ปิดตำนานเทพอสูร

ตอนที่ 77 : ตระกูลหยางที่เริ่มใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2627
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    18 ก.ย. 60

แดนดินแดนมนุษย์ เมืองพยัคฆ์หมอบ นับตั้งแต่การต่อสู้ครั้งสุดท้ายนั้นผ่านไปเป็นเวลาหนึ่งปีแล้ว เหล่าบุคคลที่รอดชีวิตก็กลับไปใช้ชีวิตตามเดิม สองราชันย์มังกรนั้นก็ไม่กลับไปดินแดนศักดิ์สิทธ์อีก ใช้ชีวิตอยู่ที่ตระกูลหยางที่สร้างขึ้นใหม่ โดยมีอาเทียนเป็นผู้นำและอาเฉินเป็นรองผู้นำตระกูล                                                                                                                                                                                                                                                                                                              หลังจากกลับมาจากการต่อสู้ประมานหกเดือนอาเทียนก็ให้บิดาของมันไปสู่ขอสองสาว ตงหลินยู่และหวังยู่เสียนมาเป็นฮูหยินแห่งตระกูลหยาง โดยตอนไปสู่ขอนั้น บิดาของมันและสองราชันย์มังกรไปเอ่ยปากด้วยตนเอง ตงเป๋ยนั้นพอเห็นผู้มาสู่ขอนั้นก็สั่นแทบจะยกให้ในทันที เพราะชายที่มานั้นมีพลังเหนือกว่าตัวมันเป็นอย่างมาก จึงเอ่ยขึ้น                                                                                                                                       " ข้าตงเป๋ยประมุขแห่งตระกูลตงยินดี ยกบุตรสาวของข้าให้แก่บุตรชายของท่าน ยินดีที่ได้ร่วมตระกูลด้วยกัน ท่านหยางหลง " ตงเป๋ยเอ่ยขึ้นด้วยเสียงสั่นๆ                                                                                                                                             " ข้าหวังเฉียวฟงประมุขแห่งตระกูลหวังยอนดี ยกบุตรสาวให้แก่บุตรชายของท่านยินดีที่ได้ร่วมวงตระกูลด้วยกัน  ท่านหยางหลง " หวังเฉียวฟงเอ่ยตอบทันที                                                                                                                                                                                                                                                       " ขอบคุนท่านประมุขทั้งสองตระกูลที่ยอมยกบุตรสาวให้แก่บุตรชายของข้า " หยางหลงเอ่ยขึ้น สองราชันย์มังกรที่ยืนอยู่ก็พยักหน้าให้อย่างยินดีพลางมองไปยังสองสาวหลานสะใภ้ที่ยิ้มอย่างยินดีและอาเทียนที่ยิ้มกว้างออกมา                                                                                                                                                                                                                                                                            อีกด้านหลินอิงฉีนั้นเมื่อรู้ว่าอาเทียนนั้นให้บิดาของตัวเองไปสู่ขอหญิงสาวนางเองก็น้อยใจเป็นอย่างมาก ตัวนางเองไม่มีญาติผู้ใหญ่ที่ไหนอีก ดินแดนศักดิ์สิทธ์นิรันกาลนั้นก็สูญสลายไปแล้ว แดนเทพก็ดับสูญไปด้วย ไม่รู้ว่านางจะไปไหนดี พลางเดินไปที่สวนและมองไปรอบๆอย่างเลือนลอยและเห็นหยางหลงนั่งอยู่ในศาลาจึงเดินเข้าไปหาทันที                                                                                                                                                                                                                                               " ท่านหยางหลง ท่านมาทำอะไรที่นี้หรือ " หลินอิงฉีเอ่ยขึ้น                                                                                                                                                      " ก็ข้ามารอเจ้าไง เจ้าเองก็เป็นภรรยาของลูกชายข้าทำไมไม่ไปหาเขาล่ะ " หยางหลงเอ่ยตอบพลางมองไปที่หลินอิงฉีที่น้ำตาไหลนองหน้า                                                                                                                                                               " ไม่หรอก เขาไม่ได้รักข้า แล้วข้าก็กำลังจะไปจากที่นี้ " หลินอิงฉีเอ่ยตอบ                                                                                                                                   " แล้วเจ้ารู้ได้ยังไงว่ามันไม่รักเจ้า เคยถามมันแล้วหรือ เชื่อข้าเถอะปรับความเข้าใจกันซะ อย่าให้เหมือนข้าแม้อยากจะพูดสิ่งใด แต่คนรักก็ไม่อยู่ให้พูดอีกแล้ว " หยางหลงเอ่ยตอบแล้วทำหน้าเศร้าพลางมองไปเบื่องหน้าอย่างเจ็บปวดทำให้นางได้สติและเอ่ยขอบคุนและเดินไปหาอาเทียนในทันทีและปรับความเข้าใจกันใหม่อีกครั้ง                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   ......................................................................................................                                                                                                                                                                                                                                                บนหุบเขาแห่งหนึ่ง หยางหลงยืนอยู่บนยอดเขาพลางมองขึ้นไปบนฟ้าอย่างเบื่อหน่าย มองไปยังตระกูลหยางที่ตอนนี้ได้กำเนิดขึ้นใหม่ แถมยังเป็นหนึ่งในห้าตระกูลที่ยิ่งใหญ่แห่งเมืองพยัคฆ์หมอบแห่งนี้ สองราชันย์มังกรปรากฏขึ้นเบื่องหลังของมัน                                                                                                                                  " ท่านจะทำสิ่งใดต่อไปท่านราชันย์จักพรรดิหยางหลง " จอมราชันย์มังกรฟ้าเฟยหลงเอ่ยขึ้นอย่างนอบน้อม หยางหลงหันมามองและยิ้มออกมา                                                                                                                                                            " ท่านเฟยหลง ท่านไม่จำเป็นต้องพูดจาเคารพข้าเช่นนี้หรอก ยังไงในร่างของข้าก็มีสายเลือดของท่านอยู่ ท่านเองก็เช่นกันท่านอาจารย์ริวจิน " หยางหลงเอ่ยขึ้นเบาๆ                                                                                                                                " ตระกูลของท่านนั้นได้เริ่มใหม่แล้วโดยบุตรชายทั้งสองของท่าน แล้วเหตุใดท่านถึงต้องออกจากตระกูลแล้วมาที่นี้ตลอดเวลากันเหล่าศิษย์ข้า " ริวจินเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย                                                                                                                        " ที่นั้นคือที่ของบุตรชายของข้า ไม่ใช่ของข้า ตัวข้านั้นคงไม่อาจเข้าไปร่วมได้ อาเทียนนั้นทะลุพลังระดับลมปรานเทวะเทพอสูรไร้สิ้นสุดขั้นที่หนึ่งแล้ว อาเฉินนั้นทะลพลังระดับลมปรานเทพอสูรไร้สิ้นสุดขั้นที่สิบแล้ว ในโลกใบนี้ไม่มีผู้ใดเป็นคู่ต่อสู้ให้พวกมันทั้งสองได้อีก ข้าเองก็ควรไปได้แล้ว " หยางหลงเอ่ยขึ้นอย่างเเผ่วเบา                                                                                                                                                   " เห้อ !!! ข้าเข้าใจ ท่านคงคิดว่ายุคสมัยนี้คงไม่ต้องมีเหล่าราชันย์แล้วสินะ " ราชันย์มังกรฟ้าเฟยหลงเอ่ยขึ้นและมองไปท้องฟ้าเช่นเดียวกัน ริวจินก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ                                                                                                                              " ท่านอาจารย์ทั้งสอง คำขอของข้าอาจจะเห็นแก่ตัว แต่ข้าขอให้ท่านทั้งสองอยู่ที่ตระกูลต่อไปจนกว่าพวกมันทั้งสองจะดับสูญเถอะนะ ช่วยอยู่เป็นผู้อาวุโสแห่งตระกูลหยางด้วยเถิด ท่านอาจารย์ทั้งสอง " หยางหลงเอ่ยขึ้นพร้อมกับทำท่าจะคุกเข่าข้อร้องสองราชันย์มังกรรีบมาพยุงไว้ในทันที                                                                                                                                                                                                                                                                                                      " จงอย่าได้คุกเข่าให้แก่ใครเช่นนี้ ท่านคือราชันย์จักพรรดิเทพอสูร หนึ่งในราชันย์ที่แข็งแกร่งที่สุด และหากนี้เป็นคำขอของท่านพวกข้านั้นย่อมทำให้ได้อย่างแน่นอน จงอย่าได้ทำเช่นนี้เลย ข้าทั้งสองสัญญาจะดูแลและพิทักษ์ตระกูลของท่านจนกว่าจะดับสิ้นชีวิตลงไป ข้าขอสัญญา องค์ราชันย์จักพรรดิเทพอสูร " สองราชันย์มังกรก้มหน้าเคารพหนึ่งครั้งในทันที หยางหลงพยักหน้าอย่างพอใจและดีดนิ้วขึ้นมาหนึ่งครั้ง                                                                                                                                                                                                                                                        พร้อมกับลมปรานของสองราชันย์มังกรที่ทยานขึ้นมาถึงระดับลมปรานเทวะเทพอสูรไร้สิ้นสุดขั้นที่สามกันทั้งคู่ ใช่แล้วตัวมันในตอนนี้นั้นสามารถทำให้คนไร้พลังนั้นกลายเป็นคนแข็งแกร่งได้ภายในพริบตาด้วยพลังลมปรานระดับจักพรรดิเทวะอสูรไร้สิ้นสุดของมัน                                                                                                                                                                                                                                       " ข้าฝากตระกูลหยางไว้แก่ท่านทั้งสองด้วย ลาก่อนอาจารย์ของข้า " หยางหลงเอ่ยจบก็พุ่งหายเข้าไปบนฟากฟ้าในทันทีและหายออกไปจากสายตาของสองราชันย์มังกรในทันที  เหลือเพียงแสงสว่างที่ส่องบนหุบเขาและสองราชันย์มังกรที่ยืนเคารพอยู่แบบนั้น                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       .........................................................................................................                                                                                                                              จะจบแล้วคร้าบบบ อีกหนึ่งตอนเท่านั้น                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

1,108 ความคิดเห็น

  1. #801 mupawat1977 (@mupawat1977) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 15:41
    สนุกมากครับ
    #801
    0
  2. #800 0934405495aomam (@0934405495aomam) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 07:45
    จัดไปซึ้งๆเสียน้ำตา
    #800
    0
  3. #799 abcbomelove (@abcbomelove) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 07:26
    ไม่มีเมีย เมียตายกรรมจริงๆอ่านตั้งนานคิดว่าจะมีเมีย เสียเวลาอ่าน
    #799
    0
  4. #798 BOringBooK (@ronnakornrock) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 07:20
    สุดท้ายก็เป็นเทพอสูรเดียวดาย
    เฮ้อ
    #798
    0
  5. #797 BOringBooK (@ronnakornrock) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 07:20
    สุดท้ายก็เป็นเทพอสูรเดียวดาย
    เฮ้อ
    #797
    0
  6. #796 Best Pongsatorn (@56322028) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 00:09
    ขอบคุณคับ
    #796
    0
  7. #795 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 21:12
    ขอบคุณครับ
    #795
    0