกำลังของคนทั้งสอง หรือเขาคิดว่า คนสองคนสามารถจัดการหมาป่าทั้งฝูงได้ หรือ ราชาแชมบอร์ดหยิ่งยะโนจนไม่รู้ความน่ากลัวของฝูงหมาป่า?

เรดคแนบต้องการรู้

เขามีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ดี. เขารู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งผิดปกติที่อยู่ๆฝูงหมาป่าก็ปรากฏ จากสัญชาติของเขาๆรู้ว่าเรื่องนี้ไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น มันเหมือนกันว่ามีใครนำพาฝูงหมาป่ามาที่นี้ด้วยจุดประสงค์บางอย่าง

ด้วยระยะเวลาที่มกทำให้เขาคิด .. หลังจากเสียงหอนฝูงหมาป่าก็เริ่มวิ่งเข้าหาพวกเขา ดวงตาเลือดหลายคู่ปรากฏอยู่ในความมืดน่ากลัวอย่างกับดวงตาของปีศาจ

เรดคแนบยืนอยู่บนก้อนหินยักษ์เริ่มท่องเวทมนต์

ยามและยอดฝีมือยืนเคียงข้างเรดคแนบเตรียมพร้อมต่อสู้ บางคนถือดาบ เหงื่อในฝ่ามือพร้อมๆกับมือที่สั่นเทา

เวลาเดียวกันนั้นเอง ที่หินยักษ์อีกก้อน 

ริมฝีปากของชายอ้วนงับก้านไม้นั่งลงเขาพร้อมที่จะดูว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาโอบแขนเหมือนกับว่าไม่คิดจะช่วย ชายหนุ่มผมทองที่ยืนอยู่ข้างๆชายอ้วยถือคันธนูยาว และในที่สุดก็พร้อมหยิบลูกธนูออกจากกระบอกด้านหลังของเขา


……


……


"อะไรน่ะ เจ้าส่งคนไปทำเรื่องอะไรแบบนั้น ?" ในเต็นที่สวยงาม ชายหนุ่ม อายุ 14-15 ปี ในชุดเกราะทองตะโกนออกมา "อัลฟ่า ใครอนุญาติให้เจ้าทำเรื่องโง่เง่าแบบนี้"

ทุกๆคนในเต็นตื่นกลัวจากความโกรธของชายหนุ่ม พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ มีแต่ชายแก่คนเดียวเท่านั้นที่ยอดเยี่ยมกล้าพูด "นายท่าน ข้าว่าเรื่องนี้ไม่โง่เขลา มันจะมีปัญหามากกว่านี้ถ้าท่านสังหารเขา"

"ไอ้บ้า ! ถ้าข้าฆ่าเขา มันก็เป็นเรื่องง่ายนิดเดียว มันจะมีปัญหาอะไรมากมาย? เจ้ากล้าดียังไงมาดูถูกข้า?"
ชายหนุ่มในชุดเกราะทองยังโกรธและตะโกน "อัลฟ่า เลิกทำเรื่องโง่ๆได้แล้ว นี้คือคำสั่ง ข้าจะรออยู่ที่นี้
ราชาแชมบอร์ดที่หยิ่งยะโส จะต้องตายด้วยมือข้า!"

ชายแก่ไม่ได้ถูกสักประโยค


ราชา แบล็กสโตน  ราชาเทรซ  ราชาชิซุย และ คนอื่นๆที่เป็นศัตรูกับเฟยล้ว่นยืนอยู่ข้างหลังเขา ยิ่งกว่านั้นไม่ใช่ใครที่ไหนแต่คือราชาหลายอาณาจักร ยังไงก็ตามคนเหล่านี้ตัวสั่นเมื่ออยู่ต่อหน้า ชายหนุ่มไม่กล้าไม่เชื่อฟังคำสั่ง


หลังจากที่ชายหนุ่มในชุดทองใจเย็นลงแล้ว เขาก็ออกคำสั่งหลายคำสั่ง และ เตะทุกคนออกไปจากเต็นท์


"นายท่านอัลฟ่า แผนของพวกเรายังจะทำต่อไปรึไม่ ? ดูเหมือนนายท่านจะไปยินดี!" ราชาแบล็กสโตนพูดหลังจากที่ออกมาจากเต็นท์


"ช่ายยย ถ้านายท่านรู้เข้าแล้วสืบสวนขึ้นมา....." ราชาชิซุย กังวลใจ

คนที่เหลือมองไปที่อัลฟ่า , ชายแก่ . แน่นอนเขามีสถานะสูงส่ง

ดูเหมือนว่าชายแก่ที่อ่อนแอคนนี้เหมือนผู้ดูและบ้านทั่วๆไป  คนที่รู้ตัวตนของชายแก่เท่านั้นจึงรู้ว่าชายแก่คนนี้ น่ากลัวเพียงใด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

1,795 ความคิดเห็น

  1. #1640 sunseasun (@sunseasun) (จากตอนที่ 186)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 19:52
    สนุกจ้า
    ชอบคุณ
    #1640
    0
  2. #1639 doaekzikrab (@doaekzikrab) (จากตอนที่ 186)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 18:57
    เดี๋ยวแปลตามทัน eng ก่อนครับ ตอนก่อนจะทยอย แปลให้ ครับ 
    ถ้างง ก็ ลองหา อ่าน ตามเวปเอาดูก่อน ครับ 
    #1639
    0
  3. #1638 natthphaong (@natthphaong) (จากตอนที่ 186)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 18:55
    ไม่ลงตอนก่อนอ่ะคับมันอ่านแล้วงง
    #1638
    0