ปิดตำนานเทพอสูร

ตอนที่ 83 : ความทรงจำอันเลือนลาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    4 ต.ค. 60

ในห้องลับของปราสาทจันทรา ร่างของหญิงสาวแสนงดงามที่หลับไหลค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมามองไปรอบๆด้วยท่าทีที่เหนื่อยอ่อนเป็นอย่างมาก สายตาอันแสนเลือนพร่ามองไปรอบๆไม่มีผู้ใดมีเพียงนางคนเดียวและมองไปที่ตัวเองก็ส่วมชุดอยู่เรียบร้อย นางจึงยิ้มออกมา คงเป็นเพียงความฝันสินะ แต่....ทุกลีลาและทุกท่าทางทำไมถึงเหมือนจริงนัก                                                                                                                                                                                                                                       คิดไปคิดมาหน้าของไฉหลินก็แดงก่ำไปด้วยความอับอาย พลางสบัดหน้าไปมาเพื่อไล่เรื่องแบบนั้นออกจากหัว แต่ใบหน้าของชายคนนั้นกับจดจำราวกับฝังติดอยู่ในห้วงวิญญานของนาง ใบหน้าแสนหยิ่งยโส ดวงตาสีทอง ผมสีขาวบริสุทธ์ แฝงไปด้วยความเย็นชา                                                                                                                                                                                                                                        " สรุปมันคือความฝันหรือเรื่องจริงกันแน่ แต่ทำไมข้าถึงเหนื่อยนัก เรี่ยวแรงหายไปไหนหมดนะ แถมยังเจ็บตรงหน้าอกมากๆอีกด้วย นี่มันเรื่องอะไรกันแน่นะ ช่างเถอะ "  ไฉหลินสบัดหน้าไปมาอีกครั้ง สบัดมือไปเบื่องหน้าและประตูลับที่เปิดขึ้น และก้าวออกไป                                                                                                                                                                                                                                      ภายในปราสาทจันทราห้องนอนของราชินีจันทราไฉเยี่ยนฉิน ในตอนนี้กำลังอยู่ในห้วงสมาธิขั้นสูงสุดนางกำลังทะลวงพลังขั้นสิบชั้นฟ้าอยู่ กลางหน้าผากของนางนั้นทอประกายรูปพระจันทร์เสี้ยวสีทองเรืองขึ้นมา ออร่าสีทองฝุ้งกระจายไปทั่ว เบื่องหลังของนางมีเงาร่างเทพจันทรายืนมองอย่างพอใจและโบกสบัดมือไปเบื่องหน้า พร้อมกับปรานเทพสีทองไหลเข้ากลางหน้าผากของไฉเยี่ยนฉินและพลังที่ทะยานขึ้นอย่างน่ากลัว                                                                                                                                                                                                                                              ระดับครึ่งก้าวสู่ขั้นสิบชั้นฟ้า  ลมปรานเทวะอสูรไร้สิ้นสุดขั้นสิบชั้นฟ้า ขั้นต้น                                                                                                                                                                                                                                             ในที่สุดราชินีจันทราไฉเยี่ยนฉินก็สามารถเข้าสู่พลังขั้นสิบชั้นฟ้าได้สำเร็จแม้จะยังไม่สมบูรณ์แบบแต่ก็สามารถฆ่าผู้มีพลังขั้นเก้าชั้นฟ้าง่ายแบบพลิกฝ่ามือ ไฉเยี่ยนฉินออกจากสมาธิและค่อยๆลืมตาขึ้นมา พลางยิ้มออกมาอย่างยินดี นางไม่ต้องเกรงกลัวราชาสุริยันอีกแล้ว หรือแม้กระทั้งราชาปีศาจไม่เว้นกระทั้งราชันย์ศักดิ์สิทธ์                                                                                                                                                                                                                                                               เอี๊ยด !!!  พร้อมกับประตูที่ห้องที่เปิดขึ้น และร่างของไฉหลินที่เดินเข้ามาและมองมารดาของตนที่มีออร่าลมปรานแสนหนาแน่น ทำให้นางรับรู้ได้ว่าตอนนี้มารดาของนางไม่ได้อยู่ในขั้นเก้าชั้นฟ้าอีกต่อไปและยิ้มออกมาอย่างยินดี ไฉเยี่ยนฉินเมื่อเห็นบุตรสาวเดินเข้ามาก็ยิ้มอย่างดีใจมากเพราะนางออกจากการฝึกฝนแล้ว                                                                                                                                                                                                                                                                      แถมพลังที่นางสัมผัสได้จากบุตรสาวไม่ใช่พลังขั้นแปดชั้นฟ้าแต่เป็นพลังขั้นเก้าชั้นฟ้าอีกเพียงครึ่งก้าวสู่สิบชั้นฟ้า ได้อย่างง่ายดายแถมออร่าลมปรานในร่างยังหนาแน่น กลิ่นอายพลังแทบจะเทียบเท่ากับนางในตอนนี้ด้วยซ้ำและมองบุตรสาวอย่างแปลกใจ                                                                                                                                " ไฉหลินพลังของเจ้าอีกไม่นานก็จะเข้าสู่ขั้นสิบชั้นฟ้า หรือว่านี่เป็นผลมาจากร่างจิตเหมันต์นรกานต์ขององค์เทพจันทราในตัวของเจ้า ถึงสามารถก้าวข้ามพลังมาได้มากขนาดนี้แทบจะเทียบเท่าแม่ด้วยซ้ำ " ไฉเยี่ยนฉินเอ่ยอย่างยินดีและมองบุตรสาว                                                                                                                                  " ข้าเองก็คิดเช่นนั้นท่านแม่ อาจจะเป็นเพราะร่างจิตเหมันต์นรกานต์ในร่างของข้าก็.......ได้ " ไฉหลินเอ่ยแล้วหยุดพร้อมกับเรื่องระหว่างสองเราที่เกิดขึ้นลอยเข้าหัวของนางอีกครั้ง ใบหน้าก็ค่อยๆแดงก่ำคิดมาแบบควบคุมไม่ได้และก้มหน้าลงด้วยความเขินอายไม่กล้าสบตาผู้เป็นมารดาของตนเอง  ไฉเยี่ยนฉินมองอย่างแปลกใจแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรพลางคิดบางอย่างขึ้นได้และเอ่ยขึ้น                                                                                                                                                                                                                                                                                                 " ในตอนนี้ มีราชันย์ตนใหม่กำเนิดขึ้นมา เมื่อสองวันก่อนเข้าได้ส่งพลังออกมาเป็นสาร์นให้เหล่าราชันย์ทั้งสี่ดินแดนรับรู้ ไม่น่าเชื่อนอกจากราชันย์แห่งดินแดนทั้งสี่ยังมีราชันย์ตนใหม่ทะลวงพลังขั้นสิบชั้นฟ้าได้อีก ลูกต้องระวังให้มากเพราะไม่รู้ว่าราชันย์ตนนี้จะเข้ากับฝ่ายใด " ราชินีจันทราไฉเยี่ยนฉินเอ่ยขึ้นแบบเป็นกังวลเล็กน้อย                                                                                                                                          " ตอนนี้ยังไม่มีเบาะแสก็ช่างเถอะท่านแม่ ถ้าอย่างงั้นข้าขอตัวไปพักก่อนนะท่านแม่ ข้ารู้สึกเหนื่อยๆอยากพักผ่อนเหลือเกิน ตอนนี้ข้าต้องพักผ่อนมากๆหน่อยเพื่อปรับสภาพพลังเก้าชั้นฟ้าในร่าง ข้าขอลาก่อนท่านแม่ " ไฉหลินเอ่ยจบก็กลับไปห้องของตนทันที                                                                                                                         " ทำไมข้าถึงรู้สึกถึงกลิ่นอายของบุรุษบนร่างของไฉหลินกันนะ ข้าคงคิดมากไปเอง ในตอนนี้ข้าควรปรับสมดุลพลังในร่างก่อนดีกว่า เพื่ออาจจะทะลวงไปถึง ขั้นสิบชั้นฟ้าขั้นกลาง เวลานี้อาจจะดีที่สุด " ราชินีจันทราเอ่ยขึ้นและลงทำสมาธิอีกครั้งเข้าสู่การทะลายขอบเขตและปรับสัมผัสและชีพจรในร่างอีกครั้ง                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        ไฉหลินเมื่อเข้ามาที่ห้องส่วนตัวก็นั่งลงที่เตียงอีกครั้ง พลางนึกเรื่องที่พบชายคนนั้นทำไมข้าถึงจำเรื่องที่เกิดขึ้นได้เพียงเลือนลาง แต่กลับจำหน้าชายคนนั้นได้อย่างแม่นยำสรุปมันคือความฝันหรือความจริงกันแน่ คิดไปก็ปวดหัวฝึกฝนวรยุทธ์ดีกว่า ก่อนไฉหลินจะเข้าสู่ห้วงสมาธิประตูห้องก็เปิดออกอย่างรวดเร็วพร้อมกับร่างของไฉฉือที่พุ่งเข้ามา                                                                                                                                                                                                                                           " ท่านพี่ ท่านออกจากการฝึกฝนแล้วหรอ แถมตอนนี้ท่านยังมีพลังถึงขั้นเก้าชั้นฟ้าอีกด้วย ช่างน่ายินดีเสียจริง ท่านพี่ ท่านต้องช่วยข้านะ ข้าไม่ต้องการแต่งงานกับเจ้าหมูสกปรกแสนบ้ากาม ฮัวหยวนคง ท่านพี่ต้องช่วยข้านะ " ไฉฉือเอ่ยขึ้นอย่างร้อนรน                                                                                                                              " อืม ตอนนี้พี่ไปถึงขั้นเก้าชั้นฟ้าแล้ว ส่วนเรื่องการแต่งงานของเจ้านั้น พวกเราแดนจันทราไม่ต้องก้มหัวให้กับผู้ใดอีกแล้ว ไม่เว้นกระทั้งแดนสุริยัน งานแต่งต้องถูกยกเลิกในวันที่ฮัวหยวนคงมาสู่ขอเจ้า แถมตอนนี้ท่านแม่ไปถึงขั้นสิบชั้นฟ้าแล้ว ไม่ต้องกลัวนะน้องพี่ พี่จะช่วยเจ้าทุกอย่างเลย ตอนนี้พี่ขอพักผ่อนก่อนนะ เจ้าไปเถอะ " ไฉหลินเอ่ยจบก็โน้มตัวลงนอนในทันที ไฉฉือเมื่อเห็นดังนั้นก็เดินออกไปแบบดีใจ                                                                                                                                                    " ในที่สุดท่านพี่ก็ยอมช่วยข้า ข้าฝันถึงชายคนหนึ่งมาตลอดหรือว่าเขาคนนั้นจะเป็นเนื้อคู่ของข้ากันนะ ชายผมสีขาว นัยย์ตาสีทอง นามว่าหยางหลง " ไฉฉือเอ่ยขึ้น                                                                                                           ..............................................................................................................                                                                                                                       พลังขั้นสิบชั้นฟ้านั้น ไรต์ขอแบ่งเป็นสามขั้นนะครับ ขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นสูง ในตอนนี้ทั้งสี่ดินแดนยังไม่มีใครเข้าขั้นสูงสมบูรณ์แบบเหมือนพระเอกนะครับ                                                                                                                                              ...........................................................................................................                                                                                                                          สำหรับขั้นลมปรานนะครับเพื่อผู้มาใหม่ไม่รู้ ไรต์จะเขียนบอกตรงนี้นะ                                                                                                                                       1. ขั้นรวบรวมลมปราน  2.ขั้นก่อกำเนิดลมปราน 3.ขั้นลมปรานแท้จริง 4.ขั้นนักรบลมปราน 5.ขั้นขุนพลลมปราน  6.ขั้นจอมทัพลมปราน 7.ขั้นจักพรรดิลมปราน 8.ขั้นนักบุญลมปราน   9.ขั้นวีรชนลมปราน  10. ขั้นเซียนลมปราน   11.ขั้นเทวะสวรรค์ลมปราน  12.ขั้นจุติราชันย์เทพอสูร  13.ขั้นลมปรานเทพอสูรไร้สิ้นสุด  14. ขั้นลมปรานเทวะอสูรไร้สิ้นสุด  15.ขั้นจักพรรดิเทวะอสูรไร้สิ้นสุด  ทุกระดับแบ่งเป็นสิบขั้น                                                                                                                                                                                                                                                                   ขั้นที่พระเอกครอบครองคือขั้นสุดท้าย แต่สามรถควบคุมพลังของตนให้ลดหรือเพิ่มได้แต่ไม่เกินระดับพลังที่ตัวเองครอบครองอยู่ เช่น ตอนนี้มีพลังขั้นจักพรรดิเทวะ สามารถลดลงให้เหลือ ระดับเทวะอสูรไร้สิ้นสุดขั้นสิบชั้นฟ้าได้ เวลาเพิ่มก็ได้แค่ระดับเดิมเท่านั้น                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

1,108 ความคิดเห็น

  1. #885 ณัฐวุฒิ ชุมช่วย (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 14:06
    สนุกมากกกกกก รอตอนต่อไปครับ
    #885
    0
  2. #882 Booky2580 (@Booky2580) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 23:34
    ขอแบบตอนยาวๆหน่อยครับไรต์ ขอบคุณครับ
    #882
    0
  3. #880 BOringBooK (@ronnakornrock) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 17:30
    เมื่อไหร่พี่หยางจะมาหาเมียใหม่อ่ะค่าตัวเเพงๆ
    #880
    0
  4. #879 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 14:09
    ขอบคุณครับ
    #879
    0