ปิดตำนานเทพอสูร

ตอนที่ 81 : ร่างจิตเหมันต์นรกานต์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2310
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    30 ก.ย. 60

อีกด้านหนึ่งของแดนสุริยัน ปราสาทสีเพลิงขนาดใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองที่นี้ผู้คนส่วนใหญ่ฝึกเคล็ดวิชาธาตุไฟเป็นหลักที่แห่งนี้ส่วนใหญ่มีแต่ผู้ชาย และผู้ฝึกวิชาเกี่ยวกับธาตุไฟมักจะมีความต้องการมากกว่าการฝึกวิชาธาตุอื่นๆ ดังนั้นธาตุหยางที่ร้อนแรงย่อมต้องการธาตุหยินอันแสนเย็นมาดับความต้องการนี่ ไม่เว้นกระทั้งราชาสุริยันฮัวไห่เฉิง                                                                                                                                                                                                                                           ในปราสาทสีเพลิงแห่งแดนสุริยันมีร่างชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังนั่งสมาธิรอบๆร่างทอประกายสีแดงเพลิง มีประกายเทพแห่งสุริยันปรากฏอยู่เบื่องหลังของมันระดับพลังล้วนน่าหวาดหวั่นพลังระดับครึ่งก้าวสู่ขั้นสิบชั้นฟ้า มีเสียงประตูที่ดังขึ้นและชายคนนี้ลืมตาขึ้น                                                                                                                           " ยินดีด้วยกับท่านพ่อ อีกเพียงครึ่งก้าวเท่านั้น ท่านก็จะเข้าสู่ระดับสิบชั้นฟ้า แม้แต่ราชินีจันทราก็ไม่อาจเป็นผู้ต่อสู้ของท่านได้แล้ว อีกไม่นานจะถึงงานแต่งานของ คงเอ๋อ กับองค์หญิงไฉฉือ เเล้วท่านพ่อก็รับราชินีจันทราไปเป็นนางบำเรอส่วนข้าจะองค์หญิงไฉหลินมาเป็นของข้า ฮ่าๆๆ " องค์ชายแห่งแดนสุริยันฮัวหยวนหลงเอ่ยขึ้น                                                                                                                                                                                                                                                           ชายคนที่นั่งสมาธิเผยรอยยิ้มออกมาและแววตาอันน่ารังเกียจในสมองของมันคิดเพียงเรือนร่างอันแสนงดงามของราชินีจันทราเท่านั้น ทุกคนในแดนสุริยันล้วนแต่รู้ว่าราชวงค์เทพจันทราล้วนแต่เป็นสาวบริสุทธ์  แต่ที่สามารถสืบสายเลือดมาได้เพราะเทพจันทรา ได้ให้สิ่งวิเศษอย่างหนึ่งเอาไว้สามารถให้กำเนิดทายาทได้ แต่ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร                                                                                                                        " หลงเอ๋อ เจ้าจะทำอะไรผู้หญิงในแดนจันทราก็ได้พ่อไม่ว่า แต่เจ้าต้องทะลวงพลังให้เข้าขั้นเก้าชั้นฟ้าโดยไว องค์หญิงไฉหลินนั้นมีร่างจิตเหมันต์นรกานต์ของเทพจันทราเจ้าต้องครอบครองตัวนางให้ได้แล้วพลังของเจ้าจะทยานขึ้นอย่างน่ากลัว มีตำนานกล่าวขั้นว่ามีลมปรานขั้นสุดท้ายอยู่อีกขั้นคือ ลมปรานจักพรรดิเทวะอสูรไร้สิ้นสุด แต่ไม่มีใครเคยไปถึงขั้นนั้นมาก่อน หลงเอ๋อพ่อหวังกับเจ้าไว้มาก บางที่ร่างพิเศษของนางจะทำให้เจ้าก้าวไปถึงครึ่งก้าวสู่จักพรรดิเทวะอสูรไร้สิ้นสุดได้ เจ้าต้องทำให้ได้ " ราชาสุริยัน ฮัวไห่เฉิงเอ่ยขึ้นต่อบุตรชายคนโตที่มันรักมากที่สุด                                                                                                                                                                         " ข้าจะครอบครองนางให้ได้ท่านพ่อ แล้วข้าจะก้าวไปให้ถึงขั้นจักพรรดิเทวะอสูรไร้สิ้นสุดให้ได้ถ้าพวกเราไปถึงขั้นนั้น แม้แต่ดินแดนศักดิ์สิทธ์หรือดินแดนปีศาจก็หาใช่คู่ต่อสู้ของพวกเราสองพ่อลูกได้ ราชาปีศาจ กับราชันศักดิ์สิทธ์ ก็ต้องก้มหัวให้พวกเรา " ฮัวหยวนหลงเอ่ยขึ้นอย่างหยิ่งพยองและลำพองถึงขีดสุด                                                                                                                                                            ราชาสุริยันยิ้มอย่างพอใจและหลับตาลงอีกครั้งพร้อมกับโคจรพลังเข้าสู่ห้วงสมาธิอีกครั้งพร้อมกับพยายามจะทลายขอบเขตขั้นสิบชั้นฟ้าอีกครั้ง ฮัวหยวนหลงมองบิดาของตนและลงนั่งทำสมาธิเพื่อซึมซับผลึกเพลิงสุริยันที่อยู่รอบๆในทันทีเพื่อทะลวงพลังอีกครั้ง                                                                                                                                                                                                                                      ...........................................................................................................                                                                                                                            ในห้องโถงลักลับภายในปราสาทจันทราผลึกเหมันต์จำนวนมากค่อยๆสลายเป็นเส้นแสงเข้าไปในร่างของหยางหลงอย่างต่อเนื่อง ทั่วร่างของมันปล่อยไอเย็นหนาวเหน็บเสียดกระดูกออกมาอย่างรุนแรง ผมสีขาวสบัดไปมาอย่างต่อเนื่องพร้อมกับพลังที่ทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่องเทียบเท่ากับจำนวนผลึกที่ย่อยสลายหายไป                                                                                                                                                                                                                                                                         จักพรรดิเทวะอสูรไร้สิ้นสุดขั้นที่สอง   จักพรรดิเทวะอสูรไร้สิ้นสุดขั้นที่สาม                                                                                                                                                                                                                                                   และแสงสว่างที่ระเบิดออกมาจากร่างของมันอย่างรุนแรงพร้อมกับพลังที่เพิ่มขึ้นผลึกเหมันต์นั้นเหลือเพียงไม่กี่ก้อนเท่านั้น แต่หยางหลงนั้นยังอยู่ในห้วงสมาธิเพราะกำลังย่อยสลายพลังในร่างให้มั่นคง อีกด้านหนึ่งดวงตาอันสดใสของหญิงสาวนางหนึ่งลืมตาขึ้น ตัวนางปิดด่านฝึกฝนพลังจันทราผลาญสวรรค์มานานจนบรรลุถึงขั้นที่หก เมื่อนางตื่นขึ้นกับเจอบุรุษคนหนึ่งกำลังฝึกฝนอยู่นางจึงสงสัยเป็นอย่างมาก                                                                                                                                                                                                                                                                      พร้อมกับผลึกน้ำแข็งที่กักขังนางสลายหายไปพร้อมกับคลื่นพลังระดับแปดชั้นฟ้าที่กระจายออกมาอย่างรุนแรง แถมทั่วร่างยังทอประกายเหมันต์ไปทั่วร่าง ใช่แล้วนางคือองค์หญิงไฉหลิน ผู้มีร่างจิตเหมันต์นรกานต์ของเทพจันทราในตำนาน พลางมองไปที่บุรุษตรงหน้าอย่างสนใจ หน้าตาหล่อเหลาผมสีขาวช่างมีเสน่ห์ นางวัดพลังเข้าไม่ได้                                                                                                                          จึงนั่งลงเบื่องหน้าของบุรุษคนนี้ห่างประมานสามเมตรและรอคอยว่าเมื่อไหร่เขาจะลืมตาขึ้นนางจะได้ถามว่าเข้ามาที่นี้ได้ยังไงกัน ด้านหลังที่แท่นผลึกอยู่นางจึงพิงตัวลงนอนและค่อยๆหลับตาลงและไม่นานก็เข้าสู่ห้วงนิทรา เพราะภายในร่างกายเหมันต์ของนางกำลังปรับสภาพกับพลังระดับแปดชั้นฟ้าในร่างอยู่นั้นเอง                                                                                                                                                        หยางหลงค่อยๆลืมตาขึ้นมาในร่างของมันพลังเสถียรดีเป็นอย่างมาก มันซึมซับผลึกไปนับพันก้อนถึงทะลวงได้สองขั้น พลังขั้นจักพรรดิเทวะช่างเลื่อนขั้นได้ยากเย็นเสียจริง พลางมองไปเบื่องหน้าและเห็นหญิงสาวหลับอยู่ นางพิงกองผลึกและหลับไหลโดยไม่เกร็งพลังป้องกันตัวเองแม้แต่น้อย                                                                                                                                                                                        มันเผยรอยยิ้มขึ้นและอุ้มหญิงสาวไปนอนบนแท่นผลึกเหมันต์ทันทีและก้มหน้าลงหายใจรดหญิงสาวอย่างใกล้ชิด หน้าของไฉหลินแดงก่ำขึ้นมาแบบควบคุมไม่ได้ ใบหน้าของหยางหลงค่อยๆโน้มตัวลงมาเรื่อยๆและท่าทีลุกลนของหญิงสาวที่เริ่มอยู่ไม่สุข ใช่แล้วนางแกล้งหลับ นางตื่นตั้งแต่โดนอุ้มแล้วแต่นางอยากรู้เขาจะทำอะไรต่อไป                                                                                                                                 " ถ้ายังไม่ลืมตาขึ้นมา ข้าจะจูบเจ้าละนะ "                                                                                                                                                                         คำสั้นๆเอ่ยขึ้นมาแต่กับทำให้หัวใจนางเต้นระรัวไปด้วยความอายแต่ถึงอย่างงั้นนางก็ยังคงหลับตาแกล้งหลับแบบนิ่งๆต่อไปเพราะนางเชื่อว่ายังไงเขาก็ไม่กล้าทำอย่างที่พูดแน่นอน หยางหลงเผยยิ้มออกมาและก้มหน้าลงและประทับริมฝีปากเข้ากับไฉหลินทันที                                                                                                                                                                                                                                    พริบตานางก็ลืมตาเบิกโพล่งอย่างตกใจพยายามจะสบัดหน้าหนีแต่หยางหลงกับจูบนางอย่างแนบแน่น มือของมันค่อยๆไหลไปตามเรือนร่างของนางอย่างผู้ชำนาญการ ไฉหลินที่ตอนนี้พยายามจะขัดขืนแต่เมื่อโดนมือมารของมันเข้าเป็นก็เริ่มอ่อนละทวยเป็นขี้ผึ้งรนไฟ จิตใจของนางนั้นอยากสบัดเขาออก แต่ร่างกายกับไม่มีแรงแม้แต่จะโคจรพลัง ทำให้หยางหลงรู้อย่างแน่ชัดว่านางเป็นสาวบริสุทธ์ และแสยะยิ้มออกมาอย่างมารร้าย                                                                                                                               ตอนนี้หยางหลงคล่อมตัวนางเอาไว้ใต้ร่างของมัน และถอนริมฝีปากออกและค่อยๆ้มตัวไปที่ซอกคอ มือของมันค่อยๆปลดชุดของไฉหลินออกโดยที่นางไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย ไฉหลินปรือตามองหน้ามันอย่างหลงไหลแล้วเสียวซ่าน เมื่อเห็นดังนั้นหยางหลงก็ไม่รอช้าชุดที่คลุมร่างของมันก็หลุดออกไปและเข้าร่วมเป็นหนึ่งเดียวกับไฉหลินอย่างแนบแน่น และเสียงครวญครางของทั้งสองที่ขานรับซึ่งกันและกันอย่างต่อเนื่องภายในนั้น                                                                                                                                                                                                                                                 ..................................................................................................................                                                                                                                                                                                                                                   ห่างออกไปแสนไกลอีกดินแดนหนึ่ง ดินแดนปีศาจ ดินแดนนี้เต็มไปด้วยประชากรที่เต็มไปด้วยผู้ชายเช่นเดียวกับแดนสุริยันแถมผู้ชายส่วนใหญ่ยังฝึกวิชานอกรีตต้องการนอนกับผู้หญิงอยู่ตลอดเวลา พวกมันถึงต้องการบุกยึดแดนจันทรามาตลอด เพียงแต่เมื่อห้าร้อยปีก่อนราชาปีศาจกับราชันศักดิ์สิทธ์พ่ายแพ้ให้กับราชินีจันทราพวกมันถึงต้องหาหญิงสาวจากแดนศักดิ์สิทธ์มาบำบัดความต้องการอยู่เสมอไป                                                                                                                                                                                                                                                                                  ลึกเข้าไปในแดนปีศาจลงไปใต้ดินกลับมีปราสาทโบราณอยู่เบื่องล่าง ปราสาทแห่งนี้มีกลิ่นอายของความชั่วร้ายเต็มไปหมด ภายในห้องฝึกฝนกลับมีร่างสองร่างกำลังพัวพันกันอย่างแนบแน่นเต็มไปด้วยไอราคะ หนึ่งคือราชาปีศาจอีกหนึ่งคือราชันศักดิ์สิทธ์ ทั้งสองคือคู่รักกันนั้นเอง หญิงสาวผมสีทองกับชายหนุ่มผมสีดำมีเขาดังสัตว์ร้ายกำลังลุ่มหลงในกามารมณ์อย่างไม่อาจถอนตัวได้และลงทำกิจกรรมกันอย่างต่อเนื่อง                                                                                                                                                                                                                                                              ผ่านมานับสองชั่วโมงราชันย์ศักดิ์สิทธ์ก็ค่อยๆลุกขึ้นจากชายคนรักพลางมองรูปร่างอันแสนแข็งแกร่งอย่างหลงไหล และมองไปยังสิ่งที่ทำให้นางมีความสุขทำให้หน้านางแดงก่ำขึ้นมา ราชาปีศาจเห็นดังนั้นก็ยิ้มและจับนางเข้ามากอดซุกไว้ตรงอกอย่างหวงแหน                                                                                                                             " เย่วฉี ข้านั้นมีความสุขเหลือเกิน มาเป็นภรรยาของข้าเถอะ " ราชาปีศาจเอ่ยขึ้น                                                                                                                         "  หยุนไห่เทียน ข้ายอมทำสิ่งนี้กับท่าน หากท่านไม่รับข้าเป็นภรรยาข้าจะตัดมันซะ " ราชันย์ศักดิ์สิทธ์เอ่ยขึ้นอย่างน่ากลัวทำให้ราชาปีศาจถึงกับเสียววาบไปถึงท้องน้อย                                                                                                                             " ถ้าเจ้าเห็นด้วยกับข้า เช่นนั้นเราก็มารวมดินแดนกันเถอะ พลังของพวกเราทั้งสองนั้นก็แข็งแกร่งขึ้นมาก หากพวกเราบุกไปแดนจันทราและสุริยันอีกครั้ง คงจะสามารถเอาชนะ ราชินีจันทรา กับ ราชาสุริยันโดยง่าย " ราชาปีศาจหยุนไห่เทียนเอ่ยขึ้น                                                                                                                                 " เมื่อก่อนที่พวกเราแพ้ไฉเยี่ยนฉิน เพราะนางมีพลังขั้นเจ็ดชั้นฟ้า แต่พวกเราทั้งสองมีพลังแค่หกชั้นฟ้า แถมราชาสุริยันฮัวไห่เฉิงในตอนนั้นยังมีพลังมากว่าพวกเราครึ่งก้าวแต่ตอนนี้ไม่ใช้เช่นนั้นอีกต่อไป พวกเราสองราชันมีพลังขั้นสิบชั้นฟ้า สามารถเอาชัยพวกมันได้อย่างแน่นอน อีกไม่นานเราจะบุกไปฆ่าพวกมันเอาผลึกเหมันต์และผลึกสุริยันมาเพื่อเพิ่มพลังให้แก่เราทั้งสอง ตกลงไหมสามีข้า " ราชันย์ศักดิ์สิทธ์เหมาเย่วฉีเอ่ยขึ้นอย่างยั่วยวนและนั่งลงบนตัวราชาปีศาจ                                                                                                                                                                                                                                                                                                          " แน่นอนภรรยาข้า " เอ่ยจบราชาปีศาจก็ยกร่างของนางเข้ารวมเป็นหนึ่งกับตัวเขาอีกครั้งก่อนที่จะมีแต่เสียงแห่งความสุขของทั้งสองเต็มไปด้วยความหฤหรรษ์เพียงเท่านั้น                                                                                                                       ..........................................................................................................                                                                                                                                                                                                                                                    เลิฟซีนเยอะหน่อย ไรต์กำลังหื่น                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

1,108 ความคิดเห็น

  1. #870 BOringBooK (@ronnakornrock) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 19:52
    พี่หยางโหดสุดใช่ป่ะ
    ตอนหน้าเปิดตัวลูกเขย
    จักรพรรดิจันทราเเน่นอล
    #870
    0
  2. #869 pramekung2545 (@pramekung2545) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 16:37
    เอาอีก
    #869
    0
  3. วันที่ 30 กันยายน 2560 / 15:30
    555ไฟกระพริบ
    #868
    0
  4. #867 Guo TP (@raffaella) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 15:06
    แบบนี้หยางหลงต้องจับกดทั้ง3แม่ลูกเสียแล้ว 555
    #867
    0
  5. #865 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 14:24
    ขอบคุณครับ ปล. หบางๆนายจับกดเพิ่มอีก 1 แล้ววว
    #865
    0