ปิดตำนานเทพอสูร

ตอนที่ 34 : กลับสู่เมืองพยัคฆ์หมอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    11 พ.ย. 59

ภายในพรรควังเย็นเหมันต์หยางหลงในตอนนี้ออกจากห้องพักแล้วพลางมองไปรอบๆเห็นเพื่อนรักและลูกายของตนกำลังฝึกซ้อมกันอย่างสบายใจและหยิบหยกสื่อสารที่เก็บเอาไว้ออกมาและเกร็งพลังของตนเข้าไปและเอ่ยขึ้นมา                                                                                                                                                                                                                                                                                       " ท่านแม่ถึงเวลากลับบ้านแล้วครับ  พาอี้หลินมาด้วยนะ ข้าจะรอที่บ้านของเรานะครับ พวกเราจะได้กลับมารวมกันสักทีนะ " เอ่ยจบหยกก็เปร่งแสงวูบวาบออกมาราวกับรับรู้                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            หยางหลงเดินเข้าไปในห้องโถงที่ตอนนี้ทุกคนกำลังนั่งกินอาหารกันอย่างอร่อยไม่เว้นกระทั้งจอมราชันย์มังกรดำอย่างอโพฟิสที่กินอยู่ข้างๆเด็กน้อยหยางฮ่าวเทียนและเพื่อนรักกับฉิวหลง ฉิวฮวามองสามีแล้วยิ้มให้และกวักมือเรียกเขาในทันที                                                                                                                                                                                                                                                              " อี้ฮวา กินเสร็จแล้ว ข้าจะไปแล้วนะ ถึงเวลากลับบ้านแล้ว ท่านแม่กับอี้หลินกำลังมา ข้าจะพาเจ้ากับลูกกลับบ้านของข้า รวมทั้งเจ้าด้วยนะเสี่ยวหลง ฉิวหลง " หยางหลงเอ่ยขึ้นทันที ที่นั่งลงบนโต๊ะอาหาร ทำให้ทั้งหมดนั่งนิ่ง                                                                                                                                                                                                                                                                                 " บ้านอย่างงั้นหรอว่ะ นายมีบ้าที่ไหนว่ะ นอกจากที่นี้ แล้วนายมีบ้านอยู่ที่อื่นอีกอย่างั้นหรอ ไปก็ดีเผื่อได้ช่วยอะไรได้บ้าง " เสี่ยวหลงเอ่ยเป็นคนแรก                                                                                                                                                                                                                                                                    " ท่านแม่ของท่านกับใครนะค่ะ ข้าได้ยินไม่ชัดเลย " ฉิวฮวาเอ่ยต่อ                                                                                                                                                                                                                                                       " ข้าก็อยากไปนะ แต่อีกไม่นานจะมีการประลองระหว่างยอดยุทธขึ้นที่จวนอ๋องพวกเราเหล่ายอดฝีมือทั้งสิบอันดับต้องไปทุกคน รวมทั้งเจ้ากับเสี่ยวหลงด้วย " ฉิวหลงตอบ                                                                                                                                                                                                                                           " ฮ่ะๆ ไปสิ ยอดฝีมือสิบอันดับ เดี่ยวจะเอาอันดับหนึ่งมาให้ดู ดูสิว่าใครจะมาขวงทางได้อยากเห็นเหมือนกันว่าใครครองสามอันดับอยู่ นาย ฉัน เสี่ยวหลง ต้องเอาสามอันดับแรกมาให้ได้ ฉิวหลงฉันฆ่าสัตว์อสูรไว้มาก เดี่ยวจะเอาดวงจิตมาให้ในการทะลวงพลัง นายต้องเข้าระดับจักพรรดิซะก่อน อโพฟิสนายจะสอนอะไรลูกฉันก็สอนไป แต่ถ้ามันไม่เก่งขึ้นฉันจะอัดนาย เตรียมตัวเดี่ยวจะไปกันแล้ว " หยางหลงเอ่ยจบก็กินในทันที                                                                                                                                                                                                   ..................................................................................................................                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                เมืองพยัคฆ์หมอบ เมืองเล็กในทวีปมังกรครามในตอนนี้มีหญิงชราด้านนอกมีหญิงคนหนึ่งกำลังทำความสะอาดอยู่ภายในนั้น ด้านนอกมีหญิงสาวแสนสวยกำลังทำความสอาดลานบ้านอยู่ หยางอี้หลินปัดไปรอบๆ และมองไปบนท้องฟ้า อย่างสดใส    พร้อมกับมวลอากาศที่บิดเบี้ยวออกเรื่อยๆและแตกออกเป็นหลุมมิติ                                                                                                                                                                                                                                                                              พร้อมกับร่างของหยางลง เสี่ยวหลง ฉิวฮวา เด็กน้อย อโพฟิสที่เดินออกมา หยางอี้หลินหันไปมองและยิ้มออกมาและวิ่งเข้าไปส่วมกอดในทันที  พร้อมกับร่างของเหมยฮวาที่เดินออกมาจากบ้านแล้วยิ้มเมื่อเห็นลูกชายคนเดียวกลับมาแล้ว                                                                                                                                                                                                                                                                     ฉิวฮวาเมื่อเห็นหญิงสาวมากอดสามีของตนก็เผยรอยยิ้มอำมหิตออกมาพร้อมกับจิตสังหารอย่างมากล้นจนทุกคนในกลุ่มถึงกับสะดุ้งขึ้นมาพร้อมกัน หยางหลงกอดตอบและผละออกอย่างไว และตบไหล่ไปที่ลูกายและชี้ไปทางเหมยฮวาทันที                                                                                                                                                                                                                                                               " อาเทียนไปหาท่านย่าสิ ท่านคงอยากเจอเจ้ามากกว่าพ่อซะอีก " หยางหลงบอกกลับลูกชายและหันไปจับมือสองสาวเอาไว้คนละข้างเพื่อกันเหตุฉุกเฉิน เด็กน้อยมองไปยังหญิงชราและเดินเข้าไปหาทันที   เหมยฮวามองเด็กน้อยที่เดินมาแล้วยิ้มอย่างเมตตา                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         " เด็กน้อยคนนี้หลานแม่หรอหยางหลง เจ้ามีลูกโตขนาดนี้แล้วหรอเนี้ย หลานย่าหล่อเหลาที่สุด แถมยังมีพลังระดับนักรบลมปรานระดับหนึ่งอีกด้วย แข็งแกร่งมากหลานย่า เมื่อก่อนพ่อเจ้าตัวเท่านี้ยังมีพลังเทียบเจ้าไม่ได้เลย หยางหลงแล้วแม่ของเด้กน้อยคนนี้คือหญิงสาวผมขาวคนนั้นหรอลูก " เหมยฮวาเอ่ยขึ้นพร้อมกับกอดหลานชายอย่างหวงแหน หยางหลงเลือบไปมองฉิวฮวาที่ตอนนี้มองไปที่หยางอี้หลินราวกับจะฆ่าให้ตาย                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  " อี้ฮวาใจเย็น อี้หลินเองก็เป็นภรรยาเราเหมือนกับเจ้านะ เจ้าสองคนเป็นพี่น้องกันไม่ได้หรอ อย่าทำสายตาแบบนั้นสิ ระดับพลังพวกเจ้าเท่ากันสู้ไปก็ไม่รู้ผลหรอกนะอย่าทะเลาะกันเลย มองเราสิอี้ฮวา " หยางหลงปล่อยมืออี้หลินแล้วจับไหล่อี้ฮวาเอาไว้                                                                                                                                                                                                                                                 " พี่น้องอย่างงั้นหรอ ข้าเคยได้ยินนะว่าคนที่แข็งแกร่งย่อมมีภรรยาเยอะ แต่ข้าไม่คิดว่าสามีของข้าก็เป็นเช่นนั้นด้วย อยากให้เป็นพี่น้องอย่างงั้นหรอ นางชื่ออะไร " ฉิวฮวาเอ่ยขึ้นต่อสามีของตนเย็นชาราวกับน้ำแข็ง หยางอี้หลินมองไปยังหญิงสาวผมขาว                                                                                                                                                                                                                                                 " ข้าหรอค่ะ ข้าชื่อ หยางอี้หลินค่ะ ยินดีที่ได้พบค่ะ ท่านพี่หญิงอี้ฮวา " อี้หลินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเบาๆเกรงกลัวฉิวฮวาอยู่หน่อยๆ ทำให้หยางหลงยิ้มกว้างออกมา และหันไปมองอี้ฮวาที่เชิดขึ้นนิดๆ เมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้าเคารพตน                                                                                                                                                       " ข้าอยากคุยกับเจ้าเป็นการส่วนตัว คุยด้วยสักพักได้ไหม อี้หลิน ท่านพี่หลงทั้งสอง ไม่ต้องตามมานะ นี่คือเรื่องของสตรี " อี้ฮวาเอ่ยขึ้น แต่ทำให้หยางหลงกับเสี่ยวหลงสะดุ้งขึ้้นพร้อมกัน หยางอี้หลินพยักหน้าเบา พร้อมกับทั้งสองพุ่งตัวออกไปทันที  หญิงชราเหมยฮวามองแล้วยิ้มตาม และลูบหัวหลานชายไปมา                                                                                                                                                                       " เรื่องแบบนี้ ต้องให้ภรรยาเจ้าทั้งสองเขาคุยกันเอง แต่เจ้านี่ก็เหลือเกินนะลูก มีภรรยาถึงสองคนเชียวหรอ เจ้ามันก็ร้ายพอๆกับพ่อของเจ้าเลยนะเมื่อก่อนเขาเองก็มีภรรยาเยอะมากเลยก่อนจะมาเจอแมน่ะ " เหมยฮวาเอ่ยขึ้นต่อลูกชาย ระลึกความหลัง                                                                                                                                                                                                                                           "  ท่านแม่เป็นเผ่าเทพ ท่านพ่อเป็นมารนั้นข้ารู้  แต่ข้าอยากรู้ประวัติท่านพ่อมากเลย ท่านแม่เล่าให้ข้าฟังได้ไหม เพราะอีกไม่นาน ข้าจะไปทวีปปีศาจ " หยางหลงเอ่ยขึ้นพร้อมสายตามารดาที่มองลูกชายอย่างห่วงใย และมองไปเสี่ยวหลงด้วยสายตาแปลกๆ                                                                                                                                                                                                                                           " ได้สิลูก แต่เพื่อนของลูกน่ะ เป็นเผ่าเทพหรอ แม่สัมผัสออร่าแห่งเทพได้จากตัวเขาถึงมันจะแผ่วเบาก็เถอะ " เหมยฮวาเอ่ยขึ้นเบาๆแต่เสี่ยวหลงกับได้ยินชัดเจนและยิ้มกว้างและเดินเข้ามาใกล้ๆมารดาของเพื่อนรักในทัที                                                                                                                                                                      " ยินดีที่ได้พบครับ ท่านแม่ ข้าชื่อ หวังเสี่ยวหลง เป๋นเพื่อนกับหยางหลงครับ ข้าเป็นเผ่าเทพเพราะหยางหลงช่วยเปลี่ยนให้ข้าครับ ท่านแม่เองก็เป็นเผ่าเทพหรอครับ แถมยังมีพลังระดับวีรชนลมปรานระดับห้าอีกด้วย แข็งแกร่งมากเลยครับ " เสี่ยวหลงเอ่ยทักทายในทันที  หยางหลงเบ้ปากมองเพื่อนรักอย่างล้อเลียนเมื่อเห็นมันสุภาพผิดปกติ                                                                                                                                                                                                                                        " ยินดีเหมือนกันลูก เผ่าเทพสมบูรณ์แบบมาก กินโลหิตเทวะทองคำไปละสิ เอาล่ะเจ้าทั้งสองมานั่งข้างๆแม่สิ  อาเทียนไปนั่งในบ้านนะลูกไปดูแลน้องเล็กที่นอนอยู่หน่อยนะหลานย่า ย่าขอคุยกับพ่อกับลุงของเจ้าก่อนนะ " เอ่ยจบเสี่ยวหลงเหวอไปแปบเมื่อกลายเป็นลุงไปซะแล้ว  เด็กน้อยพยักหน้าเเละเดินหายไปด้านใน                                                                                                                                                                                                                                                                      " คลอดแล้วสินะครับ สายเลือดของไอ้สัตว์นั้น ฆ่าทิ้งซะดีไหมเนี้ย " หยางหลงเอ่ยขึ้นพร้อมกับสีหน้าตกใจของเหมยฮวากับเสี่ยวหลง ทำให้มันขำออกมาและส่ายหน้าไปมา                                                                                                                                                                                                                                         " อย่าทำน้องเลยนะลูก แม่จะเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนกับลูกของเจ้าไงล่ะ แล้วเรื่องของพ่อเจ้าก็คือ เขาเป็นจักพรรดิปีศาจแห่งทวีปปีศาจ ปู่ของเจ้าหยางซือหลางมาสู่ขอแม่จากตระกูลเหมย ตระกูลเทพอีกตะกูลหนึ่ง พูดง่ายๆคือเทพมีสองฝั่ง แม่อยู่ด้านหนึ่ง พ่อเจ้าอีกด้านหนึ่ง แล้ว หยางเป๋ยก็เป็นตระกูลเทพอีกหนึ่ง เจ้ารู้ใช่ไหมว่าเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน อืมนอกจากนั้น เขาวางยาพิษสลายวิญญานกับพ่อเจ้าทำให้ลมปรานแตกสลายต้องตายสถานเดียว เขารักแม่ แต่แม่รักพ่อของเจ้าเท่านั้นเราเลยพากันหนี และพ่อเขายอมสละชีวิตเพื่อให้เเม่พาเจ้าหนีมา และเลี้ยงดูจนเติบใหญ่กลายเป็นยอดยุทธในตอนนี้ " เอ่ยจบเหมยฮวาก็ถอนหายใจออกมาแรงๆ  หยางหลงเผยรอยยิ้มออกมา                                                                                                                                                                                                                                                         "  อืมเป็นอย่างงี้นี่เอง แล้วเด็กน้อยที่เพิ่งเกิดมาชื่ออะไรครับ ท่านแม่ " หยางหลงถาม                                                                                                                                                                                                                                     " เขาชื่อว่า หยางหลี่หง จ๊ะ แม่ไปดูน้องก่อนนะ พวกลูกๆก็ไปนอนพักเถอะ ส่วนภรรยาทั้งสองของเจ้าอีกไม่นานก็คงกลับมานั้นแหละ นางคงกำลังคุยกัน " เหมยฮวาเอ่ยจบก้เดินเข้าไปในบ้านในทันที  ปล่อยให้หยางหลงกับเสี่ยวหลงนั่งคิดอะไรเงียบๆ                                                                                                                                                               ...................................................................................................................          จบตอนแล้วครับ (อย่าลืมกำลังใจของผมนะ) ยังไม่หายเฟลเลยต้องมาพิมพ์นิยายต่อล่ะ ตอนหน้า    หยางอี้หลิน ปะทะ ฉิวฮวะ  ศึกสองภรรยาสท้านยุทธภพ 5555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

1,108 ความคิดเห็น

  1. #683 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 11:13
    //ขอบคุณครับ สนุกมาก :3
    #683
    0
  2. #320 ToeyB13 (@ToeyB13) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 19:44
    ขอบคุณครับ
    #320
    1
    • #320-1 emimee (@emimee) (จากตอนที่ 34)
      11 พฤศจิกายน 2559 / 23:24
      ขอบคุนนะ
      #320-1
  3. #319 อ้วน (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 18:35
    ขอบคุณครับ
    #319
    0
  4. #318 KorloveIng (@KorloveIng) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 15:27
    ขอบคุณคับ
    #318
    0
  5. #316 mindzero (@mindzero) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 12:29
    ขอบคุณครับ
    #316
    0