Silver night อภินิหารมังกรราตรีสีเงิน (จบแล้ว พักการรีไรต์)

ตอนที่ 70 : ตอนที่ 5 สิ่งที่ต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    20 พ.ค. 53

               ณ เมืองอาชานเดรียที่ห่างไกลออกไป ทุกอย่างยังคงเงียบสงบสมกับเป็นเมืองที่มีธรรมชาติมากที่สุด เหมาะกับคนที่รักธรรมชาติและเป็นสถานที่ที่เหมาะกับการหลบซ่อนตัวด้วยเช่นกัน

                อากาศวันนี้ดีจังเลยนะคะ ท่านเซรีน สมกับช่วงเวลาดีๆ กองกำลังของเราก็พร้อมแล้ว ทุกอย่างพร้อมแล้ว เหลือจังหวะลงมือเท่านั้น

                เสียงหวานของหญิงสาวผมทองเชิญชวนให้หญิงสาวผมน้ำเงินสนทนายามเดินเล่นไปตามชายป่าที่มีดอกไม้หลายสีอวดโฉม พวกเธอเดินทิ้งห่างอีกสองคนที่ดูจะไม่มาสนใจดอกไม้เท่าไร

                อืม นานๆ ทีมาดูเจ้าพวกนี้ก็ดีเหมือนกันเซรีนเห็นด้วย สายลมพัดพาผมสีน้ำเงินหยักศกพลิ้วไหว

                ค่ะ ถ้าท่านชอบเดี๋ยวฉันจะหาไปประดับบ้านพักให้เยอะๆ เลย อังโกลเบอด้าเสนอ

                ไม่ต้องหรอก แค่นี้ก็เยอะจนกราเคนดูแลไม่ค่อยไหวแล้ว หาที่ให้ไฮดาซิสเดินเล่นดีกว่า

                แล้วตอนนี้มันไปไหนละคะสายข่าวสาวถาม

                หาของกินอยู่ในป่าแน่ะ เซรีนตอบ ยิ้มนิด เมื่อได้ยินเสียงคำรามดังลั่นจากป่าลึก หมู่นกบนต้นไม้แตกหือ หวาดกลัวกับเจ้าของเสียง

                ดูมันจะมีความสุขนะเซรีนรำพัน เธอเดินตรงไปยังตอไม้ที่อยู่ไม่ไกลอย่างสบายอารมณ์ พลันหญิงสาวก็รู้สึกได้ถึงการเคลื่อนไหวหนึ่งจากด้านหลัง แต่เธอก็ไม่สน กลับกันร่างระหงกลับย่อตัวลงไปหยิบดอกไม้มาดมแทน ปล่อยให้คนข้างหลังจัดการ ชั่วอึดใจเลือดก็สาดกระเซ็นบนพื้นดิน พร้อมเสียงหล่นพลั่กบนพื้น

                ปลอดภัยไหมครับ เสียงเข้มจากข้างหลังถาม พอดวงตาสีเขียวเหลือบหาก็พบกับกราเคนที่ยืนอยู่ข้างๆ แท่งดินขนาดใหญ่ บนแท่งดินนั้นมีร่างของชายคนนั้นเสียบอยู่

                อีกสองคนล่ะเซรีนถาม

                อังโกลเบอด้าจัดการไปแล้ว ส่วนไอโซพีเทสกำลังเล่นกับเหยื่ออยู่กราเคนตอบ เดินมาจัดผ้าคลุมไหล่บนไหล่บางให้เข้าที่ ท่านไม่เป็นไรนะครับ
               
อย่าห่วงให้มากเลยข้าไม่เป็นไร น่าเป็นห่วงเจ้าคนที่สู้กับไอโซพีเทสต่างหาก

                นั่นสิครับ แล้วท่านเซรีนคิดว่าเป็นฝีมือใคร พวกเซเลสกราเคนเปรยถาม เหลือบตามองเพื่อนสาวที่กำลังจัดการนักฆ่าอย่างสนุกสนาน

                นักฆ่าของเซเลสฝีมือไม่ต่ำขนาดนี้หรอก หญิงสาวผมน้ำเงินหลับตาลง พูดยิ้มๆ

                นี่เป็นฝีมือของคนทรยศต่างหาก ไอโซพีเทส

                คะ ท่านเซรีน ไอโซพีเทสขานรับ ปาดเลือดออกจากหน้างาม

                จัดการเจ้าคนทรยศด้วยล่ะ คงรู้สินะว่าใคร เซรีนหันไปมองผลงานของลูกน้องที่ทิ้งตัวกระจายเกลื่อนพื้นดิน

                ถึงไม่ทราบอังโกลเบอด้าก็สืบได้ค่ะหญิงสาวผมเขียวสบตากับเพื่อนสาวที่ได้รับหน้าที่สายข่าวของสภาเวทในอดีต

                อังโกลเบอด้ายิ้มหวาน

                ใช่ค่ะ ใครก็ตามที่ทำร้ายท่านเซรีนเราจะไม่ยกโทษให้เด็ดขาด

                ถ้างั้นอีกเรื่องนะอังโกลเบอด้าเซรีนยืดร่างระหงขึ้น หมุนตัวมาหาลูกน้องคนสนิท

                ค่ะ

                ไปดูความเคลื่อนไหวของอัลมาริน่าให้ข้าด้วย

                                                                ...................................................................

 

                เห อะไรนะ!”

                อัลถามเสียงหลงตอนที่ฟีรอสเดินเข้ามาบอกเธอหลังจากจบวิชาภูติคำนวณ พลางทำท่าไหว้เธอปะหลกๆ แบบที่สาวน้อยต้องอ้าปากค้าง และมังกรบนหัวต้องฟาดหางลงที่หัวทุยเต็มแรงเพื่อเตือนสติให้หุบปาก

                เจ็บนะเดเร็ก ว่าแต่เมื่อกี้นายพูดจริงเหรอ อัลยื่นหน้าเข้าไปหาชายผมน้ำเงิน

                เออจริงดิ ฉันต้องการความช่วยเหลือจากเธอด่วนมากๆ ได้โปรดเถอะฟีรอสอ้อนวอน

                แล้วแค่นายอยากรู้ว่าลิลลี่อยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิดอาทิตย์หน้า นายต้องมาเจาะจงกับฉันด้วยเล่าอัลถามกลับ หันไปยิ้มแหยเชิงขอเวลาอีกสักครู่จากเซดริกที่ทำตาเขียวปั้ดใส่ เพราะต้องเอาการบ้านวิชาประวัติศาสตร์ไปส่งก่อนหมดพักเที่ยง

                ฟีรอสเกาแก้ม กลอกตาไปมา

                ก็ถ้าเป็นเธอน่ะ ลิลลี่เขาไม่สงสัยหรอกว่าใครใช้มาถาม เธอเป็นคนพูดตรงไปตรงมาอยากรู้อะไรก็ถาม พูดไงดีเธอดูไร้เดียงสา

                ที่พูดมาเธอควรภูมิใจไหม

                แล้วทำไมนายไม่ไปถามเอง นายก็สนิทกับลิลลี่นี่

                ก็เพราะฉันไม่อยากให้ลิลลี่รู้น่ะสิ! ว่าฉันอยากรู้ หวา ทำไงดี ช่วยฉันหน่อยนะตัวกวนอันดับหนึ่งของห้องร้องสุดชีวิต ดวงหน้าสีออกน้ำตาลเริ่มขึ้นสีส้ม

                อัลเอะใจอะไรบางอย่าง

                นี่นายชอบลิลลี่เหรอ เธอถาม ดวงตาสีแดงโตเท่าไข่ห่าน

                เออน่ะสิ แต่ฉันกับลิลลี่เป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็ก ได้โปรด ถ้าลิลลี่ไม่ได้ชอบฉัน เราจะเข้าหน้ากันไม่ติดเลยนะ เสียงทุ้มว่า

                หนนี้ดวงตาสีแดงเหล่มองเพื่อนสาวผมส้มที่กำลังคุยคิกคักอยู่กับมิลาเบลและแอนนา ดูๆ ไปลิลลี่เองก็เริ่มโตขึ้น มีความเป็นผู้หญิงมากขึ้น ในขณะที่ฟีรอสโตเป็นหนุ่มมากขึ้น ไม่แปลกอะไรที่ฟีรอสจะเริ่มสนใจเพื่อนสาวที่สนิทที่สุด

                นายสนลิลลี่จริงน่ะ ทายาทไอวารีนถามย้ำ แน่ใจว่าถ้าเป็นไปได้จะคบกับเขา

                อย่าถามนอกเรื่องน่า รีบๆ ไปถามได้แล้ว

                สาวน้อยผมฟ้าไหวไหล่ เธอเดินไปหาลิลลี่ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล แล้วสะกิดบ่าเพื่อนสาว

                จ๋า ลิลลี่ลากเสียง

                อาทิตย์หน้าวันเกิดน่ะ อัลเกริ่น

                หืม มีอะไรเหรอ หรืออัลไปงานวันเกิดฉันที่ร้านช็อกโกคาเฟ่ต์ไม่ได้ ลิลลี่เลิกคิ้ว

                เปล่าหรอก ไปได้แน่ๆ เจ้าตัวป่วนฉีกยิ้ม เหล่ตามองดูฟีรอสที่ทำท่ากำมือลุ้นผลอยู่ข้างหลัง สาวน้อยกระแอมคอให้โล่ง แล้วตะเบงเสียงดัง

                ฟีรอสเขาอยากรู้ว่าเธออยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิดน่ะ!”

                ลิลลี่ทำตาโตเท่าไข่ห่าน ส่วนฟีรอสอ้าปากค้างเมื่อยายตัวดีทำนอกแผน

                เดเร็กส่ายหน้าอย่างระอา แต่ก็คิดในใจว่าวิธีอาจจะดีที่สุดก็ได้

                ส่วนคนทั้งห้องรวมถึงเซดริกและโรส ทุกคนหยุดทำกิจกรรมทุกอย่าง ต่างหันไปมองยายจอมป่วนเป็นตาเดียว

                อะไรนะ ลิลลี่ตาค้าง กลอกตามองแอนนากับมิลาเบลที่บัดนี้ก็อยู่ในสภาพต่างจากเธอ สาวน้อยผมส้มกลืนน้ำลายลงคอยากเย็น ใบหน้ากลมแดงซ่าน

                ฟีรอสฝากเธอมาถามลิลลี่ถามต่อ

                ใช่ อัลยืนยัน

                จบคำ สาวน้อยผมส้มก็หันหน้าไปมองเพื่อนชายคนสนิทที่ตอนนี้หน้าแดงเป็นลูกมะเขือเทศ สีหน้าของชายหนุ่มทั้งอาย ทั้งเขิน ทั้งอยากวิ่งไปฆ่าเจ้าคนทำแผนแตกที่กำลังทำหน้าแป้นแล้น

                อัลเท้าสะเอว ยิ้มยิงฟัน

                ฟีรอสเขาชอบเธอน่ะ! เอาละฉันทำหน้าที่แม่สื่อเสร็จแล้วขอตัวไปส่งการบ้านก่อนนะร่างบางคนก่อเรื่องพร้อมมังกรบนหัว เผ่นจู๊ดไปหาเซดริกและโรสที่ยืนรออยู่ แล้วจูงมือสองคนนั้นกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไปจากห้อง ส่วนเพื่อนๆ คนอื่น หลังจากดูการแสดงจบก็เริ่มทยอยออกไปทำธุระของตัวเอง ทิ้งให้ชายหนุ่มผู้เพิ่งถูกเผยความลับกับสาวน้อยอึ้งกิมกี่ตกอยู่ในห้วงความตกใจสองคน

                อ่า ฟีรอสเกาหัวแกร๊กๆ กวาดตามองห้องที่ว่างเปล่า ยายอัลนี่ทำเรื่องจนได้ ยายตัวก่อเรื่องเอ๊ย

                อะ อืม ว่าแต่เมื่อกี้อัลพูดจริงเหรอ ลิลลี่ถาม สืบเท้าเข้าใกล้ชายผมน้ำเงิน ที่บอกว่านายชอบฉัน

                ฟีรอสหน้าแดงเรื่อ พยักหน้าหงึก ในใจหวาดเสียวเหลือเกินว่ายายเพื่อนสนิทจะจัดการส่งหมัดขวาฮุกมาที่หน้าเขา อย่างที่เธอชอบทำตอนโกรธหรือไม่พอใจ เขารู้จักเธอดีกว่าใครๆ ดังนั้นจึงหวาดกลัวการสูญเสียเธอไปมากกว่าใครเช่นกัน

                ลิลลี่ทำเสียงชิ ทำหน้าบึ้ง จนฟีรอสสะดุ้ง

                เฮ้ย อย่าโกรธกันสิ เสียงเข้มลนลานว่า

                โกรธสิ ทำไมจะไม่โกรธเล่า ลิลลี่แผดเสียงใส่ กำหมัดแน่นเหมือนจะชกฟีรอส แต่พลันมือเล็กก็เอื้อมไปเขย่าบ่าคนตัวสูงกว่าจนหัวสั่นหัวคลอน จนฟีรอสเริ่มคิดถึงช่วงเวลาในวัยเด็ก และประโยคที่สาวน้อยเอ่ยต่อมาทำให้ชายหนุ่มแทบร้องไชโย

นายรู้ไหมว่าฉันรอนายพูดคำนี้มาตั้งกี่ปีตาบ้าเอ๊ย!”


                                                                      .........................................................

               

                ที่ทางเดินเชื่อมอาคารของโรงเรียนเซพาตรายังคงคลาคล่ำด้วยนักเวทฝึกหัดที่เดินไปยังสถานที่ต่างๆ ในเวลาพักเที่ยง บางคนเดินไปห้องสมุด บางคนเดินไปยังห้องเรียนวิชาต่อไป บางคนเดินไปโรงอาหาร  บางคนเดินเงียบๆ และบางคนก็เดินไปคุยไปกับเธอเหมือนกับเด็กสาวผมฟ้าตอนนี้

ฉันนี่ช่างทำหน้าที่แม่สื่อได้ดีจริงๆอัลชมตัวเอง ดวงตาสีแดงเปล่งประกาย จนเจ้ามังกรอยากแปลงร่างกลับเป็นคนแล้วจัดการเทศนาแม่ตัวป่วนสักรอบ

                ตัวทำยุ่งล่ะไม่ว่า เซดริกทำเสียงยานคาง ส่งสายตาดุๆ มาให้ ทำไมชอบยุ่งเรื่องแบบนี้นักนะ

                เพราะดวงชะตากำหนดให้ฉันทำหน้าที่แม่สื่อให้เพื่อนๆ น่ะสิ คราวนายกับโรสฉันก็ช่วยจนสำเร็จนะอย่าลืมสิ น้องรัก จริงไหมโรสเสียงใสส่งคำถามให้สาวน้อยผมทองที่เดินนำหน้าอยู่ เนื่องจากถ้าเดินเรียงหน้ากระดานสามคนที่ทางเดินเล็กๆ นี้จะเกะกะขวางทางคนอื่นเขาเป็นอย่างมาก

                สาวน้อยผมทองหันมาส่งยิ้มหวานให้

                เห็นไหมโรสเห็นด้วย

                เซดริกพึมพำว่า...ช่วยป่วนต่างหาก เขาโคลงหัวสองสามครั้ง ก่อนสาวเท้าเดินไปตีคู่กับคนรัก พลางคุยกันเงียบๆ ปล่อยอัลทิ้งไว้ข้างหลังกับเดเร็กสองคน

                อัลพ่นลมพรืด

                เชอะ เดี๋ยวนี้ติดแฟนลืมพี่เลยนะ แต่ว่าน้าตอนนี้ลิลลี่กับฟีรอสคงเข้าใจกันแล้ว สาวน้อยพูดเสียงเพ้อๆ

                เธอนี่ช่วยเล่นเป็นแม่สื่อจังนะ เสียงเย็นว่าจากมังกรสีดำที่บินลงมานั่งตรงบ่าซ้าย ดวงตาสีเงินประกายดุหรี่ตามองเธอ

                ก็แหมฉันชอบให้คนอื่นมีความสุข

                ยุ่งแต่เรื่องแบบนี้ของคนอื่น แล้วเรื่องของตัวเองล่ะเดเร็กทำท่าเลิกคิ้ว

                สิ้นคำถามจากมังกร หัวใจในอกสาวน้อยก็เต้นโครมครามอย่างคุมไม่อยู่ ดวงตาสีแดงผินสบดวงตาสีเงินของอีกฝ่าย เร่งใบหน้านวลร้อนวูบวาบ

                ฉันยังไม่มีคนที่ชอบ แม้จะตอบไปอย่างนั้น แต่สาวน้อยก็รู้สึกได้ว่าตัวเองโกหก

                เหรอ

อัลคิดไปเองรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่คำๆ นี้ของเดเร็กฟังดูเศร้าพิกล แต่สักพักเจ้ามังกรก็ขยับปีกนิด เอียงคอน้อยๆ

แต่เธอยังเด็กอยู่ไม่เป็นไรหรอกที่จะไม่คิดเรื่องพรรค์นี้ จะว่าไปนิสัยแบบนี้ของเธอ ทำให้ฉันคิดถึงอเวเจอรีน เขาเองก็ชอบรับบทแม่สื่อช่วยคนอื่นเหมือนกัน

                ความรู้สึกเจ็บแปลบพุ่งแทงในอกของอัล ก่อนหายวับไปอย่างรวดเร็ว แม้กระนั้นสาวน้อยก็ยังรู้สึกถึงมันได้อย่างชัดเจน พลางนึกสงสัยว่าตั้งแต่เมื่อไรที่ตัวเองนิสัยแย่ขนาดนี้ ตั้งแต่เมื่อไรที่เธอเกลียดเวลาที่เดเร็กพูดถึงอเวเจอรีน

                แหมก็สายเลือดเดียวกันนี่ นิสัยยังไงก็ต้องถ่ายทอดมาบ้าง ดวงตาสีแดงประสานเจ็บปวดกับดวงตาสีเงินประกายอาทร

                เดเร็กยังคงรักราณีแห่งสายน้ำไม่เสื่อมคลาย คิดแค่นี้น้ำตาของเธอก็พานจะไหลแล้ว นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่นะ

               

                ตกกลางคืนคืนนั้นอัลขอเดเร็กไม่เรียนสักวัน เนื่องจากร่างกายเพลียจากการเรียนวิชาพละในช่วงบ่าย ส่วนด้านหัวใจของเธอนั้นรู้สึกห่อเหี่ยวอย่างบอกไม่ถูก ดังนั้นทันทีที่อาบน้ำเสร็จสาวน้อยลึงล้มตัวลงนอน ไม่นานเธอก็หลับสนิท

                เดเร็กบินร่อนจากที่นอนของตัวเองมานั่งข้างๆ ใบหน้าไร้เดียงสา ก่อนจะแปลงร่างเป็นชายหนุ่มผมดำผู้นั่งตรงหัวเตียง ดวงตาสีเงินทอดสายตาอ่อนโยนมายังร่างบาง

                นี่เขาฝึกเธอหนักไปหรือเปล่า

                เดเร็กคิด สมัยก่อนท่านเธียโอ โมนาร์ทก็นำจอมเวทสองคนมาให้เป็นลูกศิษย์ของเขา ซึ่งเขาก็บอกว่าจะสอนให้ แต่ไม่รับรองว่าจะสอนจบหรือเปล่า เนื่องจากเขารู้ดีว่าบทเขาจะเคี่ยวใคร เขาจะเคี่ยวให้สุดๆ เอาให้คนๆ นั้นเก่งกล้าในทางนั้น อาจจะดันให้เก่งกว่าคนสอนด้วยซ้ำ เหตุนี้เองลูกศิษย์สองคนนั้นจึงไม่มีใครยอมเรียนกับเขาจนจบ ผิดกับสาวน้อยคนนี้ ที่แม้จะบ่นสารพัดเรื่องความโหดของเขา แต่หล่อนยังคงฝึก เรียนรู้ และก้าวต่อไป

                ชายหนุ่มขยับยิ้ม โน้มหน้าเคลื่อนใกล้หน้าผากนวล ประทับสัมผัสอุ่นส่งเธอเข้านอนเหมือนทุกครั้งที่มีโอกาส พลันเสียงใสเมื่อตอนกลางวันก็ดังในห้วงความคิด

                ฉันยังไม่มีคนที่ชอบ

           เขาเองรู้ตัวดีว่าอาจไม่ดีพอสำหรับใครๆ ดังนั้นจึงเฝ้ามองและรักอยู่ห่างๆ โชคชะตาของเขาคงเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่แรก

                เดเร็กถอนหน้าออกห่าง ฉับพลันร่างใหญ่ก็เปล่งแสงกลับกลายเป็นมังกรสีดำ ที่โผบินไปนอนยังตะกร้าใบเล็กใต้แสงจันทรา

                                                                                     ....................................

 

ภายในความฝันที่กำลังดำเนินอยู่ของอัล เธอฝันว่าเธอเดินไปในอาคารหินอ่อนที่สวยงามที่เธอเคยนึกจินตนาการจากคำบรรยายในหนังสือริเวเทียอาณาจักรที่สาบสูญ ในหนังสือกล่าวว่ามันเป็นเมืองอันความสวยงามก่อนที่จะถูกทำลายด้วยเหตุการณ์ภูเขาไฟระเบิดและจมอาณาจักลงสู่ทะเล แต่ความจริงเธอรู้ดีว่าเหตุการณ์พวกนั้นต้องมีคนทำขึ้นไม่พวกเซรีนก็คงเป็นเดเร็กที่ทำมันเอง

จังหวะที่กำลังคิดถึงมหาเวทรัตติกาล เธอก็เดินมาถึงสาวดอกไม้ที่บานสะพรั่ง คลองสายตาเธอเห็นร่างสูงสง่าในอาภรณ์สีดำ เรือนผมสีดำยาวเกือบกลางหลังของเขาพลิ้วตามแรงขยับ แม้จะอยู่ด้านหลังแต่เธอก็จำได้ว่าชายคนนั้นเป็นใคร

เดเร็ก

                สาวน้อยวิ่งไปหาชายคนนั้นผ่านกอดอกไม้ โผเข้ากอดแขนแกร่งของอีกฝ่าย

                เดเร็กดวงตาสีเพลิงมองใบหน้าหล่อเหลาดั่งรูปสลักที่คุ้นชิน

                แต่ชายคนนั้นกลับมองลงมาเหมือนไม่รู้จักเธอ คิ้วหนาของเขาเลิกสูง

                เขาไม่ใช่เดเร็ก พลันเสียงหวานจากหญิงสาวผมทองก็เปล่งกังวาน ดวงตาสีสมุทรของหญิงสาวมองตรงมายังอัล เจ้าหล่อนคืออเวเจอรีนในจิตนาการของอัล

                อัลกอดแขนเดเร็กแน่นกว่าเดิม

                เดเร็กหันหน้ามองผู้มาใหม่ ริมฝีปากบางบิดเป็นรอยยิ้มให้เธอคนนั้น เขาใช้มือหนาแกะมือของอัลออกจากแขน แล้วเคลื่อนตัวไปหาองค์ราชินีผู้งดงาม ชายหนุ่มโน้มหน้าประทับกลีบปากหญิงสาวผมทองอย่างอ่อนโยน

                อัลยืนตัวแข็งอยู่ตรงนั้น ความรู้สึกเจ็บปวดพุ่งพล่านในอก เธอยกมือขึ้นนาบหน้า

                นี่ดาร์ซี เซฟิรุส อเวเจอรีนกล่าวพลางยิ้มละไม ตอนนี้เดเร็กเดินเบี่ยงไปยืนข้างร่างแบบบาง

                ไม่นั่นเดเร็กของฉัน อัลร้อง

                ของเธอ เสียงหวานทวน เขาเป็นของฉันต่างหาก ดาร์ซีของฉัน

                ไม่ อัลตะแบง หยาดน้ำตาไข่มุกรินไหล

นั่นเดเร็ก เดเร็กของฉัน เอาเดเร็กของฉันคืนมานะ!!!”

                สิ้นเสียงฉากในความฝันเริ่มปริตัวแตก ท้องฟ้าและผืนดินแยกตัวจากกัน รวมถึงภาพชายหญิงตรงหน้าอัล ทุกอย่างกำลังถูกทำลาย

                อย่าเอาเดเร็กของฉันไปนะ อัลร้องไห้เสียงสะอื้น พลันเธอก็ได้ยินเสียงหวานเรื่อยเหมือนสายนทีดังกังวาน

                อัลมาริน่า ไอวารีน

สาวน้อยเงยหน้ามองหาต้นเสียง เธอรู้สึกว้าเหว่ อ่อนแอและสับสน เสียงๆ นี้ทำให้เธออบอุ่นทุกครั้งที่ได้ยิน เด็กสาวพึมพำว่า...คุณย่าทวด ทันใดนั้นรอบตัวเธอก็บังเกิดสายน้ำหมุนวน มันเข้ามาห่อหุ้มร่างของอัลที่กำลังตื่นกลัว

จากนั้นทุกอย่างก็ตกอยู่ในมืดสนิทอีกครั้ง


                                                          ............................................

 

                สายลมเย็นเหมือนชายทะเลพัดเชยผิวกายของเด็กสาว ความรู้สึกที่เท้าสัมผัสคือสายน้ำที่นิ่งสนิท เสียงหยดน้ำดุจท่วงทำนองของดนตรีบรรเลงพาจิตใจของเธอให้สงบ เธอมายังโลกของคุณย่าทวดแล้ว

                อัลลืมตามองสิ่งรอบตัว ก่อนจะหันไปมองหญิงสาวผมเงินประกายม่วงผู้ทอดสายตามองมาอย่างห่วงใย สาวน้อยทิ้งตัวนั่งลงกับผืนน้ำ

                สาวน้อยเริ่มร้องไห้

                คุณย่าทวดคะ เกิดอะไรขึ้นกับหนู ทำไมหนูทำตัวได้แย่ขนาดนี้ แม้เมื่อกี้จะเป็นความฝันแต่ถ้าหนูเจอท่านอเวเจอรีนจริงๆ หนูต้องทำอย่างนั้นใส่ท่านแน่

                เทียร่าย่างเท้าเดินเข้ามาหาสายเลือดตัวน้อย หญิงสาวยอบตัวลงตรงหน้าอัล ชายผ้าคลุมต้องแผ่นน้ำส่งคลื่นระลอกแผ่กระจาย

                สาวน้อยของย่า เทียร่าร้อง มือขาวไล้แก้มของอัล เกลี่ยไข่มุกที่ร่วงหล่น ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร

                คุณย่าทวดคะ อัลร้อง สะอื้นตัวโยน หนูไม่เข้าใจตัวเองตอนนี้เลย หนูไม่ชอบเลยเวลาที่เดเร็กพูดถึงท่านอเวเจอรีน หนูเกลียดตอนที่เขายิ้มตอนที่พูดถึงท่าน หนูไม่อยากให้เขาสนใจท่าน หนูอยากให้เขาสนใจหนูเท่านั้น หนูเจ็บทุกครั้งที่เดเร็กพูดถึงท่าน

                และมีความสุขทุกครั้งที่ดาร์ซีเอาใจใส่ใช่ไหม เทียร่าพูดต่อ

                ค่ะ

                เทียร่าคลี่ยิ้มจาง

                สาวน้อยของย่า ตั้งสติแล้วคิดดีๆ นะ ตอบคำถามย่ามาว่าความรักคืออะไร เจ้าน่ะชอบเล่นเป็นแม่สื่อไม่ใช่เหรอ ลองคิดดูสิแท้จริงแล้วเจ้าเข้าใจความรักของหนุ่มสาวหรือเปล่า

                อัลเงียบไปครู่หนึ่ง เธอส่ายหน้า

                ไม่ค่ะ ไม่เข้าใจเลย หนูลองคิดถึงเซดริกกับโรส ฟีรอสกับลิลลี่ มันเป็นความรักเหมือนกันแต่มันก็แตกต่าง

                ความรักนั้นมีหลายรูปแบบ ไม่มีความรักของคู่ไหนที่เหมือนกันทุกอย่างหรอก แล้วสิ่งที่เหมือนกันของพวกเขาละ

                ความห่วงใย พวกเขาดูแลกันและกันค่ะ อัลยกมือขึ้นปิดปาก เซดริกจะหน้าแดงทุกครั้งที่โรสมองมา เขาเคยบอกหนูว่าหัวใจจะเต้นแรงทุกครั้งที่ได้เห็นโรส ยิ้มออกทุกครั้งที่โรสยิ้ม

                พลันดวงตาสีแดงก็เบิกกว้าง น้ำตาไหลรินมากกว่าเดิม

                เธอเองก็มีอาการแบบนี้ไม่ใช่หรือ ยิ้มทุกครั้งที่เดเร็กเป็นสุข เศร้าทุกครั้งที่เดเร็กทุกข์ใจ หน้าแดงทุกครั้งที่หัวใจเต้นแรง หรือว่าเธอ...

                รู้ตัวแล้วสินะ เทียร่ายกมือลูบหัวทุยสีฟ้า

                หนูรักเดเร็ก อัลกระซิบ ลดมือลงจากปากอิ่ม ช้อนตาสบดวงตาสีสมุทรของราชินีองค์แรกแห่งริเวเทีย

                และอาการที่เจ้าเป็นเมื่อกี้ คือความหึงหวง เหรียญอีกด้านหนึ่งของความรัก ทุกอย่างย่อมมีด้านดีและไม่ดี เมื่อกี้เจ้าเพียงแค่ตามความรู้สึกของตัวเองไม่ทันและเป็นเพราะจิตวิญญาณที่หายไปของเจ้า ช่วงนี้อารมณ์เจ้าจึงแปรปรวนง่ายเท่านั้นเอง แท้จริงแล้วเจ้าไม่ได้นิสัยเสียขนาดนั้น

                แต่เดเร็กรักท่านอเวเจอรีน ทำไม อัลพูดเสียงเบา ทำไมหนูต้องรักเดเร็กด้วย หนูไม่อยากเจ็บ

                หัวใจของมนุษย์คือสิ่งที่เข้าใจยากที่สุด ไม่มีใครอยากเจ็บปวดเพราะความรักหรอกสาวน้อย แต่ถ้าโลกนี้มีแต่ความรักที่สมหวัง คนในโลกคงไม่รู้คุณค่าของความรัก และทิ้งขว้างมันง่ายๆ เทียร่าสั่งสอนสายเลือดของตน ดาร์ซีเองก็เจ็บเพราะรักมามากแล้ว แต่เขาก็ยังรักต่อไป

                อัลปรือแพขนตาชุ่มน้ำ

                ความรักนั้นมีหลายรูปแบบสาวน้อย รักเพื่อจะครอบครอง หรือรักที่จะให้เหมือนมหาเวทรัตติกาลคนนั้น เฝ้ามองอยู่ห่างๆ เท่านั้นก็พอใจแล้ว เสียงหวานเอื่อยว่าต่อ ดวงตาสีสมุทรมองทายาทตัวน้อยที่นั่งก้มหน้า เจ้าเองก็ลองไปคิดดีๆ

                คนที่รักเพื่อให้แบบเดเร็กได้นี่คงอ่อนโยนมากสินะคะ

                เขาอ่อนโยนมากเพียงแต่ไม่รู้ตัวเองเท่านั้นเอง เทียร่าเห็นด้วย เจ้าเองก็ต้องกลับไปคิดดีๆ นะสาวน้อย ว่าจะรักแบบไหนแล้วสุขใจมากที่สุด

                อัลเงยหน้าประมาณว่าคุณย่าทวดช่วยหน่อยสิคะ

                เทียร่าส่ายหน้าอย่างจนปัญญา

ข้าช่วยอะไรเจ้าไม่ได้หรอก ตัวเจ้าเองเท่านั้นที่จะรู้คำตอบของคำถามนี้สาวน้อยของย่า

สาวน้อยผมฟ้าพยักหน้าหงึก ปล่อยให้สายนทีเริงระบำโอบล้อมร่างเพื่อพาตัวเธอกลับไปยังโลกของตัวเอง

เทียร่ายื่นมือวางบนมือเล็กบนตักที่เต็มไปด้วยไข่มุก

                ฝันดีน่ะหลานย่า หนูเป็นผู้ครอบครองหัวใจแห่งสายน้ำที่อายุน้อยที่สุด และเป็นหลานที่ย่าภูมิใจ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จำไว้ย่าเฝ้ามองหลานอยู่นะ

                แล้วสายน้ำก็ดันร่างบางผมฟ้าจมลงใต้ผืนน้ำเย็นเยียบ พรายน้ำลอยละล่องสู่ด้านเบื้องบน ขณะดวงตาสีแดงหลับลงปล่อยให้จิตใจได้พักผ่อนอย่างแท้จริง


                                                                             ...................................................

 

                อัล

เสียงนุ่มปนเย็นเรียกชื่ออยู่เหนือหัวเธอ ตอนที่แพขนตาหนาเปียกชื้นกระพือขึ้นลงเป็นจังหวะเพื่อปรับคลองสายตา ในที่สุดดวงตาสีแดงก็เห็นหน้ายาวของมังกรราตรีสีเงินที่ชะโงกหน้ามา สักพักแสงสีเงินก็จรัสในความมืด ใบหน้านั้นก็เปลี่ยนไปเป็นวงหน้าขาวของชายผมหนุ่มดำ

                เดเร็ก เสียงเบาว่า ร่างบางอ่อนแรงของเธอถูกมือหนารั้งขึ้นแนบอก เสียงสายฝนสาดกระทบประตูกระจกลอดเข้าหูเธอพร้อมกับมือหนาที่วางลนบนหัวทุย

                ฝันร้ายเหรอ ฉันเห็นเธอนอนกระสับกระส่าย ชายหนุ่มถาม

                อัลปรือตาลง น้ำตาอีกหยดหล่นจากหางตาเป็นไข่มุกเม็ดงามอันกลิ้งอยู่บนที่นอน

                อืม แขนบางกอดร่างสูงแน่น เงยหน้าให้คนตัวโตเช็ดน้ำตาที่กำลังไหลออกมาอีกหยด

                ฝันว่าอะไร

                อัลก้มหน้า เธอไม่อยากให้ชายหนุ่มรู้หรอกว่าตัวเธอในความฝันน่าเกลียดขนาดไหน ตลอดมาเดเร็กคงเห็นเธอเป็นเพียงเด็กไร้เดียงสา แต่ในฝันเมื่อกี้เธอทำตัวร้ายกาจมาก มากเสียจนเธอเริ่มกลัวตัวเอง

                ถ้าหากเธอต้องเสียเดเร็กให้อเวเจอรีนจริงๆ เธอจะทำตัวอย่างนั้นจริงๆ หรือเปล่า

                เล่าให้ฉันฝันได้ไหม เสียงนุ่มร้องขอ

                ฉันฝันว่าฉันจะเสียนายไป อัลตอบเลี่ยงๆ ซบหน้าลงกับอกหนา ก่อนจะตัดสินใจพูดคำๆ นั้นออกไป

                ฉันรักนายนะ

                เดเร็กระบายลมหายใจ ริมฝีปากปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เขาเชยหน้าเด็กสาวแล้วจูบลงที่หน้าผากนวล ก่อนจะกระชับร่างน้อยแน่นแทนการรับคำบอกรัก แม้ว่าคำๆ นั้นของเธอคงหมายถึงเพียงแค่น้องสาวรักพี่ชายเท่านั้น

                ฉันเองก็รักเธอแม่สาวน้อย หลับได้แล้วพรุ่งนี้ต้องเรียนภาษารูนกับอาจารย์เบียทริกนะ ถ้อยคำบอกรักช่างแสนอบอุ่นชวนฝันหวาน ตามมาด้วยคำแสร้งดุที่คุ้นชิน

อัลช้อนแก้วตาสีเพลิงสบแก้วตาสีเงินพราวแสงน่ามอง

                แต่ความรักของนายมันไม่เหมือนกับฉันนี่ นายเห็นฉันเป็นแค่เด็กตัวเล็กๆ ใช่ไหม

                อัลสะอื้นฮัก จับแขนเดเร็กแน่น ขณะชายหนุ่มทอดร่างของเธอลงบนที่นอนหนานุ่ม

                หลับซะเจ้าหญิง นี่เพิ่งเที่ยงคืน พระองค์ยังบรรทมได้อีกหลายชั่วโมง หากพระองค์บรรทมในห้องเรียนพรุ่งนี้ กระหม่อมจะตีพระองค์จริงๆ ด้วยถ้อยคำล้อเลียนของเดเร็กทำให้อัลหัวเราะอีกครั้ง มือเล็กรั้งแขนของชายหนุ่มไว้

                เดเร็กหลับตาลงอย่างรู้นิสัยสาวน้อย เขาร่ายมนตร์แล้วเปลี่ยนร่างตัวเองเป็นมังกรตัวน้อย ก่อนจะซุกตัวเข้าไปในอ้อมกอดอุ่น

                เดเร็กต้องไม่ทิ้งฉันไหนนะ อัลกระซิบ

                ไม่มีวันที่ฉันจะทำอย่างนั้น หลับซะ เดเร็กบอก แตะพวงแก้มเบาๆ ดวงตาสีเงินมองดวงตาสีแดงที่ซ่อนตัวอยู่หลังม่านตา

                อัลกระชับแขนแน่น มีความสุขที่ยามนี้เธอมีเขาอยู่เคียงข้าง  เสี้ยวนาทีที่เธอกำลังจะหลับ สาวน้อยก็ส่งกระแสจิตหาคุณย่าทวด

                หนูอาจจะเป็นคนที่เห็นแก่ตัวก็ได้นะคะคุณย่า แต่หนูอยากให้เขาอยู่กับหนูตลอดไป นี่คือสิ่งที่หัวใจหนูบอกมาค่ะ

                                                                                     .........................................................

วันนี้เราไม่ได้ไปฝึกงานเนื่องจากเหตุการณ์ความไม่สงบทำให้ไม่กล้าออกจากบ้าน เฮ้อเลยมาอัพนิยายคลายเครียดให้ทุกคนแทนไม่รู้จะคลายเครียดไหมนี่
สำหรับตอนนี้ในที่สุดนางเอกแสนซื่อก็รู้ตัวว่าชอบใครสักทีหลังพระเอกหายบื้อไปเมื่อสองตอนที่แล้ว ฮ่าจากนี้คงต้องเอาใจช่วยแม่สาวน้อยจอมซนของเราแล้วละคะ

คุยกันค่ะ

ความคิดเห็นที่ 601 :
The รัตติกาลภาคสี่ตอนนี้ออกแบบคาแรกเตอรฺเรียบร้อยแล้วค่ะไว้ลงสีแล้วจะเอามาโชว์น้า
ความคิดเห็นที่ 602
brigitte-pat :เดเร็กภาคมังกรน่ารักเนอะ แอ่ก พระเอกส่งสายตามาว่าภาคคนมันไม่น่ารักหรือไงคนเขียนเผ่นก่อน
ความคิดเห็นที่ 603 jedi2550 : ฮ่าเดเร็กไม่อยากให้อัลเห็นมาดร้ายๆ ค่ะนี่คิดเหรอว่าอัลเขาไม่รู้
ความคิดเห็นที่604 Ning_Za :ขอบคุณค่า
ความคิดเห็นที่ 605 ^ice^ :ขอบคุณน้องไอซ์ที่เป็นฝ่ายพิสูจน์อักษรให้พี่เสมอมาเราคงรู้ถึงความโก๊ะของพี่สินะ...เฮ้อ อยากกินสเว่นเซ่น +_+
ความคิดเห็นที่606นักเดินทางแห่งห้วงภวังค์ : ลูกอัล+เดเร็ก คนสองบุคลิก อืม ใกล้เคียงค่ะแต่อควาริน่าแสบกว่านั้น เอ๊ะ ชื่อนางเอกภาคสี่เผยแล้ว
ความคิดเห็นที่607แมวสีดำ:รับรองว่าภาคสี่ บรรดาลูกๆ จะสร้างความป่วนไม่แพ้พ่อแม่โดยเฉพาะท่านพี่(ลูกสตีฟกับแคส) ตอนปะทะกับน้องสาวตัวแสบอย่างอควาริน่ารับรองงานนี้คนดูปวดหัวและมันแน่นอนโดยเฉพาะลูกโรสกับเซดริก
ความคิดเห็นที่608
alittledog:รักเดเร็ก อิอิ เผื่อใจให้พระเอกภาคสี่บ้างนะคะ
ความคิดเห็นที่609
TheMaple: =w= ปู่ทวด....
ความคิดเห็นที่610
yen9:ขอบคุณมากค่า
ความคิดเห็นที่611ภัททา: จากการที่ไปฝึกงานในกองบ.ก.รู้สึกจะเฮ้อ นะคะไว้จะแก้ให้อิอิขอบคุณที่เตือนค่า
ความคิดเห็นที่/614
ลูกขนไก่: อิอิ ต้องอย่าให้เดเร็กสบโอกาสค่ะเอ๊ะยังไง
ความคิดเห็นที่615
J.rabbit :ลูกของเดเร็กกับอัลเป็นส่วนผสมที่ลงตัวและน่ากลัวมากคะต้องดูต่อไป
ความคิดเห็นที่616
Alice: อัลเป็นหลานรักค่ะ
ความคิดเห็นที่617
~SOUL~ :จะพยายามอัพให้สม่ำเสมอค่ะ
ความคิดเห็นที่619Manticore :อัพแล้วค่า
แล้วเจอกันใหม่น้า

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

1,838 ความคิดเห็น

  1. #1788 Moon_Sun345 (@Moon_Sun345) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 17:07
    ความลับเข้าใจยากนะครับ
    #1788
    0
  2. #1677 milky (@mooky-1234) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 17:09
    เขินอ่า -///-
    #1677
    0
  3. #1562 siney (@asakurayo2004) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 15:20
    ไม่พูดตรงๆ แล้วเมืื่่อไรจะเข้าใจตรงกัน
    #1562
    0
  4. #882 ~`NamFar`~ (@namfar2007za) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 15 กันยายน 2553 / 20:48
    เขินอ่า >/ / / /<
    #882
    0
  5. #652 yen9 (@dog8) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 23:29
    555555+ให้เดเร็กบอกรักอัลเลย
    เอาใจช่วยอยู่คุคุคุ
    #652
    0
  6. #643 The รัตติกาล (@worryar) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 21:38
    อยากๆๆๆๆๆ

    อ่านมากมายเลยเจ้าคะ

    มาอัพๆๆๆอีกน่า
    #643
    0
  7. #641 13BELL (@13bell) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 18:31
    สนุกมากค่า
    #641
    0
  8. #640 ลูกขนไก่ (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 12:32
    บอกรักกันแต่เข้าใจกันไปคนละทางเล้ย



    วัยรุ่นเซ็ง 555
    #640
    0
  9. #639 Gemini NUT (@nutree) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2553 / 00:09
    อ่า เหมือนตัดบทยังไงไม่รู้หะ -0- มันเข้าใจง่ายไปป่าว หรือไม่ก็ควรจะเข้าใจให้มากกว่านี้นิดนึงตั้งแต่แรก - -* อัลเอ๊ยยย
    #639
    0
  10. #638 fisho-robot (@killua39) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2553 / 16:45

    ในทีสุดก็ใช้เน็ตได้ ลั้ลลา~=w=

    มาเสียทีตอนที่รอคอย หวานแบบไม่รู้ว่าต่างฝ่ายต่างแอบรัก
    แต่ถ้าถึงตอนที่รักกันเมื่อไหร่ ต้องหวานๆๆๆๆๆๆนะคะ - -+

    #638
    0
  11. #635 ภัททา (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2553 / 20:30
    สนุกมากเลยค่ะ ชอบมากๆ ติดตามตลอดน๊า อัพเร็วๆนะคะ ^___^
    #635
    0
  12. #633 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2553 / 17:31
    เดเร็กเอ๋ยออกจะฉลาด มาซื่อบื้อเรื่องรักซะได้ ฝ่ายหญิงอุตส่าห์บอกรักอยู่โต้งๆยังนึกว่ารักแบบน้องรักพี่อยู่อีก หุหุ
    #633
    0
  13. #632 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2553 / 17:04
    ในที่สุดอัลก็รู้ใจตัวเอง
    #632
    0
  14. วันที่ 21 พฤษภาคม 2553 / 10:30
    คิกๆ   อความริน่า...ชื่อดีนะคะ
    อ้อ...ไควท์ชอบคำพูดพี่ที่ว่า นางเอกแสนซื่อรู้ว่าชอบใครหลังพระเอกหายบื้อ...ฮิๆ
    ตอนนี้อ่านแล้วอมยิ้ม   สนุกเหมือนเดิมเลยคะนะ
    อืมๆ...อยากรู้จังว่าจะแต่งกันเมื่อไหร่คู่นี้?  
    อ๊ะ!  เดเร็กอย่าตีสิ
    #631
    0
  15. #630 Ning_Za (@hany123) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2553 / 10:02
    คู่นี้ไม่ค่อยหวานเลยอะ
    ขอหวานกว่านี้ได้ไหมอะ 
    #630
    0
  16. #629 minimoon (@Thiprada) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2553 / 09:15
    ว้ายๆๆๆ
    น่ารักมากมายเลยคู่นี้
    #629
    0
  17. #628 neschan (@netsu) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2553 / 05:40
    รู้ใจตัวเองซะที
    แต่กว่าจะเข้าใจกันได้คงจะต้องใช้เวลาน่าดูเลย
    #628
    0
  18. #627 acteaon (@mooza) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2553 / 03:12
    พระเอกเรื่องนี้น่ารักได้อีก T^T
    #627
    0
  19. #626 brigitte-pat (@n4927) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2553 / 20:06
    อัลขี้หึงอ่ะ อิอิอิ เดร็กไปไหนไม่รอดแน่ ๆ งานนี้

    เอ๊ะ! ... แล้วเมื่อไหร่จะเข้าใจตรงกันชะทีว่าที่บอกรักกันน่ะ รักกันแบบ...อ่ะ

    หรือต้องรอภาค 4 T-T
    #626
    0
  20. #625 alittledog (@alittledog) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2553 / 19:35
     ต้องเจอพระเอกภาคสี่ก่อนค่ะ ถึงจะบอกได้ว่าจะปันใจไปรักเค้าได้หรือเปล่า
    แต่คิดว่าต่อไปนี้คงแอบรักเดเร็กไม่ได้แล้วค่ะ หนูอัลหึงน่ากลัวมาก แอบถอยออกมาก่อนดีกว่าค่ะ อิอิ
    #625
    0
  21. #624 DdD (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2553 / 18:41
    เมื่อไหร่สองคนนี้จะรู้ว่าชอบกันอ่ะ??
    #624
    0
  22. #623 ติดหนึบ (@haruprae) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2553 / 17:40

    รู้ใจตัวเองกันทั้งสองคนแล้ว
    คราวนี้เมื่อไหร่จะได้รู้ใจอีกฝ่ายนะเนี่ย

    สนุกมากๆค่ะ เป็นความบันเทิงขั้นข่าวเครียดๆตอนนี้ได้อย่างดี
    รออ่านตอนต่อไปนะคะ

    #623
    0