กุหลาบรัตติกาล (เฮอร์ไมโอนี่~~เดรโก)

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 ของที่ไม่ได้คืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    13 มี.ค. 59

 

                เฮอร์ไมโอนี่หายใจไม่ออก มือของเธอที่เคยทุบตีมัลฟอยหยุดนิ่งตกลงข้างลำตัว กระเป๋าหนังสือที่ไพล่อยู่ที่ไหล่ขวาไถลร่วงลงกับพื้น เธอหมดแรงที่จะต่อต้านเด็กหนุ่ม มัลฟอยสังเกตอาการของเธอได้ดี เขาถอนริมฝีปากของเขาออกจากริมฝีปากของเธอ เฮอร์ไมโอนี่รีบผละออกจากตัวมัลฟอยอย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่แดงก่ำราวกับคนเป็นไข้ ลมหายใจเหนื่อยหอบ และเข่าอ่อนหมดแรง ทำให้มัลฟอยรู้ได้เลยว่า เธอไม่เคย 'จูบ' กับใครแบบนี้มาก่อน แม้ความรู้สึกดีใจจะมีอยู่ลึกๆ แต่มัลฟอยก็ไม่ได้แยแสมันเท่ากับความรู้สึกสะใจที่ได้เห็นสีหน้าของเฮอร์ไมโอนี่ราวกับคนจะร้องไห้

 

"สะ..."เฮอร์ไมโอนี่พูดติดขัด ในขณะที่กำหมัดแน่น "สะ..."

"อะไรเกรนเจอร์"มัลฟอยเลิกคิ้วกวนๆ

"สารเลว" "พลั่ก!" เฮอร์ไมโอนี่พูดด้วยเสียงอันดังก้อง และเหวี่ยงหมัดชกไปที่ใบหน้าของเขาเต็มแรง ก่อนจะรีบวิ่งหนีไปอย่างเร็วที่สุด โดยไม่ได้สนใจเลยว่ามัลฟอยจะตามมาหรือไม่ รู้เพียงแค่ว่าเธอจะไม่ยอมเฉียดเข้าใกล้คนนั้นๆอีกเด็ดขาด

 

"ยัยบ้าเอ้ย..." มัลฟอยสบถหลังจากที่เฮอร์ไมโอนี่วิ่งหนีไปแล้ว แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยกมือแตะที่ริมฝีปากและอมยิ้มอย่างพึงพอใจ

 

ที่ห้องโถงใหญ่

 

"ไปไหนมาเฮอร์ไมโอนี่"รอนถามทันทีที่เฮอร์ไมโอนี่หย่อนตัวนั่งลงที่โต๊ะกริฟฟินดอร์ แต่เธอไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะตอบคำถามใครทั้งนั้นจึงได้แต่นั่งลงเงียบๆ และไม่พูดอะไรกับใคร รอนมองเธออย่างแปลกใจ เขาเอี้ยวตัวไปกระซิบกับแฮร์รี่

"ฉันว่าเธอดูแปลกๆนะแฮร์รี่"แฮร์รี่ชำเลืองมองเฮอร์ไมโอนี่ตามำพูดของรอน เธอมีสีหน้าบึ้งตึ้งในขณะที่กำลังมองหาอะไรบางอย่าง

"นั่นสิ คงอารมณ์ไม่ดีมั้ง"เสียงพร่นลมหายใจพรืดด้วยความหงุดหงิดของเฮอร์ไมโอนี่ ทำให้ทั้งรอนและแฮร์รี่หยุดกระซิบกระซาบและหันไปจ้องหน้าเธอ

 

"กระเป๋าหนังสือของฉันล่ะ"เฮอร์ไมโอนี่ถามเสียงแข็ง รอนกับแฮร์รี่สบตากันงงๆ

"เราจะไปรู้ได้ยังไง มันควรจะอยู่กับเธอไม่ใช่หรอ"รอนตอบหงุดหงิด เฮอร์ไมโอนี่ทำตาโตเหมือนจะนึกอะไรออก

"แฮร์รี่ รอน!"เธอทำเสียงตกใจ

"อะไร!"เพื่อนทั้งสองถามพร้อมกัน โดยไม่เข้าใจเลยว่าเฮอร์ไมโอนี่ตกใจทำไม

"ฉันลืมมันไว้ที่เรือนกระจก!"

 

เวลาต่อมา ทั้งแฮร์รี่ รอน และเฮอร์ไมโอนี่ พากันลงไปที่เรือนกระจก เฮอร์ไมโอนี่ลากเขาทั้งคู่ให้มาเอากระเป๋าหนังสือด้วยกันกับเธอ ซึ่งเป็นที่แปลกใจอยู่ว่าทำไมเธอต้องให้พวกเขาลงมาที่เรือนกระจกด้วย

"เฮอร์ไมโอนี่...ทำไมเธอมาหาตรงนี้ล่ะ เธอไม่ได้ลืมมันไว้ในชั้นเรียนหรือไง"รอนถามอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นเฮอร์ไมโอนี่มาหากระเป๋าของตัวเองในบริเวณทางเดิน แทนที่จะเป็นในชั้นเรียนสมุนไพรศาสตร์

"มันน่าจะอยู่แถวนี้นี่"เฮอร์ไมโอนี่พึมพำกับตัวเอง ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ยินที่รอนถามเลยด้วยซ้ำ

 

"เธอแน่ใจหรอว่าเธอวางมันไว้แถวนี้"แฮร์รี่ถามอย่างสงสัย เฮอร์ไมโอนี่หลบตาอย่างมีพิรุธ

"ใช่ ฉันวางลืมไว้แถวๆนี้ล่ะ"เธอตอบเบาๆ "หรือว่า..."เฮอร์ไมโอนี่ทำหน้าเหมือนกับนึกอะไรออก เธอกัดริมฝีปากตัวเองอย่างเจ็บใจ เพราะรู้แล้วว่าใครเป็นคนหยิบกระเป๋าของเธอไป 

'มัลฟอย แน่นอน'

 

"ถ้าอย่างงั้นก็กลับกันเถอะ ฉันว่าคงมีคนหยิบเอาไปเพื่อที่จะคืนเธอแล้วล่ะ"แฮร์รี่พูด เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้า

"ไม่มีทาง"เฮอร์ไมโอนี่บอกอย่างมั่นใจ ถ้าการสันนิษฐานของเธอไม่ผิดแล้วล่ะก็ การที่จะได้กระเป๋าของเธอคืนคงมีโอกาสเท่ากับ 0.0001% หรือพูดง่ายๆก็คือไม่มีความเป็นไปได้เลยแม้แต่นิดเดียว

 

ทั้งสามเดินกลับมายังห้องนั่งเล่นรวมกริฟฟินดอร์ เฮอร์ไมโอนี่ยังคงมีสีหน้าเป็นกังวล เพราะตำราเรียนของวันนี้รวมทั้งไม้กายสิทธิ์อยู่ในกระเป๋าทั้งหมด ถึงแม้ว่าแฮร์รี่และรอนจะปลอบเธอว่าต้องมีคนเอากระเป๋ามาคืนให้เธอแน่ๆ แต่นั่นเพราะพวกเขาไม่รู้ ว่าจริงๆแล้วคนที่เอากระเป๋าของเธอไปคือใคร และในขณะที่เฮอร์ไมโอนี่กำลังนั่งกลุ้มใจอยู่นั้น เด็กผู้หญิงปีหนึ่ง เดินอายๆตรงมายังโซฟาที่แฮร์รี่ รอน และเฮอร์ไมโอนี่กำลังนั่งอยู่ ในมือถือกระเป๋าหนังสือของเฮอร์ไมโอนี่มาด้วย

 

"เฮ้ นั่นกระเป๋าของเธอนี่ เฮอร์ไมโอนี่"รอนร้องบอก เด็กปีหนึ่งคนนั้นหน้าแดง

"มีคนฝากให้เอามาคืนค่ะ"เธอพึมพำพร้อมกับยื่นกระเป๋าคืนให้ เฮอร์ไมโอนี่รับมาและดูประหลาดใจมากที่ได้กระเป๋าคืนมาง่ายๆแบบนี้ อย่างไรก็ตามเธอจ้องมองกระเป๋าอย่างไม่ไว้วางใจ

"ใครให้เอามาคืน"แฮร์รี่ถาม แต่เด็กคนนั้นรีบเดินหนีไปทันทีที่เฮอร์ไมโอนี่รับกระเป๋ากลับคืนมา แฮร์รี่จึงไม่ได้คำตอบว่าใคร

"ทีนี้ก็ได้กระเป๋าคืนแล้ว สบายใจได้แล้วนะ เธอน่ะ"รอนพูด เขาเอนตัวลงนอนพิงพนักโซฟาและส่งยิ้มให้เฮอร์ไมโอนี่

 

เฮอร์ไมโอนี่รีบเปิดกระเป๋าสำรวจดูภายใน ของทุกอย่างยังอยู่ครบถ้วน ทั้งหนังสือและไม้กายสิทธิ์ เธอเป่าปากอย่างโล่งอก รอนกับแฮร์รี่เองก็พลอยโล่งใจไปด้วย แต่รู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างมันแปลกไป เธอเปิดมันดูอีกครั้งและหยิบไม้กายสิทธิ์ที่อยู่ในนั้นออกมาดู

"นี่มัน..."เฮอร์ไมโอนี่พึมพำ

"มีอะไรหรอ เฮอร์ไมโอนี่"แฮร์รี่ถาม เขามองไม้กายสิทธิ์ที่อยู่ในมือของเฮอร์ไมโอนี่ และถ้าเขาจำไม่ผิด ไม้กายสิทธิ์ของเฮอร์ไมโอนี่มันไม่ใช่แบบนี้...

"เปล่าๆไม่มีอะไร..."เธอรีบกลบเกลื่อน และยัดไม้กายสิทธิ์กลับลงไปในกระเป๋าเพื่อให้พ้นสายตาแฮร์รี่ "ฉันขอตัวไปข้างบนก่อนนะ นึกขึ้นได้ว่าฉันยังไม่ได้แปลงานวิชาอักษรรูนน่ะ"เฮอร์ไมโอนี่ลุกจากโซฟาและรีบวิ่งขึ้นหอนอนไปอย่างรวดเร็ว แฮร์รี่กับรอนมองตามอย่างแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

 

เฮอร์ไมโอนี่โยนกระเป๋าลงบนเตียงของเธอทันทีที่ขึ้นมาบนหอนอน และรีบหยิบไม้กายสิทธิ์ในกระเป๋าออกมา เธอลองร่ายคาถาและโบกสะบัดไม้ตามปกติของเธอ มันมีประกายไฟประทุออกมาเล็กน้อยก่อนจะกลายสภาพเป็นไก่ยาง ร้องกระต๊ากเสียงดัง เฮอร์ไมโอนี่โยนมันลงบนพื้นอย่างรังเกียจ

"ว่าแล้วเชียว"เฮอร์ไมโอนี่โกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยง เธอนึกไว้แต่แรกแล้วว่ามัลฟอยคงจะไม่ยอมคืนของให้เธอง่ายๆ

 

ไม่ทันที่เฮอร์ไมโอนี่จะคิดอะไรไปมากกว่านี้ เสียงเคาะ ก๊อก ก๊อก ดังขึ้นที่หน้าต่าง เธอหันไปมองอย่างสงสัย นกฮูกสีทองตัวใหญ่ มีจดหมายผูกไว้กับขากำลังใช้จงอยปากเคาะที่กระจกหน้าต่าง เพื่อให้เฮอร์ไมโอนี่เปิดให้มันเข้ามา เฮอร์ไมโอนี่รีบเปิดหน้าต่าง และแกะจดหมายที่ผูกกับขาของนกฮูกออกมาอ่านอย่างรวดเร็ว นกฮูกสีทองโผทะยานกลับออกไปทันทีที่รู้ว่าจดหมายถูกส่งถึงมือแล้ว

 

ขอให้เธอสนุกกับไม้กายสิทธิ์ใหม่นะเกรนเจอร์ และก็ต้องขอบอกขอบใจฉันด้วยนะ เพราะฉันซื้อมันมาจากกอยส์ ให้เธอโดยเฉพาะ

                                                                                                                                เดรโก มัลฟอย

 

"ไอ้บ้าเอ้ย..."เฮอร์ไมโอนี่ฉีกจดหมายออกเป็นชิ้นๆ ทันทีที่อ่านจดหมายจบ เธอเดินกลับไปกลับมาในหอนอนที่มีเธออยู่เพียงลำพัง เธอกำลังครุ่นคิดว่าควรจะบอกแฮร์รี่กับรอนดีมั้ย เรื่องที่มัลฟอยเป็นคนหยิบกระเป๋าหนังสือและก็ขโมยไม้กายสิทธิ์ของเธอไป แต่ถ้าเธอบอก บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องใหญ่ไม่จบสิ้นก็ได้

'แล้วฉันควรจะทำยังไงล่ะ' เธอเองก็ไม่อยากไปทวงไม้กายสิทธิ์คืนจากมัลฟอยเพียงลำพังเหมือนกัน นั่นเป็นเพราะ

 

ภาพที่มัลฟอยดึงตัวเธอเข้าไปปะทะกับตัวเขา ภาพที่เขารวบตัวเธอเข้าไปกอด ประทับรอยจูบอันหนักหน่วงและรุนแรงบนริมฝีปากเธอ ภาพที่สายตาของเขามองดูเธออย่างเย้ยหยัน ภาพที่เธอชกหน้าเขาไว้ในตอนท้าย มันยังคงติดตา และทำให้เฮอร์ไมโอนี่รู้สึกหวาดหวั่นที่จะต้องไปยุ่งวุ่นวายกับมัลฟอยอีกครั้งหนึ่ง

 

เธอสะบัดหัวไล่ความคิดเหล่านั้นออกไป

'ยังไงซะ ฉันก็ต้องไปเอาคืน'เธอเตือนตัวเอง 'และมัลฟอยจะไม่มีโอกาสได้ทำอย่างนั้นกับฉันอีกเป็นครั้งที่ 2'

 

เฮอร์ไมโอนี่คิดอย่างมุ่งมั่น อย่างไรเสียพรุ่งนี้เธอจะไปทวงไม้กายสิทธิ์ของเธอคืนจากมัลฟอย และต้องเอาคืน มาให้ได้!


..............................................................................................................................................................................................


อ่ะ คุยกันสักนิดนะคะ

ขอโทษที่ห่างหายไปหลายวันค่ะ เพราะเหตุขัดข้องเล็กน้อย เนื่องมาจาก
ข้อมูลในคอมพิวเตอร์หายเกลี้ยง นิยายก็เลยหายไปด้วย
จึงต้องตั้งต้นใหม่ 55+ ขออภัยมา ณ ที่นี้สำหรับเหตุขัดข้องนะคะ

และก็ขอขอบคุณคอมเม้นส์นะคะ ทุกคอมเม้นส์ที่โพสต์ 
ขอบคุณนะคะ สนุกไม่สนุกยังไง สามารถติชมได้ตามสบายค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

322 ความคิดเห็น

  1. #305 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 23:58
    แสบบจริง
    #305
    0
  2. #299 Medpanpan (@roxane1999) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 09:43
    สนุกมากเลย ฟิ๊นฟินน หลงรักเดรมากๆ
    #299
    0
  3. #248 l!i:.นู๋ นิ้ ง.:i!l (@ninko) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 10:04
    เดรขี้แกล้ง
    #248
    0
  4. #170 —★EmoMelody™ϟHP (@emo_melody) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2559 / 13:01
    ว่าแล้วเชียว!!
    #170
    0
  5. #54 PeaPea (@peavara) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 10:23
    สนุกค่ะ อัพต่อด่วน
    #54
    0
  6. #41 นู๋เฮอร์มี่ (@airnaka) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2553 / 00:43
    หนุกมากกก
    #41
    0
  7. #14 BE.Glory (@Itachi9) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2552 / 18:33
    ยังสนุกไม่เปลี่ยนแปลงเลยค่ะ แต่อยากให้ในหนึ่งตอนยาวกว่านี้สักหน่อยก็ดีนะคะ แฮ่ ๆ
    จะคอยดูว่าเฮอร์ไมโอนี่จะทำอย่างไรต่อไปเพื่อที่จะจัดการกับเดรโกได้ เชียร์หนูเฮอร์เต็มที่อยู่แล่วค่ะ :)
    #14
    0
  8. #12 AnGeL_LeeTEUK (@angel-leeteuk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2552 / 21:12
    อยากรู้ว่าเฮอร์ไมโอนี่จะเอาไม้กายสิทธิ์คืนมาจากมัลฟอยได้ยังไง

    ต้องติดตาม ฮ่าๆๆ

    ไรเตอร์มาอัพต่อเร็วๆนะคะ ^^
    #12
    0
  9. #11 Rose-MiyuKi (@modtanoi1626) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2552 / 17:41
    สนุกมากค่ะ


    อ่านแล้ว ตลก ดี....


    ^^


    มัลฟอย ยังคงความ กวน.. ไว้เหมือนเดิม


    อิอิ อัพต่อไวไว นะค่ะ เป็นกำลังใจให้ สู้ สู้
    #11
    0
  10. #9 PiMmY__Mu @ DM HG (@25401182) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2552 / 18:03
    ตามมาแล้วๆๆๆ สนุกมากกกกก มาอัพต่อนะจ๊ะ สู้ๆ><
    #9
    0
  11. #8 nugfat (@nugfat) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2552 / 21:17

    ไปอ่านที่ที่มักเกิ้ลไทยแล้วนะ เลยแวะมาเม้นให้ที่นี่ด้วย ตอนนี้พี่นุจจับเดรโกไว้เป็นตัวประกันแล้ว รีบลงตอนสามโดยด่วยมิเช่นนั้นเดรโกร่วงหมดตัวแน่(อะไรร่วงหว่า อย่าคิดลึกสิ อะน่ะ แหมแต่ละคนอ่านแล้วตาโตกันเลยสิท่า พี่นุจหมายถึงผม คร๊าบ ผมร่วง )

    #8
    0
  12. #7 แมวดำขวางโลก (@erak1324) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2552 / 19:23
    หนุกมากค่ะ
    รีบมาต่อนะคะ(ยิ้ม)
    ไว้ว่างๆไปอ่านเรื่องใหม่ของเราบ้างนะ
    #7
    0