{`ficexo。} CHOWA ✿ chanbaek ft. kaido

ตอนที่ 11 : ❀ CHOWA { 9 } - 삐지다

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1512
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    13 พ.ค. 57

 좋아해


- 9  삐지다 -

_____________________________________________




 

 

 

             “ ลมแดดห่าไรมาแดกเหล้าได้วะ สตอออออออ

 

 

             ร่างที่เล็กที่สุดอันเคยเด้าหมอนในวงเหล้าแย้งขึ้น เมื่อจงอินบรรยายความยากลำบากในการแบกหามห่อหมกกับขนมครกขายทั่วซอย และสุดท้ายตัวเองก็ทนต่อสภาพอากาศและแดดจ้าไม่ไหวจนเป็นหวัดนอนซม

 

 

             “ เออกูก็ว่างั้น แม่งสตอโคตรๆ ดำจะตายห่าละยังแพ้แดด5555555555555555

 

 

             ชานยอลเสริมขึ้นอีกคน เห็นด้วยอย่างที่จงแดว่า สองคนรุมนินทาด่าทอคิมจงอินผู้น่าสงสารตัวน้อยตัวนิดอย่างไร้ความปราณี คราวนี้สามคนมาร่วมก๊งเหล้ากันอีกครั้งหลังแม่ชานยอลติดทำโอ ที่บ้านเลยว่างเหมาะสำหรับการมั่วสุมอย่างสุดๆ โดยขาดคยองซูคนตัวเล็กไปหนึ่งเพราะว่าติดช่วยแม่แพ็คห่อหมกส่งขายและจะมารับจงอินทีเดียวตอนวงเหล้าเลิกรา

 

 

             “ ปากดีนะมึงอ่ะ เดี๋ยวกูก็ไปฟ้องแม่มึงให้มาลากหัวไปบวชซะหรอก

 

 

             จงอินยกมือข้างที่ถือแก้วเหล้ายื่นมาทำท่าจะเขกคนข้างๆด้วยก้นหนาของแก้วช็อต ให้กลางกะหม่อมแม่งแตกเป็นรอยแผลเป็นรูปสายฟ้าเลียนแบบคุณพอตเตอร์ซะเลยดีไหมสาส #นั่นที่หน้าผากนะแก

 

 

             “ 55555555555555555555555555555555 เออแล้วมึงหนีแม่มึงไปอยู่ไหนมาวะ หลบพิธีบวชนี่บาปนะเว้ย ชานยอลหัวเราะเสริมอีก ถามเรื่องการหนีพิธีกลางคันของคิมจงแด

 

 

             “ อิตอนจะหนีนี่กูไม่มีที่ไปไง อยากหนีนานๆเลยเข้าป่าไปขุดหาของเก่าว่ะ

 

 

             เข้าป่า? มึงไม่มีที่ไปจริงๆแล้วสินะ 555555555555555555555555555555

 

 

             “ แล้วมึงกลับออกมาทำไม ไม่ปลูกบ้านอยู่ไปเลยวะ ในป่าเย็นจะตายห่า หิวก็โหนเถาวัลย์หากล้วยแดกอ่ะ

 

 

             ก็ไม่ได้เป็นทาร์ซานปะ 555555555555555555555555555555555555

 

 

             จงอินกระดกเหล้าเข้าปากโฮกๆถามแทรกความดราม่าที่มีในจิตใจของจงแด ถ้าการหนีบวชมันจะต้องทำเรื่องยากเย็นขนาดนี้ มึงไปรับจ้างเอาปากดูดส้วมบ้านอื่นยังจะสบายกว่าแถมได้เงินอีกต่างหาก

 

 

             “ ไอ้เหี้ยหมีดำตีนเขาอ่ะดิ ขนแม่งดำเหมือนผิวมึงชิบหายอ่ะ5555555555555555555555555 เสือกหิวผิดเวลาแดกสัมภาระกูหมด กูเลยต้องบากหน้ากลับบ้านมากราบตีนแม่ขอขมาเนี่ยสาสสาสสาส

 

 

             จงแดบรรยายไปด้วยก็จับจิ้มแขนดำๆของจงอินไปด้วย ก็ไม่ได้ดำขนาดนั้นป่ะทำไมชอบมีแต่คนทำร้าย ต่อไปนี้ต้องมีสโลแกนประจำใจละ #พี่จงอินจะไปกินกลูต้า T , T 5555555555555555555555

 

 

             “ จะดีหรอวะไอ้ยอล เสี้ยนแต่เด็กนะเนี่ย

 

 

             จงแดชี้นิ้วไปด้านข้างตัวชานยอลที่เล่นขำจนชนแก้วตัวเองหกตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ชี้เจ้าหมูน้อยตัวเล็กเดินกระเพกมาก้มเลียฟองเหล้าอย่างกระหาย

 

 

             แมวเลียเหล้า ................

 

 

             “ ไอ้ชิบหาย เดี๋ยวแม่เอ็งก็มาเฉือดคอกูหรอก

 

 

             ชานยอลตกใจรีบโกยเจ้าตัวเล็กขึ้นมามองจ้องเข้าไปในเบ้าตาใส รู้สึกเหมือนจะลอยนิดๆว่ะ คออ่อนนะเราอ่ะ 55555555555 ชานยอลแกะเฝือกเก่าเปียกเหล้าชุ่มออก ก่อนจะดีดเข้าไปที่จู๋เจ้าตัวเล็กเบาๆเป็นการลงโทษ #ฝึกเป็นพ่อโหด แล้วเดินไปวางมันไว้ในกล่องลังที่ทำลวกๆไว้ยังไม่ได้หาที่อยู่ใหม่ให้ดีๆสักที

 

 

             “ เห้ยแม่งเดินเซว่ะ 5555555555555555555 ชานยอลหัวเราะชี้นิ้วให้เพื่อนดูทั้งๆที่ขอบลังมันก็สูงเกินกว่าเพื่อนจะได้ชมด้วย ชี้นิ้วไปงั้นล่ะ แค่อยากบอกไม่ได้อยากให้ดู #เออจ่ะ

 

 

             แอ๊ด ...

 

 

             เฮือกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

 

             เสียงประตูห้องนอนบานโตเปิดออกพร้อมกับคยองซูผู้มีรอยยิ้มอันน่ารักน่าลอบเป็นชู้ #ไอ้เลว และตามมาด้วยบุคคลที่ยังไม่ทันพูดอะไรสักแอะแต่ทำให้พี่ชานยอลเจ้าของบ้านมีความรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะต้องตายภายในสองวินาทีข้างหน้า

 

 

             แบคฮยอน มาทำไมตอนนี้วะ!!!!

 

 

             เออแต่มาก็ดี คิดถึงอ่ะครัฟอิอิอิอิอิอิ

 

 

             ไม่รู้พี่ชานยอลจะตลกได้นานสักแค่ไหน แบคฮยอนก้มโค้งน้อยๆให้คนอื่นในวงเหล้าเป็นการทักทายก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของบ้านที่ยืนแสร้งทำเป็นยิ้มกว้างตาหยี๋โบกมือหยอยๆให้อยู่หน้ากล่องลัง

 

 

             “ ฉัน จะมาดูแผลที่ขาหมูน้อย

 

 

             คำแรกที่คนตัวเล็กพูดขึ้นเมื่อเดินมาหยุดอยู่หน้าชานยอล สงสัยยังเขินเรื่องดาวเรืองแสงอยู่ไม่หายไงเลยไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองตาพี่ชานคนหล่อ

 

 

              “ ไม่อยากได้ดาวไปติดที่ห้องนายบ้างหรอ ฉันรับจ้างนะ ชานยอลคอยยืนบังลังกระดาษเอาไว้ พูดกระซิบแหย่แบคฮยอนให้ได้ยินเพียงแค่สองคน ขอยืดเวลาสักหน่อยให้ไอ้ตัวเล็กมันหลับไปก็ยังดีแบคฮยอนจะได้ไม่สังเกตุเห็น ชวนคุยเรื่องอื่นก่อนแล้วกันวะ

 

 

              “ ฉันไม่มีค่าจ้างให้คนอย่างนาย

 

 

             แบคฮยอนแลบลิ้นแบร่ใส่ชานยอล คนตัวเล็กพยายามดันตัวร่างสูงให้หลีกทางไป เห็นคยองซูบอกว่าวันก่อนมาเอากางเกงในจงอินที่ห้องชานยอล #มันไปลืมไว้กันตั้งแต่คืนไหน #นางเอกที่แท้จริงคือจงอินใช่ไหม ก็เห็นเจ้าหมูน้อยยังเดินกระเพกอยู่ไม่รู้ว่าเพราะยังไม่หายดีหรือเดินติดเฝือกผ้ากันแน่

 

 

             “ สำหรับนายฉันไม่รับเป็นเงิน รับเป็นคนรู้ใจ

 

 

             ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก 55555555555555555555555 โดนไปอีกมุกต่อหน้าบรรดาเพื่อนฝูง ทุกคนพร้อมใจกันทำหน้าอ้วกใส่กันโดยพร้อมเพรียง เอ้อออออทีงี้ล่ะสามัคคีกันนะพวกมึง

 

 

             “ ถอยไป

 

 

             ฮั่นแนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน่ เห็นนะว่าแอบหันไปยิ้มในมุมอับอ่ะ ถ้าเขินก็ยิ้มให้พี่ชานยอลคนนี้ได้ชมมันหน่อยสิครับ เค้าอยากเห็นอ่ะอยากเห็น #กระทืบเท้าแบบเด็กอยากได้ของเล่น แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะครับ ถ้าเกิดแบคฮยอนเผลอยิ้มกว้างอย่างน่ารักใส่ตรงหน้าพี่ชานมีหวังห้ามใจตัวเองไม่ไหวกระโดดฟัดแม่งตายคามือแน่เบย

 

 

             แบคฮยอนปัดไหล่ชานยอลสุดแรงจนเซไปชิดเตียงนอน มัวแต่ขำกับเขินคนน่ารักไง พลังหมดตอนนั้นอ่ะแหละ โดนผลักซะปลิวเลยกู .......

 

 

             “ หมูน้อยแกเป็นอะไรเนี่ย หมูน้อยมองหน้าฉันสิ สรุปแล้วชานยอลก็รั้งคนตัวเล็กเอาไว้ไม่ถึงห้านาที แบคฮยอนก้มลงอุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นมาวางไว้บนฝ่ามือทั้งสองข้างของตัวเองให้อยู่ในระดับสายตา พยายามมองตาลูกแมวตัวน้อยแต่มันกลับมีอาการแปลกๆจนสังเกตได้ แถมตอนนี้ขาของมันก็ไม่มีผ้าก็อตพันอยู่ด้วยล่ะ

 

 

             แบคฮยอนหันไปมองชานยอลก่อนจะหันตัวกลับไปมองวงเหล้าที่มีเฝือกเก่าเจ้าหมูน้อยซึมน้ำกับแก้วแอลกอฮอล์คว่ำอยู่ตรงที่ว่างโล่ง ให้เดาก็พอจะเดาได้ว่านั่นต้องเคยมีคนนั่งอยู่ตำแหน่งนั้น แล้วจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากชานยอล

 

 

             “ คิกคิก เสียงหัวเราะน่ารักๆจากคยองซูในอ้อมแขนที่จงอินโอบไหล่อยู่ ดังขึ้นเบาๆท่ามกลางสงครามสายตา จงอินและจงแด ต่างร่วมรู้ชะตาของเพื่อนตัวเองว่าอีกไม่นานมันน่าจะได้เข้าเฝือกไปพร้อมๆกับลูกแมว แล้วเหตุใดคยองซูถึงขำล่ะ คอขาดบาดตายนะเนี่ย

 

 

             “ ตุ้มตุ้ยขำเพื่อนหมีหรอครับ นี่แหน่ะ

 

 

             จงอินเขกเข้าเบาๆที่หน้าผากคยองซู ออกโรงปกป้องชู้รักตัวเอง #นั่นไงกูว่าแล้วชานไคมันต้องมีอะไรในผ้าห่ม คยองซูหันมาเหลือกตาขึ้นมองจงอิน ตามฉบับที่เวลาเผลอแล้วชอบขู่ด้วยการเหลือกตา ซึ่งมันก็น่ากลัวพอให้จงอินยอมสยบแล้วจบด้วยรอยจูบ ... บนแก้มนิ่ม ~

 

 

             “ คยองขำชื่อลูกแมวตัวนั้นต่างหากล่ะ คิกคิก

 

 

             มันน่าขำตรงไหนวะ? ...................

 

 

             โดนจุ้บไปทีถึงกับอารมณ์ดี คยองซูชี้นิ้วไปทางลูกแมวในสองฝ่ามือแบคฮยอน นี่เพื่อนจงอินกำลังตกอยู่ในอันตรายนะครับ คยองอย่าทำให้สงครามเย็นมันดูเป็นสงครามตลกสิ สีหน้าเพื่อนจงอินมันดูจะขำไม่ออกแล้วนะน่ะ

 

 

             จงอินเลิกคิ้วขึ้นสงสัยว่าแฟนตัวเองโดนแม่ใช้งานหนักจนเอ๋อไปหรือเปล่า ขำได้แม้กระทั่งชื่อแมว เออแต่จะว่าตลกมันก็ได้อยู่นะ ตอนเจอมันก็ห้อยหัวเป็นค้างคาว แถมมันยังมีชื่อว่าหมู สรุปสุดท้ายมันคือแมว แล้วแม่งเป็นตัวห่าอะไรกันแน่วะเนี่ย 555555555555555

 


 

 


 

             “ รอฉันด้วยสิแบคฮยอนอ่า

            

 

             โดน สุดท้ายปาร์คชานยอลก็ถูกงอน เจ้าตัวเดินดุ่มๆอุ้มเจ้าหมูน้อยออกมาจากวงเหล้าเดินมุ่งหน้าไปคลีนิกกลางดึก ป่านนี้เค้ากลับบ้านไปให้นมลูกกันหมดแล้วแต่แบคฮยอนยังยืนกรานที่จะหาให้ได้สักแห่ง โดยไม่ฟังเสียงเรียกจากชานยอลสักนิด

 

 

             อีกนิดเดียว กำลังลองไว้ใจชานยอลแล้วแท้ๆ

 

 

             แล้วผลมันก็ออกมาเป็นแบบนี้จนได้ ชานยอลตั้งใจจริงๆไหมนะที่ผ่านมา? แต่แบคฮยอนลืมตัวเอาทิฐิตัวเองมาตั้งเป็นศูนย์กลางโลกมากไปหรือเปล่า? ชานยอลอาจจะไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้ ไม่ได้ตั้งใจให้แก้วเหล้าหก แล้วก็ไม่ได้ตั้งใจให้เจ้าหมูน้อยมันเดินมาเลียด้วย แถมที่ผ้าก็อตหลุดนั่นแบคฮยอนจะเข้าใจไปว่าอะไร ชานยอลกำลังแกล้งเจ้าตัวเล็กโชว์เพื่อนอย่างงั้นหรอ?

 

 

             แง่ร้ายเกินไป

 

 

             กลับกัน ชานยอลก็สัพเพร่าทำแก้วเหล้าหกเลอะเทอะด้วยตัวเค้าเอง เอาแต่ล้อเล่นจนไม่สามารถจับได้ว่าเรื่องไหนเชื่อได้บ้าง

 

 

             แบคฮยอนสาวเท้าก้าวเดินนำหน้าไปอย่างเร็ว อุ้มเจ้าตัวเล็กที่หลับไหลด้วยความน่ารักไว้ในอ้อมแขน สายตากวาดหาคลินิกสัตวแพทย์แต่ก็ไม่เจอเลย เค้าปิดกันหมดแล้วทั้งนั้น ด้านหลังแบคฮยอนยังคงมีเสียงเรียกตามไม่หยุด แบคฮยอนหลุบตาลงมองหมูน้อยในอ้อมกอดแล้วพูดออกมาคนเดียวเบาๆ

 

 

             “ นี่ฉันกำลังงอน ชานยอลอยู่หรอ

 

 

             ไม่รู้ตัวว่าทำไมถึงได้โมโหมากขนาดนี้ ลองไว้ใจหรอ? ทำไมต้องลองล่ะ ในเมื่อเชื่อมาตลอดว่าคนอย่างชานยอลน่ะไม่สามารถไว้ใจได้แม้แต่นิดเดียว ทำไมต้องไปงอนให้เสียเวลาด้วย

 

 

             “ ตัวแค่นี้ทำไมเดินไวนักนะ ป่านนี้คลินิกเค้าก็ปิดกันหมดแล้ว มันเลียไปนิดเดียวจริงๆมันคงไม่เป็นอะไรมากหรอกน่า ชานยอลวิ่งมาดักหน้าแบคฮยอนได้สำเร็จ สองมือหยาบจับไหล่เล็กเอาไว้ไม่ให้เดินไปไหนได้ อธิบายด้วยความสัจจริงว่าป่านนี้คงไม่มีที่ไหนเปิดรับรักษาแล้ว ถ้าจะมาคงต้องเป็นพรุ่งนี้เช้า

 

 

             “ ทำไมถึงได้ปล่อยให้มันเป็นแบบนี้

 

 

             ถามกลับไปด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง สองไหล่บางยังคงถูกจับเอาไว้ไม่ยอมปล่อย ชานยอลก้มหัวลงหอบเบาๆและยอมรับแต่โดยดีว่าเค้าไม่ได้ใส่ใจกับลูกแมวมากนัก ก็ไม่ได้เป็นคนรักสัตว์ แค่เห็นว่าคนตัวเล็กรักมัน ก็เลยคิดว่าจะดูแลมันได้

 

 

             “ ฉันขอโทษ

 

 

             คำสั้นๆยอมรับผิดแต่หนักแน่น ไม่มีอะไรจะเถียงแล้ว ตอนนี้ชานยอลเป็นคนผิดทุกประตูเลยล่ะ

 

 

             “ น้องแบคฮยอนจย๋าาาาาาาา~

 

 

             เสียงพี่ลู่หานเจ้าเก่าดังขึ้นด้านหลังชานยอล ขนาดแบคฮยอนโดนร่างสูงบังเอาไว้แล้วนะมันยังเจือกเห็น เรด้าจับแบคฮยอนของพี่ลู่หานนี่แม่นมากจริงๆ สงสัยต้องยืมไปกำจัดปลวก #เกี่ยวไรฟะ

 

 

             “ เฮ้ยเฮ้ยเฮ้ย จะทำอะไรน้องแบคฮยอนวะมึงอ่ะ ลวนลามหรอเดี๋ยวปั๊ดโบกเสย

 

 

             ลู่หานเร่งท่อไอเสียขึ้นสนิมรถมอเตอร์ไซด์ที่คิดว่าพี่แกน่าจะตั้งใจแต่ง แต่ดูจะตกศิลปะว่ะ สภาพรถแม่งเหมือนเอาเศษเหล็กมาต่อกันไว้เฉยๆ นี่ถ้าไม่บอกว่าตั้งใจทำให้เป็นมอไซด์ กูนึกว่าไปขโมยแปลงปลูกใบตำลึงป้าแถวบ้านมาเสริมท่อนะน่ะ แล้วฉีดสเปรย์สีเขียวตองอ่อนลงไป แถมท้ายเบาะมันยังจงใจพ่นสีแดงเป็นรูปหัวใจแล้วต่อท้ายด้วย น้องแบคมายเลิ้บ

 

 

             อะไรจะเลิ้บขนาดนั้นล่ะไอ้ห่า ถ้าแบคฮยอนหลวมตัวมีรอยท่อของมึงติดน่องนี่กูสาบานเลยว่ากูจะปลงเข้าป่าไปขุดหน่อไม้กับไอ้จงแด

 

 

             “ พี่พอจะรู้จักคลินิกสัตว์แถวนี้บ้างไหม?

 

 

             แบคฮยอนหลุดจากการกอบกุม เดินตรงเข้าไปหยุดข้างไอ้ซากมอไซด์คันกาก เป็นภาพแรกที่ชานยอลเห็นตั้งแต่รู้จักกันมา แบคฮยอนพูดจาดีกับลู่หานอย่างไม่เคยเป็น นี่จะไม่มีเวลาให้กูได้ปรับความเข้าใจกันแค่สองคนเกินห้านาทีเลยใช่ไหมวะ

 

 

             “ เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลยนะ ชานยอลรั้งไหล่เล็กหันมานิดหน่อยก่อนจะมองหน้าลู่หานอย่างหาเรื่องว่ามึงออกผิดเวลาละ ถ้าวันนี้ไม่ได้เคลียร์กับแบคฮยอนให้รู้ชัดกูจะพาลแม่งให้หมด

 

 

             แบคฮยอนไม่พูดอะไรแถมปัดมือชานยอลออก หันกลับไปมองหน้าลู่หานอย่างต้องการคำตอบ แถมส่งยิ้มให้มันหวังจะได้รับคำตอบสักที ส่งสายตาเป็นนัยเล็กๆว่ามันจะดีมากถ้าพี่บรื๊นท่อไอเสียไปส่งฟรีๆด้วย

 

 

             เรื่องอะไรพี่ชานยอลจะยอมให้ไป

 

 

             “ แบคฮยอน

 

 

             ชานยอลเรียกชื่อร่างบางซ้ำเดิมด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ชานยอลก็แค่กลัวเกินเหตุว่าถ้าแบคฮยอนหลุดมือไปต่อหน้าต่อตาเค้าจะทำยังไง วันนี้ไม่มีทางที่ไอ้ลู่หานจะได้พาแบคฮยอนออกไปจากอ้อมอกพี่ชานคนนี้เด็ดขาด

 

 

             “ เฮร้ยยยยยยยยย เค้าไม่คุยด้วยก็อย่าตื้อดิว๊า น่ารำอ่ะเตรงเตร่งเตร๊ง

 

 

             เตรงเตร่งเตร๊งพ่องดิ -_-

 

 

             “ แบคฮยอนฉันขอโทษ

 

 

             เสียงชานยอลและลู่หานแทรกสวนแย่งกันพูดจนแบคฮยอนแทบแยกสติไม่ออก น่ารำคาญทั้งคู่ว่ะ

 

 

             “ เอาหูกางๆออกไปไกลๆดิ๊ ลู่หานยังไม่เลิกพูด มือย่นๆเหมือนรอยตีนกาบนหน้ามันพยายามปัดหูชานยอลอย่างกับปัดแมงหวี่ ไอ้สัสเค้าใช้มือจับไม่ได้ใช้หูจับ 5555555555555555555555555555

 

 

             ชานยอลชักรำคาญลู่หานเหมือนที่เค้ากำลังถูกแบคฮยอนรำคาญอยู่เป๊ะๆ ร่างสูงปล่อยมือลงตามที่ลู่หานบอก ไม่ได้เชื่อฟังไอ้หนวดแต่กำลังจะทำอะไรบางอย่าง

 

 

             “ เห้ยมึงหิวปะ

 

 

             อะไรของชานยอลมันวะ มาหงมาหิวพูดถึงของกินอะไรตอนนี้ ...

 

 

             “ เออหิวว่ะ ทำไมวะ?

 

 

             ลู่หานทำหน้ามึนตอบเออๆว่าใช่ กูออกมาเร่ร่อนนี่ก็หาของกินแหละ มึงมีอะไรให้กูกินหรอวะ พี่ลู่หานคนซื่อ(บื้อ)ชะโงกมองชานยอลหาของที่คิดว่าจะมีอะไรพอให้กินฟรีได้บ้าง ไม่เอาอาหารเม็ดน้องแมวนะกูชอบของเปียก #ขยะหรา

 

 

             แบคฮยอนเลิกคิ้วมองชานยอลอย่างรู้ทันว่าชานยอลมันต้องมีแผนอะไรแน่ๆ แต่อะไรล่ะที่ชานยอลคิดจะทำ?

 

 

Q : ฉากนี้คุณเลือกเองได้ A หรือ B ตามใจเลยจย้า

 

A : ถ้าคุณรักพี่ลู่หานและสงสารนาง ( ถ้าไม่โปรดข้ามไป B )                     

 

 

             “ มีพายว่ะ

 

 

             ชานยอลทำท่าควักกระเป๋ากางเกงตัวเองหาพายที่เค้าบอกไว้ตั้งแต่ตอนแรก นี่แกพกพายใส่กระเป๋ามาด้วยหรอฟะ!!!

 

 

             “ เหยด เอามะ

 

 

             ลู่หานหลงเชื่อสนิท ความเห็นแก่กินทำให้เค้าบิดกุญแจดับรถเอาไว้ก่อนรอรับพายฟรี พี่หานชอบไส้เผือกนะครับขอสองได้ยิ่งดี แต่ยังไม่ทันได้หันกลับมาและยื่นมืออกไปได้เพียงครึ่งทางเท่านั้น ลู่หานก็ต้องช็อค

 

 

             ชานยอลแบกแบคฮยอนขึ้นพาดบ่าวิ่งหนีไปด้วยความเร็วแสง

 

 

             อ้ายยยยยยเหี้ยถูกหลอก 5555555555555555555555555555555

 

 

B : ถ้าคุณหมั่นไส้พี่ลู่หานเหมือนพี่ชานยอล ( ได้โปรดผวนคำ )

 

 

             “ มีพายว่ะ

 

 

             ชานยอลทำท่าควักกระเป๋ากางเกงตัวเองหาพายที่เค้าบอกไว้ตั้งแต่ตอนแรก นี่แกพกพายใส่กระเป๋ามาด้วยหรอฟะ!!!

 

 

             “ เหยด เอามะ

 

 

             ลู่หานหลงเชื่อสนิท ความเห็นแก่กินทำให้เค้าบิดกุญแจดับรถเอาไว้ก่อนรอรับพายฟรี พี่หานชอบไส้เผือกนะครับขอสองได้ยิ่งดี แต่ยังไม่ทันได้หันกลับมาและยื่นมืออกไปได้เพียงครึ่งทางเท่านั้น ลู่หานก็ต้องช็อค

 

 

             ชานยอลแบกแบคฮยอนขึ้นพาดบ่าวิ่งหนีไปด้วยความเร็วแสง

 

 

              “ มีแต่ พาย มึง ต้อ อ่ะสัส!!!

 

 

             อ้ายเหี้ยถูกหลอก 5555555555555555555555555555555555555555555555

 

 

             ชานยอลหันมาตะโกนใส่ลู่หานที่ยังจับแฮนด์ขึ้นสนิมตัวเองพลางเลิกเบ้าตาขึ้นฟ้า พายมึงต้อ อะไรวะ พี่ลู่หานคนไสย์ไสย์ไปไม่ทัน มัวแต่นั่งคิดอยู่นั่นว่ามันคืออะไร เออคิดต่อไปละกัน 555555555555555555555555555 คิดได้อีกทีก็บิดกุญแจสตาร์ทขับตามแทบไม่ทัน

 

 

             #A&Bไม่มีไรอ่ะ ทำให้ดูมีไรไปงั้น 55555555555555555555555555555

 

 

             “ ชานยอล! ปล่อยนะเว้ย หมูน้อยจะตก!! ” แบคฮยอนคว่ำหน้าตะโกนอยู่บนไหล่กว้างด้านขวาของพี่ชานตลอดเวลา ขาสั้นคู่หน้าของคนตัวเล็กพยายามดิ้นดุ๊กดิ๊กตีอากาศเตะท้องร่างสูงอย่างแรงจนชานยอลต้องใช้มือซ้ายที่ว่างรวบข้อเท้าเล็กเอาไว้ ดิ้นเป็นคุณหนูโดนลักพาตัวไปได้วุ้ย!

 

 

             ชานยอลได้ยินทุกอย่างแต่ยังวิ่งไม่คิดชีวิตอยู่ ไหนๆก็กูก็ผิดละ ไปขอโทษทีเดียวแล้วกันวะ!

 

 

             บรื๊นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

 

 

             เสียงท่อสนิมกำลังดังไล่หลังชานยอลมาเรื่อยๆ ไม่มีทางที่พี่ชานยอลจะยอมให้ตามมาทันโว้ย ต่อให้คืนนี้กูต้องวิ่งวนทั่วประเทศแล้วหนีไอ้ลู่หานได้กูก็ ... #ไม่ทำหรอก พูดให้เท่ไปงั้น หาที่หลบเอาแม่งแถวนี้ล่ะ

 

 

              “ หายโกรธฉันก่อนแล้วฉันจะปล่อยนายลงไปอิอิอิอิอิอิ

 

 

             “ ไม่! ปล่อยนะว้อยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

 

             แม้เราจะอยู่ใกล้ ... แต่มันเหมือนยิ่งไกลออกไป

 

 

             จะตะโกนคุยกันทำซากหอยแมลงภู่อะไรวะเนี่ย 5555555555555555555

 

 

             ค่ำคืนกลางดึกสงัด ชานยอลแบกแบคฮยอนขึ้นพาดบ่าวิ่งไปอย่างไร้จุดหมาย ผู้คนต่างปิดบ้านเข้านอนกันหมด และยิ่งวิ่งไปข้างหน้า ชานยอลยิ่งพาออกนอกเส้นทางการกลับบ้านตัวเอง

 

 

             ไม่รู้ล่ะ คืนนี้ถ้าไม่รอดจากไอ้ลู่หานมาปรับความเข้าใจกันก่อน กูก็คงได้กับแบคฮยอนแถวซอกถังขยะนี่ล่ะวะ

 

 

             เลวไร้ที่ติ 5555555555555555555555555555555555555555555555555555555

 

 

             ไม่มีทางที่คนอย่างพี่ชานยอลจะแบกคนๆนึงวิ่งวนรอบประเทศได้หรอก ยิ่งเป็นแบคฮยอนคนเอวไม่คอดแล้วด้วย มีหวังอีกไม่เกินสิบเมตรข้างหน้าพี่ปาร์คชานอาจโดนนางหมุนตัวกลับกระโดดเตะปากแหกเป็นแน่แท้ชะเองเอย

 

 

             แล้วทำเลดีๆก็ไม่ต้องไปจองที่ถึงสุขุมวิท #ผิด ชานยอลวิ่งมาหยุดอยู่ริมกองทิ้งขยะจริงๆอย่างที่เค้าว่า #นี่มันจะอนาจารกันแล้วหรอ!? โปรดเข้าดนตรี พก Nc มาด้วยหรอ พก Nc มาด้วยหรอเนี่ย แหมมาแค่เนี้ยพก Nc มาโด้ย Y.Y พอเหอะ ... ถึงขยะจะกองพะเนินสูงเกือบเท่าหัวพี่ปาร์ค แต่ไม่มีกลิ่นร้ายแรงอะไร เลยยังพอไหวที่จะหาแหล่งหลบภัย

 

 

             “ จะทำอะไร!? ”

 

 

             ในตอนนี้แบคฮยอนถูกปล่อยลงให้เป็นอิสระแล้ว แต่ทันทีที่ถูกวางตัวลงกับพื้น ชานยอลก็ยังไม่ไว้ใจปล่อยให้แบคฮยอนยืนเฉยในอากาศคนเดียว เค้ารั้งเอวคนตัวเล็กเข้าชิดตัวเอง กอดเอาไว้แน่นด้วยมือข้างเดียว

 

 

             “ ฉันจะไม่ปล่อยให้นายไปคุยกับไอ้หน้าไหนทั้งนั้น ถ้าเรายังไม่ได้ปรับความเข้าใจกัน ชานยอลหันมาบอกด้วยใบหน้าที่จริงจังอยู่พลางค่อยๆดึงให้คนตัวเล็กเดินแทรกกองขยะตามเข้าไปด้านในที่มันลึกและมืดกว่าจุดที่ยืนอยู่

 

 

             เกือบหล่อละ ถ้าแบล็คกราวน์เอ็งไม่ใช่กองขยะอ่ะนะ

 

 

             ใบหน้าจริงจังของชานยอลเป็นสิ่งที่หาได้ยากจากผู้ชายขายฟันคนนี้ #ไม่ใช่พวกหลอกฟันนะฮะ เออนั่นแหละ ชานยอลเป็นคนไม่ค่อยจริงจังอะไรกับชีวิตสักเท่าไหร่ แต่ถ้าจริงจังขึ้นมาที มันก็เล่นมุกไง -_-

 

 

             คราวนี้ดูไม่ใช่แล้วล่ะ ชานยอลอยากคุยกับแบคฮยอนให้รู้เรื่อง ... ไม่ชอบภาพที่แบคฮยอนเอาแต่เดินหนีไม่ฟังเหตุผล เป็นอีกครั้งในรอบหลายปี ที่ร่างสูงได้กลับมาแคร์คนอื่นอีกครั้ง ในทุกๆวันนี้นอกจากเพื่อนสนิทแล้วก็แม่ ชานยอลไม่ค่อยอยากแคร์ใครเท่าไหร่ สงสัยจะปล่อยคนนี้ให้หลุดมือไปไม่ได้จริงๆ

 

 

             “ จะทำบ้าอะไรวะเนี่ย

 

 

             แบคฮยอนดันอกชานยอลออกทั้งที่ตัวเองถูกรั้งมาจนถึงด้านในกองขยะเรียบร้อยแล้ว เสาไฟริมทางตรงนี้มันก็แตกเสียจนไม่เหลือชิ้นดี ขอให้ดวงจันทร์ทำงานแบบนี้ต่อไปนานๆเลยนะ แบคฮยอนไม่อยากอยู่ที่มืดกับชานยอลสองต่อสอง #กลัวโดนปล้ำหรา

 

 

             “ เออน่า ตอนนี้หลบไอ้เศษแปลงผักก่อน แบคฮยอนเลิกคิ้วห้ะ? อะไรวะเศษแปลงผัก ไม่เข้าใจที่ชานยอลจะสื่อว่ายังไงก็ขอหลบลู่หานก่อนแล้วกัน ถ้าหลุดจากมันไปได้จะปล่อยให้เดินงอนรอบซอยแล้วพี่จะคลานง้อเลยเอ้า

 

 

             บรื๊นนนนนนนน บรื๊นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ บรื๊นนนนนนนนนน

 

 

             มันมาแล้ว ลู่หานอยู่หัวมุมตึกถัดไป ถ้ายังชักช้า #ปกติก็มือพองเลยนะ ลู่หานได้เจอเค้าสองคนเร็วๆนี้แน่ ทันทีที่ชานยอลได้ยินเสียงเร่งเครื่องเก่าๆนั่นก็รีบเอื้อมมือไปหยิบของที่เค้าเล็งเอาไว้ตั้งแต่แรกที่มาถึง

 

 

             “ หึหึ

 

 

             เล็งสายตาอันสั้นแต่มโนว่าหลักแหลมคว้าเอาเป้าหมายมาถือไว้ในมือ พลางหัวเราะในลำคอดั่งปีศาจกระหายเลือด #ขนาดนั้น

 

 

             ไอ้นี่ล่ะปลอดภัยสุดๆหึหึหึหิหิหิหุหุหุ

 

 

 




 

 ________________________________________________________

พิชานยลจะพานุงแบคไปหลบที่ไหนเนี่ยยยยยยยยยยยยยยย
จริงๆตอนนี้ยาวมาก แต่มันมากจนเกินไปเลยตัดเอาไปไว้ตอนหน้าง่า 5555555555555555555555555555555555
งั้นอ่านนี่เล่นๆไปก่อนเน้อ ว่างๆแล้วจะรีบมาลงตอนหน้าให้เลยฮับ
:3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

633 ความคิดเห็น

  1. #584 ❥summer (@kannarinda) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 17:47
    โอ้ยฮามุขพาย นี่ก็บ้าจี้เลือกอ่านไปจริงๆนะ แต่กลับมาอ่านทั้งสองตัวเลือก เอ้าอีเห้ มันก็เหมือนกัน โว้ย5555555555555555555555555555555
    #584
    0
  2. #543 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 12:22
    เอ่อ แกฮาไปนะชาน ถถถถถถถ
    #543
    0
  3. #534 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 16:58
    ง้อกันในกองขยะ พี่คิดได้ไงเนี้ย 
    #534
    0
  4. #498 `ตูดหมึก (@pangziiz7755) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2558 / 00:41
    ชื่อหมูน้อยนี่ต้องมีอดีตตตตต
    #498
    0
  5. #346 cat_casper (@cass_per) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 17:56
    โอ้ยยย ยอลนายสุภาพบุรุษมากอะ ถอดรองเท้ามาให้พยอนใส่
    #346
    0
  6. #269 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 11:31
    พี่ชานจะทำไรล่ะเนี้ยไม่ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ
    #269
    0
  7. #220 ♡ ฮุนทูเดอะฮาน ♡ (@munsiiz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 11:22
    เหนือคนกากอย่างชานยอลยังมีพี่ลู่ค่ะ ถถถถถถถถถถถถถถถถถ
    #220
    0
  8. #212 Masiwoneun (@devilkyu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 14:32
    มีพาย..555555555555555555555555555 นี่สงสารน้องหมูน้อยสุดล่ะ อิพ่อก็หล่อแต่ไม่มีสติ อิแม่ก็ขี้งอน55555555
    #212
    0
  9. #200 ตอง ต๊องงงงง (@ktong10243) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 21:18
    55555555555555 ขำอะพี่5555 เลือกไม่ถูกอะนะจะสงสารพี่ลู่คนแมนดีหรือป่าว แต่ก้นะมาต่อไวๆๆๆๅ เมื่อไหร่บยอนจะใจอ่อนน
    #200
    0
  10. #197 หลงคนหูกางงง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 08:18
    โอโย้ยยอิหมูน้อยกินเหบ้า

    แล้วพี่ชานดีดจู๋ทำโทษ55555555

    น้องแบคอย่าโกรธเบยนะงิ

    พี่ชานมิตั้งจายยย~~~
    #197
    0