Silver night อภินิหารมังกรราตรีสีเงิน (จบแล้ว พักการรีไรต์)

ตอนที่ 121 : ตอนที่ 11 ครอบครัวแอตแลน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    18 ก.พ. 54


                ใครกันน้าบอกจะไม่อัพ ไม่อัพ ฮือ เดเร็กอย่าจิ้มหัวสิ นายน่ะเป็นพ่อคนแล้วนะ อย่ามาจิ้มๆๆๆๆๆ (หันไปโวยวายกับมังกรแล้วหันมาทำตาปริบๆ ต่อ) ในที่สุดเราก็ทนจมกับกองหนังสือสอบไม่ไหวค่ะ และพอเปิดคอมมาจะปริ้นชีทไปอ่านเพิ่งนึกได้ต้องแจ้งการโอนกับเพื่อนๆที่อาจไม่รู้ข่าวทางเมล และพอแจ้ง ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วมือก็พามาหน้าอัพนิยาย ฮือ อย่างนี้เทศกาลงดอัพก็หมดความหมายแล้วสิ คงเหลือแต่เทศกาลอัพไม่ไหวแล้วม้างงง
               จะบอกว่าตอนนี้จะเกี่ยวกับครอบครัวแอตแลนที่แสนน่ารัก และเปิดตัวคู่ที่สามของภาคนี้ค่ะ จะน่ารักเท่าคู่ของอควา แจสมินหรือไม่ ต้องไปดูกัน
               ภาวนาให้เราขยันอ่านหนังสือเถอะค่ะ สติจะแตกแล้วววว


                                                                                         ..........................................

            
   เจ้าหญิงแฮกเซล แอตแลน เจ้าหญิงรัชทายาทผู้ปรีชาสามารถทั้งด้านภาษาศาสตร์และด้านการปกครอง ทรงมีผลงานในด้านการแปลวรรณกรรม และการตีความจารึกโบราณ อีกยังมีความสามารถในการจัดการการปกครองประเทศได้อย่างดีเยี่ยม ไม่ต่างจากผู้เป็นบิดา ทรงสละเวลาช่วยพระมารดาดูแลเรื่องการกุศล และให้ทุนทรัพย์ช่วยเหลือผู้ยากไร้ รวมถึงทรงมีพระอุปนิสัยที่เข้ากับผู้คนง่าย จึงไม่แปลกเลยที่พระนางจะเป็นเจ้าหญิงที่เข้าไปอยู่กลางใจของประชาชนชาวแอตแลน เป็นดั่งนางฟ้าที่คลาไคลลงมายังพื้นดิน

                ตำแหน่งเจ้าหญิงรัชทายาทของแฮกเซลจะมั่นคง ยากที่จะสั่นคลอน แม้จะด้วยเรื่องใดๆ ก็ตาม

                ด้วยสาเหตุนี้ เมื่อสิบปีก่อน ท่านกลาดิโอลัสจึงตัดสินใจที่จะเสี่ยงเปิดเผยความลับเรื่องโรสให้แก่องค์ราชินีและเจ้าหญิงรับรู้ และพอราชนิกุลทั้งสองรู้ความจริงเรื่องเจ้าหญิงคนแรก ผู้ที่น่าจะตายไปแล้ว ยังคงยืนอยู่ตรงหน้าตน ทั้งองค์ราชินีและเจ้าหญิงแฮกเซลต่างก็ดีพระทัย ตรงเข้าไปสวมกอดโรสต้อนรับสู่ครอบครัวอย่างแท้จริง ทำให้โรสรู้สึกอบอุ่นใจอย่างมาก หลังจากนั้นเป็นต้นมา โรสก็พาครอบครัวมาเที่ยวที่วิริเดี้ยนบ่อยๆ แนะนำให้แจสมินรู้จักคุณตา คุณยาย และคุณน้า

ทุกคนต่างก็รักเด็กหญิงผู้เรียบร้อยและแสนอ่อนโยนคนนั้น และแน่นอนหากมีใครยื่นมือเข้ามาจะทำร้ายแจสมิน ครอบครัวแอตแลนทั้งครอบครัวไม่อยู่เฉยแน่

                 และบัดนี้เจ้าหญิงรัชทายาท ดัชเชสเซเลสและผู้ช่วยราชเลขาธิการนั่งประชุมกันตรงโต๊ะรับแขกในห้องพระอักษรขององค์กษัตริย์เพื่อหาคำตอบว่า ใครคนไหนที่ช่างหาญกล้ากระทำเรื่องอุกอาจเช่นนี้

                “นี่คือรายงานที่ผมรวบรวมมาจากสายสืบครับ เรื่องผู้มีอิทธิพลในเซเลส ตามที่ท่านโรซาเลียสั่งมาครับ” แกรนด์อธิบายให้หญิงสาวทั้งสองฟัง พร้อมยื่นเอกสารที่เขาทำสำเนาไว้สองชุดให้พวกเธออ่าน “ทุกคนต่างบอกตรงกันว่า ช่วงนี้งานปฏิบัติงานทุกอย่างในเซเลสเรียบร้อย ไม่มีอะไรที่น่าเป็นห่วงเลย หากแต่ดูมีเซเลสบางคนเข้าไปพินอบพิเทากับท่านมาร์คัสมากเกินไปหน่อย”

                “ท่านมาร์คัส” โรสมุ่นคิ้ว “หัวหน้าหน่วยปฏิบัติงานสืบข่าวของเซเลสนี่”

                “ครับ”

“หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการสืบข่าวที่คุมหัวหน้าสายข่าวอีกสามกองไว้ใต้อำนาจ คนนี้เล่นด้วยยากแน่” แฮกเซลออกความเห็น

โรสพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนนึกภาพแผนผังการทำงานของเซเลสขึ้นในใจ

กองกำลังของเซเลสจะแบ่งออกเป็นสามกองใหญ่ๆ คือ หนึ่งกองกำลังทหาร ที่มีหน่วยจู่โจมและหน่วยสายลับสังกัดอยู่ สอง กองสายข่าว จะมีหน่วยสายข่าวสังกัดอยู่ และสาม กองสนับสนุน กองนี้จะเป็นกองดูแลทางด้านการเงิน เอกสาร และการพยาบาล ซึ่งแต่ละกองจะมีหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการคอยดูแลอยู่ รองลงไปคือ หัวหน้าหน่วยแต่ละหน่วย และทุกกองจะอยู่ใต้การดูแลของหัวหน้าเซเลสอีกทีหนึ่ง

หากจะให้พูดจริงๆ กองที่มีอำนาจมากสุดก็เป็นกองทหาร รองลงมาคือ กองสายข่าว และตามมาด้วยกองสนับสนุน จึงน่าแปลกที่แกรนด์ยกชื่อของคนกองสายข่ามารายงานก่อน หรือเขาจะมีอิทธิพลมากจริงๆ

เสียงอธิบายของแกรนด์ยังคงดังเข้าหูโรส แม้เธอจะครุ่นคิดอย่างหนัก

“นอกจากนี้ยังมีเซเลสบางคนเข้าไปนอบน้อมกับท่านกรินเดล หัวหน้าหน่วยจู่โจมหน่วยที่ 3 ของเซเลส ผมลองไปถามท่านคิวเลส ผู้เป็นหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการจู่โจมทั้งหมดมาแล้ว ท่านบอกว่ากรินเดลเป็นคนดี มีความสามารถ ไม่แปลกที่จะมีคนเกรงใจมาก”

“หัวหน้าหน่วยจู่โจมกับหัวหน้าหน่วยปฏิบัติงานสืบข่าว” โรสพึมพำ ก้มหน้าอ่านข้อมูลในรายงาน พลันเธอก็รู้สึกได้ถึงสายตาที่มองมาของน้องสาว หญิงสาวจึงเงยหน้ามองและพบว่าแฮกเซลขยิบตาให้เธอครั้งหนึ่ง ก่อนจะเปิดปากพูดเปรย

“พูดถึงคนมาพินอบพิเทา คุณเองก็มีคนมาพินอบพิเทาเยอะนะคะ คุณแกรนด์” แฮกเซลหยั่งเชิง ตอนนี้เธอรู้ดีแก่ใจว่า ยังไม่ควรไว้ใจใครให้มากนัก รวมถึงผู้ช่วยของพี่สาวด้วย เพราะเขาเองก็ถือว่าเป็นผู้มีอำนาจในเซเลสมากเป็นอันดับต้นๆ ด้วยเช่นกัน แต่โรสเองก็รู้ดีอีกเช่นกันว่า ส่วนลึกของเธอกลับวางความเชื่อใจในมือเขาไปมากกว่าครึ่งแล้ว

ตอนนี้หญิงสาวผมทองเข้าใจและเห็นด้วยกับความคิดของน้องสาว ทว่าเธอเองก็ทำงานกับแกรนด์มาตั้งนานแล้ว จึงค่อนข้างลำบากใจกับการที่แฮกเซลหักหน้าเขาครั้งนี้

พลันชายหนุ่มคนที่สองสาวจ้องเป็นตาเดียว ก็แย้มยิ้ม

“ตัวผมมันไม่มีอำนาจอะไรหรอกครับ ตำแหน่งก็แค่ผู้ช่วยราชเลขาธิการ” ชายหนุ่มกล่าว “อีกทั้งอายุก็อ่อนกว่าท่านโรซาเลียและหัวหน้าหน่วยทุกคน ไม่อาจมีบารมีใดๆ เทียมทัดหรอกครับ”

“แต่ความสามารถน่ะดูถูกไม่ได้เลยนะ” โรสชมอย่างจริงใจ โปรยยิ้มให้แกรนด์ “อายุแค่นี้กลับมีความรู้กว้างขวางหลายแขนง และถ้าพูดกันจริงๆ ตำแหน่งผู้ช่วยฉัน ก็เหมือนมือขวาของฉัน มีอำนาจสั่งการเรื่องบางเรื่องแทนฉันได้”

ดวงตาสีชมพูของดัชเชสหรี่ลงพิจารณาชายร่างเล็กตรงหน้า แกรนด์ ฮีมิล ความจริงน่าจะได้เป็นหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการสักหน่วย ด้วยความรู้ความสามารถที่มี แต่เขากลับปฏิเสธและขอทำหน้าที่เป็นเพียงผู้ช่วยของเธอแทน

“ขอบคุณครับ แต่ผมไม่เคยใช้อำนาจเกินหน้าที่ และไม่มีวันทำอย่างแน่นอน” แกรนด์ขยับยิ้ม ทอดสายตามองเจ้าหญิงที่พยายามไล่ต้อนเขา “ผมพอใจกับหน้าที่และสิ่งที่มีตอนนี้ครับ”

“เฮ้อ คุณนี่ต้อนไม่เคยจนซะที” แฮกเซลถอนใจเหนื่อยหน่าย “แล้วตอนนี้เอาไงต่อ”

“ผมสั่งให้จับตาท่านมาร์คัสกับท่านกรินเดลไว้แล้วครับไม่ต้องห่วง” ผู้ช่วยดัชเชสกล่าวรายงาน “หากมีอะไรผิดปกติผมจะรีบรายงานท่านทั้งสองทันที”

“ได้ ฝากด้วยล่ะแกรนด์” โรสยิ้มให้กับผู้ช่วยคนเก่งของเธอ

                                                     ..................................................

ถึงแกรนด์จะพูดแบบนั้นแต่เธอก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดี

โรสตรึกตรอง เธอกำลังนั่งจิบชายามบ่ายกับองค์ราชินีและเจ้าหญิง บรรยากาศในสวนวันนี้ช่างสงบและสวยงามชวนให้ผู้มาชมผ่อนคลายนัก แต่โรสไม่อาจทำใจให้ผ่อนคลายได้เลย ด้วยความปลอดภัยของลูกนั้น คือ ห่วงที่คนเป็นแม่อย่างเธอไม่อาจสลัดทิ้งได้

“โรสเป็นอะไรไป” องค์ราชินี อันโดรเมด้า แอตแลนถามบุตรสาวผู้นั่งก้มหน้านิ่ง มองน้ำชาในถ้วย

“หม่อมฉันแค่ไม่สบายใจเรื่องมะลิดอกน้อยเพคะ” โรสตอบด้วยคำราชาศัพท์และรหัสลับ ด้วยตอนนี้อยู่ในสวน หากตอบด้วยถ้อยคำธรรมดาอาจมีคนได้ยิน และสงสัยในฐานะของเธอได้ ดังนั้นเธอและทุกคนในครอบครัว ต้องเล่นบทราชวงศ์และข้าราชบริพาร เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้อื่น

และคำว่ามะลิดอกน้อยของเธอ สำหรับคนในแอตแลนจะทราบได้ทันทีว่ามันหมายถึง แจสมิน สาวน้อยผู้บอบบางและอ่อนหวาน ดุจดอกมะลิสีขาวบริสุทธิ์

“นั่นสินะ” อันโดรเมด้าเองก็ห่วงหลานสาวคนเดียวไม่ต่างจากโรส องค์ราชินีหันหน้าไปมองแฮกเซลที่กำลังจิบน้ำชาด้วยท่าทีสงบ

“ตอนนี้เรื่องนั้นคืบหน้าถึงไหนแล้ว”

“ก็ให้คนจับตาดูหมากที่มีอิทธิพล และตอนนี้มีหมากสองตัวให้เราเล่นค่ะท่านแม่” แฮกเซลตอบ ปรายตามองโรสเพื่อให้พี่สาวพูดต่อ “เป็นตำแหน่งอะไรนะคะพี่โรส”

“บิชอปและอัศวินเพคะ”

“งั้นหรือ” อันโดรเมด้าพยักหน้า เข้าใจในรหัสที่ลูกทั้งสองคุย คำว่าบิชอป นั้นหมายถึง คนที่มีความสามารถทางด้านต่อสู้และความสามารถอย่างอื่นด้วย ซึ่งคนแบบนั้นในหน่วยของเซเลสน่าจะเป็น ผู้ทำหน้าที่เกี่ยวกับการสืบข่าว ส่วนอัศวิน คือ ผู้มีความสามารถการต่อสู้อย่างเดียว

“แล้วจะโค่นตัวไหนก่อนดีล่ะ” แฮกเซลขยิบตาให้โรส “บิชอปหรืออัศวิน เป็นแฮกเซลนะ แฮกเซลเลือกบิชอปเพราะมันสร้างปัญหาให้เราได้มากกว่า”

โรสแย้มยิ้มกับคำพูดของน้องสาว ก่อนปรือตาลง เมื่อสายลมพัดผ่านใบหน้าของเธอ เสียงหวานเสนาะเปล่งออกจากกลีบปากอิ่มล้อกับจังหวะของสายลม

“ไม่ว่าอัศวินหรือบิชอปเราก็ประมาทไม่ได้ทั้งคู่เพคะ เพราะถ้าประมาททั้งสองตัวนี้ก็สามารถทำเราเสียกระดานได้เหมือนกัน แต่หม่อมฉันเกรงว่าสิ่งที่เราอาจต้องกลัวมากที่สุด อาจเป็นเบี้ยตัวเล็กๆ ก็ได้”

แฮกเซลเลิกคิ้ว ยิ้มกริ่มมองพี่สาวผู้ลืมตาขึ้นช้าๆ ดวงตาสีกุหลาบของโรสเปล่งประกายอำนาจ

“เพราะเบี้ยย่อมทำทุกอย่าง กระทั่งสละตนเองให้หมากที่อยู่สูงกว่ามันหนีรอดจากการรุกฆาต และเบี้ยนั้นคงไม่ใช่น้อยๆ ด้วย เราต้องผ่านเบี้ยพวกนั้นให้ได้ก่อน แล้วถึงจะเลือกจัดการบิชอปหรืออัศวิน แต่หม่อมฉันเองก็ไม่อยากกำจัดเบี้ยบนกระดานโดยที่มันไม่ได้ทำผิดอะไรหรอกเพคะ เพราะหมากทุกตัวมีความสำคัญต่อเกมบนกระดานเหมือนกัน”

“แม้เป็นถึงคิงกลับพูดอย่างนี้นะคะพี่โรส” เจ้าหญิงคนสำคัญหยอกพี่สาว

“ไม่ใช่คิงเพคะเจ้าหญิงแฮกเซล” โรสยกมือทาบอกตัวเอง ดวงตาคู่งามมองผ่านไหล่บางของน้องสาวไปหาบุรุษผมทอง ผู้สืบเท้าเข้ามาใกล้

โรสยิ้มหวานให้บุรุษผู้นั้น

“หม่อมฉันเป็นเพียงควีนที่จะทำตามพระบัญชาของคิงเท่านั้น ใช่ไหมเพคะฝ่าบาท” สิ้นคำพูดของโรส แฮกเซลและทุกคนต่างลุกขึ้นทำความเคารพราชา เจ้าหญิงคนงามรีบพยักหน้าให้คนเดินมาจัดที่นั่งและเครื่องดื่มให้พ่อของเธอ ก่อนจะบอกให้ไปทำหน้าที่อย่างอื่นต่อ เมื่อชายผมทองนั่งลงเรียบร้อย

“เป็นแค่ควีนเท่านั้นหรือ” กลาดิโอลัสหัวเราะหึ ดวงตาสีเขียวกวาดมองทุกใบหน้าในครอบครัวของเขา นึกดีใจที่วันนี้ทุกคนอยู่พร้อมหน้ากัน

“สำคัญตัวเองน้อยไปมั้ง” คนเป็นพ่อหยอกลูกสาวคนโต แล้วเลิกคิ้วใส่ลูกสาวคนเล็ก “แล้วนี่คุยเรื่องอะไรกันอยู่”

“ดอกมะลิที่แสนน่ารักกับเกมกระดานใหม่ค่ะท่านพ่อ” แฮกเซลตอบเสียงหวาน

กลาดิโอลัสพยักหน้ารับรู้ เขาเอียงหน้าใส่ภรรยาผู้คงปวดหัวกับรหัสที่ลูกสาวสองคนคุยกัน อันโดรเมด้าไม่ค่อยมายุ่งกับงานส่วนนี้ เธอจับแต่งานด้านการกุศล ซึ่งเหมาะกับคนนิสัยใจดีอย่างเธอ

“คุยจนแม่เขาปวดน่ะสิเรา” กลาอิโอลัสแหย่ ดวงตาสีเขียวถลึงใส่แฮกเซล แต่คำพูดของเขา ทำเอาลูกสาวทั้งสองคนพร้อมกันก้มหน้าหัวเราะ ด้วยรู้ว่าคำว่า เราของราชานั้น หมายถึงทั้งสองคนเลย

“ไม่ปวดหัวเท่าไรหรอก ใช่ไหมคะท่านแม่” แฮกเซลเอียงตัวไปคว้าแขนของท่านแม่ แล้วซบหน้าอ้อน จนกลาดิโอลัสส่ายหัวเอือมระอา  ส่วนอันโดรเมด้าแค่ยิ้มบาง

“เฮ้อ ไม่ปวดก็ไม่ปวด” เขายอมแพ้ลูกสาวคนเล็กเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มหันไปสนใจลูกสาวคนโตต่อ “แล้วนี่ได้เรื่องถึงไหนแล้ว”

“แค่รู้ตัวหมากเท่านั้นแหละเพคะ บิชอปกับอัศวิน” ดัชเชสคนเก่งตอบ

“งั้นหรือ” กลาดิโอลัสขยับยิ้ม “แล้วเราไม่ลองเล่นตัวเรือบ้างหรือโรส”

“เรือ” โรสทวน คิ้วเรียวเลิกสูง “เรือหรือเพคะ”

“เรือน่ะก็แสบใช่เล่นนะ” กลาดิโอลัสสอนสั่ง ดวงตาสีมรกตนิ่งสงบสบกับดวงตาสีชมพูประกายระริก

“แต่สำหรับหมากตัวนี้” โรสออกปาก “หม่อมฉันไว้ใจมันนะเพคะ”

โรสตระหนักดีว่า เรือ ที่ท่านพ่อพูดถึงนั้นหมายถึงใคร...เรือคือ หมากในกระดานหมากรุกที่มีความสามารถรองลงมาจากควีน ดังนั้นคนที่ท่านพ่อหมายถึงมีเพียงคนเดียว...

“แม้ควีนจะถือเป็นหมากที่มีความสามารถในการรุกที่สุด แต่เราก็ไม่ควรประมาทหมากที่อยู่รองลงมานะ โดยเฉพาะเรือ”

ท่านพ่อกำลังจะบอกว่า เธอไว้ใจแกรนด์ไม่ได้เหรอ...

“ฝ่าบาทเพคะ เรือนั้นคือมือขวาของหม่อมฉัน ท่านก็ทราบดี เขาไม่ทำหน้าที่ผิดพลาดเพคะ” โรสพยายามอธิบาย แต่แฮกเซลไม่เห็นด้วย

“แม้หมากตัวนั้นจะใช้การได้ดีในสนามรบ ตามที่เราขยับจับวาง แต่มันเคยบอกเหรอคะว่า มันต้องการทำอย่างที่เราสั่งจริงๆ” เจ้าหญิงแห่งแอตแลนตาร์วิเคราะห์ สาวน้อยจ้องมองวงหน้ารูปหัวใจของพี่สาว ผู้ดูเหมือนกำลังจะออกโรงปกป้องลูกน้องคนสนิท

จุดอ่อนของพี่โรสมีเพียงจุดเดียว หากแต่มันเป็นจุดอ่อนที่ร้ายแรงหากศัตรูได้ล่วงรู้ นั่นคือ ความอ่อนโยน...

“หมากแต่ละตัวย่อมมีหัวใจของตัวเอง และหมากตัวนี้ของพี่โรส แฮกเซลขอบอกเลยนะคะว่า ไม่ธรรมดา” เจ้าหญิงเชิดหน้า นึกถึงใบหน้าของผู้ช่วยราชเลขาธิการ “เจ้าเล่ห์ใช่เล่น หึ ทำอะไรไม่ค่อยเกรงฟ้าดินหรอกค่ะ เห็นต่อหน้านอบน้อมแบบนั้น”

“พูดอย่างกับว่าเคยโดนเขาเล่นมา” อันโดรเมด้าจับพิรุธลูกสาวได้ “เขาเคยทำอะไรเราหรือ”

“ก็เขาเรียนที่มหาวิทยาลัยโอไรอ้อน คณะเดียวกัน เอกเดียวกัน เป็นรุ่นพี่หนูปีนึง จำได้ไหมคะ” แฮกเซลกัดฟันกรอด ทำให้คนอีกสามคนรู้ว่าเจ้าหญิงคนเก่งคงพลาด โดนผู้ช่วยราชเลขาธิการทำอะไรมาสักอย่างแน่ๆ “หมอนั่นขนาดรู้ว่าหนูเป็นเจ้าหญิง แค่ไม่เข้าอบรมรุ่นน้องวันเดียว เพราะทำงานจนเหนื่อย หนูเลยคิดว่าขอนอนไม่ไปวันหนึ่งก็ไม่เป็นไร หมอนั่น หึ ไม่อยากพูด”

“แฮกเซลเขาทำอะไรลูก!” กลาดิโอลัสทำตาโต เมื่อเห็นลูกสาวฟุบหน้ากับโต๊ะ ส่วนโรสเริ่มหมายหัวผู้ช่วยคนสนิท ถ้าทำอะไรน้องสาวของเธอจริง

“หมอนั่นทำสัญญาณหลอกว่าไฟไหม้หอพักค่ะท่านแม่! ทำควันอะไรเหมือนเลยนะ หนูงี้วิ่งออกมาแทบไม่ทัน พอออกมา เขาก็จัดการลากหนูไปอบรม ฮือ คิดแล้วเจ็บใจชะมัด”

จบคำ เสียงหัวเราะของอีกสามคนก็หัวเราะครืน เมื่อนึกสภาพของเจ้าหญิงผู้เพียบพร้อมวิ่งหน้าตาตื่นออกมาจากห้องพักที่ท่านพ่อเช่าไว้ให้นอนพัก บางวันถ้าทำงานไม่เสร็จ แฮกเซลจะไม่ยอมกลับวัง เธอถือคติว่าไม่ชอบทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ

“อย่าหัวเราะสิคะ” เจ้าหญิงทำหน้าอยากจะร้องไห้

ดีนะที่เธอไม่เล่าต่อว่า หมอนั่นเอาเขม่ามาป้ายหน้าเธอด้วย เป็นการทำโทษและให้ทุกคนเห็นว่าเธอโดดห้องอบรม แถมไฟที่ไหม้จนสัญญาณมันดังน่ะ เป็นไฟจากการทำมันเทศเผา รู้ถึงไหน อายถึงนั่น

“โธ่ แฮกเซล มิน่าอคติกับแกรนด์นัก” โรสพูดอย่างเอือมระอา

“หมอนั่นมีหลายคดีค่ะพี่โรส อย่าให้ร่ายมันเยอะ” แฮกเซลทำหน้าแค้นเคืองชายหนุ่ม

“พอ หยุดเรื่องตลกในครอบครัวไว้แค่นี้ก่อน” กลาดิโอลัสกดริมฝีปากกลั้นหัวเราะ อาการของเขาทำให้แฮกเซลส่งค้อนมาให้หนึ่งวง ก่อนจะกลับไปนั่งสำรวมต่อ

“แล้วนี่จะให้แกรนด์สืบข่าวให้ใช่ไหม” กษัตริย์หนุ่มว่าต่อ เบือนหน้าสบกับดวงหน้าหวาน

“ค่ะ” โรสยอมรับ “ท่านพ่อโบรีสต์ก็ช่วยอีกทางค่ะ”

“อืม ถ้าอย่างนั้นอาจจะเร็ว ถึงมือโบรีสต์แล้วนี่” กลาดิโอลัสพยักหน้า “แต่เราพูดจริงๆ นะโรส”

“คะ” โรสเลิกคิ้ว เธอตาโตเมื่อเห็นประกายตาทรงอำนาจในดวงตาของพ่อ ที่มาพร้อมถ้อยเสียงทุ้มน่าฟังคล้ายชวนคุย แต่กลับเป็นประโยคคำสั่งที่เธอต้องทำตาม

“อย่าไว้ใจเรือตัวนั้นให้มันมากนัก”

                                                                               .........................................................

                  
มาคุยกันเถอะค่ะ
ความคิดเห็นที่ 1158 alittledog: เทรซทำได้ทุกอย่างจนน่าหมั่นไส้ใช่ไหมลัน้องเหมียว คิดเหมือนอควาเลยนะเนี่ย
ความคิดเห็นที่ 1159 ~soul shadow~: อควาไม่ได้อยากขัดพ่อแม่สวีทกันหรอกค่ะ ไม่ได้ตั้งใจเลย 55+ (แต่คนแต่งตั้งใจ กรี๊ดมังกรตบหัว) ส่วนเทรซ รายนั้นมีแต่เรื่องลึกลับเก็บไว้กับตัวค่ะ
ความคิดเห็นที่ 1161 Double_up: ลองคิดถึงตอนแมงกะพรุงมันลอยตัวสิคะ นั่นแหละค่ะท่าอควากับเทรซ
ความคิดเห็นที่ 1162 1412: ถูกต้องแล้วค่า ดาร์เรนจะมีบทบาทแล้ว
ความคิดเห็นที่ 1164 อัคนิรันดร์: น้องไคว์ท เทรซเป็นคนที่ถ้าโตเป็นหนุ่มเต็มที่จะดูหล่อมากแบบสง่าเหมือนทหารน่ะค่ะ ปนแบบละมุ่นนุ่มด้วยเชื้อภูต ว่าง่ายๆ ว่าสาวกรี๊ดสลบ ส่วนอควาต้องเตรียมรับมือสาวๆ ที่มากรี๊ดหนุ่มของเธอมากเกินไป (แต่เทรซไม่นอกใจอควาไปไหนหรอกจริงไหม)
ความคิดเห็นที่ 1165 reserection: เทรซดีแสนดีแบบนี้ทำไมอควาถึงโกรเหรอคะ เป็นการโกรธที่มีต้นเหตุมากจากคำว่ารักค่ะ ^ ^ รอลุ้นต่อไป ปล. เมย์ไม่ได้ดอกกุหลาบสักดอกเลยวาเลนไทน์ ได้แต่ตัวหนังสือจากหนังสือสอบ=w=
ความคิดเห็นที่ 1169 nook: ขอบคุณมากค่ะ ครอบครัวนี้เขารักกันดีเนอะ
ความคิดเห็นที่ 1170 neschan: ^ ^ ชอบบรรยากาศครอบครัวแบบนี้เหมือนกันค่ะ
ความคิดเห็นที่ 1172 Joe...:สุขสันต์วันวาเลนไทน์เช่นกันค่า
ความคิดเห็นที่ 1174 rich: ขอบคุณมากค่า มีความสุขจังอิอิ
ความคิดเห็นที่ 1175 จอมเวทที่ถูกลืม: แหม อายุเป็นเพียงตัวเลขค่ะ อัลออกจะชอบเพราะเดเร็กตามใจเด็กคนนี้ตลอด อิอิ
แล้วพบกันใหม่ค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1,838 ความคิดเห็น

  1. #1182 alittledog (@alittledog) (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:59
    ใช่ค่ะ อีตาเทรซน่าหมั่นไส้มากค่ะ แต่ตอนพบหนูอควาครั้งแรกน่ารักดีนะค่ะ

    ส่วนตอนนี้ก็เต็มไปด้วยตัวหมาก อิอิ คิง ควีน บิชอบ ไนท์ แล้วก็เรือ แต่เบี้ยนี่จะเป็นใครบ้างน้า..
    น่าคิดนะค่ะ
    #1182
    0
  2. #1181 reserection (@deva_dew) (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:56

    ง่า หมากรุกแค่ได้ยินก็ปวดหมองแย้ว  แต่ก็จริง  เรือก็สำคัญ สร้างความโกลาหลได้พอ ๆๆ กะบิชอบหรือม้าเอ๊ยอัศวินเลยแหล  เพราะดิวเห็นม้ารุกบ่อย 555 แต่เล่นไม่เป็นมันยาก  ขี้เกียจ ดูลุงกะน้าเล่นทีเป็นวันม่ายหวายปวดหมอง

    รออ่านต่อค่า  อยากรู้เรื่องเบื้องลึก  คู่ที่ 3 จะเป็นแฮกเซลกะแกรนด์ไหมอะ

    #1181
    0
  3. #1178 อัคนิรันดร์ (@quietear) (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:02
    หึๆๆ...คราวนี้หนุ่มมาดทหาร...อยากลองเล่นด้วยจัง (แหมๆๆ   อย่าหวงน่าอควา...ไม่ทำอะไรเกินเลยร๊อก...)
    คิกๆๆ   ในที่สุดพี่เรน่าก็มาอัพ   สู้ๆค่ะ   ไควท์เองก็สอบวันจันทร์วันสุดท้าย
    เก็บแต้มให้เต็มที่เพื่ออนาคต (ที่ไม่รู้จะสดใสหรือเปล่า?)
    พี่หลบดัชนีมังกรของเดเร็กดีๆแล้วกันน้า...แล้วอย่าลืมหลบเนตรอำมหิตของเจ้ากรมหนังสือสำคัญคนเก่งด้วยล่า
    ตอนนี้สนุกเหมือนเคยค่ะ
    #1178
    0
  4. #1177 ~SOUL SHADOW~ (@haruhi1) (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2554 / 17:10
    โอ้ว น่ารักจริงๆด้วยนะ =w= ครอบครัวนี้ช่างอบอุ่นเสียจริงๆ ( จนน่าอิจฉา ) =w= สู้ๆนะเปนกำลังใจให้ รอเห็นตัวคนร้ายอยู่
    เทรซคุงก็อย่ามีความลับให้มันมากนะเราอยากรู้จนแทบเอาเชือกมัดคอตายเลยมั้งนะ =w= สู้ๆนะ
    #1177
    0
  5. #1176 Double_Up (@pleomax001) (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2554 / 13:03
    ยังไงเีนี้ยหรือคนร้ายจะเป็นคนใกล้ตัว
    #1176
    0