{`ficexo。} CHOWA ✿ chanbaek ft. kaido

ตอนที่ 5 : ❀ CHOWA { 4 } - 극장

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2442
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    21 พ.ค. 57

          

좋아해

- 4  극장 -
______________________________

 





 

             ตั้งแต่เมื่อวานที่แบคฮยอนพูดแบบนั้นออกมา ชานยอลคนกากได้แต่เอาตีนกายขึ้นหน้าผากอยู่ในห้องนอนตัวเองไม่ยอมลงไปกินข้าวสักที อาการมันหนักจริงๆแม้แต่อารมณ์จะตีดอทยังไม่มี แบคฮยอนจะสื่อว่าอะไรกันแน่ กลับไปตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาหู? หรอวะครับ

 

 

             ไม่รู้ตัวเลยว่าไปก่อคดีอะไรไว้ 

 

 

             “ เฮ้อ  คนนี้ท่าจะเด็ดจริงๆที่สามารถทำลมปราณของพี่ยอลถอนออกมาจากปอดใหญ่ได้ ปกติแล้วชานยอลไม่ใช่คนเก็บเรื่องเครียดมาใส่ใจ มองทุกปัญหาเป็นขี้แล้วก็เขี่ยเล่นเป็นอาราเล่ยู่ประจำ แต่คราวนี้ไม่ธรรมดา ข้าวไม่กินเกมส์ไม่เล่นนอนไม่หลับและอีกต่างๆนาๆ

 

 

             มือหนาคว้าเอาโทรศัพท์มาสไลด์เข้าทวิตเตอร์เลื่อนดูหน้าไทม์ไลน์ของแบคฮยอน เผื่อจะได้เบาะแสอะไรบ้างจะได้แก้ไขทัน แต่วันนี้แบคฮยอนไม่อัพอะไรเลย  ถ้าจะอัพก็ตั้งแต่เที่ยงเรื่องโต๊ะเปียกแล้วก็หายเงียบ นี่กูไปทำอะไรมาวะเนี่ยยยยยยยยยยยย หรือว่ากูเมาแล้วปี้แม่งข้างพงหญ้า? จะบ้ากะละมัง ไม่ใช่คนเอาใครมั่ว ยิ่งเป็นแบคฮยอนแล้วล่ะก็ถ้าเห็นหน้าปุ้บคงสร่างเมาทันที คนห่าไรโคตรดุ

 

 

              ‘ @BAEKHYUN อยากดูกัปตันอเมริกา 

 

 

             แล้วสิ่งที่ปาร์คชานยอลรอคอย  ก็ปรากฏ ไล่ดูไทม์ไลน์ว่างเปล่าไม่ขยับเคลื่อนไหวมาเป็นเวลานาน หนึ่งทวีตขึ้นอัพเดตเป็นชื่อหนังเรื่องหนึ่งที่กำลังเข้าฉายอยู่ในตอนนี้ เหยื่อมาถึงมือแล้วถ้าปล่อยให้หลุดไปได้ก็ไม่ใช่พี่ยอลแล้วครับท่าน สมองมันแล่นทันทีที่คิดแผนการได้ ไม่ว่าแบคฮยอนจะโกรธเค้าด้วยเรื่องอะไร จากนี้เค้าจะต้องทำมันให้ดีแก้ไขความผิดพลาดที่ได้ทำลงไปแม้ไม่ได้ตั้งใจก็ตาม ขอให้แบคฮยอนหายโกรธไวๆด้วยเถอะ

 

 

             หึหึ 

 

 

             มันจะหึหาอะไรวะ ..................................................

 
 

 

 
 

 

             เช้าวันหยุดที่ไม่ต้องไปเรียนมันช่างดีอะไรอย่างงี้ แบคฮยอนยืนผิวปากอารมณ์ดีรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านตัวเอง ไม่เข้าใจพ่อเหมือนกันว่าจะเอาต้นมะขามป้อมมาปลูกอะไรหน้าบ้าน เป็นเพราะพ่อปลูกไอ้นี่หรือเปล่าเค้าถึงได้เตี้ยป้อมเป็นข้อมะขามแบบนี้  #ไม่น่าเกี่ยว

 

 

             สายยางแสนสั้นมันดึงไปไม่ถึงจุดหมาย คนตัวเล็กจำเป็นต้องใช้นิ้วกั้นรูที่ปลายสายเอาไว้ครึ่งหนึ่งให้น้ำพุ่งออกไปแรงกว่าเดิม

 

 

             ซ่าาาาาาาาาาาาาา ..

 

 

             “ เฮ้ย หมาตัวไหนมาเยี่ยวใส่กูวะ!! 

 

 

             “ หืม 

 

 

             อุ้บ ……………

 

 

             แบคฮยอนได้ยินเสียงทุ้มต่ำของใครบางคนนอกรั้วบ้านตัวเองตะโกนบ่น ทางเดียวกับน้ำที่พุ่งออกไปรดต้นไกลตัวที่อยู่ใกล้รั้วนั่น มันแหกตาดูไหมว่านี่น้ำประปาไม่ใช่เยี่ยวหมา แบคฮยอนเกือบจะไม่สนใจอยู่แล้วถ้าเค้าร้องแค่เฮ้ยสั้นๆ แต่เสียงนั่นคุ้นมาก คุ้นจนต้องเดินไปดู

 

 

             ร่างเล็กปีนขึ้นเกาะรั้วบ้านชะโงกหน้ามองออกไปเท่าไหร่ก็ไม่เห็นมีใครยืนอยู่ แต่เมื่อกี้เค้าได้ยินมันจริงๆ เสียงบ่นทุ้มมากต่ำลากดินสุดๆ  เสียงเหมือนคนรู้จัก …’

 

 

             แต่เค้าคงเดินหนีไปแล้ว แบคฮยอนคงคิดมากไปเองนั่นแหละ ไหล่เล็กยักขึ้นก่อนจะหันหลังไปเจอกับบางอย่างที่แปะอยู่บนต้นมะขามป้อม

 

 

             โพสอิทสีเหลือง … ‘ แนบตั๋วหนังกัปตันอเมริกาหนึ่งใบ  ’

 

 

             หนังที่แบคฮยอนกำลังอยากดูมากที่สุดในตอนนี้ ตั๋วใบนั้นมาอยู่ในมือโดยที่ไม่ต้องไปต่อคิวซื้อด้วยตัวเอง ดีใจชิบเป๋งเลยแต่  ต้องดูคนเดียวน่ะหรอ แบบนี้มันจะไปสนุกอะไรกันล่ะจริงไหม?

 

 

             เมื่อมองดูกระดาษกาวโพสอิทมีข้อความสั้นๆด้วยปากกาสีดำลายมือไก่เขี่ยเขียนเอาไว้ว่า

 

 

              เราคือเจ้าของปากกาอันนั้น ได้ข่าวมาว่านายอยากรู้ว่าเราเป็นใคร?  นี่ตั๋วของนาย ส่วนของเราจะนั่งอยู่ฝั่งขวามือ แล้วเจอกัน : ) 

 

 

             ก็อยากรู้อยู่หรอกว่าเจ้าของปากกาคือใคร แต่มันก็ไม่พ้นเพื่อนในห้องอยู่ดี ทำไมต้องทำตัวลับๆล่อๆด้วยวะ? แน่นอนว่าแบคฮยอนจะไป แต่ไม่ได้ไปเพราะอยากเห็นหน้าเจ้าของปากกา(?)  ได้ตั๋วหนังมาฟรีๆต่อให้ต้องดูคนเดียวแบคฮยอนก็อยู่ได้สบายๆ กัปตันอเมริกาเชียวนะ!

 

 

             ใบหน้าหวานก้มลงมองเวลาในตั๋วมันเป็นเวลารอบบ่าย อีกไม่กี่ชั่วโมงหนังก็จะเข้าแล้ว คนตัวเล็กกำตั๋วหนังเอาไว้ในมือทำท่า เยส! อย่างมีความสุขอยู่คนเดียวหน้าบ้าน วิ่งไปปิดน้ำก่อนจะเข้าไปในตัวบ้านเพื่ออาบน้ำและเปลี่ยนชุด พร้อมออกล่ากัปตันสุดเท่

 

 

             นั่นคือภาพทั้งหมดที่ร่างสูงได้เห็น  เจ้าของโพสอิทตัวจริงยืนยิ้มหัวเปียกอยู่ใต้ร่มต้นมะขามป้อมนอกรั้วบ้าน ไม่ว่าแบคฮยอนจะเป็นยังไงเค้าก็มีความสุขกับมันจริงๆ น่ารักทุกอากัปกริยา มือหนายกกรอบแว่นขึ้นลูบน้ำบนหน้าคมที่ถูกสาดน้ำจากสายยางของคนตัวเล็กเมื่อสักครู่แล้วก้มลงมองตั๋วหนังในมือตัวเอง

 

 

             ตั๋วเก้าอี้ 22 ที่นั่ง  ชานยอลไปเหมามาหมดเพื่อทั้งแถวจะได้มีแค่เค้าสองคนเท่านั้น

 

 

             เค้าวิ่งออกจากบ้านไปตั้งแต่เช้านั่งรอห้างเปิดจะได้จองตั๋วก่อนใคร จองรอบบ่ายเพื่อแบคฮยอนจะได้เตรียมตัวทันทั้งๆที่ไม่รู้ว่าวันหยุดวันนี้คนตัวเล็กจะว่างหรือเปล่า อาบน้ำแต่งตัวให้หล่อที่สุดรอไปนั่งข้างกันในโรงหนังโรงยักษ์

 

 

             แต่ตอนนี้คาดว่าจะต้องกลับบ้านไปอาบน้ำใหม่แล้วล่ะ แม่งสาดกูซะเปียกเป็นหอยจมน้ำเลยครับห่า

 

 

.

.

.

 

 

             การเป็นผู้ชายมันก็ดีงี้ ชานยอลกลับบ้านอาบน้ำไม่นานก็มาถึงโรงหนังก่อนที่แบคฮยอนจะมาถึง ที่รู้แบบนั้นก็เพราะว่าเช็คทวิตอยู่ตลอดเวลา คนตัวเล็กเอาแต่ทวีตว่าเสื้อตัวไหนเหมาะกับดูกัปตันอเมริกา? มึงครับมาดูเค้านะครับไม่ได้มาแสดงเอง แหม่ 5555555555555555555555555555555555555

 

 

             มือหนายกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู ใกล้เวลาเปิดโรงแล้ว ถ้ากูลงทุนซื้อตัวทั้งแถวมาเพื่อมึงขนาดนี้แล้วมาไม่ทันกูจะตามไปข่มขืนให้บ้านพังเลยคอยดู ………………………

 

 

             เดี๋ยวเอ็งก็โดนชกอีกหรอกครับพี่ปาร์คไอ้หน้าหนอนบุ้ง

 

 

             ขายาวก้าวไปหยุดอยู่ตรงหน้าพนักงานสาวที่ยืนรอฉีกตั๋วอยู่ด้านหน้า มือหนาคว้าตั๋วเปียกชื้นในกางเกงขึ้นมาเลือกดูว่าควรนั่งตรงไหน ให้แบคฮยอนไปเป็นแถว F11 ตรงกลางพอดี ทางขวามือของแบคฮยอนก็ต้องเป็น F10 แต่ร่างสูงไม่ทำแบบนั้น เค้ากะจะนั่งตรงที่ F12 ฝั่งซ้ายมือเพราะยังไม่อยากเผยว่าตัวเองเป็นเจ้าของโพสอิทพวกนั้น เดี๋ยวถ้าความแตกขึ้นมานางเห็นโพสอิทกูอีกคงได้ฉีกทิ้งพร้อมโยนลงปี๊ปเผาพริกเผาเกลือแช่งกันพอดี

 

 

              “ แปปนะครับแฮ่  ร่างสูงยิ้มแหยๆให้พนักงานสาวคนสวย มือก็สับตั๋วเป็นไพ่ป๊อกรัวเพราะเริ่มมีคนมาต่อแถวแล้ว อีกอย่างคือหาตั๋ว F12 ไม่เจอ

 

 

             เค้าปริ้นให้ติดกันมาตั้งแต่แรกก็ดีแล้ว ดันตื่นเต้นฉีกแยกกันเป็นปึกเพราะไม่รู้จะให้แบคฮยอนใบไหน เป็นไงล่ะแม่งแยกส่วนละปลิวหายเฉย -_- แต่ก็ไม่จำเป็นอะไรแล้วเพราะให้ตั๋วกับแบคฮยอนไปเรียบร้อย จะเป็นปัญหาก็ตัวเองนี่ล่ะ สุดท้ายก็เลือกยื่น F10 ส่งไป

 

 

             ภายในโรงกว้างมืดตึบ มันก็ไม่รู้จะรีบเข้าทำไม มีเวลาฉายโฆษณาอีกตั้งเกือบสามสิบนาที ชานยอลเดินมาเรื่อยๆในความมืด มันดีจริงๆที่กลับมาใส่แว่นอีกครั้ง ไม่งั้นมืดขนาดนี้ได้หัวคะมำก่อนดูหนังแน่กู เดินมาหยุดแถว E ด้านบน F มองไปเห็นคนบางกำลังนั่งจ้องมองจอใหญ่ดูโฆษณาอยู่เงียบๆคนเดียว นี่มาแล้วหรอวะ นี่ไวกว่ากูอีกหรอวะ ไหนเห็นว่าเลือกเสื้ออยู่ไง?

 

 

             ตึก ตัก  ตึก  ตัก

 

 

             หัวใจของพี่ปาร์คทำงานไม่ปกติอีกแล้วครับ ทั้งสี่ห้องแย่งกันเต้นจ้ำบะดันเนื้อส่วนหน้าอกด้านซ้ายไม่ให้เวลาได้เตรียมตัว มือหนายกขึ้นกุมอกเอาไว้ไม่ให้ตื่นเต้นไปมากกว่านี้ ถึงจะมาแบบไม่ได้นัดกันก็เถอะ

 

 

             แต่มันก็ถือว่าเป็นการ  ดูหนังด้วยกันครั้งแรก 

 

 

             ที่ทั้งแถวจะมีเพียงเค้าแค่สองคน ...

 

 

             ไม่มีประโยชน์อยู่ดีถ้าจะทำใจนานๆ ขายาวตัดสินใจก้าวออกไปแถว F ค่อยๆเดินตรงไปหาเป้าหมาย จะทำหน้าแบบไหนดีวะ จะบอกว่าอะไรถ้าจู่ๆถูกถามว่านายเป็นเจ้าของปากกาหรอแล้วนางก็โยนปากกาแสกหน้ามา ต่อไปนี้โลกของพี่ยอลคงอยู่ยากมากพอดู

 

 

             ก้าวเข้ามาช้าๆ ... โฟกัสสายตาไปที่คนตัวเล็ก

 

 

             เค้ากำลังก้มหน้าไปอีกทางล้วงกระเป๋าเหมือนหาโทรศัพท์ ชานยอลค่อยๆยื่นมือเข้าไปจะแตะไหล่เล็ก ไม่ได้เตรียมเลยกูคำทักทายแรก ว่าไงดีวะ 

 

 

             ‘ แจ๊บแจ๊บ… ’

 

 

             “ เ -ี้ ย !!! ”

 

 

             อื้ม สัตว์โลกผู้น่ารักวิ่งว่อนไปทั่วโรงหนัง ชานยอลสะดุ้งตัวโยนเมื่อคนที่เค้าใจเต้นด้วยนั่นไม่ใช่เป้าหมายที่แท้จริง! แต่เป็นเด็กผู้ชายหน้าเหี้ยๆคนนึง แม่งทำไมกูไม่เอะใจตั้งแต่แรกวะเห็นว่าหัวเกรียน ไอ้กูก็คิดว่าแบคฮยอนไปตัดผมทรงใหม่ต้อนรับกัปตัน จะว่างั้นก็เถอะไอ้นี่มันเคี้ยวป๊อปคอร์นเสียงดังทำหน้าเอ๋อใส่ไม่หยุดเมื่อชานยอลพ่นคำอุทานออกไป

 

 

             “ มีระครับพี่ มองอยู่นั่นแหละ หน้าผมเหมือนพ่อมึงหรอ  เด็กกว่าแล้วทำปากดีเดี๋ยวกูก็เลาะฟันหน้ามาทำกิ๊บติดขนหมาแถวบ้านซะหรอก

 

 

             “ นั่งผิดแถวหรือเปล่าไอ้เปี๊ยก นี่ที่กู 

 

 

             งานนี้พี่ปาร์คไม่มีการมั่วใดๆทั้งนั้นเพราะทั้งแถวเค้าไปเหมามาแล้วไงครับ! มันจะมีคนอื่นมานั่งได้ไงในเมื่อทุกที่ถูกจองหมดแล้ว ร่างสูงยืนมองแถวเค้าไม่ได้มองผิดอย่างแน่นอน มันเป็นแถว F ที่เค้าซื้อมาจริงๆ ชานยอลพยายามถามเด็กชายหัวกะโปกที่นั่งดูโฆษณาเคี้ยวป๊อปคอร์นไม่ใส่ใจในคำพูด ด้วยความรำคาญมันเลยยื่นตั๋วหนังใบหนึ่งขึ้นมาเพื่อเป็นหลักฐาน

 

 

             F12 !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ใบที่ทำหาย !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  

 

             นอกเรื่องแปป มันจะตกใจอะไรขนาดนั่นวะ 555555555555555555

 

 

             ชัดเจนและแจ่มแจ้ง เด็กมันไม่ได้นั่งผิดที่ ถูกแบบถูกไม่รู้จะถูกยังไงเลยครับพี่น้อง ร่างสูงพยายามอธิบายว่าที่ตรงนี้เค้าเป็นคนซื้อมาเองและตั๋วก็หายไป ถ้าน้องเห็นใจในความรักมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งของพี่ได้โปรดลุกไปนั่งที่อื่น ไหนๆมึงก็เข้ามาแล้วเจ้าหน้าที่เค้าไม่ตรวจตั๋วแล้วล่ะ

 

 

              “ โห่ยพี่ถ้าผมไปนั่งทับที่คนอื่นอีกอ่ะทำแงะ? ผมเห็นตอนพี่ยื่นตั๋วนะว่ามีเป็นปึกเลย 

 

 

             แล้วมันยังไงครับ มีเป็นปึกก็เงินกูหม้ายยยยยยยยยยย?

 

 

            “ ให้ผมนั่งสักคนเหอะ ผมไม่ค่อยมีเงินมาดูหนัง  มึงไม่มีเงินดูหนังแต่มึงมีเงินซื้อน้ำซื้อขนมที่แพงกว่าค่าตั๋วอ่ะนะไอ้หน้าจิ้งจก !!! นี่เกือบสงสารละมาทำหน้าอ้อนใส่ แต่กูจะไม่สงสารก็อิตรงที่มึงนั่งเคี้ยวดังแจ๊บๆจิ้มมือถือใส่หน้ากูอ่ะครับ ต้องให้พูดไหมว่าเครื่องมึงอ่ะใหญ่กว่าเครื่องกูอีก ไม่อยากประจานตัวเอง !!

 

 

             ตั้งแต่เข้ามานี่ปาร์คชานยอลยังไม่ได้นั่งลงที่เบาะไหนเลย เค้ามัวแต่ยืนเถียงกับเด็กหัวเกรียนไม่เลิก จะไล่ไปให้ได้แต่มันก็ไม่ยอมลุก เอาอัตราการเต้นแรงของหัวใจกูคืนมาไอ้ฟัคเยอร์ฟายนาเออร์เอ้ยกูเขินกับมึงทำไมตั้งแต่แรก T _ T คนเริ่มทยอยเดินเข้าโรงมามากขึ้นแล้ว แสงไฟจากจอใหญ่สาดไปถึงประตูทางเข้า

 

 

             แบคฮยอนมาแล้ว  ชห !!!!!!!

 

 

             “ มึงจะนั่งตรงไหนก็ได้แต่ไม่ใช่ตรงนี้ เดี๋ยวปั๊ดกูลั่นหัวหลุด ลุกเร็วไอ้หำ!! 

 

 

             ป้าป !!!!!!

 

 

             ชานยอลโบกหัวเกรียนๆโยกไปหนึ่งครั้งอย่างแรง เร่งเร้าให้เด็กชายคนนั้นย้ายไปนั่งที่อื่นก่อนที่แบคฮยอนจะก้าวมาถึงแถว F มันก็จะดีมากๆถ้าไอ้เกรียนนี่มันไปนั่งไกลๆให้เค้ากับแบคฮยอนได้ใกล้ชิดแค่เพียงสอง แต่มันขยับให้มันก็ขยับแค่เก้าอี้ตัวเดียว ! แหม่เป็นพระคุณอย่างล้นเหลือเลยนะครับไอ้ฟักแฟงแตงโมชัยโยโห่หิ้วววว

 

 

             เออแต่ตอนนี้ก็เรื่องมากไม่ได้แล้ว ทำตัวปกติไปก่อนแล้วกัน 

 

 

             แบคฮยอนยกตั๋วขึ้นดูแล้วเดินตรงเข้าแถว F มาเรื่อยๆจนหยุดอยู่ตรงหน้าเด็กชายหัวเกรียน  ที่นั่งข้างกันมีผู้ชายขายาวกำลังแกว่งขาไปข้างหน้าเล่นอย่างไม่สนใจคนบนทางเดิน

 

 

             “ อ้าว!! บังเอิญจังเลยนะ ฉันมากับน้องชาย 

 

 

             มึงๆ เค้ายังไม่ได้ถามอะไรสักคำ55555555555555555555 ชายยอลเงยหน้ายิ้มกว้างให้แบคฮยอนพลางคว้าคอเด็กชายข้างๆกันมาโอบจุ้บเหม่งไปสองที บทละครบ้านๆที่ใครไม่โง่ก็คงดูออกโดยเฉพาะแบคฮยอน มันไม่เนียนเลยสักนิด

 

 

             “ อ๊ะๆ จะเดินใช่ไหม เชิญครับบบบบบ  ชานยอลแกล้งทำเป็นไม่รู้ตัวว่าขาตัวเองมันแกว่งขวางตีนคนอื่นอยู่ ทำเป็นรีบหุบเข้าใต้เบาะแล้วภายมือเชิญให้คนตัวเล็กนั่ง

 

 

             แบคฮยอนหย่อนตูดลงที่นั่งเลข 11 ก่อนจะมองไปที่นั่ง 10 ข้างขวามือก็ยังไม่เห็นมีใครมานั่ง นี่เค้าต้องนั่งติดคนบ้าที่นั่ง F12 ไปตลอดสองชั่วโมงกว่าเลยใช่ไหม? หัวทุยส่ายหน่ายๆเมื่อเห็นชานยอลแสดงบทรักจูบเหม่งเด็กชายทุกครั้งที่เค้าหันไปมอง มันจะรักอะไรกันขนาดนั้นวะถามจริง

 

 

.

.

 

 

             หนังแสดงไปครึ่งเรื่องแล้ว  เจ้าของโพสอิทก็ยังไม่มา

 

 

             แบคฮยอนคอยหันไปมอง F10 ตลอดเวลา มองคนที่นัดกันเอาไว้แต่ไม่มีวี่แววว่าเค้าจะมาเลยแม้แต่น้อย  เค้าจะมานั่งตรงนั้นได้ไงในเมื่อเค้านั่งอยู่ F12 ’ เรื่องตั๋วหนังที่ชานยอลไปกว้านซื้อมานั่นเจ้าตัวไม่ได้รับรู้อะไรด้วยเลย มีแต่ชานยอลกับไอ้เด็กเกรียนนั่นแหละที่รู้และชานยอลก็เอาแต่นั่งเท้าศอกบนที่วางแขนลอบมองหน้าคนตัวเล็กไม่เป็นอันดูหนัง

 

 

             ไม่รู้ว่านายอยากดูมันมากแค่ไหน แค่นายพูดว่า อยาก ฉันก็รีบจัดการให้ทันที

 

 

             ชานยอลไม่รู้ตัวเลยว่าเค้าพยายามเอาใจใส่แบคฮยอนแค่ไหน ทั้งๆที่อยู่ต่อหน้ากันทีไรคนตัวเล็กก็แสดงอาการไม่อยากได้มันทุกครั้ง แต่พอเป็นชายนิรนามเจ้าของโพสอิททีไรมันก็สำเร็จทุกครั้งสิน่า

 

 

             “ ขนมหน่อยไหม?  ชานยอลคว้าถังป๊อปคอร์นในมือเด็กชายข้างๆกันมายื่นพร้อมรอยยิ้มให้แบคฮยอน คนตัวเล็กที่เอาแต่มองจอส่ายหน้าให้เป็นคำตอบ ไม่ได้พูดอะไรไปมากกว่านั้น แต่ชานยอลก็ยังไม่ละความพยายาม มือหนาล้วงลงไปคว้าขึ้นมาชิ้นนึงแล้วยื่นไปตรงหน้าอีกครั้ง

 

 

             “ เอาน่าไม่มีพิษหรอก หรือต้องให้ฉันดูดๆอมๆก่อนนายจะได้มั่นใจ 

 

 

             แกมันอุบาทว์ที่สุดในโลก ชานยอลชักเอาป๊อปคอร์นกลับมาเตรียมเข้าปากตัวเองล่อคนตัวเล็ก แต่แบคฮยอนคว้าข้อมือไว้ได้ทัน

 

 

             “ ไม่ต้อง ทำไมชอบทำอะไรน่าเกลียดๆ 

 

 

             “ แต่นายอ่ะ น่ารักนะ 

 

 

             ฮิ้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว~

 

 

             หนึ่งดอกสำหรับวันนี้ ลูกหยอดของชานยอลหลุดออกมาพร้อมรอยยิ้มกว้างๆ มือข้างซ้ายยกขึ้นทำท่าไอเลิฟยูกลับไป แบคฮยอนขมวดคิ้วขึ้นทนดูความเสื่อมไม่ไหวคว้าเอาขนมในมือชานยอลกลับไปกินแก้เขินโดยไม่รู้ตัว

 

 

             “ อื้อหือ รสหวานนี่ฉันไม่ชอบ 

 

 

             “ เดี๋ยวๆ งั้นฉันขอทายว่านายต้องชอบ .. ฉัน 

 

 

             เอาไปอีกลูกติดๆกัน ชานยอลหัวเราะร่าแล้วจกป๊อปคอร์นของเด็กชายมากิน นี่มันยังไม่ได้ขออนุญาตน้องสักคำ ถือว่าเป็นค่าตั๋วหนังแล้วกันเนอะ!

 

 

             “ ผิด ฉันชอบชีสผสมเค็ม ส่วนนายน่ะ  

 

 

             แบคฮยอนละสายตาออกมาจากจอหนัง ฉากฟาดฟันกันเอฟเฟคกระจายดังโฉ้งเฉ้งหูแทบแตกแค่ไหนชานยอลกลับตกอยู่ในห้วงความรู้สึกอีกครั้ง แบคฮยอนหันหน้ามาแนบหัวทุยไปกับเบาะนิ่มแล้วยกมือป้องปากตัวเอง

 

 

             ตึก .. ตึก  ตึก  ตัก

 

 

             คนชื่อแบคฮยอนจะไม่ยอมปล่อยให้หัวใจพี่ชานยอลได้ทำงานเป็นปกติสักวันเลยใช่ไหมวะครับ ไม่ว่าจะทำท่าแบบไหนชานยอลก็มองอีกคนเป็นภาพกระต่ายตัวเล็กๆทำท่าฟุดฟิดดมดอกไม้สีชมพูน่ารักๆที่กำลังแกว่งไกวเบาๆอยู่ในสายลมทุกทีสิน่า

 

 

             โห้ยมึงนี่มโนได้ทุกสถานการณ์นะครับ!! 5555555555555555555555

 

 

             ส่วนนายน่ะ  มันจะต่อคำว่าอะไร อย่าช้าดิลูกอัณฑะกูสั่นละครับเนี่ย !!! T _ T

 

 

             “ โคตรรรรรรรรรรรรรรรเกลียด ฮ่าๆ 

 

 

             เพล้ง … #เข้าดนตรีธรณีกรรแสง

 

 

             รู้สึกเหมือนตายแล้วตายอีกตายซ้ำตายซากโดนฟาดไปซ้ายทีขวาที มันเจ็บยิ่งกว่าล้อรถบรรทุกเหยียบเข้าหน้า นี่หัวใจแทบเละบุบสลายกลายเป็นผงซักฟอกกองลงไปใต้เก้าอี้ F12 แล้วครับเออเห้ย ไม่รู้จะสาธยายยังไงในความเจ็บปวดรวดร้าวว่ะ ของแบบนี้ต้องลองเองครับ

 

 

             แบคฮยอนพูดเสร็จก็หัวเราะคิกคักเหมือนเด็กน้อยร่าเริง ชานยอลกำลังมัวแต่สนใจเศษซากหัวใจของตัวเองโดยไม่ได้สังเกตเลยว่านี่เป็นครั้งแรกที่แบคฮยอนเล่นกับเค้าและหัวเราะด้วย จะสมน้ำหน้าดีไหมล่ะ?

 

 

             ชานยอลยกมือทำท่าอกอีแป้นจะแตกก่อนจะหันไปยัดเงินใส่มือเด็กชายข้างกาย

 

 

             “ ไปซื้อป๊อปคอร์นชีสผสมเค็มมา  เออน้ำเขียวด้วยแก้วนึง 

 

 

             “ แต่พี่มีสองคนไม่ใช่ไง? 

 

 

             “ เดี๋ยวกูดูดกับมึงนี่ล่ะ ไปซื้อมาเร็วๆเดี๋ยวปั๊ดคว่ำถังแม่งทิ้ง  เหมือนจะดีที่มันใช้เด็กไปซื้อน้ำซื้อขนมเซ็ตใหม่ แต่นั่นก็ซื้อมาให้แค่แบคฮยอนคนเดียว ชานยอลตีหน้าใสแล้วตบไหล่เด็กชายให้รีบออกไปซื้อ แหม่มึงตัวแค่นี้กินไรเยอะแยะ เดี๋ยวกูช่วยๆ

 

 

             เมื่อไล่เด็กชายออกไปแล้วชานยอลก็หันกลับมาลอบมองแบคฮยอนอีกครั้ง คนตัวเล็กมีรอยยิ้มกับหนังอยู่ตลอดเวลามันคุ้มค่ามากๆกับการซื้อตัวทั้งหมดแถว ชอบ  ชอบที่จะได้มองแบคฮยอนยิ้ม  ชอบมากๆ

 

 

             ร่างสูงหันกลับไปด้านซ้ายมือตัวเองคว้าเอาสมุดเล่มเล็กเล่มนึงขึ้นมา เอนสมุดขึ้นเล็กน้อยให้พอมีแสงไฟสาดถึงหน้ากระดาษ หยิบปากกาที่เสียบอยู่มาเขียน 

 

 

              ป๊อปคอร์นชีสผสมเค็ม 

 

 

             รองลงมาจากบรรทัด  น้ำเขียว  บันทึกเล่มเล็กลายมือห่วยๆนี้เต็มไปด้วยสิ่งที่ชานยอลคิดว่าจำเป็น เค้าจดมันทุกอย่างลงไปไม่ว่าจะอยู่ในที่แบบไหนเพราะกันลืม จำไม่ได้เหมือนกันว่าตั้งแต่โตมานี่เคยทำอะไรแบบนี้กับใครหรือยัง เขียนไปก็ยิ้มไป  มีความสุขอะไรอย่างงี้หนอ

 

 

             วงเล็บรูปหัวใจดวงโตเอาไว้แล้วเขียนลงไปทั้งๆที่มองก็ไม่ค่อยจะเห็น

 

 

             “ F11 ♥ F12 ”

 

 

 

 
 

              “ อีกนิดนึงสิ จะสุดแล้ว อื้อ  ชานยอลอ๊า!! 

 

 

             แบคฮยอนตะโกนออกมาสุดเสียงด้วยความเจ็บ ชานยอลมัวแต่ลีลาท่าเยอะอยู่นั่น คนตัวเล็กขยุ้มกลุ่มผมของร่างสูงเต็มกำมือ เสียงร้องของคนตัวเล็กทำเอาชานยอลแทบหมดแรง

 

 

             “ นี่ก็สุดแล้วเนี่ยอื้อออ นายก็ช่วยฉันด้วยสิแบคฮยอน 

 

 

             ร่างสูงพูดออกมาบ้าง คราวนี้ชานยอลคงไม่ไหวจริงๆ มือหนาจับต้นขาเรียวสองข้างไว้แน่น รอบตัวมืดมากจนแทบมองอะไรไม่เห็น มีเพียงแสงจันทร์สาดกระทบลงมาเท่านั้น

 

 

             “ ช่วยอะไรล่ะ ฉันเกร็งจนเมื่อยแล้วน่ะ! เร็วๆดิจะถึงแล้ว อื้ออออ 

 

 

             แบคฮยอนเกร็งจริงอย่างที่ปากว่า คนตัวเล็กเริ่มหมดแรงกับการขยับในครั้งนี้ทั้งๆที่ตัวเองอยู่ด้านบน มือเล็กเอื้อมจนสุดแขนเท่าไหร่มันก็ยังไม่ถึงสักที

 

 

             ลูกแมวขาห้อยติดอยู่บนกิ่งต้นไม้ใหญ่ ....................................

 

 

             ไม่รู้ว่าพวกมันจะอื้ออ๊ากันทำไมนักกลางดึกริมถนนแบบนี้ ตั้งแต่หนังจบชานยอลก็ตื๊อคนตัวเล็กให้ไปเล่นเกมส์ตู้ด้วยกันยันมืดค่ำ ที่แบคฮยอนยอมไปก็เพราะว่าแบคฮยอนชอบการยิงซอมบี้ที่ตู้หยอดเหรียญสุดๆ มันเป็นอะไรที่สนุกอย่างบอกไม่ถูก มีโอกาสทั้งทีก็เล่นมันซะเลยแถมค่าเล่นคนตัวสูงก็เสนอจะออกให้ตลอดเวลา  เป็นเพราะโดนตื๊อมากๆ มันแปลกไหมที่จะเผลอใจอ่อน ? 

 

 

             ได้ยืนเล่นเกมส์ข้างกัน ได้หัวเราะที่ยิงหัวซอมบี้ตัวเดียวกัน 

 

            

             กลับมาที่เสียงเรทอาร์เมื่อสักครู่ แบคฮยอนที่ว่าออนท็อปนั้นขี่คอพี่ปาร์คเอื้อมแขนหวังจะช่วยลูกแมวตัวน้อยที่ขาไปติดกับกิ่งไม้จนตัวเองห้อยแกว่งลงมาอยู่กลางอากาศ มือเล็กจิกเข้าหัวอีกคนเป็นที่ยึดกันตก พยายามเอื้อมเท่าไหร่ก็ไม่ถึงสักทีสงสัยต้องเหยียบหัวมันขึ้นยืนแล้วล่ะงานนี้?

 

 

             เหมียวววววววว  หง่าวววววววววว งี้ …. งืด

 

 

             แมวบ้านมึงร้องงี้ปะวะ 555555555555555555555555555555555555555555

 

 

             ในที่สุดแบคฮยอนก็ช่วยเจ้าตัวเล็กลงมาได้ทัน เมื่ออุ้มเจ้าแมวน้อยขึ้นดูก็เหมือนว่ามันจะขาหักล่ะงานนี้ คนตัวเล็กที่ยังอยู่บนคอของชานยอลตอนนี้ปล่อยมือจากหัวร่างสูงเรียบร้อย อุ้มลูกแมวตัวน้อยเข้าอ้อมแขนเอาไว้เพราะอากาศยิ่งดึกก็ยิ่งหนาว

 

 

             “ เอาไงต่อล่ะนั่น 

 

 

             โป๊ก!! “ โอ๊ย!!! นายจะตบหัวฉันทำไมวะครับเนี่ย 

 

 

             ชานยอลเงยหน้าขึ้นมองถามแบคฮยอนว่าจะทำไงต่อไปกับเจ้าลูกแมว จนทุยหัวของตัวเองโขกเข้ากับเป้าคนตัวเล็ก นั่นแหละคือสิ่งต่อมาที่ชานยอลโดน มึงเงยหน้าช้าๆก็ได้แหม่คิดไรอยู่กูรู้นะ 55555555555555555555555555555555555555555

 

 

             “ บ้านนายมีผ้าพันแผลปะ? ไปบ้านนายแหละ บ้านฉันพ่อกับแม่แพ้ขนสัตว์ 

 

 

             เอ้าพ่อแม่พี่น้องได้ยินได้เห็นได้รับรู้กันถ้วนหน้านะครับ เค้าจะไปบ้านกูครับ !!! พอไปถึงก็ให้รออยู่ข้างล่างแล้วกัน จะรีบวิ่งขึ้นไปจัดผ้าปูที่นอน ………………………………..

 

 

             ไอ้สัสเค้าไม่ได้จะขึ้นห้องมึงปะ 555555555555555555555555555555555555

 

 

.

.

 

 

             และแล้วก็ถึงบ้านแสนสุข  ชานยอลชะโงกหน้าเข้าตัวบ้านกวาดตาผ่านเลนส์แว่นหนามองหามารดาผู้มีพระคุณอันสูงส่งโอ้ว่าแม่จ๋าลูกคิดถึงค่าน้ำนม #เยอะ และเป็นการดีมากๆที่แม่ไม่อยู่บ้านในเวลานี้ มันเหมาะแก่การ 

 

 

             ช่วยทำแผลลูกแมว #หราาาาาาาาาา

 

 

             “ มองอะไรไปเอาผ้าก็อตมาสิ ขอไม้บรรทัดอันเล็กด้วยนะ 

 

 

             ลืมตัวยืนมองแบคฮยอนอีกแล้วเว้ย นี่ไม่รู้จะมองทำไมนักหนาถ้าทำได้คงเขมือบว่ะ ชานยอลพยักหน้าน้อยๆรับคำสั่งก่อนจะยิ้มแล้ววิ่งหายเข้าครัวไป

 

 

             กล่องปฐมพยาบาลมึงเก็บในครัวหรอ ……….. อืมแต่ละบ้านไม่เหมือนกัน

 

 

             “ ผ้าก็อตมันเหลือแค่นี้ พอไหม?  ชานยอลนั่งยองๆลงข้างแบคฮยอนที่ก้มหน้าแหกขาลูกแมวดูรอยแผลนั่นนี่ทั่วขา นี่ถ้าไม่บอกว่าช่วยแมวอยู่กูนึกว่าจะอนาจารลูกแมวนะครับนิ

 

 

             “ ขามันก็มีแค่นี้ จะเอาไปทำไมล่ะเยอะแยะ  มือเรียวรับผ้าก็อตจากชานยอล ก้มหน้าก้มตามองอาการของลูกแมวไม่สนใจรอยยิ้มจากร่างสูงที่เอาแต่จ้องอยู่นั่น

 

 

             “ เอามามัดใจนายไง 

 

 

             พูดจบก็หัวเราะแทบจะกินหัวคนตรงหน้า ชานยอลสนุกที่แกล้งแบคฮยอนทีไรคนตัวเล็กก็ทำหน้ามุ่ยใส่หรือไม่ก็แสดงออกว่าอยากอ้วกรดหน้าคนเล่นแล้วหันกลับไปไม่ได้ทำเป็นเขินอายอย่างที่พวกขี้เขินชอบทำ #นี่มึงๆอันหลังอ่ะเข้าตัวเองนะรู้เปล่า 

 

 

             จริงๆแล้วแบคฮยอนก็เป็นภูมิแพ้เหมือนกัน แต่ก็ไมได้หนักหนาอะไรกินยานอนพรุ่งนี้เช้าก็หายดี ชอบสุดๆเลยลูกแมวตัวเล็ก สองข้อนี้ชานยอลคงไม่รู้หรอกเพราะแบคฮยอนไม่ได้บอกอะไรไป

 

 

             “ อื้มมม ปลอกคอยังไม่มี งั้นนายเป็นของฉันแล้วนะไอ้อ้วน!  ใครวะอ้วน ? ชานยอลนั่งมองแบคฮยอนทำแผลดามขาให้มันไปด้วยพูดกับแมวไปด้วย นี่ถ้าไม่ได้หลงรักนางคงคิดว่าเป็นบ้านะครับ แต่พอหลงรักแล้วก็คิดว่าน่ารักดีครับอิอิอิอิ

 

 

             “ ให้มันชื่อหมูน้อยนะ ฉันชอบ ... ชื่อนี้ แล้วก็ให้มันนอนอยู่กับนาย! ”



              เห้ยนี่เอาสรีระตัวเองมาตั้งชื่อแมวปะวะ เก็บกดในความห้อยของเหนียงใต้คางตัวเองงี้?
              55555555555555555555555555555555555555555555555555

 


 

             เป็นการพูดเองเออเองที่น่ารักที่สุดในโลก ชานยอลไม่ได้ปฏิเสธอะไรสักคำเอาแต่พยักหน้ารับ แบคฮยอนอุ้มเจ้าหมูน้อยใส่แขนไว้แล้วเกาหัวมันจนหลับไป เหมือนเด็กมากที่สุดในโลก พี่ยอลอยากอุ้มน้องแบคอีกทอดมาฟัดให้หายอยาก (จุดจุดจุด) สักที

 

 

             อืม เดี๋ยวมึงก็โดนชกหรอก …………. #ห่วงพระเอกของเรื่องมากที่สุด 555555555555555555

 

 

             ชานยอลหันหลังกลับไปอีกทางหันหลังให้แบคฮยอน หยิบสมุดเล่มเดิมขึ้นมาจด

 

 

             หมูน้อย ’

                                    

 

           ถ้าสมุดเล่มนี้หายคาดว่าชานยอลคงต้องไปกระโดดเอาหัวจุ่มส้วมตาย การจดจำอะไรของใครสักคนมันไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะบางอย่างเราอาจจะชอบไม่ตรงกัน มันจึงจำเป็นที่จะต้องจดเอาไว้เป็นการใส่ใจมากๆอย่างหนึ่ง

                                    

 

             แบคฮยอนยิ้มไม่หุบอยู่กับเจ้าอ้วนตัวน้อย วันนี้แบคฮยอนยิ้มไปกี่ครั้งแล้วนะ? ก็แค่เป็นตัวของตัวเองจนลืมสิ่งที่มันควรจะเป็น ลืมว่าตัวเองตั้งใจจะทำอะไร เป็นตัวของตัวเองให้ชานยอลได้เห็นทั้งวันเลยวันนี้ เอาแต่เผยรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะใส่อีกคน 

 

 

              นี่เค้าทำถูกหรือเปล่านะ ? 

 

 




 

_____________________________________________________

#อ่านเรื่องนี้อย่าได้คาดหวังว่าทำไมพล็อตเขว คือมันไม่มีพล็อตตั้งแต่แรกแล้วอะ

55555555555555555555555555555555555555555555555555

ตอนนี้ไม่เน้นฮา เน้นฮัก อิอิอิอิอิอิ #อะไร 

 
#สาธิตจากน้องบยอน #เวลาพี่ปาร์คหัวเราะหึๆพี่ปาร์คชอบทำหน้างี้ฮะ
55555555555555555555555555555555555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

633 ความคิดเห็น

  1. #609 media_np (@jaokha_natthanic) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 22:12
    ป๋ายอลมั้ยล่ะ 555555 โคตรป๋าอ่ะโอ้โห้ อิจฉาแบคจริม พี่ยอลเขาไม่ได้มาเล่นๆนะ ทุ่มสุดไรสุด55555555555
    #609
    0
  2. #603 oohsenoey (@oohsenoey) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 17:38
    ชานยอลน่ารักกกถึงแม้จะเสี่ยวไปหน่อย555555555555
    #603
    0
  3. #579 ❥summer (@kannarinda) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 14:48
    ทั้งฮาทั้งฟิน โอ้ย5555555555555555555 ในใจแบคต้องมีไรแน่ๆๆๆๆๆๆ อยากรู้จะแย่ล้าว ขอบคุงค่า
    #579
    0
  4. #559 min-issaree (@min-issaree) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 03:05
    แบคกำลังทำอะไร ?? ยิ่งอ่านปมยิ่งเยอะะ กรีดร้อง.
    #559
    0
  5. #538 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 02:38
    ตลก สาสสส ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #538
    0
  6. #528 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 14:55
    พ่อคนดีศรีวิลัย พ่อบุญทุ่ม ทุ่มจังเลยน้ากับแบคเนี้ย

    สงสารอิเด็กนั่นจังอ่ะ โดนโบกไปกี่รอบละ 555555555555

    เอาซะฟินเลย ที่ไหนได้ช่วยลูกแมว /ยิ้มอ่อน
    #528
    0
  7. #492 `ตูดหมึก (@pangziiz7755) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มีนาคม 2558 / 01:26
    ชานยอลจงสู้ต่อไป
    #492
    0
  8. #463 _;;TheQueenDevill:3 (@alohaolala) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มกราคม 2558 / 23:37
    ขรรมอิเด็กหัวเกรียนแป๊ป 555555555 คือชยอลทุ่มทุนมากกกก มุ้งมิ้งด้วยจดจำทุกรายละเอียดของแบค -////-
    #463
    0
  9. วันที่ 8 มกราคม 2558 / 06:14
    5555 เป็นห่วงพระเอก
    #449
    0
  10. #382 Ardom Juntarakhantee (@chanchon99) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 00:59
    เขินน
    #382
    0
  11. #361 Beaoutwy (@thawinee-39) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 21:56
    อ่าวเห้ยชารยอลมันเป็นไรว้ะ เจ็บไข่จนยืนไม่ไหวหรอ
    #361
    0
  12. #360 Beaoutwy (@thawinee-39) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 21:29
    ปาร์คบุญทุ่ม
    #360
    0
  13. #329 NoeyBaek (@noeynoeybb) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2557 / 12:52
    อิพี่ปาร์คแม่งเหมือนคนบ้าาาา ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #329
    0
  14. #279 namnamm*DH (@onlyonly13-super) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 08:55
    หยอยช่างเป็นพ่อบุญทุ่มจริงๆ 555
    #279
    0
  15. #191 babygilx61_ (@astist) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 19:37
    หมูน้อย55555555555555555555555555
    #191
    0
  16. #150 ´ น้องแบคแมน๏ (@secretauy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 21:20
    พี่ชานแอบละมุนนะจ่ะ
    จำทุกรายละเอียดดดด
    ><
    #150
    0
  17. #138 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 19:47
    น้องชายแกไปไหนแล้วอ่ะชานยอล
    #138
    0
  18. วันที่ 28 เมษายน 2557 / 18:51
    ชานยอลกากมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    55555555555555555555555555555555

    คือมรึงไปหาเรื่องน้องเค้าไมวะ?ถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถ

    เฆือกทำตั๋วหายเองปะวะสาสสสสสสสสสสสสสสสสสสส-0-

    หมูน้อยของพ่อยอลกับแม่แบค อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย><
    #120
    0
  19. #101 ยูสเซอร์?แลม. (@benzxd) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2557 / 13:23
    หมูน้อย ? -..- อืมตั้งชื่อตามตัวตัวเองสินะ55555555555555
    #101
    0
  20. วันที่ 20 เมษายน 2557 / 22:53
    พี่ปาร์คบ๊ะ!โดนแฉซะแล้ว-,-
    #88
    0
  21. #83 Ran Koray (fayefur) (@fayefur) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 10:02
    เหมาตั๋วหนัง นับถือ
    #83
    0
  22. #81 .ipchs (@supershow2) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 23:42
    สงสารไอเด็กนั่น คือแบบGuผิดอะไรรรร 
    55555555555555555555555555555555.
    พี่ชยอลเรื่องนี้โครมุ่งมั่น นี้กะเอามาเป็นแม่ของลูกเลยป่ะหว่?
    55555555555555555555555555555555555.
    ขรรมตอนพี่ชยอลบอกชื่อหมูน้อย
    เอาสรีระอิแบคมาวัด หราาาาา
    555555555555555555555555555555

    #81
    0
  23. #75 fan_noname (@ravi-pear) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 17:48
    อยากมีโมเม้นท์นี้... TT
    #75
    0
  24. #70 kawalijung (@kawwink) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 14:27
    เอิ่ม..ไรท์ค่ะ ให้3คำ. กู โครต ฮา. ชอบๆๆชอบทุกอย่างในเรื่องนี้สนุกสุดทีนไปเลยไรท์
    #70
    0
  25. #64 หลงคนหูกางงง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 06:30
    ขำอิเด็กหัวเกรียนมาก5555555

    พี่ปาร์คมีจงมีจุ๊บหัวให้ดู

    คือหลงชานยอลแปป

    ให้ทุกอย่าง อยากได้อะไรก็หามาให้

    งื้อออ หลงอะ55555

    ตกลงคืออิหมูน้อยจะช่วยชักพาความรักหรือไม่
    #64
    0