Silver night อภินิหารมังกรราตรีสีเงิน (จบแล้ว พักการรีไรต์)

ตอนที่ 66 : ตอนที่ 1 เปิดเทอมใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5309
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    23 เม.ย. 53


               บ้านสองชั้นแวดล้อมด้วยต้นไม้และสวนดอกไม้เล็กๆ ท่ามกลางบรรยากาศสดใสของยามเช้า มีกลิ่นอาหารเช้าลอยจากห้องครัวเล็กๆ ที่มีห้องประทานอาหารในตัว ตอนนี้โต๊ะอาหารเช้าจัดเกือบเสร็จแล้วเหลือเพียงนำเครื่องดื่มมาวางและรอสมาชิกในบ้านอีกสองคนลงมาร่วมโต๊ะเท่านั้น

                ลูเซียวางกาแฟลงตรงหน้าโซฟอสที่กำลังอ่านหนังสือพิมพ์แกรนนิวส์อย่างสบายอารมณ์ ดวงตาสีน้ำเงินปรายมองที่ประตูห้องรับประทานอาหาร ดูว่าลูกสาวตัวน้อยจะมาเมื่อไร

                เจ็ดโมงครึ่งแล้ว เสียงหวานพึมพำ ตอนนั้นเองเสียงฝีเท้าอีกเสียงก็ดังมาตามทางเดิม พร้อมด้วยเสียงทักทายสดใสที่ตามมา หลังใบหน้าเปื้อนยิ้มแง้มมองเธอ

                อรุณสวัสดิ์ค่ะ สาวน้อยพร้อมมังกรราตรีสีเงินบนหัวย่างเท้ามานั่งลงตรงที่ประจำของเจ้าหล่อน แล้วจัดการวางมังกรที่ดูเหมือนขี้เซาวางบนโต๊ะ เจ้ามังกรเงยหน้ามองนายหญิงน้อยแวบหนึ่งก่อนไปนั่งโคลงหัวตรงหน้าจานเล็กๆ ที่มีขนมปังปิ้งทาแยมส้มวางอยู่ และเริ่มลงมือกิน

                ลูเซียอมยิ้มกับภาพที่เห็น เธอเดินไปนั่งยังที่ของตัวเอง ก่อนจะเบือนสายตาลูกสาวจัดการกับขนมปังทาแยมส้ม  เธอเห็นอัลเหล่ตามองพ่อผู้กำลังพับหนังสือพิมพ์วางบนโต๊ะ ดวงตาของพ่อลูกสบกัน อย่างที่ลูเซียรู้ว่าการหยอกล้อของพ่อลูกกำลังจะเริ่มขึ้น

                อารมณ์ดีจริงนะ โซฟอสแหย่ กัดขนมปังเข้าปาก

                ก็แหมเปิดเทอมวันแรกนี่นา อัลยิ้มกริ่ม จะได้เจอเพื่อนๆ กับอาจารย์แคสซานดร้าแล้วก็วันนี้…”

                ไม่มีเรียนด้วย จอมเวทอัคคีต่อคำอย่างรู้ทัน อัลแกล้งทำหน้ามุ่ย

                พ่ออ่ะ อย่ามารู้ทันหนูไปทุกเรื่องสิ

                โซฟอสขยับยิ้ม ยกถ้วยกาแฟขึ้นจิบ

                เรื่องแบบนี้ คนอาบน้ำร้อนมาก่อนย่อมรู้ดี เสียงนุ่มอาทรพูด พลันเสียงหวานก็หยอกเย้า จนชายหนุ่มกลั้นยิ้มขำ

                อย่างนี้ก็ยอมรับแล้วสินะคะ ว่าตัวเองแก่แล้ว ลูเซียเอียงหน้ามองสามี วันก่อนยังเถียงอยู่เลยว่ายังหนุ่มแน่น อาสาจะยกหนังสือในห้องทำงานมาตากแดดเองทั้งหมด เป็นไงค่ะ เลยปวดหลังเลย

                ดีนะเซดริกมาเที่ยวบ้านพอดี เลยช่วยทันไม่งั้นพ่อเป็นลมแน่ สรุปว่าหนู เซดริก แล้วก็เดเร็กต้องช่วยขน ส่วนพ่อต้องไปให้แม่นวดหลังให้

                ชายหนุ่มผู้เป็นใหญ่ในบ้านเบ้หน้า กลอกตามองลูกสาวและภรรยาที่ระบายยิ้มสนุกที่ได้รุมแกล้งเขา ร่างสูงหัวเราะหึๆ

                อย่ามารุมกันอย่างนี้สิ

                หญิงสาวสองคนหัวเราะคิกคักพร้อมกัน

                ก็คุณน่าแกล้งนี่คะ ปรกติเอาแต่แหย่ชาวบ้าน โดนแหย่บ้างเป็นไงล่ะ ลูเซียกล่าว ดวงตาสีน้ำเงินสบกับดวงตาสีแดงของชายหนุ่มที่เริ่มมีประกายซุกซน

                ถ้าเป็นคุณผมให้แกล้งทุกเมื่อแหละที่รัก สิ้นคำดวงหน้างามของลูเซียก็กลายเป็นสีกุหลาบอ่อนๆ เจ้าหล่อนยกมือนาบหน้า หลบตาสามีที่เริ่มทำตัวเป็นเด็ก

                คุณคะต่อหน้าลูกเสียงเอียงอายว่า

                อัลหัวเราะกั่กๆ ส่ายหน้าพัลวัน

                ไม่เป็นไรค่ะ หนูชินแล้ว เนอะเดเร็ก สาวน้อยหันไปขอความเห็นเจ้ามังกรที่นั่งเงียบ เอาแต่กินข้าวเช้าไม่สนใจใคร ดวงตาของมันกำลังเหม่อลอยคล้ายกำลังพิจาณาวงหน้าของลูเซียอยู่

                อัลเลิกคิ้ว ทำตาโตเรียกชื่อมังกรหนุ่ม จนอีกฝ่ายสะดุ้ง

                เดเร็ก!”

                อะไรหรือ เดเร็กเงยหน้ามองอัล ดวงตาสีเงินทอประกายสับสน

                ช่วงนี้นายไม่สบายหรือเปล่า ทำไมดูเหม่อๆ จัง แถมขี้เซาผิดปรกติ เธอถาม ช้อนร่างเล็กวางบนหัว เด็กสาวรู้สึกได้ว่าเจ้ามังกรกำลังจัดท่านอนให้ตัวเอง

                เปล่า แค่ตอนกลางคืนนอนไม่ค่อยหลับ เสียงเนือยตอบ

อัลพยักหน้ารับรู้ แล้วเดินเอาจานที่กินเสร็จไปวางในอ่างล้างจานจัดการล้างจนสะอาด สาวน้อยเดินไปหยิบกระเป๋าเป้ ส่งยิ้มให้พ่อกับแม่

ไปเรียนก่อนนะคะ

จ้ะ ขอให้สนุกนะ ลูเซียอวยพร

อย่าให้อาจารย์เบียทริกโทรมาบอกพ่อล่ะว่าลูกก่อเรื่องตั้งแต่วันแรก โซฟอสขู่ กระตุกยิ้มมุมปาก

ไม่มีทางหนูจะหนีจากอาจารย์เบียทริกไกลเป็นโยชน์เลย รับรองไม่ว่าหนูทำอะไรอาจารย์ไม่รู้แน่ บายค่ะ อัลแลบลิ้นน่ารัก สาวน้อยพาร่างเพรียวกับมังกรตัวเล็กหายลับจากประตูห้องอาหาร ทิ้งให้สามีภรรยานั่งคุยกัน

ดูท่าจะสนุกใหญ่เลยนะคะ ลูเซียออกความเห็นพลางเก็บจานขนมปังของตนและสามีไปล้าง

เด็กๆ ก็งี้แหละ ตื่นเต้นเสมอตอนโรงเรียนเปิด ผมเองสมัยก่อนก็เป็น โซฟอสยืดตัวจากโต๊ะ เดินไปส่งแก้วกาแฟกับแก้วน้ำให้ลูเซีย ชายหนุ่มโน้มหน้าหาพวงแก้มหอม ตอนนี้วัยสนุกก็ต้องปล่อยเขาไป

ค่ะ ลูเซียรับคำและจุมพิตจากสามีอย่างเขินอาย

                                                                  ......................................................

 

ปราสาทหินทรายตั้งเด่นเป็นสง่าท่ามกลางแสงอาทิตย์อ่อนของฤดูใบไม้ร่วง นักเวทตัวน้อยในชุดนักเรียนของโรงเรียนพากันเดินเข้าไปในประตูรั้วที่เปิดกว้าง พวกนักเรียนปี 2 และปี 3 ดูคุ้นเคยกับโรงเรียน บางคนที่ดูจะเป็นนักเรียนใหม่ก็ทำท่าตื่นเต้นกับสภาพโรงเรียน นักเรียนปี 1 รีบเดินหาห้องเรียนประชุมของโรงเรียนเพื่อเข้ารับการปฐมนิเทศ

อัลยืนกวาดตามองภาพที่เห็นจนชินตา พลางนึกถึงตอนที่ตัวเองเป็นนักเรียนปี 1 วันแรก เซดริกต้องวิ่งวุ่นตามหาตัวเธอที่เอาแต่เที่ยวสำรวจโน่นนี่จนเกือบเข้าปฐมนิเทศไม่ทัน พอจบการปฐมนิเทศหมอนั่นก็เทศนาเธอยกใหญ่ แล้วค่อยพาไปหาห้องอาจารย์ที่ปรึกษา พอคิดๆ ดูแลเจ้าน้องชายเธอนี่ก็ดูแลเธอดีเหลือเกิน บางที่เธอก็สงสัยเหมือนกันนะว่าเก่งขนาดเซดริกทำไมถึงหล่นมาอยู่ห้อง B กับเธอ

นี่มายืนเหม่ออะไรตรงนี้ เสียงคนที่อัลกำลังนึกถึงทัก พร้อมกับใบหน้าคมคายที่ยิ้มจางๆ

อรุณสวัสดิ์ อัลยิ้มร่า มองเซดริกที่ทำท่าทักทายมังกรสีดำบนหัวเธอ

อืม เดี๋ยวเราต้องไปหาอาจารย์แคสซานดร้าที่ห้องพักตอนเก้าโมงเช้านะ ชายหนุ่มเริ่มเตือนพี่สาวที่จำเรื่องพวกนี้ไม่ค่อยจะได้นัก

รู้แล้วน่า แต่รอโรสก่อน ฉันนัดโรสไว้ อัลยกข้อมือซ้ายดูเวลาบนหน้าปัดพ็อกเก็ตโฟน นี่ก็เกือบเก้าโมงแล้วนะทำไมโรสไม่มาสักที

เซดริกผินหน้าไปทางประตูก็เห็นร่างระหงของคนที่รอจูงจักรยานสีเขียวคู่ใจมาหา ดวงหน้าหวานของเธอระบายยิ้มให้เพื่อนที่มารอ ผมเกลียวทองดูยุ่งเล็กน้อย

อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกคน ขอโทษนะคะที่มาช้า คือเมื่อคืนมัวแต่คุยกับท่านพ่อจนลืมเวลาไปหน่อยค่ะโรสก้มหัวขอโทษ ช้อนดวงตาเปี่ยมสุขมองเพื่อนทั้งสอง จนอัลกับเซดริกอดยิ้มตามไม่ได้

แล้วพ่อโรสเขาคุยเรื่องอะไรบ้างล่ะอัลอยากรู้

ก็ถามว่าชีวิตช่วงนี้เป็นไงบ้าง แล้วก็ถามเรื่องการเรียน อยากได้อะไรไหมทำนองนี้ค่ะแล้วก็บอกว่าวันนี้จะโทรมาฟังเรื่องเปิดเทอมวันแรกของฉันด้วย เสียงเสนาะตอบ

ดีแล้วล่ะ งั้นรีบเอาจักรยานไปเก็บเถอะจะได้ไปหาอาจารย์แคสซานดร้ากันสาวน้อยผมฟ้าเสนอเตรียมตัวจะเดินไปโรงเก็บจักรยานเป็นเพื่อนโรส พร้อมเซดริกและเดเร็ก

สาวน้อยผมทองยิ้มกว้าง พวงแก้มขึ้นสีเรื่อ

จ้ะ

                
                                                                                           ....................................

                สวัสดีจ้ะเด็กๆ ทุกคน ปิดเทอมนี่พักผ่อนกันมาเต็มที่สินะ หญิงสาวผมแดงหลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ทักทาย ห้องทำงานของอาจารย์สาวมีขนาดกว้างพอรองรับคนสิบกว่าคนได้อย่างสบายๆ ตกแต่งด้วยภาพวาดรูปดอกไม้และผ้าปักสีสวยบ่งถึงความเป็นผู้หญิงที่มีอยู่อย่างเพียบพร้อมของเธอ

แคสซานดร้ากวาดมองใบหน้าลูกศิษย์ที่เทอมนี้โตขึ้นมาเป็นปี 2 ใบหน้าของเด็กๆ ดูสดใสสมวัยกำลังเรียนรู้

                ครับ/ค่า พวกเด็กๆ ส่งเสียงคิกคักจากหลังโต๊ะตัวเล็ก

                ดีแล้วเพราะเทอมนี้ครูจะเคี่ยวเธอให้หนักเลยทีเดียวเจ้าพวกลิงทั้งหลาย หญิงสาวแกล้งทำเสียงขู่ เรียกเสียงโอดโอยจากบรรดาเด็กๆ โดยเฉพาะเจ้าตัวป่วนฟีรอสที่ทำหน้าตาไม่ไหวแล้วใส่อาจารย์

                อย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้สินักเวทฝึกหัดตัวน้อย ครูแค่พยายามเตือนพวกเธอเฉยๆ เทอมนี้น่ะมีเมวมนตร์ขั้นสูงหลายบทที่ต้องเรียนรู้ในวิชาเวทมนตร์ วิชาผสานธาตุของเธอก็ต้องเรียนรู้การควบคุมและดึงพลังจากธาตุของตนให้ได้ แค่นี้เอง

                แต่มันฟังดูยากนี่คะ ลิลลี่ว่า

                การเรียนมันก็ยิ่งยากขึ้นเรื่อยๆ แหละลิลลี่ ยิ่งวิชาเวทมนตร์ที่พวกเธอต้องร่ายเวทเรียกธาตุที่ไม่ใช่ธาตุหลักของเธอจากธรรมชาติมารวมกับธาตุหลักแล้วเกิดผลตามบทเวทนั้น เทอมนี้ครูขอเตือนเลยว่าเธอต้องใช้สมาธิสูงกว่าเทอมที่แล้วแน่ เช่นเดียวกับวิชาผสานธาตุที่เธอต้องเรียนมนตราเวพาน่าเพื่อสร้างอาวุธประจำธาตุตัวเอง

                ฟังแล้วน่าสนุกจัง แอนนาทำตาเป็นประกาย คนอื่นๆ เริ่มคุยกันอย่างสนอกสนใจ

                ครูเกริ่นไว้แค่นี้ก่อนละกัน ที่เหลือต้องไปเจอกันในชั่วโมงเรียนเอง เอาล่ะมารับตารางสอนกับเอกสารยื่นให้อาจารย์วิชาเสรีได้แล้ว คาบบ่ายเธอต้องไปหาพวกเขานะ

                เด็กนักเรียนปี 2 ห้อง B พากันเดินมารับเอกสารจากโต๊ะอาจารย์ทีละคนๆ แล้วทยอยเดินออกไปจากห้องพร้อมเสียงคุยจ้อ อัลเดินมารับเอกสารเป็นคนสุดท้าย

                สวัสดีอัล สวัสดีเดเร็ก ปิดเทอมสนุกไหม อ่อ อาจารย์สตีฟบ่นว่าถ้าโดดตอนบ่ายโดนแน่แคสซานดร้ายื่นเอกสารให้สาวน้อยผมฟ้า ดวงตาสีเพลิงคู่สวยมองใบหน้าเริงร่าของศิษย์รัก ก่อนเลยสบดวงตาสีเงินเยือกเย็นของมังกรดำบนหัวทุยสีฟ้า

                หนูไม่โดดหรอกค่ะอัลรับรอง

                ดีมาก เดี๋ยวนะท่านมิคาเอลฝากของให้รุ่นพี่ด้วย แคสซานดร้านึกขึ้นได้ เธอก้มลงหาของในลิ้นชักแต่ไม่เจอ จึงลุกขึ้นหาของตรงตู้ข้างโต๊ะแทน จังหวะนั้นเองสร้อยสีเงินก็หลุดจากคอเสื้อโดยที่หญิงสาวไม่รู้ตัว

                คุณปู่ฝากอะไรมาเหรอคะ อัลถาม

                ก็ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ รุ่นพี่ขอยืมของจากท่านมิคาเอลน่ะ แคสซานดร้ายืนขึ้น วางกล่องกำมะหยี่ที่ประทับตราสีทองรูปกริฟฟินอันเป็นสัญลักษณ์ของตระกูลไอวารีนลงบนโต๊ะทำงาน อาจารย์คนสวยปัดผมที่ปรกหน้าให้พ้นทาง

                อัลรับกล่องมาเปิด พลันเธอก็ทำตาโตเท่าไข่ห่าน เมื่อเห็นสิ่งที่นอนอยู่บนผ้าบุกำมะหยี่สีเลือดหมู เจ้าสิ่งหนึ่งทอประกายสุกใสระยิบวิบวับจนอัลแสบตา

                เพชร!” เด็กสาวกลืนน้ำลายเอื๊อกมองเพชรเม็ดโตที่เจียระไนแบบเหลี่ยมเกสรทรงกลม สาวน้อยมั่นใจว่ามันคงไม่ใช่ไดมอนนันเหมือนอย่างที่อาจารย์สตีฟเอามาแกล้งเธอคราวก่อน อีกทั้งมังกรบนหัวก็ก้มมองพร้อมรับรองแม่นเหมาะ

                ดูท่าจะเป็นของแท้นะ เสียงเย็นว่า

                คุณพ่อจะเอาของพรรค์นี้ไปทำอะไรนี่!

                งะ ง่าอาจารย์ฝากหนูจะดีเหรอคะ อัลอึกอัก

                เอาน่าเราไม่ทำหายหรอก ช่วงนี้ครูยุ่งๆ ด้วย คงไม่มีเวลาไปเจอรุ่นพี่ แคสซานดร้าอธิบาย ฝากด้วยนะ รุ่นพี่อยากได้มันมาก
               
ค่า อัลรับคำอย่างลำบากใจ นึกสวดภาวนาอย่าให้เจ้าของแสนแพงหายไปกลางทางเลย ว่าแล้วสาวก็ก้มหน้าถอนใจปลงอนิจจัง แต่พอเธอเงยหน้าขึ้น คิ้วสีฟ้าก็มุ่นเข้าหากัน นัยน์ตาสีแดงเพ่งมองสร้อยบนคอของแคสซานดร้า มันเป็นสร้อยสีเงินที่มีจี้ครึ่งวงกลมที่สลักลายรูปนกกำลังสยายปีกเตรียมบินสู่ท้องฟ้า

                นกกระเรียน เสียงใสพึมพำ

แคสซานดร้าก้มมองตามสายตาเด็กสาว พลันเธอก็มุ่นคิ้วพร้อมใบหน้าแดงนิดๆ อาจารย์คนเก่งรีบเก็บสร้อยลงคอเสื้อ

ไปได้แล้วล่ะจ้ะ ครูขอตัวจัดอุปกรณ์สอนก่อนนะแคสซานดร้าส่งยิ้มให้อัล ฝ่ายอัลก็ยิ้มกว้างตอบ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องพร้อมกล่องเพชร พอร่างเพรียวในชุดนักเรียนลับจากคลองสายตา แคสซานดร้าก็หยิบสร้อยเส้นนั้นขึ้นมาเสมอตา ก่อนกำมันแน่นเหนืออกด้านซ้ายใกล้กับตำแหน่งของหัวใจที่กำลังเต้นเป็นจังหวะ



                                                                                      ..........................................
                                                                    

ไปโรงอาหารกัน อัลเสนอหลังจากเดินมาสมบทกับเซดริกและโรส ชายหนุ่มผมเงินยกมือขึ้นดูนาฬิกาก่อนเบ้หน้าให้พี่สาว

เพิ่ง 10 โมงครึ่งเองหิวแล้วเรอะ

นั่นแหละจะได้ไปนั่งยาวกินขนม อัลแย้งอย่างมีความสุข แต่พอเดินเลี้ยวตรงมุมปราสาทเธอก็พบกับศัตรูในโรงเรียนที่ไม่เคยพลาดโอกาสด่าเธอสักที

อัลมุ่นคิ้วตอนที่สาวน้อยผมบลอนเดินเข้ามาใกล้เธอพร้อมกับชายร่างสูงผมน้ำตาล

ไง แม่อัลมาริน่าปิดเทอมนี้ไปตระเวนจับสัตว์ตามป่าอีกแล้วสินะไลแลคยิ้มเยาะ

ใครว่าฉันไปเมืองวิริเดี้ยนมา อัลกอดอก ไม่หวั่นเกรง

งั้นหรือในที่สุดก็ไปที่เจริญๆ เหมือนชาวบ้านเขาแล้วสินะ แม่แกะดำ คุณหนูตระกูลโมนาร์ทปัดผมสีทองที่เคลียไหล่ออก แบบนี้แสดงว่าจิตสำนึกของตระกูลผู้ดีมันสำแดงออกมาแล้วสิ ใช่ไหมไดอัส

คงใช่ แต่ไม่รู้ตื่นแค่เปลือกนอกหรือเปล่า ไดอัสกอดอก ปรายตามองอัลมาริน่าอย่างดูถูก พร้อมกวาดตามองเซดริกและโรสที่เริ่มเดินเข้ามาชิดอัล

ดูสิเธอมีแต่เพื่อนผู้ดีชั้นสูงทั้งนั้น พวกนี้เองก็คงรู้สึกเสียใจที่มาคบกับเธอนะชายผมน้ำตาลพูดต่อ คำพูดของเขากระตุ้นต่อมอารมณ์โกรธของเซดริก และทำให้โรสเม้มปากแน่น ท่านหญิงแห่งเซเลสอยากจะต่อว่าไดอัสเหลือเกิน เธอเตรียมคำพูดไว้แล้ว แต่ทว่าอัลก็เร็วกว่าเธอ

สาวน้อยฟ้าเชิดหน้าขึ้นพร้อมเผยอริมฝีปาก กล่าวเสียงเนิบช้าชัดถ้อยชัดคำ

คุณอาหญิงสอนฉันว่าผู้ดีจะต้องไม่พูดจาดูถูกคนอื่น ต้องทำตัวสูงส่ง มีกิริยางดงาม การศึกษาสูง พวกนี้คงไม่เอาเวลาอะไรมาคิดเรื่องไร้สาระ ว่าแล้วดวงตาสีแดงก็ปราดมองไดอัสกับไลแลคจนทั้งสองคนตัวแข็ง อย่างนินทาคนหรือดูถูกคนหรอกนะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วพวกเราขอตัวก่อน

พูดจบอัลก็จูงมือเซดริกกับโรสที่มัวแต่ยืนอึ้งกับคำพูดของเธอ พอพวกเขาเดินได้หน่อยเสียงกรี๊ดเจ็บใจก็ดังสนั่นทางเดิน

อัลทำหน้าเบ้สุดทนกับเสียงแหลม

แสบหูชะมัดเสียงยายไลแลคนี่มันดังได้สักกี่เดซิเบลกันนะ น่าจะไปร้องโอเปร่าจริงๆ

เซดริกหันหน้ามองโรสอย่างงุนงง ก่อนจะหันหน้ามองเดเร็กที่ดูเหมือนพอใจกับการรับมือของอัลคราวนี้

เจ้ามังกรพยักหน้าให้ทายาทเซฟิรุสหนึ่งครั้ง มันใช้มือเล็กลูบหัวอัลเป็นการชม ก่อนจะหลับตาลงนอนกลางวัน 

                                                                                  ................................................


              สวัสดีค่ะทุกคน ในที่สุดนางเอกของเราก็ขึ้นปี 2 ซะที คราวนี้เธอก็ต้องมาเผชิญกับความหฤโหดของวิชาแต่ละวิชา รวมถึงการจับตามองพฤติกรรมจากบรรดาอาจารย์ที่รักทั้งสามคนด้วย และได้การรับฝึกอย่างหนักหน่วงจากท่านอาจารย์ที่รักที่สุด(?) อัลจะทำอย่างไรต่อไป ก็ต้องเอาใจช่วยกันในภาค 3 นี้เลยค่า!
              อ่อ อีกเรื่องนะคะ เราแต่งนิยายเรื่องใหม่ ชื่อ Iris Cholris ข้อความในสายลม ขอฝากไว้ในอ้อมใจของทุกคนด้วยนะคะ ^ ^ ตามลิ้งค์นี้ไปเลย
http://writer.dek-d.com/eriol/writer/view.php?id=605333

              เอาละมาคุยกันเถอะ
              ความคิดเห็นที่ 485 fisho-robot : โอ้ น่ากลัวจังเลยเจ้าปลา! ว่าแต่ทำไมจู่ๆ ถึงว่าเซดริกเคะละเธอ!
              ความคิดเห็นที่ 486 alittledog : นั่นสิคะถ้าหนีไปจริง โซฟอสกับลูเซียคงได้เปิดร้านเครื่องประดับแน่ค่ะ เพราะอัลคงร้องออกมาเป็นไข่มุกไม่เว้นวัน อ่อ ส่วนไข่มุกเม็ดอื่นเดเร็กเป็นคนเก็บไว้เองค่ะ
              ความคิดเห็นที่ 487
same : ตอนนี้ผู้อ่านเริ่มมีการคาคะเนกันแล้ว แต่จะถูกหรือไม่ต้องรอดูต่อไปค่ะ
              ความคิดเห็น 488
Raisara : นิสัยเสียของคนแต่งคือชอบแต่งให้ค้างค่ะ อิอิ
             ความคิดเห็นที่ 489  ภัททา : ใจจริงก็อยากอัพให้ทุกวันนะคะ แต่งสปีดในการแต่งไม่อำนวย ผัวะ (เดเร็ก : เธออู้เองนะ) ง่าพระเอกเรื่องนี้ดุเป็นบ้าเลย กรี๊ด มังกรน้อยมาลากไปปั่นต่อแล้วค๊า 
              ความคิดเห็นที่ 491
!^:kluay:^! : จบภาค 2 แล้วแต่เรื่องก็ยังวุ่นวายได้เรื่อยๆ ค่ะ ฮ่า
              ความคิดเห็นที่ 493 Gemini N.TeiKo : อะไรในเรื่องนี้ก็เกิดขึ้นได้ถ้ามีเดเร็ก~ ผัวะ โดนมังกรฟาดอีกรอบ ทำไมพระเอกถึงดุอย่างนี้นะ เรื่องหายไปนานไม่เป็นไรค่าแค่กลับมาหากันก็ชื่นใจแล้ว
              ความคิดเห็นที่ 494 ลูกขนไก่ : เรื่องที่เดาไว้ใช่หรือไม่ ต้องรอตัวละครมาเฉลยค่ะ
              ความคิดเห็นที่ 497
acteaon : แอ๋แฮ๋อา (หนูน่ารักใช่ไหมค๊า: อัล) ดีใจที่ชอบตอนพิเศษนี้คะ เป็นสงครามระหว่างเด็กที่น่ารักจริงๆ

             มีรูปมาฝากค่ะ กว่าจะลงสีเสร็จนี่แทบจะกอดคอมร่ำไห้ ปรับขนาดให้แล้วกดโหลดที่รูปได้เลยค่า ทางฝั่งซ้ายสนองความคิดถึงของคนอ่าน เอเรียล ฮาเซนเบิร์กกับเอเลน่า เรนาวาชจากศึกมนตราสงครามแห่งเรีย ส่วนทางขวาดาร์ซี เซฟิรุส กับอัลมาริน่าไอวารีน ท่ามกลางบรรยากาศแบบเทพนิยายค่า กดโหลดที่รูปน้า

             

                                                         

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

1,838 ความคิดเห็น

  1. #746 sweettoffy (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2553 / 23:08
    ตอบได้ดี
    #746
    0
  2. #581 Aburame_Shino (@Nara_nicharee) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2553 / 18:46
     โห คุมอารมณ์ดีขึ้าลิบเลยอ่า
    #581
    0
  3. #532 Gemini N.TeiKo (@nutree) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 20:09
    กรี้ดๆ ตอนนี้โดนใจมากเลย อัลตอบโต้ได้เจ็บแสบมากกก ดูเหมือนจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วสินะ +O+
    #532
    0
  4. #510 ภุตแห่งสายลม (@aoy_devil) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 เมษายน 2553 / 04:15
    แล้วดวงตาแห่งทิวาหล่ะคะ ยังไม่มีคนสืบทอดใช่มั้ยเอ่ย

    หรือว่ามีแล้วคะ คือมันก็ยังงง ๆ 555 แต่ภาคก่อนไม่ค่อยได้พูดถึงเลยอ่ะคะ

    สู้ ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ ๆ ๆ ๆ อัพ ๆ ๆ ๆ ๆ55555
    #510
    0
  5. #504 !^:kluay:^! (@kluay_gmz) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 เมษายน 2553 / 00:31
    อัลเริ่มเปลี่ยนแล้วๆ เหมือนจะดูแรงขึ้น (555)

    เดเร็กก็หลับทั้งวันเลย เอาเข้าไป !
    #504
    0
  6. วันที่ 23 เมษายน 2553 / 16:51
    สนุกไหมคะ...ลงสี   ฮิๆ
    ขอโทษนะคะที่ไท่ได้มานาน   พอดีคอมพัง^^
    แย่เลย   อดแต่งนิยาย   อดอ่านด้วย
    สนุกจังค่ะ   มาอัพไวๆน้า
    อัพอาทิตย์ละตอนมัน...ง่า...ทรมานใจจัง
    แต่อัพให้ก็ดีใจแล้วค่ะ
    เพราะบางเรื่องเกือบปีแล้วยังไม่อัพต่อเลย...แหงะ
    #503
    0
  7. วันที่ 23 เมษายน 2553 / 16:50
    สนุกไหมคะ...ลงสี   ฮิๆ
    ขอโทษนะคะที่ไท่ได้มานาน   พอดีคอมพัง^^
    แย่เลย   อดแต่งนิยาย   อดอ่านด้วย
    สนุกจังค่ะ   มาอัพไวๆน้า
    อัพอาทิตย์ละตอนมัน...ง่า...ทรมานใจจัง
    แต่อัพให้ก็ดีใจแล้วค่ะ
    เพราะบางเรื่องเกือบปีแล้วยังไม่อัพต่อเลย...แหงะ
    #502
    0
  8. #501 fisho-robot (@killua39) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 23 เมษายน 2553 / 16:38

    ลงสีสนุกไหมพี่เมย์ ฮา~

    เซดริกเคะ (ยืนยัน)//โดนตบ

    อัลเปลี่ยนไป??โอ้!?? =w=!!

    #501
    0