ปิดตำนานเทพอสูร

ตอนที่ 22 : เหตุการณ์ต่อไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    28 ต.ค. 59

ใจกลางทวีปมังกรทอง ในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง ในห้องพักสุดหรูของที่นี้มีร่างคนในชุดคลุมนอนดิ้นไปมาอยู่ที่เตียง หยางหลงนั่งมองอยู่ที่ฝั่งตรงข้าม และกำลังกินอาหารอร่อยของที่นั่นอย่างเงียบๆ คนในชุดคลุมมองอย่างหงุดหงิดและมองายตรงหน้ากินอาหารแบบหิว                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      " นี่นาย จับเรามาทำไมกัน ปล่อยเรานะ  แล้วเมื่อไหร่จะปล่อยสักที " เสียงหวานใสเอ่ยมาจากในชุดคลุม หยางหลงมองและยิ้มแบบขำๆ ยิ่งทำให้คนในชุดคลุมหงุดหงิดมาก                                                                                                                                                                                                                                          " เธอเป็นใคร แล้วไปเรียนมหาเวทย์บนนี้มาจากใคร ตอบมาแล้วเราจะปล่อยเธอไป หรือต่อให้ไม่บอกเราก็หาความจริงจากเธอได้อยู่ดี " เอ่ยจบคนในชุดคลุมก็เห็นอักขระดาวห้าแฉกเคลื่อนไหวไปมาในดวงตาของหยางหลง                                                                                                                                                                                                                                                                                " งั้นเราแลกข้อมูลกันได้ไหม นายเองก็ฝึกมหาเวทย์มาเหมือนกันไม่ใช่หรอ โอ๊ย !! เจ็บนะ  " คนในชุดคลุมเอ่ยอย่างต่อรองขึ้นแบบเป็นต่อและร้องออกมาทันที                                                                                                                                                                                                                                                          " เธอมีสิทธ์ต่อรองหรือ ถ้าไม่อยากโดนมหาเวทย์ของตัวเองกักขัง บอกเรามา เพราะไม่อย่างงั้น จะไม่มีความปราณีอีก เข้าใจไหม ตอบมา " หยางหลงเอ่ยขึ้นแววตาและน้ำเสียงเริ่มเข้มขึ้นออร่าแห่งความตายแผ่ออกมาทันที                                                                                                                                                                                                                                                                                    " เอ่อ...... เราชื่อ หลินอิงฉี เป็นศิษย์ของพญามังกรเก้าเศียร หนึ่งในสิบสองราชันย์มังกรศักดิ์สิทธ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธ์นิรันกาล เราฝึกมหาเวทย์บทนี้มาจากท่านน่ะ " หลินอิงฉีเอ่ยขึ้นแบบกลัวๆตัวสั่นไปหมด หยางหลงขมวดคิ้วแน่นอย่างสงสัย                                                                                                                                                                                                                                                                      " พญามังกรเก้าเศียรงั้นหรอ แล้วเธอนำมหาเวทย์บทนี้มาผนึกพญามังกรทองริวจินหรือเปล่า  ตอบมาแล้วห้ามโกหกนะเพราะเราหาคำตอบที่แน่นอนได้อยู่แล้ว ถ้าเธอโกหก อาจารย์ของเธอต้องรับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้น " หยางหลงเอ่ยเสียงเหี้ยม                                                                                                                                                                                                                                                         " เราไม่ได้โกหกนะ แล้วอีกอย่างเราเพิ่งใช้มหาเวทย์นี้เป็นครั้งแรก มีอีกคนที่ใช้ได้คือ คู่แข่งของเรา เขาบอกให้เรามาที่นี้มาผนึกราชันย์มังกรหวงหลง " หลินอิงฉีเอ่ยขึ้นมาแบบมั่นใจและตรงๆ หยางหลงเดินเข้ามาหาใกล้และจับหน้าผากหญิงสาว                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         ดวงตาทอประกายดาวห้าเเฉกวาวโรจน์ออกมาพร้อมกับภาพในความทรงจำของหญิงสาวไหลเข้ามาในสมองของหยางหลง ทำให้เขารู้ว่าเธอพูดจริง นี่คือหนึ่งในความสามารถของมหาเวทย์ดูดดาว สามารถรับรู้สิ่งที่ผู้ถูกสัมผัสเคยกระทำมาก่อน                                                                                                                                                                                                                                                              " อืม เราเชื่อแล้วว่าเธอพูดจริงเธอไปได้แล้ว เรามีธุระต้องไปจัดการต่อ " พูดจบโซ่ปรานสีทองที่รัดตัวหญิงสาวก็คลายออก หลินอิงฉีลุกขึ้นด้วยสายตามึนงงพลางมองร่างของหยางหลงที่มองไปนอกหน้าต่างและพุ่งตัวออกไปในทันที                                                                                                                                                                                                                                                                หลินอิงฉีมองชายที่เพิ่งจากไปอย่างมึนงง ว่าทำไมเขาถึงจับหน้าผากเธอทำให้เธอใจเต้นระรัว หน้าร้อนไปหมด  พลางมองไปเบื่องหน้าและพุ่งตัวตามไปทันที                                                                                                                                                .................................................................................................................                                                                                                                                                                                                                                      ภายในพรรคบุปผาโลหิต  มีร่างของเสี่ยวหลงที่ลุกขึ้นมามองไปรอบๆอย่างมึนงงแล้วมองร่างของตนที่เปลื่อยเปล่า และมองไปด้านข้างๆเห็นชุดของตนวางอยู่จึงหยิบมาส่วมใส่และเดินออกไปมองเห็นห้องโถงขนาดใหญ่จึงแอบดูอยู่ด้านบน และคนกลุ่มหนึ่งคุยกัน                                                                                                                                                                                                                                               " นายหญิง ชายหนุ่มคนนั้นเป็นยังไงบ้างค่ะ ท่านดูดพลังมาจากเขาได้เยอะไหมค่ะ แถมพวกเราทั้งหมดยังอยากได้ไอเทพจากเขา " หญิงสาวในกลุ่มเอ่ยขึ้นทันที                                                                                                                                                                                                                                                  " ชายคนนั้นเป็นของเรา ห้ามมายุ่ง ไม่อย่างงั้นพวกเจ้าตาย ไปหาผู้ชายที่มีพลังหยางมาอีก เราต้องการเพิ่ม " หญิงสาวผู้เป็นหัวหน้าเอ่ยทันที                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นกับใจของมันเพราะทันทีที่เสี่ยวหลงได้ยินคำพูดของผู้หญิงคนนั้นมันกับเจ็บปวดมาก หญิงสาวก็เช่นกันพอพูดออกไปกัรู้สึกแย่กับคำพูดตัวเอง                                                                                                                                                                                                                                                             " เราต้องหนีออกไปจากที่นี้ อึบ !! สายฟ้าเหินจงมาหาเรา  พาเราออกไปจากที่นี้หน่อยนะสายฟ้าเหิน " พูดจบกระบี่สายฟ้าก็พุ่งมาหาเขา แต่สิ่งที่มันรู้สึกได้คือร่างกายของมันเหนื่อยและหอบมาก เปล่งพลังไปที่กระบี่และจับไว้แน่น พร้อมกับประกายสายฟ้าที่พุ่งออกไป   ทำให้คนในพรรคหันมาเห็นทันที                                                                                                                                                                                                                                                                                         " ชายคนนั้นกำลังหนี ไปตามจับมาให้ได้ไป !!  " หญิงสาวผู้เป็นหัวหน้าหันมาเห็นและรีบสั่งดังลั่น   พร้อมกับบรรดาลูกน้องในพรรคที่พุ่งตัวออกไป                                                                                                                                                                                                                             .............................................................................................................          จบตอนแล้วครับ เนื่อยๆหน่อยนะ ช่วงนี้      
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

1,108 ความคิดเห็น

  1. #851 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 10:36
    เหอะๆๆๆ
    #851
    0
  2. #721 เซียงน้อย (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 19:18
    เห็นด้วยครับไม่เหมือนนิยายกำลังภายในเลย
    #721
    0
  3. #667 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 16:51
    ขอบคุณครับ สนุกมาก
    #667
    0
  4. #212 pegger15384 (@pegger15384) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 11:05
    คู่เพื่อนหรอ
    #212
    0
  5. #206 haru (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 01:35
    ขอเถอะ เปลี่ยนจาก "เธอ กับ เรา"

    ไปใช้ "ข้า กับ เจ้า" แทนเถอะนะ

    #206
    1
    • #206-1 เซียงน้อย (จากตอนที่ 22)
      10 กรกฎาคม 2560 / 19:21
      เห็นด้วยครับไม่เหมือนนิยายกำลังภายในเลย
      #206-1