ตอนที่ 10 : บทที่ 10: คำทำนาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3829
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    2 มี.ค. 61

บทที่ 10: คำทำนาย

            "ปัง!"

            “ปัง!”กระสุนลั่นรวด ทีโมน อีวานอฟ ยืนเฉยแทบจะปรือตาหน่ายด้วยซ้ำหลังสาวหัวไม่ล้านแล้วยิงปืนสามนัดแต่ไม่โดนเป้าสังหารเลยสักนัด เป็นหลักฐานอย่างดีว่านางไม่ถนัดทางปืนเอาซะเลย

แก๊กๆ

...เอาเข้าไป กระสุนติดอีก แม่คุณ...

ให้ช่วยไหมสุภาพบุรุษถามตามมารยาท เมื่อสาวปืนไวพยายามขึ้นนกสับใหม่อีกหนแต่กระสุนก็ยังติดอยู่แบบเดิม

“...”โรสซาลินบึ้งปากนิด และไม่รู้ทำไมเขาถึงรู้สึกวูบหนึ่งว่ามันดูน่ารักดี ก่อนเจ้าหล่อนจะโยนของไร้ประโยชน์ทิ้งเหมือนเด็กอารมณ์เสียแล้วดึงอาวุธถนัดออกมาจากกระเป๋าด้านในเสื้อ นางไม่เขวี้ยงใส่เพราะที่ที่เขายืนอยู่สูงกว่าและระยะห่างเราค่อนข้างไกลพอดู ซึ่งต่อให้ระยะพอเหมาะนางคงคิดแล้วว่าเขาต้องหลบได้และนั่นหมายถึงอาวุธเพียงชิ้นเดียวของนางจะไม่อยู่ที่ตัวอีกต่อไป

ตกลงเจ้าเอาข้าตายแน่?”อดีตนักฆ่าเอียงคอถามติดจะเยาะ ร่างสูงใหญ่กว่ากระโดดลงจากปากท่อที่ยกจากพื้นในโถงประมาณสี่คืบ รองเท้าบูทเหยียบโดนอักขระเรืองแสงโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปลี่ยนแปลง มันยังคงเรืองรองส่องสว่างเป็นประกายเฉกเดียวกับเส้นผมของแม่ดอกกุหลาบพิษ

ยามนี้พอยซันมาสเตอร์ดูเครียดจริงจัง นางตกอยู่ในภาวะตระหนกและขาดสติไม่น้อยเมื่อเรื่องเหนือธรรมชาติอยู่ๆก็เกิดขึ้นกับตัวเอง

มันคงเป็นสีน้ำเงินอยู่ก่อนแล้วสิท่าทีโมนหยั่งเชิงทั้งยกคิ้วข้างหนึ่งสูง สายตามองปราดสำรวจไปรอบๆ ก่อนขมวดคิ้ว เมื่อไม่รู้ว่าที่มาของลมพัดแรงก่อนนี้มาจากที่ไหน และด้านในก็ไม่มีสมบัติมีค่าเลยสักชิ้นเดียวนอกเสียจากซากแอนนิแมนยักษ์ดึกดำบรรพ์ที่ถูกเสาเหล็กปักคาอกยึดกับกำแพง

“...”หญิงสาวที่เข้าตาจนมองจิกใส่พยานรู้เห็นเพียงหนึ่งเดียวนิ่งอย่างใช้ความคิดว่าจะจัดการเช่นไรดีกับนักฆ่าที่นางไม่เคยสู้กันตรงๆชนะเลยสักครั้ง

หากทีโมน อีวานอฟมองออก นิ้วหนาวนเปียช่อหนึ่งของตัวเองไปมาอย่างใช้ความคิดก่อนจะถอนหายใจแรงหักคอกร๊อบ

เราอาจรู้จักกันไม่นานโรสซาลิน แต่ข้าจะถามเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย....ให้-ข้า-ช่วย-ไหมชายหนุ่มถามย้ำทีละคำด้วยอารมณ์ที่เปลี่ยนเป็นดุดัน สุ้มเสียงและแววตาโกรธากับความไม่รู้ว่าใครเป็นใครอย่างไร้สติของสตรีเบื้องหน้าสะท้อนก้องในสถานที่โลกลืม

โรสซาลินยืนนิ่ง ดวงตาที่เคยมองทะลุปรุโปร่งได้ทุกตัวคนเพราะเป็นพวกเงียบ เก็บตัวและชอบคิดว่าคนอื่นคิดอย่างไรกับตนเสมอกลับมาอีกครั้ง มือจับอาวุธผ่อนตกลงข้างตัว ก่อนมืออีกข้างจะจับรวบผมสีผิดธรรมชาตินั่นแล้วหั่นมันทิ้งลงพื้นจนหมดเหลือติดหนังหัวชี้โด่ชี้เด่

แอนนิแมนหนุ่มก้าวเข้าไปหา เขาจุดไม้ขีดแล้วโยนลงไปเผาสิ่งไม่ต้องประสงค์ซะ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นตาขุ่นทันใด เพราะไม่กี่อึดใจผมสีน้ำเงินที่เพิ่งตัดหมาดๆก็ยาวยืดออกมาเท่าสะโพกเหมือนเดิม

...เรื่องตลกอะไร?...

โรสซาลินหั่นมันใหม่ และหั่นอีกครั้ง...จนกองผมเจ้าหล่อนกลายเป็นภูเขาขนาดย่อมๆ กองพูนอย่างกับฟางย้อมสี

ทีโมนโยนไม้ขีดอันสุดท้ายลงไป จากนั้นปรือตาให้กับความล่มจม ปากเสียๆแนะนำ

ตัดหัวเจ้าเผาไฟซะอาจง่ายกว่า

หน้าตายด้านของเจ้าของหัวมองหน้าคนพูด และผมเจ้าปัญหาก็ยาวเด้งผึงลงมาคลุมร่างที่นั่งยองกอดเข่าอยู่ข้างๆกองไฟประหนึ่งไม่ยอมโดนกำจัดง่ายๆ

...มันงอกมาได้ยังไง?...

 ไม้ขีดใช้แล้วของทั้งคู่ถูกทิ้งระเกะระกะอยู่รอบตัว ความเงียบสงบในโบราณสถานเวทมนตร์จากอดีตไกลโพ้นยังส่องแสงสีน้ำเงินเรืองระยับ โรสซาลินนั่งเขี่ยผมโดนตัดทั้งหมดเข้ากองเพลิง ก่อนสาวที่ยังเครียดจัดหมาดๆจะโพล่งขึ้นในตอนที่ต่างฝ่ายต่างก็กำลังคิด

โรแมนติกดีเนอะ

...อารมณ์ไหน!?...ทีโมนผงะหันขวับไปยกคิ้วสูงทันทีแล้วจึงส่ายหน้าขณะตัวเองกำลังเดินวนสำรวจไปรอบๆเพื่อหาเงื่อนงำอย่างอื่นที่เขาเองก็ไม่รู้ว่ากำลังหาอะไรอยู่กันแน่

ไม่มีทางรู้ว่าตกลงตอนนี้เราต่างตกลงมาอยู่ในกับดักรูปแบบไหน แต่สัญชาติญาณมันฟ้องว่าที่เหยียบอยู่นี่คือกับดักแน่ๆ และมันกำลังจะนำพาความฉิบหายมาสู่ในอนาคตอันใกล้

 สถานการณ์ทางตันของแท้...เดินกลับไปก็มีสิทธิ์เจอพวกคณะสำรวจกลางทาง โดนซักยิบแน่ ปีนขึ้นประตูกลที่ตกลงมาก็ดูยากเกิน แล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ก็ไม่รู้อีก...สำคัญคือไอ้ที่สลักอยู่ปากอุโมงค์ อีกเดี๋ยวคงมีคนเห็น...

...หรือต้องฆ่าปิดปาก?...อดีตนักฆ่าหรี่ตาลงเหี้ยมขณะก้มหน้าพยายามแกะตัวอักษรสลักยึกยือบนพื้น ในหัวนับจำนวนคนทั้งหมดที่เห็นผ่านตาตอนเดินเข้าค่ายสำรวจ หากความคิดกลับต้องหยุดนิ่งเมื่ออยู่ๆ เสียงสั่นก็เรียกความสนใจของคนทั้งคู่ไปยังกำแพงด้านหนึ่ง

 “ครืดมันเลื่อนช้าๆกลายเป็นประตูกลและเสียงแว่วของคนดังงึมงำมาตามทางที่เห็นแสงไฟส่องจางรำไรกำลังเคลื่อนที่เข้ามา

...ฉิบมีทางเข้าอื่นอีก...

ทีโมนกัดฟันวิ่งกลับมากระทืบหย่อมผมที่ไหม้ไฟหงิกให้ดับให้หมดแล้วเตะจนกระจายไปทั่วพื้น ก่อนลากร่างหญิงสาวที่นั่งอึ้งจับวิกผมทองขึ้นโปะหัวตัวเองประหนึ่งว่ามันจะช่วยให้รอด โดยไม่ได้มองเลยสักนิดว่าความแนบเนียนหามีไม่

“...ได้กลิ่นเหม็นไหม้...เสียงงึมงำดังสะท้อนเบามาตามทางได้ตรงเผง ชายหนุ่มผลักร่างสาวต้องสาปลงไปในช่องบนพื้นใต้ซากครึ่งงูยักษ์ ก่อนจะถลกเสื้อผ้าตัวเองอย่างไวโยนตามลงบนร่างหญิงสาวซึ่งนอนกระพริบตาปริบจนกระทั่งทั้งร่างเปลือยลงมาเอาตัวทับทาบสนิทบังมิด พอดิบพอดีกับที่เสียงก้องชัดเจนจากกลุ่มสำรวจที่มาจากอีกทางว่าขึ้น

นี่มันยิ่งกว่าห้องหนังสือที่เราเจอก่อนหน้าซะอีกคนหนึ่งว่าอึ้งๆเมื่อได้เห็นอะไรต่อมิอะไรที่พวกเขาเคยอึ้งก่อนหน้าไม่ถึงสิบนาที

ตุ๊กแกพยายามหายใจช้าๆ ก่อนตาจะไปสะดุดเอากับดวงตาสีฟ้าใต้ร่างที่จ้องขึ้นมาทั้งยังขมวดคิ้วส่งสายตาบ่นประมาณว่า ‘หนักนะใส่ 

เขายิ้มขยับปากสื่อสารโดยไร้เสียง

แบบนี้สิเรียกโรแมนติก

นางหรี่ตาลงอย่างไร้อารมณ์ ก่อนหันหน้าหนีจนฝ่ายแอนนิแมนเผลอยกคิ้วขึ้นฉงนอีกครั้งแล้วถึงค่อยกลั้นขำ

ได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านบนดังเข้ามาใกล้...ใกล้มากจนทีโมนสัมผัสได้ว่าผู้มาใหม่หยุดอยู่ที่ขอบคูเหนือตนด้วยซ้ำ

ข้าเคยอ่านเจอ ไอ้เจ้านี่มันสัตว์ประหลาดเมื่อยุคบ้านั่นเสียงของคนตาถั่วมองไม่เห็นว่ามีสองคนนอนทับกันอยู่ห่างลงมาจากปลายเท้าไม่เกินครึ่งเมตรบอก ก่อนจะเดินห่างออกไป

ยังอุ่น มีคนมานี่ก่อนเราอีกคนที่คงสงสัยเรื่องขี้เถ้าและร่องรอยไหม้บนพื้นกล่าว

มันเผาอะไรคนที่เพิ่งเดินไปถาม

“...น่าจะเป็น...เส้นผม...ฝ่ายสงสัยกองไฟใหม่ในโบราณสถานตอบเพื่อน

เหอะ พิลึก...อย่าเพิ่งแตะล่ะ เราต้องออกไปบอกพวกด้านนอกว่าเจออะไรที่นี่...รู้อย่างนี้คงไม่ปล่อยผีเสื้อนั่นตั้งแต่ตอนเจอห้องหนังสือหรอกคนขี้สงสัยน้อยกว่าบ่น

มีขดเชือกกองอยู่ แล้วก็ปืน...เจ้าว่าพวกที่มาก่อนเรามันทำอะไรกันคนช่างสงสัยคนเดิมว่าขึ้นเสียงเครียด คงกำลังมองหลักฐานซึ่งอยู่ผิดที่ผิดทางและพยายามประกอบเรื่องราว

ปล่อยไว้เถอะ ข้าว่าแถวนี้น่าขนลุกยังไงไม่รู้ฝ่ายไม่อยากอยู่นานกับซากอสุรกายมหึมาบอกอย่างขลาดๆ

งั้นแกไป ข้าจะอยู่อีกคนที่คงฉลาดกว่าไล่ตัดรำคาญ

หานี่เจ้าสงสัยนั่นนี่ แต่ไม่สงสัยเลยว่าทำไมเราถึงไม่เจอพวกที่มาถึงก่อน มันทิ้งเชือก ทิ้งปืน ข้าว่าห้องนี้มันแปล....!”คนขลาดว่าดัง ก่อนจะชะงักคำพูดตนทันใดเมื่ออยู่ๆห้องทั้งห้องก็สั่น

 “ครืน...ฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดานสูงมืดมิด ทีโมนกลืนน้ำลายโงหัวขึ้นมองด้านบน ก่อนทั้งเขาและโรสซาลินจะเบิกตาเมื่อได้เห็นสิ่งเดียวกับที่นักสำรวจสองคนเห็นเหนือหัวพวกตน

โครงกระดูกที่ไม่น่าขยับกายได้ ตอนนี้มัน...กำลังขยับตัว...

...เวรของแท้นี่มันโคตรของโคตรสถานการณ์ทางตัน!...

โรสซาลินตะกุยทั้งท่าหงายออกจากใต้ร่างเขาก่อนร่างเพรียวจะพลิกตัวแล้วคลานไปตามคูน้ำเพื่อหลบให้พ้นรัศมีการทำลายล้างของงูยักษ์ที่เริ่มดิ้น

กรี๊ซ!!!”มันคำรามแหกปากโดยมีแท่งเสาเหล็กเสียบคาอกมันอยู่อย่างนั้น มือกระดูกขนาดใหญ่เท่าตัวมนุษย์สั่นหงักชูขึ้นจับเสาเหล็กพยายามดึงออก

ทีนี้ ระ เราไปได้ยัง...เสียงนักสำรวจที่ชวนเพื่อนออกไปข้างนอกมาตั้งแต่ก่อนหน้าถามสั่นหวิว ก่อนทีโมนจะได้ยินเสียงพวกนั้นวิ่งกลับทางประตูกลที่ทั้งคู่เข้ามาแต่แรกด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

โรสซาลินปีนขึ้นจากคูแล้วม้วนตัวลุกยืน ทีโมนคว้าแค่โค้ทกับดาบประจำตัวมาสวมเท่านั้นก่อนจะวิ่งหนีหางของโครงกระดูกงูยักษ์ที่เริ่มจะอาละวาดเมื่อมันไม่อาจดึงเสาเหล็กออกจากอกมันเองได้

กรี๊ซ!!”เสียงร้องลั่นดิ้นเร่าดำเนินไป หางขาวโพลนฟาดไปทั่ว

"ตูม!"ปลายหางแข็งแรงกว่าตุ้มเหล็กทุ่มตีปากทางอุโมงค์ทองคำจนถล่ม

ก่อนมันจะทุ่มฟาดลงมายังสิ่งมีชีวิตกระจ้อยร่อยที่กำลังวิ่งพล่าน ตุ๊กแกหนุ่มจำต้องกลิ้งหลบสุดตัว หากแต่ความยาวของส่วนหางที่เหมือนจะตวัดกวาดไปได้ทั้งอาณาเขตห้องทำให้ตอนนี้ทั้งคู่ต้องกระโจนหนีแยกเอาชีวิตรอดถ่ายเดียว

ครืด...มันค่อยๆเลื่อนตัวออกจากกำแพงเมื่อรู้ว่าดึงเสาออกไม่ได้ เสียงกรีดร้องเจ็บปวดดังปวดหูไม่หยุด และจนทั้งร่างใหญ่หลุดจากพันธนาการกว่าสองร้อยปี มันก็ล้มมาด้านหน้าสู่พื้น มือของมันค้ำตัวมันเองเอาไว้ได้และกำลังจะลุกขึ้น

โรสซาลินวิ่งตรงไปยังทางที่พวกนักสำรวจสองนายหนีไปเพราะเป็นทางออกเดียวในตอนนี้ แต่ขดหางกระดูกกลับตวัดขวางทางออก ร่างขาวโพลนเป็นซากค้ำตนโซเซ เบ้าตาว่างกลวงของมันหันมาสนใจแขกผมสีล่อเป้า

กรี๊ซ!!!!”ก่อนมันจะร้องอีกครั้งด้วยเสียงที่สนั่นกว่าเดิมจนคนที่ได้ยินแทบรับไม่ไหว หญิงสาวปิดหูตัวเองล้มลงไปคุกเข่ากับพื้นเมื่อโดนอิทธิฤทธิ์ของเสียงกัมปนาทเข้าเล่นงานเต็มๆ

ทีโมนกระโดดข้ามลำตัวงูยักษ์ ลงคลานสี่ขาด้วยความเร็วที่มากกว่าวิ่งสองขาราวห้าเท่าเข้ามาขวางไว้ เขาหายใจหอบยืนประจันหน้ามองปีศาจคืนชีพ ทั้งจับดาบโค้งเสี้ยวจันทร์มั่น ตาอำมหิตสบเบ้ากลวงโบ๋ของมันแล้วจึงชี้ดาบขึ้นหน้า

...?...ภาพประหลาดเกิดในเสี้ยววินาทีเมื่อสัตว์ประหลาดตายซากถดถอยหลังไปนิด ตามปกติอาจดูเหมือนอสรพิษตั้งท่าจะฉกกัด หากแต่คนช่างสังเกตเห็นความผิดแปลกบางอย่างในท่าทีนั้นเลยตวาดลั่นอย่างเผลอตัว

นั่ง!!”...เสียงบัญชาดังดุสะท้อนไปทั่ว

ดั่งทุกสิ่งทุกอย่างถูกสาปให้หยุดนิ่ง เสียงสะท้อนคำสั่งกังวานกระทบหง่างไปทั่ว

พรึบ

...บรรยายได้ว่า ‘ประหนึ่งเห็นเหมือนมีใครสะบัดผ้าตากแถวนี้กับภาพเหมือนลูกโป่งโดนเจาะแตกกะทันหัน’ โครงกระดูกยักษ์น่าขนลุกแตกกระจายกลายเป็นฝุ่นสลายเฉียบพลัน ก่อนมันจะหมุนเป็นพายุลูกข่างแล้วหดรวมเหลือตัวเปี๊ยกเดียวบนพื้น

“...”สองคนเงียบกริบมองมัน

ตาเขียวใสแจ๋วบนหน้ากลมมองมาปริบ ขนดหางขดเป็นวงนั่งเรียบร้อยและเส้นผมสีทองคำขาวดูเบาสว่างไสวพอๆกับผิวขาวจัดมีเกล็ดงูขึ้นประปราย สองแขนป้อมของมันชูขึ้นสูงเหมือนขอให้อุ้มแล้วถึงเปล่งเสียงเล็กๆยินดีคนละเรื่องกับก่อนหน้า

อั๊ย!

 

 

ยี่โถหยิบวิกผมทองมาครอบศีรษะและพยายามยัดผมจริงเข้าไป แต่เหมือนผมจริงจะทั้งยาวทั้งเยอะเกินจนทะลักออกมา สุดท้ายเธอเลยแค่แปะเอาไว้บนหัวแล้วเอาผมจริงยัดใส่ด้านในโค้ทและยกปกคอขึ้นสูง ซึ่งมันก็ช่วยได้ในระดับหนึ่ง หากอนาคตต่อไปในวันข้างหน้าคงต้องซ่อนตัวเองห่างไกลผู้คน หรืออีกทางหนึ่งคือหนีไปทวีปอื่นซะเลย

อั๊ย...สัตว์ประหลาดร้องทัก ขดหางเขียวมรกตรัดรอบเอวบางในขณะที่สองแขนเกาะเป็นลูกหมีโคอาล่าที่ข้างลำตัวเธอด้วยความรักล้นเหลือ

เอามันออกไปทีหญิงสาวขอความกรุณาจากเพื่อนร่วมชะตาที่กำลังกระโจนตัวอยู่ในห้องเก็บสมบัติด้านหลังตำแหน่งที่ ‘ตัวอั๊ยบนสีข้างเธอเคยถูกเสียบคาปิดปากทางเข้าเอาไว้

ขนาดนี้ ซื้อบ้านใหม่ยังได้ ฮ่า!”ทีโมน อีวานอฟ โกยเหรียญทองโยนขึ้นฟ้าสำราญใจ ไม่ได้มีวี่แววว่าจะรับผิดชอบสัตว์ประหลาดจากสองร้อยปีก่อนที่สีข้างเธอเลยสักนิด และตอนนี้มันเริ่มเลื้อยขึ้นมาเกาะไหล่ เอาแก้มพองๆมันมานัวเนียและแขนเล็กกอดคอเธอไม่ต่างจากโคอาล่าเจอแม่

ยี่โถเหลือกตามองไปยังทางออกอย่างไม่รู้ว่าพวกคณะสำรวจจะมาถึงเมื่อไร แต่ถ้าสองคนนั้นเล่าว่าอสุรกายคืนชีพกำลังอาละวาดอยู่ในนี้ ไม่แน่การลงมาที่นี่อาจถูกสั่งชะลอเอาไว้และมีการส่งใครไปตามทหารมาแทน

...ยืดเวลาไปหน่อย แต่คงต้องรีบแล้ว...หญิงสาวเม้มปาก หาทางหนีทีไล่ให้ตัวเอง

เราจะเอายังไงกับเจ้านี่เธอถามเพื่อนร่วมชะตาเป็นอย่างแรก สองมือแงะตัวลื่นๆของสิ่งมีชีวิตพิศวงออกจากหลังแล้วยกมันชูสูงๆต่ำๆ จนสัตว์ประหลาดหัวเราะเอิ๊กอ๊ากกรี๊ดกร๊าดถูกใจ แม้ฝ่ายเล่นด้วยจะหน้านิ่งสนิทก็ตาม

ส่งให้หลวง ไม่ก็เอาไปออกงานวัดอดีตนักฆ่าพันธุ์ตุ๊กแกที่สวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วบอกง่ายขณะเดินออกมาจากห้องเก็บทองพร้อมสร้อยเต็มคอและกระเป๋าตุงทุกช่อง

...อันนี้ไม่แค่งุบงิบแล้วเจ้าบ้า...

ยี่โถบ่นในใจหน้าตาย เมื่อคำว่า ‘งุบงิบของคนหางานให้ทำ มันช่างโจ่งแจ้งมากซะจนน่าเกลียด เธอทำแขนเป็นเปลให้สัตว์ประหลาดวัยอมนิ้วโป้งนอนแล้วแกว่งโอ่เอ้ไปมาในอ้อมอก หางของมันกลับมาเกี่ยวรอบเอวเธออีกครั้งเหมือนกลัวหาย

หลวงจะทำยังไงกับมันเธอถาม

คงผ่าศึกษาทีโมนผู้ไม่สนใจอย่างอื่นปลดสร้อยหย่อนเข้ากระเป๋าย่ามหลัง

“...”

ความเงียบทิ้งตัวทันใด นักสันนิษฐานเลยต้องหันมาสนใจเธอจนได้ และเหมือนเขาจะมองออกโดยไม่ต้องพูดให้มากความอีกตามเคย

บ้ามันคืออะไรเจ้ารู้ดีแก่ใจ...แล้วบ้านข้าก็ไม่ใหญ่โต ยิ่งบาบาร่ารู้เข้า นางกรี๊ดหูดับแน่เจ้าของบ้านปฏิเสธเฉียบขาดเดาออกว่าภาระมาถึงตัวแล้ว

“...”เธอมองเขา

อย่าทำสายตาแบบนั้น!”ชายหนุ่มประท้วง

“...”เธอมองเขาต่อไป

หยุด!”เขาสั่ง

“...”เธอไม่ละความพยายาม

ข้าบอกว่าไม่!”นักฆ่าไม่หวั่นไหวตะโกนคำขาด และนั่นเองสาวนิ่งเสมอจึงงัดไม้ตายยื่นตัวอั๊ยขึ้นจ่อหน้าร่างสูงกว่าพลางพูดเรียบแต่สะเทือนถึงช่องท้องจนทีโมนหน้าบิด

มันนึกว่าเจ้าเป็นพ่อ

ตุ๊กแกหนุ่มเปลี่ยนผิวเป็นแดงเป็นม่วงแล้วค่อยเป็นเหลืองอย่างอดกลั้น ตาดำเรียวในดวงเหลืองมองสลับไปสลับมาระหว่างตากลมเขียวอื๋อกับตาเธอ ก่อนทีโมนจะหรี่ตาลงเหยะปากประชดประชัน

เจ้าสื่อสารทางจิตได้รึ ถึงรู้ว่ามันนึกว่าข้าเป็นพ่อ

ก็มันทำตามที่เจ้าสั่งหญิงสาวอ้าง

“...”กลายเป็นฝ่ายปวดกบาลเองที่หมดอารมณ์จะพูดเสียเฉยๆ ท่าทางพยายามใจเย็นทำรอยยิ้มสาวยิ้มยากกระตุกนิดกรุ้มกริ่ม สนุกสนานที่ได้เห็น เธอเปลี่ยนกลับมาอุ้มเด็กครึ่งงูอีกครั้งและมันเกาะหน้าอกเธอหนึบอย่างเหนียวแน่นทันที

ยี่โถทำตาปรอยกระพริบน้อยๆช้อนมองเจ้าของที่ซุกหัวนอน

รับผิดชอบเขาเหมือนที่เจ้ารับผิดชอบข้าไงทีโมนคำพูดเบาบ่งจุดประสงค์จงใจยั่วโมโห แต่แทนที่จะเห็นความโกรธอย่างที่คิดยี่โถกลับเห็นอดีตมือสังหารนิ่งงันแข็งทื่อจ้องเธอไม่กระพริบ อารมณ์ฉุนเฉียวหายวับไปจนแทบจะว่างเปล่า นั่นเองเธอจึงนึกว่าคงเล่นแรงเกิน เลยหุบยิ้มยวนกวนประสาทแล้วหลุบตาลงมองสัตว์ประหลาดทั้งพูดจริงจัง

ข้าจะพามันไปด้วย ยังไงก็ไม่คิดรบกวนเจ้านานอยู่แล้วฝ่ายคิดจะไปแต่แรกบอก เธอกำลังคิดไกลถึงที่อยู่สักที่ที่จะไม่มีใครหาเจอ

...ไม่แน่อาจต้องไปปลูกกระท่อมล่าสัตว์ ปลูกผัก ทำฟาร์มเหมือนในหนังซะกระมัง...แอบไปอยู่ชายแดนเสวนท่าจะดี ที่นั่นป่าทึบ ภูเขาสลับซับซ้อน ดินอุดมไว้ปลูกผักกาดกับแครอท...

“...ไม่ได้รบกวนอยู่ๆสุ้มเสียงอ่อนลงก็พูดขึ้น ยี่โถที่กำลังคิดกับตัวเองเลื่อนสายตาขึ้นมอง เห็นฝ่ายหงุดหงิดเกาหลังคอขมวดคิ้วเบื่อหน่าย พลางเสริมต่อ... “อยู่จนกว่าจะหาทางไปต่อได้แน่ๆ ค่อยไป ข้ากับบาบาร่าไม่ได้คิดว่าเจ้ารบกวนอะไร

เธอนิ่ง จากนั้นค่อยพยักหน้ายิ้มโชว์เหงือกกว้าง ก่อนจะก้มหน้าลงอีกครั้งเมื่ออสูรน้อยพยายามจะดึงผมเรียกร้องความสนใจ

พักใหญ่...

ยี่โถเดินตามทางเชือกออกไปยังทางเดินใหม่ของสองนักสำรวจที่หนีไป เพราะทางที่เธอกับทีโมนหลุดเข้ามาปีนกลับขึ้นไม่ได้ ทั้งสองพบทางลับที่เชื่อมกับห้องหนังสือขนาดเล็กฝุ่นกรัง ก่อนจะเดินทะลุออกตามอุโมงค์ที่ดูดีกว่าทางที่เธอกับทีโมนเข้ามามากโข ทั้งคบไฟทั้งพื้นหินอ่อนเรียงรายอย่างดีดั่งว่าทางเข้าทางนี้เจ้าของใช้งานเป็นประจำ

การอาละวาดของตัวอั๊ยทำให้เพดานแตกถล่มลงมาบางส่วน ยี่โถต้องปีนข้ามและมุดผ่านซอกหลายครั้ง ท่าว่าสองคนนั้นคงขุดถางทางอย่างกับคนบ้าเพราะกลัวตายจัด

มานี่มาทีโมนพูดขึ้นแล้วแงะครึ่งงูตัวยาวไปพันรอบเอวตัวเอง กดให้หัวมันแนบที่ข้างหน้าท้องแล้วกลัดกระดุมโค้ทเอาไว้ ก่อนส่งย่ามใส่ทองหนักอึ้งให้เธอแบกไป

ลมพัดเข้ามาจนสัมผัสได้ นั่นแปลว่าใกล้ทางออกแล้วและเราไม่มีทางรู้ว่าใครรออยู่ที่ทางแยกนั่น จนกระทั่งทางอุโมงค์กลับมามืดอีกราวร้อยเมตรนั่นเอง เสียงฝีเท้าของหลายคนก็สวนเข้ามาพร้อมไฟจากคบเพลิง

เฮ้พวกเขารอดคนหัวขบวนตะโกนบอกพวกด้านหลัง เธอหยีตานิดจับวิกผมทองให้เข้าที่อย่างติดประหม่า เสียงเฮรับกัน หัวขบวนคนพูดกวักมือให้ทั้งสองตามออกไป

ทั้งหมดเดินเรียงแถวออกจากแยกอุโมงค์ขุมทรัพย์ผ่านช่องผาแคบจนออกสู่ค่ายสำรวจซึ่งหัวหน้านักสำรวจเต่าตัวเดิมกระโดดดีใจเหมือนตัวเองรอดตายทันทีเมื่อเห็นทีโมน

ข้านึกว่าข้าเสียเจ้าไปแล้ว!

ท่าทางเป็นห่วงอย่างออกหน้าออกตา ทำให้ยี่โถฟันธงเอาว่าสองคนนี้น่าจะสนิทกันมานาน ก่อนเธอจะเหลือบมองคนอื่นอย่างแปลกใจไม่น้อย เมื่อหลายคนปาดเหงื่อแล้วเหล่กันไปมาอย่างโล่งอกจนเกินสมควร ทั้งที่ไม่น่าสนิทกับคนให้ที่ซุกหัวนอนเธอสักนิด

หนีตายนี่มันเหนื่อยเป็นบ้า ข้าต้องรีบกลับบ้านทีโมนเอ่ย ถอยห่างปฏิเสธการโดนตัวจากเต่าที่กำลังมองสำรวจว่าเขายังอยู่ครบสามสิบสองไหม หัวหน้าคณะสำรวจพยักหน้าหงึกหงักเข้าใจทันทีแล้วหลีกทางให้โดยไม่ถามอะไรซอกแซกสักคำถามเดียว ยี่โถปรายตาสังเกตมองรอบตัวไปมา ก่อนจะเห็นสายตาของศาสตราจารย์วินนี่ที่มองทีโมนด้วยสีหน้าเผือดซีด และเมื่อเขารู้สึกตัวว่าถูกเธอจ้องมอง แอนนิแมนแมวป่าก็สะบัดหน้าไปทางอื่น

...สายตาแบบนั้น...คนรู้จักกันมาก่อน...

หญิงสาวที่ระวังตัวมาตลอดชีวิตจ้องแผ่นหลังของอดีตนักฆ่าที่เดินนำไปปล่อยเธอแบกทองตามหลัง

...ดากาทางั้นเหรอ?...

 

 

บาบาร่าทำตาเหลือกเมื่อทันทีที่กลับมาถึงบ้านหลังเข้าเวรเสร็จ พี่ชายที่รออยู่ก็โยนกระเป๋าเสื้อผ้าลงต่อหน้า

ไปอยู่บ้านเพื่อนไปคำสั่งกับสีหน้าคุกคามอย่างเห็นได้ชัดว่าต้องทำตามสั่งห้ามเถียง ทำพยาบาลสาวน้อยตาทอประกายเจิดจรัสจนฝ่ายไล่น้องออกจากบ้านเองต้องเคลื่อนตาดำหลบ ละอายกับสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกบ้าๆจนไม่รู้จะเอาหัวเปียถักไปปักซุกที่ไหน

น้องน้อยผู้น่าเชือดทิ้งก้มลงยกหูกระเป๋า มือปิดปากน้ำตาคลอแล้วสะบัดร่างกระโปรงบานพลิ้ววิ่งลงบันไดไป

...คิดไปถึงไหน ยัยเด็กบ้า!...

ทีโมน อีวานอฟ ปิดประตูแล้วหันกลับมามอง ‘เมียกับ ‘ลูกที่ส่งสายตานิ่งๆแต่กวนประสาทอย่างไม่น่าเป็นไปได้มาให้ ก่อนทำเมินหนีกันซะเฉย

...ทำไมต้องเกิดเรื่องน่าปวดหัวรอบๆตัวนาง เป็นเครื่องรางแห่งความตายรึไง?...ชายผู้น่าสงสารที่สุดในโนโลนาถอนหายใจแรง เดินผ่านบ้านส่วนของตัวเองข้ามไปยังฝั่งผู้หญิงแล้วถึงกอดอกมองสบดวงตาสีฟ้าที่ยืนตรงผมล้อมหน้า ต่างจากเมื่อก่อนออกไปทำงานจนดูเหมือนได้อีกคนกลับมาแทน

อสุรกายเด็กเริ่มกินผมโรสซาลิน และนางพยายามดึงออก แต่เหมือนแรงมันจะเยอะ ตุ๊กแกเลยต้องช่วยเอาคืนให้ ปากก็บ่น

ข้าไม่เข้าใจเจ้า จะมีความหมายอะไรทั้งที่ตัวเองยังเอาตัวไม่รอด...จิ๊ ปล่อย!”เมื่อตัวอั๊ยไม่ยอมคืนผม เขาเลยสั่งและมันเบะหน้าปล่อยมืออย่างว่าง่าย ทั้งหันหน้าซุกบ่าหญิงสาวเหมือนขอให้ช่วยโอ๋

ก็แค่นึกอยาก...นางพึมพำเบาๆแล้วเงียบไป ความเศร้าไหววูบในแววตาที่เคยเห็นแต่ความแข็งกร้าว

นึกอยากอะไรชายหนุ่มถามรำคาญ

“...เป็นแม่คนเสียงกระซิบเบาบอกความลับของตัวเอง ก่อนนางจะยิ้มบางและกอดปีศาจของนางขยับเท้าหมุนตัวช้าไปรอบๆขณะฮัมเพลงในคอเป็นเชิงกล่อมร่างเล็กนอนและเปิดเผยความสุขล้นในใจตนไปในตัว

ทีโมนยืนนิ่ง ก่อนสะบัดหน้าหนี มือแกร่งกำแน่นชิดลำตัวแล้วก้าวถอยห่าง

ร่างสูงหันหลังเดินกลับไปยังบริเวณของตนเอง เขาหย่อนกายลงนั่นบนโซฟาที่หันหน้าเข้าประตูอย่างหมดแรง ใจหนึ่งก็นึกอยากลุกเปิดประตูแล้ววิ่งตามบาบาร่าออกไป อีกใจก็ไม่อยากพรากจากเสียงฝีเท้าเต้นรำและเสียงฮึมฮัมเพลงของคนด้านหลัง

มือใหญ่ลูบหน้าเครียด ก่อนแหงนคอพิงพนักมองเพดานแล้วหลับตากลืนน้ำลายใจสั่นไหว

...พอที หยุดเป็นผู้หญิงที่ข้าอยากได้เดี๋ยวนี้  ไม่อย่างนั้นเจ้าได้เสียใจแน่โรสซาลิน...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

2,195 ความคิดเห็น

  1. #2155 What&Why (@enjoyyyyy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 02:56
    เสียใจหรือเสียตัวคะ เราให้นายพูดใหม่ทีโมนนนน
    #2155
    1
    • #2155-1 Xinshen (@Xinshen) (จากตอนที่ 10)
      24 กรกฎาคม 2561 / 12:52
      จริงค่ะ555
      #2155-1
  2. #2108 Parr Banaporn (@pare221045) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 04:02
    ไม่ได้น้าาา เรือฟารัสห้ามล่มม
    #2108
    0
  3. #2098 bunyakon2000 (@bunyakon2000) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 22:53
    ทีโมนไม่ใช่พระเอกครับ
    #2098
    0
  4. วันที่ 29 เมษายน 2560 / 21:48
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด //โหยหวนจิกหมอน คือชอบมากกกกขอลงเรือคนนี้ พี่ต่ายหลบซ้าย ท่านเจ้าชายหลบขวา เคลียร์ทาง! พี่ตุ๊กจะเดิน!
    #2052
    0
  5. #2027 หนก (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 20:21
    ทำไมรู้สึกเหมือนลางไม่ดี? พอเรื่องเริ่มสงบสุขความดราม่าก็จะตามมา...คนนี้ขอเถอะนะไรท์ รีดชอบ อย่าเลียนแบบ game of thrones เลย
    #2027
    0
  6. #1964 ice-9520 (@3215) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 21:12
    กรี๊ดดดด พ่อแม่ลูก!!!
    #1964
    0
  7. #1864 CK6428 (@pearly13) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:25
    แอร๊ยยยย ชอบบบ จะเอาคนนี้ อยากได้คนนี้
    #1864
    0
  8. #1750 [F.S]Fang_041 (@octobersena2706) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 19:53
    วรั้ยย จิ้นโรสกับทีโมนเเล้วอ่ะ พ่อเเม่ลูกมากกก สรุปนี่คือพระเอกใช่ไหมคะ?? ฟารัสนี่หลบไปเลยยย><
    #1750
    0
  9. #1550 YoGurT_Yo^^ (@nuyoja) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:55
    พ่อตุ๊กแก ลูกอสรพิษ แม่จอมมาร ครอบครัวสุขสันต์
    #1550
    0
  10. วันที่ 29 มกราคม 2560 / 17:20
    สนุกมากๆๆๆๆๆๆ
    #1513
    0
  11. วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 11:28
    ฉันวาทีโมนนี้และพระเอกล่ะคงเป็นพวกเจ้าชายหรือเชื้อราชวงศ์และด้วยมั้งพวกเต่าอะไรถึงหน้าซีดตอนคิดว่าทีโมนตาย ส่วนคนอื่นยังไม่รู้ว่านางเอกผมสีน้ำเงินเลยไม่น่าเป็นพระเอกได้เพราะทีโมนรู้คนแรกทั้งๆที่เป็นคนนอกไม่ใช่พวกพอยซันแล้วนางเอกไม่ได้ฆ่าทีโมนทิ้งแทบยังอยู่ด้วยกันอีกเบื้งหลังก็เหมือนทีโมนจะชอบนางเอกอีกไม่รู้นางไปช่วยชีวิตทีโมนไว้ตอนไหนแต่ที่รู้ๆเชียร์ทั้งทีโมนและฟารัสแต่เลียร์ทีโมนมากกว่าเพราะผ่านอะไรกับนางเอกมาเยอะส่วนกระต่ายน้อยฉันไม่ค่อยเชียร์อ่ะ555555555
    #1298
    0
  12. #1137 อันฝ้าย (@unfaii) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 13:18
    คนไหนพระเอก
    #1137
    1
    • #1137-1 e-perh (@e-nungOn) (จากตอนที่ 10)
      8 พฤศจิกายน 2559 / 13:18
      ไม่บอก ^^
      #1137-1
  13. #973 2-CHAIR (@tellyou) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 01:50
    นี่สิพระเอก วิ้ดวิ้วว
    #973
    0
  14. #751 NthSarobee (@yamane) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 11:00
    จงได้เสียกันบัดเดี๋ยวนี้
    #751
    0
  15. #735 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 03:14
    กรีีดดด เห็นด้วยยยยยย
    เอาคนนี้ เอาคนนนี้

    ดาร์กพอกัน รู้ทางโลกพอกัน
    รักอย่างที่เป็น ไม่ได้มโนเพ้อ

    เอาคนนนี้
    พลีสสสสสสสสสสสสสส

    แต่กลัวจะมีอะไรแปลก ๆ ตามมาอีกน่ะสิ

    "ตวาด"ลั่น

    ลูกหมี "โคอาล่า"
    #735
    0
  16. #720 Anheuser (@anyamanee201421) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 22:01
    อ๊ากกกกกกกก ประโยคสุดท้ายทำเอาเขินมาก! (////)
    #720
    0
  17. #145 Jinjerbell (@k-ngong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 01:34
    ชูป้ายใหม่อีกรอบ //เก็บป้ายน้องต่าย
    ว่าแต่นี่จะไม่ให้พ้นกลุ่มล่าสมบัติเลยสินะ เรื่องนาราก็มีนี่ ว่าแต่ตัวอั๊ย นี่ยังไง เกาะเป็นลูกลิงเชียว ความโรแมนติกคอมเมดี้มาได้ยังไง อารมณ์พ่อแม่จำเป็นเลย555 ปักป้าย ลงชื่อกองอวยตุ๊กแกค่ะ//ใจง่ายเหลือแสน
    #145
    3
    • #145-1 e-perh (@e-nungOn) (จากตอนที่ 10)
      5 กรกฎาคม 2559 / 05:18
      หื้ม...อันนั้นมันโจรปล้นสุสานนิ???
      #145-1
    • #145-2 e-perh (@e-nungOn) (จากตอนที่ 10)
      5 กรกฎาคม 2559 / 05:31
      อินี่มันพวกนักโบราณคดีหลวง? หงะ -_- ถ้ารุสึกซ้ำซากขออภัย. เดี๋ยวไรท์ฆ่าทิ้งหมดก็ด้ะ เพราะจริงๆพวกคุณเต่าแกมีบทบาทอีกพอสมควรตามพร้อตอ่ะนะ. แต่ถ้ามันน่าเบื่อจริง ...เห้อ. ฆ่าทิ้งอีกแหละ. ด่อ. ต้องคิดฉากฆ่าอีก @~@
      #145-2
  18. #140 lettercake (@lettercake) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 01:52
    หึ้ยยยยยยยยยยยยยนนนนนพ่อตุ๊กแก เดียวสักพักไรท์จับตายอีกไม่เอาได้ไหม5555
    #140
    0
  19. #139 Mapao555 (@mapao555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 00:56
    ช็อตนี้ตายยยยย
    #139
    0
  20. #138 Darky_ (@Darky_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 00:19
    กระต่ายมา อืม น่าสน
    กระปุกฟีโรโมนมา อืม น่าลุ้น ..แต่ยังไม่ตัดสินใจ
    พอเจอตุ๊กแก ใช่เลย!
    เฮียทีโมนมาเต็ม น่าอวยสุดซู้ด!!!
    #138
    0
  21. #137 Ben192 (@Ben192) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 15:51
    เอิ่มแล้วตกลง...ใครเป็นพ่อของลูกกัน(ว่ะ)คะ!!! เอาให้ชัดเจนหน่อยสิค้าาาลุ้น จนเมื่อยแล้วเนี่ย...
    #137
    0
  22. #135 Yona (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 13:06
    โอ้โฮ มีการมองเพดาน แล้วกลืนน้ำลายด้วย -คิดไรย่ะแก
    #135
    0
  23. #134 น้ำหวาน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 11:56
    รวยแล้ว ทำฟันก่อนมั๊ยคะ

    นึกภาพนางเวลายิ้มแล้วขำทุกที



    #134
    0
  24. #133 nongnongnlbb (@nongnongnlbb) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 07:24
    ชอบทุกคนเลยอะไรท์T_T ใครจะเป็นพระเอกก็ได้ หรือให้เป็นทุกคนเลยก็ได้
    #133
    0
  25. #132 Ellim (@Ellim) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 07:00
    ฉากนี้ฟินเฟ้อ~~~~~
    #132
    0
  26. #131 เทียแมต (@ldiva) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 02:22
    เดินเกมส์ไวมากโรสสสส 5555.ติดงอมแงม ขอบคุณไรต์ที่อัพค่า
    #131
    0
  27. #130 xiujingggg (@xiu-jing) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 01:31
    พี่ตุ๊กแกมาแบบพระรองมาก แต่ในนิยายไรท์อะไรก็ไม่แน่ใช่มั้ยคะ หึหึ
    เชียร์คนนี้ให้ได้เป็นพ่อของลูกโรสค่ะ เค้ารักจริงเจ็บจริง ลงทุนไปช่วยชีวิตเจ้โหดตั้งหลายหนเชียวนา
    ว่าแต่พี่ตุ๊กแกเคยมีอดีตอะไรกับมาสเตอร์ของพอยซันเนี่ย เฉลยได้แล้วนะ
    #130
    0
  28. #129 firstloveDavill (@firstloveDavill) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 01:05
    กรี้ดดดดดด รักทีโมนที่สุดดดดดด เจอสังกัดแล้วคะ. ทีม ## ทีโมน ชายโหด เก่ง เทพ และแอบมีเบื้องหลัง ไม่ธรรมดา
    แต่แอบเสียใจนิดๆๆๆ ที่มีลูกโดย ที่ ไม่ได้อึ้บบบ!! แอยหื่นนิดหน่อย. ไม่ว่ากันนะ.
    ไรท์แอบใจร้ายมาตั้งนาน ปล่อยพ่อของลูกอีฉันมาช้ามากกกกกก. หลายตอนเลย
    #129
    0
  29. #128 kavasarew (@narinnakin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 00:30
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย~~~~~~
    ตั๊ลล๊ากกกกกกกก~~~~~~~~~~~~~~
    กร๊าชชชชช!!! หื้อ?
    พอๆ เอาเป็นว่าย้ายทีมแล้ว มาทีมพี่ตุ๊กแก กิ้งก่า ตัวไรก็ช่างเถอะ
    แต่พี่เค้าน่ารักอะ แค่อ่านยังเขินแทนเลย
    #128
    0
  30. #127 หนูยุ้ย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 00:27
    เริ่มชอบพี่ทีโมนแล้วล่ะ
    #127
    0
  31. #126 Lady Lilac (@plyofana) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 00:13
    อ้าว นี่ไรท์ยังไม่รู้อีกหรอว่ารีดหวั่นไหวง่ายมว้ากกกก 55555 คนไหนโผล่มาก็เอียงตามตลอดนั่นแหละ

    ทำไมตอนนี้เจ้โรสกลายเป็นไม่เป็นสายโหดแล้วอ่ะ แต่เปลี่ยนมาเป็นสายยั่วแทน 5555 นี่เจ้จะรู้ตัวบ้างมั้ยเนี่ยว่าพูดอะไรออกไป โอ้ยย..ประโยคเด็ดมากอ่ะ โรส เจอหมัดฮุกเข้าไปทำเอาทีโมนน็อคสนิทเลย สปิริตความเป็นแม่สูงดีจริงๆ ว่าแต่ไม่สนใจทำลูกเองหน่อยหรอ 555

    ในที่สุดครอบครัวก็ครบซะทีนะ พ่อแม่ลูก ??


    มาเร็วมากเลย อิอิ ขอบคุณค่า รอตอนต่อไปนะคะ
    #126
    0
  32. #125 •JeeN• (@jiruna) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 23:35
    เป็นคนใจง่ายค่ะ กรี๊ดดดดดดด
    แล้วนางก็รอดมาอีกตอน...
    ไม่เอาคุณกระต่ายอ่ะ เอาคนนี้แหละะะ <3333 ติ่งค่ะ
    #125
    0