ปิดตำนานเทพอสูร

ตอนที่ 49 : ทำลายทวีปมังกร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    19 มิ.ย. 60

คลื่นพลังมหาศาลพุ่งลงไปที่พื้นล่างทำให้บรรด่าทุกสรรพชีวิตต่างมอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน เปลวเพลิงหกสีค่อยๆขยายกลืนกินปราสาทแห่งตระกูลเหมยไปเรื่อยๆจนถึงห้องโถงหลัก ทำให้บรรดายอดยุทธ์แห่งระกูลเหมยแห่กันออกมาด้านนอก และมองไปยังบนฟ้า                                                                                                                                   " บังอาจ !!! กล้าบุกตระกูลเหมยอันยิ่งใหญ่แห่งทวีปมังกร หาที่ตาย ข้า เหมยตงจะสังหารเจ้าในฝ่ามือเดียว จงตายซะเจ้าสวะ " หนึ่งในยอดยุทธ์เหมยตงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราด  หยางหลงแสยะยิ้มเหี้ยมและกวักมืออย่างท้าทาย                                                                                                                                                    บัดซบ !!!  เหมยตงพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว เคล็ดวิชาหมัดเทพมังกรถูกโคจรออกมาอย่างน่ากลัว คลื่นพลังพวยพุ่งออกมาอย่างมหาศาลแล้วชกมาที่หยางหลงอย่างรุนแรง                                                                                                                                                                                                                                        ตูม !!!!   เหมยตงถึงกับอึ้งเพราะหมัดอันทรงพลังถูกหยุดไว้ด้วยฝ่ามือของศัตรูของตน เหมยตงกัดฟันกรอด เร่งพลังระดับเทวะสวรรค์ลมปรานระดับห้าออกมาอย่างบ้าคลั่ง  หยางหลงทำหน้าอย่างเบื่อหน่าย ดวงตาสองสีวาวโรจน์ออกมาอย่างน่ากลัว ลมปรานจุติราชันแผ่ออกมาอย่างน่ากลัว คลื่นพลังแผ่ออกมาทำให้เหมยตงสั่นไปด้วยความกลัว                                                                                                                                                                                                                                            ความหวาดกลัวเข้ากอบกุมหัวใจของมัน เพราะเพิ่งรู้สึกได้ว่าศัตรูของมันมีพลังเท่าเหมยกู่ชางพ่อของมัน เท่ากับว่าเจ้านี่มีพลังระดับจุติราชันย์เทพอสูร ขั้นที่สาม หน้าของเหมยตงบิดเบี้ยวราวกับกินอาจมเข้าไปในปาก หยางหลงชกหมัดที่เต็มไปด้วยเพลิงหกสีใส่หน้าของเหมยตงอย่างรุนแรง                                                                                                                                                                                                                                                                                                            อ้ากกก !!! ตูม !!! พร้อมกับร่างของเหมยตงที่ระเบิดกลายเป็นเศษเนื้อโลหิตกระจายลงไปทั่ว หยางหลงมองไปเบื่องล่าง เวทย์อณาเขตกระจายไปทั่วท้องฟ้า คลื่นพลังสีฟ้าครามค่อยๆก่อตัวขึ้นจนกลายเป็นขุมพลังเพลิงสีฟ้ากระจายไปบนฟ้าอย่างน่ากลัว                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           เขตแดนราชันเทพอสูรมังกรฟ้า  เพลิงครามเทพราชันมังกรฟ้า                                                                                                                                                                                                                                                       เวทย์เขตแดนและเพลิงมังกรฟ้าถูกใช้ออกมาพร้อมกัน ในตอนนี้เขตแดนและเพลิงมังกรฟ้าอยู่ที่มือข้างขวาของหยางหลงมียกมือเอาไว้อย่างน่ากลัว เหมยกู่ชางที่เพิ่งหลุดออกมาจากปราสาทที่ถล่มมองเห็นคลื่นพลังในมือของหยางหลงมันถึงกับสั่นสท้าน เพราะถ้าเป็นมันคงไม่สามารถสร้างเพลิงอันน่ากลัวขนาดนี้ได้                                                                                                                                                       " เจ้ากล้าทำลายตระกูลเหมยอย่างงั้นหรอ ไม่รู้เหรอว่า ตระกูลข้า มีเจ็ดเศียรสิบมงกุฏ ค่อยปกป้องอยู่ ถ้าเจ้าฆ่าพวกข้า มันจะตามฆ่าและสังหารเจ้า เพราะฉนั้นจงสลายพลังนั้นซะ เจ้ามนุษย์อันโง่เง่า ไม่อย่างงั้นข้าจะให้เจ็ดเศียรฆ่าเจ้าซะ " เหมยกู่ชางเอ่ยขึ้นรากับชีวิตของหยางหลงอยู่ในมือมัน เพราะมันมั่นใจว่าคนตรงหน้าต้องรู้จักลูกสาวของมัน                                                                                                                                                                                                                                              " มันตายด้วยมือข้าไปแล้วนี่ เจ็ดเศียรสิบมงกุฏ  แล้วคิดหรอมันจะมาช่วยเจ้า " หยางหลงโกหกขึ้นเพราะไม่ต้องการให้รู้ว่าอโพฟิสกำลังดูดพลังของนางอยู่  เหมยกู่ชางอึ้งไปนานและมองไปที่หยางหลงอย่างโกธรแค้น กรอกตาไปมาราวกับจะหาทางหนีมองหยางหลงด้วยสายตาหวาดกลัว ทั่วร่างของมันสั่นสท้านไปด้วยความกลัวตาย                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 หยางหลงบีบพลังในมือแน่นเพลิงมังกรฟ้าเเละเวทย์เขตแดนในมือ ยิ่งร้อนมากขึ้นเรื่อยๆ และปล่อยคลื่นพลังรั่วไหลออกมาเรื่อยๆ บรรดาผู้คนในตระกูลเหมยที่เพิ่งโผล่ออกมาเห็นพลังต่างพยายามจะบินหนีแต่เจอม่านพลังอันทรงพลัง ทำให้ร่วงลงมาทุกคน                                                                                                                                                                                                                                        หยางหลงค่อยๆลอยตัวขึ้นบนฟ้าและทิ้งพลังลงมาที่พื้นอย่างรุนแรง คลื่นพลังสีฟ้าถล่มลงมาเบื่องล่างในทันที แผดเผาทุกสรรพสิ่งจนมอดไหม้ ร่างของประมุขตระกูลเหมยและบรรดายอดยุทธตระกูลหมดทั้งหมดถูกทำให้กลายเป็นเถ้าถ่าน ความร้อนค่อยๆกระจายไปเรื่อยๆจนกินไปทั่วทั้งทวีปมังกร และเผาไปถึงถ้ำที่เหมยหลินฝึกตนอยู่ในนั้น ทำให้ตัวมันลืมตาขึ้นมาและมองไปเบื่องหน้าอันแสนไกลพลังกระจายไปไกลราวกับสัมผัสได้                                                                                                                                                                                                                            หยางหลงมองทุกอย่างที่กลายเป็นธุลีดินดวงตาสองสีทอประกายอำมหิตมากขึ้นเรื่อยๆ เขาสัมผัสได้ถึงขุมพลังที่แข็งแกร่งมากในที่ห่างไกล เมื่อมองไปทางนั้น และราวกับทางนั้นมองมาที่มันเช่นกัน ราวกับทั้งสองประกาศสงครามกันแล้วเพิ่งแต่ยังไม่ถึงเวลาเท่านั้น คลื่นพลังกระจายไปมาราวกับตอบรับคำท้าทายในการประลอง                                                                                                                                                                                                                                                            " อีกไม่นาน พวกเราจะได้เจอกัน คู่ปรับอันเหมาะสมของข้า " ทั้งสองเอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน เหมยหลินค่อยๆหลับตาลงอีกครั้ง หยางหลงสบัดมือไปเบื่องหน้าและหายไปกับรอยแยกของมิติที่เปิดขึ้นมาเบื่องหน้า พร้อมกับทิ้งเบื่องหลังอันสูญเสียไว้เบื่องหลัง         ...................................................................................................................จบตอนแล้วครับ  ขอเม้นกำลังใจด้วยนะ อีกไม่นานเรื่องนี้ก็จะจบแล้วนะครับ อ่านไปด้วยกันนะ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

1,108 ความคิดเห็น

  1. #543 FreedomOOO (@Newronnapop) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 23:12
    ขอบคุณครับ
    #543
    0
  2. #542 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 19:44
    ขอบคุณครับบ ลาสบอสใกล้ออกละดิ หุหุ
    #542
    0
  3. #541 KABUL21 (@KABUL21) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 19:26
    อ่านละติดชอบๆ
    #541
    0