Once in a blue moon -- winten

ตอนที่ 8 : 七

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 737
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 156 ครั้ง
    13 ม.ค. 63

            

 

 

 

 

 

            บรรยากาศกระอักกระอ่วนเข้าปกคลุมอากาศทางชั้นสองตอนบน ยังไม่มีรายงานว่าเกิดปรากฏการณ์เมฆครึ้มหรือฝนฟ้าคะนอง ผู้ประกาศข่าวหลีหย่งชินขณะนี้ติดตามสถานการณ์อยู่กับผู้ชมทุกท่าน 

 

            แม้ในสมองยังมีแก่ใจมาเล่นมุกตลก แต่ในความเป็นจริงคือเริ่มเครียดจนเหงื่อผุดซึมตามไรผม เกี่ยวกับจางไจ้เสวียนผู้นี้ เขามีความเข้าใจต่อเรื่องราวแค่เพียงเล็กน้อย อีกทั้งจากความรู้สึกตกค้างซึ่งสัมผัสได้จากในความฝัน คนผู้นี้ยังเป็นคนที่หลีหย่งชินคนเก่ารักด้วยใจจริง ไม่รู้ว่าหากสะบั้นบุพเพของทั้งคู่ องค์ชายสิบจะโกรธเคืองตนเองหรือไม่

 

            แต่ทุกสรรพสิ่งบนโลกย่อมมีหนทางเป็นของตัวเอง

 

            “ท่านพี่ อยู่ดีๆท่านก็เดินหายไปไหนไม่รู้ ข้าตกใจยิ่ง”

 

            เสียงหวานของสตรีดังขึ้นที่ด้านหลัง ท่าทางเง้างอนเล็กน้อยยามสนทนากับจางอ๋องซื่อจื่อ ดวงตาที่จ้องมองมาที่ชินอ๋องฉายแววลุ่มลึกอ่านไม่ออก

 

            มีเสียงเหมือนระเบิดดังก้องกังวานอยู่ในหัวชินอ๋อง

 

            จางไจ้เสวียนผู้นี้แต่งงานแล้ว!!!

 

            เขาลืมไปได้อย่างไร จุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง คราแรกที่ได้ยิน จางอ๋องซื่อจื่อผู้นี้กำลังจะแต่งภรรยา เวลาผ่านมาหลายเดือนแล้วนับตั้งแต่ตอนนั้น งานวิวาห์คงจัดตามกำหนดการเดิม บัดนี้ชายคนนี้เป็นสามีของผู้อื่นไปแล้ว

 

            เฮ้อ ขอโทษด้วยองค์ชายสิบ คนผู้นี้สาบานว่ารักมั่นเพียงท่าน แต่ไฉนกลับแต่งงานให้ผู้อื่น ยามนี้เขาเป็นของผู้อื่นแล้ว สายใยของท่านกับเขา ให้ข้าเป็นผู้ช่วยตัดสะบั้นให้ขาดเถิด

 

            “ขออภัยจางอ๋องซื่อจื่อ ข้านอนเจ็บป่วยมานานหลายเดือน ยามนั้นมีเพียงไม่กี่คนที่มาเยี่ยมเยือน ผู้ใดที่ไม่ได้มา ข้าย่อมลืมเลือนเป็นธรรมดา”

 

            “เจ้าฟังข้าก่อน ตอนนั้น...”

 

            ก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดอะไรออกมาแล้วทำให้เรื่องราวยากแก้ไข เขารีบเอ่ยตัดบท “เรื่องราวแต่หนหลังก็เหมือนสายน้ำที่ไหลผ่าน ไม่อาจย้อนคืนกลับมาได้อีกแล้ว”

 

            “เช่นนั้น....ข่าวลือนั่นก็เป็นความจริงสินะ” จู่ๆจางไจ้เสวียนใบหน้าก็แข็งกระด้าง นึกถึงถ้อยคำนินทาที่เพิ่งได้ยินมายามนั่งอยู่ในหอสุ่ยเล่อ ในใจยากจะเชื่อว่าเป็นความจริง 

 

            “นั่นองค์ชายสิบกับท่านแม่ทัพต่ง เป็นความจริงหรือนี่!” ชนชั้นสูงคนหนึ่งแอบกระซิบกระซาบกับสหายของตน เสียงไม่ดังพอให้ผู้ที่เข้ามาใหม่ได้ยิน แต่ผู้ที่อยู่โดยรอบกลับได้ยินอย่างชัดแจ้ง

 

          “เป็นอย่างไรเล่า พวกเจ้าไม่เชื่อข้า เห็นว่าต่งซือเฉิงผู้นั้นเป็นแม่ทัพมีชื่อเสียง อีกทั้งไม่มีนิสัยเจ้าชู้เฉกเช่นคุณชายเจ้าสำราญทั่วๆไป จึงคาดเดาว่าเป็นไปไม่ได้ ที่แท้ พวกเขามีสัมพันธ์ลับกันจริงๆ!”

 

          “ยามได้ยินครั้งแรกข้าย่อมคิดว่าเป็นข่าวลือส่งเดช เห็นทีว่าจะมีมูลความจริง”

 

          “คราแรกข้าก็ไม่เชื่อเช่นกัน แต่ยามนี้กลับเข้าใจ องค์ชายสิบผู้นั้นโฉมงามเหลือหลาย” หลังจบประโยค รอบกายพลันเงียบงัน สายตาสหายที่จ้องมองมาแปลกๆทำให้เจ้าตัวกระแอมไอเบาๆก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อสนทนาไปอย่างไม่แนบเนียน

 

            “ข่าวลืออันใด?” ข่าวลือขององค์ชายสิบผู้นี้มีมากมายเกินกว่าจะนับ ไม่บอกว่าเรื่องไหนจะตอบโต้ถูกหรือ

 

            “ก็เรื่องเจ้ากับ!...”

 

            จางไจ้เสวียนไม่ได้เอ่ยจนจบ พึงสงวนท่าทีรักษาภาพลักษณ์ของราชวงศ์ แต่สายตากลับสื่อความหมาย มองไปมาระหว่างแม่ทัพพิทักษ์อุดรกับชินอ๋องผู้ที่ได้รับราชโองการไปประจำอยู่ด่านชายแดน

 

            มีข่าวลือเช่นนั้นด้วยเรอะ ส่วนจะเป็นข่าวลืออะไรนั้น เขาที่มีอาชีพเก่าเป็นไอดอลคนดังย่อมเดาออกได้เจ็ดส่วน

 

            ไม่พ้นเรื่องรักๆใคร่ๆสินะ!

 

            “ข้ากับซือเฉิงหรือ....พวกเราสนิทสนมกันเป็นอันมาก เขาเป็นแม่ทัพ ส่วนข้าดูแลกองกิจทั่วไปในกองทัพ พวกเราย่อมมีเรื่องให้คุยกันทุกคืน

 

            แม่ทัพพิทักษ์อุดรตัวแข็งทื่อตั้งแต่ได้ยินคำเรียกชื่อของตนเองมาจากปากของอีกฝ่าย โดยเฉพาะคำที่สื่อความนัยสองแง่สามง่าม ชินอ๋องก็เอ่ยออกมาได้เสียงหวานเป็นพิเศษ 

 

            โดยไม่ได้สนใจอาการผิดปกติของท่านแม่ทัพ อดีตไอดอลที่เคยเรียนการแสดงมาบ้างก็บรรเลงละครต่อ “เฮ้อ ดูสิ เป็นเพราะข้าแท้ๆ ท่านแม่ทัพเลยต้องเหน็ดเหนื่อยจนซูบผอมลงขนาดนี้ ซือเฉิง เจ้าทานน้ำแกงชามนี้สิ ช่วยบำรุงกำลังดีนัก”

 

            ชินอ๋องที่ก่อนหน้านี้ตักอาหารกินอย่างไม่สนใจใครหน้าไหน บัดนี้กลับตักอาหารให้อีกฝ่ายอย่างเอาใจใส่ หางตาเหลือบมองแขกไม่ได้รับเชิญ โอ้ หน้าดำหน้าแดงไปหมดแล้ว!

 

            “ท่านพี่ น้องว่าเรากลับจวนกันเถอะเจ้าค่ะ อย่าได้รบกวนเวลาของท่านอ่องกับท่านแม่ทัพเลย”  ไม่เสียแรงที่เป็นสตรีแข็งแกร่งผู้หนึ่ง ในใจชินอ๋องก็ให้ชื่นชม สามีออกอาการหึงหวงกับชายอื่น ยังคงต้องทำเป็นสงบเยือกเย็น เรื่องเช่นนี้กี่ยุคกี่สมัยสตรีก็น่าสงสารอยู่ดี

 

            “ขอบคุณฮูหยิน ขออภัยที่ไม่ได้ไปร่วมงานมงคล หากมีโอกาสข้าจะส่งของขวัญไปแสดงความยินดี” 

 

            “ขอบพระทัยเพคะท่านอ๋อง”

 

            จางไจ้เสวียนแม้ไม่อยากจากไปทั้งอย่างนี้ แต่เมื่อคำนึกถึงหลายสิ่งหลายอย่าง จึงยอมล่าถอยไปก่อนชั่วคราว 

 

            “ท่านแม่ทัพ เมื่อสักครู่ต้องขออภัยด้วย หากท่านมีสิ่งใดที่ประสงค์ โปรดบอกข้า ข้าจะชดเชยให้อย่างดีแน่นอน”

 

            “อืม”

 

            เห็นแม่ทัพต่งไม่ติดใจเอาความก็ให้โล่งอก ไม่ได้สังเกตสักนิดว่ายามตักอาหารท่านแม่ทัพมือแข็งทื่อ ยามออกจากหอสุ่ยเล่อการเดินก็แข็งทื่อ สติหลุดลอยไปไกล ยังหาทางกลับไม่เจอ

 

            เหล่าทหารที่เห็นเรื่องราวทั้งหมดต่างถอนหายใจ ท่านแม่ทัพของพวกเราช่างน่าขายหน้าเหลือเกิน

 

 

 

 

 

 

            หลังผ่านมื้ออาหารที่มีเรื่องราวให้ระทึกใจ ก็เป็นคราวของจุดประสงค์ในการเข้ามาในตัวเมืองครั้งนี้ จากที่โม่ไท่อีเคยกล่าว ชินอ๋องมีหน้าที่ดูแลตรวจสอบจำนวนเสบียงของกองทัพ ต่งซือเฉิงเรียกหัวหน้ากองเสบียงมาสอบถาม ได้ความว่ายังไม่ได้มีผู้ใดโดยเฉพาะมาดูแลจัดการเรื่องนี้ จึงรับเรื่องมาจัดการ นั่งครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ กว่าจะรู้ตัว สองขาก็ก้าวเดินมาหยุดที่กระโจมที่ประทับเสียแล้ว

 

            ใครใช้ให้เขารู้สึกผิดกับอีกฝ่ายเล่า

 

            ยามพบหน้ากันครั้งแรก กลับมีเรื่องราวให้เข้าใจผิดกันมากมาย หากเปลี่ยนเป็นตนเอง มีบุรุษผู้หนึ่งมาพูดจากับเขาเช่นนั้น เขาคงจะชักกระบี่ขึ้นฟันทันทีเลยกระมัง แต่อีกฝ่ายกลับทำแค่เพียงสะบัดหน้าใส่ ราวกับเจ้าขาว แมวน้อยตัวหนึ่งที่เขาเคยเลี้ยงไว้ ยามไม่พอใจมันก็จะสะบัดหน้าเดินหนีไปเช่นเดียวกัน

 

            “ท่านแม่ทัพให้เกียรติมาเยือนร้านของข้า มีสิ่งใดให้รับใช้หรือขอรับ” เถ้าแก่ร้านขายผักที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง เมื่อเห็นแขกสูงศักดิ์ก็รีบออกมาต้อนรับ

 

            “เถ้าแก่ ท่านนี้คือชินอ๋อง ต่อไปหากกองทัพมาซื้อเสบียงจากทางร้าน รบกวนอำนวยความสะดวกให้ด้วย”

 

            เมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายคือชินอ๋องก็รีบลนลานทำความเคารพ “ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง”

 

            ชินอ๋องที่บัดนี้ไม่ว่างงานแล้วก็เข้าใจจุดประสงค์งานในครานี้โดยทันที หน้าที่ดูแลตรวจสอบคงจะเป็นอะไรที่คล้ายๆกับการตรวจสอบบัญชีล่ะมั้ง  ประเภทดูว่าซื้อมาเท่าไหร่คงเหลือเท่าไหร่ เพียงพอหรือไม่ มีการทุจริตขั้นตอนใดหรือเปล่า ฟังดูไม่ยาก แต่คนไม่มีทั้งประสบการณ์และความรู้จะเอาปัญญาที่ไหนไปทำ 

 

ให้เก่งกล้าสามารถหรือหวังพึ่งดวงที่โคตรจะดีเหมือนพระเอกนิยายน่ะหรือ เขาเป็นไอดอลนะไม่ใช่ศาสตราจารย์หรือทหารชาญศึกมาจากไหน ไม่มีทั้งความรู้และดวงก็ไม่ค่อยจะดี คนดวงดีที่ไหนทะลุมิติย้อนเวลามาโดนโบยจนหลังลายกันน่ะหา ก่อนจะได้สร้างผลงาน เกรงว่าหัวน้อยๆของเขาจะได้หลุดออกจากบ่าก่อนน่ะสิไม่ว่า

 

            “แฮ่ม ขอข้าสนทนากับท่านแม่ทัพตามลำพังสักครู่”

 

            ขันทีน้อย องครักษ์ซูและเหล่าทหารมองหน้ากันเล็กน้อย พยายามจะไม่คาดเดาสิ่งใด 

 

            แต่ที่นี่มันร้านขายผักนะ พวกท่านละเว้นสักหน่อยเถิด!

 

            ชินอ๋องย่อมไม่ทราบความในใจของผู้ใดทั้งสิ้น จับชายเสื้อท่านแม่ทัพ พาเดินหลบมุมสุมหัวกระซิบกระซาบ

 

            “ท่านแม่ทัพ ข้าไร้สามารถ เกรงว่าภาระอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ข้าคงรับไว้ไม่ไหว!”

 

            ต่งซือเฉิงผู้รังเกียจสัมผัสจากผู้คนที่สุดก้มมองชายแขนเสื้อที่ถูกกระตุกเงียบๆ ไม่ได้ว่ากล่าวอันใด

 

            “ข้าขอร้องท่าน ไม่เห็นแก่ข้าก็เห็นแก่กองทัพของท่านเถิด ฝากไว้ในมือข้าเช่นนี้ อนาคตอาจแหลกสลายคามือก็เป็นได้!”

 

            “.......” 

 

            “ได้โปรดเถิดนะ”

 

ชีวิตก่อนสิ่งที่เขาถนัดที่สุดก็คือการใช้รูปโฉมของตนเป็นอาวุธ ดวงตากลมโตช้อนมองแบบน่าสงสาร น้ำตาคลอเล็กน้อยแต่ไม่ถึงกับจะหยดออกมา กระบวนท่านี้เรียกว่านารีพิฆาต ขอเพียงเป็นเหล่าแม่ๆ พี่สาวน้องสาว แฟนสาวทั้งหลาย ได้เห็นได้ยิน ร้อยทั้งร้อยใจอ่อนยวบยาบเป็นขี้ผึ้งเหลว แต่ลองใช้กับผู้ชายดูก็ไม่เสียหาย

 

บังเอิญต่งซือเฉิงก็มีสิ่งที่แพ้ทางโดยธรรมชาติอยู่เช่นกัน กระบวนท่านี้นับว่าจู่โจมลงบนจุดที่อ่อนนุ่มที่สุดในหัวใจเข้าอย่างจัง

 

แต่ท่านแม่ทัพไม่เสียทีที่เป็นท่านแม่ทัพ ยังคงมีมาดของชายผู้นำกองกำลังทหารนับหมื่น แต่ความเยือกเย็นสุขุมที่ปกติมีไว้ใช้ในสนามรบนำออกมาใช้เช่นนี้ช่างเสียของดีจริงๆ

 

“ราชโองการไม่อาจฝ่าฝืนได้ ความลำบากใจของท่านข้าทราบแล้ว เพียงแต่ไม่อาจทำตามที่ท่านร้องขอได้”

 

“สักนิดก็ไม่ได้หรือ” ลูกไม้ออดอ้อนอันใดยามนี้เรียกว่างัดออกมาใช้อย่างเร่งด่วน แม่ทัพผู้นี้ใจแข็งยิ่ง

 

“หน้าที่ไม่อาจละเลย แต่...หากท่านต้องการคำแนะนำ ข้าก็ไม่ขัดข้องที่จะมอบผู้ช่วยให้ท่านคนหนึ่ง” 

 

“จริงหรือ! เป็นผู้ใด” คนที่ก่อการสำเร็จยิ้มจนหน้าบาน

 

“กุนซือเฉียน”

 

ชินอ๋องหุบยิ้มทันควัน

 

“ท่านกุนซืองานยุ่งยิ่งนักเกรงว่าคงจะไม่มีเวลาให้ตัวไร้ประโยชน์อย่างข้า” ดังนั้น เปลี่ยนคนอื่นมาซะเถอะ เอาหมูเอาหมา ไม่เอากุนซือเฉียน!

 

“หากข้าสั่ง เขาย่อมต้องมีเวลาช่วยท่านอย่างสุดความสามารถ มิต้องกังวล”

 

อันใดที่เรียกว่าทุ่มหินทับเท้าตัวเอง ชินอ๋องนับว่ารู้ซึ้งในที่สุด

 

 

 

 

 

ค่ำคืนนั้น หลังจากตระเวนฝากฝังตัวเองกับร้านค้าที่ซื้อขายแลกเปลี่ยนกับกองทัพ ชินอ๋องอ้างว่าตนไม่สบาย ขอตัวกลับจวนอ๋องไม่ขอกลับค่าย ท่านแม่ทัพย่อมไม่บังคับให้ท่านอ๋องต้องค้างแรมที่ค่ายทหาร กระโจมที่พักแม้สะดวกสบาย แต่ก็ทำอะไรหลายๆอย่างได้ไม่สะดวกนัก อีกทั้งใกล้เวลาเคลื่อนพลขึ้นเหนือเข้าไปทุกที ควรจะให้เวลาชินอ๋องได้เตรียมตัวสั่งการงานในจวนถึงจะถูก สองสามวันนี้จึงไม่ต้องเข้าไปที่ค่ายทหารนอกเมืองอีก

 

มิคาดกลับพบแขกที่คุ้นเคยมาคอยท่าอยู่ที่จวน

 

“น้องสิบ เจ้าสบายดีหรือไม่ มาให้พี่ดูใกล้ๆเสียหน่อยเถิดนะ”

 

องค์รัชทายาทบราค่อนที่ทนคิดถึงน้องชายผู้นี้ไม่ไหวแล้วนั่นเอง

 

 

 

 

 

TBC.

ประโยคจริงๆในใจ : มาให้พี่หอมหน่อย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 156 ครั้ง

369 ความคิดเห็น

  1. #366 Kawaikuta (@kawaikuta) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:52

    องค์รัชทายาทบราค่อนยังคงรักน้องยืนหนึ่งเสมอค่ะ!

    #366
    0
  2. #355 __sunandmoon96 (@__sunandmoon96) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 00:46
    ขำนารีพิฆาต5555 แม่ทัพจะทนไหวสักแค่ไหน

    // องค์รัชทายาทก็คือรักน้องสุด555
    #355
    0
  3. #344 tigerkookie (@tigerkookie) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 03:45
    ท่านแม่ทัพน่ารักมากกก
    #344
    0
  4. #335 FUTA HAYATO (@freze) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 01:01
    55555555 บราค่อนมากก
    #335
    0
  5. #328 นี่เราวาย (@mayparadise) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 18:18
    องค์รัชทายาท รัหกลงน้องสิบจริงๆ555
    #328
    0
  6. #321 PopCorneiei (@PopCorneiei) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 14:09
    รักน้องจริงๆ5555555555
    #321
    0
  7. #307 JJBE13 (@JJBE13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 10:45
    หลุดขำประโยคความในใจหนักมาก
    #307
    0
  8. #306 JJBE13 (@JJBE13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 10:45
    หลุดขำประโยคความในใจหนักมาก
    #306
    0
  9. #276 mytenn (@mytenn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 09:58
    เอ็นดูทั้งชินอ๋องทั้งแม่ทัพ ชินอ๋องตีกับกุนซือเฉียนแน่!
    #276
    0
  10. #267 227onfire (@227onfire) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 08:18
    ท่านแม่ทัพเสียอาการหนักมาก
    #267
    0
  11. #259 _jully_P🌼 (@chamalikkikkak) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 22:06
    อ้อนเก่งงงมันน่าบีบนักนะชินอ๋อง ท่านแม่ทัพอย่ามีพิรุธสิคะ!!อย่าเสียอาการเด็ดขาด!!
    #259
    0
  12. #255 mmmmmmm126 (@mmmmmmm126) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 15:38
    บราค่อนรักน้องจัดๆ555555
    #255
    0
  13. #246 youarehndw. (@kpmandpnr) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 05:21
    พี่แทย๊งงง TT น้องสิบน่ารักกก
    #246
    0
  14. #221 iminmilan (@iminmilan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 18:06
    กำลังเขิน เจอองค์รัชทายาทบราค่อนเข้าไปก็ขำเลยอะ เอ็นดู คงคิดถึงเขามาก
    #221
    0
  15. #210 Satan girl (@0877850357) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 16:09
    รัชทายาทบราค่อน 55555
    #210
    0
  16. #198 +Ayame+ (@m_a_y_1_3) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 10:59
    ชอบจังหวะของเรื่องนี้มาก มีอะไรให้ตามตลอดด
    #198
    0
  17. #197 bawbawwawy (@appleface-0-) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 10:57

    เอาจริงแม่ เขินพี่แทยงมากอุดปากกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด หลงน้องขนาดนี้รักน้องขนาดนั้นแงงงงงง //ในส่วนของแม่ทัพนะคะคือตายเพราะลูกอ้อนไปเลยจ้าาา55555 แพ้เขาทุกทางแล้วนะเราอ่ะ

    #197
    0
  18. #185 vweezer (@flybb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 02:41
    ท่านอ๋องสมกับที่ยุคปัจจุบันเป็นไอดอล ฮอตมากกก ใครๆก็อยาดเจอ555555
    #185
    0
  19. #177 MinsMe (@middleway) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 01:46
    คือดียยยยยย์ ดีมากกกกกก ฮืออออออ ㅠㅠ
    #177
    0
  20. #170 tyttytbw (@tyttytbw) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 22:39
    เอ็นดูท่านแม่ทัพต่งโดนอ้อน555
    #170
    0
  21. #169 ขนม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 22:21

    แม่ทัพต่งเขินเหรอจ๊ะ

    #169
    0
  22. #164 Quinta (@Quinta) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 21:30
    เอ็นดูความท่านแม่ทัพแพ้ทางมาก ฮือออ ชินอ๋องน่ารักขนาดนั้นอ่ะเนาะ แต่แบ่บ555555 องค์รัชทายาทคือรักน้องมาก ว้อย55555555 ยอมใจความมาหานี้เลย555555555
    #164
    0
  23. #163 กินดุ (@KiHae_KyuMin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 21:12
    รัชทายาท​รักน้องสิบสุดหัวใจอ่ะ555555
    #163
    0
  24. #156 Sha (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 19:25

    ชอบบบบบ ท่านแม่ทัพพ 555 องค์รัชทายาทคือห่วงน้องมาก55

    #156
    0
  25. #151 DoubleBam_ (@lucky175176) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 12:44
    ท่านแม่ทัพเสียอาการนะเพคะ
    #151
    0