ปิดตำนานเทพอสูร

ตอนที่ 89 : ผนึกที่เริ่มสั่นสเทือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    30 ต.ค. 60

การประลองระหว่างสองราชันย์ดังสท้านไปทั่วทั้งชั้นฟ้า คลื่นพลังมหาศาลเข้าปะทะกันอย่างรุนแรงหนึ่งคือราชาสุริยันที่ใช้กระบี่เร่งเพลิงเทพอัคคีเข้าสู้อีกหนึ่งคือมนุษย์ครึ่งปีศาจมังกรดำใช้ทวนสามแฉกเข้าปะทะอย่างน่ากลัว ลมปรานของทั้งสองกระจายไปทั้งเมืองครอบคลุมทั้งดินแดนเอาไว้                                                                                                                                                                                                                                                                                                         ราชาปีศาจหยุนไห่เทียนควงทวนในมืออย่างน่ากลัวออร่าสีดำกระจายออกมาปรากฏเป็นมังกรสีดำออกมาสามตัว แต่ละตัวอ้าปากออกพร้อมกับไฟบรรลัยกัลป์ที่พ่นออกไปอย่างรุนแรง เป็นไฟสามทิศทางไม่สามารถหนีไปไหนได้ ราชาสุริยันกัดฟันกรอด                                                                                                                                 " กรอด !!! หยุนไห่เทียนแค่นี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก ไอ้กระจอก " ราชาสุริยันคำรามลั่นและควงกระบี่ไปมารังสีกระบี่กระจายออกไปคลุมทั่วทั้งชั้นฟ้า และอัคคีสีทองที่ประทุออกมาอย่างน่ากลัว กระบวนท่านี้คือกระบวนท่าที่เทพสุริยันสอนมันมานั้นเอง                                                                                                                                                                                                                                                      เคล็ดวิชากระบี่พิชิตสวรรค์ ท่าที่สาม พายุปรานหมื่นกระบี่อัคคีผลาญสวรรค์                                                                                                                                                                                                                                                ปรานกระบี่สีแดงนับร้อยนับพันหรือเป็นหมื่นปรากฏขึ้นบนท้องฟ้ามากมายแต่และเล่มแฝงไปด้วยอัคคีอันร้อนแรง แถมแต่ละเล่มยังทรงพลังเป็นอย่างมาก ใบหน้าของราชาสุริยันถึงกับซีดเซียวเพราะกระบวนท่านี้มันเพิ่งฝึกสำเร็จ แถมยังกินพลังของมันไปอย่างมหาศาล และปรานกระบี่เริ่มหมุนวนไปมาพร้อมกับราวกับพายุขนาดใหญ่                                                                                                                                                                                                                                                       เป็นพายุกระบี่อัคคีนับหมื่นเล่มพุ่งเข้ามาและลอยอยู่เหนือมือขวาของราชาสุริยันที่ยกชูขึ้นฟ้าเอาไว้ราวกับถูกควบคุมไว้ ดวงตาสีแดงเพลิงมองมาทางราชาปีศาจอย่างน่ากลัว พายุกระบี่อัคคีหมุนวนไปมาแรงขึ้นเรื่อยๆความร้อนมหาศาลจนราชาปีศาจต้องสร้างม่านพลังคลุมตัวเองเอาไว้พลางมองไปที่ปราสาทสุริยันที่ภรรยามันมุ่งหน้าไป                                                                                                                                                                                                                                                         " ตายซะราชาปีศาจ พายุปรานหมื่นกระบี่อัคคีผลาญสวรรค์   " ราชาสุริยันขว้างพายุปรานกระบี่อัคคีเข้าใส่ราชาปีศาจอย่างรุนแรงและรวดเร็วโดยไม่สามารถหนีได้เพราะปรานกระบี่ครอบคลุมเอาไว้หมดแล้วนั้นเอง ราชาปีศาจคำรามลั่นระเบิดแสงสีดำออกมาอย่างรุนแรง เป็นเกราะสีดำทมิฬเข้าต้านรับท่าไม้ตายที่พุ่งเข้ามาหามันอย่างเต็มพลัง                                                                                                                                                                                                                                         ...............................................................................................................                                                                                                                                                                                                                                      ห่างออกไปทั้งสี่ดินแดนไปทางเหนือมีหุบเขาใหญ่สูงเฉียดฟ้าส่องแสงห้าสีอยู่ตลอดเวลาเบื่องล่างหุบเขามีอสูรและปีศาจอยู่เป็นจำนวนมาก แต่ละตัวอยู่ในระดับลมปรานเทพอสูรไร้สิ้นสุด ยิ่งสูงขึ้นไปบนหุบเขายิ่งมีพลังมาก บางตัวมีพลังระดับลมปรานเทวะอสูรไร้สิ้นสุดเลยด้วยซ้ำ ทำให้หุบเขาแห่งนี้เป็นที่ต้องห้ามสำหรับทั้งสี่ดินแดน                                                                                                                                                                                                                                                          ไม่เว้นแม้กระทั้งสี่ราชันย์ก็ไม่สามารถเข้ามาสำรวจที่นี้ได้เพราะมีม่านพลังอันทรงพลังครอบคลุมที่นี้เอาไว้อย่างหนาแนน และเปล่งแสงห้าสีออกมาตลอดเวลาราวกับมีบางสิ่งที่ทรงพลังอยู่ใจกลางที่ค่อยสร้างพลังหล่อเลี้ยงหุบเขาแห่งนี้เอาไว้ หุบเขานี้คือ หุบเขาห้าราชันย์ต้องห้าม                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               เหนือขึ้นไปบนหุบเขาที่สูงที่สุดนั้นคือยอดเขามีโลงศพห้าโลงวางไปตามมุมสี่มุมและมีตรงกลางอยู่หนึ่ง แต่ละโลงมีสี่ต่างกันไป ขาว แดง ดำ ทอง น้ำเงิน โลงทั้งห้าเปล่งประกายแสงออกมาอย่างมหาศาล คลื่นพลังพวยพุ่งออกมาอย่างน่ากลัว                                                                                                                                                                                                                                                          ทั้งสังเกตรอบๆโลงทั้งห้านั้นมีอักขระสีทองวนเวียนอยู่รอบๆโลงนั้นไปมาราวกับปิดผนึกบางสิ่งเอาไว้ภายในนั้น บางสิ่งที่ทรงพลังและทรงอำนาจและยากที่จะควบคุม ชั่วพริบตาโลงที่อยู่ใจกลางสีน้ำเงินก็เปิดออก พร้อมกับร่างหญิงสาวผมสีน้ำเงินอันแสนงดงามที่นอนอยู่ภายในโลงก็ลืมตาขึ้นมารัศมีพลังรอบๆตัวเธอล้วนน่าหวาดหวั่นเป็นอย่างมากราวกับโลกใบนี้ไม่สามารถรองรับพลังของเธอได้                                                                                                                                                                 หญิงสาวผมสีน้ำเงินนางนี้ลุกขึ้นจากโลงและค่อยๆลอยขึ้นและมองไปยังโลงทั้งสี่ที่ยังปิดสนิทอยู่ แววตาก็ทอประกายออกมา กลิ่นอายสีน้ำเงินกระจาย ออกจากร่างของนางและสบัดมือไปใส่โลงศพทั้งสี่อย่างรวดเร็ว คลื่นพลังสีน้ำเงินซัดฝาโลงกระเด็นออกไป                                                                                                                                                                                                                                       เผยให้เห็นร่างทั้งสี่ที่ยังนอนนิ่งอยู่ในโลงไม่มีท่าทีว่าจะตื่นแม้แต่น้อย โลงสีแดงมีร่างชายผมสีแดงเพลิงรูปร่างแข็งแแกร่ง ใบหน้าดุดันกำลังหลับไหล โลงสีดำมีร่างชายผมสีดำทมิฬมีเขาครึ่งปีศาจ กำลังหลับไหล โลงสีทองมีร่างหญิงสาวผมสีทองกำลังหลับไหลอยู่เช่นกัน แต่หญิงสาวนางนี้ราวกับเทพเซียนก็ไม่ปานเพราะทั่วร่างเปล่งแสงสีทองออกมาตลอดเวลา และโลงสุดท้ายโลงสีขาว ร่างของหญิงสาวผมสีขาวที่กำลังนิททราอย่างเป็นสุข  หญิงสาวผู้งดงามผมสีน้ำเงินมองอย่างเงียบเชียบก่อนเอ่ยขึ้นแบบแผ่วเบา                                                                                                                             " ในที่สุด ข้าก็ลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากผนึกเจ้าสี่คนนี้เอาไว้นับพันปี เห้อ !!! ผนึกค่อยๆหมดสภาพไปตามกาลเวลาไม่สามารถสร้างขึ้นใหม่ได้ ก็ได้แต่ภาวนาว่าจะมีผู้แข็งแกร่งสักคนหยุดพวกเจ้าทั้งสี่ได้นะ มิเช่นนั้นโลกใบนี้คงแย่ เพราะการตื่นของเหล่าจอมราชันย์แห่งสี่ดินแดน คงสร้างความเสียหายไม่น้อย " หญิงสาวผมสีน้ำเงินเอ่ยขึ้น                                                                                                                            " ตัวข้าในเวลานี้ก็ใกล้จะแตกดับในอีกไม่ช้าแล้วคงไม่สามารถอยู่ผนึกได้อีกต่อไป หวังว่าจะมีผู้มาเปลี่ยนแปลงโชคชะตาในครั้งนี้ด้วยเถอะ จอมราชันย์ทั้งสี่ใกล้จะตื่นขึ้นมาแล้ว ข้าจอมราชันย์มังกรครามแห่งบรรพกาล หลิวซื่อลู่ คงต้องไปแล้ว "                                                                                                                                                               หญิงสาวนางนั้นมองไปยังโลงศพทั้งสี่อีกครั้งและสบัดมือไปเบื่องหน้าพร้อมกับโลงศพทั้งสี่ที่ปิดฝาลงอีกครั้ง นางมองอีกครั้งก่อนจะค่อยๆสลายหายไปกับสายลมและแรงสั่นเสทือนที่ค่อยๆสั่นขึ้นส่งไปยังสี่ดินแดนโดยตรงและเริ่มรุนแรงมากขึ้นเรื่อยราวกับไม่อาจควบคุมได้และโลงศพทั้งสี่ที่ยังคงเปล่งสว่างออกมาเรื่อยๆราวกับผนึกใกล้สูญสลายแล้ว                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       .................................................................................................................                                                                                                                                                                                                                                      ในห้องลับใต้ดินของปราสาทจันทรา  ใจกลางบ่อน้ำพุแห่งจันทรา ร่างของชายหนุ่มผมขาวที่นั่งขัดสมาธิอยู่กลางบ่อน้ำร่างกายทอประกายสีขาวออกมาธาตุบริสุทธ์ในบ่อน้ำล้วนถูกหยางหลงดูดกลืนไปทั้งหมดร่างกายค่อยๆปรับสภาพพลังในร่างอย่างสมบูรณ์                                                                                                                                                                                                                                         พริบตามันสัมผัสได้ถึงขุมพลังอันแข็งแกร่งที่ปรากฏขึ้นมา กลิ่นอายที่มันสัมผัสได้นั้นช่างเก่าแก่ราวกับยุคโบราณ แต่ชั่วพริบตาพลังนั้นก็หายไปแต่หยางหลงนั้นจับสัมผัสได้ว่าคลื่นพลังนั้นไม่ได้หายไปไหนหากแต่มันซ้อนเข้าไปในห้วงมิติ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 นั้นก็แสดงว่ามีผู้ครอบครองพลังอันแข็งแกร่งเทียบเท่ามันอยู่ที่นี้แถมยังสร้างมิติส่วนตัวขึ้นเองได้ ถ้าเป็นเช่นนั้นมันต้องลองไปพบสักครั้งซะแล้ว เพราะในโลกใบนี้มีหลายสิ่งที่มันต้องการคำตอบ หยางหลงค่อยลุกขึ้นมาจากบ่อน้ำและออกมาจากบ่อ                                                                                                                                                                                                                                                      คลืน !!!! พร้อมกับแรงสั่นสเทือนมหาศาลที่ปรากฏขึ้นทำให้ปราสาทจันทราถึงกับสั่นได้ หยางหลงมองไปยังทิศทางนั้นอย่างสนใจ และค่อยๆสลายร่างเป็นแสงสีขาวพุ่งไปทาง หุบเขาห้าราชันย์ต้องห้ามในทันที                                                                                                                                                                                                                                                                                                  .......................................................................................................                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                เห้อ !!! เหนื่อยๆ      ตอนที่สองมาแล้ว                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

1,108 ความคิดเห็น

  1. #946 25440501 (@25440501) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 07:38
    ต่อเลยครับ
    #946
    0
  2. #945 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 07:11
    ขอบคุณครับ
    #945
    0