การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์

การิน จินตเมธร

 
[กา-ริน จิน-ตะ-เมด]
(การิน - ผู้สร้าง , จินต - ความคิด ,เมธร - นักปราชญ์)
วันเกิด : 13 กุมภาพันธ์ อายุ : 14 ปี (ตามเนื้อเรื่องหลัก)

เด็กหนุ่มอัจฉริยะผู้มีนิสัยร้ายกาจเกินอายุ บุคลิกนิ่งขรึม เย็นชา มีโลกส่วนตัวสูง มีปัญหาด้านมนุษยสัมพันธ์ มักจะมีท่าทีก้าวร้าว กวนประสาท ปากร้าย ต่อลัลทริมา การินหลงใหลในไสยศาสตร์ อาถรรพ์ และเรื่องลึกลับอย่างมาก จนปรารถนาที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ธรรมดา แต่เขาก็ไม่สามารถทำได้ การินจึงอิจฉาและคอยระรานลัลทริมาผู้มีพลังแบบที่ตนต้องการ แม้จะเลือดเย็น มองเห็นโศกนาฏกรรมเหมือนเรื่องสนุกสนาน เกลียดกลัวความรัก และไม่ไว้ใจใครหน้าไหน แต่ลึกๆแล้วการินเป็นคนมีจิตใจละเอียดอ่อน ยึดมั่นในตัวของตัวเอง โดยที่จะไม่ยอมให้ใครมาบงการ ไม่เคยใช้ความสามารถของตนในทางที่ทำลายคนอื่น ซ้ำยังคอยช่วยเหลือและปกป้องลัลทริมาอยู่เสมอ แม้จะแสดงออกในทางตรงกันข้าม ถือว่าเขาเป็นคนที่ทำให้ลัลทริมาสามารถควบคุมญาณอาถรรพ์ และมีชีวิตอย่างคนธรรมดาได้

 
ลัลทริมา วิกรานต์วรสริต

 
[ลัน-ทะ-ริ-มา วิ-กราน-วอ-ระ-สะ-หริด]
(ลัลทริมา - สาวงาม,วิกรานต์ - ผู้ก้าวไปข้างหน้า ความกล้าหาญ,วร - ประเสริฐ,สริต - ผู้ที่มีคนระลึกถึง แม่น้ำ)
วันเกิด : 19 กันยายน อายุ : 16 ปี

เด็กสาวผู้มีชีวิตต้องคำสาป เธอสูญเสียครอบครัวไปในอุบัติเหตุที่น่าเศร้า ซึ่งมอบ ‘ญาณอาถรรพ์’ พลังดึงดูดความเลวร้ายแก่เธอ ลัลทริมามีจิตใจดี มั่นคง รักพวกพ้อง มองโลกในแง่ดี และเสียสละ แต่เป็นคนไม่ค่อยร่าเริงนักเพราะในใจมีเรื่องมากมายที่ไม่สามารถเล่าให้ใครฟังได้ ทุกครั้งที่เกิดเรื่องร้ายๆ ลัลทริมามักจะทุกข์ทรมานคิดว่าตนเป็นต้นเหตุ และหวาดกลัวว่าพลังที่มีจะทำร้ายคนรอบข้าง แม้จะพยายามชดใช้สิ่งที่ทำด้วยการทุ่มโทษตัวเองตลอดมา แต่ญาณอาถรรพ์ก็ยังคงชักพาให้เธอไปพบกับเหตุการณ์เลวร้ายอย่างไม่จบสิ้น ทั้งๆที่เธอต้องการเพียงแค่มีชีวิตอย่างคนธรรมดาเท่านั้น ลัลทริมาไม่ค่อยลงรอยกับการิน เพราะเขารังแกเธอ ใช้เธอเป็นเครื่องมือ คอยกล่าวหาว่าเธอเป็น ‘ยัยแม่มด’ หรือ 'ยัยโง่' แม้กระทั่งทำให้เธอต้องตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้าย แต่เธอก็ผูกพันกับการินมาก และพยายามยื่นมือให้การิน เพื่อฉุดดึงเขาออกมาจากความมืดในสักวันหนึ่ง

 เชียร

 
[เชียน]
(เชียร - ความเจริญรุ่งเรือง)
อายุ : ยังไม่ปรากฏ

ชายหนุ่มผู้อ้างตนว่าเป็น'อัตตานิรันดร์'หนึ่งเดียวของโลกใบนี้ คิดจะสร้างสรรค์โลกขึ้นใหม่ด้วยการทำลายกฏแห่งกรรม ล้มเลิกนิพพาน และตั้งตนเป็นศาสดาแห่งความมืด มีความพึงพอใจในการินมาก ต้องการการินมาเป็นสาวก ผู้ที่จะร่วมสร้างโลกในความฝันของตนเองขึ้นมา อีกทั้งยังประทับใจญาณอาถรรพ์ของลัลทริมา จนถึงกับกล่าวว่าการินและลัลทริมาเป็นสมบัติที่ล้ำค่า มีรูปโฉมหล่อเหลาและบุคลิกสบายๆ แต่เนื้อแท้เป็นคนเลือดเย็น เจ้าเล่ห์เพทุบาย ไม่มีใครเดาออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ มีพลังอำนาจทางจิตวิญญาณสูงมากจนแทบจะไม่ใช่มนุษย์ เคยเอาชนะการินในการต่อสู้มาแล้ว แต่เมื่อถึงเวลาน้ำชา กลับล่าถอยไปอย่างดื้อๆพร้อมรอยยิ้ม เป็นศัตรูตัวฉกาจ และเป็นคนคนเดียวที่การินหวาดกลัว เพิ่งปรากฏตัวเฉพาะในรูปแบบการ์ตูน (ปรากฏตัวครั้งแรกใน คดีที่ 4 พิพิธภัณฑ์คนบาป)

 โชติกาล วัฒนนุกุลวงศ์ (หารูปสีไม่ได้อ่ะ)

 
[โช-ติ-กาน วัด-ทะ-นะ-นุ-กุน-วง]
(โชติกาล - เวลากลางวัน แสงสว่าง,วัฒน - ความเจริญ,นุกุล- ผู้ปกป้อง,วงศ์ - ตระกูล ครอบครัว)
อายุ : 15-16 ปี

เด็กหนุ่มอัจฉริยะผู้มีหน้าตาคล้ายกับนัยน์เนตรมากจนเหมือนเป็นคนๆเดียวกัน เพราะเป็นลูกเลี้ยงของตระกูลอันมีชื่อเสียง ทำให้โชติกาลต้องขยันเรียนหนังสือเพื่อที่จะไม่ให้ถูกขับออกจากตระกูล แต่ตลอดการแข่งขันทางวิชาการที่ผ่านมา คนที่ได้ที่หนึ่งร่วมกับเขาหรือไม่ก็สละสิทธิ์ไปก็คือการิน ทำให้เขาตัดสินใจเข้าร่วมเกมส์ในรายการ Clever Answered เพื่อที่จะทำความรู้จักและเป็นเพื่อนกับการิน ซึ่งนั่นทำให้โชติกาลได้พบลัลทริมาและเพื่อนใหม่ๆ ด้วยความที่เป็นคนอ่อนโยน ใจดี เฉลียวฉลาด เข้มแข็ง และหน้าตาน่ารัก ทำให้เอมิกาและมัณฑินีคอยสนับสนุนเรื่องระหว่างโชติกาลกับลัลทริมา แต่คนทั้งคู่ก็เป็นได้เพียงเพื่อนที่ดีต่อกัน เพิ่งปรากฏตัวเฉพาะในรูปแบบนิยาย (ปรากฏตัวครั้งแรกในเล่มที่ 5 พระพรแห่งความเจ็บปวด)

 เอมิกา วิทยาณุสรณ์ศิลป์

 
[เอ-มิ-กา วิด-ทะ-ยา-นุ-สอน-สิน]
(เอมิกา - ไม้หวาน,วิทยานุสรณ์ - ผู้ระลึกถึงความรู้ ,ศิลป์ - ศิลปะ ความรู้)
วันเกิด 16 สิงหาคม อายุ : 16 ปี

เพื่อนสนิทของลัลทริมา บุคลิกเฮ้วๆ ห้าวหาญ ใจนักเลง ตรงไปตรงมา รักและจริงใจต่อเพื่อน คอยปกป้องลัลทริมาจากการถูกผู้คนเหยียดหยามรังแก ชอบแหย่มัณฑินีเล่น เป็นคนมุทะลุจึงไม่ค่อยจะเข้าใจลัลทริมาในบางครั้ง แต่ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะเป็นห่วงและรักลัลทริมามาก

 มัณฑินี วศิษฐ์นิติกรณ์

[มัน-ทิ-นี วะ-สิด-นิ-ติ-กอน]
(มัณฑินี - ดอกไม้,วศิษฐ์ - ประเสริฐ,นิติกรณ์ - นักกฎหมาย)
วันเกิด 5 กันยายน อายุ : 15 ปี

เพื่อนสนิทอีกคนของลัลทริมา เป็นเด็กเรียนเก่ง เรียบร้อย จิตใจดี มีน้ำใจต่อเพื่อนเสมอ เฮฮา สนุกสนาน มักถูกเอมิกาแหย่เป็นประจำ ขี้งอนแต่หายเร็ว กินจุมาก เป็นคนใจเย็นจึงเข้าใจลัลทริมาเสมอ และเป็นคนคอยประสานรอยร้าวระหว่างลัลทริมากับเอมิกาทุกคราวที่มันเกิดขึ้น เป็นไม้เบื่อไม้เมากับชัยเดช

 นรินทร์ จินตเมธร

[นะ-ริน จิน-ตะ-เมด]
(นรินทร์ - มนุษย์ผู้เป็นใหญ่ พระราชา,จินต - ความคิด ,เมธร - นักปราชญ์)
อายุ : ประมาณ 40 ปี

ผู้อำนวยการโรงเรียนนิศาพาณิชย์ และบิดาของการิน เป็นคนใจดี มีความเป็นผู้นำ อบอุ่นอ่อนโยน รักและคอยปกป้องการินแทนริสา ภรรยาซึ่งเสียชีวิตไปตั้งแต่การินยังเด็ก แต่ด้วยความเป็นพ่อกับลูกชาย จึงแสดงออกได้ไม่ค่อยดี หลายครั้งๆจึงก่อให้เกิดความบาดหมางระหว่างคนทั้งสอง ด้วยหน้าที่ที่ต้องดูแลนักเรียนกว่าพันคน รวมถึงการดูงานนอกสถานที่อยู่บ่อยๆ ทำให้เขาไม่ค่อยมีเวลาให้การินนัก นรินทร์จึงมักโทษตัวเองที่ทำหน้าที่พ่อได้แย่มาก จนทำให้การินกลายเป็นคนแบบนี้ สิ่งเดียวที่นรินทร์ทำให้การินได้นอกเหนือจากการพยายามปรับปรุงนิสัยซึ่งไม่เคยทำสำเร็จ จึงเป็นการตามเก็บกวาดเรื่องราววุ่นวายที่ลูกชายมักเข้าไปพัวพันนั่นเอง

 รสวดี

(รสวดี - มีเสน่ห์ งามสง่า)

อายุ : 29 ปี

น้าสาวของลัลทริมา ญาติสนิทคนเดียวที่รับดูแลลัลทริมาตั้งแต่พ่อแม่ของลัลทริมาเสียไป เป็นเหยี่ยวสาวสายข่าวสังคม ที่ถึงแม้จะมีงานรัดตัวแค่ไหน ก็คอยเป็นห่วงเป็นใยลัลทริมาเสมอ เป็นคนมองโลกในแง่ดี จิตใจเข้มแข็ง เข้าใจสัจธรรมของโลก และเป็นคนที่ให้กำลังใจลัลทริมาเสมอในวันที่เธอท้อแท้ แม้รสวดีจะรู้ว่าลัลทริมามีพลังญาณอาถรรพ์และรู้ดีว่าสักวันต้องเดือดร้อนเพราะพลังนี้ แต่เธอก็ไม่เคยคิดจะทอดทิ้งลัลทริมาเลย ซ้ำยังเพิ่มการดูแลหลานสาวมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นทางกายหรือทางใจก็ตาม

ตัวละครที่ปรากฏตัวในฉบับการ์ตูน

คดีที่ 1 คืนลอยกระทงสีเลือด

• ชัยเดช - เป็นเพื่อนร่วมชั้นปีกับลัลทริมา เอมิกา มัณฑินี และการิน มีบุคลิกกวนๆเป็นเด็กๆ และเป็นคู่กัดกับมัณฑินี ประสบอุบัติเหตุตกตึก โดยที่ในมือมีกระเป๋าผ้าของลัลทริมาและตุ๊กตาของการินอยู่ ซึ่งเป็นผลเกี่ยวเนื่องกับงานลอยโคมในเวลาถัดมา

• อาจารย์วิรัช - อาจารย์หนุ่มซึ่งภายนอกดูเป็นคนอบอุ่นและอ่อนโยน แต่ภายในใจมีปมต้องการความรักอย่างสูง จนสามารถทำได้ทุกอย่างแม้จะเป็นเรื่องที่ผิดจรรณยาบรรณและคุณธรรม เป็นอดีตคนรักของอาจารย์วิฬาร์

• อาจารย์วิฬาร์ - อาจารย์แนะแนวสาวผู้เข้มแข็ง ใจดี และมีความมุ่งมั่นสูง เธอเป็นครูคนเดียวที่กล้าเข้าไปสั่งสอนการินให้รู้จักเป็นมิตรกับคนอื่น ทำให้การินมีความผูกพันกับเธออย่างมาก ต่อมาประสบเหตุตกบันได ซึ่งพบตุ๊กตาของการินตกอยู่บริเวณนั้นด้วย จากนั้นมาเธอก็หายตัวไปอย่างปริศนา

คดีที่ 2 ขบวนแห่ภูติ ป่าอาถรรพ์

• นัยน์เนตร - เพื่อนสมัยมัธยมต้นของการินและมัณฑินี มีพลังทางวิญญาณและปัญหาในจิตใจเช่นเดียวกับลัลทริมา ต่อมาถูกการินใช้เป็นเครื่องมือในการล่อผีป่าจนถึงแก่ความตาย วิญญาณของนัยน์เนตรถูกกักขังอยู่ภายในป่า เขาจึงคอยควบคุมไม่ให้ใครล่วงล้ำอาณาเขตอันตรายเข้ามา และรอวันชำระแค้นกับคนทรยศอย่างการิน

• พ่อผีป่า - หัวหน้าของเหล่าภูติผีป่าสีดำ ซึ่งอาศัยอยู่ในป่าของโรงเรียนนิศาพาณิชย์ มีความรู้สึกนึกคิดเช่นเดียวกับอสุรกาย และเป็นผู้กักขังวิญญาณของนัยน์เนตรไว้

• แม่ผีป่า - หัวหน้าของเหล่าภูติผีป่าสีขาว เจ้าที่ของโรงเรียนนิศาพาณิชย์ เป็นผีป่าที่ได้รับการเซ่นสรวงบูชาจึงมีจิตใจและความรู้สึกเหมือนมนุษย์ ทำหน้าที่กักขังเหล่าผีป่าสีดำไม่ให้ก้าวข้ามอาณาเขตออกมา

คดีที่ 3 เกมลองของ สวนสนุกต้องสาป

• ชวิศ - เป็นช่างภาพที่ปรึกษาของนพดล ซึ่งในอดีตเคยเป็นนักข่าวสายอาชญากรรมผู้ติดตามคดีไอริณวิทยาอย่างกัดไม่ปล่อย

• นพดล - นักเรียนชั้นปี 3 ของโรงเรียนนิศาพาณิชย์ มีงานอดิเรกคือการถ่ายภาพแคนดิด (การถ่ายภาพแบบที่ไม่ให้รู้ตัว เพื่อความเป็นธรรมชาติ)

• มิสเตอร์เรลลี่ - เจ้าของสวนสนุก Dreamland ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ๆกับโรงเรียนไอริณวิทยา

คดีที่ 4 พิพิธภัณฑ์คนบาป

• ธวิน - อดีตนักธุรกิจ ซึ่งผันตัวมาสร้างพิพิธภัณฑ์คนบาปเพื่อเตือนให้ชนรุ่นหลังสำนึกต่อบาป เคยมีส่วนพัวพันกับคดีไฟไหม้ ต่อมาเขาก็เสียชีวิตด้วยการถูกไฟคลอกอย่างปริศนา เป็นคนที่เชิญลัลทริมาและแขกคนอื่นๆให้มาร่วมงานเปิดพิพิธภัณฑ์

• สุรพันธ์ - ศัลยแพทย์ผู้กำความลับบางอย่างเอาไว้ ถูกเปรียบเทียบกับ เอช.เอช.โฮล์มส์ หมอปีศาจผู้กอบโกยผลประโยชน์จากกรดเกลือและอวัยวะของเหยื่อผู้โชคร้าย ต่อมาเสียชีวิตด้วยกรดเกลือ

• พงศธร - นักข่าวอาชญากรรมผู้กระหายการทำข่าวโดยไม่สนวิธีการว่าจะรุนแรงแค่ไหน ถูกเปรียบเทียบกับ แม๊กซิมิเลียน โรแบสปีเยอร์ ชายผู้ยุยงให้เกิดการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งทำให้ผู้คนต้องเสียชีวิตมากมาย สุดท้ายก็เสียชีวิตเพราะช่วยเหลือการินในการล้มพิธี

• อลิชา - เจ้าของสถาบันความงามผู้ยอมทำทุกอย่างเพื่อรักษาความงามของตนเอาไว้ ถูกเปรียบเทียบกับ อลิซาเบธ บาโธรี่ หญิงผู้รักษาความงามของตนด้วยการอาบเลือดของหญิงสาวพรหมจรรย์จำนวนมากมาย เธอยอมเป็นหมากของเชียรในการทำพิธีล้างบาป แต่เสียชีวิตเพราะการต่อสู้กับพงศธร

• เพียงพิมา - นร.ม.ปลายผู้ป่วยเป็นโรคจิตเภทชนิดหวาดระแวง ถูกเปรียบเทียบกับ ลิซซี่ บอร์เดน มือขวานผู้กระทำปิตุฆาตอย่างโหดเหี้ยม ต่อมาถูกสังหารด้วยขวาน

ตัวละครที่ปรากฏตัวในฉบับนิยาย

พิธีเปลี่ยนชีพ

• กรกฏ - หนุ่มหล่อและสมบูรณ์แบบในทุกๆด้านจนกลายเป็นขวัญใจของผู้หญิงทั้งโรงเรียน แต่ความจริงแอบคบหาเงียบๆอยู่กับวรวรรณ ลูกไล่ในกลุ่มวาสินี

• วรวรรณ - ลูกไล่ในกลุ่มวาสินี เป็นคนขี้เกรงใจคนอื่น จนต้องมาเกิดอุบัติเหตุกับตัวเอง และ ญาณอาถรรพ์ไปกระตุ้นความเก็บกดของวรรณทำให้วรรณกลายเป็นฆาตกรโหด เพื่อหาชิ้นส่วนมนุษย์ที่ตนแค้นในกลุ่มวาสินี มาประกอบพิธีเปลี่ยนชีพตามหนังสือของการิน

• วาสินี - ลูกคุณหนูเอาแต่ใจ ทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองเด่นแม้กระทั่งทำร้ายคนอื่น สุดท้ายต้องตายและโดนถลกหนังตั้งแต่เอวมาถึงคอ

• สุดาพร - สมาชิกในกลุ่มของวาสินี เป็นเหยื่อในพิธีนี้โดนการโดนเลาะฟันทุกซี่

• ปิ่นมาลา - สมาชิกในกลุ่มวาสินี ถูกถลกหนังหัวพร้อมเส้นผมไปใช้ประกอบพิธี

• นาฏฤดี - สมาชิกในกลุ่มวาสินี ถูกเฉือนริมฝีปากทั้งที่ยังเป็นๆบนใบหน้าเพื่อใช้ประกอบพิธี

ความทรงจำในซากดอกไม้

• จิรายุ/วีระ - เป็นเพื่อนของระรัลสมัยเด็กตอนที่ระรัลตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่พอระรัลตาย ก็โดนรถชนทำให้ความจำเสื่อม แท้ที่เป็นฆาตกรโหดที่ทำการฆาตกรรมต่อเนื่อง

• ระรัล - คุณหนูที่ป่วยเป็นโรคร้ายตั้งแต่เด็ก เธอไม่ได้ออกไปไหนจึงได้แต่อยู่ในห้องเพราะสุขภาพที่ไม่แข็งแรง เธอไม่อยากให้ใครลืมเธอ

• ฉัตรยศ - พ่อบ้านที่ถูกวีระฆ่าตายไปแล้วแต่ภาพแห่งความทรงจำของวีระและแรงกระตุ้นจากญาณอาถรรพ์ปลุกเขาและระรัลขึ้นมาอีกครั้ง

เกมเชื่อมความตาย ออนไลน์มรณะ

• มธุริน/Silent Nightingale - ครอบครัวเธอประสบอุบัติเหตทำให้พ่อแม่เธอเสียชีวิต เธอเองก็เป็นใบ้จนต้องทำให้ต้องออกจากโรงเรียน ทำให้ต้องหาเพื่อนจากอินเทอร์เน็ตและได้มารู้จักกับลัลทริมาในชื่อ"แมวน้อยโดดเดี่ยว" แต่พอลัลย้ายโรงเรียนเธอก็ขาดการติดต่อไป ทำให้มธุรินฆ่าตัวตายและวิญญาณไปสิงในอินเทอร์เน็ต คอยตามหาแมวน้อยโดดเดี่ยวในเกมผีถ้วยแก้วออนไลน์

• นารถพงศ์ - ทำผิดกฏของเกมจึงประสบอุบัติเหตุรถชน ก่อนสิ้นใจจึงใช้เลือดเขียนข้อความบางอย่าง จากนั้นจึงโดนรถแท็กซี่ทับตายเป็นศพแรก

• วิสุทธิ์ - ทำผิดกฏเช่นเดียวกัน จึงโดนกระจกทั้งบานตกใส่ เขาพยายามเขียนข้อความบางอย่างด้วยเลือดเช่นเดียวกับนาถรพงศ์ แล้วจึงถูกกระจกตัดหัวเป็น 2 ซีกตายในวันเดียวกันกับนารถพงศ์ แต่ตายตอนเย็นตายเป็นศพที่ 2

• ณัฐภูมิ - ทำผิดกฏจึงตายถัดจาก 2 คนแรก 1 อาทิตย์ โดนเสาธงตกลงมาเสียบเบ้าตาทะลุไปถึงท้ายทอยที่เสื้อก็มีข้อความบางอย่างเช่นกัน

• ธีรเดช - รู้แล้วว่าข้อความของเพื่อนแต่ละคนเขียนคืออะไร และพยายามตามฆ่าลัลทริมา เพราะสิ่งที่เกมตามหาคือชีวิตของลัลทริมา ถ้าฆ่าลัลทริมาได้ตนก็จะไม่ตาย แต่การินคอยขัดขวางไว้ ทำให้โดนเสานั่งร้านทับตายตามกฏของผีถ้วยแก้ว

ความลับของกระจกเงา

• หม่อนไหม - เพื่อนร่วมโรงเรียนเก่าของการิน ประสบอุบัติเหตุตกลงไปในวงพิธีบูชายัญ จนต้องกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา วิญญาณของเธอพยายามหาคนมาช่วยเหลือการิน เด็กหนุ่มที่เธอหลงรัก เมื่อทุกอย่างคลี่คลายเธอก็เสียชีวิตลงอย่างสงบ

• ปิ่น - มารดาของหม่อนไหม ผู้ดูแลปกป้องหม่อนไหมราวกับไข่ในหิน เมื่อหม่อนไหมประสบเหตุ ก็มีความโกรธแค้นในการินและนรินทร์มาก แต่เมื่อลัลทริมาได้บอกข้อความที่หม่อนไหมต้องการจะสื่อถึงแม่ ปิ่นก็เข้าใจและให้อภัยทุกคน

• ความอาวรณ์ - เป็นร่างก๊อปปี้ ที่เกิดจากความอาวรณ์ในพิธีที่ล้มเหลวของการิน ซ่อนตัวอยู่ในกระจกเงามาตลอด จนกระทั่งญาณอาถรรพ์ของลัลทริมาได้ปลุกความอาวรณ์ให้ตื่นขึ้น จึงออกจากกระจกเงามา เพื่อเติมเต็มความปรารถนาของการินในอดีตให้เป็นจริง

พระพรแห่งความเจ็บปวด

• ปรัชญา - นักเรียนหัวกะทิของโรงเรียนนิศาพาณิชย์ ผู้ถูกคัดเลือกเข้าร่วมรายการ Clever Answered ประสบอุบัติเหตุตกตึก แต่รอดชีวิตมาได้อย่างปาฏิหาริย์

• ไทกร - นักเรียนหัวกะทิของโรงเรียนอนัตตา เข้าร่วมรายการ Clever Answered ด้วยเช่นกัน มีอดีตที่น่าสงสารมาก

• ราวิกา - นักเรียนหัวกะทิของโรงเรียนสตรีอนุกูล ตัวแทนร่วมรายการ Clever Answered แต่ตกรอบแรก

• โปรดิวเซอร์ชัชวาล - โปรดิวเซอร์รายการ Clever Answered ยึดมั่นอุดมการณ์ที่จะถ่ายทอดรายการดีๆให้กับผู้บริโภคมาตลอดสิบปี จนกระทั่งรายการของเขากำลังจะถูกถอน เขาจึงพยายามทุกทางเพื่อให้ รายการ Clever Answered คงอยู่ต่อไป

ตุ๊กตาร้อยศรัทธา

• อาจารย์ฐิติภา - อาจารย์ใหม่ ชอบสะสมตุ๊กตาแปลกและตุ๊กตาโบราณ

• วศิน - เด็กใหม่ที่โกหกว่ามีพลังวิเศษ สามารถมองเห็นอนาคตได้ แต่สุดท้ายต้องตายด้วยตุ๊กตาที่เกิดมาซึ่งความศรัทธา

 ตัวละครอื่นๆ

• ลัทธพล วิกรานต์วรสริต - พี่ชายคนเดียวของลัลทริมา อายุห่างกับลัลทริมาประมาณ 5 ปี นิสัยอ่อนโยน มีความคิดเป็นผู้ใหญ่ คอยดูแล ห่วงใย และให้คำปรึกษาที่ดีแก่ลัลทริมาอยู่เสมอ ทำให้ทั้งคู่รักใคร่สนิทสนมกันมาก แต่แล้ววันหนึ่งเมื่อประมาณ 6 ปีก่อน ลัทธพลได้วิ่งตามลัลทริมาที่วิ่งหนีออกมาเพราะการทะเลาะกันของทั้งคู่ ส่งผลให้ลัทธพลถูกรถชนจนเสียชีวิต และเหตุการณ์นั้นเองที่มอบ 'ญาณอาถรรพ์' ให้กับลัลทริมา

• ริสา จินตเมธร - ภรรยาของนรินทร์และมารดาบังเกิดเกล้าของการิน มีนิสัยอ่อนหวาน เรียบร้อย แต่ครอบครัวของนรินทร์กลับรังเกียจและกีดกันเธอ จนนรินทร์ยอมแตกหักกับครอบครัวเพื่อมามีชีวิตร่วมกับริสา ต่อมา ริสาได้ให้กำเนิดการิน แต่เธอและลูกชายไม่ได้รับการเอาใจใส่จากนรินทร์เท่าที่ควร เพราะนรินทร์ต้องการสร้างฐานะการเงินที่มั่นคงให้กับครอบครัว จนละเลยความรู้สึกของริสา ทางผู้ใหญ่ฝ่ายนรินทร์พยายามข่มขู่ให้เธอหย่าขาดกับนรินทร์ อีกทั้ง การิน ลูกชายคนเดียว ก็มีสุขภาพอ่อนแอมาตั้งแต่เกิด ต้องเข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น ทำให้ริสาเก็บกดความเครียดจนกลายเป็นโรคประสาทอ่อนๆ และนำไปสู่โศกนาฏกรรมอันน่าเศร้า กว่าจะรู้สึกตัวว่าทำอะไรลงไป ริสาก็ถูกแยกออกจากครอบครัวไปบำบัดอาการทางจิต และจากไปอย่างสงบ เมื่อการินอายุเพียง 5 ปี

 ไสยศาสตร์ที่ปรากฏในเรื่อง

พิธีลอยโคม

ปรากฏใน : ฉบับการ์ตูน คดีที่ 1 คืนลอยกระทงสีเลือด

พิธีลอยโคม คือ ประเพณีที่สืบทอดกันมานานของชาวไทยในภาคเหนือ เป็นพิธีที่รวมความหลักเชื่อของศาสนาพุทธนิกายมหายาน และการนับถือผีบรรพบุรุษแบบดั้งเดิมเข้าไว้ด้วยกัน ชาวท้องถิ่นจะประดิษฐ์โคมและปล่อยลอยขึ้นฟ้า เพื่อเป็นการแสดงความกตัญญูต่อดวงวิญญาณบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว และเชื่อกันว่าจะเป็นการปัดเป่าความทุกข์โศก โชคร้าย และอาการเจ็บไข้ให้ออกไปจากชีวิต

ในสมัยโบราณ เจ้าผู้ครองนครจะจัดพิธีลอยโคมขึ้นเพื่อบวงสรวงแก่เทพยดาและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ผู้ปกปักษ์รักษานคร จากนั้นจะมีการทรงเจ้าเข้าผีเพื่อสอบถามชะตาบ้านเมือง หากคำทำนายออกมาไม่ดี เจ้าผู้ครองนครก็จะจัดพิธีสืบชะตา เพื่อให้บ้านเมืองอยู่เย็นเป็นสุข พืชพรรณอุดมสมบูรณ์ ทั้งนี้ ก็เป็นไปเพื่อสร้างขวัญกำลังใจให้แก่ประชาชนก่อนเข้าสู่ฤดูเพาะปลูกนั่นเอง

พิธีลอยโคมนิยมจัดขึ้นในงานเทศกาลต่างๆ โดยเฉพาะเทศกาลลอยกระทง เพราะเชื่อกันว่าเป็นการสะเดาะเคราห์ เช่นเดียวกับการลอยกระทงไปตามแม่น้ำ

ตุ๊กตาตัวแทน

ปรากฏใน : ฉบับการ์ตูน คดีที่ 1 คืนลอยกระทงสีเลือด เป็นต้นมา

ตุ๊กตาตัวแทน คือ แขนงหนึ่งในสายวิชาไสยศาสตร์ในการสร้างตัวแทน ปรากฏในไทยมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย ส่วนใหญ่สร้างขึ้นจากดินเผา ดินเหนียว หรือไม้แกะสลัก จุดประสงค์ในการสร้างตุ๊กตาตัวแทนในยุคต้นๆ ก็เพื่อเยียวยาอาการเจ็บป่วยของประชาชน เพราะเทคโนโลยีทางการแพทย์ที่ยังไม่ดีพอ ตุ๊กตาที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรักษาโรคนี้เรียกว่า 'ตุ๊กตาเสียกบาล' หรือ เสียหัว คือการปั้นตุ๊กตาเป็นตัวแทนผู้ป่วย แล้วนำไปต่อยหัวทิ้งเพื่อใช้เป็นตัวตายตัวแทน หลอกยมทูตว่าผู้ป่วยได้ตายไปแล้ว จะได้ไม่มาเอาชีวิต ซึ่งในหลักข้อเท็จจริง ก็เป็นไปเพื่อสร้างกำลังใจให้กับผู้ป่วย

แต่ต่อมา วิชาการสร้างตัวแทนถูกพัฒนาขึ้นในทางอวิชชา โดยนำเอาสิ่งที่เป็นตัวแทนของเจ้าของร่างมาใส่ไว้กับตุ๊กตา (เช่น เส้นผม เล็บ รูปภาพ วันเดือนปีเกิด) แล้วนำไปทำร้ายด้วยพิธีกรรมทางไสยศาสตร์ (หรือที่เรียกอีกชื่อว่า ตุ๊กตาวูดู) ไม่ว่าจะเป็นการทำลายหุ่นเพื่อให้เจ้าของร่างได้รับความเจ็บปวด สาปแช่งเจ้าของร่างให้ถึงแก่ความตาย หรือแม้แต่ทำเสน่ห์ยาแฝดเพื่อให้เจ้าของร่างมาหลงใหล ซึ่งการกระทำเช่นนี้ผิดหลักศาสนาและศีลธรรมอย่างมาก ผู้กระทำจะได้รับผลสนองกลับอย่างรุนแรง ไม่วันใดก็วันหนึ่ง

ในการิน มีการกล่าวถึง 'ตุ๊กตารับเคราะห์' ตุ๊กตาชนิดนี้ก็เป็นหนึ่งในชนิดของ ตุ๊กตาเสียกบาล เช่นกัน

ผีป่า

ปรากฏใน : ฉบับการ์ตูน คดีที่ 2 ขบวนแห่ภูติ ป่าอาถรรพ์

ผีป่า (หรืออีกชื่อ โขมดป่าโขมดดง) เป็นความเชื่อที่สืบต่อกันมาของชาวบ้านป่าและเหล่านายพราน ว่ากันว่าเกิดจากดวงวิญญาณของมนุษย์ที่เสียชีวิตลงในป่า ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุอดอาหาร อุบัติเหตุ หรือถูกสัตว์ป่าเอาชีวิต และเพราะญาติไม่อาจค้นหาศพเพื่อนำไปประกอบพิธีทางศาสนา นานๆเข้าวิญญาณของผีป่าเหล่านี้จึงอดอยาก คอยปรากฏกายขอส่วนบุญกับชาวบ้านผู้เดินทางเข้าป่า ด้วยความหวาดกลัว ชาวบ้านจึงทำการเซ่นสรวงแก่วิญญาณของเหล่าผีป่า และได้ควบรวมกับความเชื่อเรื่องเจ้าป่าเจ้าเขาในเวลาต่อมา

ในการิน ได้ออกแบบผีป่าให้มีหน้าตาเป็นผีตาโขน ซึ่งผีตาโขน เป็นชื่อเรียกของการละเล่นอย่างหนึ่งของภาคอีสาน สืบเนื่องมาจากความเชื่อในพระเวสสันดรชาดก ตอนที่พระเจ้าสัญชัยและพระนางผุสดีพระมเหสี จัดขบวนไปเชิญพระเวสสันดรและพระนางมัทรีกลับพระนคร พวกผีป่าที่มีความรักเคารพในพระเวสสันดรก็ได้ร่วมขบวนติดตามไปด้วย ทำให้ในการทำบุญพระเวสของชาวอีสาน จะมีการจัดขบวนแห่ผีตาโขนขึ้นเสมอ โดยที่เหล่าผีตาโขนจะแสดงกิริยาซุกซน เล่นแกล้งผู้หญิงและชาวบ้านให้ตกใจ แต่ไม่ถือเป็นการทำร้ายหรือทำอนาจาร เพราะเชื่อกันว่าจะทำให้เทวดาพญาแถนพอใจ และบันดาลให้ฝนต้องตามฤดู

ความเชื่อในการเวียนซ้าย

ปรากฏใน : ฉบับการ์ตูน คดีที่ 3 เกมลองของ สวนสนุกต้องสาป

การเวียนซ้ายหรืออุตราวรรต นิยมใช้ในงานอวมงคล เช่นการนำโลงศพเวียนซ้ายรอบจิตการธานอันเป็นการลาลับโลกนี้ไป หรือใช้ในพิธีถอนในวิชาไสยศาสตร์ เช่น การถอนฝี ผู้ทำการรักษาจะเอานิ้วมือชี้ลากวนซ้ายไปรอบ ๆ ฝีจึงจะหาย

พิธีโคโดกุ

ปรากฏใน : ฉบับการ์ตูน คดีที่ 4 พิพิธภัณฑ์คนบาป

หนึ่งในไสยศาสตร์โบราณของญี่ปุ่น เป็นการนำสัตว์มีพิษชนิดต่างๆมากักขังไว้ในไหที่ปิดฝาฝังดินไว้ เพื่อให้สัตว์มีพิษต่อสู้กัดกินกันเองจนกว่าจะเหลือเพียงตัวเดียว ซึ่งสัตว์พิษที่เหลือตัวสุดท้ายจะสืบทอดพิษจากสัตว์ตัวอื่นๆที่ตนได้กินเข้าไป และจะกลายเป็นสัตว์พิษที่มีพิษรุนแรงมากที่สุด ทางผู้กระทำพิธีก็จะนำสัตว์มีพิษตัวนั้นไปเป็นวัตถุดิบในการทำพิธีสาปแช่งต่อไป

ในการิน เปรียบเทียบพิธีโคโดกุกับการนำคนบาปมาขังรวมกันไว้ในสถานที่ปิดตาย เพื่อให้ฆ่าฟันกันเอง และคนที่เหลือรอดคนสุดท้ายก็จะได้รับบาปที่หนักที่สุด

ทางการ์ตูนของฝั่งญี่ปุ่นเองก็กล่าวถึงพิธีโคโดกุอยู่ในหลายเรื่อง เช่น อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน , ปริศนา! นักล่าผี เป็นต้น

Butterfly Effect

ปรากฏใน : ฉบับการ์ตูน คดีที่ 4 พิพิธภัณฑ์คนบาป

ทฤษฎี Butterfly Effect กล่าวถึง การเกิดเหตุการณ์เล็กๆที่ไม่สลักสำคัญ เช่น ผีเสื้อกระพือปีก ในซีกโลกหนึ่ง อาจเป็นจุดเริ่มต้นที่นำไปสู่ปรากฏการณ์ที่ยิ่งใหญ่ เช่น พายุทอร์นาโด ในอีกซีกโลกหนึ่งได้ และทุกครั้งที่มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น ก็จะเกิดขึ้นเป็นระยะ ซ้ำรอยเดิม อยู่ร่ำไปดังการล้มของโดมิโน ซึ่งทฤษฎีนี้เป็นส่วนหนึ่งของ ทฤษฎีความอลวน (chaos theory)คือทฤษฎีอันว่าด้วยลักษณะแห่งการเปลี่ยนแปลง เช่น การเปลี่ยนแปลงของเวลา

ในการิน กล่าวว่า Butterfly Effect ก็คือ วัฏจักรในการเวียนว่ายตายเกิดของมนุษย์ หรือที่เรียกว่า กฎแห่งกรรม นั่นเอง