Silver night อภินิหารมังกรราตรีสีเงิน (จบแล้ว พักการรีไรต์)

ตอนที่ 56 : ตอนที่ 13 เผชิญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5319
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    21 ส.ค. 54

                เข้ามาแก้อะไรนิดหน่อยค่ะ นี่ลิงค์เพลง Love Paradise
                 http://www.4shared.com/file/64105712/6d02ca9e/love_paradise_-_tran_tue_lam__.html

                                                                         ................................................

               วันที่ 2 เมษายน เวลา 19.00 น.

                ทำไมการเกิดมาเป็นผู้หญิงมันถึงยากเย็นแบบนี้

                สาวน้อยผมฟ้าลอบถอนใจ นึกคิดผิดที่แอบตามใจโรส เธอเบ้ปากทอดสายตามองเงาสะท้อนที่ทาบทับบนกระจก บัดนี้พวงแก้มใสเนียนมีสีกุหลาบแต้มระเรื่อ รับกับริมฝีปากสีชมพูอ่อน เปลือกตาคู่โตก็แต่งด้วยสีม่วงอมฟ้าประกายวิบวับ ผมสีฟ้ายาวที่เคยเหยียดตรงก็ถูกตัดเป็นลอนใหญ่ร้อยด้วยสังวาลไข่มุกเม็ดโต

                มือเล็กช้อนสังวาลที่ใช้เรียงร้อยขึ้นมาชม ดูแล้วราคาของมันน่าจะแพงโขอยู่ทำให้เธอสั่งตัวเองในใจว่าต้องใช้ทะนุถนอม ก่อนจะเหลือบตามองหญิงสาวผมทองผู้รับหน้าที่แต่งองค์ทรงเครื่องลิงอย่างเธอให้เป็นกุลสตรีในค่ำคืนนี้

                วงหน้ารูปหัวใจดูสะสวยกว่าทุกครั้งที่เธอเห็น ดวงตาสีชมพูดูอ่อนโยนยามติดตุ้มหูมุกที่รับจากพิโอนีเข้าที่ติ่งหูซ้ายของอัล หญิงสาวผมทองยิ้มกว้าง แล้ววางมือบนบ่าบางของอัล

                เสร็จแล้วจ้ะลงไปกันเถอะ

                อัลกลืนน้ำลายเอื้อก

                ต้องไปชุดนี้จริงๆ เหรอ

                จ้ะ

                เซดริกล้อแน่เลย อัลทำหน้าไม่สบายใจ

                ไม่หรอกจ้ะ โรสขยิบตา หันไปหัวเราะคิดคักกับพิโอนี อัลออกจะสวยขนาดนี้ ลงไปเถอะจ้ะ

                เราจะไปจัดการเซรีนนะไม่จำเป็นต้องสวยขนาดนี้หรอกอัลทำหน้าเบ้พร้อมออกความเห็น ร่างบางลุกพรวดจากเก้าอี้ไม่สมกับชุดตัวสวยที่สวมใส่

                ผู้หญิงเราไม่ว่าเมื่อไรก็ต้องสวยไว้ก่อนนะคะ แสดงให้คุณเซดริกกับท่านดาร์ซีเห็นว่าคุณอัลมาริน่าเองก็โตเป็นสาวแล้วพิโอนีสอนหญิงสาวผมฟ้าที่ก้าวฉับๆ นำหน้าเธอกับท่านหญิง

                ไม่ค่ะคุณพิโอนีฉันยังไม่ได้โตเป็นสาวสักหน่อยอัลหันหน้าไปเถียงอย่างแง่งอน จังหวะนั้นเองที่เธอเห็นตัวเองในกระจกเต็มตา...หญิงสาวผมฟ้ารูปร่างเพรียวบางสมส่วนในชุดราตรีหวาน เครื่องหน้าได้รับการตกแต่งอย่างดี ภาพที่เห็นย้ำความเปลี่ยนแปลงที่สาวน้อยเพียรปฏิเสธมาตลอด 

นี่เธอจะหลอกตัวเองว่ายังเด็กอยู่ได้ถึงเมื่อไรกัน

                                                                                             ..........................................

 

แม้ผู้หญิงได้ชื่อว่าเป็นเพศที่ช่างแต่งตัว แต่เขาไม่คิดว่ายายจอมป่วนของเขาจะเข้าข่ายนี้ด้วย

คิดพลางละสายตาหน้าปัดสี่เหลี่ยมของนาฬิกาสีทองเรือนหรูประกายแสงวาววับรับแสงไฟ เบือนตาทอดมองบันไดไม้ที่มีเพียงความว่างเปล่า ชายหนุ่มถอนใจนิด เพราะเหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งชั่วโมงเท่านั้นก่อนงานเลี้ยงจะเริ่ม แต่บรรดาสาวๆ ก็ยังไม่ลงมาเสียที

                นายจะถอนใจทำไมเดเร็ก เสียงนุ่มจากคนข้างตัวถาม ส่งผลให้ดวงตาสีเงินละจากสิ่งที่ดูอยู่ ปรายมองดวงหน้าขาวของชายหนุ่มผมเงินผู้เลิกคิ้วสูง วันนี้เซดริกอยู่ในชุดทักซิโด้สีขาวบริสุทธิ์ เสื้อตัวในเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวเช่นกันมันตัดหูกระต่ายสีดำเคร่งขรึม ขับให้ชายหนุ่มดูมีเสน่ห์กว่าเดิม

                ไม่เคยรอผู้หญิงแต่งตัวเหรอ เซดริกย้อน

                ไม่ คำสั้นว่า นายเคยรึ

                ก็รอท่านแม่ เซดริกว่าเรื่อยๆ ท่านแม่ชอบพาฉันออกงานเข้าหาผู้ใหญ่ เอาเถอะยิ่งแต่งนานยิ่งสวยนายไม่รู้เหรอ

                ไม่ แล้วอย่างยายตัวแสบน่ะรึ ฉันยังนึกภาพไม่ออกเลย เดเร็กกดเสียงต่ำ เขาไม่เคยคอยผู้หญิงแต่งตัว เขาเกลียดงานสังคมและการพบปะผู้คน และพยายามหลีกเลี่ยงมากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ยิ่งกับผู้หญิงแล้วหนีห่างเป็นเมตรได้ยิ่งดี ยกเว้นท่านแม่ผู้อ่อนโยนที่เขามักอบอุ่นยามอยู่ใกล้

                แต่จะว่าไปเขาเองก็ไม่เคยรังเกียจที่จะอยู่ใกล้อัล บางส่วนของหัวใจบอกกับเขาด้วยซ้ำว่าเขามีความสุขที่ได้อยู่ใกล้สาวน้อยผู้ร่าเริงคนนั้น

                ขณะเดเร็กกำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเอง จู่ๆ เซดริกก็เปรยขึ้น

                สำหรับนายอัลยังเป็นแค่เด็กตัวน้อยๆ สินะ

                นายถามทำไม เดเร็กเลิกคิ้ว

                ก็อยากรู้ เพราะยายนั่นทำตัวไม่ค่อยสมวัยเท่าไร ชายหนุ่มตอบ เขารู้สึกเหมือนกำลังโกหกเพราะสิ่งที่พูดไม่ใช่สาเหตุว่าทำไมเขาถึงอยากรู้จริงๆ เหตุผลที่แท้จริงคือเขาอยากย้ำความคิดตัวเองว่า เดเร็กไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับอัล นอกจากเอ็นดู ซึ่งตอนนี้เขาชักไม่แน่ใจกับความคิดนี้เสียแล้ว

                เดเร็กยกมือลูบคางครุ่นคิด

                สำหรับฉันอัลคือนายหญิงน้อยที่ทั้งแสบและซน เดเร็กตอบ ก่อนย้ำกับตัวเอง เธอยังเด็ก

                งั้นหรือ คำตอบของมหาเวททำให้เจ้าหนุ่มผมเงินโล่งอก พลันเขาก็ได้ยินเสียงเดินจากชั้นบน ชายหนุ่มจึงผินหน้ามอง ใบหน้าขาวเริ่มขึ้นสีก่ำ ยามเห็นสตรีที่ย่างลงมาเป็นคนแรก หญิงสาวผมทองที่วันนี้เกล้าผมเป็นมวยใหญ่ เผยวงหน้ารูปหัวใจดูงดงามจนยากจะหักห้ามหัวใจที่เต้นแรง ต่างหูไข่มุกเข้ากับชุดผ้าไหมสีเขียวเปิดไหล่ เธอคนนั้นก้าวลงมาหาเขาด้วยรองเท้าส้นสูงสีขาว

                รอนานไหมคะ

                เซดริกส่ายหน้าแดงจัด ส่งสายตาสงสัยว่าอีกคนไปไหน ทำเอาโรสหัวเราะขำ

                เธอไม่กล้าลงมาน่ะค่ะคำตอบนั้นทำให้คนฟังอีกคนถึงกับเลิกคิ้ว จ้องเขม็งตรงบันได

                คนอย่างอัลเขินเป็นด้วยเหรอ                       

                วินาทีต่อมาเดเร็กได้รับคำตอบ เมื่อคนที่รอค่อยๆ ย่างลงมาตามบันไดด้วยใบหน้ากึ่งยิ้มกึ่งแหยด้วยการบังคับจากพอโอนี ถ้าไม่ดูสีหน้าประหลาดน่าขำนั้น วันนี้สาวน้อยดูสาวหวานพราวเสน่ห์ ด้วยชุดราตรีสีฟ้าอ่อนที่พองเล็กน้อย และทรงผมเกลียวประดับมุก รวมถึงใบหน้าทาสีอ่อนๆ บัดนี้เธอค่อยๆ เผยยิ้มมั่นใจมากขึ้น ตามระยะทางที่สั้นลง

                กึก

                เสียงรองเท้าส้นหนารัดกับขาเพรียวหยุดลง เมื่อสาวน้อยยืนตรงหน้าชายหนุ่มผมดำ ดวงตาสีแดงจ้องมองเดเร็กที่วันนี้ใส่ทักซิโดสีดำ ผูกริบบิ้นสีน้ำเงินตรงปกเสื้อ ทุกสิ่งในตัวชายหนุ่มยังคงเป็นโทนมืดเหมือนเดิม ถ้าไม่นับดอกกุหลาบสีขาวที่ปักบนอกซ้าย

                อัลขยับมือจับดอกกุหลาบให้เข้าที่ เจ้าหล่อนเงยหน้ามองชายหนุ่ม พลันเสียงเซดริกชมว่าวันนี้โรสสวยที่สุดก็ดังลอดเข้าหู พอเหล่มองก็เห็นโรสยืนหน้าแดงอยู่ข้างๆ คุณพิโอนี

                คู่นั้นสวีทกันจังนะ อัลหัวเราะแหะๆ ฝ่ายเดเร็กเลิกคิ้วเชิง...แล้วทำไมล่ะ

                น่ารักดีเนอะ สาวน้อยยังว่าต่อ พลางประสานสายตากับเดเร็กไม่วาง เหมือนต้องการอะไรบางอย่างจากชายหนุ่ม ที่เธอก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไรเหมือนกัน

                เดเร็กยื่นหน้าเข้ามาใกล้หญิงสาว นัยน์ตาคู่คมพราวระริก ฉับพลันเขาก็โค้งตัวให้เธอ กิริยาที่เต็มไปด้วยความสง่างามและพิธีรีตอง ทำให้อัลกลั้นหายใจ ยิ่งวินาทีที่เขาเอื้อมมามือมาจับมือบาง พร้อมคุกเข่าลงตรงหน้า อัลก็ยิ่งหน้าแดงท่ามกลางความตกใจของคนอีกสามคน

                เดเร็กจุมพิตลงบนหลังนวลแผ่วเบาดุจสายลม

                วันนี้เจ้าหญิงของกระหม่อมสวยที่สุดพะย่ะค่ะ แม้จะเข้าสังคมไม่เก่ง แต่ชายหนุ่มรู้ดีว่าผู้หญิงทุกคนล้วนอยากให้มีคนชมว่าสวย ไม่เว้นแม้แต่สาวน้อยตรงหน้า ที่เขาอยากถอนคำพูดที่บอกเซดริกไปเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา

                สำหรับเขาวันนี้อัลโตเป็นสาวแล้ว

                แต่ เจ้าคนโตเป็นสาวก็โตได้ไม่นาน เมื่อหล่อนออกอาการเขินอายไม่สมหญิงเท่าไร 

                เดเร็กทำอะไรน่ะ เจ้าหญิงอะไรกัน ฉะ ฉัน เดเร็ก!” อัลโวยวาย พูดตะกุกตะกักสะบัดมือให้หลุดจากมือของชายหนุ่ม ก่อนย่องไปหลบหลังโรส ด้วยใบหน้าแดงยิ่งกว่าลูกมะเขือเทศและหัวใจที่เต้นโครมคราม หญิงสาวยกมือชี้ด่าเดเร็ก

                เดเร็กบ้าที่สุด!”

                คนโดนด่าเลิกคิ้ว เหยียดตัวตรง เปิดปากอธิบาย เธอคือรัชทายาทของริเวเทีย ฉันเรียกว่าเจ้าหญิงมันไม่ถูกหรือไง อีกอย่างนี่เป็นวิธีขอผู้หญิงออกงานของทางริเวเทีย อย่าลืมว่าวันนี้ฉันคือคู่เต้นรำของเธอนะ

                อย่างนั้นเหรอ เจ้าตัวดีแง้มหน้าพ้นหลังโรส แต่ไม่วายด่าชายหนุ่มในใจ พร้อมกับบอกตัวเองให้ตั้งสติ

                ใจเย็นๆ มันก็แค่ธรรมเนียมของริเวเทียที่เธอไม่ชินเท่านั้นเอง มันก็แค่นั้น แต่ทำไม ทำไม หัวใจของเธอถึงเต้นแรงขนาดนี้ เหมือนมันจะหลุดจากอกออกมาอย่างนั้นแหละ อีกอย่างเธอไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่เขาเชิญหรอก

                คิดถึงตรงนี้สาวน้อยก็ก้มหน้ามองพื้น เท้าเขี่ยพื้นไม้ขัดเงาเล่น

                เขาคงเคยทำแบบนี้กับองค์ราชินีแล้วแน่ๆ

                หมับ

                ไปกันได้แล้ว เสียเวลามากแล้วนะ เดเร็กยืนมือมาจูงอัลแล้วออกเดินตามหลังพิโอนี ที่รีบไปติดเครื่องรถคอยอยู่ก่อนแล้ว ปิดท้ายขบวนด้วยโรสและเซดริก

                อัลเม้มปากเงยหน้ามองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่ขโมยมือเธอไปกุมเสียแน่น  เธอก้าวขายาวๆ ให้ทันเขา เอนศีรษะสบไหล่หนา ใช้มืออีกข้างกำแขนเสื้อของชายหนุ่มแน่น ดวงตาคู่โตปรือลง

                คืนนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาจะปกป้องเธอใช่ไหม

                สายลมรัตติกาลพลิ้วผ่านร่างของเธอและเขา พาประโยคแสนแผ่วเบาลอดเข้าหูสาวน้อย เรียกความอบอุ่นกระจายไปทั่วหัวใจของร่างบาง

อยู่ใกล้ๆ ฉันไว้นะ

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาต้องปกป้องเธอแน่นอน

                                                                                            .........................................

 

เสียงดนตรีบรรเลงแผ่วเบาคลอเคลียบรรยากาศในงานเลี้ยงภายในห้องกว้างทรงแปดเหลี่ยมทาสีขาวที่ตกแต่งด้วยสไตล์บารอค ผู้คนมากมายพากันโอภาปราศรัยกันอย่างแช่มชื่น พวกผู้ชายมักพูดคุยเกี่ยวกับธุรกิจ ส่วนผู้ใหญ่ก็พากันอวดเครื่องประดับและชุดราตรีหรูที่สวมใส่ส่งยิ้มให้กัน แม้อาการที่สยายปากกว้างจนหน้าบานจะเรียกว่ายิ้ม แต่เป็นยิ้มใครคนหนึ่งเห็นแล้วไม่ค่อยชอบใจเท่าไร เจ้าหล่อนแอบปลีกตัวออกไปยืนอยู่มุมสงบ ปรายตามองหญิงสาวผมทองผู้แวดล้อมด้วยบรรดาชายหนุ่มรูปงามที่พูดคุยกับเธอเชิงเกี้ยวพาราสี พอเหลือบตาไปมองอีกมุมก็เห็นเจ้าลูกพี่ลูกน้องตัวดียืนโปรยเสน่ห์กับสาวๆ

เห็นแล้วอยากจะอ้วก ทำไมโรสกับเซดริกถึงทนอยู่ในวงสนทนาน้ำเน่าอย่างนั้นได้นะ

หญิงสาวผมฟ้าแอบบ่นใจ พลางขยับหน้ากากประดับกากเพชรสีเงินแวววาวให้เข้าที่ ปากได้รูปเบ้ลงไม่พอใจที่ต้องมาตกในวงสังคมที่เธอพยายามตะเกียกตะกายหนีห่างให้มากที่สุด แต่สุดท้ายก็ต้องมาเจอจนได้ แต่เอาเถอะมันเป็นงานนี่นา

มายืนทำอะไรคนเดียวตรงนี้ ฉันบอกให้อยู่ใกล้ๆ ฉันไงเล่า เสียงนุ่มไถ่ถาม พร้อมกับแก้วน้ำพันซ์สีชมพูออกแดงน่าทานที่ปรากฏตรงหน้า พอสาวน้อยไล่สายตาไปตามมือขวาก็พบดวงหน้าคมคายแผ่กระแสดุอันซ่อนอยู่หลังหน้ากากสีดำ

มาสังเกตการณ์งานเลี้ยงโดยรอบ แล้วก็ไม่อยากตกไปอยู่ในวงสนทนาน้ำเน่านั้นด้วยทนไม่ได้ แถมเดเร็กตกอยู่ในวงสาวๆ นี่นา ฉันไม่รู้จะอยู่ใกล้เดเร็กไปทำไม อัลพูดตามจริง เธอรับแก้วน้ำทรงสูงจากมือหนา ค่อยๆ จิบ พยายามเลี่ยงสายตาดุดันของเจ้าหนุ่มที่ส่งมา หลังจากประโยคเมื่อครู่

อย่างน้อยก็น่าจะกันฉันออกจากแม่สาวๆ พวกนั้น เดเร็กพึมพำลอดไรฟัน เขาทิ้งหลังพิงผนังด้วยอาการที่อัลรู้ว่าเจ้าตัวเริ่มหงุดหงิด

ก็เดเร็กจะได้เข้าสังคมเก่งๆ ไง สาวน้อยล้อต่อ เหล่มองเดเร็กที่ทำหน้าเรียบเฉยมากกว่าเดิม แล้วฉันมีสิทธิ์จะไปลากนายออกจากวงนั้นได้ล่ะ คุณครูสอนพิเศษ

เงียบน่า ในที่สุดความอดทนของชายหนุ่มก็ถึงขีดสุด ยิ่งได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักสะใจของเจ้าหล่อนข้างตัวเขาก็ยิ่งอยากจับเจ้าคนวางแผนการบ้าๆ นี่ขึ้นมาสาปให้เป็นลูกหมาสักวัน ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนก็เป็นสายเลือดตัวดีของเขานั่นแหละ ที่วางแผนให้ตัวเองกับโรสไปสืบข่าวหาว่าพวกเซรีนอยู่ไหนจากบรรดาพวกผู้ดีในงาน ให้พิโอนีไปดูแลกองกำลังของเซเลสที่กระจายอยู่ทั่วงาน และบอกให้เขาปกปิดตัวจริงด้วยฐานะครูสอนพิเศษของยายตัวดี ที่นึกว่าเป็นฐานะที่ไม่น่าดึงดูดใจ

แต่ที่ไหนได้พึ่งรู้ว่าครูสอนพิเศษที่จะมาสอนทายาทไอวารีนแต่ละคนร่ำลือว่าต้องได้รับการคัดเลือกมาเป็นอย่างดี มาดหมายว่าต้องเป็นผู้มีชื่อเสียงด้านวิชาการในอนาคต  เป็นเหตุให้บรรดาสาวๆ แห่มารุมทึ้งเขาเป็นการใหญ่ และแทนที่เจ้าคนเป็นนายหญิงจะช่วยเขา ที่ไหนได้หล่อนกลับส่งเขาไปกลางวงแล้วเผ่นมายืนขำตรงมุมห้อง

ยายตัวแสบ!

อันนี้ต้องโทษหน้าตาที่ดีเกินไปของนายนะเจ้ามังกรบ้า หลังจากขำเสร็จ เจ้าหล่อนก็ย่นจมูกให้ด้วยท่าทางที่เดเร็กนึกคาดโทษในใจ

ดูๆ ไปมันก็เหมือนงานเลี้ยงธรรมดา อัลพยายามเปลี่ยนเรื่องไม่ให้โดนเจ้ามังกรดุลงโทษ หล่อนกวาดตามองรอบๆ อีกครั้ง

ก็แค่ภายนอก เดเร็กกอดอก นั่นโรสกับเซดริกกลับมาละ ว่าไงได้อะไรบ้างไหมประโยคหลังเขาส่งไปถามเซดริกที่สืบเท้าเข้ามาใกล้ เจ้าหนุ่มผมเงินสบตากับโรส ก่อนจะส่ายหัวเบาๆ

ไม่ ไม่มีใครเห็นมาดามไอโซพีเทสเลย แต่มีคนเห็นโจนาธาน โบลสันเดินดูความเรียบร้อยอยู่ในงาน เซดริกรายงานผล ดวงตาสีนภาหลังหน้ากากสีน้ำเงินดูกลัดกลุ้ม

มันก็เป็นธรรมดาของนักธุรกิจที่ต้องดูแลแขกที่มา ฉันคิดว่าพวกเซรีนคงปะปนอยู่ในนี้แหละ ดูเหมือนว่าความวุ่นวายยังไม่เกิดขึ้นเร็วๆ นี้สินะ ชายผมดำวิเคราะห์ สอดส่องสายตาในหมู่ฝูงชน

ไม่ต้องห่วงค่ะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นนกฮูกจะถลาล่าเหยื่อเอง โรสพูดอย่างเคร่งขรึมมั่นใจ ตอนนี้คงต้องสนุกกับงานเลี้ยงจอมปลอมนี่ไปก่อนล่ะค่ะ

งานเลี้ยงน่าเบื่อพรรค์นี้มีอะไรให้สนุก อัลทำเสียงเหม็นเบื่อ แต่แล้วก็ต้องเลิกคิ้ว เมื่อเห็นเซดริกโค้งตัวให้โรสอย่างสง่างาม ฝ่ายโรสก็ยอบตัวรับคำขอ ชายหนุ่มผมเงินแอบหันมายิ้มมุมใส่อัลครั้งหนึ่ง แล้วออกเดินพาหญิงสาวคนรักไปกลางฟลอร์เต้นรำ ก้าวเท้าเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสด้วยท่าทางพลิ้วไหวดุจเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน ทำเอาอัลที่มองตามทึ่งในความสามารถจีบสาวของน้องชายที่นับว่าจะพัฒนาดีขึ้นๆ เป็นลำดับ บัดนี้เซดริกและโรสหายเข้าไปในกลุ่มหนุ่มสาวที่กำลังลีลาศกันตามจังหวะของคีตา

ไม่คิดจะเต้นบ้างรึไง จู่ๆ คนข้างตัวก็ถามอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย อัลรับหันหน้ามองเขาก็เห็นเรียวปากบางของชายหนุ่มกำลังยกขึ้นอย่างมีเล่ห์นัย

ก็ไม่อยาก อัลตอบคำสั้น วางแก้วน้ำในถาดของบริกรที่เดินผ่านมา

ไม่อยากหรือเต้นไม่ได้ คราวนี้สาวน้อยรู้สึกเหมือนถูกสบประมาทอย่างแรง ดวงตาสีแดงถลึงใส่ชายหนุ่มผมดำที่เดี๋ยวนี้เริ่มชอบต่อปากต่อคำกับเธอ

เอ้า!” อัลยื่นมือออกทางเดเร็ก ดวงตาสีเพลิงวาววับเหมือนเด็กกำลังงอน เจ้าหล่อนสะบัดมือแรงๆ

ฝ่ายเดเร็กก็แสร้งเลิกคิ้วสูง ดวงตาสีเงินซ่อนประกายขบขันกับท่าทางของเด็กสาวที่เต้นไปตามอย่างที่คิด เจ้าหล่อนเกลียดการสบประมาทและดูถูก มักจะทำทุกอย่างให้ผู้สบประมาทรู้ว่าเธอมีดีอย่างไร อย่างในตอนนี้เธอก็กวักมือเรียกให้เขาขอเธอเต้นรำ อันที่จริงเขาจะขอเธอดีๆ ก็ย่อมได้ แต่อาจเพราะความเป็นเด็กในตัวเขาละมั้ง ที่กระตุ้นให้เขายั่วเธอ ไม่ก็อาจเป็นเพราะอยากเห็นท่าทางอันเต็มไปด้วยชีวิตชีวาดุจสายน้ำที่รินไหลของหล่อนก็ได้

เร็วสิ เสียงใสเร่งเขาเสียแล้ว แกล้งต่อไปคงไม่ดี ชายหนุ่มคิดแล้วก็โค้งกาย เอื้อมมือครอบครองมือบาง ซึ่งเจ้าของมือก็ยอบตัวตอบเขาอย่างงดงาม แม้ดวงตาสีแดงยังคงทิ่มแทงมาเขา

เดเร็กหัวเราะ แล้วเริ่มออกเดินพาร่างเพรียวหายลับในผู้คน

                                                                                      ...................................

 

บ้าชะมัด ทำไมเธอต้องตกหลุมเดเร็กอยู่ร่ำไป

อัลโมโหตัวเอง ที่ยอมออกมาเต้นรำทั้งๆ ที่เกลียดเจ้ากิจกรรมนี้ยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด! แต่สุดท้ายก็ต้องมาตกม้าตาย เพราะเจ้านิสัยรั้นไม่ยอมแพ้ใครของเธอเอง ฉะนั้นไม่ผิดหรอกที่ใครๆ จะมองเธอเด็ก เพราะมีเพียงเด็กเท่านั้นที่อยากชนะในทุกๆ เรื่อง แต่จะว่าไปเดเร็กจะขอเธอเต้นรำดีๆ ก็ได้นี่นา ไม่เห็นต้องต้องทำอย่างนี้เลย หรือว่าเดเร็กแกล้งเธอ!

แกล้งเด็กสนุกนักใช่ไหม อัลขู่ฟ่อใส่คู่เต้นที่กำลังยิ้มพราย ชายหนุ่มก้าวเท้าเป็นกรอบสี่เหลี่ยมนำเธอเต้นรำด้วยท่าทีชำนาญยิ่ง เขาหลบหลีกคู่เต้นอื่นที่เคลื่อนมาใกล้ ดวงตาสีเงินที่เคยไร้อารมณ์พราวประกายดั่งแสงดาว

สนุก โดยเฉพาะอย่างยิ่งแกล้งเด็กที่ยุขึ้นเสียงเย็นปนกระเซ้าลอดจากริมฝีปากบางที่พยายามห้ามอาการหัวเราะ จะหมุนละนะ

เจ้ามังกรบ้า!

อัลสบถในใจ ก้าวเท้าหมุนตัวตามคำสั่ง พลางคิดว่านี่หรือคือมหาเวทรัตติกาลที่เคยร่ำลือว่าเย็นชา ไร้หัวใจ จากที่รู้จักกันมาเป็นเพียงแค่คนเดินดินคนหนึ่งที่มีเลือดเนื้อ มีหัวใจสำหรับเจ็บปวดและเป็นสุข แล้วทำไมสมัยก่อนเดเร็กจึงเป็นคนไร้หัวใจได้ล่ะ

นายเคยบอกฉันไว้ใช่ไหมว่าไม่ว่าฉันจะถามอะไรนายจะตอบทุกเรื่อง เสียงใสเปรย เชิดหน้ามองดวงหน้าคมคายที่รอยยิ้มลบไปอย่างรวดเร็ว

ทำไมสมัยก่อนคนถึงบอกว่านายเป็นคนเย็นชา ไร้หัวใจล่ะ เดเร็กในตอนนี้ดูไม่น่าจะเป็นคนอย่างนั้นเลย

พลันชายหนุ่มก็เบิกตานิดราวกับไม่ได้ยินคำถามนี้มาก่อน อันที่จริงมีเพียงครั้งหนึ่งนานมาแล้วที่ราชินีแห่งริเวเทียเอ่ยปากถามเรื่องนี้

อัลสังเกตเห็นอาการตกใจนั้น จึงรีบพูดกลบ ไม่เป็นไรไม่ตอบก็ได้นะ ฉันแค่อยากรู้ไปเรื่อยน่ะ

เธอเคยรู้จักความรู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียวในโลกไหมชายหนุ่มตอบเสียงเรียบ เหมือนกำลังกดความรู้สึกเจ็บปวดที่บังเกิดในใจ จนสาวน้อยรู้สึกผิดที่ถามคำถามงี่เง่าออกไป หล่อนคิดว่าเขาคงพูดแล้วจะเงียบไป แต่แล้วเดเร็กก็เริ่มเล่าเรื่อง

อย่างที่เธอรู้ฉันเป็นลูกคนเดียวของบารอนแอรอน เซฟิรุส จอมเวทวาโยเมื่อสามร้อยปีมาแล้ว ท่านแต่งงานกับลอรีน่า ซินนัสวา ซึ่งเป็นหญิงสาวที่เป็นคนธาตุไฟ ผลก็คือ พวกท่านให้กำเนิดฉันที่เป็นเด็กธาตุไฟ ใครจะนึกว่ามีพ่อและแม่ที่พลังเสริมกัน จะทำให้ลูกออกมามีพลังที่มาก...มากเหลือเกิน ช่างโชคดีเสียจริง คำประชดเขาดูขมขื่น ชายหนุ่มกัดริมฝีปากตั้งสติก่อนเล่าต่อ แต่ฉันก็ไม่ได้โทษพวกท่าน แค่ฉันเกิดจากความรักของพวกท่านมันก็ดีแค่ไหนแล้ว ฉันเติบโตมาแบบลูกชายที่ได้รับการทะนุถนอม วิ่งเล่นตามประสาเด็ก คอยเดินตามท่านแม่ต้อยๆ เวลาที่ท่านออกไปชมดอกไม้ในสวน แต่นั่นก็เป็นความสุขในช่วงวัยเด็กที่ยังไม่รู้ความของฉันเท่านั้น

ถึงตรงนี้เดเร็กก็หัวเราะหึๆ ทำสัญญาณว่าจะหมุนตัวอัล สาวน้อยจึงจำใจหมุนตัวก่อนจะกลับมาฟังเรื่องเล่าต่อ

ฉันได้รับความรักมากมายจากท่านพ่อและท่านแม่ แต่ไม่เคยรู้เลยว่าพวกญาติๆ ไม่ชอบและกลัวฉันแค่ไหน เพราะพลังที่มากเกินไปของฉัน และเพราะเป็นลูกคนเดียว ฉันมักเอาแต่ใจตัวเองไม่เว้นแม้กระทั่งเวลาเล่นกับลูกพี่ลูกน้อง เวลาฉันโมโหมักปล่อยพลังออกไปโดยไม่รู้ตัว พวกเด็กวัยเดียวกับฉันจึงได้รับบาดเจ็บไปตามๆ กัน คนแล้วคนเล่า จนกระทั่งไม่มีใครเล่นกับฉันอีกเลย ฉันจึงมักอ่านหนังสืออยู่เพียงลำพังเงียบๆ เวลาญาติๆ มาหาท่านพ่อท่านแม่ ฉันอยู่ในมุมมืดที่ไม่มีใครสนใจ ถ้อยคำที่เปล่งฟังดูเรียบรื่นเล่าเหมือนเขากำลังเล่าเรื่องที่รื่นรมย์แต่จริงๆ แล้วลึกลงไปผู้รับฟังรู้ดีว่าชายหนุ่มเจ็บปวดมากแค่ไหน พอโตจนเข้าโรงเรียนได้ ตอนแรกก็พอมีเพื่อนอยู่หรอก แต่พลังฉันมันก็มาก มากเกินไปอยู่ดี พลอยทำให้คนอื่นพากันอิจฉาไม่ก็กลัวฉันจนไม่กล้าเข้าใกล้ ประกอบกับนิสัยไม่ค่อยพูด พอรู้ตัวอีกทีฉันก็เหลือตัวคนเดียวอีกแล้ว ตอนทำงานก็เหมือนกัน ฉันมันก็แค่จอมเวทที่คนเข้ามาหาเวลาต้องการใช้ประโยชน์เท่านั้นดวงตาสีเงินปรือลงพยายามปกปิดความเศร้าและเจ็บปวด อัลอยากจะบอกเหลือเกินว่าพอเสียทีเถอะ เธอไม่อยากให้เขาขุดคุ้ยอดีตที่เจ็บปวดมาหวนทำร้ายตัวเองอีกแล้ว นี่มันยิ่งกว่าเรื่องที่สมุดบันทึกบอกแก่เธอซะอีก ทว่าหลายนาทีผ่านไปปากอิ่มก็ไม่ยังยอมขยับ

โลกของฉันไม่สิ โลกของดาร์ซี เซฟีรุส เหมือนมีเพียงความมืดที่มีแสงสว่างอยู่ริบหรี่ คือ ท่านพ่อ ท่านแม่ และ.... จู่ๆ เดเร็กก็เงียบไป ไม่ยอมบอกต่อมาใครคือแสงในชีวิตของตัวเอง แต่อัลก็เดาได้ คำตอบที่บังเกิดในใจเธอ ทำให้หัวใจบีบรัดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ท่านอเวเจอรีนใช่ไหม อัลต่อคำ ดวงตาสีเพลิงสะท้านไหวประสานกับดวงตาสีเงินสงบนิ่ง เธอรู้สึกเหมือนมีอะไรมาจุกแน่นบริเวณคอและอกตอนที่เอ่ยประโยคต่อมาออกไป เดเร็ก...รักเขาสินะ

ความเจ็บปวดแล่นทั่วอก แปลกเหลือเกิน เดเร็กเองก็โตแล้วจะรักใครชอบใครมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกไม่ใช่หรือ แต่ทำไมหัวใจจึงบีบรัด ขอบตาจึงร้อนผ่าวอย่างนี้ และทำไมส่วนลึกของหัวใจจึงภาวนาให้คำตอบของร่างสูง คือคำว่า...ไม่

ใช่กระนั้นคำอธิษฐานก็ไม่เป็นผล เมื่อคำตอบของเขายืนยันสิ่งที่สาวน้อยกลัวจับใจ เดเร็กมีคนที่เขารักสุดหัวใจอยู่แล้ว

จู่ๆ ความคิดหนึ่งก็วาบขึ้นในหัวอัล

แล้วเธอล่ะอยู่ที่ไหนในใจของเดเร็ก

ในไม่ช้าเสียงคีตาอันบรรเลงขับกล่อมก็จบลง ชายหนุ่มทั้งหลายโค้งกายให้หญิงสาวผู้เป็นคู่เต้นรำก่อนจะพากลับไปสนทนากันที่ริมห้อง เดเร็กเองก็พาอัลเดินกลับไปยังมุมห้องที่เดิม ฉับพลันเสียงปรบมือดังมากจากด้านหลัง ชายหนุ่มผู้ครองนัยน์ตาสีจันทรารีบผินหน้ามองทางต้นเสียง ตอนนี้เขากำลังจ้องชายท่าทางภูมิฐาน เส้นผมสีน้ำตาลตัดสั้นเริ่มมีผมขาวประปราย ใบหน้าออกเหลี่ยมนั้นยิ้มกริ่ม

ขออภัยด้วยครับ แต่เมื่อครู่ผมแอบมองพวกคุณเต้นรำ ช่างเหมาะสมกันราวกับหงส์ร่ายรำคู่กันจริงๆดวงตาสีฟ้าหลังหน้ากากดำประดับอัญมณีพราวระริก ทำให้สาวน้อยมองรู้สึกไม่วางใจกับบุคคลตรงหน้า เธอรีบจับแขนเสื้อเดเร็กแน่น ปล่อยให้ชายหนุ่มจัดการต่อ

ขอบคุณมากครับ และต้องอภัยด้วยไม่ทราบว่าผมกำลังสนทนากับใครอยู่

ชายวัยกลางคนหัวเราะหึ โค้งตัวนิด

ผมโจนาธาน โบลสัน เจ้าของงานเลี้ยงในครั้งนี้

โจนาธาน โบลสัน!

อัลพยายามทำสีหน้าให้เป็นปรกติหลังรู้ว่าชายตรงนี้คือผู้คบคิดกับศัตรู ถึงจะพยายามยังไงความกังวลก็แผ่ออกมาทางสายตาของเธออยู่ดี ผิดกับเดเร็กที่ทำเพียงยิ้ม ค้อมตัวน้อยๆ ใช้ดวงตาสีเงินนิ่งสงบสบกับดวงตาสีฟ้าคิดคด

สวัสดีครับ ผมเดเร็ก ซิเวียลอน เป็นครูสอนพิเศษวิชาภูติคำนวณของคุณหนูอัลมาริน่า ไอวารีน เสียงเย็นกล่าวชื่อปลอมของตนออกไป ก่อนจะโอบบ่าสาวน้อยผมฟ้าข้างตัวพลางตบไหล่หนึ่งครั้ง เตือนให้อัลย่อตัวตามมารยาท แม้จะไม่เต็มใจแต่เด็กสาวก็ต้องทำตาม

 เผอิญวันนี้นายหญิงผมไม่ค่อยสบาย อีกทั้งเธอไม่ค่อยออกงานสังคมเท่าไร ต้องขอโทษด้วยนะครับข้อแก้ตัวที่ฟังดูสมบูรณ์แบบลอดจากปากเดเร็ก ทำให้อัลรู้ว่าสมัยก่อนเดเร็กต้องเข้าสังคมตามงานเลี้ยงบ่อยแน่ๆ เพราะมารยาทที่แสดงออกดีไม่มีที่ติ

ไม่เป็นไรหรอกครับ แหมนึกว่าใครหลานสาวของบารอนมิคาเอล ไอวารีนนี่เอง ว่าที่เศรษฐีนีตัวน้อยของเมืองแกรนเพนด์ เป็นไงครับสนุกกับงานเลี้ยงไหม

ค่ะ สนุกค่ะ เสียแต่ว่าดิฉันไม่ค่อยคุ้นชินกับมันเท่าไร อัลยิ้มงาม พูดจาอ่อนหวานอย่างที่แอนนิต้าพร่ำสอนมาตลอด

งั้นหรือครับ แต่ต่อไปคุณเองก็ออกงานสังคมบ่อย ควรออกงานตั้งแต่เด็กให้คุ้นชินนะครับ โจนาธานกล่าว เขาเหลือบตามองไปยังฝั่งตรงข้ามของห้อง นัยน์ตาสีฟ้าหรี่ลงเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวทิ้งท้าย ยังไงก็ขอให้สนุกกับงานเลี้ยงคืนนี้นะครับ ผมต้องขอตัวก่อน

ขอบคุณค่ะ อัลย่อตัวอย่างอ่อนช้อยสมเป็นคุณหนูของตระกูลใหญ่ นัยน์ตาสีเพลิงจับจ้องร่างใหญ่ที่เดินผ่านเธอไป พลันนัยน์ตาคู่โตก็เบิกกว้าง เมื่อได้ยินเสียงกระซิบชั่วร้ายดุจเสียงปีศาจ

เพราะงานเลี้ยงนี้อาจเป็นงานเลี้ยงสุดท้ายของคุณนะครับ คุณหนู

หมอนั่น!

สาวน้อยรีบตวัดหน้ามองตามเจ้าของงานเลี้ยงที่ถ้อยคำชั่วร้ายไว้ เดเร็กเองก็คงได้ยินเหมือนกัน เพราะชายหนุ่มก็กวาดตามองไปในหมู่คน

เดเร็ก หมอนั่นต้องร่วมมือกับเซรีนแน่ๆอัลพูดอย่างเป็นกังวล ประสานสายตากับชายหนุ่มที่ก้มลงมอง

ฉันรู้แต่ว่าเราเองก็ทำอะไรมากไม่ได้ โจนาธานน่ะไม่มีปัญหาหรอก แค่คนสนับสนุนทุนแต่พวกที่น่ากลัวคือเซรีน มหาเวทรัตติกาลว่าพลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู อึดใจต่อมาคิ้วหนาก็ขมวดเข้าหากัน น่าแปลกมากนี่จะสี่ทุ่ม ใกล้จะงานเลิกแล้ว แต่ทำไมคนยังพลุ่กพล่าน หรือว่าบัตรเชิญของเราจะต่างจากคนอื่น ถ้าเป็นอย่างนั้นตอนสี่ทุ่มคือเวลาที่เซรีนจะเริ่มลงมือ

แล้วตอนนี้กี่โมงแล้วล่ะเดเร็ก เราต้องรีบไปบอกโรสกับเซดริก

ไม่ทันแล้วล่ะอัล ตอนนี้สามทุ่ม ห้าสิบเก้านาทีเดเร็กเม้มปาก เชิดหน้ามองตรงรอรับสิ่งที่กำลังจะมาเยือน ก่อนจะพูดกับสาวน้อยด้วยประโยคที่ทำให้ดวงตาสีเพลิงเบิกกว้าง

กับอีกห้าสิบแปดวินาที

ตูม!!! สิ้นเสียงเย็นของชายหนุ่ม เสียงระเบิดกึกก้องก็ดังขึ้นจากชั้นบนพร้อมกับตัวอาคารที่สั่นคล้ายเกิดแผ่นดินไหว  จนอาหารและเครื่องดื่มตกจากโต๊ะที่ปูผ้าขาวหล่นกระจายบนพื้น พลันสัญญาณเตือนก็ดังทั่วบริเวณงาน พร้อมสายน้ำจากที่โปรยปรายลงมา แสงไฟจากโคมไฟเริ่มติดๆ ดับๆ ความวุ่นวายบังเกิดทุกแห่งหน ผู้คนหันไปโวยวายใส่กัน กระทั่งมีเสียงประกาศร้อนรนจากโจนาธาน

ทุกท่านครับ ตอนนี้เกิดท่อแก๊สส่งความร้อนระเบิดที่ชั้น12 ตรงปีกตะวันออกของโรงแรมนะครับ ระบบรักษาความปลอดภัยเริ่มทำงานแล้ว ขอให้ทุกท่านออกจากงานโดยด่วน ต้องขออภัยในความไม่สะดวกด้วย

เพียงเท่านี้ฝูงคนที่มีอยู่มากมายเมื่อครู่ก็รีบตรงไปที่ประตูทางเข้างานท่ามกลางเสียงกรีดร้อง เดเร็กกับอัลเองก็รีบวิ่งไปไปยังทางออกเป็นกลุ่มท้ายๆ ชายหนุ่มจับมือสาวน้อยไว้แน่น ทว่าทันใดนั้นสายลมหอบใหญ่ก็พัดกระโชกแรง เดเร็กเบี่ยงร่างเข้ากอดสาวน้อย ทว่าวาโยกระโชกดึงมือเดเร็กออกจากร่างบาง พัดชายหนุ่มออกห่างจากหญิงสาว อัลหวีดร้อง มองร่างสูงที่หายไปในลำวายุ เมื่อพายุไปหาย ประตูหน้างานก็ปิดฉับ ประตูเหล็กเลื่อนลงมาซ้อนทับอีกชั้นส่งเสียงดังปัง

อัลสูดหายใจลึก เธอหมุนตัวไปรอบๆ พบว่าตอนนี้เธอยืนอยู่คนเดียวในห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ที่เปียกชื้นด้วยหยาดน้ำ ไม่มี โรส เซดริก พิโอนี หรือใครอื่นอีกเลย

ขณะที่เธอกำลังคิดหาทางเอาตัวรอด ก็มีเสียงหัวเราะดังก้องห้องอันโอ่โถ่ง มันเป็นเสียงหัวเราะสูงๆ ต่ำๆ จนน่าขนลุกและเมื่ออัลหันไปทางต้นเสียง ก็มีสตรีร่างสูงสมส่วนยืนอยู่ตรงหน้า เจ้าหล่อนสวมชุดราตรีไหมสีน้ำเงินเปิดไหล่ บนคอระหงมีสร้อมไข่มุกเม็ดกลมประดับ ตัดกับผมหยักศกสีไพลินที่ยาวจรดเอวกลมกลึง

สวัสดีอัลมาริน่า ไอวารีน หญิงสาวคนนั้นแย้มยิ้มงดงาม มือเรียวจับหน้ากากขนนกสีดำออกพ้นวงหน้า เผยเครื่องหน้าที่ทำให้ใครก็ตามที่มองต้องลืมหายใจไปชั่วขณะ ทั้งนัยน์ตาสีมรกตคมกริบรับกับไฝตรงตาซ้ายที่เสริมเสน่ห์ จมูกได้รูปเหนือริมฝีปากอวบอิ่มสีชาด

หญิงสาวผมน้ำเงินยกมือปัดผมที่เคลียไหล่ขาว ทิ้งหน้ากากขนนกลงพื้น เจ้าหล่อนเชิดหน้าดุจนางพญา ดวงตาสีเขียวทอแสงมุ่งร้าย

สายน้ำที่พร่างพรายหยุดลงพร้อมกับความเงียบและความเครียดที่โรยตัวลงมา
               “ยินดีที่ได้รู้จักแม่สายเลือดแห่งริเวเทียตัวน้อย ฉันเซรีน กัวมาริแนร์!”

 
                                                                                 ...................................................
         
    ในที่สุดSilver Night ก็ดำเนินมาถึงตรงนี้จนได้ ถึงจะมีฉากแอบหวานของสองคู่ แต่ก็เป็นตอนที่พาเรื่องมาถึงจุดที่ตึงเครียดที่สุดของภาคก็ว่าได้ จะเป็นอย่างไรต่อไปนั้น ต้องรออ่านตอนต่อไป แต่รับรองว่าคนแต่งทุ่มสุดตัวเลย แม้ว่าตอนนี้จะฝึกงาน แต่ดูท่าจะพออัพไหวน้าเรา

            มาคุยกันเถอะ
           ความคิดเห็นที่ 282 raisana : เซดริกตอนเอ๋อน่ะมีอีกเยอะ ไม่ต้องห่วง 55+
           ความคิดเห็นที่ 283 pla_otaku : พี่ก็จะแต่งต่อไปเน้อ 55 พระเอกเรื่องหน้าต้องไม่ผมดำ
          ความคิดเห็นที่ 284 ice : ไม่หรอกไอซ์ไม่โหดไปหรอก
          ความคิดเห็นที่ 285นักเดินทางแห่งห้วงภวังค์ : ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ มีกำลังใจและกายขึ้นมาเยอะเลย เอ่อ โค้ดเพลงเด๊ยวพี่ทำไว้ให้น้า แป๊บนึง ^-^
         ความคิดเห็นที่ 286 ~!!! D@rk_Killer !!!~ : คาดว่าในอนาคตคู่นี้จะหวานมากกว่านี้อีกจ้ะ
         ความคิดเห็นที่ 287 jedi2550 : ความจริงแล้วเดเร็กขี้เหงาค่ะ
         ความคิดเห็นที่ 288PANG : น่ารักใช่ไหมคะดาร์ซีน้อยอะ น่ารักกว่าตอนโตเยอะ ผัวะโดนมังกรตบ T_T
         ความคิดเห็นที่ 291 Stepza99 : ฉากหวานก็รออีกนิดเน้อ
         ความคิดเห็นที่ 292 TTOoEY : ขอบคุณที่เตือนค่ะ เพราะพิมพ์ผิดของจริง โก๊ะนะนี่เรา แฮะๆ
          แล้วพบกันใหม่น้า

      

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

1,838 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 15:40
    สนุกมาก
    #1652
    0
  2. #1218 อาอิ (@koystar) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 มีนาคม 2554 / 15:11
    ตายแล้ววว เหลือคนเดียวเฉย!!!
    #1218
    0
  3. #481 !^:kluay:^! (@kluay_gmz) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 เมษายน 2553 / 16:46
    อ๊ากกกก เซรีนมาแล้ว เกิดเรื่องแน่ !
    #481
    0
  4. #405 Stepza99 (@stepza99) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มีนาคม 2553 / 22:15
     อ่ะจ๊ากกกกกกกกกกกกกกก


    ทำไมปล่อยไว้คนเดียวแบบนี้หล่ะเนี่ย 


    อัพ อัพ อัพ
    #405
    0
  5. วันที่ 7 มีนาคม 2553 / 21:12
    เห็นแบบนี้แล้ว...ใจจริงแอบอิจฉาคนมีแฟนนะคะเนี่ย
    แต่ยังไม่อยากมีกับเค้าบ้าง...
    ขอบคุณพี่เรนนะคะสำหรับโค้ดเพลง
    #402
    0
  6. #401 Raisara (@purse11) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มีนาคม 2553 / 17:59
    ออกมาแหล่วววววว
    เดเร็กก็ไม่อยู่ เซดริกกับโรสก็ไม่อยู่ จะทำไงดีล่ะเนี่ยยยย
    ทำไมเวลาผ่านไปเร็วจังเลยอ่ะ 3ทุ่ม59นาที58วินาที!
    รู้สึกตัวช้าจังน้ามัวแต่เต้นรำกันอยู่นั่นแหละ(อิจฉาคนมีแฟนวุ้ย)
    #401
    0
  7. #399 ~!!! D@rk_Killer !!!~ (@darkness-killer) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มีนาคม 2553 / 15:24

    เซรีนออกมาแล้ว

    ออกมาได้อลังการสุดเลยค่ะ

    สู้ๆค่า

    #399
    0
  8. #397 PANG (@ganp) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มีนาคม 2553 / 11:42
    ตอนโตน่าหมั้นไส้มาก  ดาร์ซีตัวน้อยน่ารักกว่ามาก
    #397
    0
  9. #396 He ! Ya (@peachoffires) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มีนาคม 2553 / 09:15
    ว้าว

    เจอจังๆ

    ^^

    อัพต่อเร็วๆนะคะ
    #396
    0
  10. #395 alittledog (@alittledog) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 มีนาคม 2553 / 22:15
     หนูดาร์ซีัตัวน้อยน่ารักจังเลยค่ะ แอบเทใจไปให้แล้ว

    ปล.เดเร็กอย่างอนกันนะ อิอิ

    แต่่ค้างค่ะ
    #395
    0
  11. #394 fisho-robot (@killua39) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 มีนาคม 2553 / 20:48
    ....................................................
    .............................
    ..................
    .........
    ค้าง!!!!!!!!!!!!!!
    #394
    0