ปิดตำนานเทพอสูร

ตอนที่ 87 : ความโกธรเกรี้ยวของไฉเยี่ยนฉิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2700
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    19 ต.ค. 60

หยางหลงก้าวข้ามประตูข้ามภพมาอย่างรวดเร็ว มายังห้องลับใต้ดินแห่งแดนจันทราเป็นที่เรียบร้อย กลิ่นอายของดวงจันทร์หรือละอองลมปรานลอยฟุ้งอย่างเข้มข้นถึงขีดสุด โดยเฉพาะแสงจันทร์ที่ส่องสว่างอยู่ภายในน้ำพุวิเศษราวกับมันมีแสงในตัวเอง คลื่นพลังมหาศาลภายในน้ำพุค่อยๆเข้าร่างของราชินีจันทราอย่างต่อเนื่อง จนทั่วเรือนร่างอันแสนงดงามของนางเปร่งแสงสีเหลืองนวลออกมาอย่างกระจ่างใส                                                                                                                                                                                                                                                                       หยางหลงยืนดูอย่างเงียบๆเขาเองก็ไม่เคยคิดว่าจะมีบ่อน้ำที่มีพลังมากถึงขนาดจะทะลวงพลังได้โดยเฉพาะพลังขั้นสิบชั้นฟ้าขั้นสูงสมบูรณ์ ตัวมันสัมผัสได้ว่านางกำลังติดพลังอยู่ที่คอขวดในตอนนี้นางต้องมีสมาธิเป็นอย่างมากเพื่อทลายขอบเขตเข้าสู่ขั้นใหม่                                                                                                                                                                                                                                     พริบตาใบหน้าของไฉเยี่ยนฉินก็เริ่มคล้ำไปด้วยความเจ็บปวด ทั่วร่างเริ่มเจ็บปวด ดวงตาแดงก่ำ ลมปรานในร่างเริ่มปั่นป่วนอย่างรุนแรง กลิ่นอายอันน่ากลัวค่อยไหลๆออกจากร่างของไฉเยี่ยนฉินอย่างรุนแรง  โลหิตค่อยๆไหลออกจากทวารทั้งห้าอย่างรุนแรง                                                                                                                                                                                                                                      ใบหน้าของหยางหลงเคร่งเครียด แน่นอนเขารู้ดีว่าสิ่งที่ไฉเยี่ยนฉินกำลังประสบอยู่คือสิ่งใด เพราะพลังขั้นสิบชั้นฟ้าขั้นสูงสมบูรณ์แบบนั้นคือพลังฝืนสวรรค์ การก้าวข้ามนั้นยากมาก ไม่เว้นแม้กระทั้งตัวมัน แต่มันนั้นดีกว่ามากได้รับการถ่ายทอดมาแถมยังมีพื้นฐานพลังที่แข็งแกร่งจึงไม่ต้องกังวลเรื่องลมปรานในร่างจะแตกซ่านเช่นเดียวกับราชินีจันทรากำลังเป็นอยู่ในตอนนี้  แถมลมปรานในร่างโดยเฉพาะในตันเถียนแรงทะลักออกมา                                                                                                                                                                                                                                              ไฉเยี่ยนฉินเริ่มมีอาการมากขึ้นเรื่อยๆลมปรานทะลักออกมาอย่างรุนแรง รังสีฆ่าฟันเริ่มทะลุออกมาจากร่างของนาง แต่พริบตาทั่วทั้งห้องนี้ก็มีม่านสีขาวครอบคลุมเอาไว้อย่างแน่นหนา คนในปราสาทไม่สามารถรับรู้ได้แม้แต่น้อย หยางหลงค่อยๆเดินออกไป                                                                                                                             " ไง ราชินีจันทรา ลมปรานแตกซ่านจนคลั่งเลยหรือ มาสิ ข้าจะช่วยดับพลังอันบ้าคลั่งนั้นให้เอง เข้ามานี่สิ  ไฉเยี่ยนฉิน " หยางหลงเอ่ยขึ้นและกกวักมือให้ราชินีจันทราอย่างท้าทาย เมื่อเห็นดังนั้นไฉเยี่ยนฉินก็พุ่งเข้ามาทันที แต่หน้าผากของนางก็เรืองแสงสว่างวาบขึ้นตลอดเวลา                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             ผัวะ !!! เปรี้ยง !!! หยางหลงเข้าปะทะกับไฉเยี่ยนฉินอย่างรุนแรง ดวงตาสีแดงอันแสนน่ากลัวของนางทำเอาตัวมันมองอย่างสนใจ และมองไปที่หน้าผากของนางที่เรืองแสงวูบวาบออกมาตลอดเวลา เมื่อเห็นดังนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจ ดัชีจิ้มไปที่กลางหน้าผากอย่างรวดเร็วและรุนแรงจนแตกกระจาย พริบตาราชินีจันทราก็ล้มลงอย่างรุนแรง                                                                                                                                                                                                                                        " สะสมพลังไปที่กลางหน้าผากเพื่อทะลวงพลัง แก่นพลังในร่างอยู่ตรงไหนกัน " หยางหลงเอ่ยอย่างสงสัยและอุ้มนางไปวางในน้ำพุเช่นเดิมเพราะนางไม่ได้ส่วมเสื้อผ้าเเม้แต่ชิ้นเดียว และวางมือไปที่กลางหลังของนางเพื่อชักนำพลังให้มันเสถียรขึ้น                                                                                                                                                                                                                                                     จนใบหน้าของนางกับมามีสีเลือดฝาดเช่นเดิมแถมยังสามารถก้าวข้ามไปยังสิบชั้นฟ้าขั้นสูงได้สำเร็จอีกด้วย หยางหลงค่อยๆถ่ายพลังเพื่อให้นางตื่นขึ้นมา ไฉเยี่ยนฉินค่อยๆลืมตาขึ้นมาและสัมผัสได้ว่ามีคนอยู่ด้านหลังก็ฟาดฝ่ามือไปอย่างรวดเร็วและรุนแรง                                                                                                                                                                                                                                           เปรี้ยง !!! ฝ่ามือของนางปะทะกับมือขวาของหยางหลงทันทีและเป็นนางที่กระเด็นไปขอบบ่อน้ำ ไฉเยี่ยนฉินกระอั้กเลือดออกมาอย่างรุนแรง หยางหลงพุ่งเข้าไปเบื่องหน้าขอนางและจับมือของนางเอาไว้ ใบหน้าของหยางหลงเต็มไปด้วยความโกธร นางลมปรานแตกซ่าน เขาอุตสาห์ช่วยเหลือ แต่นางกับไม่รู้บุญคุณกล้าทำร้ายเขา ช่างกล้านัก                                                                                                                               " ข้าอุตสาห์ช่วยเหลือเจ้า แต่เจ้ากับฟาดฝ่ามือใส่ข้า บังอาจมากเกินไปแล้ว " หยางหลงคำรามลั่นซัดฝ่ามือใส่ที่กลางอกนางอย่างรุนแรง ไฉเยี่ยนฉินกระอั้กเลือดออกมาอย่างรุนแรง หยางหลงค่อยๆเดินลุยน้ำเข้าไปหายนางอย่างน่ากลัว                                                                                                                                                  " เจ้ามิได้ช่วยอะไรข้า ข้ากำลังปิดด่านฝึกตน มีแต่เจ้าที่คิดมาทำมิดีมิร้ายแก่ตัวข้า และยังซัดฝ่ามือทำร้ายข้าอีก ตัวเลวร้ายเจ้าต้องตาย อั้ก !!! " ไฉเยี่ยนฉินเอ่ยตอบอย่างโมโหและฝืนโคจรพลังออกมา ทำให้ลมปรานปั่นปวนและเป็นนางที่บาดเจ็บมากกว่าเดิม                                                                                                                                                                                                                                     หยางหลงมองอย่างเบื่อหน่าย ใช่แล้วตอนนี้ในตัวเขาไม่มีความพิสวาสในตัวนางอีกแล้ว เพราะนางควบคุมได้ยากแถมยังอารมณ์ร้าย แต่ยังไงนางก็เป็นมารดาของภรรยาเขา จึงใจดีคิดจะช่วยนางอีกสักครั้ง และเดินเข้าไปใกล้ๆนางในระยะประชิด                                                                                                                                             " เจ้าคิดจะทำอะไรข้า อย่าเข้ามานะ อ้า !!!  " ไฉเยี่ยนฉินที่ตอนนี้อ่อนแอเอามือปิดหน้าอกและจุดสำคัญในร่างของนางอย่างรวดเร็ว หยางหลงแกะมือของนางออกและประทับฝ่ามือไปที่กลางอกของนางพร้อมกับกลิ่นอายสีขาวอันเก่าแก่และโบราณที่ไหลเข้าร่างของนางอย่างต่อเนื่องทำให้ลมปรานและชีพจรในร่างแข็งแกร่งและสมบูรณ์มากกว่าเดิม  ไฉเยี่ยนฉินมองชายหนุ่มในระยะใกล้ชิดก็เห็นเขาไม่ได้มีท่าทีเลวร้าย                                                                                                                                                                                                                                           แถมตอนถ่ายพลังมายังตัวนางนั้น เขาก็ไม่มองตัวนางแม้แต่น้อย แต่กลับหลับตาลงราวกับไม่สนใจในตัวนางอีกแล้ว ทำให้นางรู้สึกข้องใจในรูปร่างของตนเอง ว่าเหตุใดเขาถึงไม่สนใจนางเลย ชั่วขนาดหนึ่งคลื่นพลังความเย็นมหาศาลระเบิดออกจากร่างของหยางหลงอย่างรุนแรง ด้วยเคล็ดวิชาจันทราผลาญสวรรค์ ขั้นเก้า ไฉเยี่ยนฉินมองอย่างตะลึง นี่คือเคล็ดวิชาจันทราผลาญสวรรค์ของเทพจันทราแห่งราชวงศ์ของนาง                                                                                                                                  " ในเมื่อเจ้าหายดีแล้ว ข้าก็คงจะขอลาล่ะนะ ไฉเยี่ยนฉิน " หยางหลงเดินออกจากบ่อน้ำทันที และหันหลังเดินจากไป ราชินีจันทรารีบส่วมชุดคลุมและลุกตามออกมาทันทีและพุ่งร่างไปขว้างหน้าของชายผมขาวเอาไว้อย่างรวดเร็ว หยางหลงมองอย่างสงสัย                                                                                                                           " ช้าก่อน ท่านจะไปที่ใด เหตุใดท่านถึงช่วยข้า " ราชินีจันทราเอ่ยถามอย่างข้องใจ                                                                                                                          " เจ้าเป็นมารดาของไฉหลิน ภรรยาของข้า ดังนั้นข้าช่วยเจ้าก็เพราะภรรยาข้า " หยางหลงเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ แต่ทำให้ไฉเยี่ยนฉินตกตะลึงที่บุตรสาวของนางเป็นภรรยาของชายคนนี้ไปซะแล้ว แต่นางกับไม่ได้โกธรเลยแม้แต่น้อย เพราะเป็นอย่างไรสักวันนางก็ต้องมีสามีอยูดี แต่นางก็ยังโกธรที่เขาเห็นเรือนร่างของนางแต่ไม่รับผิดชอบ                                                                                                                                     " ท่านเห็นเรือนร่างของข้าพเจ้า และจะจากไปเช่นนี้หรือ " ไฉเยี่ยนฉินเอ่ยขึ้น                                                                                                                                " แล้วจะให้ข้าทำเช่นใด ก็แค่เรือนร่างของสตรีที่มีสามีแล้วกำลังจะเหี่ยวย่น หรือแก่ไปตามกาลเวลา  " หยางหลงเอ่ยขึ้นแต่กลับทำให้นางโกธรเป็นอย่างมาก ที่เขาหาว่านางแก่แถมยังมีสามีแล้ว แท้จริงแล้วนางเป็นสาวบริสุทธ์แถมยังไม่เคยจับต้องมือชายแม้แต่น้อย บุตรของนางทั้งสองนั้นล้วนแต่เกิดมาจากเทพจันทราที่ส่งมาให้นางเลี้ยงเป็นบุตรเอาไว้เพื่อสืบทอดราชวงศ์ต่อไปในอนาคตนั้นเอง                                                                                                                                                                  " ข้าพเจ้ายังไม่มีสามี แถมยังไม่ได้แก่และเหี่ยวย่นเช่นที่ท่านกล่าวมาอีกด้วย ข้าพเจ้าเป็นสาวบริสุทธ์ ไฉหลินและไฉฉือ มิใช่บุตรที่แท้จริงของข้าพเจ้า ทั้งสองคือบุตรขององค์เทพจันทราที่ส่งมาให้ข้าพเจ้าเลี้ยงดู " ไฉเยี่ยนฉินเอ่ยขึ้นแบบโกธรๆและงอนๆ                                                                                                                     " แล้วยังไง ต่อให้เจ้าเป็นสาวบริสุทธ์ ข้าก็ไม่ได้สนใจเจ้า ข้ามีภรรยาอยู่แล้วถึงสองคน หาได้สนใจเจ้าไม่ อีกอย่างฮัวไห่เฉิงยังหมายตาตัวเจ้าเอาไว้ ข้าไม่อยากยุ่งกับมัน ดินแดนสุริยันต้องเป็นพันธมิตรกับดินแดนของเจ้าในอีกไม่นาน เพราะฉะนั้น ข้าไม่สนใจ " หยางหลงเอ่ยขึ้นอย่างเบื่อหน่ายและไม่มองหน้านาง                                                                                                                                                                   "  ข้าพเจ้าไม่ได้สนใจในตัวของฮัวไห่เฉิงเลยแม้แต่น้อยนะ ท่านจะมีภรรยาอยู่ข้าก็รับได้ แถมในเวลานี้แดนสุริยันยังเป็นเมืองขึ้นของแดนจันทราไปแล้ว ท่านจะยอมรับข้าพเจ้าเป็นภรรยาของท่านด้วยได้หรือไม่ " ไฉเยี่ยนฉินเอ่ยขึ้นอย่างข้อร้องและอ่อนวอนจับมือของหยางหลงเอาไว้แบบแน่นๆ  หยางหลงยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย แววตาอันหื่นกระหาย ไฉเยี่ยนฉินมองสายตาอันหื่นกระหายของชายหนุ่มและทำให้หน้าของนางแดงก่ำ                                                                                                                   " เช่นนั้นหรือ ไฉเยี่ยนฉิน หากเจ้าเป็นภรรยาข้า เจ้าต้องพิสูจน์แล้วล่ะ " หยางหลงเอ่ยขึ้นพร้อมกับเชยคางนางขึ้นมา ไฉเยี่ยนฉินยิ้มออกมาและจับมือของเขาแล้วพาเดินไปที่บ่อน้ำพุและลงน้ำด้วยกันพร้อมกับเสื้อผ้าของทั้งคู่ที่หายไปและเสียงแห่งความหฤรรษ์ของทั้งสองที่ดังขึ้นอย่างสอดคล้องกันในห้องใต้ดินลับนั้นอย่างต่อเนื่อง                                                                                                                                                                                                                                                         .................................................................... ......................................                                                                                                                                                                                                                                            เหนื่อยมาก !!!! เขียนตอนแบบนี้ พอแค่นี้ก่อนนะสำหรับเมียๆ ต่อไปการต่อสู้  ไรต์เหนื่อยๆขอลาสัก 9วันได้ไหมครับ รีดเดอร์ อยากไปเที่ยวสักหน่อย 5555                                                                 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

1,108 ความคิดเห็น

  1. #1094 LuciferDG (@LuciferDG) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 02:10
    เทพอสูรของจริง5555
    #1094
    0
  2. #930 0934405495aomam (@0934405495aomam) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 18:51
    เทพอสูรกะยังเป็นเทพอสูร
    #930
    0
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #928 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 07:46
    ขอบคุณครับ ได้เพิ่มอีก 1
    #928
    0
  5. #927 25440501 (@25440501) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 07:08
    กลับมาต่อเร็วๆละ
    #927
    0
  6. #926 hunter061 (@hunter061) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 23:39
    ให้พัก5วันละกันนะเจอกันคนละครึงทาง
    #926
    0
  7. #925 BOringBooK (@ronnakornrock) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 23:34
    ถ้าไรท์ลารีดคงไม่มีอะไรจะอ่าน
    #925
    0