「นิยายแปล」 Hail the King

ตอนที่ 3 : อย่าทำอย่างนั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,030
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    25 ส.ค. 59


"อ้าาาาาาาาาาา"

แองเจลล่า กรี๊ดร้อง ในขณะที่ไฟขยายขึ้นในมือกิลล์ เธอคิดหาวิธีที่จะหยุดเขา , แต่มันไร้ประโยชน์

"แย่แล้ว" เฟยทำอะไรไม่ได้นอกจากกันด้วยหมวกเหล็กที่เขาถืออยู่ในมือ


ตูมๆๆๆๆ ลูกไฟพุ่งเข้าชนหมวกเหล็ก แรงระเบิดและควัน เปลี่ยนหมวกเหล็กให้เป็นสีแดงร้อนกำลังจะละลาย

"ซี่ๆๆๆๆ......" เฟยได้กลิ่นเนื่อไหม้

เขารีบโยนหมวกที่กำลังละลายทิ้งไปถึงแม้ว่าเขาจะรวดเร็วแล้วแต่ฝ่ามือเขาก็ไหม้ไปแล้ว

ลูกไฟเริ่มมอดดับ

เฟย ไม่มีเวลามาคิดเพราะเขาเห็นลูกไฟอีกลูกกำลังปรากฏในมือ กิลล์

ดูจากเหงื่อบนหน้าของ กิลล์ แล้วเห็นได้ชัดว่าเขาลงแรงไปกับลูกไฟลูกนี้มาก

คราวนี้เฟย ไม่มีอะไรจะมาใช้กันแล้ว

"นี้มันไม่แฟร์" เฟยตะโกน "ข้าขอท้าดวลด้วยมวยปล้ำ พ่อแม่แกไม่ได้ สอนรึไงว่าเป็นเด็กเป็นเล็กเล่นกับไฟไม่ดี เดี๋ยวจะฉี่รดกางเกง"

"อะไรน่ะ"  แองเจลล่า และ เอ็มม่า ช็อกพูดไม่ออก "ตั้งแต่เมื่อไรกันที่มีคำสอนแบบนี้?"

"ดูเหมือนว่า อเล็กยังโง่เหมือนเดิมน่ะ" ทั้งคู่คิดและผิดหวัง

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครสังเกตุว่า เฟยได้ขยับตัวไปอีกด้านของเตียงเพื่อแอบหยิบชุดเกราะ เขาซ่อนมันไว้ข้างหลังขยับตัวเข้าใกล้ กิลล์

"รอก่อนเถอะเดี๋ยวเข้าใกล้ได้เมื่อไหร่ ข้าจะสอนแทนพ่อแม่แกแทนเอง "เฟย คำณวนระยะห่างระหว่างเขากับกิลล์ก่ะจะใช้ไม้ตายสกปรกกับกิลล์

แต่.....

"ไอ้สาดดด ฉี่รดกางเกงตัวเองเถอะ "

กิลล์ โมโหมาก เขาไม่คิดจะรั้งพลัง "สุดยอดเมจ  เขาตั้งใจไว้แล้วว่าจะ ลงโทษ  ราชาปัญญาอ่อน ในสิ่งที่ได้ทำกับเขาไว้

ฮูๆๆๆ

ลูกไฟลูกที่สองพุ่งออกไปหา เฟย

แองเจลล่า พุ่งเอาตัวเข้าไปรับ ถึงแม้ว่าเธอจะหน้าซีเและหวาดกลัว แต่เธอตั้งใจไว้แล้ว่าจะ ปกป้อง เฟยด้วยร่างกายเธอ

 แองเจลล่าพุ่งตัวมาอยู่ข้างหน้า เฟย  กิลล์ถึงกับช็อก เขาพยายามจะเรียกไฟบอลกลับมาแต่มันสายไปแล้ว

แม่ง!! เฟยจับไหล่แองเจลล่าโอบเข้ามาอ้อมอกแล้วหันหลังทันที เขารู้สึกได้ถึงไอร้อนแพร่ไปทั่วหลัง

"แม่ง ผมกำลังจะตายรึนี้"

ณ....ตอนนั้นเอง

ปุ

ปรากฏมือขนาดใหญ่จากไหนไม่รู้ เข้ามาหยุดลูกไฟไว้  มันเหมือนมีแสงมาบีบไว้ แตกต่างกับไอร้อนโดยสิ้นเชิง เฟยดูจนตาค้าง ลูกไฟที่ร้อนขนาดละลาย หมวกเหล็กได้  ละลายหายไปเหมือนกับ ไอติมกลางแดดร้อน

ความหวังปรากฏขึ้นมา  เฟยปล่อยแองเจลล่า

"ยอดฝีมือ" เขาคิด

เวลาเดียวกันกิลล์ถึงหน้าค้างไปเลย เขาจ้องไปที่ชายที่ปรากฏตัว หน้าเขายิ่งซีดเป็นไก่ต้ม(ของจีนมันหน้าซีดเป็นแป้งขาวๆ) ตัวเข้าเริ่มสั่นเหมือนเจ้าเข้า

เหมือนหนูเห็นแมว  กิลล์กลัวจนเสียงเปลี่ยน "คุณๆๆ แลมมม แลมมม แลมพาร์ด ทะๆๆ ทำไมมาอยู่ที่นี้

กิลล์เริ่มเหงื่อแตกเขาพยายาม อธิบายอย่างกับคนบ้า

แลมพาร์ด ไม่แม้แต่จะมอง กิลล์ เขาหันไปเคารพ แองเจลล่า และหันกลับไปมอง เฟย พูดด้วยเสียงอันเย็นชา "ราชา อเล็กแซนเดอร์ "

[เวลาแปลนี้  พวก ราชาศัพท์ ผมไม่แม่นน่ะขี้เกียจหาข้อมูลด้วย อ่านๆไปเถอะ)

เฟยตั้งใจดู ยอดฝีมือ คนนี้โดยละเอียด

ต่อหน้าเขายืนไว้ด้วยชายผิวขาวหน้าต่อหล่อเหลา สูงประมาณ 185 ผมของเขาสีแดงสดยังกับไฟ

ที่หน้าแปลกใจที่สุดคือ ดาบยักษ์ ขนาด 1.5 เมตรที่สะพายไว้ด้านหลัง มันสีดำยังกับถ่านหนักน่าจะราวๆ 90 โล

สิ่งที่ทำให้ เฟย งง ก็คือ ยอดฝีมือ คนนี้ถึงแม้จะแข็งแกร่ง แต่สีหน้าเขาซีด เหมือนกลับจะบาดเจ็บอยุ่

เฟย รู้สึกแปลกใจ  แลมพาร์ด ช่วยเขาไว้แต่เขากลับดูไม่เป็นมิตรนัก เฟยรู้สึกว่าสายตาเขาดูเศร้าไร้ความหวังเวลาที่เขาจ้องมองมาที่เฟย ๆ ไม่รู้ว่าเขาคือใครแต่ก็ผงกหัวให้

"คุณ แลมๆ แลมพาร์ด ผมไปได้ยัง ?" กิลล์ โคตร กลัว

แลมพาร์ดไม่แม่แต่จะมอง "จะไปไหน จะไม่อธิบายมาหน่อยรึ ว่าเจ้าทำไมทำ พฤติกรรมอุกอาจกับ ราชา"

"อ่าๆ อธิบาย คือๆๆ ท่านก็รู้ ผมแค่ล้อเล่น ใช่แล้ว แค่ล้อเล่น ผมโตมากับเขา  ผมก็แค่ควบคุมพลังผิดพลาด ผมมันก็แค่ เมจฝึกหัด ยังไม่ถึงขั้น ระดับ สตาร์ เลย

กิลล์รีบหาข้อแก้ตัว

เขาคิดเข้าขางตัวเองจนเชื่อในสิ่งที่เขาพูด

ในชั่วขณะที่เขาพูดแก้ตัวเขารู้สึกสายตาอันเย็นเยียบอย่างกับดาบมาพาดที่ต้นคอเขา เขารู้ได้ทันทีว่าชายคนนี้สามารถฆ่าเขาได้อย่างกับ บี้ มด เขากลัวที่จะพูดอะไรออกไปอีก เลยรีบปิดปากทันที

แลมพาร์ด แสดงสีหน้ารังเกียจบาหน้าเขา

เมื่อเขาปิดมือทุกคนในพระราชวังรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่มองไม่เห็น

แต่หน้าของ แลมพาร์ด แสดงว่าคิดอะไรบ้างอย่าง เขาลังเลชั่วครุ่ จากนั้นเขาก็ เปิดฝ่ามืออีกทีแรงกดดันก็หายไปหมดสิ้น  "ออกไปจากที่นี้ มันจะไม่มีครั้งหน้าอีก"

"โอเคๆๆๆ" กิลล์ๆๆๆ รู้สึกโล่งอก อย่างกับนักโทษได้รับอภัยโทษ เขาหายใจลึก แล้ว โค้งให้กับ ชายร่างสูงสะพายดาบยักา์ข้างหน้าเขา

"เดี๋ยวก่อน"

ขณะที่กิลลฺ กำลังจะออกไป เฟย สั่งให้เขาหยุด

กิลล์ มองไปที่ แลมพาร์ด แต่ ชายแก่ ไม่ได้พูดอะไร เขาเลยต้องหยุดฟังว่า เฟย จะพูดอะไร

เฟย ยิ้มกว้างงงงงงง แล้วเดินเข้าไปหา กิลล์

เขาวางมือบนไหล่ กิลล์ ทุกคนคิดว่า ราชาคงจะมีปลอบใจกิลล์ในฐานะ เพื่อน

อย่างไรก็ตาม

เขาไม่ได้พูดอะไร แต่ ตบหน้ากิลล์ อย่างกับคนบ้า "ห้ามทำแบบนี้อีก ห้ามทำแบบนี้อีก " เขาตะโกนออกมา

เพี้ยๆๆๆๆๆๆ

เสียงตบดังเป้นจังหวะแบบ ซิมโฟนี

การะกระทำของ เฟย ครั้งนี้ทำให้ แองเจลล่ากับ เอ็มม่าช็อก แม้แต่ แลมพาร์ดหน้าตาย ยัง แปลกใจ

ราชาบ้าคลั่งคนนี้ เป็น ราชาจริงๆ นี้ใช่ อเล็กเด็กปัญญาอ่อนจริงๆรรึนี้

กิลล์ผู้น่าสงสาร ไม่รู้จะทำยังไง เพราะว่า แลมพาร์ดทำให้เขาไม่กล้าใช้ความสารถ เขากลัวแม้แต่จะป้องกันตัวเองจากเฟยยังทำไม่ได้

กิลล์รู้สึกเสียใจในสิ่งที่เขาทำลงไป ถ้ารู้ว่า อเล็กจะเป็นแบบนี้หลังจากโดนลูกธนู ไม่น่ามาที่นี้เลย เขาคิดในใจ

ในที่สุดเฟยก็หยุดเพราว่ามือเขาชาแล้ว

เขาตัวสั่นอย่างกับหญิงสาว กิลล์นึกว่าฝันร้ายของเขาจะจบลง

ใครจะรู้ เฟย ถูมือแล้วเขาก็ เตะกิลล์ตรงที่ลับ เขาร้องโหยหวนออกมาเขาหดงอตัวเป็นกุ้ง เขาแอ่นไปข้างหลังพยายามคลานหนีออกไปจาก ราชวัง

ในที่สุดเขาได้เรียนรู้และเขาก็ไม่อยากเจอ ราชาคนนี้อีก

" ครั้งนี้แก่โชคดีมากน่ะ " เฟยตะโกนใส่กิลล์

เขาเป็นผู้ชายง่ายๆ เขาเป็นคนที่จะไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้ผ่านไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาต้องล้างแค้น

หลังจากที่เขาระบายความโกรธไปที่กิลล์ เขาก็รุ้สึกดีขึ้น

เมื่อเฟยหันหลังไป เขาเห็นสีหน้า แองเจลล่า เอ็มม่า แลมพาร์ด ช็อก  มองมาที่เขาเหมือนกับเป้นตัวประหลาด

แย่ล่ะ ! นี้เราผมเกินไปรึเปล่านี้  เฟยคิด

"โอ้!! ข้าาาหัวปวด จะสลบแล้วว " เขาล้มลงไปที่พื้น

แองเจลล่า กับ เอ็มม่า คิดว่าผลจากลูกธนูปรากฏขึ้นมาอีกครั้งจึงรีบพาเขาไปที่นอนเตียง

แลมพาร์ดมองไปที่เฟย เขาสงสัยเพราะว่าเฟย แกล้งทำได้แย่มาก แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร เขาถามแองเจลล่าเรื่องอาการบาดเจ็บของ เฟย และปลอบโยน แองเจลล่ากับเอ็มม่าชั่วครู่แล้วจึงออกมาแต่ในใจกับมีคำถามมากมาย

" องราชา ศัตรูกำลังบุกยึดปราสาท ควาดว่าทหารเราคงไม่สามารถป้องได้อีกนาน " นี้คือสิ่งสุดท้ายที่ แลมพาร์ดพูดก่อนจากไป

แองเจลล่ากับเอ็มม่า ยืนอยู่ข้างๆเขาครู่นึง หลังจากไม่เห้นว่า เฟย จะตื่นขึ้นมา  แองเจลล่าก็ พา เอ็มม่าไป หา พรีส เพื่อรักษาหน้า

….........

หลังจากที่เฟยอยู่คนเดียว เขาก็ใจเย็นและคิดถึงสถานการณ์ทั้งหมด

แน่นอนเขาอยู่อีกจักรวาล

ไม่ใช่แค่ แองเจลล่ากับเอ็มม่า แม้แต่ไอ้อ้วนที่เป็น เมจ  และ ชายแก่ที่ทรงพลังนั้น

เฟยเป็นนักศึกษาจบมาด้วยเกรดต่ำ เข้าโตขึ้นมาใน สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เขาอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวังเพราะว่าเขาติดหนี้จากทุนมหาลัยแต่เขายังหางานทำมาจ่ายไม่ได้ หลังจากคิดแล้ว เฟยคิดว่าการมาเป็นราชาก็ไม่ใช่เรื่องที่เลวร้าย

"ในสถานะราชา จะทำอะไรก็ได้" เขาคิด เขาอดใจรอที่จะใช้อำนาจไม่ไหวแล้ว

เขาเริ่มคำนวณสถานการณ์

"ดูเหมือนว่าตอนที่กำลังเดินกลับไปที่ อาพาร์ทเมนต์ เราจะโดนแสงกลมๆกระแทกตาย แต่ไม่รู้ยังไงดวงวิญญาณเรามาเข้าสิงในร่างของ อเล็ก ได้"

จากสิ่งที่เกิดขึ้น เฟยคิดว่า ราชาหนุ่มคนนี้ มีสติปัญญาเท่าเด็ก 3 ขวบ เขาไม่รู้ว่าอะไรเกิดขึ้นกับ ราชาองค์ก่อนแต่ราชบัลลังก์ตกเป้นของ อเล็ก  จริงๆแล้ว รัฐมนตรีทั้งหมดน่าจะอยู่ตรงข้ามกับ ราชาหนุ่ม

เฟยจำได้ว่าเขาถูกยิงด้วยธนูจากนั้นก็ตื่นขึ้นมาบนเตียงนี้

"ดวงวิญญาณข้าเข้าจะเข้าสิงร่างนี้ตั้งแต่อยู่บนกำแพง ข้าก้ไม่แน่ใจว่า อเล็กตัวจริง จะไปอยู่ที่ไหนแต่ต้นนี้ข้าคือ อเล็ก!"

ราชา อเล็กแซนเดอร์ ตัวจริงคือ คนปัญญญา อ่อน

เฟยเข้าสิงร่างนี้แน่นอนเขาได้รับความทรงจำของ อเล็ก สิ่งที่เขาได้ก็พวก ภาษา งานอดิเรก มากกว่านี้ 
เฟยก็ไม่รู้ว่า อาณาจักรใหญ่แค่ไหน แล้วทุกสิ่งทุกอย่างยังไง เขารู้แค่ว่า แองเจลล่าคือคู่หมั่นเขาหลังจากที่เขาตื่นขึ้นมาในโลกนี้ เขาไม่รู้ว่า กิลล์ หรือ แลมพาร์ด คือใคร

"ขอบคุณพระเจ้า ชายคนนี้คือคนโง่  จากนี้ไปข้าจะปลอมเป็นเขา ไม่มีใครจะรุ้ได้ว่าข้าคือคนอื่น" เฟยลูบคางตัวเอง

ทันใดนั้นเอง เขาก็จำได้ว่า ก่อน แลมพาร์ดจากไป เขาเตือนว่า มีข้าศึกกำลังบุกยึดปราสาท แล้วก็ ทหารไม่น่าจะต้านทานได้นานด้วย

"แม่ง เอ๊ย"

เฟยแทบจะกระโดดออกจากเตียง "ข้าจะได้เป็นทาสหลังจากที่ได้เป็น ราชารึนี้?"

"หรือว่าจะ แพ็คของแล้วแอบหนีไปจากที่นี้ ? แย่แล้ว จะหนียังไงในเมื่อ มีทหารล้อมรอบปราสาทอยู่ไม่รู้ว่า แลมพาร์ดจะจัดการพวกทหารได้ไหม ? เดี๋ยวน่ะเขาก็ แค่คนๆเดียว จะไปสู้ทั้งกองทัพได้ยังไงแถม ข้าศึกก็น่าจะมียอดฝีมือด้วย"

เฟยไม่รู้จะทำไงดี

ตอนที่เฟยอยู่ที่โลก เขาก็เป็นแค่นักศึกษาธรรมดาคนนึง  เขาไม่มีความสามารถด้านการทหารหรือการต่อสู้ อย่างมากเขาก็แค่จัดการกับคนมวยในบาร์ ได้แค่นั้นเองถ้าจะให้เขาไปนำทหารเขาก็ไม่มีแรงพอที่จะใส่ชุดเกราะทั้งตัวได้

เฟยร่ำร้อง "ทำไมไม่ให้ข้าอยู่แบบคนธรรมดา  ข้าไม่อยากเป้น ราชาแล้ว"

ณ ตอนนี้เอง

 —----

รวบรวมข้อมูลผู้เล่น ……. 20%……. 50%……. 88%……. 100% ลงระบบเกม สแกนความจุสมองความต้องการถึง............. ลงโปรแกรม

เสียงปริศนาดังขึ้นมา

เฟยกลัวแทบตาย

เสียงนี้มันดังในหัวเขาเอง

" อะไรนี้ ผีรึเปล่า " เขาไม่ได้รับคำตอบ

ลงโปรแกรมเสร็จสมบูรณ์. เข้าสู่ โลกของ Diablo 3...2...1

เหมือนยังกับในหนัง tv ซี่รี่ย์ stargate เฟยรู้สึกมึนมีคลื่นทุละผ่านตัวเขาไป

【Rogue Encampment】

เขายืนอยู๋ตรงนั้น ถึง 5 นาที

5 นาที่ ที่แล้ว หลังจากเสียงนับถอยหลังในใจเขา 3 วิ เขาก็มาปรากฏที่นี้

นี้มันใช่โลก diablo จริงๆรึ

โลกที่สมบูรณ์แบบและมีชีวิตชีวา

นี้คือสิ่งที่เฟยคิดหลังจาก 5 นาที

ท้องฟ้าเป็นสีดำฝนตกพร่ำๆ พืชสีดำเขียวเต็มไปทั่วพื้น ดินดำไปทั่ว ภายในค่ายว่างเปล่า

 " กุ๊กๆๆๆ ๆๆๆ " มีแค่เสียงไก่หิวหาอาหารภายใต้ฝนตก

อากาศหนาวแผ่ผ่านเฟย เขาถึงกับสะดุ้งในความหนาว

ความรู้สึกเหมือนจริงไปทั่วร่าง ทำให้เขารุ้ว่านี้มันเรื่องจริง นี้คือโลกจริง ไม่ใช่โลก 2D แบบในจอคอม


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

1,795 ความคิดเห็น

  1. #1706 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 01:14
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #1706
    0
  2. #1679 PMMchannel (@PMMchannel) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 10:19
    #1679
    0
  3. #1352 ✚[ Belphegor ]✚ (@Uchakorn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 19:54
    เอ้า เอาเข้าไป ผมนี่อึ้งเลยครับ...หลุดกรอบไปไหนนิ เกมก็มา!! -0- อะไรกันนิ Wat
    #1352
    0
  4. #1068 SasIZaA (@darkmoon2539) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 02:41
    น่าเสียดายอ่ะ นึกว่าตั้งสติได้แล้วจะดี T_T อย่าตายไวล่ะกันเฟยเฟย
    #1068
    0
  5. #999 slzyzero (@sliiz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 11:38
    ติดตามครับ
    #999
    0
  6. #732 JN Last Emperor (@janezapb1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 13:21
    เขาเขียนเป็นพันตอนกว่าจะจบ
    เทพเร็วก็จบไวดิสัส มังต้องมีวิวัฒนาการความฉลาดก่อนดิว่ะ
    นี้นิยายจีนไอ่ฟาย ทีหลังอ่านดีๆ
    - ด้วย
    #732
    0
  7. #631 เบื่อพระเอก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 08:48
    พระเอกงี่เง่าจุงเบย นิยายญี่ปุ่นมันไร้สาระมากเดียวนี้ คือไร้ศักดิ์ศรีสุดๆ ต่อไห้มุงฆ่าพ่อกูข่มขืนเมียกุพยายามฆ่ากุอย่างมากกุก็ต่อยสักทีละเลิกกัน เป็นงี้ทุกเรื่องแต่เมื่อไหร่มีตัวประกอบไม่มีชื่อนะตายกันอย่างผักปลา นิยายอะสนุกนะของญี่ปุ่นแต่น่าจะเป็นเพราะเรทความรุนแรงแหละตัวละครเลยไม่ค่อยจะเหมือนแบบพวกนิยายจีนอังกฤษสักเท่าไหร่ ยิ่งนิสัยพระเอกแบบนี้ด้วยที่ว่าเงอะๆงะๆเนี่ยเกียจสุดเกียจคนโง่เว้ยยยยยยย
    #631
    3
    • #631-2 wicheaindeezawa (@wicheaindeezawa) (จากตอนที่ 3)
      15 ตุลาคม 2560 / 22:14
      เค้าก็บอกอยู่ว่าทหารล้อมรอบปราสาทแล้วมันเป็นลูกของนายก -ไม่ลองคิดดีๆกน่อยหรอว่ะ ราชามีสมองเท่าเด็กสามขวบก็โดนนายกยึดอำนาจหมดไง แล้วมันเป็นลูกนายก -โคตรโง่้เลยว่ะ สมอง-มีไว้ทำไรหัดวิเคราะห์สถานะการณ์บ้างเคยเป็นทหารป่าว ถ้าจับได้ใบดำหรืออายุยังไม่ถึง -ลองเปิดตำราหาข้อมูลบ้างก็ได้น่ะไม่ใช่ใช้แต่อารมณ์ตัดสิน เชื่อตรูถ้าเป็น--ทำยังงั้นพ่อแม่มันโมโหเขาฝ่ายศัตรู ฝ่ายราชาก็ตายกันพอดีสิว่ะ ใช้หัวคิดหน่อย ลดใช้อารมณณ์หันมาใช้สมองบ้างก็ดีน่ะ
      #631-2
    • #631-3 wicheaindeezawa (@wicheaindeezawa) (จากตอนที่ 3)
      15 ตุลาคม 2560 / 22:16
      -ไม่ใช่หัวสมองคิดว่ะมันเป็นลูกนายก ราชาสมองเท่าเด็กสามขวบก็โดนนายกยึดอำนาจหมดสิว่ะ เเล้วถ้ามันทำ-นายกอาจมีข้ออ้างเเล้วล้มบัลลังก์ราชาก็ได้ หัดใช้สทองคิดหน่อยอย่าใช้แต่อารมณ์
      #631-3
  8. #418 kik-kik-saranung (@watptr45) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 22:20
    ขอบคุณครับ
    #418
    0
  9. #391 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 13:29
    ขอบคุณครับ
    #391
    0
  10. #249 รอน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 16:12
    ใจครัย
    #249
    0
  11. วันที่ 11 กันยายน 2559 / 13:35
    รำลึกความหลังเลย...
    #152
    0
  12. #145 Urtrash (@Urtrash) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 07:56
    โอ้วว *0*
    #145
    0
  13. #123 WonderFul Life (@auzethirst) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 20:35
    ช่วงตอนท้ายบทอ่ะะะ
    #123
    0
  14. #102 Lunasy En Ciel (@pichsyoyo-69) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 16:30
    good game
    #102
    0
  15. #11 sahavith (@sahavith) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 02:08
    มาต่อเร็วๆเน้อ กำลังสนุกเลยครับ
    #11
    0
  16. #10 ploy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 21:08
    น่าสนใจมากค่ะ
    #10
    0