คัดลอกลิงก์เเล้ว

I need a time machine (sunsic)

'จงดูแลความรักของตัวเองให้ดีถนอมให้มันอยู่กับเราให้นานที่สุด'

ยอดวิวรวม

574

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


574

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


6
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  11 ธ.ค. 58 / 11:56 น.
I need a time machine (sunsic) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เรื่องนี้ไรท์แต่งเพราะไรท์คิดถึงเจสสิก้ามาก
ไรท์ต้องขอโทษแฟนคลับของเจสสิก้าไว้ก่อนเลยนะคะ









'จงดูแลความรักของตัวเองให้ดีถนอมให้มันอยู่กับเราให้นานที่สุด'

เพราะว่าในวีันที่เราไม่มีมันแล้ว

คนที่เสียใจก็คือคุณ





เนื้อเรื่อง อัปเดต 11 ธ.ค. 58 / 11:56


I need a time machine

 

'itsumo yori sukoshi hiroi heya tada hitori

It’s over, guess it’s over

futari de tsukuri ageta suto-ri mo munashiku

konna ni kantan ni kuzurete shimau nante

One mistake, got a one regret

dare mo kanpaki janaitte

sou iikikasete mitemo

nani o emo kizu wa iyasenakute

ima taimu mashi-n ni nori konde

anata ni ai ni iku

koto ga dekita nara

mou nani mo negawanai

hakanakute tooi kioku ni naru mae ni

I need a time machine oh

I need a time machine '

 

 

 

เสียงเพลงที่ยังคงบรรเลงต่อไปถึงแม้เพลงมันจะจบแต่เราก็สามารถให้มันเล่นใหม่ได้  แต่ความรักเมื่อมันจบแล้วมันแทบไม่เหลือความหวังเลยที่คนรักเราจะกลับมาหาเราอีก

 

 

'จงดูแลความรักของตัวเองให้ดีถนอมให้มันอยู่กับเราให้นานที่สุด'

 

 

 

 

 

 

  ในห้องสีขาวสะอาดรอบๆจัดตกแต่งด้วยฟอร์จิเจอร์สุดหรู สดวกสบาย โต๊ะเครื่องแป้งราคาแพงที่รอบๆมีรูปหญิงสาวสองคนที่ท่าทางสนิทสนมติดเต็มไปหมด เตียงสีฟ้าสดใสที่มีร่างเล็กนามซันนี่นอนอยู่ด้วยความอ่อนล้าใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยคราบน้ำตาขอบตาทั้งสองข้างดำแสดงให้รู้ว่าไม่ได้นอนมาหลายวันปากสวยได้รูปจากที่แต่ก่อนเคยสีสดสวยแต่ตอนนี้กลับซีดเผือกปานไม่ได้รับความชุ่มชื้น หูทั้งสองข้างของเธอถูกอุดด้วยสายสโมทอกที่เปิดเพลงอยู่ตลอดเวลาเพลงแล้วเพลงเล่าทุกเพลลต่างเป็นเพลงช้าเพลงเศร้าเพลงแห่งการสูญเสีย ทุกอย่างที่เธอทำก็เพื่อตอกย้ำความเจ็บปวดของเธอ เพราะเหตุการณ์วันนั้นที่เธอพูดอย่างไม่คิดใครจะรู้ว่าทำเธอเจ็บปวดขนาดนี้ ใครจะรู้ละว่าแค่คำพูดคำเดียวมันทำให้เราเจ็บปวดได้ขนาดนี้

 3.

 

ย้อนไป3เดือนก่อน

 

"ซานนี่อ่าาาาไปทานข้าวเย็นข้างนอกกันน๊าาาา"

 

เสียงหวานของร่างบางอ้อนคนรักตัวเล็กของเธอที่ใครผ่านไปผ่านมาต่างก็ต้องบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าคู่นี้ดูเหมาะสมกันมาก

 

"นี่เจสวันนี่ซันยุ่งากเลยนะเดี๋ยวต้องไปจัดรายการวิทยุต่ออีกนะ"

 

"โหเอาอีกแล้วหรอเมื่อวานก็ยุ่ง.....พักนี้ซันไม่ค่อยสนใจเจสเลยนะ"

 

เจสสิก้าพูดออกมาเสียงเบาออกแนวตัดพ้อเพื่อให้คนตัวเล็กรู้ตัวว่าเธองอนอยู่

 

"โอ๋ๆๆๆๆอย่างอนนะที่รัก"

 

ชั้นรีบเข้าไปโอ๋แฟนสุดที่รักของชั้นทันที จริงๆฉันก็อยากไปกินข้าวกับเจสนะแต่ช่วงนี้ฉันยุ่งจริงๆนี่ทำไงได้แฟนก็รักนะแต่กก็งานนี่นะยังไงก็ต้องไป

 

"เจสซี่อ่าอย่างอนซันสิ"

 

"เชอะ"

 

แนะๆทำเป็นเชิดแฟนชั้นนี่น่ารักจัง

 

"น่าเจสนะวันนี้ซันยุ่งจริงๆแต่พรุ่งนี้นะซันจะเคลียตารางงานให้ว่างเลยแล้วเราไปดูหนังกันนะที่รักนะ"

 

นี่ฉันอ้อนสุดๆเลยนะนั่นให้มันรู้กันไปเลยว่านี่คือเจ้าแม่แอกโย่ตัวจริง

 

"ก็ได้งั้นพรุ่งนี้ถ้าซันผิดสัญญาเจสงอนยาวแน่"

 

"จ้าๆ งั้นซันไปทำงานก่อนนะ"

 

ชั้นบอกลาแฟนสาวสุดที่รักโดยไม่ลืมที่จะจุ๊บเบาๆที่แก้มก่อนที่จะออกห้องไปทิ้งให้ร่างบางยืนหน้าแดงอยู่คนเดียวด้วยความเขิน

 

เมื่อพ้นประตูห้องออกมาชั้นรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันที มือของชั้นไล่หาเบอร์เพื่อนสาวสุดที่รักอย่างยัยทิฟฟานี่

 

'ตูดดดดดด ตูดดดดดดด '

 

(Hello sunny)

 

"นี่แกไม่ต้องมาออดออกิอ็กเซนต์ตอนนี้นะ ชั้นมีเรื่องวานให้ช่วยหน่อยอะ"

 

(นี่ไงว่าแล้วร้อยวันพันปีไม่เคยโทรหาเราก็นึกว่าคิดถึง โทรมาก็ขอให้ช่วยเลย)

 

เอ้ายัยนี่ติดเชื้อเจสสิก้ามารึยังไงกันมาสายแบ๊วงอนแลบเดียวกันแป๊ะ

 

(นี่ซัยนี่อ่ามาหาชั้นที่หอหน่อยสิฉันเหงา ซันอยู่แต่กับเจสที่บ้านซัน)

 

"โหยัยฟานี่แกก็กล้าพูดว่าเหงาสามีหมาโอโม่ของแกไง คราวที่แล้วชั้ยไปหาก็นั่งเกาะยัยแทยังกับปลิง"

 

(โหก็แกเพื่อนอะ ส่วนนั้นผัว)

 

"เออย๊ะ"

 

ยัยฟานี่น่าจะมีคนมาติดต่อไปรายการคนอวดผัวบ้างก็ดีนะอวดทั้งวันเดี๋ยวไปเดทกันบ้างเดี๋ยวถ่ายรูปลง ig บ้าง หวานจนน้ำตาลเรื่อกพี่มิน่าละยัยฟานี่ถึง ....เออไม่เอาดีกว่าเจสเพิ่งซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ให้อยู่ด้วย[เจสปาโทรศัพท์ชั้นทิ้งเพราะยัยฟานี่มันแกล้งดัดเสียงแล้วบอกว่าเป็นกิ๊กชั้น]

 

(แล้วแกจะให้ชั้นช่วยอะไรละซัน)

 

"อ่อคือพรุ่งนี้อะชั้นว่าจะขอเจสหมั้นอะ"

 

(ห๊ะ อะไรนะ แล้วที่บ้านแก แล้วพ่อแม่เจส แล้วไหงจะนักข่าวอีก เราเป็นนักร้องนะซัน)

 

"เออน่าชั้นรู้ แค่หมั่นเว้ย ยัยทิฟไม่ใช่แต่งงาน หมั้นแบบลับๆไม่มีพิธีรีตรองอะไรมากมายส่วนทางบ้านเจสชั้นจะเข้าไปขออนุญาติวันหลังส่วนทางบ้านชั้นพวกท่านอนุญาติแล้ว"

 

(อ๋อ เหรอแล้ว....)

 

"คือชั้นจะมาปรึกษาแกว่าจะขอยังไงดี"

 

(เอ้าแล้วแกมาถามชั้นทำไม)

 

 

"ก็แกอะ แทมันเซอร์ไพรซ์ซะอลังการเลย แล้วสุดท้ายแกก็ตกเป็นของมัน"

 

(แกอย่าพูดสิซันชั่นเขิน)

 

ยัยนี่มันบ้า

 

"ฟานี่เอาดีๆ"

 

(เออ.. ก็สำหรับแกนะชั้นว่าน่าจะหาที่ๆบรรยากาศดีๆนะแล้วก็รื้อฟื้อความหลังกันนิดหน่อยแล้วแกก็หาของขวัญสวยๆให้เจสนะแล้วคุกเข่าขอเลยรับประกันว่าเวิร์กชัวร์

 

(โห เริ่ดอะฟานี่ คนอย่างแกคิดอะไรอย่างนี้กับเค้าเป็นด้วย)

 

"ชั้นจะถือว่าแกชมนะ"

 

(ฮ่าๆๆ ขอใจมานะแค่นี้ละ)

 

"เอ่อเดี๋ยวๆซันแกอย่าลืมไปซื้อของขวัญนะที่สำคัญคือแหวนน่ะบาย"

 

 

ใช่แหวน เอาไงดีชั้นเลือกแหวนไม่เป็นซะด้วยสิ

ใช่แล้วซูยอง ยัยนี่มันน่าจะเลือกของสวยๆงามๆเป็นลองขอให้มันช่วยดูดีกว่า

 

Sunny jung: hi 

 

SooSoo:มีอะไรหรอซัน

 

Sunny jung:ซูเลือกแหวนเป็นปะ

 

SooSoo:ก็พอได้นะ พี่จะซื้อไปให้ใครหรอ

 

Sunny jung: ก็พี่จะซื้อให้เจสอะ

 

SooSoo:จริงดิพี่ ยินดีด้วย แล้วพี่เลิกกี่โมงอะ

 

Sunny jung:ประมาณ3ทุ่มอะ

 

SooSoo:งั้นดีเลยพี่ พี่เลิกงานแล้วเจอกันที่ห้างxxxนะเค๊

 

Sunny jung:เคบาย

 

เห้อออออเสร็จไปอีกเรื่องกี่โมงแล้วเนี่ย ชั้นยกนาฬิกาข้อมือเรือนสวยขึ้นมาดูเวลา

 

"อ๊ากกกกกกสายแล้ว"

 

ห้างxxx

 

ซูยองไปอยู่ไหนของมันนะนี่ก็3ทุ่มครึ่งแล้วด้วยอีกครึ่งชั่วโมงห้างก็ปิดแล้วสงสัยคงไปหลี่สาวที่ไหนแน่ๆเลย

 

"ไงซันนี่"

 

เออยัยนี่มันตายยากวะ

 

"ห๊ะ อะไรนะพี่ อะไรตายๆ"

 

เห้ยมันได้ยินได้ไงวะ

 

"เปล่าๆรีบไปเหอะ"

 

"งั้นตามมา"

 

ซูยองคว้ามือชั้นแล้วลากย้ำลากไปอย่างรวดเร็ว บัดจะเร็วมันก็วปานเดอะแฟรชนะยัยนี่

 

"ร้านนี้ไงพี่ซัน"

 

ซูยองชี้ไปยังร้านเครื่องเพรชราคาแพงที่ใกล้ๆกับทางเข้าห้าง

 

"สวัสดีคะ มีอะไรให้รับใช้คะ"

 

พนักงานสาวสวยรูปรางสวยขาวอึ๋มออกมาต้อนรับเราสองคน

 

"คือชั้นอยากได้แหวนสวยๆอะค่ะ"

 

"เป็นแหวนที่ใช้สำหรับอะไรคะ"

 

"เออแหวนหมั้นนะค่ะ"

 

"งั้นเชิญทางนี้เลยค่ะ"

 

เราสองคนเดินตามพนักงานร้านเครื่องเพชรสุดสวยเข้าไปในร้าน

 

"เป็นแหวนผู้ชายหรือผู้หญิงคะ"

 

"หญิงค่ะ"

 

จู่ๆพนักงานสาวก็มองหน้าชั้นอย่างแปลกใจ

 

"เออคือเราซื้อไปให้เพื่อนนะค่ะ มันกำลังจะหมั้นสาว"

 

ซูยองบอกกับพนักงานเพื่อคลายความสงสัยแบบออก.านงแถไปเรื่อย

 

"อ๋อค่ะ นี่เลยค่ะเพชรจากปล่องภูเขาไฟ"

 


 

ในที่สุดชั้นก็ซื้อแหวนให้เจสทันตอนนี้ถึงบ้านแล้วแต่เวลาก็ปาไปตีสแล้วละสิอยากรู้ใช่มี้ยทำไมถึงนาน(ไรท์:ไม่อยากรู้อะ) [ซันนี่:ชั้นจะเล่ามีปัญหา]ก็ยัยซูนะสิพาชั้นแวะร้านนู้นร้านนี้ตามสองข้างทางมันบอกจะหาของขวัญให้ฮโยอะนะ ก็ช่วยไม่ได้นิเพราะยัยนี่มันคบกับฮโยนี่นา ถึงจะไม่หวานเหมือนคู่ยัยแททิฟแต่ก็เป็นคู่รักเถื่อนๆที่น่ารักมากเลยละฮ่าๆๆ

 

ชั้นเดินก้าวเท้าเข้าบ้านอย่างระมัดระวังไม่ให้เสียงเกรงว่าร่างบางจะตื่นงานนี้มีหวังป่าช้าแตกแน่ชั้นก้าวขึ้นบรรไดช้าๆทีละก้าวจนหยุดอยู่หน้าห้องชั้นกับเจสชั้นใช้วิชามือเบาค่อยๆแง้มประตูเปิดช้าๆแล้วค่อยๆย่องเข้าไป แต่เมื่อชั้นเข้าไปกับเห็นเตียงที่ว่างเปล่าไร้ร่างบางที่ปกติจะนอนรอเธออยู่

 

"เจสหายไปไหนนะ"

 

ชั้นบ่นออกมาเบาๆด้วยความหงุดหงิดเพราะไม่เจอคนรักของตัวเองนอนอยู่ เออแต่ก็ดีเหมือนกันชั้นยิ่งไม่ได้คิดข้อแกตัวเรื่องนี้อยู่ด้วยซูยองบอกว่าห้ามบอกเจสเด็ดขาด  แต่ยังไงชั้นก็เป็นห่วงเจสอยู่ลองโทรหาหน่อยดีกว่า

 

'ตูดดดดดด ตูดดดดดด ตูดดดดด'

 

(ฮัลโลซัน)

 

"เจสที่รักอยู่ไหนเนี่ยซันเป็นห่วง"

 

(อ๋อเจสมาคุยธุรกิจแบรนที่กำลังจะเปิดตัวนะ)

 

"กับใคร"

 

ชั้นถามเสียงแข็ง

 

(TL เพื่อนเจสเอง)

 


 

"อ่อ แล้วเจสจะกลับตอนไหน"

 

(ยังไม่รู้เลยอะซันนอนก่อนเลยนะเจสจะรีบกลับไป)

 

"อืม...."

 

'ตูดด ตูดด ตูดด'

 

ยังไงชั้นก็เป็นห่วงเจสอยู่ดีนั่นแหละ ทำไงได้ละก็เทเลอร์มันเจ้าชู้ไก่แจ้ตัวพ่อนี่ชั้นก็ต้องหวงแฟนชั้นเหมือนกันนะ แฟนชั้นยิ่งสวยอยู่ด้วยสิ เครียดเลยนะนี่

ไม่เอาซันไม่เอาเจสไปทำงานนะเราต้องเชื่อใจเจสสิ

ไปนอนดูทีวีรอดีกว่าถึงจะง่วงก็เหอะนะยังไงก็หลับไม่ลงหรอก

 

 

ชั้นทิ้งตัวลงกับโซฟาในห้องแล้วเอื้อมมือหยิบรีโมทย์เพื่อมาเปิดทีวี 

 

'มาข่าวต่อไปนะคะ เป็นข่าวนักร้องสาวสุดสวยจากวงชื่อดังอย่าง girls generation อย่างสาวเจสสิก้า ที่ตากล้องของเราก็ตาดี๊ดีไปแอบเห็นภาพสวีทหวานของเธอกันนักธุรกิจชื่อดังเราขอเอ่ยสั้นๆว่า T นะคะเราไปดูภาพที่เราถ่ายมาได้กันเลยค่ะ'

  

  

ภาพที่ชั้นเห็นตรงหน้าทำเอาหัวใจชั้นกระตุกวูบเหมือนหัวใจของชั่นมันถูกกรีดด้วยมีดใบเล็กๆที่เจ็บแสบไปทั่วหัวใจ

 

มันเป็นภาพของชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังเดินเลือกซื้อของด้วยท่าทางสนิทสนม

 

'จากภาพนะคะเห็นได้ถึงความสนิทสนมของทั้งคู่นะคะมีเมาท์ๆกันนะว่าทั้งสองคนกิ๊กกันอยู่แต่ก็แล้วแต่คุณผู้ชมจะคิดนะคะอิอิ'

 

ชั้นรีบหยิบรีโมทย์มาปิดทีวีอย่างรวดเร็วไม่เอาชั้นไม่อบากได้ยินอะไรอีกแล้วทำไมเจสต้องทำกับชั้นอย่างนั่นด้วยทำไม

น้ำตาใสๆเริ่มไหลรินผ่านแก้มชั้นเรื่องโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุดเลยปากบอกว่าไปคุยธุรกิจที่ไหนได้ไปเที่ยวกับคนอื่นหึ

 

'แอดดดดด'

 

"ซันเจสกลับมาแล้ว"

 

คงมีความสุขมากสินะพูดเสียงระรื่นเชียวหึ!!

 

"นี่ซันเป็นอะไร ร้องไห้หรอ"

 

เจสรีบวิ่งตรงมาหาชั้นทันที

 

"นี่ซันร้องไห้ทำไม"

 

เธอนั่งลงข้างๆชั้นแล้วจับหัวไหล่ของชั้นทั้งสองข้าง

 

"เปล่าฮึก ซักหน่อยใครฮึกร้อง"

 

เจสเลื่อนมือจากจากหัวไหล่ของชั้นมาจับที่ใบหน้าของชั้นไว้

 

"นี่เจสเห็นอยู่ว่าซันร้องไห้ไหนบอกมาสิว่าเป็นอะไร"

 

"เปล่า"

 

ชั่นส่ายหน้าปฎิเศษไปเชอะตัวเองก็น่าจะรู้นิว่าตัวเองไปทำอะไรมา

 

 

"นี่ซันถ้าซันไม่บอกเจสแล้วเจสจะรู้ได้ยังไงละคะ"

 

"เจสฮึกก็คงจะรู้เจสไปทำอะไรมาฮึก"

 

"เจสก็ไปทำงานไงค่ะ"

 

"งานเหรอฮึกที่ไปเดินซื้อฮึกของกับผู้ชายนี่งานหรอฮึก"

 

"ห๊ะ ซันรู้ได้ไงค่ะว่าเจสไปซื้อของ"

 

"ข่าวบันเทิงออกทนโท่ขนาดนั้นใครก็รู้ฮึก"

 

ชั้นพูดปนสะอื้นอยู่ตลอดเวลา

 

"อ่อ ก็แค่ไปซื้อของเอง"

 

แค่ซื่อของพูดว่าแค่ซื้อของซื้อของทำไมต้องไปกับผู้ชายด้วยห๊ะ

 

"แล้วทำไมต้องไปซื้อกับเทเลอร์ด้วยละ!!"

 

ชั้นถามเจสสิก้าเสียงแข็งเพื่อบอกให้รู้ทางอ้อมว่าชั้นไม่พอใจมากจนลืมความเศร้าทั้งหมด

 

"เอ่อ คือ เอ่อ มันไม่มีอะมากหรอกซันอย่าใสใจเลย"

 

ไม่ใส่ใจงั้นหรอ

 

"เจสเป็นแฟนซันนะจะไม่ใส่ใจได้ไง"

 

"เจสแค่ไปซื้อของจริงๆนะ"

 

"แล้วที่สนิทสนมชนาดนั้นคืออะไร"

 

"เปล่าจริงๆเราสองคนเป็นแค่....เพื่อนสนิท"

 

"เพื่อนหรอเพื่อนเค้าสนิทกันขนานหรอห๊ะ"

 

"ซัน.....ซันช่วยเชื่อใจเจสสักครั้งได้มั้ยนะเจสขอร้อง"

 

พูดจบเจสสิก้าก็ค่อยโนมตัวลงมาหาชั้นจนหน้าเราห่างกันแค่คือ

 

"เชื่อใจเจสนะคะ"

 

ริมฝีปากของเราทั้งคู่แตะกันอย่างแผ่วเบามันช่างอ่อนโยนละมุนละมัยเหลือเกินถึงแม้นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราจูบกันแต่ชั้นก็ไม่สามารถหยุดหัวใจของชั้นทีามันเต้นแรงไม่ได้สักที.....ชั้นไม่รู้ว่าเราจูบกันนานเท่าไรแต่มันช่างหวานเหลือเกินจนชั้นไม่อยากให้เวลาเดินผ่านไปเลยหละอยากหยุดมันไว้ตรงนี้นานๆ 

 

"เชื่อใจเจสนะค่ะ"

 

 

เธอพูดซ้ำอีกรอบเมื่อเราผละจูบออกจากกัน เชื่อใจหรอ อืมม ชั้นจะลองดูสักครั้งแล้วกัน

 

"อื้มซันเชื่อเจส"

 

"น่ารักที่สุดเลย"

 

เจสสิก้าหยิกแก้มชั่นไปมาอยางสนุกมือ แต่ชั้นเจ็บนะโว้ยยยย

 

"เอสอะอั้นเอ็บอะ"(เจสอะชั้นเจ็บนะ)

 

"ฮ่าๆๆปล่อยก็ได้ เราไปนอนกันเถอะพรุ่งนี้ซันติดนัดเจสนะอย่าลืมเดี๋ยวไม่มีแรงกะนพอดั"

 

"อื้ม"

 

ชั้นจะลองเชื่อใจเธอสักครั้งนะเจส

 

 

 

 

 

 

 

 

"เจสอาบน้ำเสร็จยังเนี่ย"

 

ชั้นตะโกนถามเจสในห้องน้ำเพราะเธอเข้าห้องน้ำไปเป็นชั่วโมงแล้วไม่ใช่ว่านอนในห้องน้ำอีกนะนั่น

 

"แปบนะซัน"

 

เอาจริงๆนะชั้นแต่งตัวเสร็จตั้งแต่ครึ่งชั่งโมงที่แล้วชั้นนั่งรอนอนรอจนน้ำหอมที่ฉีดจะระเหยหมดแล้ว

 

"ปะซัน"

 

เจสสิก้าที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำเดินควงแขนชั้นออกจากห้องทันที

 

เราทั้งสองเดินมาจนถึงรถมินิคูเปอร์คันเก่งของชั้นแล้วขึ้นไปนั่งชั้นนั่งฝั่งคนขับส่วนเจสนั่งข้างชั้น

 

"แล้วซันจะพาเจสไปเที่ยวไหนอะ"

 

"อืมไม่รู้สิเจสอยากไปเที่ยวไหนมั้ย"

 

"เจสอยากไปสวนสนุกนะแต่ถ้าไปมีหวังสวนสนุกแตกแน่เลย" 

 

 

"งั้นเราไปบ้านคุณลุงของซันดีมั้ยตอนนี้ที่ไร่สตอร์เบอร์รี่กับลังออกผลเลย"

 

"ดีเลยซัน เจสก็อยากไปหาคุณลุงด้วย"

 

"อื้มงั้นซิ่งแล้วนะ"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ถึงแล้ววววววว"

 

ชั้นลงจากรถแล้วบิดขี้เกียจสองสามทีแล้วข้ามมาฝั่งตรงข้ามคนขับเพื่อมาปลุกคนขี้เซาอย่างเจสสิก้า

 

"นี่เจสถึงแล้ว"

 

ชั้นสะกิดเจสเบาๆ

แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าเจสจะตื่นเลยคนหรือหมีฟระนอนได้นอนดีเออแต่คงไม่ใช่หมีหรอกเพราะนั่นยัยฟานี่ฮ่าๆๆๆ

 

"เจสไม่ตื่นซันจูบนะ"

 

ชั้นรอดูท่าทีของเจสก่อนว่าจะตื่นรึเปล่าแต่ดูท่าจะไม่งั้นซันขอนะจ๊ะ

 

ชั้นค่อยโน้มตัวลงหาเจสทีละนิดแต่....

'โป๊กกกกก'

 

เสียงของแข็งที่มีชื่อว่ากระเป๋าสะพายกระทบกะบศรีศระข้างขวาของชั้นอย่างเต็มๆ

 

บอกได้คำเดียวเลยค่ะว่า

 

'เจ็บ!!'

 

"โอ๊ยยยยย"

 

ชั้นรีบเอามือมากุมหัวทันทีโอ๊ยยเจ็บค่ะคุญแม่โดนว่าที่ภรรยาแกล้ง

 

"ฮ่าๆๆๆๆๆ"

 

หนอยยังมีหน้ามาหัวเราะซันงอนค่ะคนอุส่าห์ปลุกมาแกล้งกันซะนี่(ได้ข่าวว่าแกแกล้งก่อนนะซัน)

 

 

"เชอะ"

 

ชั้นเดินสบัดหน้าหนีทันทีแต่ยังไม่ทันเดินไปไหนมือเรียวก็รีบคว้าแขนของชั้นไว้ก่อนเธอออกแรงดึงเบาๆตัวชั้นก็เซไปในอ้อมกอดของเธอ

 

"นี่ซันพักนี้งอนเจสบ่อยจังเลยนะค่ะ"

 

"ใครงอนซันป่าว"

 

"นี่เจสขอโทษก็ซันจะมาขโมยจุ๊บเจสนิ"

 

 

"ชั้นไม่ได้จะจูบจริงซะหน่อย"(หรอ)

 

"แง๊เค้าขอโทษนะซัน"

 

ที่จริงชั้นก็ไม่ได้อยากงอนอะไรนะแต่ตอนเจสง้ออะน่ารักกกกกแล้วอีกอย่างแค่อยากแกล้วว่าที่ภรรยาเล่น

 

"แนะๆยิ้มหายงอนเจสแล้วใช่มั้ย"

 

ชั้นไม่ตอบแต่เดินจูงมือคนตัวสูงกว่าไปยังที่พักของคุณลุงที่ติดกับสวนสตอร์เบอร์รี่ทันที

 

"อ่าว หนูซัน"

 

"สวัสดีค่ะคุณลุง"

 

ชั้นเข้าไปกอดคุณลุงทันทีที่มาถึง

 

"เอ่อแล้วนั้นใครซันแฟนหรอลูก"

 

"ค่ะลุง"

 

"อ๋อหรอ ลุงก็นึกว่าแฟนซันคือแม่หนูผมทองที่ซันพามาด้วยคราวนั้น"

 

ชิบหายละ

ทำไมเสียวสันหลังจังวะ

หวังว่าคงไม่ใช่เอฟเฟคแฟนสุดที่รักของชั้นนะ

 

"ซัน"

 

โอ่ใช่เลย

แม่จ๋าช่วยซันด้วย

 

จากนั้นชั้นไม่ขอพูดถึงดีกวาแต่บอกได้คำเดียวว่าเละ

 

 

"โอยยยย"

 

เจ็บโว้ยยยยนี่มันวันอะไรฟระซวยทั้งวัน จะพาเจสมาหาบรรยากาศดีๆขอแต่นี่อะไรโดนว่าที่เมียกระทืบโอยยคิดแล้วเจ็บ

 

"เป็นไง เจ็บมั้ย??"

 

"เจ็บสิจ๊ะเจสจ๋า"

 

"หึ ดีแล้วจะได้จำอยากเจ้าชู้นัก"

 

เอ๊านึกว่าเป็นห่วง

 

"ก็ซันบอกเจสแล้วไงว่าซันเลิกเจ้าชู้แล้ว อีกอย่างคนนั้นซันก็เลิกยุ่งไปนานแล้วด้วย"

 

.....

 

"ซันหยุดหัวใจไว้ที่เจสแล้วนะ"

 

ชั้นขยับตัวเข้าไปนั่งใกล้ๆเจสแล้วกอดเจสไว้

 

"ซันรักเจสนะคะ"

 

จากนั้นชั้นก็ค่อยๆเลื่อนใบหน้าเข้าใกล้เจสจนริมฝีปากของเราแตะกันชั้นจูบเจสอย่างอ่อนโยนแล้วทนุทถอมราวกลับว่ามันเป็นเพียงฟองอาอาศที่สามารถแตกได้ตลอดเวลา จูบของเจสไม่เหมือนกับคนอื่นที่ชั้นเคยจูบด้วยมันเป็นจูบที่หวานหอมจนชั้นอยากจะครอบครองมันไว้แค่คนเดียวแม้แต่ถ่ายละครก็ไม่อยากให้ใครได้แตะมัน

 

ชั้นผละออกจากการจูบเมื่อรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายหายใจไม่ออก ใบหน้าของเจสแดงรามไปถึงหูน่ารักเป็นบ้า

 

"เจสละคะรักซันมั้ย"

 

"บ้า"

 

อร้ายแฟนใครเนี่ยน่ารักเป็นบ้าถ้าไม่ติดว่าอยู่บ้านลุงนะชั้นจับปล้ำนานแล้วฮ่าๆๆ

 

"ตอบซันสิคะ"

 

"บ้า"

 

'ป๊าบ'

 

แค่พูดก็ได้นะที่รักมือไม่ต้องแค่นี้พี่ก็ระบมไปทั้งตัวแล้วเนี่ย เอาซะแทบขยับไม่ได้เลย

 

'แอดดดดด'

 

เสียงเปิดประตูเข้ามาในห้อง

 

"คุณหนูซันคะ คุณทานเรียกทานข้าวค่ะ"

 

"ค่ะป้ามยองจี"

 

ป้าที่เข้ามาตามชั้นกับเจสไปทานข้าวก็คือป้ามยองจีแม่บ้านที่ช่วยดูแลบ้านให้คุณลุงของชั้นเองแหละเพราะคุณลุงท่านไม่ค่อยได้อยู่บ้านเนื่องจากส่วนใหญ่คุณลุงท่านจะไปนอนเฝ้าสวน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อาหารเที่ยงของเราทั้งคู่เป็นอาหารมื้อแรกของวันนี้บอกตามตรงฟิวมาก

 

"คุณหนูคะ วันนี้ป้าทำอาหารเยอะเลยนะค่ะ"

 

ชั้นมองอาหารตรงหน้าไปมาในน่ากินมากแต่คงหน้ากินน้อยกว่าเจสสิก้าอะนะ

 

"งั้นป้าเอาอาหารไปส่งคุณท่านก่อนนะคะ"

 

"ค่ะป้า"

 

คุณป้ามยองจีเดินออกจากห้องไปเหลือเพียงชั้นกับเจสที่นั่งอยู่ด้วยกันสองคน เราต่างมองหน้าซึ่งกันและกันราวกับฉากในละครทั่วไป

 

"นี่หน้าซันมีอะไรติดหรอเจส"

 

ชั้นถามเพราะไม่รู้จะชวนคุยเรื่องอะไรเพราะดูเหมือนเธอจะยังงอนชั้นอยู่หน่อยๆ

 

"มี"

 

หึมีจริงๆเหรอเมื่อกี๊ชั้นแค่ถามดูเล่นๆเฉยๆนะ

 

"เดียวจะมีเลือดอยู่บนหน้าซัน"

 

เหือก

สายโหดจริงไรจริง

 

เอาเป็นว่าชั้นควรรีบกินข้าวดีกว่าก่อนจะมีเลือดติดที่หน้าจริงแล้วจะได้คิดเรื่องแผนด้วย นี่กะว่าจะวางยาแล้วปล้ำตื่นขึ้นมสแล้วค่อยขอหมั่นเจสจะได้ปฎิเสษไม่ได้ แต่ดูจากทาทางของเจสวันนี้แล้วถ้าชั้นทำอย่างงั้นมีหวังตายแหงแก๋

 

"นี่จะนั่งเอ๋ออีกนานมั้ย กินสิ"

 

"จะ จ๊ะ"

 

เกียมัวค่ะ เอาซะเห็นอานาคตอันมืดมิดเลยเรา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้ชั้นกำลังชับรถเพื่อพาเจสสิก้าไปหาคุณปู่ที่ป่านนี้คงเก็บสตอร์เบอร์รี่อยู่ แต่บรรยากาศในรถตอนนี้ช่างหน้าอึดอัดมาก เพราเจสกำลังปล่อยเอฟเฟคใส่ชั่นชุดใหญ่เลย มีรึที่คนเกียมัวอย่างชั้นจะไม่กลัว

 

"เจ็บมากมั้ย"

 

"หือ"

 

"เจสถามว่าซันเจ็บมากมั้ย"

 

ไม่เจ็บเลยจะเจสจ๋าแค่ปากแตกแก้มช้ำตาบวมเองไม่เจ็บเลยจริงจริ๊งแต่กลัวถ้าตอบอย่างนั้นชีวิตจะหาไม่

 

"นิดหน่อยนะ"

 

"เจสขอโทษนะ.....หวงมากไปหน่อย"

 

OMG น่ารักมากเลยเจสหน้าแดงๆกับท่าทางบิดไปมาคือไร บอกได้คำเดียวเลยว่าน่ารัก

 

"ซันเจสขออะไรได้มั้ย"

 

"ได้สิ"

 

"ซันอย่าไปมีคนอื่นนะ"

 

แฟนสวยขนาดนี้จะให้เค้าไปมีใครค่ะ ที่รักเออว่าแต่

 

"ทำไมเจสขออะไรอยางนั้นหละซันไม่มีทางไปมีคนอื่นหรอก"

 

"เปล่าเจสแค่กลัว"

 

กลัว??

 

"เจสกลัวอะไร"

 

"เจสกลัวว่าซันจะกลับไปเจ้าชู้เหมือนเดิม"

 

"เจสไม่ต้องห่วงนะ ซันสัญญาว่าซันจะมีเจสคนเดียว"

 

บรรยากาศดีๆมาแล้วเอาละซัน

 

ชั้นค่อยๆขับรถไปจอดที่ข้างทางสร้างความสงสัยให้อีกคนเป็นอย่างมาก

 

"เจสคะ"

 

ชั้นเอื้อมมือไปกุมมือเจสไว้

 

"คะ??"

 

"ซันรักเจสมากนะรักมากๆๆๆๆมากที่สุดแบบที่ซันไม่เคยรักใครมาก่อน ซันจะมีแค่เจสคนเดียว รักเจสคนเดียว เจสจะเป็นรักสุดท้ายของซัน........เพราะฉนั้น"

 

ชั้นลวงมือไปหยิบแหวนที่เก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อนานแล้วออกมา

 

"หมายความว่าไงซัน"

 

"หมั้นกับซันนะคะ"

 

เหมือนเจสสิก้าจะรู้สึกช๊อกหน่อยจนชั้นเริ่มกลัวแล้วสิว่าเจสจะปฎิเสษชั้น เพราะเธอทำหน้าเหมือนโกรธๆชั้น

 

"แค่หมั้นเองหรอ"

 

ห๊ะ

 

"เมื่อกี๊เจสพูดว่าอะไรนะ"

 

"เปล่านิ.....จะสวมแหวนให้ชั้นมั่ยเนี่ย"

 

"สวมจ่ะสวม"

 

เจสสิก้าค่อยๆยื่นมือมาให้ชั้น

ชั่นจึงค่อยๆนำแหวนเพชรราคาแพงสวมให้เจสที่นิ้วนางข้างซ้าย

 

 

"ซันรักเจสนะ"

 

"รู้แล้วน่า"

 

"เจสละรักซันมั้ย"

 

"รักมั๊ง"

 

"อ่าวทำไมต้องมีมั๊ง"

 

"แบร่ ขับต่อไปเลย"

 

เธอสบัดมือชั้นออกแล้วผลักหัวชั้นเบาๆ ชั้นจึงขับรถต่อไปเรื่อยๆ เจสสิก้านี่ปากแข็งจริงๆบอกรักชั้นสักคำก็ไม่ได้ ช่างเหอะตอนนี้ชั้นดีใจที่สุดดดดดเลยเจสรับหมั่นชั้นแล้ว แต่ชั้นก็ยังติดใจเรื่องข่าวเมื่อวานอยู่เลยชั้นรู้ว่าควรเชื่อใจเจส ก็ชั้นกลัวนิ กลัวว่าจะเสียเจสไป เจสยิ่งสวยๆอยู่ด้วยนินะฮ่าๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ถึงแล้วจ้าที่รัก ตื่นได้แล้ว"

 

ตามเคยชั้นต้องปลุกเจสลงจากรถเจสนี่จะขี้เซาไปไหนเนี่ยฮ่าๆๆคราวก่อนก็หลับในห้องน้ำ บางครั้งนะเจสกินข้าวอยู่ดีๆก็ฟุบหลับเลยละ นี่ยังดีนะที่ไม่หลับตอนถ่ายรายการวาไรตี้เรียลลิตี้ไรงี๊

 

"ถึงแล้วหรอซัน"

 

"อื้ม"

 

ชั้นเดินจูงหมาเอ๊ยจูงมือเจสลงจากรถแล้วเดินเล่นไปเรื่อยๆตามทาง สองข้างทางเต็นไปด้วยสวนสตอร์เบอร์รี่ เดินไปได้ไม่นานประมาณ5นาที่ก็ถึงที่พักของคุณลุงชั้น

 

"อ่าวซันทำไมไม่พาแฟนนอนเล่นอยู่บ้านลูก"

 

กลัวจะไม่ได้นอนสิคะลุง ภรรยาซันยิ่งชอบอ่อยอยู่ด้วย ขืนตอบอย่านั้นมีหวังเจสเอาฟันเฉาะหน้าราแน่

 

"ก็ว่าจะพาเจสมาเล่นที่สวนค่ะลุง"

 

"งั้น เชิญตามสบายเลยลูก แต่อย่ากินสตอร์เบอร์รี่จนหมดสวนหละ"

 

"ค่าๆ"

 

ลุงไม่ต้องห่วงค่ะไม่หมดสวนหรอจะเหลือไว้ให้สักต้น แต่ลุงชั้นก็ไม่ได้มีแค่สตอร์เบอร์รี่นะ มีสวนองุ่นด้วย แตงโมด้วยแล้วก็สวนสัตว์(ไรท์:ใช่หรอลูก-_-)

 

"เออแล้วเจสอยากไปที่ไหนก่อนดีละ"

 

"เจสอยากไปสวนกล้วย"

 

เอ๋??? สวนกล้วยเจสก็น่าจะรู้นะว่าลุงชั้นไม่มีสวนกล้วยเพราะชั้นเคยพาเพื่อนๆในวงมาเที่ยวเล่นที่สวนแล้ว

 

"แต่สวนลุงซันไม่มีสวนกล้วยนะ"

 

"เอ๊าหรอนึกว่ามี หลานสาวซนอย่างกับลิง"

 

หลานสาวใครวะ................................อ๋อออออชั้นเอง

หนอยเจสมาหาว่าชั้นเป็นลิงชั้นไม่ใช่ยูลนะเว้ยรายนั้นนะลิงดำเลยด้วย อย่างนี้มันต้องเอาคืน

 

"งั้นบ้านเจสก็คงมีบ่อปลาใช่มั้ย"

 

"หือไม่มีนิ"

 

"จะไม่มีได้ไงลูกสาวของบ้านเจสเป็นเป็ดนิ"

 

"หนอยยัยซันบันจะไฝว้ช๊ะ"

 

"แบร่ๆๆๆ"

 

ชั้นรีบวิ่งหนีเจสที่กำลังวิ่งไล่ฟาดชั้นอย่างแรง ไอ่ขาชั้นก็ยิ่งสั้นอยู่ด้วย เอาวะสู้ตายค่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เราวิ่งไล่กันจนถึงสวนองุ่นของคุณลุงชั้นเราเลยหยุดพักนั่งเล่นที่ข้างทางมองสวนองุ่นที่อยู่ข้างหน้าเรา สีองุ่นแต่ละล๊อกไม่เหมือนกัน บัางสีม่วง บ้างสีเขียว บ้างสีแดง

 

"ซัน"

 

"จ๋า"

 

"ซันเคยมีเด็กในสังกัติกี่คนหรอ"

 

ถามอะไรแปลกๆอีกแล้วเจสคงคิดมากเรื่องนิสัยเก่าเราแน่เลย

 

"ก็...."

 

ว่าแต่กี่คนฟระเอิ่ม ฮยอนอา จียอน ฮโยมิน โซรง โอ๊ยเยอะใครอีกฟระจำได้แค่ว่าเปลี่ยนทุกอาทิตย์

 

"เอิ่ม........จำไม่ได้อะ"

 

"หรอ........แล้วที่ผ่านมารักใครที่สุด"

 

"รักเจสที่สุดอะ"

 

ชั้นพูดความจริงนะรักเจสที่สุด

 

"แล้วรักใครรองจากชั้น"

 

ชั้นตอบได้อย่างเต็มปากว่า

 

"ไม่มี"

 

"เหรอ"

 

"เจสถามทำไมหรอ"

 

"ก็แค่อยากรู้"

 

แหง่รู้สึกใจไม่ดีเลย

 

 

ไม่อยากให้เจสคิดมากเลย

 

"กลับกันเหอะพรุ่งนี้เจสมีงานเช้า"

 

"อื้มไปสิ"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตลอดทางที่กลับมาบ้านเจสไม่ได้พูดคุยหรือถามอะไรเลยชั้นถามเจสก็ตอบสั้นๆแค่ อืม หรอ ใช่ ไม่ จนชั้นรู้สึกอึดอัด ลุงนะลุงจะไปพูดถึงน้องเค้าทำไมเนี่ยเจสคิดมากเลย

 

"ซัน...แล้วเมื่อไหรซันจะไปขอเรากับพ่อ"

 

"อ๋อซันว่าน่าจะก่อนcome back เพลง cmiyc  "

 

"แต่เจสว่าถ่ายเอ็มวีเสร็จก่อนค่อยไปก็ได้ซันจะได้ไม่เครียด"

 

"ดีเหมือนกัน"

 

 

ฮือๆๆๆ กลัวพ่อตาอ่าาาาาทำไงดี

เฮ่อ ชั้นเหลือบมองนาฬิกาเรือนสวยจากนิวยอกบงบอกเวลา15.37นาที เหลือเวลาอีกเยอะ

 

    

 

 

 

 

2 เดือนต่อมา

 

เลิกกองครับ

เย่ๆๆๆๆ

เสียงร้องที่บ่งบอกถึงความดีใจของทีมงานและเพื่อนๆในวงของชั้นรใช่แล้วละตอนนี้เราได้ถ่ายเอ็มวีและอัดเสียงกันเสร็จหมดแล้วอาทิตย์หน้าก็จะถึงเวลาคัมแบ็คของเราแล้ว คิดแล้วก็อดยิ้มไม่ได้คิดถึงsone มากๆเลย

 

ยิ้มอย่างงี๊กำลังคิดถึงใคร

ใครกล้ามาขัดจังหวะชั้นฟระ

ชั้นหันหลังไปเตรียมจะออกปากว่า แต่พอเห็นหน้าเท่านั้นแหละเงียบกริบเลยสิคร๊าบ

เจส

ห๊ะเจสถามว่ายิ้มนะคิดถึงใตร

อ่าวๆๆนักเลงเลยนะเจส ไม่ต่อยซันเลยละ

นอกจากเจสกับsoneจะให้คิดถึงใครละ

จริงนะ

จริงสิจ๊ะแม่

งั้นแล้วไป………เอ่อซันวันนี้พ่อชั้นอยากพบซันอะ

เหือกซวยแล้ว

วันนี้เลยหรอเจส

อืมจะรออะไรละหรือว่าซันไม่รักเจสแล้ว

อ่าวงอนซะงั้น

รักสิซันรักเจสมากเย็นนี้เดี๋ยวซันไปนะ

 

…………………………………………………………………………………


Story jessica

ตูด ตูด ตูด

ชั้นกำลังเดินวนทั่วห้องรอบที่ร้อยเก้าสิบเก้าเพระไรนะเหรอก็ซันนี่นะสินัดพ่อชั้นไว้แล้วให้พ่อชั้นนั่งรอจนฟันยื่นหมดแล้ว นี่โทรไปก็ไม่รับ โทรจนโทรศัพท์จะระเบิดอยู่แล้วเนี่ย

เจสพ่อรอนานแล้วนะ

เสียงเย็นชาที่พ่อชั้นพูดออกมาทำให้ชั้นถึงกับขนลุกแต่ชั้นชินแล้วแหละครอบครัวของชั้นเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่ซันนี่สิยัยนั่นต้องกลัวพ่อชั้นจนหัวหดแน่เลยขนาดแค่ชั้นนะยังตัวสั่นยังกับคนปวดท้อง……

เอ่ออีกแปบนะคะพ่อ

มาสิซันมาซักทีสิ นี่ถ้าอีกสามสอบวิแกยังไม่มานะซันชั้นจะหนีไปอยู่กับน้องสาวแล้วมีแฟนใหม่เลย

30

29

28

27

26

25

24

23

22

21

20

19

18

17

16

15

14

13

12

11

10

9

8

7

6

5

4

3

2

มาแล้วค่าาา

หนอยยังมีหน้ามาทำเสียงระรื่นอีกนะยัยซันบ๊อง

ทำไมมาช้าจังซัน

ทันทีที่ซันนี่เดินเข้ามาชั้นก็พุ่งเข้าใส่เธอทันที

เอ่อซันมาถึงตั้งนานแล้วละ

อ่าวแล้วทำไมไม่เขามาละ

ชั้นถามซันด้วยความสงสัยเพราะมีที่ไหนละมาถึงตั้งนานแล้วแต่ไม่เข้ามา

ก็ชั้นทำใจอยู่อะเจส พ่อเจสน่ากลัวมากเลยนะ

เวอร์แล้วยัยซันถึงพ่อชั้นจะน่ากลัวอะนะแต่ถ้าทำดีตรงต่อเวลา เรียบร้อยพ่อชั้นก็ให้ผ่านแล้ว

นั่งกันได้รึยัง

พ่อถามเสียงเย็นชา พ่อพูดขนาดนี้ก็ต้องนั่งสิคะ

ซุนกยูทานเสร็จไปพบชั้นที่ห้องชั้นบนริมขวาสุดด้วยนะ

ค่ะ

สีหน้าของซันซีดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ก็ห้องที่พ่อชั้นให้ซันไปหาคือห้องที่น่ากลัวมากคุณพ่อชอบเค้าไปนั่งคิดอะไรคนเดียวมีครั้งนึงชั้นเคยแอบเค้าไปนี่ถ้าชั้นไม่รู้นะว่าพ่อชั้นเป็นคนยังไง ชั้นก็คงคิดว่าพ่อชั้นเป็นหมอพี่แน่เลย

 

 

 

 

 

 

 

เห้ออออออออออออออออออออออ

นี่ซันก็เข้าไปในห้องกับพ่อชั้นนานแล้วนะทำไมยังไม่ออกมาซักทีเนี่ย

ชั้นเดินวนหน้าห้องจนเวียนหัวแล้วเนี่ย

ไม่ใช่ว่าพ่อชั้นฆ่าหมกศพซันในห้องแล้วนะ ไม่เอานะพ่อแล้วเจสจะอยู่กับใครอะ เจสยังไม่อยากเป็นหม่าย

사랑해 이느낌 이대로 그려왔던 헤매임의 끝이세상 속에서 반복되는 슬픔 이젠 안녕

수많은 알수없는 길속에 희미한 빛을 쫓아가언제까지나 함께하는거야 다시 만난 나의 세계

ซา รัง แฮ นอล รี นือ กิม มี แด โร กือ รยอ วัซ ดอน เฮ แม อิม อี กึท

ที เซ ซัง ซก เก ซอ พัน บก ดเว นึน ซึล พึม มี เจน อัน นยอง

ซู มัน ฮึน นัล ซู ออบ นึน กิล ซก เก ฮี มี ฮัน พิช ชึล นัน จด ชา กาออน เจ กา จี นา นอ ฮัม เก ฮา นึน กอ ยา ทา ชี มัน นัน นา อี เศ กเย

เพลงรอสายเพลงโปรดของชั้นดังขึ้นเพลงนี้เชิ่เลยว่าทุกคนที่เป็น sone ต้องเคยฟัง

ทายสิเพลลงอะไรเอ่ยยยยยย

เฉลยน๊าาาาาาา

เพลง แรกของวง girls generation คือเพลง into the new world นั่นเองงงง

เออแต่ชั้นว่าชั้นรับโทรศัพท์ดีกว่า

ชั้นมองเบอร์ที่โชว์ขึ้นหน้าจอ  มินโฮหรอ

หมอนี่ยังไม่เลิกตามจีบชั้นอีกเหรอเนี่ยน่าเบื่อเป็นบ้านี่ขนาดขั้นหลอกว่าตอนนี้กำลังคบกับ ทล อยู่นะหมอนี่ยังไม่เลิกตามตื้อชั้นเลย อ่อจะอธิบายเรื่องข่าวที่ออกระหว่างชั้นกับ ทล มันเป็นเรื่องที่ชั้นขอร้องให้เค้าทำเพื่อสลัด มินโฮ ให้ออกไปจากชีวิตชั้นสักที แต่ก็รับๆไปดีกว่าเพราะพ่อของหมอนี่เป็นหุ่นส่วนกับพ่อชั้น เดี๋ยวถ้าไม่รับนางจะวิ่งไปหาพ่อนางแล้วฟ้องขู่จะถอนหุ้นอีก

ฮัลโล

(เจสสิก้า เธออยู่ไหน)

บ้านสิถามทำไม

(คือวันนี้ชั้นอยู่คนเดียวอะ)

ใครถามมันวะ

แล้ว??

(คือผมว่าจะชวนคุณไปทานข้าวเจสว่างใช่มั้ย)

ไม่ว่างอยู่กับสามี

ชั้นตะคอกนางกลับสุดเสียงทำไงได้ชั้นรำคาญนี่นา

(ห๊ะ)

แค่นี้นะ

ตูดดด ตูดดด ตูดดด

น่าเบื่อชะมัด

 

แอดดดดดดดดดดดด

เสียงประตูดังขึ้นทำให้ชั้นหลุดจากความคิดบ้าๆนั่นแล้ววิ่งตรงไปหาซันนี่

ทันทีที่ชั้นเห็นสีหน้าของซันนี่มันทำให้ชั้นรู้สึกหดหู่เป็นอะไรมากรึเปล่านะแล้วพ่อชั้นพูดอะไรกับซันบ้างเนี่ย

ซันนี่เป็นงะ--”

ซันกลับก่อนนะเจส

………………………………………………………………………………………..



นี่ก็ผ่านมาเกือบอาทิตย์นึงแล้วที่ชั้นไม่ได้พบหน้าซันนี่ไม่แม้แต่จะได้คุยกับ ชั้นโทรไปไลน์ไปตามหาที่บ้านก็ไม่เจอ ทำไมนะทำไมซันมีอะไรก็ไม่เคยบิกชั้นเลยแล้วนี่ยังหลบหน้าชั้นอีก เป็นอะไรของเค้ากันนะ


แล้วยังม่นับเพื่อนร่วมวงที่ชั้นถามอะไรเกี่ยวกับซันว่ามีใครเห็นซันรึเปล่าพวกนั้นก็อ้ำอึ้งเลี่ยงที่จะตอบคำถามของชั้นอีก ชั้นว่ามันเริ่มจะแปลกๆแล้วละ แต่ก็ยังดีอะนะที่ชั้นยังมียัยฟานี่กับน้องซอฮยอนคอยช่วยตามหา แค่ก็หาไม่เจอเหมือนเดิม


ดื่อ ดือ ดือ ดือ ดื่อ ดื้อ ดื่อ ดือ


เสียงเพลงดังขึ้นจากกระเป๋ากางเกงตัวเก่งของชั้น


รูปสวยของคนที่โทรมาโชว์เด่นที่หน้าจอ ฟานี่หรอ???


ว่าไงฟานี่


(เจสแกต้องมาหาชั้นด่วนเลย)


ไปหายัยฟานี่นี่นะ


ทำไมชั้นต้องไปหาแกด้วยห๊ะ


(โอ๊ยแกต้องมาหาชั้นด่วนเลยย๊ะถ้ายังไม่อยากให้ไอ้ซันโดนชะนีที่ไหนคาบไปกิน)


ซันนี่เหรอ


แกอยู่ที่ทิฟฟานี่


(ผับsmที่ลุงของซันเป็ฯเจ้าของ นี่แกรีบมาเลยนะ)


แน่นอนย๊ะ แค่นี้นะ


ชั้นรีบตัดสายยัยทิฟฟานี่ทิ้งเดินตรงไปยังรถlambprghiniคันหรูที่ซันนี่ซื้อให้ชั้นเป็นของขวัญวันเกิดแต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเนคือตอนนี้ชั้นเผลอไปเอากุญแจรถไว้ไหนฟระ ชั้นลองลวงหาในกระเป๋ากางเกงดูก็ไม่เจอ รื้อกระเป๋าหาก็ไม่เจอโอ๊ย ทำไงดีเนี่ย


ในระหว่างที่ชั้นกำลังคิดหาทางไปหาซันนี่ หางตาของชั้นก็สะดุดกับป้ายรถเมย์ เออตอนนี้ก็เวลา2ทุ่มหวังว่ายังคงมีรถนะ


 


 


 


 


Sunny story


ซันแกจะเอางี้จริงเหรอ


คำถามของเพื่อนสาวร่วมวงทำให้ชั้นเริ่มลังเลใจ แต่ชั้นตัดสินใจไปแล้วชั้นคงทำอะไรไม่ได้


แล้วแกจะให้ชั้นทำยังไงฟานี่ชั้นได้เลือกแล้วชั้นอยากให้เจสมีความสุขชั้นพูด


อะไรที่ทำให้ชั้นคิดอย่างนั้นนะเหรอจำได้มั้ยวันนั้นที่พ่อของเจสเรียกชั้นเข้าไปพบ


ย้อนไปเมื่อหนึ่งสัปดาห์ที่แล้ว


ชั้นกำลังยืนต่อหน้าผู้เป็นพ่อของเจสสิก้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด


นี่ชั้นขอถามเธอหน่อยเขาเอ่ย


คะ??”


โอ๊ยจะถามอะไรตูละเนี่ยหวั่นใจแปลกๆแฮะ


เธอรักลูกสาวชั้นมั้ย


..รักค่ะ


ถ้างั้นเธอก็ต้องทำทุกอย่างให้คนที่เธอรักมีความสุขใช่มั้ย


แน่นอนค่ะ ชั้นจะทำทุกอย่างเพื่อให้เจสมีความสุข


อืมดี


Yepppppp พ่อตาบอกว่าดีนี่ถือว่าเป็นมงคล


เพราะฉนั้นออกไปจากชีวิตลูกสาวชั้นซะ


ห๊ะหมายความว่าไง


ทำไมคะท่าน ชั้นทำอะไรผิด ทำไมท่านถึง-


ตอนนี้ชั้นกำลังจะให้เจสสิก้าแต่งงานกับผู้ชายดีๆดูมีอนาคต สามารถดูแลเจสได้ สามารถมีลูกกับเจสได้ เธออยากให้เจสสิก้ามีความสุขไม่ใช่หรอ


ชะ ใช่ค่ะ แต่


แต่ ทำไมชั้นพูดอะไรไม่ออกทำไม รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองกำลังดิ่งลงเหว มันเหมือนหัวใจของชั้นกำลังโดนเผา เหมือนกับชั้นตายทั้งเป็น ทั้งๆที่อยากจะร้องไห้ออกมาดังๆแต่น้ำตามันก็ไม่ไหลออกมา


เธอต้องเข้าใจชั้นนะเพื่อเจสสิก้า


อืมเข้าใจแล้วเพื่อเจสสิก้าเพื่ออนาคตของคนที่ชั้นรัก ถึงมันจะทรมาณแต่ชั้นก็ต้องทน


เข้าใจแล้วค่ะ


อืมดีออกไปได้แล้ว


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


ความรู้สึงของชั้นในวันนั้นได้ย้อนกลับมาอีกครั้งถึงแม้ว่าชั้นจะเจ็บปวดแค่ไหนแต่เพื่อความสุขของเจสชั้นต้องทำ


ซัน


“…….”


ซัน


“……”


ยัยซํน


ห๊ะว่าไงนะฟานี่


ชั้นถามว่าแกแน่ใจแล้วหรอที่ทำแบบนี้


ชั้นตัดสอนใจแล้ว


แล้วแกไม่กลัวฮโยมินโดนเกลียดเอาหรอ


ทิฟฟานี่เพยิดหน้าไปหาเพื่อนซี๊สุดที่รักของชั้น


โอ๊ยชั้นโอเคฮโยมินตอบ


เอองั้นดีแล้วเออซันยัยเจสน่าจะใกล้มาแล้วแกรีบเตรียมตัวเหอะ


อื้มดีเหทือนกัน สิ้นเสียงของทิฟฟานี่ชั้นก็กระดกเหล้าเพียวๆรวดเดียวหมดแล้วหยิบแก้วของเพื่อนสาวสองคนมาหยดๆลงบนเสื้อและตามตัวของชั้น


มินปะ


ชั้นเรียกฮโยมินให้ลุกขึ้นไปเตรียมตัวในสถานที่ที่ชั้นได้จัดเตรียมไว้ อันที่จริงมันไม่ติองเรียกว่าเตรียมหรอก ที่จริงชั้นแค่ให้พนักงานกันคนไว้ไม่ให้ใครเข้าไปในห้องน้ำนอกจากเจสสิก้า


ว่าแล้วก็เดินจูงมือฮโยมินให้ไปยังให้น้ำ


เห่อมันน่าจะเป็นทางที่ดีที่สุดแล้วละ


แกโอเคช๊ะซัน แกอยากเลิกกับเจสจริงหรอมินถาม


เคดิ ชั้นว่ามันดีที่สุดแล้วแล้วนี่แกให้ชั้นลวนลามอะไรแกได้บ้างเนี่ย


ชั้นถามตลกๆเพื่อให้ฮโยมินอารมณ์ดีขึ้น


พาขึ้นห้องเลยก็ได้นะ ฮ่าๆๆๆๆ


พวกเราทั้งคู่หัวเราะออกมาดังมากอย่างสนุกสนานแต่แล้ว


สนุกกันมากมั้ย


เสียงอย่างนี้นี่มัน


เจสสิก้า


ใบหน้าเรียบเฉียดไร้อารมณ์จ้องมองมาที่ชั้นกับฮโยมิน


มีอะไรทำไมไม่บอกกัน


เธอค่อยๆเดินเข้ามาทางชั้น


เจสมาตั้งแต่เมื่อไหร่


ก็มาตั้งแต่พวกเธอนั่งคุยกันที่โต๊ะแล้ว’’


.ห เอาไงดีแผนแตก


ซันรู้อะไรมั้ย เจสรักซันมาก ตลอดเวลาที่ผ่านมาตลอดอาทิตย์เจสพยายามติดต่อซันเจสอยากคุยกับซันเจสเป็นห่วงซัน เจสรักซันมากซันรู้ม้ย


คำพูดของเจสสิก้าทำเอาชั้นพูดไม่ออกรู้สึกจุกที่หัวใจสมองของชั้นกำลังแยกระหว่างความรักกับความสุขของเจสสิก้า เราจะทำตามที่คุณพ่อของเจสบอกหรือจะปล่อยให้มันเนอย่างนี้ ชั้นอยากดูแลเจสอยากทำดีกับเจสอยากอยู่กับเจสจะรักเจสอย่างนี้ทุกวัน แต่ยังไงชั้นก็อยากให้เจสมีความสุขแผนของเราต้องดำเนินต่อไปไม่ว่าผลจะออกมายังไง


ซันตอบเจสสิเธอพูดพร้อมเขย่าไหล่ชั้นเบาๆ


“………..”


ตอบสิหรือซันอยากเลิกกับเจส


เอาละพูดมันออกไปเลยซันแกต้องพูดมันออกไป ท่องไว้เพื่อความสุขของเจส เพื่อความสุขของเจส


ตอบสิซัน


ใช่ซันอยากเลิกกับเจส


ทำไมเธอถามเสียงแผ่ว


ที่ซันอยากเลิกกับเจสไม่ใช่ว่าพ่อเจสบังคับหรือว่าอะไรนะ เจสก็ต้องเข้าใจว่าซันไม่อยากอยู่กับคนที่ขี้บ่นเอาแต่ใจเรื่องมาก หึงอะไรไร้สาระ จู้จี้จุกจิก น่ารำคาญ เจสได้ยินมั้ย ซันเบื่อเจสแล้ว


ชั้นพูดออกไม่แล้ว……


แล้วมาบอกรักชั้นทำไมมาทำให้ชั้นรักทำไม เธอรู้อะไรมั้ยซันทึ่ชั้นทำลงไปเพราะชั้นรักเธอ ชั้นไม่อยากเสียเธอไป แต่ตอนนี้ชั้นเข้าใจแล้วละ


ร่างบางค่อยๆถอนแหวนเพชรราคาแพงออกจากนิ้วนางข้างซ้ายแล้วยัดมันใส่มือชั้น


ต่อจากนี้ชั้นจะออกไปจากชีวิตเธอ…..ตลอดไป


เจสสิก้าค่อยๆเดินออกไปช้าๆ ชั้นก็คงทำได้เพีนงมองแผ่นหลังของคนที่ตัวเองรักเดินจากไปช้าๆ ทำไมมันเจ็บขนาดนี้ นี่ชั้นทำอะไรลงไป


แกคิดดีแล้วหรอที่ทำอย่างนี้


ทิฟฟานี่พูดพร้อมตบบ่าปลอบชั้นเบาๆ


นี่ชั้น…..ทำอะไรลงไป


 


 


ชั้นกำลังจะเสียเจสสิก้าไปตลอดกาลแล้วใช่มั้ย


 


 


 


 


 


                                                                                                                                   THE END












Elegant Rose - Working In Background 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ black_devil_ss จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 11:28
    มาต่อๆ ><
    #4
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • 30 สิงหาคม 2559 / 07:24
      ค๊าาาาาาาาาาาาา
      #4-2
  2. วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 08:26
    ยังไม่อยากให้จบเลย ไม่มีต่อแล้วหรอคะ
    #3
    0
  3. #2 Sunsic
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 21:47
    สนุกกก มาต่อๆ
    #2
    0
  4. วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 09:10
    อ่า รีดจ๋า ไรท์ขอโทษมากๆนะคะ พิมพ์ผิดเยอะมากๆเลย เช่น หมั่น ไรท์จะเปลี่ยนเป็นหมั้นให้ นะ แล้วก็ คิกถึง เดี๋ยวเปลี่ยนเป็นคิดถึงนะคะ คำว่าfriend ด้วยนะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 พฤศจิกายน 2558 / 11:51
    #1
    1
    • 16 พฤศจิกายน 2558 / 11:35
      Friendมั้ยล่ะ55555555
      #1-1