[รอตีพิมพ์- สนพ.Narikasaii] Until You - รักแล้วรักอีก [ Yaoi ] - END -

ตอนที่ 59 : รักนิรันดร์ [จบ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,501
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,946 ครั้ง
    27 ส.ค. 62

(R)


เมื่อนึกไม่ออกว่าอยากได้อะไรเขาจึงไม่ได้ติดต่อหยังหยังสักที จนเจ้าตัวโทรมาหาเขาเอง
"เฌครับ ยังหาคนทรงไม่ได้เหรอครับ?”
"ใช่ครับ"
"งั้นพี่หาเองดีกว่า พี่ใจร้อนแล้ว"
เย้ยย! ได้ที่ไหนเล่า!
"อ่า… จริง ๆ เพื่อนแนะนำมาบ้างแต่ผมยังไม่เคยไปเทสต์น่ะครับ"
"อ๋อ เอา ๆ งั้นพี่รอก็ได้"


เขาเลยลองถามพวกในวงการ ปรากฎว่ายากพอ ๆ กับหาสิ่งที่จะร้องขอจากหยังหยังเสียอีก

"เอาแบบคนทรง แต่ไม่ค่อยแม่น แต่ต้องไม่โจร ไม่ใช่มิจฉาชีพ"
พี่เมคอัพทวนแล้วงง ๆ 
"ไม่แม่นใครจะไปให้ทรงเล่าน้องเฌ แล้วถ้ามิจฉาชีพเราจะดูออกเหรอ"
"งั้นเอาแบบ ดูว่าไม่เอาเราไปฆ่าไปปล้ำก็ได้"
"โวะ! ก็ทุกคนน่ะแหละ"
"งั้นเอางี้! เอ็กซ์ตร้าคนไหนเคยเล่นเป็นคนทรงบ้าง?”
โอเคได้มาหนึ่งชื่อพร้อมเบอร์ เขาโทรติดต่อและคุยรายละเอียด ทางนั้นตกลงรับงาน
เขาไปหาเช่าหอพักรายวันและอุปกรณ์สื่อสารแล้วก็นัดหยังหยัง




"ที่นี่แหละครับ เพื่อนผมนัดพี่คนทรงไว้แล้ว" เขาโทรคุยกับหยังหยังหลังส่งโลเคชั่นให้
"เฌไปกับพี่ไหม?”
"ไม่ดีกว่าครับ ผมให้หยังหยังคุยเป็นส่วนตัวตามสบายดีกว่า โชคดีครับหยังหยัง ขอให้เคลียร์ได้จริง ๆ "
เขาเข้าไปเปิดเครื่องมือสื่อสารรออยู่ในห้องนอนชั้นใน เทสต์หูฟังกับไมค์ว่าใช้ได้แน่
เจ๊แวน ผู้แสดงเป็นคนทรงนั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกใส่ชุดขาว วางพระไว้หลังตู้หน้าทีวี

หยังหยังก้าวเข้าไปในห้องพักนั้น หน้าตาห้องก็เหมือนหอพักธรรมดา ๆ 
มีผู้ชายออกสาวคนหนึ่งใส่ชุดขาวรออยู่
"สวัสดีครับ ผมที่นัดไว้"
"อ๋อคุณหยังหยัง เชิญครับ ผมแวนนะครับ"
"ครับ ผมต้องให้ข้อมูลอะไรคุณแวนก่อนไหมครับ?”
"ไม่ต้องครับ แค่บอกชื่อจริง วันเดือนปีเกิด คนที่คุณอยากคุยด้วยก็พอ"
"ครับ ผมอยากคุยกับคุณศิรศิส พีระประภัสสร์ เกิด 17 กรกฎาคม 2522"
แวนพนมมือทำท่ากราบพระแบบประณมใส่ศีรษะ 3 หน สวดนโมตัสสะ
ขอเชิญดวงวิญญานศิรศิส 3 ครั้ง จากนั้นก็หลับตานิ่งไปสักพัก


แวนลืมตาขึ้นมามองหยังหยังแล้วยิ้มหวาน

"หวัดดีหยังหยัง เค้าเอง ไม่เจอกันนานนะเตง"
"..."
[ นี่แอ๊วเกินไป เอาแบบผู้ชายพูด อย่าลืมเรียกตัวเองว่าพี่]
" อ่ะ.. ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า! เป็นไงวะ! ตกใจล่ะสิพี่แกล้งเอ็งเล่นน่ะ! เฮ้ย!"
"..."
[ แมนเกิน! เอาแบบธรรมดาผู้ชายเรียบร้อย จำที่ซ้อมไม่ได้หรือไง?]
"อ่ะ..เหอ!เหอ! ขอโทษพี่ไม่ได้พูดกับมนุษย์นานเลยแปลก ๆ หน่อย"
หยังหยังกระพริบตาปริบ ๆ คุณซีซี่คงกำลังปรับตัว
ตอนเป็นวิญญานคงไม่ค่อยได้พูด เลยพูดไม่คล่อง

"ครับ คุณหรือเปล่าครับ"
[ใช่ นี่ซีซี่]
"ใช่ พี่คือซีซี่ไง"
หยังหยังตาโพลง รู้ชื่อเล่นท้้งที่เขาไม่ได้บอกอาจจะทรงได้จริง ๆ นะ

"คุณสบายดีไหมครับ?”
[ก็ดี หยังหยังล่ะ ไปเยี่ยมป๊อกมั่งไหม? ]
"สบายดี หยังหยังก็คงสบายดี ได้ไปเยี่ยมป๊อกบ้างไหมล่ะ?”
หยังหยังตาเหลือกลาน ของจริง! นี่ของจริงแล้ว!

"คุณรู้เรื่องป๊อกได้ไงครับ?”
[พี่เป็นผี]
"ก็พี่เป็นผีนี่หยังหยัง"

"คุณครับ หยังคิดถึงคุณมาก ๆ คุณตายไปลำบากไหมครับ? หยังเป็นห่วงคุณ"
[ไม่ลำบาก ได้กินบูตะคาคุนิ ขนมจีนน้ำเงี้ยวด้วย มีคนตักบาตรให้]
" ไม่ลำบาก ได้กิน..เอ่อ..ปูไต่.."
[บู-ตะ-คา-คุ-นิ]
"..บูตะคาคุนิกับน้ำเงี้ยว ใครใส่บาตรให้ไม่รู้?”
โอ้! คุณจริง ๆ ทรงได้จริง ๆ  หยังหยังขนลุกซู่ เชื่อแล้ว

"นี่อยากถามอะไรก็รีบถามได้แล้ว!" เจ๊แวนเผลอตัว
"อะไรนะครับคุณ?” หยังหยังงง
"เปล่า ๆ ถามได้เลยพี่รออยู่" เจ๊แวนแก้เกี้ยวไป

[ขอบใจเขา ที่ดูแลเป็นเพื่อนไปคีโม]
"หยังหยัง พี่ขอบใจมากนะ ที่เมื่อก่อนเคยเป็นเพื่อนพี่ไปทำคีโม"
"หยังเต็มใจครับ สำหรับคุณของหยัง"


[ขอบใจเขา ที่ให้กุหลาบขาว ทุกวันที่ 10 มีนา]
"หยังหยัง พี่ขอบใจมากนะ สำหรับกุหลาบขาวที่เอามาให้ ในวันที่ 10 มีนา"
"คุณ! คุณครับ! คุณของหยัง!"
หยังหยังร้องไห้โฮ และรำพันความรักอยู่สักครู่ เขาเชื่อหมดหัวใจแล้วว่าเป็นของจริง
เขามองคนทรงน้ำตาคลอ

"คุณครับ หยังเคยบอกว่าหยังจะดีขึ้นตอนนี้หยังดีขึ้นแล้วนะครับ"
[ให้เขาบอกมาว่าดีขึ้นยังไง?]
"อธิบายให้พี่ฟังหน่อย ว่าหยังหยังดีขี้นแบบไหน?”

"หยังมีหน้าที่การงานที่ดีมั่นคง หยังมีรายได้เงินเดือนดี "
[แค่นี้เหรอ?]
"มีแค่นี้เหรอ?”

"แล้วก็ หยังซื้อรถขับแล้วครับ"
[ รับรู้แล้ว มาหาอยากได้อะไร?]
"พี่รับรู้แล้วหยังหยัง แล้วที่หยังหยังมานี่ ต้องการอะไรเหรอ?”

"หยังอยากถามว่า จะให้หยังทำอะไรได้บ้าง เพื่อทดแทนความดี และ ขอโทษที่หยังทำไม่ดีกับคุณ"
[ที่ดูแลพี่ตอนป่วยก็พอแล้ว]
"ที่หยังหยังเคยดูแลตอนที่พี่ป่วย ก็พอแล้วล่ะ"

"หยังว่ามันน้อยไปไม่สาสมเลย"
[งั้นสัญญาสามข้อ ให้ทำดีกับตัวเอง กับพ่อแม่ กับสังคม]
"งั้นหยังหยังให้สัญญากับพี่นะ ขอให้ทำดีกับตัวเอง ทำกับพ่อแม่ แล้วก็กับสังคม"

[ดีกับตัวเองโดยต้องเข้มแข็งกว่านี้ มีศีลธรรม ]
"ทำดีกับตัวเองโดยต้องเข้มแข็งกว่านี้ ต้องเป็นคนมีศีลธรรม"

[ดีกับครอบครัว ต้องแทนคุณพ่อแม่]
"ดีกับครอบครัว ต้องแทนคุณพ่อแม่"

[ดีกับสังคม ต้องทำบุญกุศล ช่วยเหลือคนอื่น]
"ดีกับสังคม ต้องทำบุญกุศล ช่วยเหลือคนอื่น"

[สุดท้าย ไปเยี่ยมญาติคนตายอยู่ราชบุรี ที่เมืองกาญจน์ ]
"ข้อสุดท้าย ไปเยี่ยมญาติคนตายอยู่ราชบุรี ที่เมืองกาญจน์"

[ถ้าทำได้ พี่จะถือว่าชดใช้และหมดกรรมต่อกัน]
"ถ้าทำได้ พี่จะถือว่าชดใช้และหมดกรรมต่อกัน"
"ครับคุณ คุณจริง ๆ  นี่แหละคุณซีซี่ของหยัง"

[ขอบใจเขา ที่เมื่อก่อนเขากลับบ้านมารีบอาบน้ำ ระวังเชื้อโรคให้พี่]
"หยังหยัง พี่ยังต้องขอบใจเรามาก ๆ นะ ที่เวลาหยังหยังกลับบ้าน ต้องรีบอาบน้ำให้สะอาดเพราะห่วงพี่จะติดเชื้อ"
"คุณ!...คุณรู้เหรอครับ คุณรู้ว่าหยังทำเพื่อคุณด้วยเหรอครับ?”
“รู้สิ พี่รู้ทั้งหมด” แวนช่วยตอบ

หยังหยังน้ำตาคลอ ไม่เคยรู้เลยว่า ซีซี่รู้ความตั้งใจเจตนาดีของเขา
มันทำให้เขาตื้นตัน ความดีของหยังที่ทำให้คุณเห็นมาตลอดใช่ไหมครับ?
หยังหยังไม่เสียใจแล้ว เพราะที่หยังทำไปให้ คุณรู้ทุกอย่าง

[ยมบาลตาม ไปละ โชคดี]
"โอยย! ยมบาลมาตามพี่แล้วหยังหยัง พี่ต้องขอไปก่อนแล้ว โชคดีนะ.. คร่อก!"
"คุณครับ! คุณ! ฮืออออ.. ฮือออ.. โชคดีนะครับคุณ"
แวนผงะหงายหลังพิงพนักโซฟาแน่นิ่ง หยังหยังโผเข้ากอดไว้แน่น
ขณะที่แวนอมยิ้ม แอบแซ่บกับกล้ามและความหล่อของหยังหยัง

"อูยยย! นี่คนตายเขาไปแล้วเหรอ?”
แวนลืมตาอย่างงงงัน หยังหยังน้ำตาปริ่มพยักหน้ายิ้ม ๆ 
เฌถอดอุปกรณ์นั่งรอจนแวนเข้ามาเคาะเรียก
เขาไม่เรียกร้องอะไรให้เป็นพันธะเป็นภาระของหยังหยังหรอก
ก็ได้แค่อบรมสั่งสอนไปตามประสาเขา ถือเป็นกุศโลบายแล้วกัน
โชคดีนะหยังหยัง จงเป็นอิสระจากความรักของพี่เถอะนะ ลาก่อน




เฌกับเอ็มหาเวลาพักจากงานรัดตัวกลับเมืองกาญจน์เพื่อทำบุญหาพ่อแม่เฌ 24 เมษา
เกสท์เฮ้าส์นั้นขายดี แม้เฌจะวางโพสิชั่นเป็นที่พักของชาวจักรยานเป็นหลัก
สองคนโปรโมทออกสื่อบ่อย ๆ ทำให้ออกจะดัง
คนมาเซลฟี่เช็คอินกับเกสท์เฮ้าส์และร้านกาแฟ
ย่าน้อยพอแผลดีก็ออกบ้านไปตลาด ไม่ค่อยอยู่ดูเกสท์เฮ้าส์ แต่เฌตามใจ ยังไงก็มีคนดูย่า
สามคนย่าอาหลานถวายเพลสังฆทานและไหว้อัฐิพ่อแม่เช

"ตามย่ามาตรงนี้หน่อยนะลูก"
ย่าน้อยเดินพาเฌกับเอ็มเข้าไปในโบสถ์ กราบพระประธาน
ย่าน้อยหันมากอดหอมเฌกับเอ็ม แล้วย่าน้อยก็พูดว่า
"เฌเอ๊ย ขอบใจมาก ๆ ที่รักดูแลย่ามาตลอด ย่าซึ้งน้ำใจและรักเฌมากเช่นกัน ย่าถึงได้ตัดสินใจในวันนี้"
เฌกับเอ็มนั่งงง ๆ 
"ไม่คิดถึงบ้านบ้างเหรอลูก? เฌกลับไปหาญาติมิตรที่แท้จริงบ้างเถอะลูก เฌเสียสละให้ย่ากับเอ็มมามากแล้ว"
"ย่าพูดอะไรครับ?”
เฌเริ่มเหงื่อตก เอ็มหน้าหรา
"อยู่หน้าพระ ย่าไม่โกหก เฌก็อย่าโกหก เราพูดความจริงกันเถอะลูก ย่ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่เฌ แต่วิญญานเจ้าพลัดหลงมา เข้าร่างเฌ รู้มานานแล้วลูก"
เฌเบิ่งตาโพลง อ้าปากค้าง ส่วนเอ็มหน้าเหวอ หันหน้าหันหลังมองย่าน้อยกับเฌ
"ย่า...ย่ารู้... ย่ารู้ได้ยังไง?”


ย่าน้อยเปิดกระเป๋าสะพายหยิบสมุดออกมาเล่มหนึ่ง

"ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิได้โปรดคุ้มครองแนะแนวทางลูกด้วย ลูกพลัดพรากจากภพชาติเดิมบัดนี้ลูกอับจนหนทาง จึงตั้งใจมาเสี่ยงทาย ขอให้ชี้แนะ แนะนำลูกไปในทางสุขทางเจริญไม่ก้าวลงทางอบายด้วยเถิด"

"ลูกอยากถามว่า วิญญานเด็กชายเช มองละแม ผู้เป็นเจ้าของร่างนั้น ได้ไปสู่สุคติแล้วใช่หรือไม่?"

"ลูกอยากถามว่า วิญญานของลูก นายศิรศิส พีระประภัสสร์ จะมีโอกาสออกจากร่างนี้ ใช่หรือไม่?"

"ลูกอยากถามว่า  วิญญานของลูกนายศิรศิส พีระประภัสสร์ จะต้องติดอยู่ในร่างนี้ตลอดไปใช่หรือม์"

"ลูกขอให้ช่วยเลือกว่า เมื่อลูกต้องอยู่ในร่างเชถาวรแล้ว ลูกควรจะเริ่มชีวิตใหม่กับเช หรือ ควรจะใช้ชีวิตเดิมกับซีซี่ หากให้เป็นเช ขอให้ออกคว่ำหน้าหมด หากให้เป็นซีซี่ ขอให้ออกหน้าหงายหมด"

"ลูกขอถามอีกครั้งว่า ลูกจะเลือกใช้ชีวิตเดิมกับซีซี่ เป็นทางเลือกที่เจริญไม่ไปอบายใช่หรือไม่?"


สมุดบันทึกและจดคำถาม เขาใส่มันในลิ้นชักในห้อง 
ย่าเจอมัน!


เขาน้ำตาไหลพรากก้มกราบย่าแทบเท้า
"เฌ! เฌไม่ใช่เช! ที่หมออ็อมสงสัยเฌตั้งแต่แรกว่าไม่ใช่เชเด็ก 14 ก็จริงน่ะสิ"
เอ็มร้องเสียงดังอย่างตกใจ
เฌพยักหน้า เขารับสารภาพและเล่าทุกอย่างให้ย่ากับเอ็มฟังหมดเปลือก
พอเล่าจบ เอ็มก็โผเข้ากอดเฌน้ำตาไหล
"เอ็มรักเฌ ไม่ว่าเฌเป็นใครเอ็มก็รักเฌนะ"
เขากอดเอ็มและย่าไว้ สะอื้นฮัก
"ย่าครับ ย่าบอกเฌทำไมครับว่าย่ารู้แล้ว?”

"เพราะย่ารักเฌ แล้วย่าเวทนาสงสารหัวอกเฌและคนที่รักเฌ เฌเอ๊ย! กลับไปให้เขาได้มีโอกาสบอกรักเราบ้าง อย่าเอาเปรียบแอบรักเขาได้อยู่คนเดียว เฌไม่จำเป็นต้องเป็นเฌอย่างเดียว เฌเป็นอะไรก็เป็นแบบนั้น กายเป็นเฌใจเป็นซีซี่ก็ให้มันเป็นไป ดูเอ็มสิลูก ชื่อเป็นลูกย่าแต่เอ็มก็เป็นหลานดิษฐ์นิดได้พร้อมกัน ไม่ต้องเลือกหรอกลูก เชื่อย่า"

ใช่ไหมครับย่า
เป็นอะไรก็เป็นแบบนั้น อย่าโกหกปิดบัง อย่าหลอกตัวเองเลย




หมออ็อมและพี่แปง เชิญเฌกับเอ็มกินข้าวกึ่งปาร์ตี้เล็ก ๆ ในโอกาสที่เขากับแปงย้ายมาอยู่ด้วยกัน
พวกเขายังไม่พูดคำว่าแต่งงาน แต่ชัดเจนว่าสองคนใช้ชีวิตร่วมกันนับแต่นี้
อาจจะเพราะส่วนหนึ่งต้องการถนอมความรู้สึกของกี้ซึ่งยังอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช
และอีกอย่างคำว่าแต่งงานไม่ได้เป็นเรื่องสำคัญเลย
ก่อนหน้านี้แปงเล่าเรื่องความหลังของรักสี่เส้าให้เฌฟัง ในฐานะที่ผูกพันกันซับซ้อนจนเป็นมิตรกันไปแล้ว

ตอนที่เฌและเอ็มก้าวเข้ามาในบ้านหมออ็อมที่กรุงเทพ
พวกเขาก็ต้องร้องหูว์กันใหญ่ เพราะความรวยของบ้านหมอ
แต่แล้วเอ็มก็อ้าปากค้าง หน้าแดง บิดตัวเอียงอายจนเฌงง
แล้วก็เข้าใจได้ เมื่อหันไปเห็นชายหนุ่มสองคนยืนยิ้มให้ที่เบื้องหน้า
ก็เอิร์ธเป็นหลานอา พ่อเอิร์ธเป็นลูกพี่ลูกน้องของหมออ็อม
"พี่เอิร์ธธธธ " เสียงอาร์ของคุณอานี่น่าหมั่นไส้มาก
"พี่นริศ" เขายิ้มทักแก้มบุ๋ม

โฉมใหม่ และราศีดาราผุดผาด ออร่าขับให้เฌกับเอ็มเจิดจ้าเปล่งประกาย
เอิร์ธและนริศมองทั้งสองอย่างอึ้ง ๆ 
จากกะเทยหัวโปกสู่หนุ่มน้อยนายแบบสวยเจิดกระแทกตา
"สวัสดี เฌ เอ็ม"
สองหนุ่มป๊อบของโรงเรียนมัธยม ที่เป็นเซเล็บมหาลัยด้วยความหล่อและฐานะดีทักพวกเขา
ต่างทักทายกันอย่างผู้ใหญ่ขึ้น เฌรีบฝากคุณอาไว้ในอ้อมใจ
"พี่เอิร์ธครับ พี่นริศครับ เปิดเทอมหน้า เอ็มเป็นเฟรชชี่นิเทศ ม.aaa นะครับ ฝากดูแลด้วย"
คุณอาเริ่มปากเป็ด งุ้ยยย แรดจริง ๆ 

นริศมองอดีตกะเทยควาย อดีตติ่ง อดีตทาสรักของเขาอย่างทึ่ง
แต่แล้วก็ต้องอึ้ง ๆ เมื่อผู้ชายสูงกล้ามเพรียว เท่ เดินมาซ้อนหลังโอบเอวเฌและจูบแก้มฟอด
"มาแล้วเหรอครับ มอธ ไปทักพี่แปงกันป่ะ" 
เฌยิ้มให้สุดที่รัก
"ขอตัวนะครับพี่ ๆ ป่ะเอ็ม"

ทักทายกับคู่รักเจ้าของงาน ต่างแยกย้ายกันไปคุยกับคนรู้จัก
เฌนั่งริมงานมองภาพความสุขอย่างรู้สึกดี
ใครคนหนึ่งทรุดนั่งลงข้าง ๆ เฌหันไปมอง
หมออ็อมนั่นเอง
"ยินดีด้วยนะครับหมอ"
"ขอบคุณเฌมาวีมาก แล้วก็ขอบคุณอีกสำหรับหลายอย่าง"
"โธ่! ผมสิป่านนี้ยังทดแทนบุญคุณหมอไม่หมดเลย"
"บอกแล้วไง ผมช่วยเพราะรักในความมุ่งมั่นสู่ฝันของวัยรุ่น"
"อ้าว? ไม่ใช่เพราะพี่แปง...?”
"ก็ด้วย แต่ผมเห็นพวกคุณแล้วนึกถึงเขาสามคนที่อยากมีฝันด้วยกันเปิดโรงเรียนติวศิลปะ แต่ฝันของฟามไปไม่ถึง แปงก็หมดฝัน กี้ไม่ได้เรียนในสาขาที่ชอบ ผมเองสนับสนุนพวกเขาไม่ไหว เห็นคุณแล้วผมอยากให้มันเป็นจริงให้ได้"
นายแพทย์อริยะนิ่งไปนิดหนึ่ง


"คุณทำได้ยังไงนะเฌมาวี ผมทึ่งคุณมาก คุณมีพลังแห่งความฝัน ความมุ่งมั่น ปรับปรุง เปลี่ยนแปลง ทั้งที่คุณเองก็ไม่ใช่เด็ก 14 "


เฌตาค้าง กลืนน้ำลายเอื๊อก

"หมอ..!"
หมออ็อมยกมือห้าม
"ไม่ต้องเล่าหรอกครับ ผมไม่ได้มาบังคับเอาความจริง แค่อยากให้รู้ว่าผมทราบว่าในร่างกายนี้มีจิตวิญญานผู้ใหญ่อยู่คนหนึ่ง และผมทึ่งเค้ามาก ๆ "
หมออ็อมหันมายิ้ม
"มีชีวิตก็ใช้ชีวิต เต็มที่กับมัน เท่านั้นเอง ใช่ไหมครับเฌมาวี?”
แล้วนายแพทย์อริยะก็ลุกเดินจากไป
เฌมาวีนั่งยิ้ม หายใจเข้าปอดสุดแรง และมองฟ้าอย่างสดชื่น

ชีวิตดารานายแบบของเฌเอ็มรุ่งโรจน์เจิดจ้า คุณก้อเริ่มแพลนให้เรียนร้องเพลงเพิ่ม
งานรัดตัว หากเอ็มก็ยังไปเรียนปีหนึ่งมหาวิทยาลัยได้
และมีพี่คณะวิศวกรรมศาสตร์คนดังมาตามดูแลน้องคนดังเป็นพิเศษหนึ่งคน ตั้งแต่วันแรก




วันนี้ 17 กรกฎา 2561 วันเกิดซีซี่
เฌ วางแผนมันไว้แล้ว
กีกี้กับดาวที่เทียวส่งขนมอร่อยให้กิน พูดทาบทามว่ามาเป็นลูกบุญธรรมพวกเขาไหม?
เฌรับปากตกลงไปแล้ว แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะเงิน เขามีเงินที่หาได้เองเยอะแล้ว
แต่เพราะความรัก รักต่อญาติมิตร
วันนี้กีกี้เป็นเจ้าภาพจัดเลี้ยงเพื่อฉลองลูกชายคนใหม่
เชิญทุกคนค้างด้วย เพราะบ้านว่างห้องเยอะเป็นสิบ ๆ ห้อง
กีกี้เลือกวันนี้เพราะเขาอยากให้มันสื่อถึงใจซีซี่ ว่าพวกเขายังรักและคิดถึงเสมอ
มีแขกสนิท ๆ ไม่กี่คน ยิ่ง ยอด กีกี้ ดาว เอ็ม มอธ เฌ

อิ่มข้าวแล้วพากันมานั่งที่โซฟาพูดคุย และดื่มหลังกินข้าว
เฌมาวีมือเย็นเจี๊ยบ ตัวสั่นน้อย ๆ 
ถ้าเขาพูดออกไป ใครจะเชื่อไหม เรื่องเหลือเชื่อขนาดนี้
เอ็มเป็นคนเดียวที่รู้เจตนาของเฌมาวี เขาจับมือให้กำลังใจและยิ้มให้



"ทุกคนครับ! "

ทุกคนหันมามองเฌมาวีซึ่งยืนขึ้น บิดมือเย็นเฉียบนั้นไปมาเล็กน้อย

"ผมขอกล่าวอะไรสักเล็กน้อยเพื่อขอบคุณทุกคน ที่รักและเอ็นดูผมมาตลอด"

"ผมมีความจริงบางอย่าง อยากบอกทุกคนในที่นี้"

"ทุกคนคือคนที่ผมรัก ทุกคนคือครอบครัว ไม่ว่าจะในชาติภพไหนก็เป็นที่รักของผมเสมอ"

"ผมไม่อยากปิดบังอะไรทุกคนอีกต่อไปแล้ว"

"ผมไม่ใช่เฌมาวี มองละแม ในร่างนี้ไม่มีวิญญานของเด็กชายเช มองละแมมาหลายปีแล้ว"

"ในร่างนี้มีวิญญานของคนคนหนึ่ง"

"คน ๆ นั้น ทุกคนรู้จักดี"

เขาหยิบกล่องพลาสติก กล่องแห่งความลับมาวางที่กลางโต๊ะ

"คน ๆ นั้นคือ..."




"ซีซี่! "
"ขอบคุณครับ ซีซี่!"


เฌมาวียืนนิ่ง
อ้าปากค้าง เขายังไม่ทันได้พูดออกมาเลย
ผู้ชายสูงรูปงามกล้ามสวย พรวดขึ้นยืนโอบรัดเขาไว้ในอ้อมแขนแน่น
น้ำตาไหลพรากอาบแก้มคนคนนั้น
ผู้ชายคนนั้นคนที่บอกรักเขา 
มอธเรียกชื่อเขา! เรียกชื่อซีซี่ ออกมา


น้ำตาคลอแล้วหยาดออกมารดแก้มตึงเยาว์วัย เฌมาวีพูดเสียงเบาหวิว
"คุณรู้...! มอธ ..! คุณรู้!"
ยิ่ง ยอด ดาว ร้องฮ้า!
กีกี้กับเอ็มนั่งน้ำตาคลอ

กีกี้เข้ามาโอบเขาไว้บ้าง แล้วหันไปบอกคนที่เหลือ
"ความจริงก็คือ วิญญาณของซีซี่กลับมาแล้ว และมาอยู่ในร่างของเฌมาวี"
เฌหันไปมองกีกี้อย่างเอ๋อ.. 
กีกี้...กีกี้ก็รู้!

"กีกี้รู้แล้ว รู้นานแล้ว มอธยอมบอก"
น้องชายเขาหอมหัวพี่ชายอย่างรักและคิดถึง
"อย่างนั้น ที่กีกี้รับเฌเป็นลูกบุญธรรม ก็เพราะ...?”
"ใช่ เพราะกีกี้รู้ว่าเฌคือซีซี่"
กีกี้หยิบกล่องความลับนั้นมาดู ลูบคลำแล้วยิ้มบาง ๆ ให้ความทรงจำวัยเด็ก
"กล่องแห่งความลับนี่ ซีซี่คงเอามายืนยันสินะ ตอนที่ไปถ่ายทำคลิปอยู่ที่บ้านหัวหินก็คงไปขุดมาล่ะสิ กีกี้ลืมไปเลย"

คนที่เหลือยังเอ๋อ ยิ่งแทบนั่งไม่ติด
"เล่าออกมาเดี๋ยวนี้! นี่มันเรื่องอะไร! ความจริงคืออะไร?!"
กีกี้มองมอธ และมอธมองเฌมาวี
เฌมาวียิ้มน้อย ๆ แล้วทรุดนั่งลง โดยมีมอธและกีกี้ขนาบอยู่ข้างกาย
เขาเปิดเผยความจริงทั้งหมดให้ทุกคนฟัง
เป็นความจริงที่เหลือเชื่อ แปลก พิสดาร จนไม่น่าเกิดขึ้นได้
แต่ยังไม่แปลกพอ มอธสะกิด
"พูดเรื่องคุณคือเฌมาวีด้วย"
เขาเงอะงะ งงที่มอธรู้ แต่ก็เล่าจนหมด

หลังจากนั้นคือการกอด และกอด
ไม่มีใครสงสัย ไม่มีใครไม่เชื่อเขา
ความรัก ความคิดถึงห่วงใยของญาติมิตรอบอวลไปหมด 
ของหายกลับได้คืน
ลูกแกะหลงทางได้กลับบ้าน
วันนี้มีน้ำตามากมาย แต่เป็นน้ำตาที่น่าชื่นชมยินดี
"ซีซี่ของยิ่ง!"
ยิ่งกอดเขาแน่น สะอื้นน้อย ๆ 
ขณะที่ยอดลูบศีรษะเขา และดาวน้องเขยคนเก่ง ตบบ่า โอบบ่าให้กำลังใจ

ยอดประคองสองมือกับแก้มเฌมาวี แล้วพูดประโยคที่ไม่มีใครเข้าใจนอกจากเขาสองคน
"ซีซี่เคยถามว่า ทำไมเราไม่พูดคำนั้น เราอยากบอกว่าเรากล้าพูดแล้วแต่มันสาย เราก้าวพลาดไปแล้วและซีซี่ก็จากไป แต่เมื่อซีซี่กลับมาชาตินี้เราอยากพูดแต่มันก็สายไปอีกเช่นกัน อย่างไรก็ตามการกลับมาในชาตินี้ของซีซี่ทำให้เรารู้ว่า ชาติหน้าเรายังมีโอกาส แล้วยอดจะไม่พลาดอีกแล้วครับ เพื่อนรักของยอด"

แข่งกับมอธให้ได้แล้วกัน
เฌมาวียิ้ม แต่เขาไม่ได้พูดอะไร




ในธรรมชาติอันฉ่ำชื่นเย็นของค่ำคืนนั้น เสียงลมพัดใบไม้ดังซู่แว่วยินอยู่บางเบา
มอธกอดเฌมาวีอยู่ใต้แสงดาว
"ขอบคุณนะครับเฌมาวี ที่เปิดใจ ยอมเปิดเผยให้พวกเรารู้"
"ถ้าผมไม่พูดล่ะ? ถ้าทั้งชาตินี้ผมไม่พูดออกมา?”
"ผมก็ไม่มีวันปริปาก ผมรักคุณเกินกว่าจะบังคับคุณ ผมขอแค่ได้รักก็พอแล้ว"
"มอธรู้หมดแล้ว ความลับของผม งั้นเล่ามาเดี๋ยวนี้มอธรู้อะไร รู้ได้ยังไง?”

มอธเล่าให้เขาฟัง ตั้งแต่ที่เขาทึ่งกับเกย์รุ่นใหญ่เย่อหยิ่งที่ไม่เคยเห็นหน้า จนพัฒนาเป็นแอบรัก
แล้วมาพบความจริงจากแหวนที่เขาจำได้ จากนั้นจึงจับได้ว่าเฌมาวีปลอมเป็นลาเฌ
แล้วรู้ว่าเขาคือซีซี่
"ผมรักคุณมาตลอด ผมตายไปหนนึงแล้วที่คุณจากผมไป แล้วผมเพิ่งฟื้นคืนชีพเมื่อตอนที่คุณกลับมาจากความตาย"
"มอธ..."
เฌมาวีสะอึกอึ้ง เขาทำบุญมาด้วยอะไรถึงได้โชคดีขนาดนี้

"มีความลับอีกอย่าง คุณดูมือถือผมเอาเองแล้วกันว่ามันคืออะไร"
มอธคลิก ๆ ปัดหน้าจอมือถือ แล้วส่งให้เขาดู
แล้วกลับมากอดเขาไว้ในอ้อมแขน
มันเป็นหน้าแอพ เฟซบุ๊คแมสเซนเจอร์
ไม่เห็นชื่อแอ็คเคานท์ แต่โปรไฟล์คุ้น ๆ เป็นรูปดอกปีป


10 มีนาคม 2559
 [รูปดอกปีป]
             : หนึ่งปีแล้วครับ ซีซี่ นานเหมือนสิบปีเลย
             ขอพูดอีกครั้งครับ
             ผมรักคุณ  
             ผมรักซีซี่

             ตักบาตรแล้วมาส่งข้อความถึงคุณครับ
             คิดถึงครับ  พยายามเลิกรักแล้วเลิกไม่ได้
             ขอสารภาพผิดย้อนหลัง
             ผมแอบจูบซีซี่ตอนที่ซีซี่ไม่รู้สึกตัว
             สะอาดครับ ไม่ก่อเชื้อแน่นอน
             สารภาพผิด แต่ไม่ขอโทษครับ

             ผมดีใจที่ชีวิตนี้ได้จูบคุณ


Sisaris!
มอธคือ Sisaris!

เขาตะลึงจ้องจอ แล้วหันไปมองหน้าคมนั้น
ดวงตาที่ส่งความรักนั้นมองเขาคนเดียวมาตลอด
ทาสรักที่ทำให้เขาอยากมีรักแท้
แรงบันดาลใจถึงรักชั่วนิรันดร์ของเขา
ดำรงอยู่ในห้วงกาลเวลา เพื่อรักเขาเพียงคนเดียว
ยืนอยู่ข้างหน้าเขานี่เอง
เขามีตัวตนจริง และคือคนคนเดียวกันกับผู้ชายที่เฌมาวีรักที่สุด

เฌมาวี นายกู้ชาติมาเหรอ
แต้มบุญนายน่ะ เก็บไว้ใช้ชาติหน้าบ้างได้ไหม?
มันดีงามเกินไปแล้ว
ชีวิตดีเกินไปแล้ว

เขาโผกอดคนรักไว้แน่น กอด ฟัด หอม จูบ
เขาสะอื้นน้อย ๆ ในวงแขน ในอ้อมกอดของผู้ชายที่มอบรักแท้
ผู้ชายที่นับแต่นี้ เขาจะให้รักแท้คืนกลับไป
"มอธครับ รู้ไหมว่า Sisaris ทำให้ผมเกิดอยากมีรักแท้ รักยั่งยืนยาวนานกับเขาบ้าง คุณทำให้ผมรักคุณจะเป็นบ้าแล้ว จะทำให้ผมรักไปถึงไหน? ผมรักคุณจนหัวใจจะระเบิดออกมาแล้วครับมอธ"
มอธจูบตอบเขา
"บอกเฌซ้ำ ๆ นะครับ ผมรักเฌ ในชาติที่แล้ว ในชาตินี้ ในชาติหน้า  ผมรักคุณ รักแล้วรักเล่า รักแล้วรักอีก ไม่ว่าจะอีกกี่ชาติ ผมก็จะรัก รักคุณทุกชาติครับ เฌมาวี"


กี่คำรักพูด
กี่กอดกี่จูบ
ก็ยังไม่สาสมรักที่ล้นหัวใจ

ขอรักแบบนี้ อยู่อย่างนี้ 
รักไปชั่วนิรันดร์







END

__________________

ขอขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านและคอมเมนท์ทุกเมนท์
นิยายและหนัง เมื่อเสนอจบแล้วเป็นของผู้อ่าน
ผู้เขียนเพียงลำเลียงความคิดออกมาเท่านั้น
ความผิดพลาดใดหากมี ขออภัยไว้ ณ ที่นี้



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.946K ครั้ง

4,237 ความคิดเห็น

  1. #4171 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 20:05
    อ่านกี่รอบก็ชอบซ้ำๆๆๆๆ ไรท์ทำตอนพิเศษเยอะๆเลยนะ เอาอีบุ๊คด้วยจะซื้อ รูปเล่มเราไม่มีที่เก็บ
    #4171
    0
  2. #4170 ลำนำสีน้ำเงิน (@kukkaivip) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 22:28
    สงสารนริศจัง มาแค่ 2 ตอนเอง 5555 โอ๊ยพ่อคนหล่อแบดบอย กลายเป็นตัวประกอบเนี่ยนะ 55555
    #4170
    0
  3. #4168 DekY. (@supitchachamnan) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 16:09
    ไม่อยากบอกเลยว่า ถ้า3pจะดีมาก! ฮื่อออออ อยากได้นริศด้วยอ่าาา หยังหยังก็น่าสงสาร
    #4168
    1
    • #4168-1 DekY. (@supitchachamnan) (จากตอนที่ 59)
      27 ตุลาคม 2562 / 16:10
      ขอบคุณที่เขียนเรื่องแบบนี้ออกมานะคะ สนุกมากๆ
      #4168-1
  4. #4166 demodeam (@demodeam) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 21:08
    ขอบคุณมากครับสำหรับนิยายดีๆ ประทับใจและจะอยู่ในความทรงจำครับ
    #4166
    0
  5. #4163 KenpachiZaraki (@KenpachiZaraki) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 15:30
    ขอบคุณที่สร้างสรรค์เรื่องราวดี ๆ แบบนี้ขึ้นมานะคะ ประทับใจมาก ๆ ค่ะ 😊
    #4163
    0
  6. #4162 Lusiafar (@Lusiafar) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 22:37
    ชอบเรื่องนี้มากเลยยยยยยย
    #4162
    0
  7. #4159 nanami87 (@nanami87) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 13:05
    อยากจะบอกว่าขอบคุณคุณมากๆนะคะที่แต่งเรื่องดีๆให้ได้อ่าน อ่านแล้วได้อะไรกลับมาเยอะมากๆ โชคดีที่ได้มีโอกาสมาอ่าน จะคอยติดตามผลงานนะคะ
    #4159
    0
  8. #4158 MAEWMHA (@MAEWMHA) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 21:18
    ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมา โชคดีที่ได้อ่านจัง 😊
    #4158
    0
  9. #4154 ์Natty (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 11:52

    อยากให้แต่ตอนหมอกับละแปงต่อจังค่ะ อยากอ่านที่เป็นแนวละมุนนีแบบนั้นบ้าง

    #4154
    0
  10. #4153 readkung (@readkung) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 23:19

    ❤❤ขอบคุณงานเขียนดีๆนะคะ....อดหลับอดนอนอ่านจบแบบไม่พักเลยจ้าาา??‘???‘?❤❤????????????

    #4153
    0
  11. #4151 RayGuard (@RayGuard) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 10:27

    เขียนดีมาก กระชับ ตื่นเต้น มีเนื้อหาสาระ มีตลกขบขัน ครบเครื่องครบรส ขอบคุณมากค่ะ สำหรับนิยายดีงามแบบนี้ ขอบคุณนะคะ

    #4151
    0
  12. #4143 Ne4w (@snow-prince-000) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 22:45
    อ่านรอบสองก็ยังดีมากกก รักแล้วรักอีกจริงๆ โอ้ยยยย ไม่มีอะไรจะพูดนอกจากดีมากๆๆๆจริงๆค่ะ ขอบคุณนิยายดีๆค่ะ
    #4143
    0
  13. #4132 pookpak_world (@pookpak_world) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 23:35
    ขอบคุณมากๆค่ะ ได้ข้อคิดทุกครั้งที่กลับมาอ่าน
    #4132
    0
  14. #4120 «PhuengAugust» (@pvaugust) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 21:13
    นิยายดีมากจริงๆ ดีจริงๆอ่ะ คือตัวละครทุกตัวมีตัวตนของเค้าจริงๆ เราเองก็เหมือนโตไปกับตัวละครทุกตอนที่อ่าน ตัวละครเนื้อเรื่องสัมพันธ์กันไปหมด มันดีมากจริงๆค่ะ ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆ
    #4120
    0
  15. #4114 yor_ying (@ying-lady) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 01:14

    งื้ออออ จบแล้ววววว ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ
    #4114
    0
  16. #4108 Amm'vip (@ammchun) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 15:57

    เป็นนิยายที่โคตรดีเลยค่ะ สนุกมากๆค่ะ อยากอ่านเรื่องต่อไปของคุณนักเขียนค่ะ

    #4108
    0
  17. วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 00:33
    ให้สามคำ ประ-ทัป-ใจ!!!
    #4105
    0
  18. #4091 MinsMe (@middleway) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 19:48
    สุดจริง นวนิยายเรื่องนี้ มีกี่นิ้วโป้งไลก์เอาไปให้หมดเลยคุณไรต์ 5555
    #4091
    0
  19. #4086 1234chinda (@1234chinda) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 13:34
    รักเรื่องนี้😊
    #4086
    0
  20. #4085 เคที่ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 00:36

    เป็นนิยายที่ดีที่สุดเรื่องนึงที่เคยใด้อ่านมา

    #4085
    0
  21. #4083 vivivenus (@vivivenus) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 14:47
    ดีที่สุด ชอบมาก ชอบมุมมองในชีวิต รักกกก
    #4083
    0
  22. #4081 YokRT_99 (@YokRT_99) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 16:50
    เป็นนิยายที่ดีมาก ภาษาสวยมากๆเลยค่ะ ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆขึ้นมานะคะ
    #4081
    0
  23. #4080 Call.me.NK (@pirunha) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 12:41
    สนุกมาก!!! ดีมากๆๆ!! ทุกครั้งที่เปิดเด็กดี จะเจอเรื่องโผล่มาให้เห็นตลอดๆ แล้วก้คิดว่าจะอ่านดีไหม เลื่อนผ่านเรื่องนี้ไปบ่อยมาก สุดท้ายก้ได้ลองเปิดอ่านเมื่อวาน สรุปเราอ่าน 2 วันจบ ตั้งแต่คอนแรกถึงตอนสุดท้ายคือดีมากๆ 😊😊
    #4080
    3
    • #4080-1 Mo1254 (@Mo1254) (จากตอนที่ 59)
      30 มิถุนายน 2562 / 16:43
      เหมือนกัน แต่เจอความคิดเห็นนี้ต้องลองดู!
      #4080-1
  24. #4042 กะเทย. (@Mice112) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 20:18
    นังแวนกับหยังหยังนี่น่าจะซัมมะติงกันมะ5555
    #4042
    0
  25. #4036 2tmxxn (@UnidyKung) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 22:07
    ขอบคุณที่เขียนเรื่องดีๆแบบนี้นะคะะ
    #4036
    0