ปิดตำนานเทพอสูร

ตอนที่ 23 : ปะทะเดือดของสองราชันย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    28 ต.ค. 59

นับจากออกมาจากโรงเตี๊ยมก็ห้าวันมาแล้วตอนนี้หยางหลงอยู่ที่ป่าแห่หนึ่งภายในทวีปมังกร พลางมองไปรอบๆอย่างน่าเบื่อ ยิ่งเดินลึกเข้าไปก็ยิ่งสังผัสได้ถึงสัตว์อสูรที่ดุร้าย แต่ละตนนั้นมีพลังแค่ระดับจักพรรดิ ไม่มีค่าให้มันเลือบมอง เมื่อเดินเข้าไปก็เจอป้ายปักยุ                                                                                                                                                                                                                                            ป่ามังกรอสูร เขตหวงห้าม มิเช่นนั้นจะไม่มีทางได้ออกมา                                                                                                                                                                                                                                                                  หยางหลงมองป้ายเตือนแล้วส่ายหัวเดินเข้าไปภายในอย่างต่อเนื่องยิ่งเดินเข้าไปลึกทุกสรรพสิ่งในป่ากับเงียบสงัด ไม่มีแม้กระทั้งสิ่งมีชีวิต หยางหลงเดินไปกลางป่าลึกและเริ่มขุดดิน ขุดไปเรื่อยๆพลางน้ำตาไหลออกอย่างห้ามไม่ได้ ดวงตาสีฟ้าครามทอประกายเศร้าโศก เสียใจอย่างมาก                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   พื้นดินค่อยๆแหวกออกเป็นหลุมขนาดใหญ่ หยางหลงขุดไปเรื่อยๆจนตะวันกำลังจะเริ่มลับขอบฟ้าความมืดเริ่มมาเยือน มันมองไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่งดวงตาทอประกายสีแดงเพลิง ฉับพลันไฟกับลุกโหมท่วมต้นไม้ต้นนั้นอย่างแรง พร้อมกับแสงสว่างที่จางไปชั่วพริบตากับสว่างจ้าออกมา  หยางหลงค่อยๆนำร่างของริวจินออกมาและวางลงไปในหลุม                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 อย่างแผ่วเบา ชั่วพริบตามันกับสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่กำลังตรงเข้ามาหามันอย่างรวดเร็ว แต่มันก็ไม่สนใจค่อยๆโกยดินกลบฝังอาจารย์ของตนไปเรื่อยๆ หยาดน้ำตาไหลออกมาเรื่อยๆและค่อยๆนั่งลงข้างหลุมศพ พลางตวาดออกมาเสียงดังลั่น                                                                                                                                                                                                                                                               " ไม่ว่ามีสิ่งใดในป่าแห่งนี้จงอย่ามายุ่งกับข้า มิเช่นนั้นเจ้าต้องตายอย่างไร้ที่ฝัง และที่สำคัญจงอย่ามายุ่งกับหลุ่มฝังศพอาจารย์ข้ามิเช่นนั้น ข้าจะฆ่าเจ้าซะไม่ว่าเจ้าจะเป็นตัวอะไรก็ตาม ไสหัวไปซะ !!!  " เอ่ยจบพลังที่แท้จริงก็แผ่ออกมาอย่างบ้าคลั่ง                                                                                                                                                                                                                                                     " กล้าดี ที่นี้คืออณาเขตของข้าตั้งแต่ยุคโบราณกาล คิดว่ามีเพียงพลังขั้นเซียนลมปรานจะสามารถมาสั่งข้าผู้มาก่อนทุกสรรพสิ่งได้อย่างงั้นหรือ   กล้ามากเกินไปแล้ว " เสียงแหบห้าวเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาแต่กลับทรงอำนาจและเก่าแก่โบราณกาล                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                หยางหลงหันหลังไปมองก็เห็นมังกรดำทมิฬตัวขนาดใหญ่ดวงตาสีแดงเพลิงขนาดใหญ่มองมาที่มันราวกับหมดปลวก ลำตัวขนาดใหญ่และหางที่สบัดไปมาทำให้ต้นไม้ในป่าล้วนพังพินาจ มันค่อยๆยื่นหน้ามาใกล้ๆจนปากของมันชิดหน้าของหยางหลง                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   พริบตาร่างของหยางหลงก็คืนสภาพสู่ร่างเทพปีศาจในทันที ปีสีดำทมิฬกางออกมาพร้อมกับดวงตาสีดำทมิฬและกรงเล็บอันทรงพลัง มันแยกเขี้ยวคำรามมังกรตรงหน้าอย่างดุร้าย พลังระดับเซียนลมปรานระดับแปดและจิตสังหารพุ่งเข้าใส่มังกรดำอย่างรุนแรง                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                " นานมาแล้วที่ข้า อโพฟิส ไม่ได้เจอคู่ปรับที่คู่ควร เจ้ามนุษย์ก็ไม่ใช่ปีศาจก็ไม่เชิง ยิ่งเป็นเทพยิ่งไม่ใช่ใหญ่เลย  คืนร่างเดิมแล้วดูน่ากลัวขึ้นนะเจ้าหนุ่ม แต่มันยังไม่พอที่ทำให้ข้าเกรงเลัวหรอก เจ้าหนุ่มเทพปีศาจ " อโพฟิสเอ่ยเสียงเข้มตอนท้ายพร้อมกับพลังระดับเทวะสวรรค์ในตำนานขั้นสิบแผ่ออกมาอย่างบ้าคลั่งจิตสังหารอันดำมืดพุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่งและเดือดพล่าน จนคำรามลั่นออกมาอย่างบ้าคลั่ง                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      โฮกกก !!  เปลวเพลิงทมิฬผลาญฟ้า พลังระฆังทองขั้นสิบ เกราะเทพราชันอหังการ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           ทักษะพลังถูกใช้ออกมาพร้อมกัน เกราะสีทองกลับไม่คุ้มร่างของหยางหลงแต่กับคลุมหลุมศพของริวจินเอาไว้ ดวงตาสีดำทมิฬวาวโรจน์ออกมาอย่างน่ากลัว พร้อมกับร่างของหยางหลงที่ดีดตัวขึ้นมาเบื่องหน้าของอโพฟิส ดาบผลึกฟ้าในมือฟาดไปที่หน้าของมันอย่างแรง พร้อมกับเปลวเพลิงสีดำที่พุ่งออกมาจากดาบพุ่งเข้าใส่หน้ามันอย่างแรง                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          " กร๊าซซซซ  !!!  เจ้ามนุษย์บัดซบ  เจ้าต้องตายที่บังอาจทำให้หน้าของข้ามีรอยแผลแบบนี้ เจ้าบัดซบ " อโพฟิสคำรามและพ่นเปลวเพลิงสีดำใส่ทันที  หยางหลงคำรามพริบตาอีกมือหนึ่งก็ปรากฏดาบผลึกมารขึ้นมา ตอนนี้มันถือดาบสองเล่มอย่างเดือดพล่าน                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          หยางหลงพุ่งเข้าโจมตีอย่างต่อเนื่อง ดาบในมือฟันเป็นวงกลมทำให้มีปรานสีดำวนอยู่รอบตัวประดุจเกราะดาบ ปรานดาบพุ่งเข้าใส่อโพฟิสอย่างต่อเนื่องจบผิวของมันเริ่มมีรอยปริแตกออกมา  อโพฟิสคำรามลั่นไปด้วยความเจ็บปวด เปลวเพลิงสีดำแผ่ออกมาจากร่างของและพุ่งใส่ร่างของหยางหลง   จนมันกระเด็นไปกรแทกกับต้นไม้อย่างแรง พร้อมกับต้นไม้ที่กลายเป็นเถาวัลย์พุ่งมัดมือของหยางหลงเอาไว้                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      ฟู่ !!! อ้ากก !! เปลวเพลิงสีดำพุ่งเข้าใส่หยางหลงอย่างต่อเนื่อง จนผิวของมันเริ่มแดงก่ำไปหมดปีกสีดำของหยางหลงเริ่มไหม้ตั้งแต่ปลาย หยางหลงกัดฟันแน่นพลางมอง ไปที่มือของตนที่ถูกมันแน่น พลังระฆังทองเริ่มเข้ามาปกคลุมร่างของมันแต่ไม่ทันไรก็แตกออกเพลิงระดับพลังของมังกรตรงหน้ามากเกินไปที่ระฆังทองจะรับไหว                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         " จงตายซะเถอะ เจ้ามนุษย์โสโครก สายเลือดโสโครก จงหายไปซะ กร๊าซซ " อโพฟิสคำำรามลั่น พร้อมกับพ่นเปลวเพลิงขั้นสูงสุดใส่ศัตรูของมันทันที   หยางหลง   คำรามล่นพร้อมกับเปล่งพลังของมาหนึ่งครั้งพร้อมกับแสงสีแดงของ มหาเวทย์                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      มหาเวทย์สลายพลังในตำนานบทที่หนึ่ง   ทุกสรรพสิ่งสูญสลาย                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            เปลวเพลิงของอโพฟิสค่อยๆจางหายไป ทำให้มันคำรามลั่นและพ่นไฟออกมาแรงกว่าเดิม แต่ตอนนี้รอบๆตัวของหยางหลงราวกับมีกำแพงอากาศทำให้ไม่มีเปลวไฟสีดำของอโพฟิสแทรกเข้ามาได้แม้แต่นิดเดียว พลังของหยางหลงดือดพล่าน  และวาดมือไปมาในอากาศอย่างรวดเร็ว  พร้อมกับท้องฟ้าเบื่องบนที่ค่อยๆทอประกายสีแดงโลหิต                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               เคล็ดวิชาผนึกราชันมังกรเก้าทิศย้อนรอยขั้นที่ห้า  กรงผนึกเทพราชันย์มังกร                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              อักขระโบรานจำนวนมากลอยอยู่เหนือร่างของราชันย์มังกรอโพฟิส โดยที่มันยังไม่รู้ตัว ทันทีที่ร่ายมหาเวทย์สำเร็จหยางหลงก็พุ่งเข้าโจมตีอโพฟิสอีกครั้งเพราะการใช่ผนึกต้องใช้เวลาอย่างน้อยยี่สิบนาที  เปลวเพลิงสีดำลุกขึ้นที่มือทั้งสองข้างของหยางหลง                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  เพลงหมัดราชันย์ขั้นสูงสุง ปลดปล่อยเปลวเพลิงมารสท้านปฐพี                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                ตูม !!  เสียงหมัดจำนวนมากที่เข้าปะทะกับร่างของจอมราชันย์มังกรดำอย่างต่อเนื่อง อโพฟิสคำรามลั่นไปด้วยความเจ็บปวด และฟาดกรงเล็บปอันใหญ่ตัวเข้าใส่หยงหลงทันที พอดีดตัวหลบกรงเล็บได้ก็สัมผัสได้ว่ามีบางอย่างพุ่งมาทางด้านข้าง ก็ดีดตัวหลบทันที                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            เมื่อหันกลับไปมองก็เห็นหางของออโพฟิสพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว พริบตาปรานกระบี่สีทองก็ปรากฏขึ้นเบื่องหน้าของหยางหลง และทำนิ้วเป็นดัชนีชี้ไปที่หางของอโพฟิส และปรานดาบจำนวนมากที่เข้าปักหางของมันอย่างต่อเนื่อง อโพฟิสคำรามลั่นไปด้วยความเจ็บปวดและหันไปมองศัตรูของมันด้วยความแค้น พริบตาหยางหลงก็กระโดมาด้านหลังของจอมราชันย์มังกรและเอาดาบในมือทั้งสองฟันไปที่หางอย่างรุนแรง                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          ฉัว !!! อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก       !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             ร่างของอโพฟิสถึงกับสั่นสท้านพร้อมกรีดร้องออกมาอย่างต่อเนื่องด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับออร่าสีดำที่ปกคลุมร่างของมัน กลายเป็นคลื่นสีดำไปทั่วบริเวนล้อมรอบตัวของจอมราันย์มังกร หยางหลงยืนอยู่ห่างๆพร้อมกับเกร็งพลังของตนกันไอสีดำทันที                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        เพียงชั่วครู่ไอและควันสีดำก็ค่อยๆจางหายไปและเห็นชายในชุดสีดำทมิฬมองมาที่หยางหลงอย่างเคียดแค้น ดวงตาสีแดงโลหิตเดือดพล่านอย่างมีโทสะ ไอความร้อนค่อยๆแผ่ออกจากร่างของอโพฟิสอย่างต่อเนื่อง จนมีเสาเพลิงสีดำพุ่งขึ้นมารอบๆตัวของมันห้าต้น พร้อมกับเปลวเพลิงสีดำที่เริ่มเผาไหม้ป่าโดยรอบจนตอนนี้ที่นี้กลายเป็นพื้นที่โล่งไปแล้ว                                                                                                                                                                                                                                          " ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้ ข้าขอสาบาน เจ้ามนุษย์โสโครก บังอาจมาตัดหางของข้าหนึ่งในจอมราชันย์ในตำนานอย่างงั้นหรอ อ้ากกก เจ้าต้องตาย " อโพฟิสคำรามลั่น พร้อมกับเปลวเพลิงสีดำที่ปกคลุมมือทั้งสองข้างของมัน                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             " เจ้าเองก็ต้องตาย หรือไม่แล้วข้าจะจับเจ้ามาเป็นทาสรับใช้ซะ ไอ้มังกรสวะ ข้าขอเดิมพันครั้งสุดท้าย ด้วยวิชาที่ข้าไม่เคยคิดอยากจะใช้  " พูดจบระดับพลังก็ถูกโคจรขึ้นถึงขั้นสูงสุด พร้อมกับเปลวเพลิงสีดำที่ลุกโชนขึ้นมา และตวาดลั่นด้วยพลังทั้งหมด                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     เคล็ดวิชาต้องห้ามจิตแห่งมาร   จอมอสูรคืนร่างทำลายสวรรค์                                                                                                                    ..............................................................................................................          จบตอนแล้วครับ ส่วนที่สงสัยว่าเผ่าเทพมีอะไรจะอธิบายภายหลัง ชอบเม้นกำลังใจหน่อยนะ ไรต์กลับมาแล้วครับ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

1,108 ความคิดเห็น

  1. #852 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 10:42
    ถึงกับต้องใช่เลยหรอ แต่ก็นะ
    #852
    0
  2. #228 RinNiShiki (@RinNiShiki) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 10:29
    สนุกดีแต่ขอวันละตอนชอบอ่านแนวนี้ไม่ได้บังคับแค่อยากให้ลงบ่อยหรือ2วันตอนอย่าหายเหมื่อนคนแต่งนิยายอื่นๆเพราะมันค้างมาก สนุกทากคับแต่งต่อไปพร้อมกับพัฒนาถึงจะเดินเรื่องเร็วไปหน่อย
    #228
    0
  3. #227 ganro7991 (@ganro7991) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 10:01
    เว้นเยอะจุง
    #227
    0
  4. #226 mindzero (@mindzero) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 04:07
    มาแล้วขอบคุณครับ
    #226
    0
  5. #225 goinlove1 (@goinlove1) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 23:27
    เย้ในที่สุดก็มา
    #225
    0
  6. #224 panus kanthawong (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 23:02
    ยังรออยู่เสมอครับ เป็นกำลังใจให้ครับ
    #224
    0