[รอตีพิมพ์- สนพ.Narikasaii] Until You - รักแล้วรักอีก [ Yaoi ] - END -

ตอนที่ 28 : เริ่มต้นแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,231 ครั้ง
    27 ส.ค. 62

(R)


เฌตื่นเช้าเหมือนปรกติ แล้วไปรออยู่ที่ท่ารถตู้หมอชิตสองตอนเจ็ดโมง ไลน์หาเอ็มตลอดไม่ให้กังวล
เจ้าตัวทำสีหน้าโล่งใจเมื่อลงมาแล้วเห็นเขารออยู่ หอบกระเป๋าใส่ของที่สั่งมาด้วย
คนคาดแมสค์ทั้งสองจูงมือกันไปขึ้นรถเมล์ไปคอนโดที่พัก
แล้วเอ็มก็ออกอาการเลิ่กลั่กเมื่อก้าวเข้าไปในคอนโดและห้องพักนั้น
"เฮ้ยยย! เฌ ทำไมมันหรูนัก!"
"ไม่รุ! ก็เขาให้ยืมมาแบบนี้นี่"

พักผ่อนจนเก้าโมง ก็ออกไปพบโมเดลลิ่งแถวพร้อมพงษ์ ในอาคารสี่ชั้นแบบโมเดิร์นพร้อมลานจอดรถ
เขากับเอ็มไม่แต่งหน้า เพื่อต้องการเผยให้เห็นเนื้อในเห็นความเพียวของเขาทั้งสอง
ค้นกันมาแล้วว่าคุณก้อมีอิทธิพลขนาดไหนในวงการ ก็ถือว่าดาราแถวหน้าเกือบครึ่งสังกัดคุณก้อ เกริก กรีธาทัพ
ในโถงต้อนรับตกแต่งหรูหรามีรูปคนดังจำนวนมากแขวนอยู่ นั่งรอสักพักก็ได้เข้าพบคุณก้อ
คุณก้อนั่งรออยู่แล้วเป็นหนุ่มใหญ่มาดนักธุรกิจวัยอาวุโสราวสี่สิบกว่า ในเชิ้ตขาวเน็คไทแสล็คดำ
ริ้วรอยบนใบหน้าทำให้คุณก้อดูเท่ภูมิฐานมากกว่าจะดูแก่ แต่ก็ดูเฮี้ยบเนี้ยบน่าจะดุเอาการ
ทักทายกันแล้ว เอ็มควักแฟ้มพอร์ทโฟลิโอของทั้งสองออกมา เปิดโน้ตบุ๊คเปิดไอจีสะสมภาพให้ดู
ถ่ายกันด้วยมือถือบ้าน ๆ นี่แหละ แต่ต้องนำเสนอให้ดูโปรให้ดูน่าประทับใจ

คุณก้อคุยพักหนึ่งแล้วก็พิจารณาผลงานและดูหน้าตาพวกเขา แล้วก็พยักหน้าเนิบ ๆ 
"ผมว่าเฌกับเอ็มดูผลักดันได้นะครับ โดยโพรไฟล์ของรูปร่างหน้าตานี่ไม่มีปัญหา พื้นฐานดี แต่ที่ด้อยคือแบ็คกราวนด์ เรื่องทางบ้านและการศึกษาไม่ส่งเสริมเท่าไหร่นัก บ้านและเบจริง ๆ"
คุณก้อใช้คำแรงและตรง เฌรับได้แต่ไม่เห็นด้วย
"ผมมองต่างกับคุณก้อนะครับ ผมกลับคิดว่าความบ้านความเบคือจุดแข็งของพวกผม พวกผมไม่ได้เป็นแบบนี้มาแต่เกิด ไม่ว่ารูปร่างหน้าตาการศึกษาฐานะ พวกผมพยายามด้วยสองมือทั้งหมด คุณก้อดูผมกับเอ็มเมื่อต้นปีที่แล้วกับปีนี้สิครับ พวกผมพยายามเท่าไหร่" 
เฌเปิดเฟซให้คุณก้อดู ซึ่งคุณก้อถึงกับเลิกคิ้ว
"นี่ผมเปิดเผยส่วนหนึ่งของโปรเจ็คท์ลับไปแล้วเพราะจำเป็นต้องอธิบายให้คุณก้อฟัง พวกผมไม่ได้มากับสิ่งที่ธรรมชาติให้ พวกผมขายสตอรี่ครับคุณก้อ"
หยุดหายใจ แล้วพูดต่อ
"คุณก้อคิดว่ามีคนบ้าน ๆ เบ ๆ กี่เปอร์เซ็นต์ในประเทศ มีคนเริ่ดหรูกี่เปอร์เซ็นต์ พวกผมคือหนึ่งในพวกบ้านแปดสิบเปอร์เซ็นต์นะครับ พวกผมคือคนที่ขายได้กับคนแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของประเทศ ผมกับเอ็มคืออินสปิเรชั่นของรากหญ้าครับ"

คุณก้อทำหน้าทึ่ง ๆ ก่อนจะยิ้มนิด ๆ 
"อินสปิเรชั่นของรากหญ้า แรงบันดาลใจของรากหญ้างั้นเหรอ อือม์...โอเค ผมยอมรับนะว่า ที่ยอมให้พวกคุณเข้ามาพบได้เพราะมอธ แต่จากสิ่งที่คุณสองคนนำเสนอ ผมซื้อไอเดีย ซื้อสตอรี่ของพวกคุณ… ดีลครับ!เฌเอ็ม!"
เฌหันไปหาเอ็มแล้วพยักหน้ายืนยัน เอ็มที่กลั้นใจรอฟังหน้าแดงน้ำตาคลอ และกอดเอวเฌไว้แน่น
คุณก้อจึงแจ้งขั้นตอนต่อไปที่ต้องดำเนินการ รวมถึงให้ผู้ปกครองคือย่าน้อยลงนามสัญญาด้วย

เฌส่งข่าวนี้ให้มอธ แล้วพากันไปรอที่ร้านอาหารญี่ปุ่นนั้นก่อนเที่ยง เฌจูงมือเอ็มตลอดเวลาเพื่อลดความตื่นเต้น
สักพักคนอื่น ๆ ก็เข้ามาในห้องส่วนตัวที่พวกเขานั่งรอ นอกจากมอธแล้วคนอื่น ๆ คือดาว กีกี้ และยิ่ง
และถึงอึ้งเมื่อพวกเขาถอดแมสค์เผยรูปร่างหน้าตาและผิวของพวกเขาเวลากลางวัน
เอ็มทำหน้าที่เสนอพอร์ทโฟลิโอกับรูปในโซเชียล พร้อมเล่าพัฒนาการของพวกเขา
ซึ่งยิ่งนำความทึ่งมาให้กับฝ่ายผู้ว่าจ้างเป็นอย่างมาก จนยอมรับพวกเขาทั้งสองในที่สุด

"โอเคนะ พวกเราตกลงให้เฌกับเอ็มได้งานนี้ ค่าตัวยิ่งจัดการเองแล้วกัน พี่เป็นลูกค้าขอแค่แอพพรูฟพอ"
กีกี้เป็นคนสรุปงาน ก่อนจะยกมือกวักเรียกทุกคน "เอ้า! มา! กิน ๆ ๆ ! กินได้แล้วครับ!"
เอ็มนั่งตัวสั่นตื่นเต้นไปหมดที่ได้มาคุยงานครั้งแรก จนเฌนั่งนวดมือให้กำลังใจอยู่สักพักค่อยดีขึ้น
เขากระซิบกำชับให้เอ็มระวังอิริยาบถให้สง่า และไม่ลืมมารยาทที่เคยสอนไว้
"ขอบคุณพวกอา..เอ่อ..พวกคุณมาก ๆ นะครับ หนู...ผมกับเฌดีใจมาก ๆ สำหรับโอกาสครั้งนี้"
พูดจบเอ็มก็พนมมือไหว้ก่อนหันมาหาความมั่นใจจากเฌ ผู้ยกสองนิ้วโป้งให้พร้อมกับรอยยิ้ม
เฌปล่อยให้เอ็มมีบทบาทบ้าง เพื่อให้อาของเขากล้าแสดงออกและกล้าดีลด้วยตัวเอง

จังหวะนั้น มอธจึงสะกิดเฌกับเอ็มหารือเบา ๆ 
"เฌกับเอ็มครับ ผมขอหารือเรื่องนัดอีก 9 วันข้างหน้านิดนึง"
"ได้ครับได้" 
ทั้งสอง หันไปหามอธที่นั่งอยู่ข้างกันอยู่แล้ว
"เดิมเรานัดว่าวันถ่ายจริงวันแรกมีแค่เอ็ม เช้าจะทำความคุ้นเคยกัน บ่ายก็ถ่ายทำ แล้วอีกเดือนถึงถ่ายเฌ แต่วันนี้ผมได้เจอตัวจริงของเอ็มแล้ว เพื่อให้งานเร็วขึ้นและประหยัดเวลา กำหนดนัด 9 วันข้างหน้านั้น ผมว่าถ่ายสองคนเลยไหม? เฌกับเอ็ม เช้าถ่ายเอ็ม บ่ายถ่ายเฌไปเลย แล้วอีกอย่างมันเป็นแค่ส่วนหนึ่งของคลิปหนึ่งสอง ก็ไม่ต้องนัดเคลียร์"
เฌมองกำหนดวันนัดนั้น หัวใจเต้นผิดจังหวะเล็กน้อยกระพริบตาชั่งใจนิดหนึ่ง
"อย่างนั้นวันถ่ายก็อาจจะเลิกดึก เราคงกลับเมืองกาญจน์อีกวันจะปลอดภัยกว่านะเอ็ม"
สองคนสบตาแล้วก็พยักหน้า เพราะถึงถ่ายแค่เอ็มคนเดียว เฌก็ต้องมากับเอ็มอยู่ดี

ปัญหาเล็กน้อยก็มีมา เมื่อพวกเขาหาคนเฝ้าย่าน้อยให้สองคืนไม่ได้
เอ็มเสนอให้จ้างคนเฝ้า แต่เฌไม่เห็นด้วย
"เอ็ม สิ่งที่พวกเราบ้าน ๆ คนบ้านนอกอย่างเรามี คือสิ่งที่คนเมืองใหญ่ไม่มี เรามีญาติพี่น้องเรามีมิตรจิตมิตรใจ เฌเคยเห็...คือ..เฌเห็นว่าเราจะจ้างเอาเงินแก้ปัญหาน่ะได้ แต่เท่ากับเราจะละทิ้งสายใยพี่น้องแล้วเหลือแต่เอาเงินแลกความสัมพันธ์ เฌไม่อยากให้บ้านเราเป็นแบบนั้น"
"เอ็มก็ไม่เข้าใจนะเฌ เราให้เขามาเฝ้ากับให้เงินค่าจ้าง มันต่างยังไงกับที่เราซื้อของมาฝาก? มันก็จ่ายอยู่ดี"
"อย่างแรกมันเรียกว่าประโยชน์ต่างตอบแทน อย่างหลังมันคือมิตรจิตมิตรใจ คือน้ำใจ เอ็มพอเห็นไหม? มันเป็นของมีค่า อย่าให้เงินทำลายมันเลย"
สุดท้ายไปได้พี่สาวสองจากร้านเจ๊แนนรับปากมาดูให้ สองหนุ่มน้อยจึงคลายใจ ขอบใจพี่เขายกใหญ่




9 วันต่อมา ถึงกำหนดนัดวันถ่ายคลิปจริงแล้ว  หนุ่มน้อยทั้งสองมากรุงเทพฯ ตั้งแต่เมื่อวาน
ชุดที่เฌเตรียมให้เอ็มกับเขาใส่เป็นชุดธรรมดาสามัญวัยรุ่นมาก เสื้อยืดยีนส์ เชิ้ตยีนส์ ขาสั้น สนิคเกอร์ ช้างดาว
เขาจะให้เห็นว่าเบสิคนี่แหละอมตะ พร็อพซ์ของเอ็มที่เตรียมไว้จะเกี่ยวกับงานปั๊ม เป็นพวกเครื่องยนต์กลไก
พวกเขาไปถึงสตูดิโอแต่เช้า เฌแต่งหน้าแค่โชว์ผิวของเอ็ม แสดงธรรมชาติของเอ็มให้มาก
ด้วยมีมอธทำงานคนเดียวจึงกำหนดถ่ายภาพเคลื่อนไหวก่อนแล้วค่อยถ่ายภาพนิ่งต่อ 
เมื่อมอธเริ่มลงมือถ่ายทำนั้น เขาไม่กดดันไม่บังคับ แต่ปล่อยให้เอ็มทำโน่นนี่ไปเรื่อยตามธรรมชาติ 
กินยืนเดินนั่งนอนเล่นเหมือนแมวน้อย กระต่ายน้อย

เฌพยายามทำท่าตื่นเต้นให้สมเป็นเด็กสิบสี่มาสตูถ่ายแบบครั้งแรก
แต่ความคุ้นเคยที่ทำงานด้วยกันจนชิน ทำให้หลายทีเขาก็เผลอทำให้งานลื่นเกินไป
เจอกันสามครั้งแล้ว ตากล้องจึงไม่ได้รักษาระยะห่างอย่างเคร่งครัดเหมือนแรก ๆ 
ส่วนเฌผู้ไม่ใส่ใจจะเว้นระยะอะไรกับใคร และเคยคุ้นกับมอธอยู่หลายปียิ่งแล้วใหญ่
เฌโดนรั้งตัวมาดูรูปในมอนิเตอร์ มอธชี้ชวนให้เขาดูภาพอยู่ใกล้กัน เคียงกัน
เฌเองชะโงกไปส่องดู ภาพออกมาดี ระหว่างนั้นได้กลิ่นน้ำหอมกลิ่นเดิม กลิ่นผู้ช้ายผู้ชายจากคนข้าง ๆ

จนถึงช่วงสัมภาษณ์ มีเฌคอยถามอยู่หลังกล้อง 
เขานั่งข้าง ๆ มอสเพื่อให้เอ็มมองกลับที่กล้อง และเบียดตัวส่องช่องมองภาพบ้างเมื่อตากล้องชวนดู
เอ็มดูสดใสน่ารักน่าเอ็นดูแบบไร้เดียงสาเหมือนที่เฌดีไซน์ไว้
เฌต้องสร้างสรรค์มุกให้เอ็มยิ้ม หัวเราะ โกรธ และเขินอายใส่กล้อง 
และหลายคราวที่เฌรู้สึกเหมือนตัวเองถูกจ้องมอง 
แต่หันไปดูแล้วก็ไม่เห็นใครมอง ตากล้องก็โฟกัสกับโมเดลอยู่ 
เอ็มถูกดึงเสน่ห์ความเป็นเด็กตามวัยออกมา
ช็อตซูมดวงตาที่มองกล้องจะตรึงสะกดให้คนละสายตาไม่ได้และจดจำการมองตานั้นไม่รู้ลืม
ช็อตภาพเจาะธรรมชาติ เหงื่อที่ประหน้าผาก ไหลข้างแก้มเนียน ริมฝีปากที่กินอาหารยิ้ม เบะ บิด
เฌนั้นเข้าไปปรับโพสบางมุมให้เอ็ม
เชยคาง จับเอวบิด แตะแก้มนิ่มให้หันตามมือเขา
คล่องแคล่ว เป็นงาน จนตากล้องนึกทึ่งอยู่ในใจ เขาเลยไม่ได้ช่วยกำกับเอ็มอย่างที่นึกเตรียมไว้ก่อน

เมื่อถึงตาเฌเป็นแบบบ้าง แคแร็กเตอร์ที่ต่างกันทำให้พร็อพซ์ของเฌต่างออกไป
มันเป็นบัตรคำภาษาอังกฤษ ประกอบการโพสท่า
อาทิ exhausted เฌจะนอนระทวยแผ่วหมดแรงกับพื้น หรือ Macho ก็ยืนเบ่งกล้ามในเสื้อกล้าม
เฌจะซับซ้อน ลุ่มลึก และ จิกกล้องกว่าเอ็ม สีหน้าและดวงตาดูเท่าทันโลกอย่างผู้ใหญ่
foxyนิด บงการและดื้อรั้น เหมือนผู้ใหญ่ในร่างเด็ก ดูท้าทายและเชิญชวนในทีเหมือนจิ้งจอกน้อย
แต่บางครั้งเฌก็ไม่มั่นใจนัก ก็เสียงช่างภาพถอนใจตั้งหลายครั้ง 
แต่พอเฌถามว่าใช้ได้หรือไม่ มอธก็ว่าโอเคแล้วทุกที

พอถึงช่วงภาพนิ่ง มอธเข้ามาปรับโพสให้ เหมือนที่เฌทำกับเอ็มเปี๊ยบ
“โอเค มุมแบบนี้นะครับ ดีแล้ว”
มอธแค่ใจดี แค่เอื้อเฟื้อ เขาผ่านงานแบบนี้มาไม่รู้เท่าไหร่ จิ๊บมาก
กับการถ่ายแบบครั้งแรกของนายแบบรุ่นเล็กเด็กตจว. เขาก็ควรมีน้ำใจช่วยเหลือ
เขาเชยคาง จับเอว แตะแก้ม จับองคาพยพของร่างกายบิดให้รับมุมกล้อง
จึงถึงคราวเฌ อึ้งบ้าง อือม์...ใกล้ชิดกว่าที่เคยใกล้แฮะ
เอิ่ม...ใจกู...
เอ่อ...ทำไมมันเหมือนไม่คุ้นมือเลยว้าาาา ทำงานด้วยกันมาตั้งหลายปีแท้ ๆ 

ช่างภาพเองก็สนุกและพลอยตื่นเต้นไปด้วยกับนายแบบทั้งสอง ในหัวนั้นมีภาพเรียงการอีดิทคลิปไว้แล้ว
นึกการลำดับภาพและดนตรีที่เข้ากับแต่ละช่วงแล้วเขาอยากตัดต่อเร็ว ๆ 
เหมือนได้ย้อนไปเล่นสนุกตามใจตัวเองอีกครั้ง ไม่มีกรอบของธุรกิจมาเกี่ยวข้อง
นึกขำน้อย ๆ ว่า รู้ไหมว่าค่าตัวของตากล้องคนนี้ไม่คุ้มค่าเลยที่เอาเวลามาทำงานแค่อัพคลิปยูทูบ
แต่งานนี้สำคัญกับเขามากกว่ารายได้ มันคือความรู้สึกที่ให้ค่ามากกว่าเงินตรา
อาหลานที่ถ่ายทำเสร็จสิ้นแล้ว พากันเดินมาดูมอนิเตอร์ของเขา
เอ็มดูตื่นเต้นประสาเด็ก แต่เด็กอีกคนหนึ่งทำไมถึงเก๊กคูลอะไรขนาดนั้น
แต่ก็อีกแล้วนั่นแหละ ลีลาท่าทางช่างเหมือนกันกับลาเฌเสียจน...
แล้วยังไม่พอ เด็กตจว.เทสต์เรื่องน้ำหอมเหมือนลาเฌเลยนี่น่ะนะ

"พรุ่งนี้วันศุกร์กลับกันแต่เช้าหรือครับ? เฌเอ็ม" มอธถามสองหนุ่มน้อย
"บ่าย ๆ ครับ"เอ็มบอก
"งั้นเช้าก็ว่างสิ ผมยกกองพอดี งั้นชวนไปเที่ยวใกล้ ๆ ไปไหมครับ? กินกุ้งอยุธยา"
"ผมติดธุระช่วงเช้าครับ ถ้าสาย ๆ เที่ยง ๆ พอได้" เฌตอบ
"อ้าวเฌจะไปไหนเหรอ?” เอ็มถามอย่างซื่อ ๆ ไม่รู้ว่าเฌไม่อยากให้ถาม
"เอ้อ…มีที่ต้องไปหน่อย อื้อม์ เดี๋ยวค่อยคุยกันแล้วกันนะอา"
เฌชิงตัดบท ขณะที่มอธยังทำหน้ายิ้มเยื้อนใจดีเช่นเคย
"งั้นไม่เป็นไรครับ เรามาเจอกันอีกทีตอนอีดิทเทปเสร็จแล้วละกันนะครับ แล้วไลน์คุยกัน บายครับ"
มอธยิ้มแล้วโบกมือลาสองหนุ่มที่เดินออกจากสตูดิโอ




เมื่อคืนกว่าจะหลอกล่อเอ็มได้ว่าเขาจะออกไปลำพังแล้วกลับมาไม่เกินสิบนาฬิกาก็เล่นเอาเหนื่อย
ธุระตักบาตรแต่เช้ามืดนั้นแล้วเสร็จ เขานั่งรถต่อมาสถานที่แห่งนั้น แหงนมองป้ายที่เคยอ่านมาแต่เด็ก
'วัดนิมิตธรรมารมณ์'
ก้าวเท้าเดินเลียบกำแพงไปเรื่อย ๆ จนถึงกลุ่มเจดีย์ที่คุ้นเคย พ่อแม่ปู่ย่าอยู่รวมกันที่นี่

เขาก็ด้วย




ศิรศิส พีระประภัสสร์
ชาตะ 17 กค. 2522
มรณะ 10 มีค. 2558

ป้ายหินอ่อนตรงเจดีย์เขียนไว้อย่างนั้น วันนี้เขาตายมาครบสองปีเต็มแล้วสินะ
รูปที่หน้าป้ายขยายจากรูปพนักงานบีบีการ์เมนท์ ช่างเชยจริง ๆ ใครสักคนในสามพี่น้องเป็นคนเลือกแน่ ๆ 
เขาเอื้อมมือไปลูบไล้รูปนั้น ขอบใจทุกความคิดถึงนะ

"คุณเป็นอะไรกับคุณซีซี่?!"


เฮือก!


เขาสะดุ้งโหยงหดมือเหมือนแตะของร้อน หันขวับ!
เพื่อมาเจอคนที่ไม่คิดว่าจะเจอ
ในมือคนนั้นถือดอกไม้สีขาวช่อหนึ่ง 
ไม่ควรแปลกใจ
เพราะพวกที่ไม่อยากให้ใครเจอก็รีบมาแต่เช้าเหมือนกันหมด
ยังหล่อเหมือนเดิม ใส่ชุดหนุ่มออฟฟิศดูมีเนื้อหนังไม่ใช่เด็กนักศึกษาแล้ว
ไม่เจอกันสามสี่ปี ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากเลย 
ขอบใจนะที่คิดถึงกัน

หยังหยัง



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.231K ครั้ง

4,227 ความคิดเห็น

  1. #4198 - cherish 。 (@picha-bow) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 03:44

    ทางเราก็คือตกใจประหนึ่งเป็นคุณซีซี่ แอบทับใจนิดนึงที่หยังหยังยังไปมาหาสู่คุณเค้าอยู่????

    #4198
    0
  2. #4014 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 01:23
    ยังอยู่อีกนะ
    #4014
    0
  3. #3893 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 19:58
    ตกใจนึกว่ายอด อ่ย แต่เป็นหยังหยังก็ตกใจเหมือนกัน55555
    #3893
    0
  4. #3852 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 18:07
    ตกใจหมด
    #3852
    0
  5. #3711 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 18:04
    อ่าวตกใจ นึกว่ามอส
    #3711
    0
  6. #3651 pookpak_world (@pookpak_world) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 19:24
    ตกใจหมดเลย! วุ้ คนจะมาเงียบๆ ดั๊นมาเจอซะได้
    #3651
    0
  7. #3593 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 16:59
    โอ้ยยยยยยย ตกใจ
    #3593
    0
  8. #3431 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:21
    เอ้าาาา อิหยังหว่าาา
    #3431
    0
  9. #3381 Dak บ๊องๆๆ (@iyongimu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:17
    ตกใจตาม นึกว่ามอธเหมือนเมนต์ #3,327 555
    #3381
    0
  10. #3327 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:34
    นึกว่ามอธ
    #3327
    0
  11. #3285 KookKeng04 (@KookKeng04) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:51
    หยังหยังก็มาาาา
    #3285
    0
  12. #3218 Ne4w (@snow-prince-000) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:13
    หยังหยัง ชั้นจะไม่ไขว่เขว ชั้นเลิกมอธแร้ว!
    #3218
    0
  13. #3170 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 21:04
    เอ้าาาา หยังมาทำไมมาได้ไง เรื่องงานศพพ่อแม่เชยังไม่เคลียร์เลยนะ
    #3170
    0
  14. #3139 Optimus31 (@2pm0001) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:33
    หยังหยังออกไป้ ฉันเชียร์มอธไปแล้วนะ
    #3139
    0
  15. #3071 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 01:05
    โอ๊ยลุ้นนนนน
    #3071
    0
  16. #2998 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 20:44
    หยังหยังเธอจะมาทำชั้นหวั่นไหวไม่ด้าย
    #2998
    0
  17. #2932 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 10:41

    อุตส่าห์ลืมหยังหยังไปแล้วอ่ะ คนในแมสเซนเจอร์คือหยังหยังแน่ๆที่ซี่ซี่เรียกว่าทาสรัก แต่ใครจะเป็นพระเอกของเฌมาวีกันนะ น่าติดตามจริงๆ
    #2932
    0
  18. #2770 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 10:51
    อ้าวววว หยังหยังก็มา
    #2770
    0
  19. #2628 madmee d.f. (@madmeefortale) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 12:40
    มีแต่คนว่าเฌเก๊ก 55555
    #2628
    0
  20. #2577 bunnyblink (@bunnyblink) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 21:34
    หยังหยังก็คือปัดตกไปแร้ว
    #2577
    0
  21. #2450 Love (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 15:14

    อา เอาล่ะ บุคคลเก่าๆ เดิมๆ วนมาพบเจอกันอีกแล้ว

    #2450
    0
  22. #2427 senprai (@prai335) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 11:18
    เดาไม่ถูกเลยยยย แงงง งงไปหมดแล้ว พอเริ่มเดินทางสายงานจริงจัง ทุกๆ คนในอดีตก็ค่อยๆ โผล่ออกมาแล้ว ตื่นเต้นนน
    #2427
    0
  23. #2304 -Holmes- (@mygangs) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:00
    แอบเชียร์มอธ แต่มีแนวโน้มว่าหนุ่มทาสรักจะเป็นหยังหยัง
    #2304
    0
  24. #2247 Eiei (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 20:15

    โอ้ยยย ลุ้นด้วยคน ทำไมถึงผลัดกันโผล่มา ทั้งมอธทั้งหยัง นี่วางใจไม่ได้เลยว่าใครเป็นพระเอก กลัวขึ้นเรือผิดมากๆ นี่เหยียบเรือสองแคมอยู่ แต่แอบเอนเองไปมอธแล้วน้าาา

    #2247
    0
  25. #2242 tooktawu (@tooktawu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 20:01
    แอบเอียงไปทางหยังหยังเพราะไม่รู้ว่านางรู้สึกรักจริงๆหรือแค่รู้สึกผิดแต่แอบคิดว่าอาจจะเป็นนางแต่มอธก็โอกาสไหนจะยอดอีก แต่ชั้นเชียร์คุงหมอออ
    #2242
    0