Silver night อภินิหารมังกรราตรีสีเงิน (จบแล้ว พักการรีไรต์)

ตอนที่ 102 : บทส่งท้าย (จบภาค3 บังลังก์ห้วงสมุทร)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4688
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    1 เม.ย. 54



               เกล็ดหิมะโปรยปรายลงมาพร้อมกับสายลมหนาวที่พัดพรายไปทั่วบริเวณ ร่างบางในชุดเสื้อสเว็ตเตอร์สีครีมรีบวิ่งข้ามถนนมายังหอพักหญิงที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามร้านสะดวกซื้อ พอข้ามถนนมาได้ ขาเพรียวก็รีบจ้ำเอาๆ เหมือนจะหนีสภาพอากาศอันเลวร้าย แต่ลมหนาวก็ยังตามหลังเธอมาติดๆ กระทั่งเธอเข้าไปในหอพักแล้วนั่นละ ความหนาวจึงคลายลง ด้วยความร้อนจากเครื่องทำความร้อนที่กำลังทำงาน

                ร่างบางเดินไปยังกล่องใส่จดหมายติดผนังข้างๆ ประตูกระจก ไล่สายตาหาหมายเลขห้องพัก 317 ก่อนจะเห็นว่าในช่องของห้องพักนั้นยังคงมีจดหมายเหมือนเช่นทุกวัน หญิงสาวรีบเก็บจดหมายและพัสดุใส่กระเป๋าสะพาย แล้วเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสาม มุ่งสู่ห้องพักของเธอ

                เฮ้อ เสียงใสคราง เมื่อพาร่างของตัวเองเข้ามาถึงที่พักได้สำเร็จ เธอรีบถอดรองเท้าบู้ตหนังและหมวกไหมพรมสีชมพูเก็บเข้าที่ มือเล็กปัดหิมะที่เต็มตามตัวออกให้หมด ก่อนจะย่างเท้าลงบนเดิน เลี้ยวไปยังห้องนั่งเล่นที่เพื่อนร่วมห้องกำลังนั่งอ่านหนังสือสอบอย่างคร่ำเคร่ง พอร่างของเธอโผล่ตรงกรอบประตู ร่างเล็กสีขาวคล้ายลูกแมวที่กำลังเล่นกับกระรอก ก็กระโดดลงมาต้อนรับเธอ เสียงกระดิ๋งกรุ๋งกริ๋งที่ปลอกคอควบคุมขนาดดังไม่หยุด เมื่อมันไซ้หัวกับขาเรียว

                หญิงสาวผู้มาใหม่ก้มตัวไปอุ้มสัตว์เลี้ยงที่แสนอ้อนตัวนั้นมากอดเต็มรัก ร้องเรียกชื่อมันว่า...ไทก้า

                อ้าว กลับมาแล้วเหรออัล โรสทักทาย หญิงสาวขยับตัวลุกจากโซฟากำมะหยี่สีน้ำตาลเพื่อคุยกับเพื่อนสาวได้สะดวก

                ข้างนอกหนาวชะมัดยาด อัลบ่นอุบ ทำหน้ามุ่ยมองกระโปรงยีนสีน้ำตาลสั้นเหนือเข่า ไม่น่าใส่กระโปรงไปเลย

                โธ่เดเร็กอุตส่าห์ซื้อให้ ไม่ใส่เขาเสียใจแย่โรสแซว พลันดวงหน้ารูปหัวใจก็แดงก่ำเมื่ออัลชูซองจดหมายสีขาว แล้วหัวเราะหึๆ

                รู้แล้วน่า ไม่ต้องเลยโรส เซดริกส่งจดหมายมาอีกแล้ว แหมคนอะไรส่งมาได้ทุกวี่ทุกวัน แต่ไม่ชอบโทรศัพท์มา สงสัยว่าการเรียนเป็นจอมเวทวาโยจะหนักเนอะโรสเนอะ

                อ่า จ้ะ งั้นฉันขอตัวไปอ่านก่อนนะ พูดจบ หญิงสาวผมทองก็เดินมารับจดหมายจากมืออัล ก่อนพาร่างแบบบางและบัตเตอร์คัพไปยังห้องนอนส่วนตัว เพื่อจะได้อ่านจดหมายของคนรักได้อย่างสบายหู ไม่ต้องทนฟังเสียงแซวจากเพื่อนสาวคนสนิท

                อัลหัวเราะคิกกับท่าทางเขินอายของโรส

                น่ารักจังคบกันมาป่านนี้ยังจะอายเรื่องแบบนี้อีก หญิงสาวส่ายหัว กระแทกตัวนั่งลงบนโซฟาสีน้ำตาลอ่อน แล้ววางไทก้าลงบนโซฟาแล้วล้วงจดหมายของตัวเองขึ้นมาอ่านบ้าง

                โฮ่ หนาแฮะ เซดริกเขียนส่งรายวัน คนนี้เขียนส่งรายสัปดาห์ ทำไมผู้ชายตระกูลนี้ถึงใช้วิธีโบราณจัง ถึงปากจะบ่นอย่างนั้น แต่พวงแก้มของเจ้าหล่อนกลับแต้มด้วยสีชมพูระเรื่อ

                ถึงจะเชยไปหน่อย แต่เธอก็ชอบวิธีการสื่อสารแบบนี้ มันแสดงให้เห็นถึงว่าผู้ส่งสารตั้งใจเขียนจดหมายฉบับนี้เพียงไร

                อัลคิดพลางกอดจดหมายของชายหนุ่มแนบอก นึกทบทวนถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาสองปีแล้วที่เธอกับโรสได้สอบเข้ามหาวิทยาลัยโอไรอ้อน เพื่อเป็นนักศึกษาของคณะรัฐศาสตร์ เรียนเกี่ยวกับการเมืองการปกครอง เธอต้องห่างอกพ่อ มาใช้ชีวิตดูแลตัวเองอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก แรกๆ เธอก็เหงาคิดถึงบ้าน แต่พอนานเข้าเธอก็ชักชินกับการอยู่หอ และเพราะมีโรสอยู่ด้วย เธอก็เลยไม่เหงาเท่าไร

                พออยู่ต่างเมือง เธอกับเดเร็กก็เจอกันน้อยลง วิธีการติดต่อกันก็มีการพูดคุยทางพ็อกเก็ตโฟนในบางวัน และการติดต่อทางจดหมาย ดูจากการเขียนจดหมายมาทีละมากๆ แบบนี้ เดเร็กคงชอบติดต่อกันทางไปรษณีย์มากกว่า

                อัลหัวเราะคิก หัวใจเต้นระรัวยามฉีกซองจดหมายสีน้ำตาลออก และพอคลี่จดหมายออกมาเห็นลายมืออันสวยงามของผู้เขียน สาวน้อยก็อมยิ้มแก้มตุ่ย

 

11 กุมภาพันธ์

 

                สวัสดี ที่รักของฉัน

               

                สวัสดีอัล ตอนนี้ฉันคาดว่าที่เมืองวิริเดี้ยนคงจะมีหิมะตกหนักใช่ไหม ที่แกรนเพนท์เองก็เหมือนกัน หิมะตกหนักเสียจนโซฟอสออกปากแซวว่า เราแทบจะมุดหิมะไปทำงานได้ และก็จริงดังนั้น ถ้าฉันไม่ได้ใช้เวทเคลื่อนย้ายพาตัวเองกับโซฟอสไปทำงาน คาดว่าเราสองคนคงจะสายเป็นประจำ แต่หิมะตกมากๆ ก็ดีเหมือนกัน เพราะทำให้วันเกิดของน้องชายตัวน้อยของเธอดูเป็นวันพิเศษไปเลย สตีฟส่งข่าวมาบอกเธอหรือยังว่า เมื่อวันก่อนแคสซานดร้าคลอดลูกแล้ว ทั้งคู่ได้ลูกชาย อ้วนท้วนแข็งแรงเชียว ผมสีออกแดงจากแม่ ตาสีน้ำเงินจากพ่อ เป็นเด็กชายที่น่ารักมาก เห็นว่าสตีฟตั้งชื่อว่า รูฟัส ซึ่งฉันเองก็เห็นว่าชื่อนี้เหมาะกับเจ้าตัวน้อยดี อีกไม่นานเชื่อว่า สตีฟคงส่งรูปถ่ายรูฟัสให้เธอเป็นซองแน่ เพราะขนาดฉันเห็นมาหลายรอบแล้ว เขายังอดจะเอารูปมาอวดฉันไม่ได้อยู่ดี แต่ฉันก็ไม่ได้รังเกียจอะไรนะ ดูรูปเด็กเล็กๆ ไปก็มีความสุขดีเหมือนกัน

                ทางด้านการเรียนของเธอของเธอเป็นยังไงบ้าง เรียนอยู่ปี 2 แล้ว เริ่มชินกับการเรียนมหาวิทยาลัยหรือยัง เข้าใจวิชารัฐศาสตร์มากขึ้นแล้วใช่ไหม จากครั้งก่อนที่เธอเขียนกลับมาว่า มีรายงานตั้ง 5 วิชา ฉันเองก็เห็นว่ามันเป็นเรื่องปรกติ แต่เธอคงยังไม่ชิน ฉันก็ได้แต่ให้กำลังเธอ หวังว่าเธอจะเรียนเข้าใจถึงแก่นแท้ของมัน เพราะมันเป็นวิชาสำคัญสำหรับคนตำแหน่งอย่างเธอ และจากการดูปฏิทิน ฉันคำนวณว่าเธอคงใกล้สอบใช่ไหม หวังว่าจะตั้งใจอ่านหนังสือสอบนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะจัดการตามไปดุเธอถึงที่ที่แน่ อ่อ เรื่องสมัครเรียนแอนมิมอลมาสเตอร์หลักสูตรเร่งรัดที่เธอวานให้ฉันจัดการให้เมื่อวันก่อน ทางหน่วยแอนนิมอลมาสเตอร์เขารับเรื่องไปแล้วนะ คาดว่าอีกประมาณสองสัปดาห์เขาน่าจะส่งจดหมายเกี่ยวกับรายละเอียดการสอบมาให้เธอ เธอนี่จะเรียนเอาปริญญากี่ใบกันเชียว แถมยังเลือกสองสาขาที่ต่างกันมากอีกต่างหาก แต่เอาเถอะ ฉันเชื่อว่าสาวแกร่งอย่างเธอต้องทำได้ และถึงมันจะเหนื่อยยากแค่ไหน เธอก็จะมีฉันจะคอยสนับสนุนเธอตลอดเวลา เข้าใจไหม ฉะนั้นไม่ว่าจะเรียนกี่ใบ ฉันก็จะช่วยเธอเต็มที่ ขอเพียงเธอตั้งใจจริงก็พอ

                ถ้าเธอถามถึงเซดริก ซึ่งฉันเชื่อว่าโรสคงได้รับข่าวจากเขาเป็นประจำ แต่ฉันไม่อยากให้เธอไปแกล้งโรสโดยการถามถึงเซดริก แล้วทำตาล้อเลียนใส่ ถ้าทำก็เบาๆ ลงหน่อย  ระวังกรรมจะตามทัน สำหรับเซดริกตอนนี้ เขาทำคะแนนได้สูงสุดสำหรับนักเวทสายวาโย สำหรับการสอบเป็นจอมเวทปีหน้าฉันเชื่อว่า เขาต้องสอบผ่านเป็นจอมเวทวาโยได้แน่ๆ เธอไม่ต้องกังวลเรื่องอนาคตของเซดริกเลย เขาต้องเป็นจอมเวทวาโยที่เก่งกาจและรุ่งเรืองในหน้าที่การงานแน่ๆ

                ส่วนโซฟอส พ่อของเธอยังคงขี้เล่นเสมอเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยกับสตีฟเลยทีเดียว บางทีสองคนนั้นก็มากวนฉันตอนทำงาน จนทำงานไม่เสร็จสักที แต่ก็อย่างว่าแหละนะมีคนมาสนใจเรา ดีว่ามีคนเมินเราจริงไหม และฉันก็ไม่อยากอยู่อย่างโดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว แม้ว่าตอนที่เขียนจดหมายนี่ ฉันอยากจะออกไปจัดการโซฟอสกับสตีฟจริงๆ ที่ส่งเสียงดังอยู่ข้างนอกแย่งกันคุยโทรศัพท์กับลูเซีย แต่ก็เอาเถอะ พวกเขาคงคิดถึงแม่เธอกันมาก ฉันรู้ว่าเธอเองก็คิดถึงลูเซียเหมือนกัน  แต่เธอกับลูเซียคงคุยกันบ่อยกว่าที่ฉันคุยกับลูเซียสินะ เพราะเขาต้องมาเล่าให้ฟัง มาปรึกษาเธอว่าจะทำอะไรกับประเทศริเวเทียบ้าง

                ลูเซียโทรมาเล่าว่า การพัฒนาประเทศริเวเทียเป็นไปอย่างราบรื่น กลาดิโอลัสส่งผู้เชี่ยวชายทางด้านเทคโนโลยีสาขาต่างๆ ไปที่นั่น เพื่อให้ความรู้แก่ประชาชน ตอนนี้ พวกเขากำลังเร่งพัฒนาการเกษตร เพื่อให้อาหารเพียงพอกับความต้องการของประชาชน รวมถึงระบบคมนาคมขนส่ง กระนั้นลูเซียก็บอกว่า ชาวริเวเทียไม่ได้จะดำรงชีวิตโดยอาศัยเทคโนโลยีอย่างเดียว แต่เราจะอาศัยอยู่ร่วมกับเวทมนตร์อย่างสมดุล แม่ของเธอยังคงเป็นนักพัฒนาและนักปกครองที่ดีนะอัล เก่งขึ้นกว่าเมื่อสามร้อยปีก่อนมาก ฉะนั้นไม่ต้องห่วงเรื่องทางริเวเทียเลย ขอให้ตั้งใจเรียนและใช้ชีวิตนักศึกษาให้เต็มที่นะ

                ฉันนี่ก็เอาแต่เขียนเรื่องคนอื่นมาเล่าให้เธอฟังนะ เรามาคุยเรื่องของเราบ้างดีกว่า               เธอคิดถึงฉันบ้างไหม ฉันคิดถึงเธอเสมอนะ ในหน้าหนาวยังคงใส่เสื้อสเว็ตเตอร์ที่เธอถักให้ทุกวัน อัล  ขอบคุณที่ถักส่งมา ฉันชอบมันมาก มันทั้งอุ่นและทำให้รู้สึกเหมือนว่าเธออยู่ข้างๆ ฉันตลอดเวลา

                ขอบคุณสำหรับความห่วงใยที่มอบให้ ฉันคิดว่า ฉันคงไม่เป็นหวัดแน่ๆ ในฤดูหนาวนี้

                นอกจากจะคิดถึงเธอแล้ว ฉันยังคิดถึงเจ้าไทก้าเจ้าเสือน้อยด้วย ฉันคิดว่าเธอคงจะปรนเปรอมันอย่างดี จนป่านนี้อ้วนพีเป็นเสืออ้วนแล้วแน่ๆ แต่เอาเถอะ ขอให้มันสุขภาพดีก็พอ อัล ฉันจำไม่ผิดใช่ไหมว่า 14 กุมภาพันธ์ เป็นวันเกิดของเธอ เอาละ สมมติว่าฉันจำไม่ผิดนะ ฉันมีของขวัญบางอย่างจะให้เธอ

                เธอคงคาดหวังว่าฉันจะส่งมันไปทางไปรณีย์

                แต่เปล่าหรอก  ของขวัญของฉันคือ ฉันจะรับเธอไปทานอาหารเย็นด้วยกัน ตอนประมาณห้าโมงครึ่ง ฉันจะไปรับเธอที่ห้อง อย่าลืมแต่งตัวรอล่ะ

 

                ป.ล. ฉันส่งบันทึกเล่มใหม่มาให้เธออ่านแล้วนะ อย่าลืมเอาบันทึกของเธอมาให้ฉัน ตอนเราเจอกันวันที่ 14 กุมภาล่ะ

                                                                                                                                                                รัก

เดเร็กของเธอ

 

                ส่งบันทึกมาแล้วเหรอ

                อัลล้วงเอาพัสดุห่อกระดาษสีน้ำตาลออกมาแกะ มันคือ สมุดบันทึกปกหนังสีดำ...สีโปรดของเดเร็ก และเมื่อเปิดอ่านหน้าแรก ก็เจอกับบันทึกประจำวันของเดเร็กที่เขียนไว้อย่างละเอียดทั้งกิจกรรมที่ทำและอารมณ์ความรู้สึก ณ ขณะนั้น

                อัลไล้มือไปตามแผ่นกระดาษที่มีตัวอักษรตวัดไปมาอย่างสวยงาม ยิ้มให้กับลายมือของคนรัก

สองปีที่ผ่านมา...เขาทำตามสัญญามาตลอด

                เธอยังจำวันสุดท้ายก่อนที่เธอจะย้ายออกจากบ้านมาได้ วันนั้นเดเร็กเดินมาที่ห้องของเธอเพื่อขอบันทึกคืนจากเธอ และแน่นอนเรื่องอะไรเธอจะคืนง่ายๆ

               

                นายว่าอะไรนะ ขอบันทึกคืน เรื่องอะไรฉันจะให้นาย อัลกอดบันทึกเล่มเก่าแก่ไม่ยอมปล่อย ขณะที่เดเร็กยื่นมือมาขอ

                เธอรู้จักฉันทุกซอกทุกมุมแล้ว บันทึกนั่นไม่มีประโยชน์อะไรอีกแล้ว

                ไม่ให้ นายจะเอามันไปทำอะไร เผาทิ้งเหรอ อัลโต้เถียง

                เปล่าหรอก เดเร็กถอนใจ ฉันแค่อยากเขียนบันทึก ฉันขอมันคืนจะได้ไหม แต่ก่อนนี้มันคือที่ระบายอารมณ์เพียงอย่างเดียวของฉัน แต่ตอนนี้ฉันอยากได้มันไปบันทึกความทรงจำของฉันไว้ เพราะตอนนี้ฉันมีความทรงจำดีๆ มากมายเหลือเกิน

                ถ้าอย่างนั้นให้คืนก็ได้ แต่ว่านายต้องให้ฉันอ่านมันนะอัลยื่นข้อเสนอให้เดเร็กที่เริ่มทำตาดุ ฉันอ่านบันทึกของนาย ส่วนนายอ่านบันทึกของฉันดูยุติธรรมดี ตกลงไหม เราจะได้รู้จักกันมากขึ้นด้วย

                เดเร็กขยับยิ้ม

                ก็ได้สาวน้อย เดี๋ยวนี้เจ้าเล่ห์นักนะ ว่าพลางรับบันทึกเล่มเก่าของเขามาจากมือของเธอ ฉันสัญญาว่าจะให้เธออ่านทันทีที่บันทึกจบเล่มแล้ว เธอเองก็อย่าลืมส่งมาล่ะ

                อืม สัญญากันนะว่าเราจะเขียนบันทึกให้กัน อัลยกมือเกี่ยวก้อยกับเดเร็ก แม้จะดูเป็นการกระทำของเด็กๆ แต่เดเร็กก็ยอมทำตามแต่โดยดี

                สัญญา

               

                นี่เป็นบันทึกเล่มที่หกแล้วสินะที่เขาส่งมา

                อัลเดินเข้ามาในห้องนอน เปิดลิ้นชักโต๊ะหนังสือ หยิบกล่องไม้แกะสลักออกมาเก็บจดหมายฉบับล่าสุดลงไปในกล่อง ในนั้นมีจดหมายจากเดเร็กที่ส่งมาหาเธอทุกฉบับ อัลตั้งใจจะเก็บรักษามันอย่างดี ส่วนบันทึกเธอก็ใส่มันไว้ที่ชั้นหนังสือ ตั้งใจจะเริ่มอ่านคืนนี้

                ระหว่างนั้นอัลก็หยิบบันทึกเล่มปัจจุบันของเธอออกมาด้วยจิตใต้สำนึก โชคดีจริงๆ ที่เธอเพิ่งบันทึกมันจบเล่มไปเมื่อวาน แต่เอ๋ ทำไมเธอต้องเอามันออกมาล่ะ ก็เธอใช้มันหมดแล้วนี่นา ซื้อบันทึกเล่มใหม่มาแล้วด้วย พลันอัลก็นึกข้อความบางอย่างในจดหมายออก ข้อความที่ทำให้เธอต้องทำตาโต

                วันนี้วันที่ 14 กุมภาพันธ์...หมอนั่นจะมาวันนี้เหรอ

                ตายแล้ว นี่ฉันกำลังโทรมเลยนะเนี่ยอัลเกาหัวไม่หยุด คิดหาชุดตัวสวยที่จะใส่คืนนี้ แย่ล่ะชุดกระโปรงตัวโปรดก็เพิ่งใส่ไปงานเลี้ยงที่ภาควิชาเมื่อวันก่อนยังไม่ได้ซักเลย สงสัยต้องไปยืมชุดของโรสเสียแล้ว

                จังหวะนั้นเองพ็อกเก็ตโฟนที่ข้อมือซ้ายก็ส่งเสียงดังปี๊ดๆ บ่งบอกว่ามีข้อความเข้ามา อัลรีบเปิดอ่านทันใด

                เผอิญติดรถเซดริกมา หิมะตกหนักมาก การจราจรค่อนข้างติดขัด อาจไปช้านิดนึง ขอโทษทีนะ อย่าบอกโรสล่ะว่าเซดริกจะมา เขาอยากเซอร์ไพรส์เธอ...

                สาวน้อยหัวเราะให้กับข้อความนั้น นิ้วน้อยไล้แหวนทองคำขาวฝังทับทิมที่นิ้วนางข้างซ้ายเบาๆ ก่อนจะหันหน้ามองกรอบรูปไม้บนโต๊ะเขียนหนังสือ ภาพในกรอบรูปนั้นเป็นภาพของชายผมดำยาวกำลังใช้ผ้าเช็ดครีมเค้กที่เปื้อนหน้าของเด็กสาวผู้ยิ้มร่า ในมือของสาวน้อยถือตระกร้อสีเงินไว้บ่งว่าสาเหตุที่ครีมเลอะคงมาจากเจ้าหล่อนตีครีมแรงเกินไป

                อัลยิ้มให้กับชายในภาพถ่ายนั้น พลางคิดในใจ

                มาช้าไม่เป็นไรหรอก แต่อย่าลืมมารับก็แล้วกันนะเจ้ามังกรบ้า

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

1,838 ความคิดเห็น

  1. #1660 may (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 22:38
    เดเร็กกกกกกกกกกกกกกกก



    หวานจังน้า อยากเจอจังมังกรน้อย
    #1660
    0
  2. #1581 ไจแอนท์คุง (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2556 / 14:12
    บทดาร์ซีจะหวานน้ำตาลยังละลายเลย
    #1581
    0
  3. #1258 ~DeVil ANgeL~ (@devil-angel) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 13:11
    ทำไมรูฟัสถึงเป็นหลานของอัลละคะ
    น่าจะเป็นน้องมากกว่านะ
    เพราะเป็นลูกของน้าชาย :)
    #1258
    0
  4. #1101 DawwyJung (@dawwyjung) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 1 มกราคม 2554 / 18:46
    มดขึ้นบ้าน =_=
    #1101
    0
  5. #998 JOE......... (@anakejoe) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2553 / 21:54
    หวานมากเดี๋ยวฟันผุ อิอิ

    #998
    0
  6. #991 ยูยีนส์ O-O (@queennoname) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 / 17:41
    หวานขึ้นเยอะเลยมังกรน้อย : )
    #991
    0
  7. #987 อัคนิรันดร์ (@quietear) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 / 12:20
    คิกๆๆ...แหม...สองปีดูเดเร็กจะหวานขึ้นนะคะเนี่ย
    #987
    0
  8. #983 ปลา (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2553 / 21:17
    แหมมมมมมมมมม เดเร็กกกกกกกกกก หวานชะมัดเลยอ้ะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



    กิ๊วๆๆ //ส่งเสียงล้อแล้วจากไป
    #983
    0