Silver night อภินิหารมังกรราตรีสีเงิน (จบแล้ว พักการรีไรต์)

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 21 เมดสาว - RW

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    25 พ.ย. 57

21

 

เมดสาว

           

            สายลมเย็นเยือกพัดผ่านท้องฟ้าเมืองแกรนด์เพนต์ ย้ำเตือนว่าเทศกาลฤดูหนาวแห่งโรงเรียนเซพาตราใกล้เข้ามาแล้ว ตอนนี้นักเรียนทั้งโรงเรียนเซพาตราพากันวิ่งวุ่นเตรียมงานของห้องตนให้ออกมาดีที่สุด พวกเขาประชุมงานแล้วแบ่งหน้าที่กัน โรงเรียนเซพาตราจึงดูวุ่นวายขึ้นมาฉับพลันเหมือนทุกๆ ปี ทุกคนล้วนอยากให้ห้องตนชนะเลิศในงานออกร้าน ไม่ใช่แค่เพื่อรางวัลตั๋วฟรีเข้าวอนเดอร์แลนด์ แต่เป็นทั้งความภาคภูมิใจและประสบการณ์อันมีค่าร่วมกับเพื่อนๆ

            ทางปีหนึ่งห้องบีเองก็ดูคึกคักและวุ่นวายไม่แพ้ใคร เด็กๆ ทำงานกันหัวหมุน โดยเฉพาะแอนดรูว์ที่ต้องลงมาคุมบรรดาลิงๆ ในห้องให้ทำงาน ร้อนถึงแคสซานดราต้องลงมาช่วยกำกับดูแล แถมยังลากสตีฟที่เป็นแค่ไม่กี่คนที่ว่างในช่วงนี้ลงมาช่วย เพราะเขาไม่คิดจะเปิดร้านในรายวิชาที่สอน พออัลลองกระเซ้าว่า กลัวไม่มีคนเข้าเหรอ อาจารย์หนุ่มจึงมะเหงกหัวยายตัวดีจนมึน แต่กรรมก็ตามทันเมื่ออาจารย์แคสซานดราเดินมากระชากตัวอาจารย์ผู้ประทุษร้ายศิษย์ไปตอกตะปูต่อเคาน์เตอร์ไม้ต่อ

            ยิ่งวันเทศกาลกระชั้นเข้ามาเท่าไร ทุกคนก็ดูจะกังวลและเครียดขึ้นมากเท่านั้น คนที่ไม่เครียดคงจะมีโจลี่ สาวน้อยผู้มีนิสัยเรื่อยๆ เอื่อยๆ รักสนุกไปวันๆ แต่พอได้รับมอบหมายงานเธอก็ทำมันออกมาได้ดี มีหัวทางศิลป์มาก จึงออกแบบตกแต่งร้านได้อย่างยอดเยี่ยม ทำเอาทุกคนอึ้งในความสามารถ รีบลงมือทำตามแบบที่วางไว้ เสียงตอกตะปู เสียงโวยวายหาของดังอยู่เกือบทั้งวัน

ตอนนี้ล่วงเข้ายามเย็นแล้ว พวกผู้ชายยังคงช่วยกันทำอุปกรณ์ประกอบร้าน ส่วนพวกผู้หญิงก็พากันไปนั่งประชุมที่มุมห้อง

            นี่ก็ใกล้วันงานเข้าทุกที ตัวร้านเองก็เกือบจะเสร็จแล้ว แอนนาผู้เป็นรองหัวหน้าเกริ่น เหลือบมองบรรดาเพื่อนหนุ่มที่ออกแรงกันอย่างแข็งขัน แม้จะดูเก้ๆ กังๆ ไม่คุ้นงาน แต่ถ้าให้คะแนนความตั้งใจก็ได้เต็มสิบ พวกผู้ชายเองก็จัดการเรื่องทำร้านแล้ว เราเองก็ต้องจัดการในส่วนของเราบ้าง นั่นก็คือเรื่องชุดที่เราลงมติกันว่าจะแต่งชุดคนรับใช้

            ฮ้า ลงมติกันตอนไหน!” เจ้าคนเกลียดชุดกระโปรงแหวทะลุปล้อง ตบพื้นดังปั่กและทำตาโตเท่าไข่ห่าน เธอจึงโดนมังกรบนหัวฟาดท้ายท้อยปึ่ก แต่คราวนี้ยายตัวดีไม่สนอาการเจ็บ เพราะเรื่องที่ได้ยินมันจะฆ่าเธอชัดๆ

            ก็ตอนเธอไปซื้อของเมื่อวันก่อนน่ะ อัล โดโลเลสไขข้อสงสัย ยิ้มมุมปากขันกับท่าทางอยากโวยวายเต็มแก่ของเพื่อนผมฟ้า ทุกคนลงมติเห็นด้วยแล้วนะ

            ยกเว้นเธอ!

            อัลแยกเขี้ยวใส่เพื่อนสาวทุกคน นึกสงสัยว่า วันนั้นที่จู่ๆ ก็ไล่เธอไปซื้ออุปกรณ์กับพวกผู้ชาย คงเป็นแผนการไม่ให้เธอทำลายการประชุมนี้เป็นแน่

            ไม่เอา!” อัลไม่ลดละ

            ต้องเอา!” ลิลลี่กับแอนนาประสานเสียง ถลึงตาใส่เจ้าคนป่วนการประชุม จนคนโดนรุมสะบัดหน้าหนี ยอมนั่งเงียบๆ ตามเดิม โดยมีเดเร็กบินลงมาตบไหล่เชิงปลอบใจ

            แอนนาเริ่มการประชุมใหม่อีกครั้ง อย่างที่บอกไปว่า ในเมื่อพวกผู้ชายรับผิดชอบเรื่องร้านไปแล้ว เราก็จะต้องจัดการตัดชุดทั้งของเราและของพวกผู้ชายด้วย ตกลงนะ เราจะแบ่งเป็นสองกลุ่ม หนึ่งคือกลุ่มที่ตัดชุดให้พวกผู้ชาย กลุ่มนี้ไม่ต้องไปซื้อของสด มีโรซาเลีย มิลาเบล โจลี่ ไซรีน โดโลเลส ส่วนใครจะตัดให้ใครก็ไปแบ่งกันเอง กลุ่มที่สองคือกลุ่มซื้อของ ซึ่งคือพวกที่ฉันไม่ได้เอ่ยชื่อเมื่อกี้ เข้าใจไหม

            ทุกคนพยักหน้า แอนนายิ้มกว้าง ในเมื่อเข้าใจแล้ว ฉันจะให้มิลาเบลแจกแบบชุดให้พวกเธอกลับไปตัดให้ตัวเองที่บ้าน ส่วนห้าคนที่ฉันบอกเมื่อกี้จะได้แบบผู้ชายเพิ่มไปด้วย

            จบคำ มิลาเบลก็เริ่มแจกแบบตัดเสื้อขนาดเท่าตัวจริงให้เด็กสาวแต่ละคน อัลรีบเปิดแบบดู จากนั้นกลืนน้ำเอื๊อก

            เฮือก ฆ่ากันเลยดีกว่า!

            มันก็ไม่ได้เลวร้ายนักหรอก พอๆ กับชุดที่แอนนิต้าให้เธอใส่เมื่อวันก่อนน่ะแหละ เดเร็กออกความเห็น บินมานั่งบนตักสาวน้อย พลางกวาดตามองแบบชุดสาวเสิร์ฟกระโปรงพองๆ

            มันไม่ได้เลวร้ายนักหรอก แต่มันเลวร้ายมาก อัลแทบปล่อยโฮ เขย่ากระดาษเหมือนอยากขยำ พลันกระดาษแผ่นน้อยอีกแผ่นก็ร่วงลงมา อัลกับเดเร็กหันหน้ามองกัน พอทั้งสองเห็นว่าเป็นอะไร เหตุการณ์ก็กลับตาลปัตร เด็กสาวแสยะยิ้มกว้างถูกใจ ส่วนเจ้ามังกรทำตาโต นั่งตัวแข็งทื่อ ก่อนจะส่งสายตาเย็นเยียบให้มิลาเบลที่เดินแจกกระดาษแบบ

            อ่า มิลาเบล อัลส่งเสียงเรียกเพื่อนผมเขียว โบกกระดาษแผ่นเล็ก นี่อะไรน่ะ

            อ่อ มิลาเบลหัวเราะคิก แบบชุดเดเร็กน่ะ

            เจ้ามังกรทำตาดุดัน พลางคิดว่า แบบชุดของเขางั้นหรือ! แต่มิลาเบลไม่สังเกตเห็นอาการนั้นสักนิด

            ฉันคิดว่าเดเร็กใส่ชุดนั้นคงน่ารักดี ต้องเรียกลูกค้าได้มากแน่ๆคนออกแบบชุดกล่าวจริงจัง ไม่รู้ว่าคำพูดนั้นทำให้อัลต้องกลั้นหัวเราะสุดความสามารถ ส่วนเดเร็กต้องอดกลั้นอารมณ์อยากทำร้ายคนอย่างยิ่งยวด!

 

            ตกเย็นวันต่อมาสาวๆ ที่รับหน้าที่ซื้อของต่างแยกย้ายกันไปตามร้านค้าในตลาดแกรนด์เพนต์ โดยเพื่อนๆ ลงมติให้อัลซื้ออุปกรณ์ทำขนม แอนนาถึงกับบอกว่า ดูจากท่าทางแล้วจะปล่อยให้ไปซื้อของสดคงจะไม่ได้ ตอนนี้อัลจึงเดินอยู่ในร้านขายอุปกรณ์ทำอาหารที่เคยมากับแม่ เด็กสาวเลือกอุปกรณ์ทำขนมทั้งแบบพลาสติกและสแตนเลส ซึ่งตั้งเรียงรายอวดโฉมอยู่บนชั้นวางของ เธอหยิบของในใบรายการลงตะกร้าชิ้นแล้วชิ้นเล่า ก่อนจะก้มอ่านทวนรายการแล้วมองออกไปนอกกระจกร้าน เห็นร้านฝั่งตรงข้ามซึ่งเป็นร้านขายชุดกระโปรงพองๆ ประดับลูกไม้ จึงพานคิดถึงชุดสาวใช้ที่ต้องสวมในวันออกร้าน สาวน้อยรู้สึกขนลุกชันทั่วตัว

            “เฮอะ ทำแบบนี้มันมือชกชัดๆจู่ๆ อัลก็โพล่งขึ้น กำหมัดแน่น

            เธอบ่นอะไรน่ะ เดเร็กที่บินไปหยิบแม่พิมพ์รูปหัวใจมาให้ทำหน้างง ก่อนจะนั่งแหมะบนหัวทุยสีฟ้า หลังจากหย่อนของใส่ตะกร้าเรียบร้อย

            ก็เรื่องชุดน่ะแหละ หรือนายอยากใส่

            “อยากใส่หรือไม่อยากใส่ เพื่อนเธอเขาก็ลงมติแล้ว บ่นไปก็เท่านั้น เจ้ามังกรกลอกตาอับจนหนทาง

            สาวน้อยทำเสียงฮึดฮัด เธอคว้าแม่พิมพ์รูปดาวใส่ตะกร้าคล้องแขน ตามด้วยแม่พิมพ์รูปหมีตัวเล็ก สาวเท้าฉับๆ ไปหยิบตะกร้อตีแป้งสีเงิน แต่ก่อนที่เธอจะทันหยิบ ตะกร้อที่หมายตาก็โดนคว้าหมับไปเสียดื้อๆ พร้อมเสียงหัวเราะดูถูกกวนประสาท สาวน้อยไล่สายตาไปมองต้นตอเสียง ขมวดคิ้วมุ่น

            ไงอัลมาริน่า เธอมาทำอะไรที่นี่ ซื้อของทำขนมเหรอไดอัส ชิฟเฟอร์ คู่ปรับตัวแสบของเธอยืนยิ้มเยาะอยู่ตรงหน้า เขาควงตะกร้อในมือมองอัลอย่างสมเพชราวเป็นสิ่งของต่ำต้อย

            อืม อัลตอบแบบขอไปที เอื้อมมือไปหยิบตะกร้ออันใหม่ ระงับอารมณ์เหม็นขี้หน้าสุดขีด แต่พอเสียงน่าหมั่นไส้อีกเสียงดังอีก เส้นอารมณ์ของอัลก็กระตุกอีกหน

            ได้ข่าวว่าห้องบีจะทำบ้านขนมหวานเหรอคะ เสียงหวานที่แสนจะดัดจริตในความคิดอัลแว่วขึ้น ไลแลคยื่นหน้ามาใกล้อัล ทำตาเจ้าเล่ห์ เช่นเดียวกับรอยยิ้ม น่าสงสารจัง

            พูดอะไรของเธอ อัลพูดรวนๆ หรี่ตาเอาเรื่อง เธอสูดหายใจลึกตั้งสติแล้วหมุนตัวตั้งใจจะเดินหนี ด้วยไม่อยากจะมีเรื่องในร้าน แต่คำพูดต่อมาของไลแลคทำให้อัลชะงักฝีเท้า

            ก็สงสารพวกน่าสมเพชห้องบีน่ะสิ จะทำร้านขนมแข่งกับพวกเรา คิดเหรอว่าจะชนะ เสียงฝีเท้ามั่นคงดังเข้ามาใกล้เด็กสาวผมฟ้า ดวงตาสีเพลิงของอัลเหล่มองดวงหน้าตุ๊กตาของไลแลคที่ยื่นมากระซิบข้างหู พวกไม่เจียม

            อัลตวัดหน้าหนีสาวน้อยผมทอง พร้อมเม้มปากแน่น สืบเท้าออกห่างเด็กสาวผู้เย่อหยิ่ง

            “พวกฉันไม่รู้หรอกนะว่าพวกขุนนางห้องเอน่ะจะทำร้านขนมเหมือนกัน พวกฉันก็แค่อยากทำ เลยทำก็เท่านั้น

            ตอนนี้ก็รู้แล้วนี่ ถอนตัวก็ยังไม่สายนะ ไดอัสหัวเราะลงคอ

            เรื่อง ที่ห้องฉันทำไม่ใช่เพราะอยากจะชนะพวกขุนนางน่าเตะอย่างพวกนายหรอก ไม่สำคัญด้วยว่าจะชนะหรือไม่ การทำสิ่งต่างๆ ร่วมกันในหมู่เพื่อนต่างหากที่สำคัญ แล้วคอยดูนะว่าร้านของใครจะดีกว่ากัน ยายตุ๊กตากระเบื้องเดินได้กับนายไม้เสียบผีโยกเยก!”

            ทั้งไดอัสและไลแลคหน้าตึงทันทีที่ได้ยินฉายาแสบๆ คันๆ จากอัล สาวน้อยผมฟ้ายักคิ้วแพล็บๆ ขำกับท่าทางและสีหน้าทั้งคู่ ดูท่าอยากจะวิ่งมาบีบคอเธอเต็มแก่ ก็แหมฉายาที่เธอตั้งน่ะมันออกจะเหมาะเหม็งพอดี จนแก้ต่างไม่ได้ละสิ และอัลยิ่งมั่นใจว่ามันเหมาะ เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ อย่างอดไม่ได้ของมังกรบนหัว

            ไปก่อนนะ บาย ถึงตรงนี้ยายตัวดีก็รีบใส่ตีนหมาโกยอ้าว ก่อนไลแลคจะตั้งสติได้แล้วแผดเสียงกรี๊ดดังลั่น หรือก่อนที่ไดอัสจะวิ่งเข้าเล่นงานเธอ อัลรีบจ่ายเงินค่าอุปกรณ์แล้วขี่จักรยานกลับบ้าน สายลมหนาวปะทะหน้าพาเส้นผมและผ้าพันคอของเธอปลิวไสว

            อารมณ์ดีจังนะเดเร็กกระเซ้า นัยน์ตาสีเพลิงของอัลช้อนมองมังกรสีดำที่ยื่นหน้าลงมา ดวงตาสีเงินของมันเต้นระริกอย่างขบขันแกมเอ็นดู

            ก็ได้เล่นงานคนที่เหม็นขี้หน้านี่ก็ต้องอารมณ์ดีสิเธอตอบเสียงหงุงหงิง

            เดเร็กแสยะยิ้ม นิสัยไม่ดีเลยนะเธอน่ะ

            อัลยิ้มกว้างเห็นฟันทุกซี่ พูดเสียงดังฟังชัด ไม่มีใครในโลกนี้นิสัยดีเป็นแม่พระหรอกย่ะ อ๊ะ จริงสิ

พลันเด็กสาวทำตาโต หัวเราะกั่กๆ เมื่อนึกถึงเรื่องบางอย่างได้...เรื่องบางอย่างที่โรสขอเธอก่อนเธอจะออกมาซื้อของกับพวกแอนนา อาการขำอย่างอดไม่อยู่ดึงความสนใจจากเดเร็กมากกว่าเดิม

ขำอะไรของเธอ แค่แกล้งพวกนั้นมันมีความสุขนักหรือ เดเร็กถาม

เปล่า มีเรื่องที่ขำกว่านี้อีก อัลขยิบตา เจ้ามังกรทำท่าเหมือนคนเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม ทำให้คนหัวเราะยิงฟัน ตอบเสียงใส เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รู้เอง

 

ก่อนนอนคืนนั้น เดเร็กนั่งคิดว่าเรื่องตลกอะไรที่เด็กสาวจอมซนขำหนักหนา กระทั่งจะเข้านอนก็หัวเราะอีกรอบ ตอนสายของวันต่อมา เดเร็กก็เริ่มเดาว่า เรื่องนั้นต้องเกี่ยวกับเด็กหนุ่มผมเงินและเด็กสาวผมทองที่ปรากฏตัวหน้าบ้านในเช้าวันเสาร์แน่

เข้ามาเลย อัลผู้มีมังกรบนหัวเปิดประตูต้อนรับเพื่อนทั้งสอง เธอส่งสายตาเป็นมิตรให้โรส ก่อนเปลี่ยนเป็นสายตาเจ้าเล่ห์เมื่อมองเซดริก ทำเอาญาติหนุ่มเลิกคิ้วสูงพลางส่งสายตาคาดคั้น แต่ก็ไม่ได้อะไร อัลรีบหันหลังเดินนำเข้าไปยังห้องนั่งเล่น ที่ลูเซียนั่งคอยอยู่แล้วพร้อมกับกล่องอุปกรณ์เย็บผ้า

สวัสดีจ้ะ เซดริก โรส หญิงสาวผมฟ้าหยักศกนิดทักทาย มองเพื่อนลูกสาวที่ค้อมหัวทำความเคารพ ลูเซียผายมือเชื้อเชิญให้เด็กๆ นั่งบนเบาะที่จัดไว้ให้บนพรมสีน้ำตาล

สวัสดีครับ แล้วคุณลุงไม่อยู่เหรอครับ เซดริกถามหลังจากนั่งเรียบร้อย

รายนั้นอยู่ในห้องทำงานน่ะ ช่วงนี้งานที่สภาเวทเยอะเลยต้องเอางานกลับมาที่บ้านลูเซียโน้มไปหยิบกระดาษที่พับไว้มาคลี่ดู มันคือแบบเสื้อขนาดเท่าตัวอัล ดวงตาสีน้ำเงินอ่อนโยนของเธอมองลูกสาวที่กำลังนั่งกระแซะโรส

ของลูกขนาดนี้เลยใช่ไหม

ค่า อัลยืนยัน รบกวนด้วยนะคะ

เมื่ออัลยืนยัน ลูเซียก็เปิดกล่องอุปกรณ์เย็บผ้า หยิบผ้าดำกับผ้าขาวออกมาวางแยกเป็นสองชุด หญิงสาววางชุดหนึ่งไว้ตรงหน้า อีกชุดยื่นให้โรส

คิดว่าผ้าขนาดนั้นน่าจะพอนะ ลูเซียบอก

ขอบคุณมากค่ะโรสรีบคลี่ผ้าดู พบว่าผ้าทั้งสองผืนมีขนาดใหญ่มาก สาวน้อยขยับยิ้ม คิดว่าคงพอแหละค่ะ

เซดริกมองพวกผู้หญิงที่กำลังสนใจผ้า เขาเห็นโรสไล้มือไปตามเนื้อผ้าเพื่อรีดผ้าเรียบกับพื้น ไม่เคยเบื่อเลยเวลามองเธอทำอะไรต่อมิอะไรเด็กหนุ่ม เขาจ้องเธอเนิ่นนานโดยไม่รู้ตัว กระทั่งโรสเบือนหน้ามาส่งยิ้มให้ เซดริกก็สะดุ้งเฮือก กระพริบตาปริบๆ

มีอะไรหรือ ทายาทเซฟีรุสถาม

ยืนขึ้นหน่อยสิ โรสขอร้อง ทอดสายตามายังเซดริกที่ลุกขึ้นตามคำขอ จากนั้นเธอก็หยิบสายวัดตัวมาวัดความกว้างของบ่า ความยาวของลำตัว ตามด้วยรอบเอว

จะทำอะไรน่ะ เซดริกเหลือบมองโรสที่จดสัดส่วนของเขาใส่กระดาษ ตอนนี้เด็กหนุ่มตัวแข็งทื่อเหมือนหุ่นตั้งโชว์ในร้านขายเสื้อ

โรสค่อยๆ ม้วนสายวัดตัวเก็บตามเดิม แล้วเอ่ยคำพูดที่ทำให้เซดริกตัวแข็งทื่อยิ่งกว่าเดิม หัวใจในอกพองโตมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

ฉันต้องตัดเสื้อให้เซดริกน่ะ

โรสตัดเสื้อให้เขา ทายาทตระกูลเซฟีรุสเน้นย้ำกับตัวเองในใจ ดวงหน้าขาวร้อนผ่าวเหมือนถูกไฟลน โหนกแก้มเขาขึ้นสีแดงเรื่อ เป็นภาพที่ใครบางคนเห็นแล้วกลั้นยิ้มแทบไม่ไหว บังคับตัวเองให้เบนหน้าหนีเพื่อแอบหัวเราะก๊ากคนเดียว

เสร็จแล้วละ นั่งลงเถอะ โรสบอก ดวงตาสีกุหลาบของเธอมองเซดริกที่นั่งอย่างว่าง่าย แถมยังนั่งหลังตรง หน้ามองตรงมาทางเธออีกต่างหาก

ท่าทางเหมือนหุ่นจัง ท่านหญิงคนงามคิด หลุดหัวเราะคิก เมื่อเขาพูดกับเธอด้วยท่าทางแข็งเกร็ง เหมือนหุ่นแมริโอเน็ตที่ถูกชักใย ขณะที่เธอใช้ชอล์กวาดแบบเสื้อลงบนผ้าสีดำ

มีอะไรให้ช่วยรึเปล่าเซดริกถาม

            ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ อืม ถ้าอยากช่วย...ตอนฉันตัดผ้าช่วยจับปลายผ้าอีกด้านไว้หน่อยนะ โรสยื่นปลายผ้าอีกด้านให้เซดริกหลังลงแบบเสร็จ มืออีกข้างของเธอคว้ากรรไกรเตรียมตัดผ้าออกเป็นชิ้น พลันโรสก็เห็นว่าเซดริกกำผ้าซะแน่น จนเอ็นหลังมือขึ้นเป็นเส้น

            “ไม่ต้องจับผ้าแน่นซะขนาดนั้นก็ได้จ้ะสาวน้อยผมทองแย้มยิ้มงาม เซดริกตัวกระตุก ดวงตาสีฟ้าของเขาเบิกกว้าง เริ่มคลายแรงที่จับผ้าลง

            อะ อืม

 

            คิก คิก

            เส้นผมสีฟ้ายาวไหวกระเพื่อม ตอนเจ้าของร่างก้มหน้ายกมือปิดปากหัวเราะอย่างสะใจ ดวงตาสีแดงของอัลเต้นระริกยามมองผ้าสีดำชิ้นน้อยบนพื้น ก่อนเหลือบมองไปทางซ้าย สบกับดวงตาสีเงินไร้อารมณ์ของมังกรสีดำที่ทำหน้ามุ่ย

            นี่สินะเรื่องขำขันของเธอ เธอวางแผนให้โรสมาที่นี่

            อัลทำตาโตดูทะเล้น ดวงตาสีแดงของเธอเต้นระริกผิดกับดวงตาสีเงินเยือกเย็นของเดเร็ก เด็กสาวค่อยๆ กระถดตัวออกห่างคนอื่นไปนั่งชิดติดโซฟา

            “เปล่านะ โรสขอฉันมาเอง แต่ว่าฉันเก่งใช่ไหมล่ะ ทำให้เจ้าเซดริกมีความสุขได้ขนาดนี้ ฉันต้องเป็นพี่สาวที่ดีที่สุดแห่งศตวรรษแน่เลย สาวน้อยหัวเราะก๊าก เหลือบมองเด็กหนุ่มผมเงินที่ตอนนี้ทำท่าไม่ต่างกับหุ่นแมริโอเน็ต ก่อนเบนมองโรสที่ตัดเสื้ออย่างสุดฝีมือ อัลสบตากับดวงตาดุๆ ของเธอ ลูเซียส่งสายตาเหมือยถามว่า เธอหัวเราะอะไรนักหนา อัลต้องกัดริมฝีปากห้ามอาการหัวเราะ ยังผลให้เจ้ามังกรก้มหน้าถอนหายใจ พลางคิดว่า ช่วยหรือแกล้งเขากันแน่นี่เธอ

            หลังจากนั้นอัลก็หยุดหัวเราะ ก้มหน้าก้มตาทำงานในส่วนของตัวเองต่อ ตอนแรกเจ้ามังกรไม่รู้ว่าเธอกำลังตัดอะไร คิดว่าคงเป็นส่วนหนึ่งของชุดสุดแสนอลังการของเธอ จนเมื่ออัลสะกิดตัวเขาที่นอนหลับอยู่และให้ดูของในมือ เดเร็กถึงกับเบิ่งตากว้าง

            นี่เธอดวงตาสีเงินของเดเร็กมองชุดบัตเลอร์ตัวเล็กที่อัลเอามาจ่อติดหน้า

            ลองสวมชุดหน่อยสิ ฉันตั้งใจตัดสุดฝีมือเลยนะ อัลว่า ทำท่าภูมิใจ เพื่อเดเร็กเลยนะเนี่ย

            พอเห็นความตั้งใจของสาวน้อย มังกรหนุ่มเลยได้แต่ทำตามคำขอ เดเร็กคว้าชุดที่เพิ่งตัดเสร็จสดๆ ร้อนๆ มาสวม ซึ่งมันช่างพอดีตัว เมื่อสำรวจฝีเข็มก็เห็นค่อนข้างสม่ำเสมอ บ่งถึงความตั้งใจของเด็กสาว มันหมุนตัวไปรอบๆ ให้อัลดูความเรียบร้อย ก่อนจะนั่งประจันหน้ากับเด็กสาวที่ปรบมือปั่บๆ

            เหมาะมาก น่ารักจัง

            นี่ฉันต้องใส่ชุดนี้จริงๆ เหรอ เดเร็กเริ่มสยองขวัญ ดวงตาสีเงินหรี่ลงอย่างอับจนหนทาง และเพ่งมองรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของสาวน้อยที่นอนคว่ำเท้าคาง โยกเท้าสบายอารมณ์ ดูมีความสุขยิ่งกับภาพที่เห็น ผิดกับมังกรราตรีสีเงินที่ทำหน้าปั้นยาก

            ถึงเขาจะเคยใส่ชุดหรูหรา ผูกริบบิ้นตรงคอ มีระบายยาวตรงแขนเสื้อมาหลายต่อหลายครั้ง แต่จะใส่กี่ทีก็ทำใจชอบเจ้าชุดบ้าพวกนี้ไม่ได้ซะที เดเร็กคิดพลางขยับหูกระต่ายตรงคอ เหมือนหูกระต่ายทำให้มันหายใจไม่ออก

            ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ ไม่ชอบเหรอ อัลถาม สังเกตสีหน้าเดเร็ก

            ก็ไม่ชอบน่ะสิ

            เจ้ามังกรอยากตอบไปอย่างนั้น แต่เมื่อนึกถึงสีหน้าของเด็กสาวตอนตัดชุดเสร็จ เดเร็กก็พูดไม่ลง ทั้งๆ ที่สมัยก่อนเขาไม่เคยสนใจสักนิดว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกอย่างไร

            ก็แค่ไม่ชินน่ะ สักพักคงชินแล้วไม่ต้องห่วงเสียงนุ่มปนเย็นของเดเร็กช่วยใจที่เกือบแฟบของอัลให้พองโตอีกครั้ง เมื่อเห็นสีหน้าเป็นสุขสุดขีดของเด็กสาว เดเร็กก็เริ่มถามตัวเอง

เขาเคยพูดให้คนฟังมีความสุขขนาดนี้ด้วยหรือ เขาคงเปลี่ยนไปมากสินะ

สิ้นความคิด มังกรดำก็เห็นสาวน้อยระบายลมหายใจยาวเหมือนยกภูเขาออกจากอก

ดีจัง นึกว่าเดเร็กไม่ชอบซะอีก เยี่ยมมาก ถ้างั้นเดเร็กใส่ชุดนี้แล้วเรียกลูกค้าหน้าร้านนะ รับรองตรึม ดวงตาสีแดงของอัลเปล่งประกายเจิดจ้า เด็กสาวยิ้มแต้หน้าบานจนเดเร็กชักหมั่นไส้ เมื่อเห็นภาพด้านหลังสาวน้อย เจ้ามังกรก็กระตุกยิ้มชั่ว

ฉันว่าเธอใส่ชุดของเธอ เธอก็คงน่ารักเหมือนกันแหละ เดเร็กพูดเสียงนุ่ม ยังผลให้อัลยิ้มกว้างกว่าเดิม แต่ก็ต้องยิ้มค้าง เมื่อเดเร็กพูดต่อว่า

ลองใส่ให้ฉันดูหน่อยสิ ลูเซียตัดเสร็จแล้ว เจ้ามังกรบุ้ยหน้าไปข้างหลัง สาวน้อยรีบพลิกตัวมองทันควัน เธอเห็นคุณแม่ยังสาวยืนยิ้มกว้างถือชุดเมดสีดำที่มีระบายฟูฟ่องยาวแค่เข่า โดยมีเซดริกในชุดบัตเลอร์และโรสประดับฉาก

ทำไมคุณแม่ตัดเร็วจังคะ ยายตัวดีเริ่มตะกุกตะกัก มองชุดนั้นเหมือนเป็นฝันร้าย ยิ่งพอตวัดหน้ามองเจ้าน้องชาย อัลก็ยิ้มผวา เซดริกทำสีหน้ายินดี ประกายในดวงตาสีฟ้าของเขาดูชั่วร้ายพอๆ กับออร่าที่ปล่อยออกมา

            นายคิดว่านี่เป็นการแก้แค้นที่น่าสะใจสินะ เซดริก!

            อัลหวีดร้องในใจ ขณะลูเซียย่างมาใกล้ พร้อมพูดว่า แม่ใช้เวทมนตร์ช่วยตัดน่ะ เอ้า อัลใส่ให้แม่ดูหน่อยสิ

            ใส่เลยจ้ะอัลเสียงหวานของโรสสนับสนุน

            เจ้าตัวแสบหันรีหันขวาง ก่อนจะจับจ้องชุดในมือแม่ อัลกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคออย่างยากเย็น เหงื่อแตกซิกๆ

            นี่เธอต้องใส่ชุดนี้เหรอเนี่ย!

            พลันเสียงล้ออย่างสบายอารมณ์ของเดเร็กก็ดังขึ้นด้านหลังเธอ คิดว่าเป็นผลกรรมที่แกล้งเซดริกนะอัล

            อัลคอตกรับชุดฟูฟ่องมาโดยดี น้ำตาไหลพรากๆ ในใจ

            ทำไมเดี๋ยวนี้กรรมมันตามเร็วจัง

           

            เมื่ออัลเปลี่ยนชุดเสร็จ และกลับมาที่ห้องนั่งเล่น คนอื่นๆ ก็กินพุดดิงหน้าคุกกี้ที่เธอช่วยแม่ทำอยู่ในห้องรับแขก อัลค่อยๆ เหยาะย่างไปหา แล้วย่อตัวกระซิบถามเซดริก

            ไง ฝีมือฉันอร่อยไหม

            พรูด! เด็กหนุ่มแทบจะพ่นขนมหวานในปากออกมา เขามองสลับระหว่างขนมสีน้ำตาลในถ้วยแก้วกับใบหน้าฉาบยิ้มของพี่สาว

            ฝีมือเธอ?” เซดริกทวนอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง จ้องร่างเพรียวที่ทิ้งตัวนั่งข้างแม่ พร้อมคว้าขนมตรงหน้ามาเคี้ยวตุ้ยๆ ไม่สนใจใคร

            จ้ะ อัลช่วยผสมส่วนผสมน่ะลูเซียไขข้อสงสัยเซดริก แล้วเบนหน้ามองโรสที่นั่งทำตาปริบๆ ดูๆ ไปแล้วฝีมือทำอาหารก็ไม่ได้แย่อะไรนะ ที่ทำไม่ได้ตอนแรกคงไม่อยากทำมากกว่า

            ก็ของแม่อร่อยนี่คะ ไม่เห็นต้องทำเองเลย สาวน้อยว่า หันไปถามเจ้ามังกรที่กำลังดื่มด่ำกับขนม อร่อยไหม

            อืม เจ้ามังกรเงยหน้าสบดวงตาสีอัสดงของอัล ฝีมือใช้ได้นี่

            ก็เดเร็กชอบของหวานนี่นา อัลยิ้มกว้าง เดเร็กคลี่ยิ้มตอบ

            นี่เธอทำของหวานเพื่อเขาสินะ

            งานโรงเรียนพรุ่งนี้เรามาพยายามด้วยกันนะ อัลร้องร่า กวาดตามองเซดริกกับโรส ทั้งสองส่งยิ้มให้อัล เซดริกแซววว่า เธออย่าทำพังก็แล้วกัน ทำเอาอัลหัวเราะร่า ก่อนจะหันมามองเดเร็กอีกครั้ง

            เรามาพยายามด้วยกันนะเดเร็ก ดวงตาสีแดงเพลิสดใสของอัลประสานกับดวงตาสีเงินอ่อนโยนของเดเร็ก

            เขาเองก็ต้องพยายามเพื่อเธอบ้างสินะ

 
เพิ่งเคลียร์ต้นฉบับส่งโรงพิมพ์ค่า ฮือ กำลังเคลียร์โปรเจ็กต์อื่นๆ และเรื่องนี้ต่อ ค่อนข้างยุ่ง แต่จะพยายามมาอัปทุกวันจันทร์นะคะ >_<

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

1,838 ความคิดเห็น

  1. #1760 ธิดาหิมะ (@sleeplezzrr) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 15:58
    น่ารักมากเลยค่ะ ><
    #1760
    0
  2. วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 14:09
    สนุกมาก
    #1627
    0
  3. #1601 มุกฝืด (@tat9559) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 20:01
    ฆ่ามันเลยยย ดาร์ซี จัดมันให้จั๋งหนับไปเลย (กำลังอินจัด)
    #1601
    0
  4. #1233 xeliilex (@xeliilex) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มีนาคม 2554 / 06:39
    น่าติดตามมากกกกกกกกกก
    #1233
    0
  5. #1047 DawwyJung (@dawwyjung) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2553 / 08:00
    อยากเห็นๆ
    #1047
    0
  6. #559 Aburame_Shino (@Nara_nicharee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2553 / 10:05
    อ๊าย ตอนนี้น่ารักอย่างร้ายแรง

    >w<
    #559
    0
  7. #453 shiro-neko (@shiro-neko) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 00:37
    กี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    น่ารักจัง อัลกะเดเร๊กน่ารักมากๆๆๆๆๆอ่า
    #453
    0
  8. #320 My Angle (@love-w) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 มกราคม 2553 / 12:23
    กรี๊สสสสสส

    หวาน

    อ๊าคคคคคคค

    ชอบบบบบบบบบบบบบบ
    #320
    0
  9. #109 นักแอบอ่าน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2552 / 09:17
    เรื่องน่าสนใจนะ

    ขอบคุณค่ะ
    #109
    0
  10. #86 ~๐ยัยตัวยุ่ง๐~ (@favrefay) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2552 / 21:54

    ง่า......อัลน่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกที่สุดดด!!!!

    รักอัลง่ะ ไม่ยกให้เดเร็กได้ป่าวงิ

    โฮกกกก อยากได้ ๆ ๆ ๆ

    #86
    0
  11. #85 Prince♂ (@nutree) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2552 / 11:31

    โอ้ววววว เอาให้ห้องเอหน้าแตกปายเล๊ยยยยยยยย อัลสู้ๆ คนแต่งก็ด้วยน๊า>____<

    #85
    0
  12. #83 ♦[DEATHLY_PHOENIXS]♦ (@write_phynixs) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2552 / 09:49

    >[]< อ๊าก อยากเห็นเดเร็กใส่ชุดทั้ง 2 แบบเลย 

    ทั้งมังกร  ทังมนุษย์  อ๊า!!!  อัลด้วย  อัลด้วย

    จะเป็นยังไงน้า (เอาโรส กับ เซดริกด้วยก็ดีสิ)

    ว่าแต่ เท่าที่เธอแต่งนิยายแฟนตาซีมานี่....

    เรื่องชื่อ  เธอคิดขึ้นมาโดยจำเป็นต้องมีความหมายรึเปล่า

    หรือแค่เหมา  หรือแค่คิดออกก็ใช้เลย

    แล้วบทเกริ่นนำ (บทที่ก่อนหน้าบทนำ) กับบทนำ (บทก่อนหน้าบทที่ 1)

    นี่แต่งแบบไหนถึงจะดูดีสมเป็นนิยายแฟนตาซีหรอ  บอกหน่อยสิ

    งืม  เราไม่ได้แต่งสักทีเพราะเรื่องพวกนี้แหละ...

    เอ๊ะ! หรือว่าแต่งตอนจบก่อนดีนะ..... *O*

    เอิ่ม  จะว่าไป....เปลี่ยนไปแต่งแนวเกมส์ออนไลน์ก็น่าสนุกนะ อิอิ

    ไปล่ะ บ๊ายบายจ้า~~~~~~

    #83
    0
  13. #82 กุดชี่ GuDcY (@gapsasa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2552 / 09:03
    โฮกกกก อยากกดเดเรก อุ้ย !! ล้อเล่นค่าาาา อยากอ่านฉากหวานๆต่างหาก ทำไมไม่มีฉากศึกชิงอัลหรือเดเรก บ้างเลยย อ่าาา พี่เมย์ (ตอนนี้ก็หวาน แต่มันหวานไม่พอ กร๊ากๆๆๆ)

    รีบๆอัพนะค่า
    #82
    0