ปิดเทอมที่แสนเบื่อ
ช่วงเวลาปิดเทอมมาถึง นักศึกษาแต่ละคนก็กลับสู่ภูมิลำเนาของตนเอง บางคนถึงเวลาปิดเทอมก็หารายได้พิเศษระหว่างปิดเทอม แต่บางคนก็กลับบ้านไม่ได้ไปทำงานที่ไหน แล้วฉันล่ะ ปิดเทอมฉันจะทำอะไรดี
ปิดเทอมที่ฉันวาดฝันเอาไว้ว่าฉันจะต้องได้ไปทำงานได้ไปเที่ยว ได้พักผ่อนอย่างมีความสุขไม่ต้องเครียดกับเรื่องเรียนในช่วงปิดเทอม แต่ความคิดของฉันทั้งหมดที่คิดไว้กลับพังไม่เป็นท่าสิ่งที่คิดไว้ไม่เคยได้ทำสักอย่างเป็นปิดเทอมที่ฉันรู้สึกเบื่อ เพราะว่าฉันนั้นต้องอยู่บ้าน ไม่ได้ไปเที่ยวเล่นที่ไหนจะไปเล่นกับเพื่อนก็ไม่ได้เพราะเพื่อนยังไม่ปิดเทอมเหมือนฉัน ฉันอยากไปเที่ยวก็ไม่ได้ไป อยากไปทำงานก็ไม่ได้ไป สิ่งที่ฉันคิดไว้ฉันไม่เคยได้ทำเลยสักอย่าง ฉันอยู่บ้านโดยไม่ได้ทำอะไร ฉันอยู่บ้านโดยคิดแค่ว่าให้เวลาผ่านไปเรื่อยๆ ชีวิตที่ไร้ความสุข ไร้สีสันในชีวิต อยากให้วันเวลาผ่านไปไวๆ จะได้ไม่ต้องอยู่กับชีวิตที่แสนน่าเบื่ออย่างนี้ บางครั้งฉันยังคิดเลยว่าชีวิตนี้อยู่คนเดียวบนโลกก็ได้ แต่กับความเป็นจริงแล้วความคิดเช่นนั้นเป็นความคิดเพียงเสี้ยววินาทีที่คิดว่าฉันเบื่อหน่ายชีวิตของตนเอง ความจริงแล้วฉันอยู่คนเดียวบนโลกไม่ได้ ฉันมี พ่อแม่ ญาติพี่น้อง เพื่อน แต่ฉันกลับไม่สามารถระบายความรู้สึกระบายความในใจของฉันให้ใครฟัง ไม่กล้าที่จะพูดออกไปว่าตอนนี้ความรู้สึกของฉันเป็นยังไง ไม่กล้าที่จะคาดหวังอะไร กลัวกับความผิดหวังที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า สิ่งที่คิด สิ่งที่อยากทำ สิ่งที่คาดหวัง ไม่เคยเกิดขึ้นเลย ฉันตั้งคำถามกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเองว่าเป็นเพราะอะไรที่ทำให้ฉันเบื่อหน่าย เป็นเพราะตัวฉันเองหรือเป็นเพราะสิ่งที่อยู่รอบตัวฉัน แต่ฉันไม่เคยได้คำตอบกับคำถามที่ฉันตั้งขึ้นมาถามตนเองเลย ปัญหาเหล่านี้ฉันจะแก้ไขได้อย่างไร
สิ่งที่ปรารถนาที่สุดตอนนี้คืออยากให้เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วไม่อยากอยู่บ้าน ช่วงเวลานั้นช่างไม่จดจำเสียเลย บางคนคิดว่าบ้านคือ ความรัก ความสุข ความอบอุ่น ความผูกพัน แต่สำหรับฉันไม่ใช่เลย ยิ่งอยู่ที่บ้าน ฉันยิ่งมีช่องว่างของความผูกพันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่เคยรับรู้ว่าความสุขกับครอบครัวเป็นอย่างไร เป็นเพราะตัวฉันเองที่ไม่ไขว้คว้าหาความสุขหรือเพราะครอบครัวของฉันไม่เคยใส่ใจฉันเลย ฉันรู้สึกว่าเวลาที่อยู่กับครอบครัว ฉันมีโลกส่วนตัวสูง ไม่ชอบพูดกับใครหรือเพราะพูดไปแล้วไม่มีใครฟัง บางครั้งก็อยู่ในห้องนอนไม่ออกไปไหน เพราะอะไรทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้ ช่วงเวลาเปิดเทอมใกล้เข้ามารู้สึกว่าอยากให้เปิดเทอมเร็วๆอยากออกไปเจอกับโลกกว้างที่เป็นอีกสังคมหนึ่ง ที่ไม่ใช่แค่ที่บ้านของฉัน อยากเจอเพื่อนที่ทำให้ฉันยิ้มได้ อยากพูดคุยหัวเราะเรื่องไร้สาระหัวเราะเสียงดังๆกับเพื่อน และช่วงเวลาเปิดเทอมก็มาถึงฉันได้กลับมาเจอเพื่อน กลับมาใช้ชีวิตเป็นเด็กหอ ใช้ชีวิตเป็นนักศึกษา ดั่งที่ใจฉันปรารถนา
เรื่องราวของฉันนั้นไม่ได้มีอะไรน่าสนใจ ไม่มีเรื่องที่ตื่นเต้น ไม่มีเรื่องที่น่าประทับใจ แต่ก็เป็นเรื่องราวของคนๆหนึ่งที่ใช้ช่วงเวลาปิดเทอมอย่างมีความสุขบ้าง ทุกข์บ้าง นี้แหละวิถีชีวิตของมนุษย์บ้าน
ความคิดเห็น