Silver night อภินิหารมังกรราตรีสีเงิน (จบแล้ว พักการรีไรต์)

ตอนที่ 43 : ตอนที่ 2 คืนแรกในบ้านเซเลส - RW

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6067
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    23 พ.ค. 59

สวัสดีค่ะ

มาอัปแล้วค่า สำหรับหนังสือเล่มสองของซีรีส์นี้จะทำต่อจากเรเซียนะคะทุกคน ด้วยสุขภาพเรา เราต้องขอกระดึ้บทำค่ะ 

ขอบคุณค่ะ

----------------------------------

2

คืนแรกในบ้านเซเลส

 

กริ๊ก! มือเล็กของอัลกดสวิตช์ไฟตรงประตู แสงไฟในห้องพลันสว่างขึ้นเผยสภาพห้องนอนที่กว้างขวาง เร่งให้คนเข้าพักกระตือรือร้นจะสำรวจมากขึ้น เธอเห็นว่าทางซ้ายมือมีเตียงขนาดคิงไซซ์ ถัดออกไปมีโซฟาสีบานเย็นตัวเล็ก ฝั่งตรงข้ามมีโต๊ะเครื่องแป้ง ใกล้ๆ กันนั้นปรากฏเตาผิงแก๊สเล็กๆ พอให้ความอบอุ่นแก่ผู้พักอาศัยภายในห้อง

            อัลทิ้งกระเป๋ากีฬาไว้ข้างเตียง สืบเท้าไปผลักบานหน้าต่างให้เปิดกว้างรับลมอุ่นแห่งวสันตฤดู สาวน้อยยันศอกกับกรอบหน้าต่างไม้ มองบรรยากาศยามค่ำคืนของชานเมืองวิริเดี้ยนที่เงียบสงบ

            เรื่องทางบ้านของโรสดูท่าจะซับซ้อนแฮะ อัลคิดพลางซบหน้ากับท่อนแขน เธอกลอกตามองต้นไม้ในสวนที่ไหวโยกยามต้องแรงลม เส้นผมยาวของเธอพัดปรกใบหน้ามุ่ย ท่ามกลางความเงียบนั้นเสียงพ็อกเก็ตโฟนก็ดังขึ้น อัลรีบกดรับสาย แล้วยิ้มแป้นแล้นทันทีเมื่อได้ยินเสียงคนโทร. มา

            ไงจ๊ะคนดี ถึงบ้านโรสแล้วใช่ไหม

            สวัสดีค่ะแม่ ถึงบ้านโรสตั้งแต่บ่ายแล้วค่ะ ก่อนหน้านี้หนูไปดูขบวนพาเหรดมาด้วยแหละ อัลหัวเราะเสียงใสแล้วพูดหน้าระรื่น แล้วคนอยากคุยกับหนูตั้งแต่เช้าแต่งานยุ่งอยู่ไหนคะ

            ลูเซียหัวเราะเบาๆ “อยู่ข้างๆ แม่นี่แหละจ้ะ วันนี้บ่นคิดถึงลูกทั้งวันเลย”

            อัลหัวเราะคิกๆ เธอได้ยินพ่อบ่นกับแม่ว่า ผมพูดแค่ห้าครั้งเอง จากนั้นเขาก็แก้ตัวทางโทรศัพท์ว่า

            พ่อไม่ได้คิดถึงลูกขนาดนั้นนะ โซฟอสแก้ตัวแต่ก็ยอมรับว่าคิดถึงแหละ

            ค่า สาวน้อยทำเสียงทะเล้น

            พ่อไม่มีอะไรจะคุยมากแค่อยากบอกว่าดูแลตัวเองดีๆ ล่ะ อย่านอนดึกมาก มีปัญหาอะไรก็โทร. หาพ่อแม่ทันทีนะ

            รับทราบ อัลพูดเสียงหนักแน่น ยกมือทำท่าตะเบ๊ะหยอกเย้าทำราวกับคู่สนทนาอยู่ตรงหน้าเธอ ด้วยน้ำเสียงหนักแน่นนั้นเองที่ทำให้ปลายสายวางใจยอมวางหูโทรศัพท์

อัลโคลงหัวกับความขี้ห่วงของพ่อและแม่ แต่ก็อดหัวใจพองโตที่ได้ยินเสียงท่านทั้งสองไม่ได้ สาวน้อยลอบยิ้มกับตัวเอง แล้วซบหน้าลงกับท่อนแขนอีกครั้ง นิ่งฟังเสียงใบไม้เสียดสียามราตรี พลันเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น แล้วโรสก็โผล่หน้าเข้ามาในห้อง

            อัล สาวน้อยผมทองค่อยๆ เดินเข้าไปหาอัล “ที่พักเป็นไงคะ

            ดีมากเลยละ อัลหันหน้ามายิ้มร่า เอนหลังพิงกรอบหน้าต่าง ก่อนจะทำหน้าผากย่น แต่มันมีข้อเสียอย่างเดียวนี่แหละ

            ข้อเสีย?” โรสเลิกคิ้วสงสัย มองอัลที่ขมวดคิ้วพลางสืบเท้าเข้ามาหาด้วย ไม่นานทายาทไอวารีนก็ยืนทำแก้มป่องอยู่ตรงหน้าเธอ

            ทำไมต้องแยกห้องฉันกับเดเร็กด้วย ฉันกับเดเร็กนอนห้องเดียวกันก็ได้นี่นา!” ยายตัวดีโวย แล้วกอดอกด้วยสีหน้าจริงจัง

            เมื่อได้ยินคำตอบ สีหน้าเครียดของโรสก็เปลี่ยนเป็นขบขัน เธอยกมือปิดปากหัวเราะ พวงแก้มเป็นสีแดงเนื่องจากหัวเราะตัวโยน

            ก็แหม อัลเป็นผู้หญิงนะ จะให้นอนกับผู้ชายได้ยังไงละคะโรสกลั้วหัวเราะ

            “ก็นอนด้วยกันทุกคืน ดวงตาสีแดงของอัลมีประกายเว้าวอน เธอทำท่าเหมือนเด็กอยากได้ของเล่น น้าโรสน้า

            ไม่ได้หรอกค่ะ พีโอนีไม่ยอมแน่ โรสส่ายหน้าปฏิเสธ ดวงตาสีชมพูของเธอเต้นระริกเมื่อมองอัลที่ถอนหายใจยาว เด็กสาวผมฟ้าทำหน้าหน่ายๆ เมื่อไม่สมหวัง แล้วทำตาลุกวาวเมื่อได้ยินคำชวนของโรส

            อัลยังไม่ง่วงใช่ไหมคะ งั้นไปเล่นไพ่กันไหม เซดริกกำลังสับไพ่อยู่ในห้องนั่งเล่นน่ะ

            ไปสิ!” อัลรีบตอบ ก่อนจะจูงมือเพื่อนสาวรีบรี่ไปยังห้องนั่งเล่นทันที

 

การเล่นไพ่ดำเนินไปอย่างสนุกสนาน สลับกับการพูดคุยและกินขนมที่พีโอนีทำมาให้ ส่วนมากโรสเป็นผู้ชนะ รองลงมาก็คืออัล ยายตัวดีจึงเริ่มสนับสนุนให้เล่นกินเงิน แต่เซดริกประท้วงว่า ถ้าเล่นเขาต้องหมดตัวแน่ โรสจึงคัดค้าน และแน่นอนว่าอัลอดหาค่าขนมทางลัดโดยปริยาย เธอแอบบ่นหงุงหงิงอยู่คนเดียว

            ในที่สุดวงไพ่อันสนุกสนานก็จบลงตอนห้าทุ่มเกือบเที่ยงคืน เซดริกทำตาปรือง่วงนอนตามนิสัยคนไม่ค่อยนอนดึก เขาเอ่ยขอตัวไปนอนคนแรก สักพักโรสก็ขอตัวไปนอนอีกคน ยายจอมแสบเลยหมดเพื่อนคุย ยอมเดินกลับห้องอย่างว่าง่าย แม้จะดึกแล้ว แต่อัลก็ไม่ง่วงเลยสักนิด เธอพยายามบังคับให้ตัวเองง่วงตลอดทางเดินกลับห้อง ลองยกมือขยี้ตา เปิดปากหาวหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็ไม่เกิดผล

            สงสัยจะตื่นที่มั้งเรา อัลสรุปในใจแล้วขยี้หัวจนผมยุ่ง กลอกตาปรือๆ ไปมองห้องนอนที่ติดกับเธอ ซึ่งเป็นห้องของเดเร็ก พลันสาวน้อยก็ทำตาโต ยิ้มเผล่ เมื่อพบว่ายังมีแสงไฟส่องลอดจากห้องนอนของชายหนุ่ม

            เดเร็กยังไม่นอนสินะ

            มือเล็กของเธอหมุนลูกบิดสีทอง แล้วค่อยๆ แง้มหน้าเข้าไปสำรวจห้องของมหาเวทรัตติกาล เธอเห็นเขากำลังอ่านหนังสือเล่มหนาอยู่บนเก้าอี้ไม้บุนวม ซึ่งหันไปหาหน้าต่างบานใหญ่ สายลมพาเส้นผมสีดำขลับของเขาพลิ้วนิดๆ ผยเสี้ยวหน้ารูปสลักดูดี ดูเหมือนชายหนุ่มจะรู้ตัวแล้วว่า ตอนนี้ห้องนอนแสนสงบมีผู้บุกรุกตัวน้อยย่องเข้ามา แต่เขาไม่แสดงอาการ

            อัลสูดหายใจ จดเท้าลงบนพรมสีน้ำตาลอ่อน ย่องเข้าหาร่างสูง ตั้งใจจะทำให้ตกใจเล่น แต่พอยื่นมือจะปิดตา ชายหนุ่มที่กำลังพลิกหน้าหนังสือก็เปรยเสียงเนิบ

            ดึกแล้วทำไมยังไม่ไปนอนอีก

            ทำไมนายรู้ตัวนี่ ฉันอุตส่าห์ย่อง อัลทำหน้าเสียดาย เธอนั่งยองๆ กับพื้นพลางเกาะแขนเก้าอี้ ช้อนตามองหน้าเดเร็กที่หลุบตามองเธอ พลางเลิกคิ้วสูง

            วันหลังก็หัดระงับรังสีความอยากแกล้งคนเอาไว้บ้าง ฉันจะได้ไม่รู้ตัว

            ของพรรค์นั้นเธอจะระงับได้ไงเล่า! อัลบ่นในใจแล้วยืดตัวตรง มองชายหนุ่มในชุดนอนสีฟ้าลายทางที่เธอเลือกเองกับมือ ก่อนจะเอียงคอมองหนังสือเล่มหนาในมือใหญ่

            นั่นหนังสืออะไรน่ะ

            การเมืองในปัจจุบัน ฉันยืมพีโอนีมา เดเร็กปิดหนังสือฉับเมื่อรู้ตัวว่าอ่านต่อไม่ได้แล้ว จากนั้นวางมันลงบนโต๊ะข้างๆ ฉันจำเป็นต้องทันเหตุการณ์ในปัจจุบันเสมอ จะได้เล่นเกมถูก

            เกม? เดเร็กเล่นเกมด้วยเหรอ อัลถามซื่อๆ

            “เกมการเมืองน่ะ จะว่าไปโลกนี้ก็คือเกมกระดานขนาดใหญ่ ที่ผู้คนมักใช้ผู้อื่นเป็นหมาก แต่ตนก็อาจตกเป็นหมากของผู้อื่นได้เช่นกัน ขึ้นอยู่ว่าจะพลาดท่าเสียทีเมื่อไร ฉันคิดว่าอีกไม่นานก็คงต้องเล่นเกมนี้อีกครั้ง”

            เดเร็กพูดซะเหมือนว่าโลกที่เราอยู่มีแต่การแก่งแย่งชิงดี ดูไม่น่าอยู่เลย อัลแย้ง กลอกตาไปทางขวา

            ฉันแค่พูดความจริง แต่โลกที่ไม่มีการแก่งแย่งชิงดีอะไรนั่นฉันก็อยากเห็นนะ แต่คงเป็นไปไม่ได้ ว่าแต่เมื่อไรเธอจะไปนอนล่ะดวงตาสีเงินดุของเดเร็กจ้องเด็กสาวเป็นการบังคับให้เข้านอน

            อัลหัวเราะแหะๆ ยกมือเกาท้ายทอย ก็กำลังจะมานอนนี่ไง

            กำลังจะมานอน?” ชายหนุ่มทวนคำเสียงเย็น ก่อนจะเบิกตากว้าง เธอจะนอนห้องนี้เรอะ! ไม่มีทาง

            อัลก้มหน้า ใช้นิ้วชี้ทั้งสองชนกันเหมือนเด็กทำผิด ทำไมจะไม่ได้ล่ะเดเร็ก นอนด้วยกันเถอะนะ ฉันตื่นที่นอนไม่หลับน่ะ

            ไม่ได้ เดเร็กยืนกรานเสียงแข็ง ดวงตาสีแสงจันทร์ดูเย็นเยือก กลับห้องเธอไปซะ

            ไม่!” ยายตัวดีไม่ว่าเปล่ายังรีบกระโดดขึ้นเตียงใหญ่ แล้วนอนกลิ้งเอาผ้าห่มม้วนตัวอย่างสุขอุรา เธอสะบัดหัวเงยหน้าพร้อมผมยุ่งๆ มองใบหน้าเรียบเฉยของชายหนุ่ม ตบเตียงปั่บๆ เรียกหาเขา

            เดเร็กเดินมากระชากผ้าห่มสีครามออกจากตัวเด็กสาว อัลร้องลั่นห้อง

            เอาผ้าห่มมา!”

            ไม่ กลับไปนอนห้องเธอเดี๋ยวนี้ชายหนุ่มขมวดคิ้วยืนค้ำเด็กสาว ดวงตาสีเงินของเขามีประกายดุดัน

            อัลป่องแก้มไม่พอใจ เธอกระเด้งตัวนั่งขัดสมาธิจ้องหน้าเดเร็ก สักพักก็ก้มหน้าทำเสียงอ่อยยอมแพ้

            ก็ได้

            เดเร็กระบายลมหายใจโล่งอก ก่อนจะเลิกคิ้วมองดวงตาสีเพลิงออดอ้อนของอีกฝ่าย

            แต่ว่านะเดเร็ก อัลเอ่ย กวักมือเรียกให้เดเร็กยื่นหน้าเข้าไปใกล้

            อะไรอีกล่ะ ไปนอนได้แล้ว... พอชายหนุ่มยื่นหน้าไปหา คนตัวเล็กกว่าก็เล่นทีเผลอกระชากเขาจนเสียหลักนอนลงกับเตียงแล้วกอดหมับ ฝ่ายคนโดนกอดก็ถลึงตาใส่ยายตัวดีที่กำลังยิ้มเผล่

            อัล

ปล่อย เดเร็กยกมือเสยผมยาวที่หล่นมาปรกตา เธอเป็นผู้หญิงนะจะมานอนกับฉันได้ยังไง

            ก็ที่บ้านยังนอนได้เลยอัลทำเสียงหงุงหงิงน่ารำคาญใจ พลางหลับตาลง อย่าหงุดหงิดเลย พอกอดเดเร็กแล้วฉันรู้สึกปลอดภัยมากเลยนะ

            ที่นี่บ้านโรสนะจะเกิดอะไรได้เล่า กลับไปนอนห้องเธอเดี๋ยวนี้ เดเร็กออกปากไล่ แต่สาวเจ้ากลับซบหน้าลงกับอกแกร่ง เส้นผมสีฟ้าของเธอกระจายเต็มแผ่นอกเมื่อเธอพึมพำว่า

            เดเร็กตัวอุ่นจัง

            เมื่อเห็นท่าทีทำไล่อย่างไรก็คงไม่ไปของยายตัวป่วน ชายหนุ่มจึงได้แต่ถอนหายใจ ก่อนจะดีดนิ้วเปาะปิดไฟเข้านอน

 

ดวงจันทร์ถักทอแสงเงินกระจ่างเต็มท้องนภา อาบไล้คนสองคนบนเตียง คนหนึ่งหลับสนิท ส่วนอีกคนลืมตามองเพดานในความมืด ก่อนจะขยับตัวนิด ทำให้คนที่นอนหลับลืมตาตื่นขึ้นมา         

ยังไม่นอนอีกเหรอ อัลถามเสียงงัวเงียพร้อมทำตาปรือ

            ยังจะมีหน้ามาถามอีกยายตัวแสบ เดเร็กคิดด้วยอารมณ์กึ่งฉุนกึ่งขันเด็กสาว เขาเหลือบมองดวงหน้าใสที่ดูงัวเงียของอีกฝ่าย แล้วพ่นลมนิด

ยัง นอนไม่หลับน่ะ

            “อย่าคิดมากสิ คิดมากนอนไม่หลับหรอกนะ อัลสอน แต่ยิ่งทำให้คนโดนสอนอยากจะส่งแม่ตัวดีกลับห้องซะเดี๋ยวนั้น

ทำไมยายจอมป่วนถึงไม่รู้ตัวเลยว่า ตัวเองโตเป็นสาวแล้ว

ขณะที่เดเร็กคิดหาวิธีการส่งร่างบางในอ้อมแขนกลับห้องนอนตัวเอง สาวน้อยก็ถามเสียงแผ่ว

นี่เดเร็ก ทำไมครอบครัวโรสดูซับซ้อนจัง

มันเป็นเรื่องส่วนตัวนะอัลเรื่องนี้น่ะ เขาลูบผมยาวของคนถาม มอบความอบอุ่นให้เธอ

แต่ฉันไม่อยากเห็นโรสเศร้านี่นาดวงตาสีพระอาทิตย์อัสดงของอัลมีประกายกลัดกลุ้ม

เราทำอะไรไม่ได้หรอกนะ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราไม่ควรเข้าไปยุ่ง ถ้าเข้าไปยุ่งมากกว่านี้ โรสอาจจะไม่ดีใจก็ได้

อืม ฉันรู้ แล้วฉันจะทำยังไงดีสาวน้อยเงยหน้า นัยน์ตาสีเพลิงของเธอประสานกับนัยน์ตาสีแสงจันทร์ของเขา

ไม่ต้องทำอะไรหรอก แค่เธอเป็นเธออย่างนี้ก็ดีแล้ว เป็นเพื่อนที่ดีของโรสต่อไปยังไงล่ะเดเร็กตอบ

งั้นเหรออัลค่อยๆ หลับตาหลังจากได้คำปรึกษาที่ทำให้รู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง ผิดกับเดเร็ก สักพักเขาก็หลุบตามองเด็กสาวที่ป่านนี้คงหลับฝันดีอีกรอบแล้ว แต่เขาน่ะสิ...รู้สึกไม่สบายใจเลยที่ต้องอยู่ในสภาพนี้

ยังไงเขาก็เป็นผู้ชาย และเธอก็เป็นผู้หญิง

เหลือแค่ทางเลือกเดียวสินะเดเร็กพึมพำหน่ายๆ นาทีถัดมาแสงสีเงินก็จรัสท่ามกลางความมืด เมื่อแสงจางหาย บนเตียงใหญ่ก็เหลือเพียงสาวน้อยสวมชุดปาจามาที่กอดมังกรร่างเล็กไว้

เขายอมโดนสาปเป็นมังกร เพื่อพรางตัวใช้เวทมนตร์คุ้มครองหัวใจแห่งสายน้ำด้วยร่างสัตว์ที่ทรงพลัง ไม่ใช่เพื่อดูแลเด็ก แต่...ช่างมันเถอะ เดเร็กคิด ก่อนจะหลับสนิทในอ้อมแขนของคู่หู

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

1,838 ความคิดเห็น

  1. #1793 15beam (@15beam) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:39
    อยากให้ใส่เครื่องหมาย"...."
    แบบนี้นะค่ะเพราะอ่านอยากไม้รู้อันไหนคำพูดไม่รู้อันไหนอธิบาย
    #1793
    0
  2. วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 15:05
    สนุกมาก
    #1640
    0
  3. #1556 siney (@asakurayo2004) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 02:04
    อัลน้อยช่างไม่ระวัีงตัวเลย
    ถึงเดเร็กจะเป็นสุภาพบุรุษ แต่น่าจะเห็นใจกันบ้าง
    #1556
    0
  4. #1213 อาอิ (@koystar) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:59
    อัลช่างไม่รู้เลย ว่าทำให้เดร็ก"จัง" นอนไม่หลับ... หุหุ*.,*
    #1213
    0
  5. #569 Aburame_Shino (@Nara_nicharee) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2553 / 13:09
    อ๊าย อันนะอัน เดี๋ยวพอรู้สึก เลิฟ ๆ กับดาร์

    ก็จะเขิลเอง (จะมีวันนั้นป่ะเนี่ย)
    #569
    0
  6. #476 !^:kluay:^! (@kluay_gmz) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 เมษายน 2553 / 23:29
    เดเร็ก ไม่น่ารีบเปลี่ยนเป็นมังกรเลยอะ

    แอบเสียดาย 5555
    #476
    0
  7. #452 rainy0_0 (@rainyyy) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 6 เมษายน 2553 / 12:18
    ชอบอัลที่อ้อนเดเร็กจังเลย น่ารักดีค่ะ
    #452
    0
  8. #264 ~!!! D@rk_Killer !!!~ (@darkness-killer) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2552 / 15:00
    ตามใจขนาดนี้ระวังจะเสียคนเอานะคะ อิอิ
    สู้ๆนะคะ หนูก็จะสอบแล้วเหมือนกันค่ะ
    #264
    0
  9. #261 ~`NamFar`~ (@namfar2007za) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2552 / 22:10

    โรสน่าฉงฉานอ่า โอ้ ม่ายยยย~ โศกนาฏกรรมครอบครัวใจร้าย แงๆๆ โรสจ๋า อย่าเซร้าไปเลยนะคนดี นูนาคนนี้จะปลอบใจเอง เอ่อ เอาเป็นแว๊ นอกเรื่องและช่างเถอะๆ

    แต่ว่า...

    กะรี๊ดดดดด!!!!!!!!!
    อัลโตเป็นสาวแว้ว นอนห้องเดียวกับเดเร็กจังไม่หวั่นไหวบ้างหย๋อ แบบแว๊ แอบใจเต้นนิดๆ ปรากฎว่า...

    ไม่มีเลยสักนิด ยังเด็กอยู่นั่นแหละนะ อยากได้ฉากหวานๆ บ้างๆๆ (ดิ้นๆๆๆ) เค้าไม่ยอมนะ รีบแต่งตอนต่อไปนะจ๊า รออยู๋ค่าาาา >O<

    #261
    0
  10. #253 กุดชี่ GuDcY (@gapsasa) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2552 / 10:03
    อร๊างงง พี่เมย์อ่าา ก็มันจริงนิงิ พ่อแบบนี้ใจร๊ายยย ใจร้ายยย โฮะๆๆ มีคุณพ่อที่แสนดีแบบปะป๋าโซฟอสยังจะดีซะกว่า่  คิกๆๆๆ

     แหมมมม พี่เมย์ตอนนี้แอบให้นุ้งเดเร็กหื่นนะเนี่ย... หรือกุดชี่ที่หื่นหว่า ?? (ช่างเถอะ =.,=)

    เพลงที่ประกอบเรื่อง ตรงแนะนำเบื้องต้นเพลงอะไรอ่ะค่ะ อยากรู้ชื่อว่า
    พี่บอกหน่อยน้า ใน My.id ก็ได้ ตอนนี้เอมของแก๊ปกำลังเจ๊งเบ๊งอยู่ แหะๆๆๆ ^[]^ ;;;
    #253
    0