ปิดตำนานเทพอสูร

ตอนที่ 99 : บทสรุปสุดท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1984
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    22 ธ.ค. 60

อีกสามวันถัดมา หยางหลงก็กลับมาที่แดนจันทราอีกครั้งและสองจอมราชันย์ที่เป็นภรรยาของมันได้ตามมา ซึ้งเป็นวันที่ ราชินีจันทราไฉเยี่ยนฉินนั้นส่งมอบตำแหร่งราชินีจันทราให้แก่ องค์หญิงไฉฉือ ทายาทคนที่สองเพียงคนเดียวที่ครองความบริสุทธ์เอาไว้ ตัวหยางหลงเองก็มองพิธีการนั้นอยู่ด้วย แววตาของมันสั่นสท้านเบาๆ ในเวลานี้สองดินแดนระหว่างสุริยันและจันทราร่วมกันเป็นปึกแผ่นอย่างสมบูรณ์ด้วยอำนาจอาจล้นฟ้าของหยางหลงนั้นเอง                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    ในระหว่างการรับตำแหน่งองค์หญิงไฉฉือมองมาที่หยางหลงหลายครั้งแต่สิ่งที่นางได้รับคือการเฉยชาของหยางหลงที่มัวแต่มองไปทางอื่นไม่สนใจนางแม้แต่น้อย ทำให้นางเจ็บในใจแบบแปลกๆ แต่สุดท้ายนางก็โคจรเคล็ดวิชาใจน้ำแข็งขึ้นมา ใบหน้าของนางเลยเปลี่ยนไปแฝงไปด้วยความเย็นชาและก้าวขึ้นไปรับตำแหน่งและส่วมมงกุฏแห่งจันทรา                                                                                                                                                                                                                                          " พิธีมอบตำแหน่งองค์เทพีราชินีจันทรา องค์ราชินีเทพีจันทราไฉฉือ เสร็จสิ้น "                                                                                                                                                                                                                                           เสียงอันดังไปด้วยลมปรานอันแข็งแกร่งของอดีตราชินีจันทราไฉเยี่ยนฉินดังขึ้น พร้อมกับการคุกเข่าคำนับราชินีจันทราคนใหม่ทันที มีเพียงหกคนเท่านั้นที่ไม่ได้คุกเข่าก็คือ หยางหลงกับเหล่าภรรยานั้นเอง ซึ้งทุกคนในปราสาทล้วนรู้ว่าทั้งหกคนนี้คือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างแน่แท้ จนหยางหลงเห็นว่าทุกอย่างเสร็จสิ้นและคิดว่าถึงเวลาแล้ว                                                                                                                                                                                                                                          " ไฉหลิน หมิงเอ๋อ เยี่ยนฉิน ซื่อลู่ เหมยหลิง ไป๋อี้ ภรรยาข้า จงไปรอข้าที่ยอดปราสาทจันทราเถิด ถึงเวลาที่ข้าจะพาเจ้าไปยังโลกของข้าแล้ว ข้าขอเวลาสักหน่อยเพื่อพูดคุยกับราชินีจันทราคนใหม่สักแปบหนึ่งเถอะ " หยางหลงเอ่ยขึ้นและการพยักหน้าตอบรับของเหล่าภรรยาผู้แสนงดงามทั้งหกและสลายร่างหายไปทันที                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  คำพูดของหยางหลงนั้นไฉฉือได้ยินอย่างชัดเจนและบรรดาผู้คนท้งหมดในปราสาทจันทราค่อยๆหายไปจนเหลือเพียงทั้งสองที่ยืนอยู่แค่สองคนเท่านั้น ถึงแม้ไฉฉือจะใช้เคล็ดวิชาใจน้ำแข็งเอาไว้ทำให้มีท่าทีเย็นชาแต่ใจของนางกับเต้นระรัวราวกับไม่อาจควบคุมได้ นางค่อยๆเดินลงมาจากบัลลังค์และตรงมาที่เบื่องหน้าของหยางหลงอย่างช้าๆ                                                                                                                                                                                                                                                  " ท่านมีเรื่องอะไรจะพูดกับข้าหรือ องค์จักพรรดิราชันย์เทพอสูรหยางหลงผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกใบนี้ " ไฉฉือเอ่ยขึ้นแต่แฝงไปด้วยความเหน็บแนมเล็กน้อย ชายหนุ่มได้ยินก็ส่ายหัวเล็กน้อย มันรู้ว่านางยังไม่ยอมรับเขาที่มาพรากมารกาและพี่สาวของนางไปแต่มันต้องพาเหล่าภรรยากลับไปยังโลกที่จากมา เพราะที่นี้คงไม่มีสิ่งใดมารังความไฉฉือได้อีก                                                                                                                                                                                                                                       " ข้ารู้ว่าเจ้ายังไม่พอใจเรื่องมารดาและพี่สาวของเจ้า แต่พวกนางคือภรรยาของข้า การที่ข้าพานางไปด้วยย่อมเป็นเรื่องที่ถูกต้อง แต่เรื่องที่ข้าต้องการพูดกับเจ้านั้นคือ ตั้งแตข้ามาที่นี้และได้พบกับเจ้านั้น ใบหน้าของเจ้านั้นช่างเหมือนภรรยาที่ตายไปของข้ามาก ยามที่ข้าเห็นเจ้าเป็นครั้งแรกคือ ข้ารักเจ้า แต่เจ้าไม่ใช่นาง เจ้าไม่ใช้ตัวแทนของนางทำให้ข้านั้นรักเจ้าไม่ได้ หวังว่าเจ้าจะเข้าใจในตัวข้า " หยางหลงเอ่ยจบกับจับใบหน้าของราชินีจันทราไฉฉือขึ้นและจูบประทับไปที่ริมฝีปากอย่างแผ่วเบาไฉฉือรับตารับจูบอย่างอ่อนโยนใบหน้าของนางไม่ได้มีความเย็นชาอีกต่อไปแต่มีสีแดงจางๆ                                                                                                                                                                                                                                                       " ข้าเองก็เคยฝันเห็นท่าน แต่ข้าก็เข้าใจในความรู้สึกของท่าน ขอให้ท่านดูแลมารดาและพี่สาวของข้าให้ดี และหากมีสักวันขอให้ข้านั้นได้อยู่เคียงข้างท่านบ้าง ถึงแม้วันนั้นจะห่างไกลแสนไกลเพียงใด ข้อให้ท่านอย่าได้ลืมข้าเลย "ราชินีจันทราไฉฉือเอ่ยขึ้นและจับใบหน้าของหยางหลงเข้ามาจูบนางอีกครั้ง หยางหลงพยักหน้าและสลายร่างหายไป                                                                                                                                                                                                                                       ราชินีจันทรามองไปยังเบื่องหน้าและยิ้มอย่างยอมรับในการตัดสินของตน คลื่นพลังระดับลมปรานเทวะเทพอสูรไร้สิ้นสุดขั้นสิบชั้นฟ้าที่แผ่ออกมาทำให้ปราสาททั้งหลังถึงกับสั่นเสทือนด้วยความหนาแน่นของลมปราน ไฉฉือมองไปยังด้านบนและเดินกลับที่บัลลังค์อีกครั้งและนั่งลงที่บัลลังค์แห่งราชวงศ์อันยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งแดนจันทรา                                                                                                                                                                                                                                                           .............................................................................................................                                                                                                                                                                                                                                       บนยอดปราสาทแห่งแดนจันทราหยางหลงเดินขึ้นมาและมองไปยังเหล่าภรรยาที่ยืนคอยในมือของพวกนางก็มีศาสตราวุธประจำตัวถือเอาไว้มองไปก็เหมือนกับกลุ่มจอมยุทธหญิงที่แสนงดงามนั้นเอง ตัวมันเริ่มเดินเข้าไปใกล้และสบัดมือไปเบื่องหน้า คลื่นพลังสีรุ้งกระจายออกไปแยกเป็นรอยมิติเปิดออกมา เมื่อเห็นดังนั้นทั้งเจ็ดคนก็เดินเข้าไปในทันที                                                                                                                                                                                                                                     รอยแยกเปิดขึ้นพร้อมกับปรากฏทิวทัศน์อันแสนงดงามที่นี้ตัวมันหยางหลงจำได้ขึ้นใจ ที่นี้จุดสูงสุดแห่งโลกมนุษย์หุบเขาข้ามฟ้านั้นเอง หยางหลงกระจายจิตสัมผัสออกไปตัวมันในเวลานี้ราวกับสามารถสำผัสได้ถึงทุกชีวิตทุกสรรพสิ่งในโลก มันยิ้มออกมาและหันไปมองเหล่าภรรยาที่มองรอบๆอย่างสนใจ หยางหลงทิ้งตัวลงจากยอดเขาไปพุ่งไปทันที                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      หลังจากหยางหลงพุ่งลงไปเหล่าภรรยาผู้งดงามทั้งหกคนรีบพุ่งตามลงไปทันที ทั้งเจ็ดวิ่งข้ามมหาสมุทร เหาะข้ามภูเขามากมาย แต่ทั้งเจ็ดกลับไม่รีบเดินทางแม้แต่น้อย ทั้งเจ็ดได้อาศัยอยู่ในป่าแห่งหนึ่งประมานสามวันทั้งเจ็ดคนก็ได้แสดงความรักต่อกันทั้งวัน และเมื่อเวลาผ่านไปหยางหลงและเหล่าภรรยาก็เดินทางอีกครั้ง                                                                                                                                                                                                                                                                  จนทั้งเจ็ดได้เดินทางมาถึงหนึ่งในสี่จักวรรดิแห่งแดนมนุษย์คือดินแดนมังกรครามและทั้งสามก็เดินทางต่อไปอีกประมานสามวันก็มองไปเห็นเมืองขนาดใหญ่อยู่เบื่องหน้า นั้นก็คือเมืองพยัคฆ์หมอบ ซึ่งตอนนี้ได้กลายเป็นเมืองขนาดใหญ่และแข็งแกร่งที่สุดในดินแดนมนุษย์แกร่งเสียยิ่งกว่าสี่จักวรรดิเสียอีก                                                                                                                                                                                                                                                                                             ที่นี่มีผู้นำที่แสนยิ่งใหญ่และผู้อาวุโสที่แสนแข็งแกร่งทำให้ดินแดนนี้แข็งแกร่งที่สุด นำโดยสองจอมยุทธผู้ยิ่งใหญ่เทียบสรวงสวรรค์ หยางฮ่าวเทียน และ หยางฮ่าวเฉิน สองยอดยุทธที่ไม่ยอมก้มหัวให้กับสี่จักวรรดิและทำลายจอมยุทธผู้แข็งแกร่งทั้งสี่จักวรรดิจนหมดสิ้นไม่เว้นกระทั้งราชาแห่งจักวรรดินั้นๆแถมยังตั้งตนเป็นราชาผู้ครองจักวรรดิแทน                                                                                                                                                                                                                                       หยางหลงและเหล่าภรรยายืนอยู่บนยอดเขาและมองลงไปเมืองขนาดใหญ่เบื่องล่างอย่างพอใจเขาสัมผัสได้ถึงสองผู้อาวุโสมังกรที่ยามนี้มีพลังไปถึงขั้นที่เจ็ดของลมปรานเทวะเทพอสูรไร้สิ้นสุด และลูกทั้งสองของมันไปยังครึ่งก้าวสู่เทวะอสูรไร้สิ้นสุด แสดงว่ายามนี้ลูกๆของมันและภรรยาของมันล้วนแต่ไร้ผู้ต่อกร หยางหลงยิ้มออกมาและมองไปยังภรรยาทั้งหกผู้งดงามที่มองเบื่องหลังของมันอย่างรักใคร่                                                                                                                                                                                                                                                                               " ภรรยาข้า พวกเจ้าทั้งหกนั้นอยากจะกลับไปอยู่ในเมืองหรือไม่ เมืองขนาดใหญ่เบื่องหน้านั้น คือเมืองของลูกชายทั้งสองของข้า ในยามนี้เขาคือราชาแห่งโลกใบนี้ ถ้าพวกเจ้ายังอยากอยู่สุขสบายเช่นเดิมข้าอนุญาติให้พวกเจ้าไปอยู่ที่นั้นได้ " หยางหลงเอ่ยขึ้นพริบตาเท่านั้นเหล่าภรรยาทั้งหกล้วนสั่นหน้าอย่างไม่ยอม                                                                                                                                                                                                                                                                            " อย่างที่ข้าเคยบอกท่านพี่ไป พวกเราทุกคนอยากอยู่อย่างสงบสุขเท่านั้น ไม่ได้ต้องการความสุขหรืออำนาจใดๆ พวกเราต้องการใช้ชีวิตอยู่กับท่านผู้เป็นสามีเท่านั้น ไม่ว่าท่านพี่ไปอยู่ใด แม้จะเป็นกระท่อมเล็กๆพวกข้าทั้งหกก็จะอยู่กับท่านตลอดไป " หลิวซื่อลู่เอ่ยขึ้นพร้อมกับการพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียงของหญิงสาวอีกห้านาง                                                                                                                                                                                                                                                       " ถ้าเช่นนั้น ข้ามีบ้านอยู่ที่ป่าแห่งหนึ่งถึงแม้ไม่ได้ใหญ่โต แต่พวกเราทั้งหมดสามารถอยู่ได้อย่างสุขสบาย พวกเจ้ายินดีไปอยู่กับข้าสินะ งั้นพวกเราไปกันเถิด " หยางหลงเอ่ยจบก็กอดเหล่าภรรยาอย่างอบอุ่นหัวใจเป็นที่สุด หยางหลงมองไปยังเมืองเบื่องล่างหนึ่งครั้งแสดงพลังของตนออกมาอย่างแผ่วเบาและสลายร่างหายไปพร้อมกันทั้งเจ็ดคน                                                                                                                                                                                                                                         อาเทียน อาเฉิน ริวจิน เฟยหลง สี่ราชันย์ที่อยู่ในปราสาทต่างสัมผัสพลังออกมาได้ ทั้งสี่คนลุกขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงและพริบตาพลังนั้นก็หายไป ทั้งสี่ต่างเผยรอยยิ้มออกมา  พวกมันรับรู้แล้วว่ามีคนผู้หนึ่งได้กลับมาที่นี้แล้ว ชั่วครู่พวกมันก็นั่งลงและใช้ชีวิตต่อไปเฉกเช่นเดิม โดยให้กำเนิดทายาทในรุ่นต่อไปที่มีพลังและสายเลือดของพวกมันนั้นเอง                                                                                                                                                                                                                                               .............................................................................................................                                                                                                                                                                                                                                           อีกสองตอนจบแล้วนะครับ กำลังใจของผมอย่าลืมนะ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

1,108 ความคิดเห็น

  1. #1035 Bank2986 (@Bank2986) (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 11:39
    สนุกมากครับ
    #1035
    0
  2. #1034 artlove7285 (@artlove7285) (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 20:45
    สนุกดีคับ
    #1034
    0
  3. #1033 neungsunny (@neungsunny) (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 17:49
    ตื่นเต้นดีครับ ติดตามผลงานมาตั้งแต่เริ่มแรกเลย ชอบมากๆเลยครับ
    #1033
    0
  4. #1032 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 16:10
    ตอนจบขอแบบชุดใหญ่
    #1032
    0
  5. #1031 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 15:07
    ขอบคุณครับ
    #1031
    0
  6. #1030 oKisSaTen123 (@OoKAWAIoO) (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 15:07
    ขอบคุณค่ะ รอจ้าาๆๆๆๆ
    #1030
    0
  7. #1029 mindzero (@mindzero) (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 14:40
    ขอบคุณคับที่จิงไม่อยากให้จบเลย
    #1029
    0