[รอตีพิมพ์- สนพ.Narikasaii] Until You - รักแล้วรักอีก [ Yaoi ] - END -

ตอนที่ 10 : คุณอาคนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,807
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,373 ครั้ง
    27 ส.ค. 62

(R)


เฌมาวี
เขาจะก้าวต่อไปในฐานะเฌมาวี

กลับจากวัดมาถึงบ้าน เฌรู้สึกแช่มชื่น เขากำลังเริ่มชีวิตใหม่
แม้เขาไม่อยากจนไม่ชอบจน แต่เขาไม่ได้รู้สึกว่าความจนมันเลวร้ายทนทุกข์ แต่มันเหมือนอุปสรรคในเกมที่ท้าทายเขา
ตอนเขาตายนั่นอายุได้ 36 นี่ผ่านไปปีนึง เขาอายุ 37 แล้ว
เขาได้มีโอกาสกลับมาเยาว์วัย ได้มีโอกาสใช้ชีวิตมีชีวิต โดยได้กำไรเอาประสบการณ์ 36 ปีมาด้วย
ด้วยวัยนี้เขามั่นใจ เขามีวุฒิภาวะ เขาเชื่อมั่นการตัดสินใจของตัวเอง




พวกเขากินข้าวเย็นกันอย่างอร่อยและตื่นเต้น เพราะเดี๋ยวจะไปคุยเรื่องเอ็ม
อิ่มข้าวล้างจานแล้ว ก็พากันเดินไปบ้านลุงดิษฐ์กัน
บ้านของเอ็มอยู่ห่างออกไปแค่สามหลังเท่านั้นเอง
เป็นเรือนแถวชั้นเดียวสองห้อง เก่า ๆ สภาพโทรม 
ด้านหน้าเป็นร้านเสริมสวยแบบบ้าน ๆ ตากผ้าขนหนูเช็ดผมไว้ ป้ายชื่อร้านว่า นิดซาลอน
พื้นปูเสื่อน้ำมัน มีโซฟาสีแดงวางข้างหนึ่ง อีกข้างมีกระจกและลิ้นชักวางสเปรย์
ท็อปหน้าลิ้นชักเป็นฟอร์ไมก้าขาวมอ ๆ มีเก้าอี้เสริมสวยสามตัว มีที่อบผมวางไว้ตัวหนึ่ง 
ถัดไปวางฉากหวายกันไว้ ด้านหลังฉากมีเตียงสระผมสองเตียง
ถัดไปมีทางเดินกลางระหว่างห้องนอนสองห้องมืด ๆ 
ห้องหนึ่งของลุงกับป้า อีกห้องดิวเดียวและเอ็มนอนสามคน ยังดีว่าเป็นชายล้วน
ข้างหลังมีโต๊ะกินข้าวมอ ๆ อยู่ซ้ายมือ ทางขวาตรงข้างฝาวางลังใส่ของรกสูงติดเพดาน 
แล้วยังมีชั้นกับข้าว เตาแก๊ส ส่วนลานหลังบ้านตากผ้าไว้

พวกเขานั่งโซฟาแดงรอได้พักหนึ่ง ลุงประดิษฐ์ก็ออกมาจากห้องนอน 
ลุงดิษฐ์นั้นอายุเข้าวัยกลางคน ร่างอ้วนดำใหญ่
ร้านป้ายังไม่มีลูกค้า สองคนผัวเมียเลยต่างลากเก้าอี้เสริมสวยมานั่งหน้าโซฟา
เอ็มที่นั่งอยู่ข้างเฌก็เริ่มสั่น เฌจึงเอื้อมไปจับมือเย็นเจี๊ยบนั้นไว้ บีบมือปลอบไปเบา ๆ 
"หวัดดีย่าน้อย เป็นไงมาไงครับ"
ลุงดิษฐ์ทักทาย เฌยกมือไหว้ลุงป้า แกเลยทักกลับ
"เชเป็นไงบ้าง? เห็นว่าเอ็งเข้าโรงพยาบาล ลุงป้าไม่ได้ไปหาเลย ลุงไปวิ่งรถ ป้าก็ต้องอยู่ร้าน"
"ก็หายแล้วครับ ดีขึ้นมาก"

ลุงหันมาเลิกคิ้วใส่ย่าก่อนถาม
"แล้วย่ามีธุระอะไรกับผมหรือเปล่า?”
"ฉันมา ก็อยากคุยกับดิษฐ์กับนิด เรื่องเอ็มน่ะ"
"เอ็มดื้ออะไรใส่ย่าหรือเปล่าจ๊ะ?” ป้านิดทำหน้างง ๆ 
"ไม่ได้ดื้อ เอ็มเป็นเด็กดี ฉันเลยอยากมาขอดิษฐ์กับนิด ขอเอ็มไปอยู่ด้วย"
"ขอไปอยู่ด้วย" ลุงป้าทวนคำ "เอ็มก็ไปอยู่บ้านย่าน้อยอยู่แล้วนี่ครับ"
"ก็อยู่มาจะสิบปีแล้ว ฉันอยากให้มาจริงเลย มาเป็นลูกของฉันเลย มาอยู่กับเชด้วยกัน"
"คือ ย่าน้อยอยากรับเอ็มเป็นลูก?”
"ใช่ เอ็มไม่มีพ่อแม่แล้ว ส่วนฉันก็ไม่มีลูกมีแต่หลานคือเช สองคนรักกันเป็นพี่น้องกัน ฉันก็อยากจะมีลูกไว้ฝากผีฝากไข้"
"ผมนึกไม่ออกน่ะย่า คือเอ็มก็หลานผม ผมเลี้ยงมาแต่เกิด เหมือนลูกผมเหมือนกัน"
ลุงป้าก็ไม่ได้รังเกียจจริง ๆ แต่ก็โตตามอัตภาพ
"ดิษฐ์กับนิดต้องเลี้ยงเด็กสามคน มันไม่หนักเหรอ? ให้เอ็มอยู่กับฉันก็เบาภาระนะลดไปปากหนึ่ง"
ย่าเสริมต่อ
"แล้วฉันก็ไม่ได้คิดว่า จะแย่งเอ็มไป เอ็มก็ยังเป็นหลานดิษฐ์นิดเหมือนเดิมนั่นแหละ แต่ให้สิทธิฉันได้ดูแลให้ย้ายมาอยู่กับฉัน เราก็อยู่ข้างกันแบบนี้ ไม่ได้ไปไหนอยู่แล้ว"
ย่าโน้มน้าวต่อ
"ฉันก็ไม่ได้มีไปกว่าดิษฐ์กับนิด แต่ฉันรักเอ็นดูเอ็มเหมือนลูก อยากจะส่งให้สูงจบปริญญาตรีเลย ลำบากก็จะส่ง"
แหมะ! เฌที่นั่งฟังเงียบ ๆ อยากจะร้องบราโว ย่าน้อยลีลาเจ๋งใช้ได้เลย
เขานั่งลุ้นวางส้นมือยันหัวเข่า เผลอเอาโป้คลึงแหวนอย่างเคยตัวแต่ไม่เจอ เลยเคาะนิ้วกับเข่าลุ้นต่อ
เอ็มเองลุ้นมาก ยกมืออุดปากอย่างตื่นเต้นประสาเด็ก

ลุงป้ามองหน้ากัน แล้วก็หันไปถามหลานชาย
"แล้วเอ็มล่ะ เอ็งว่าไงลูก?”
เอ็มก้มหน้าพยักหน้า ช้อนตามองผู้ใหญ่อย่างซื่อ ๆ 
"หนูรักป้ากับลุง แต่ก็อยากอยู่กับย่าน้อยกับเชจ้ะ หนูรักทั้งสองบ้านเลย อยู่ไหนยังไง หนูก็ยังเป็นหลานลุงป้าจ้ะ"
"ดิวเดียวมันจะคิดถึงน้องมันไหมล่ะ?”
ป้าว่าอย่างสงสัย แล้วเลยลุกเดินไปเคาะเรียกพี่ชายสองคนออกมา
พอเล่าให้ฟัง ดิวกับเดียวนึกแป๊บหนึ่งก็สนับสนุน
"เอ็มมันเหมือนเป็นลูกย่าน้อย เป็นพี่น้องกับเชอยู่แล้วนี่ ย่าน้อยช่วยเลี้ยงก็ดี พ่อกับแม่ก็เบาลง เอ็มก็ไม่ได้ไปไหนไกล มันอยากมาบ้านนี้มาหาพี่น้องก็มาได้ บ้านเรากับย่าน้อยก็สนิทกันขึ้นอีก ไม่มีตรงไหนไม่ดีนี่พ่อ "
ลุงทำท่าติดขัดนิดหนึ่ง
"คนเขาจะว่าเอาไหมล่ะ ว่าบ้านเราไม่มีปัญญาเลี้ยงเอ็ม"
"ดิษฐ์ก็อย่าไปคิดเรื่องคำคนเลย เอาว่าดิษฐ์สงสารฉันที่ไม่มีลูก ยกเอ็มให้เป็นลูกฉันว่างั้นดีกว่า"
"เอางั้นก็ตามนั้น ฉันก็ดีใจเห็นย่าน้อยรักหลานฉัน"
"ถือว่าดิษฐ์ทำคุณให้ฉัน ฉันจะเอามอเตอร์ไซค์แทนคุณให้ดิษฐ์กับนิดแล้วกันนะ"
"โอ้โห!ย่า! " ลุงพูดไม่ออก ก็ยิ้ม ๆ พยักหน้ารับ

ย่าขยิบตาให้เอ็ม เขาจึงควักพวงมาลัยที่ซื้อมา คุกเข่าลงกราบเท้าลุงกับป้าและวางมาลัยให้ที่มือ
ดวงตาใสแจ๋วซื่อนั้นมีน้ำตาคลอ ๆ 
"ลุงดิษฐ์กับป้านิด พระคุณที่เลี้ยงเอ็มลูกกำพร้ามา หนูจะไม่ลืมเลย และหนูขอบคุณที่ให้หนูได้เป็นลูกย่าน้อย หนูจะกตัญญูกับย่า กับลุงดิษฐ์ ป้านิด และพี่เดียวพี่ดิว ตลอดไปจ้ะ"
ลุงป้าน้ำตาคลอ เพราะเลี้ยงเอ็มมาแต่เล็กก็ผูกพันไม่น้อย
ทุกคนยิ้มแย้มตื้นตันใจกันหมด
"เออ ขอให้เอ็งเจริญ ๆ นะลูก อยู่กับย่าน้อย ทำตัวดี ๆ เชเอ๊ยฝากเอ็มด้วยนะ"
"เฌกับย่าจะดูแลเอ็มให้ดีที่สุดครับ ให้สมกับลุงป้าไว้ใจยกให้"
เฌรับคำ ปลาบปลื้มหัวใจพองโต ก้าวแรกของเป้าหมายชีวิตใหม่เริ่มแล้ว
ดูแลญาติมิตรของเด็กชายเชแทนตัว ได้ยังประโยชน์เพื่อทดแทนคุณให้กับตัวเจ้าของร่าง
เอ็มกอดคอตุ๊ดยักษ์เพื่อนรักแน่น เช็ดน้ำตาป้อย
ชีวิตลูกย่าน้อยของเอ็มก็เริ่มขึ้น ณ เวลานั้น




เช้าขึ้นมา ก็เลยพากันไปอำเภอกันทั้งสองบ้าน
ทำเรื่องย่าน้อยรับเอ็มเป็นบุตรบุญธรรม เอ็มตอนนี้มีชื่อจริงว่า อิริยา มองละแม
แล้วเฌก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเฌมาวี เขาแจ้งให้ทราบทั่วกันว่า ชื่อเล่นของเขาแต่นี้ไปคือ เฌ
เฌจับสองมืออาคนใหม่ของเขามาบีบ รู้สึกดีใจกับทุกคนและกับเช
"เอ็ม ตอนนี้บ้านย่าก็เป็นบ้านเอ็มด้วยนะ เอ็มไม่ได้เป็นแค่แขกอีกแล้ว"
เอ็มยิ้มแป้นรับคำของเฌ
ทำท่าสะดิ้งเอาตะโพกมาชนกัน แล้วทำปากเป็ดแรด

"แล้วเอ็มอยากอยู่ห้องเดิมกับเฌ หรือจะอยู่ห้องใหม่ดีล่ะ"
เอ็มส่ายหน้าไม่เอา
"เอ็มอยากนอนคุยกับเฌเหมือนเดิม อยู่คนเดียวเหงาฉิบ...อ้า..เหงาแย่เลย"
"ย่าครับ อยากให้เฌเรียกเอ็มเป็นอาไหม? แล้วเอ็มต้องเรียกย่าเป็นแม่ไหม?”
"ไม่ต้องหรอกลูก เป็นแบบนี้มาแต่เกิด เรียกเหมือนเดิมนี่แหละ"

สิบโมงกว่าแล้ว พากันซื้อกับข้าวเยอะแยะมากินกันที่นิดซาลอน เพื่อเป็นการฉลอง
เอ็มดีดตั้งแต่ลงมอเตอร์ไซค์ ดิ้นยุกยิก สองบ้านมานั่งล้อมวงกันกินที่โซฟาหน้าร้าน
เฌขอยำปลาหมึกเป็นพิเศษ และทำหน้าฟินสุดขีด จนทุกคนขำ
"อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอวะ? เฌ" พี่ดิวแซว
"นาน ๆ ได้กินที มันแพง"
แพงเพราะกินทีนึงจ่ายไม่ต่ำกว่าสองหมื่น เป็นค่าแอดมิทโรงพยาบาล
อิ่มแล้วก็แยกกันไปทำงาน เฌสุดทนกับการคันหัวแล้ว เขาเลยถามหาคลีนิคทำแผล
"ไปหาหมออ็อมสิ" ป้านิดว่า "อริยะคลีนิคน่ะ"
เอ็มทำตัวบิด ๆ เบี้ยว ๆ เดี๋ยวนั้น จนเขาต้องสะกิดถาม 
"เป็นไรคุณอา?”
เอ็มกัดปาก กระพริบตาปิ๊ง ๆ 
"อาหมออ็อมเป็นอาพี่เอิร์ธ หล่อทั้งอาทั้งหลาน"
หึ ๆ แรดจริ๊ง
"คลีนิคอยู่ที่ตรงถนนเส้นหลักผ่านเมือง" ลุงว่า
เวลานั้นเป็นตอนใกล้เที่ยงแล้ว
เอ็มจึงดี๊ด๊าขับมอเตอร์ไซค์ไปส่งเฌที่คลีนิค แล้วก็บ๊ายบายไปทำงาน




อริยะคลีนิค
ดูจากป้ายชื่อร้าน หมออ็อมคงมีชื่อจริงว่าอริยะสินะ
เฌถอดรองเท้าตามป้ายที่บอก ก่อนก้าวเข้าไปในตัวตึก รู้สึกแปลก ๆ กับวิถีชาวบ้านต่างจังหวัด
เขาแจ้งพยาบาลว่ามาทำแผล แต่คุณพยาบาลให้พบหมอก่อน
เขาว่าจะไปนั่งรอที่ม้ายาวไม้สีเข้ม แล้วก็เลยเดินอ่านปริญญาหมอก่อน

จากนั้นก็เข้าไปพบแพทย์ตามเสียงเรียก
คุณหมออริยะผู้นั้นก้มอ่านประวัติเขา แล้วก็เอ่ยถาม
"เฌมาวี มองละแม อือม์ เฌมาวีไปทำอะไรมาครับ? เย็บสิบสามเข็ม?”
"แดนซ์จนตกรถสองแถวครับ" คุณหมออ็อมหลุดคึ นิดหนึ่ง ก่อนตีหน้าเฉยเงยหน้ามอง
"แล้ววันนี้มาทำแผลเหรอครับ?”
"คือผมได้ออกจากไอซียู แต่เตียงเต็ม เลยต้องมาดูแลตัวเองที่บ้านครับ"
คุณหมอทำหน้าทึ่ง แล้วก็เอื้อมมือมาจับศีรษะเขาเบามือ พิจารณาดูแผล
"ที่แย่คือผมอยากสระผมมากครับ นี่สิบวันได้แล้ว"
"ลองแชมพูแห้งไหม?”
"โอ๊ะ!" เขาลืมไปเลย "ดรายแชมพู เดี๋ยวผมลองไปหาดู"
อ้าวลืมแผลถลอกเลย หันมองแขนปอกเปิกไป ก็พูดเพลินลืมระมัดระวังตัว
"คุณหมอครับผมลืมเลย อะเบรชั่นทั้งแขนเลยครับ ทำไงดีผมกลัวเป็นสการ์"
เขาว่ามันถลอกจนเขากลัวที่จะเป็นแผลเป็น
คุณหมอไม่แสดงพิรุธ แต่สะดุดหูอย่างแรงกับตุ๊ดหัวโปกพูดฉอดและแทรกอังกฤษอย่างลื่นไหล
"เดี๋ยวคุณก็ไปร้านยาซื้อพวกเจลแต้มลดแผลเป็น แล้วก็ระวังคีลอยด์ครับ"
เฌเหลือบตามองหน้าหมอ 
อ๊ะ! ช้างเผือกในป่า! 
หมอหล่อดังเอ็มบอกเลย ดูวัยเป็นน้องเป็นนุ่งเขาได้
หมอจบเฉพาะทางมาก็น่าจะราว 32-33 ล่ะ
คุณหมอเรียกพยาบาลมาเป็นลูกมือ แล้วทำแผลของเขาให้ใหม่
"ดูสภาพแผล ก็ดูแลดีนะครับ ไม่อักเสบ"

ความคิดเบื้องลึกเรื่องปรับปรุงตัวเองในวันก่อน ทำให้เฌเอ่ยปากถามหมอระหว่างทำแผล
"ผมเห็นใบประกาศคุณหมอเป็นเฉพาะทางสูตินรีเวช…"
หมอสะดุดมือนิดนึง เขามีป้ายภาษาไทยบอกก็จริง แต่ใบประกาศนั้นมันเป็นภาษาอังกฤษนะ
"แล้วคนไข้ต้องการจะทราบเรื่องอะไรครับ?”
"ผมอยากทราบเรื่องการเทคฮอร์โมน ในยูธ สำหรับ ทรานสเจนเดอร์ฟีเมล" *
อือม์ อีกครั้งกับศัพท์อังกฤษ อริยะชวนคุยต่อเนียน ๆ เหมือนว่าคู่สนทนาคนวัยเท่า ๆ กัน
"อยากกินฮอร์โมนเพื่อแปลงเพศตอนวัยรุ่น ...คุณจะเทคเองเหรอครับ"
"ผมกับคุณอาของผมครับ พวกเราคิดว่าเราต้องยับยั้งฮอร์โมนเพศชายในช่วงพิวเบอร์ตี้" *

คนที่เพิ่งฟื้นคืนชีพ ไม่ได้ระมัดระวังตัวว่าวาจาและอากัปกิริยาไม่สมวัย
ตั้งแต่ฟื้นมา เขาเพิ่งได้มีโอกาสสนทนากับคนที่มีวุฒิภาวะใกล้เคียงกัน
"เพื่อ...?” คุณหมอเลิกคิ้วเชิงถาม
"ผมต้องการแสดงรูปร่างที่ค่อนไปทางเพศหญิง ผมไม่ต้องการลุคกะเทยจ๋า แต่แค่อยากให้ดูเป็นผู้หญิงกว่านี้ เพื่อให้ผมสามารถดำรงชีวิตได้..ง่ายขึ้น"
"จริง ๆ ฮอร์โมนนี่ สนับสนุนสำหรับคนที่ต้องการแปลงเพศมากกว่านะครับ"
"แต่ที่ผมอ่านเจอร์นอล สำหรับยูธในต่างประเทศมียอมรับให้จัดการตั้งแต่วัยรุ่นนี่ครับ ผมไม่ไว้ใจการกินเอง หรือให้กะเทยไร้ความรู้ตามเน็ทมาชี้นำ คุณหมอจะช่วยผมได้ไหมครับ?”
คำพูดราวสนทนากับคนมีอายุทัดเทียมกัน มีประสบการณ์
"ที่น่าจะตรงที่สุด คุณควรลองไปคลินิกเพศหลากหลายในวัยรุ่น หรือไม่ก็ เวชศาสตร์การเจริญพันธ์”
"เฉพาะทางขนาดนั้น มีคลินิกแบบนี้อยู่ในจังหวัดเราด้วยเหรอครับ? แล้วไอ้อันหลังนี่ใกล้เคียงสุดก็สูตินรีแพทย์แบบคุณหมอไม่ใช่หรือ?” 
เฌหัวเราะ ขณะที่ถูกลอบสังเกต 
"อันที่จริงผมพอทราบว่า มีศูนย์แปลงเพศในโรงพยาบาลที่กรุงเทพฯ ให้คำปรึกษาโดยตรง แต่ผมไม่มีตังค์ไม่มีปัญญาหรอกครับหมอ ทั้งค่าหมอกับค่าเดินทางให้เทียวไปกรุงเทพฯ แค่จะกินทุกวันนี้ผมยังต้องคำนวณเงินก่อนเลย "

"ยังไงกลับมาคุยกันอีกทีละกันครับ บางอย่างอาจจะออฟเร็คคอร์ด" 
หมออ็อมหมายถึงคุยกันเป็นทางลับ จังหวะนั้นก็ทำแผลเสร็จพอดี
"เรียบร้อย แผลต้องทำทุกวันนะครับ นี่คุณเว้นไปหลายวันสิท่า"
หมออ็อมหยิบการ์ดมาอ่านประวัติอีกที ดวงตาคู่คมหรี่ลงนิด ๆ 
"เฌมาวี มองละแมนะ อือม์  เฌมาวี แปลว่าอะไรครับ?”
"แปลงมาจากเซมาวี ในฟรองแซส์ ภาษาฝรั่งเศสครับ แปลว่า It's my life ครับ" เฌมองคุณหมอ 
"ส่วนชื่อคุณหมอก็น่าจะมาจากภาษาฝรั่งเศสที่แปลว่า ผู้ชาย"
ฮึ! รู้ด้วยเหรอว่าเขาชื่อ Homme ว่ากันจริง ๆ นะ นี่ไม่เหมือนคุยกับเด็กสิบสี่เลย
"รู้ด้วย เก่งนี่"
เฌยิ้มรับตาตี่
"เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมแวะมาทำแผลอีก เจอกันครับคุณหมอ"

เปิดกระเป๋าดู มีเงินเหลืออยู่สองพันเก้าร้อย เพราะจ่ายค่าทำแผลไปสองร้อย
ไปร้านขายยาซื้อยาทาแผลเป็นไปห้าร้อย ซื้อดรายแชมพูสองร้อย
ต้องเติมเงินมือถือแล้วล่ะ แวะร้านค่ายมือถือฟังว่ามีโปรอะไร
โทรน้อยเน็ตเยอะ เอาแบบนั้นแล้วกัน เขาต้องใช้เน็ตอีกเยอะ หมดตังค์ไปอีกห้าร้อย
เหลือพันห้า ฮืออ!
ไม่เคยกระเหม็ดกระแหม่ขนาดนี้ ต้องคิดก่อนใช้ขนาดนี้
เอาวะ! คิดว่าเล่นเกมโกริโกะเกมกึ๋ยส์กินอยู่อย่างประหยัดเอามันแล้วกัน!
กลับถึงบ้าน เฌเอาผ้าหมาดเช็ดหนังหัวแล้วใช้ดรายแชมพูตบซ้ำ ชีวิตดีขึ้นพูดเลย







_____________________
ยูธ youth  - วัยรุ่น  
ทรานสเจนเดอร์ฟีเมล transgender female - หญิงที่แปลงเพศมาจากชาย
พิวเบอร์ตี้ puberty - วัยเจริญพันธุ์
เจอร์นอล Journal - วารสารวิชาการ
ออฟเร็คคอร์ด off the record - เรื่องที่ทำกันทางลับ เรื่องไม่เป็นทางการ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.373K ครั้ง

4,228 ความคิดเห็น

  1. #4180 - cherish 。 (@picha-bow) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 22:03

    เพลินเลยลูกน้องเฌ ไม่ได้คำนึงถึงร่างเก่าเลย55555555 แร็ปอิ๊งเพลินเลย5555555

    #4180
    0
  2. #4115 «PhuengAugust» (@pvaugust) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 15:12
    หนู หนู14ลูกกกกก ไปไกลมากแล้วววว หมอเนียนคุยกับหนูไปเยอะเลย
    #4115
    0
  3. #4068 SineSai (@sinethunya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 21:13
    น้องหลุดหนักมาก5555 หมอก้งานดี ผู้ชายเรื่องนี้ทำไมงานดีทุกคน กรุบมากกก
    #4068
    0
  4. #3875 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 02:01
    หมองานดีอีกแล้วว จะแพ้ผชเรื่องนี้เกือบทุกคนไม่ด้ายย เฌฌฌ หนูหลุดเยอะเลยนะลูก555555
    #3875
    0
  5. #3834 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 15:24
    หลุดแล้ววว หมอก็เนียนอะ55
    #3834
    0
  6. #3774 walnnuat (@minigworr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 14:46
    เฌ หนูหลุดดดดดดด
    #3774
    0
  7. #3693 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 15:42
    แล้วคุณหมอก็สัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่าง
    #3693
    0
  8. #3574 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 13:10
    คุณหมอจะอึ้งๆมั้ย
    #3574
    0
  9. #3532 ~PiToN~ (@nightsza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 19:30
    คุณหมอก็เนียนตาม
    #3532
    0
  10. #3508 monday_67 (@monday_67) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 16:52
    เขินคุณหมอเขานะค
    ต้ะ...
    #3508
    0
  11. #3410 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:40
    หลุดหมดแล้วเฌเอ๊ยยยย
    #3410
    0
  12. #3273 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:20
    อือหือ วิชาการสุดๆ
    #3273
    0
  13. #3255 KookKeng04 (@KookKeng04) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:47
    อ่ะ เปลี่ยนใจเชียร์คุณหมอดีมั้ยยย ดูใจง่ายละเกิ๊นนนนเรา
    #3255
    0
  14. #3226 arm1518 (@arm1518) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:47
    มันต้องอ่านว่า เซ ไม่ใช่หรอ (C'est ) ถ้าเฌมันต้อง J'ai รึเปล่า แต่ J'ai มันคือ i have นะ
    #3226
    0
  15. #3153 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 15:40
    คุณเณไม่ระวังเลยอะ หลุดไปเยอะเลยนะนั้น
    #3153
    0
  16. #3050 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 22:55
    คุยสนุกจนลืมตัวเหรอลูก
    #3050
    0
  17. #2979 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 17:05
    น้องงง ระวังตัวหน่อยลูก กำลังเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้ว
    #2979
    0
  18. #2901 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 08:02
    เฌเอ๊ยย หลุดไปเยอะเลยเน้ออ 555555
    #2901
    0
  19. #2891 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 22:21
    ชอบเฌตอนนี้จังเลย นี่เป็นหมอก็คงอึ้งๆทำไมเด็กคนนี้ดูมีความรู้จัง5555
    #2891
    0
  20. #2735 Mune (@uzsy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 01:24
    เฌจะรู้ตัวไหมว่าหลุดไปเยอะเลย 55555 โดนจับได้แน่ๆ -..-
    #2735
    0
  21. วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:56

    ประทับใจการใช้ภาษาของคุณคนเขียนค่ะ เป็นลักษณะที่แปลกดี ไม่เคยเจอ แต่ชอบมากๆ คุณต้องมีคลังคำศัพท์ในหัวเยอะมากๆแน่

    #2638
    0
  22. #2636 ning-za (@tanyarat14333) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:48
    ชอบการใช้ภาษาของไรท์มากเลยอ่านแล้วลื่นไหลไม่สะดุดสมเหตุสมผลมากเลยทำไมพึ่งมาเจอเรื่องนี้
    #2636
    1
    • #2636-1 ning-za (@tanyarat14333) (จากตอนที่ 10)
      20 มกราคม 2562 / 13:50
      แต่ติดนิดหน่อยตรงเรื่องการใช้ภาษาอังกฤษ
      #2636-1
  23. #2603 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 00:57
    โอ้โห หมออ๋อมคงงง เด็กนี่ฉลาดเกินไป
    #2603
    0
  24. #2522 pphkjj (@pphkjj) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 23:26
    พวกคำที่เป็นศัพท์เพิ่มเติมนี่ใส่ไปในเนื้อเรื่องเลยก็ได้นะคะ ทำไมต้องถอดเสียงคำอ่านด้วย ท้ายๆก็มีการใช้ภาษาอังกฤษ ทำไมไม่พิมพ์อังกฤษไปเลยล่ะ อ่านถอดเสียงภาษาต่างประเทศนี่ก็งงนิดนึงว่าหมายถึงภาษาอังกฤษคำไหน
    #2522
    0
  25. #2276 Love (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 21:34

    โคตรขำ 555

    #2276
    0