[รอตีพิมพ์- สนพ.Narikasaii] Until You - รักแล้วรักอีก [ Yaoi ] - END -

ตอนที่ 13 : คำตอบที่เฝ้ารอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,511
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,616 ครั้ง
    27 ส.ค. 62

(R)


เฌเดินเร็วไปที่สวนสาธารณะในตอนเย็นเหมือนทุกวัน
เมื่อเช้าก็ไปกับเอ็ม เพื่อไปใช้เครื่องออกกำลังกายเหล็กทาสีเหลืองแอ๋นอ๋อยพวกนั้น
นึกถึงแมชีนในฟิตเนสหรูแล้วก็ส่ายหัว จนก็ใช้แบบจน ๆ นี่แหละวะ
ตอนนี้เขาบอดี้เวทอยู่ คงต้องคิดแล้วล่ะว่าจะพัฒนาร่างกายยังไง
สุ่มสี่สุ่มห้า เดี๋ยวได้รูปร่างไม่สมส่วน แก้ไขลำบากมาก ๆ ตั้งต้นให้ถูกจะดีกว่า
เขาต้องหามืออาชีพมาช่วย แต่จะทำยังไงเมื่อไม่มีเงินไปฟิตเนสจ้างเทรนเนอร์
ระหว่างกำลังเหยียดยืดเขาก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้
โอ้ว! ขุ่นพระ! 
เกือบพลาดแล้ว!
เขาควรต้องทำคลิปวีดีโอไดอารี่การลดน้ำหนัก และ บีฟอร์อาฟเตอร์สิ!

ทำไมเรื่องที่เฌมาวีต้องทำ มันมหาศาลอย่างนี้วะ!

กลับถึงบ้าน เขาบอดี้เวทเบา ๆ ไม่หักโหม
แล้วถ่ายคลิปและภาพร่างกายประจำวัน รวมถึงหน้าสิวเหียก ๆ 
อัพไว้ในเฟซบุ๊คแล้วตั้งไพรเวทไว้ไม่ให้ใครดู จนกว่าจะคิดหาทางทำประโยชน์ได้ก่อน
เดี๋ยวเอ็มกลับมา เขาก็จะต้องอัพพัฒนาการของเอ็มอีกคน

หลังกินข้าวอาบน้ำแล้ว ก่อนเข้านอนเขากลับมาเปิดคอมพ์
เอาล่ะมาดูกันว่า ผลประกอบการที่วางทีเซอร์ในยูทูบเป็นยังไง

คลิก !
ทาด๊าาาา !

ซี๊ดดดดดดด  อ่าาาาาาาาา



ไม่ใช่ไร ลุ้น! โล่ง!

คึคึ ผลตอบรับดีใช้ได้เว้ย ... ยอดวิวเป็นหมื่นในไม่กี่ชั่วโมง
คอมเมนท์เข้ามาทักเป็นพัน ล้วนแต่เป็นความตื่นเต้นที่เฌมาวีกลับมาหลังทิ้งไปปีกว่า




วันรุ่งขึ้น ทำแผลครั้งสุดท้ายและฟังผลจากหมออ็อม
เฌหักคอเอ็มให้ลาปั๊มช่วงเที่ยงมาเจอหมอด้วยกัน ส่วนเขาเดินจากบ้านไปคลีนิค
มาถึงหน้าร้าน เขาหรี่ตาดูหนุ่มน้อยคนหนึ่งที่ยืนอยู่หลังเคานเตอร์กับพี่พยาบาล คุ้นหน้ามาก ๆ 
นึกไปนึกมาก็ร้องอ๋อ พี่เอิร์ธว่าที่ผัวของเอ็มนั่นเอง
เด็กเอิร์ธนี่รู้จักเชแน่ แต่เขาเล่นบทความจำเสื่อมมาแล้ว ก็ต้องทำท่าว่าไม่รู้จักน่ะเซ่
ชิ! โนสนโนแคร์ เพราะเฌมาวีมั่นหน้า
เขาเดินเข้าไปแจ้งพยาบาลเริด ๆ เรียบ ๆ แล้วไปนั่งรอ ขณะที่เอิร์ธเหลียวมองตาม

ธรธรณ์ หรือเอิร์ธผู้เป็นรุ่นพี่มองตามเชสักพักก็เดินมานั่งข้าง ๆ แล้วทักขึ้นอย่างฉงน
"เฮ้ย! ไอ้เช! วันนี้เป็นไรไปวะ เห็นกูแล้วไม่ทัก"
เฌทำเนียนจำไม่ได้ เชิดคางนิดนึง
"ถ้าเราเคยรู้จักกันก็คงต้องขอโทษ เพราะผมประสบอุบัติเหตุมา ความจำเสื่อม"
"เอ๊ยยย! จริงดิ! อุบัติเหตุอะไรเมื่อไหร่? นี่กูไม่รู้เลย"
อ้าว! เชเอ๊ย! ขนาดจะตาย คนอื่นยังไม่ใส่ใจพูดถึงเลย
"ตกรถ เกือบสามอาทิตย์แล้วครับ"
รุ่นพี่พยักหน้ารับฟัง แล้วก็ทำท่านึกขึ้นได้
"เออ ลืมแนะนำตัวไป กูเป็นพี่โรงเรียนมึง พี่เอิร์ธนะ เจอก็ทักกูได้ กูไม่กัด"
เฌพยักหน้าแล้วก็นั่งเชิดนิ่งสวย ๆ  เอิร์ธเลยพูดคุยต่อ
"แล้วนี่มาทำอะไร? ทำแผลเหรอ?”
"ครับ" ตอบนิ่งนิ่ม ๆ หน้าเฉย ๆ สวยหยิ่งไฮโซคือฉันเอง
ธรธรณ์มองเขาแบบทึ่ง ๆ 
"มึงเปลี่ยนไปเลยจริง ๆ ว่ะ เหมือนคนละคน" รุ่นพี่ออกปาก 
"บางทีก็อาจจะดีนะ ที่มึงพลอยลืมเรื่องไอ้นริศได้ด้วย กูจะได้ไม่เมื่อยปากคอยเตือนคอยห้ามทั้งไอ้นริศทั้งมึงไอ้เด็กดื้อ นี่เดี๋ยวมันก็จะแวะมาหา ระวังตัวด้วยล่ะ"

อ้าว...

เฌเลิกคิ้ว เด็กเอิร์ธเป็นผู้ช่วยนางเอกเหรอเนี่ย เขานึกว่าเป็นผู้ช่วยตัวร้ายอย่างนายนริศเสียอีก
นายเอิร์ธดูหล่อขึ้นอีกสองระดับเลยในสายตาของเฌ

เอ็มมาจากปั๊ม พอจอดมอเตอร์ไซค์แล้วก็วิ่งทะเร่อทะร่าเข้ามาพอดี
เอ็มเชื่อฟังเฌ ใส่แขนยาวขายาวใส่หมวก ขับรถใส่แมสค์บังแดด
ไปทำงานปั๊มฟอร์มกำหนดให้ใส่แขนสั้น เอ็มก็ซื้อปลอกแขนร้านยี่สิบบาทมาใส่ถนอมเนื้อนวล
พอเห็นเอิร์ธเท่านั้น เอ็มก็ยืนบิดตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน็อต
"พี่เอิร์ธธธธธ หวัดดีคร้าบบ"
คุณอาของเขานอโผล่ แก้มแดง
"เออ! มารับไอ้เชเหรอ?”
"คร้าบบ"
เสียงสามแล้ว! สูงเทนเนอร์ยังกะร้องโอเปร่า ส่งตาวิ้งให้ผู้ชายอีกต่างหาก
เด็กเอิร์ธมองเอ็มแบบฮา ๆ และปลง ๆ ไม่ได้ทำท่ารังเกียจหรือดูหมิ่น
นั่นทำให้เฌรู้สึกกับเอิร์ธดีขึ้น ดีกว่าตอนแรกที่รู้ว่าเด็กนี่สนิทกับนริศที่เอ็มว่าดูถูกเช

พยาบาลเรียกเขาเข้าพบหมออ็อมพอดี เฌก้มศีรษะเชิงขอตัวนิดหนึ่งแล้วก็ดึงเอ็มเข้าไปด้วย
"สวัสดีครับเฌมาวี" คุณหมออริยะทักทายคนไข้เสียงแจ่มใส
"สวัสดีครับ" เด็กสิบสี่ทั้งสองคนกล่าวพร้อมกัน
"คุณหมอครับ นี่เอ็มเป็นอาผมที่จะดีลกับเรื่องฮอร์โมนส์ด้วยกัน"
เอ็มยิ้มหวานให้หมออ็อม แล้วถอยไปนั่งรอติดฝาที่เก้าอี้ญาติ

เฌนั่งเงียบขณะที่หมอเริ่มทำแผลพร้อมกับพยาบาล
"ทำไมวันนี้ เฌมาวีไม่ช่างเจรจาเลย?” หมออ็อมทัก
"คุณหมอชอบฟังผมพูดเหรอครับ?"
เอ๋? เขาชอบฟังเด็กนี้พูดเหรอ?
"ก็ฟังเพลินดีครับ"
"ผมชวนคุยดีกว่า จะได้ไม่พูดอยู่ฝ่ายเดียว ในฐานะสูตินรีแพทย์คุณหมอมีทัศนคติเกี่ยวกับการเกิดอย่างไรครับ?"
"หัวข้อของเฌมาวีกว้างเกินไปครับ มันพูดกันได้เป็นหลักสูตรเลย"
"แคบและเป็นภาษาชาวบ้าน หมออ็อมจะมีลูกไหมครับ?”
"..."
"คำถามของผมคือ จะมีลูกไหม ไม่ได้ถามว่า คิดจะมีลูกไหม หรือ อยากจะมีลูกไหม"
"ผมไม่ได้คิดเรื่องนี้เลย"
"การดำรงพันธุ์เป็นเป้าหมายสำคัญของเผ่าพันธุ์สัตว์โลก นั่นเลยทำให้เพศทางเลือกโดนต่อต้าน โดนมองว่าด้อยที่สืบเผ่าดำรงพันธุ์ไม่ได้ ด้อยพอ ๆ กับหญิงชายเป็นหมันในอดีต" 
เฌพูดต่อยิ้ม ๆ
"คุณหมอตอบว่าไม่ได้คิด ก็เหมือนตัวเองยังไม่เลือกเพศนะครับ"


เปี๊ยะ!


นิ้วยาวของคุณหมอดีดหน้าผากเมี่ยม ๆ นั้น ทำเอาอีกสองคนในห้องทำตาโต

"แก่แดดครับ! พูดกับผู้ใหญ่เป็นน้าเป็นอาทะเล้นไป"
เฌตาโต เริ่มด้วยเจ็บ ต่อด้วยโกรธ และพอหมอเตือนแล้วรู้ตัวก็อาย 
"ขออภัยครับที่ลามปาม"
เขาก้มศีรษะแสดงอาการขออภัย
งีด! จ๋อยแดก!
เฌมาวีอายุ14....เฌมาวีอายุ14

"คุณหมอเป็นสูตินรีแพทย์ เท่ากับว่ากำลังเป็นแพทย์ที่รักษาอนาคตของเผ่าพันธุ์นะครับ" 
เฌมาวีพูดต่อ 
"…และเทคโนโลยีการดำรงพันธุ์ ทำให้มนุษยชาติลดความเครียดลง เราไม่ต้องกังวลเรื่องสืบเชื้อสายดำรงเผ่าพันธ์ เลยทำให้เราไม่ต้องวิตกกังวลหากมนุษย์จะไม่สืบสายพันธ์ ที่ความกังวลนี้เคยส่งผลให้ในอดีตมนุษย์ต่อต้านเพศทางเลือก และพยายามกำหนดและไปแบ่งกันเด็ดขาดเรื่องกลุ่มเพศ ให้มีแค่เพศหญิงกับเพศชาย"

เอ็มนั่งฟังทำตาปริบ ๆ เฌพูดอะไรของมัน ไม่เคยเห็นจะรู้เลยว่ามันพูดแบบนี้เป็น
เป็นหลักเป็นฐานยังกะรายการข่าวรายการสารคดีในทีวี

"หมอว่า เฌมาวีมองมุมเดียวในเรื่องการต่อต้านเพศทางเลือก เป็นมุมมองว่าเพราะเหตุผลการดำรงพันธุ์ด้วยเพศชายหญิง บางทีการต่อต้านเพศทางเลือกอาจจะเป็นเพราะเหตุผลอื่นก็ได้ อย่างเช่น การมีคนที่เชื่อมั่นกับบรรทัดฐานวิถีทางชีวิตที่เรียกว่าธรรมชาติ จนรับความแตกต่าง รับอะไรที่ผิดจากสิ่งที่เขาเรียกว่าธรรมชาติไม่ได้ นี่ก็เป็นไปได้นะครับ"
หมออ็อมอดพูดแย้งไม่ได้ ระหว่างที่ทำแผลไปด้วย
เรียบร้อยแล้ว เขาจึงวางมือจากการทำแผล
"เสร็จเรียบร้อยแล้วครับ เฌมาวี "
เด็กยักษ์หมุนตัวมามองคุณหมออริยะนิ่ง ๆ เอื้อมมือไปจับมือเอ็ม
"คำตอบของคุณหมอสำหรับพวกผมล่ะครับ?”

คุณหมอหันไปทางพยาบาล พยักหน้าให้ออกไปก่อน แล้วถอดถุงมือยางออก
"เฌมาวีครับ หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา ขอบอกว่าผมประทับใจคุณมาก"
เฌยกมือห้าม เบือนหน้าไปหลับตาครู่หนึ่ง
"ขอเวลานอกให้ผมทำใจสักครู่" เฌหายใจสูดเข้าออกเต็มปอดแรง ๆ "เอาล่ะ เชิญต่อครับ"
"คุณคอนวินซ์ผมได้ แต่...ผมรับคุณมาดูแลไม่ได้ครับ"
เอ็มหน้าเจื่อน เฌทำท่าคอตก ก่อนหันขวับมาจ้องคุณหมอ หรี่ตา กัดปาก รอ
หากทว่าคุณหมอยังนั่งยิ้มอยู่เหมือนเดิม

" พูดตามตรงด้วยเหตุผลที่ผมรับคุณมาดูแลไม่ได้ ข้อแรกคุณเป็นเด็ก วุฒิภาวะการตัดสินใจยังไม่พอ ข้อสองคุณไม่จัดเป็นคนไข้ เพราะคุณไม่ได้ต้องการรักษา คุณไม่เข้าเกณฑ์ผู้ไม่พึงพอใจเพศตนเอง ข้อสามคุณไม่ได้ผ่านประเมินสภาวะจิตใจ และข้อสี่ยังไม่มีข้อกำหนดเรื่องสิทธิเลือกเพศของเด็กในประเทศเรา"

เฌยังมองคุณหมออริยะเขม็ง ยังไม่สิ้นหวัง
"แต่...จากข้อสี่ ข้อสุดท้ายนี้เอง ที่ทำให้ผมจะเสนอสิ่งต่อไปนี้กับคุณ เพราะผมมองว่าเด็กก็มีสิทธิในตัวเองเช่นกันในฐานะมนุษย์ ดังนั้นผมยินดีช่วย หากแต่ว่าผมได้แค่ช่วยอย่างไม่เป็นทางการ ผมจะแนะนำให้คุณรู้จักคนที่ใช้ฮอร์โมนถูกวิธี คุณปรึกษาเขาแล้วลองเอารายการยามาให้ผมดู แล้วผมจะให้คำแนะนำคุณอย่างออฟเร็คคอร์ด"
เฌแทบไม่เชื่อหู เงยหน้าขวับ ตาวาว กัดปาก จับมือเอ็มแน่น แล้วชูมือชนะ
"ไชโย้! ได้เรื่องแล้วเอ็ม คุณหมออ็อมครับ! ผมรักคุณหมอจัง ขอบคุณมาก ๆ ครับ"
เอ็มพนมมือไหว้คุณหมอ หันไปมองเฌอย่างทึ่งสุดขีด
เฌเจ๋งขนาดอาหมออ็อมยังยอมให้อ่ะ

เขาจับมือเอ็มเดินออกมาภายนอกห้องตรวจ ก็เห็นวัยรุ่นชายร่างสูงคนหนึ่งนั่งอยู่
ดูหน้าตาคุ้น ๆ แล้วเอ็มก็กระซิบว่า
"พี่นริศ"
ตัวจริงหน้าตาดีกว่าในรูปมาก มิน่าเชถึงกรี๊ดไม่ยอมเลิก
ผุดผ่อง ผิวดีมาก สูงขาว ดูหล่อแบบดื้อ ๆ รั้น ๆ ร้าย ๆ คิ้วทรงดาบเข้ม สลิทเป็นช่วง ตายาว
ปากสีเจืออิฐแดงบางหยัก พร้อมจิวหูดูแบด ๆ เดอนิมขาดกับเสื้อพอดีตัว
เด็กนี่ก็กรุบกริบดี แต่ระดับคุณซีซี่กินเดือนมหาลัยมาเยอะ เท่านี้ไม่ครณามือ

เขาเดินผ่านเด็กนริศไปเฉย ๆ ไม่ใส่ใจ เพราะจะรีบกลับบ้านไปติดต่อคนที่หมออ็อมเพิ่งให้ชื่อแนะนำ
"อีช้างน้ำ!" เสียงลอยมา แต่เขาไม่สนใจ
"อีกะเทยควาย!" เขาเดินจูงมือเอ็มต่อ
"หูตึงเหรอ?! อีช้างลาก!" คราวนี้เด็กนรกนริศเดินมากระชากแขนเขา
เฌเซถลาตามแรงมืออีกฝ่ายจนเกือบล้ม เขากระชากแขนคืนแล้วมองหน้าอีกฝ่ายตาเขม็ง

"นี่! คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน! มีสิทธิอะไรมากระชากลากถูคนอื่นแบบนี้!" 
เฌตวาดแว้ด จิกตามองหัวจรดเท้า เผลอทำปากพี่กิ๊กสุวัจนี
นริศตาวาว เงื้อมือทำท่าจะตบ เฌก้าวประชิดมองหน้าแล้วกระชากเสียงใส่
"ลองตบดูสิ! เจอฉันแจ้งความแน่ จะเอาประวัติติดตัวไหม?”
ไซส์ผิดกันเยอะ นริศ 180 กว่า เฌแค่ 170
เฌกวาดตาอย่างเร็ว มองหากล้องวงจรปิดแต่ไม่มี เลยรีบกระซิบเอ็มให้ถ่ายคลิป

ธรธรณ์พรวดออกจากหลังเคาน์เตอร์ พยายามดึงเพื่อนไว้ ส่วนเอ็มตั้งหน้าตั้งตาถ่ายคลิป
พยาบาลยืนเลิ่กลั่ก ไปไม่เป็น แล้วก็วิ่งเข้าในห้องหมออ็อม
เฌหันมาถลึงตาใส่เด็กนรก ตะโกนเสียงดังข่มไว้ก่อน
"ตกลงนายเป็นใคร! ต้องการอะไร! ฮะ!"
มันกอดอกหรี่ตา ลอยหน้ากวนตีน
"ตกลง ความจำเสื่อมจริงง่ะ?"
"จริงไม่จริงแล้วจะทำไม?! เกี่ยวอะไรด้วยเหรอ?”
"คงไม่เกี่ยว ถ้ามึงไม่มาร่านใส่กูก่อน"
"พูดคำว่าร่านคล่องจริง แม่คงทำให้ดูบ่อย"

"อี..!"
นริศตาโพลง กรากเข้าใส่ 

เฌรีบเถิบไปหยิบช้างดาวที่จอดไว้ มาถือในมือเตรียมพร้อม
ดูหุ่น ดูทรงแล้ว ตีกะมันเขาคงเป็นฝ่ายกินยำตีนไก่แน่นอน
หาไทยมุงมากดดันแล้วกัน ถึงโดนตีนก็มีพยานเยอะ


"มาสิ! เอาสิ! ....เจ้าข้าเอ๊ยยย.....มาดูเร้วววว! หน้าตัวเมียตีกะเทย!" 
เฌวิ่งไปแหกปากใส่คนเดินถนน คนไข้มองกันหมดร้าน คนก็หยุดเดินเริ่มมามุง
อริยะก้าวพรวด ๆ ออกมาจากห้องตรวจ เขาปราดเข้ากันระหว่างเด็กสองคน

"หยุด! หยุด ๆ! อะไรกันเนี่ย! นริศ เฌมาวี !"
เฌมาวีชิงลงมือก่อน พอยนท์นิ้วชี้ใส่หน้านริศแล้ว พูดเสียงดัง
"นายไพร่ต่ำ ไร้การอบรมคนนี้ อยู่ ๆ มาจิกด่าผมเสีย ๆ หาย ๆ ทั้งที่ไม่ได้รู้จักกัน ไม่เชื่อถามคนอื่นได้เลย"
"นริศ! มันเรื่องอะไรกัน เล่ามาอาอยากฟัง"
นริศหายใจแรงอย่างโมโห ยกมือไหว้อริยะ
"ขอโทษครับอาที่มีเรื่องในคลีนิค ผมไปดีกว่า"
ไม่แก้ตัว ไม่ตบตีต่อ นริศเดินฉีก จ้ำพร้อมลากธรธรณ์ไปขึ้นมอเตอร์ไซค์
ก่อนไปยังหันมาชี้หน้าเฌเป็นเชิงอาฆาต


เฌพนมมือไหว้ขอโทษหมออ็อม ที่มีเรื่องในคลีนิคของเขา
เขาบอกเจ้าของคลีนิคแค่ว่าโดนหาเรื่อง แล้วก็ขอตัวผละไปซ้อนรถกลับบ้านกับเอ็ม
พากันแวะกินก๋วยเตี๋ยวก่อน พอมาถึงบ้าน เอ็มก็ส่งเขาไว้แล้วกลับไปทำงาน

เช้านี้แดดแรงผ้าเลยแห้งแล้ว เฌเลยเก็บผ้าที่ตากไว้มานั่งพับ แล้วก็คิดถึงเหตุเมื่อครู่
นึกแล้วก็ให้อยากเห็นว่า เมื่อก่อนเชเป็นแบบไหน ไปทำอีท่าไหนกัน
เซ้าซี้ เล้าหรือ คุกคามมากหรือเปล่า นริศถึงจงเกลียดจงชังขนาดนี้
เขาเข้าใจหัวอกคนหน้าตาดีเป็นอย่างดี
คนตามตื๊อน่ารำคาญและคอยพัวพันให้โมโหน่ะมี เขาก็เคยเจอ
เขาด่าแรง ๆ ไปก็มาก แต่เขาไม่เคยทำแบบนริศทำ คือไปวุ่นวายไปตามจิกคนที่ไม่ชอบ
อันนี้เขาไม่รู้ใจเด็กนรกนี่จริง ๆ ว่า จะมาบูลลี่เชทำไม
ตอนเป็นซีซี่ฐานะอย่างเขาไม่มีใครกล้ารังแก แต่เป็นเฌใครจะปกป้อง
ก็มีแต่เขาต้องเอาตัวเองให้รอดประสาผู้ชาย ต้องปกป้องย่าน้อยกับเอ็ม
ท่าจะต้องหัดฝึกป้องกันตัวเองให้ได้แล้ว




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.616K ครั้ง

4,191 ความคิดเห็น

  1. #4183 - cherish 。 (@picha-bow) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 23:47

    นริศนี่ประหลาดคน พอเค้าไม่ยุ่งด้วยก็มาาเรื่องเค้า เอ๊ะ!

    #4183
    0
  2. #4147 gwynplaine (@gwynplaine) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 18:42
    ดีมากเลยอะเรื่องนี้ ดีมากเลย ได้ความรู้เยอะมากทั้งทางการแพทย์ทั้งเรื่องเพศ แถมไม่ปิดตอนให้คนอ่านได้ด้วย ขอให้ไรต์เจริญๆ นะจ๊ะ 555555
    #4147
    0
  3. วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 16:23
    ภารกิจที่ต้องเร่งทำช่างมากมายเหลือเกิน
    #4097
    0
  4. #3996 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 11:12
    ปากร้ายมาก นริศ
    #3996
    0
  5. #3878 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 02:25
    นริศจะมีดีแค่หล่อจริงๆหรอ5555 เฌเจ๋งมาก ยอมเลย ชอบๆ
    #3878
    0
  6. #3837 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 15:49
    เก่งมากอะเฌ
    #3837
    0
  7. #3696 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 16:05
    เฌเผ็ชมากค่ะ แต่เชื่อว่ายังเผ็ชได้อีก
    #3696
    0
  8. #3577 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 13:52
    โหยยยยยยย รุ่นพี่นี่ก็เหลือเกินนน
    #3577
    0
  9. #3510 monday_67 (@monday_67) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 18:06
    ขำสำลักน้ำลาย้ลยยัยน่องงงงแสบมากก
    #3510
    0
  10. #3414 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:12
    เฌเก่งมากกกกก
    #3414
    0
  11. #3279 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:45
    งานนี้มีพระเอกมั้ยเนี่ยยยยย
    #3279
    0
  12. #3262 KookKeng04 (@KookKeng04) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:08
    เดายากจริงๆว่าใครเป็นพระเอก แต่เอ็มน่ารักมากนะโตมาในสภาพแวดล้อม​ไม่ได้ดีมากแต่ก็ใฝ่ดีเฌแนะอะไรก็ฟังแล้วพร้อมปรับตามขอให้ได้พี่เอิร์ธ​สมใจหวังนะ
    #3262
    0
  13. #3234 Grand0001 (@Grand0001) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:39
    โถ่เอ๊ยย เตรียมพร้อมมาก.ถอดรองเท้าช้าง
    #3234
    0
  14. #3156 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 16:08
    ตลกคุณเณ ด่าได้ผู้ดีมาเลย55555
    #3156
    0
  15. #3054 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 23:23
    ชอบตอนถอดรองเท้ารอ555
    #3054
    0
  16. #2991 shin ai2 (@konekoshinai2) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 19:17
    ตอนร้องเจ้าข้าเอ๊ย กับยกรองเท้าขึ้นมาจะตบ ดูไม่เหมือนไฮโซเลยนะ ปรับตัวได้เร็วขนาดนั้นเชียว? แล้วยกรองเท้ามาคือชาวบ้านทะเลาะกันมาก ทำไมการกระทำไหลลื่นขนาดนั้น5555
    #2991
    0
  17. #2900 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 07:56

    ชอบตอนถอดช้างดาวเตรียมตบอ่ะ 555555555555555555 แซ่บบบบบบบบบ!!!!!!!!
    #2900
    0
  18. วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:18

    ชอบที่น้องเฌเก่ง เป็นเด็กดี แต่ก็แซ่บ ร้ายๆ อุแง อีกอย่างคือชอบความกลับบ้านมาเก็บผ้าพับผ้าค่ะ 555555 แม่ศรีเรือนที่สุด เริ่ดมากๆ


    ปล. พิ้เอิธน่ารัก ขอให้น้องเอ็มสมหวังนะรู้กกก

    #2645
    0
  19. #2637 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:52
    เฌก๋ร้ายพอตัวนะคะ ผ่านประสบการณ์มามาก
    #2637
    0
  20. #2622 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 10:21

    เกลียดว่ะอิพวกเหยียดกะเทยเนี่ย

    #2622
    0
  21. #2583 airmo (@akokoop) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 22:13
    เห็นด้วยกับเฌนะไม่ชอบแล้วเค้าไม่ตามก็ดีแล้วนิน่าจะเมินๆไปเลยทำไมถึงตอแยอ่ะ
    #2583
    0
  22. #2530 moony+lilac (@Pinocchio-fate) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 04:25
    เราว่านริศนี่ชอบเชอ่ะ เด็กผู้ชายมันชอบแกล้งคนที่ชอบอะ ปากเปราะด้วย ถ้าเกลียดก็ไม่น่ามาตามรังควาน 55555555555555
    #2530
    0
  23. #2317 Love (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:27

    ฮามากตอนเฌเอาช้างดาวที่จอดมาเตรียมตบ 5555

    #2317
    0
  24. #2252 MinRos (@MinRos) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 20:24
    หรือนริศมันชอบวะ เด็กๆอ่ะชอบแกล้ง ชอบตอแยคนที่ชอบนะ
    ถ้าไม่ชอบอ่ะหนีอย่างเดียว อย่างนี้มีพิรุทมากเวอร์
    #2252
    0
  25. #2096 Neez-07 (@Neez-07) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 05:17
    ชอบความความจำเสื่อมจริงง่ะ555555555 ขุ่นพี่นริศต้องการอัลไลคะ
    #2096
    0