Silver night อภินิหารมังกรราตรีสีเงิน (จบแล้ว พักการรีไรต์)

ตอนที่ 71 : ตอนที่ 6 คำสั่งจากราชินี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5333
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    28 พ.ค. 53


                ภายในห้องนอนที่มืดมิดมีเพียงแสงจันทร์ส่องลอดเข้ามา ชายวัยกลางคนคนหนึ่งนอนหลับไม่เป็นสุข เขากระสับกระส่ายไปมาราวครึ่งชั่วโมง ก่อนที่เสียงโทรศัพท์จะดังขึ้น

                กริ๊งๆๆๆๆๆๆๆๆ

                ชายคนนั้นทำตาโตอย่างตื่นกลัว เขาเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์อย่างขลาดราวกับมันเป็นงูพิษที่กำลังจะฉกกัด เสียงแหบพร่าเค้นออกมาทีละคำ

                ฮัลโหล

                สวัสดีค่ะ คุณโจนาธาน ขอโทษทีที่ดิฉันโทรมาดึกไปหน่อย เสียงหวานแหลมที่เขาไม่อยากได้ยินดังจากปลายสาย ทำให้โจนาธานทำตาโต หัวเราะกลบเกลื่อน

                สวัสดีครับคุณไอโซพีเทส แหมมีธุระอะไรถึงโทรมาดึกๆ ดื่นๆ ครับ เรื่องเงินค่ากินอยู่ผมโอนไปให้แล้วนะครับ

                แหมฉันทราบแล้วค่ะ ที่โทรมาเนี่ยก็แค่คิดถึงคนหล่อๆ อย่างคุณน่ะค่ะ

                งั้นหรือครับโจนาธานพ่นลมหายใจอย่างโล่งอก เขาก้มหน้ามองพื้นห้อง

                ความยังไม่แตกสินะ ไม่สิที่จริงมันอาจจะกำลังสำเร็จก็ได้

                พลันเสียงหวานก็เปล่งทำนองอีกครั้ง

                แล้วก็เอาของมาคืนคุณด้วยค่ะสิ้นคำ ก็มีเสียงของตกดังจากมุมมืดของห้องนอนอันกว้างขวาง วัตถุนั้นกลิ้งมาใกล้ปลายเตียง พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ย่างมาใกล้

                ขลุกๆ

                โจนาธานหันไปมองตามทิศนั้น ดวงตาสีฟ้าเบิกโพลงอย่างตื่นกลัว เมื่อเห็นว่ามันคือศีรษะของหนึ่งในนักฆ่ามือดีที่เขาส่งไปจัดการกับเซรีนและพรรคพวก

                ร่างหนาของนักธุรกิจหนุ่มสั่นด้วยความกลัวทันที

                นั่นคือมือดีที่สุดของคุณแล้วหรือคะ ไอโซพีเทสเดินมายืนท่ามกลางแสงจันทร์ ผมสีเขียวมรกตมัดเป็นมวยดูสวยเก๋ คุณรู้ไหมว่ากราเคนจัดการเก็บหมอนี่ได้ในสองนาที ส่วนอีกสองคนฉันกับอังโกลเบอด้าก็แบ่งกันไป ที่เอามาให้ดูนี่จะบอกว่าสภาพศพดีสุดแล้วนะ

                หญิงสาวผมเขียวเชิดหน้าขึ้น เรียวปากอิ่มเหยียดยิ้มคุกคาม

                คิดจะทรยศกันสินะ

                แหงสิ ก็พวกเธอทำพลาด ตอนนี้ทางเซเลสเพ่งเล็งฉันอย่างกับอะไร! ถ้าเจ้าพวกนั้นเพ่งเล็งก็เหมือนถึงราชาเพ่งเล็งฉันด้วย เหมือนฉันเป็นหนูให้พวกมันไล่จับ แล้วพวกเธอก็เอาแต่หาผลประโยชน์จากฉัน แบบนี้ใครจะทนไหว โจนาธานตวาด ลุกจากที่นอนยืนประจันหน้ากับหญิงสาว

                ก็เลยคิดจะฆ่าพวกเราแล้วก็ปล่อยข่าวให้สายของเซเลสรู้ เผื่อพวกนั้นจะรามือจากคุณ คุณนี่ ลืมแล้วหรือคะว่าธุรกิจคุณยอดรายได้เพิ่มเพราะใครแนะนำวิธี แล้วใครช่วยคุณถ้าไม่ใช่ฉัน ไอโซพีเทสลากเสียง

                ถึงไม่มีแกฉันก็อยู่ได้!”

                คิดได้ตอนนี้ก็สายไปแล้วละค่ะ

                ฉับพลันโจนาธานก็เบี่ยงตัวไปหาผนังเหมือนจะเข้ากระแทก เขาหวังจะกดปุ่มส่งสัญญาณเรียกคนมาช่วยแต่เถาวัลย์เส้นใหญ่ก็พุ่งเข้ามารัดตัวเขาแน่น ร่างใหญ่ล้มลงกระแทกพื้น ดิ้นขยุกขยัก

                คิดหรือว่าฉันจะยอมให้คุณกดเรียกคนอารักขา ไอซพีเทสทุกเข่าข้างหนึ่ง เชยหน้าของโจนาธานสบตากับเธอ ท่านเซรีนไม่เคยคิดจะฆ่าคุณตราบที่คุณยังจงรักภักดีกับเรา แต่ในเมื่อคุณเลือกที่จะทรยศ มือเรียวของเธอล้วงเข้าไปหยิบขวดแก้วใสในกระเป๋า ในขวดมีเมล็ดสีดำอยู่สองเมล็ด

                โจนาธานเบิกตากว้าง

                แก ใครก็ได้ ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย!” เสียงเข้มแหกปากร้องบอกทุกคนลั่นปากพยายามเอาชีวิตรอดสุดชีวิต

                ไอโซพีเทสแสร้งทำหน้าเศร้า

                คุณนี่คงเป็นคนกลัวเหงา เพราะคุณลากคนไปตายอีกเยอะเลยหญิงสาวกดที่ต่างหูรูปใบโคลเวอร์สี่กลีบสองครั้ง ก่อนพูดเสียงเรียบไร้ปรานี เก็บอย่าให้เหลือ

                หลังจากนั้นประมาณสิบวินาที เสียงโหยหวนหลายเสียงก็กรีดร้องลั่นตัวบ้านที่ใหญ่โต พร้อมเสียงของตกแตก เสียงวิ่งที่ดังตามทางเดิน ไม่ถึงสิบนาทีทุกอย่างก็จบลงเหลือเพียงความเงียบที่โรยตัวลงมา แต่แล้วเสียงฝีเท้าหลายคู่ก็วิ่งตรงมายังห้องนอนของเจ้าของบ้าน

                โจนาธานยิ้มกริ่ม แต่เขาก็ต้องหุบยิ้ม

                บอดี้การ์ดคุณนี่ใช้ไม่ได้เลย สู้ของฉันก็ไม่ได้ จบคำประตูห้องก็เปิดผัวะ พร้อมร่างผู้ชายสี่คนที่ยืนตรงหน้าประตู และทุกคนล้วนแต่เป็นคนของไอโซพีเทส

                ท่านไอโซพีเทสเรียบร้อยแล้วครับชายคนที่ยืนตรงหน้าบอก

                จัดการด้วยอะไร ไอโซพีเทสหันไปถาม หัวเราะคิก
               
เวทฉีกกระชากครับ

                ดีมาก เอาล่ะ ฉันขอแนะนำนะโจนาธานนี่คือ ผู้ใช้เวทที่ฉันไปเฟ้นหาตามสถานที่ต่างๆ ในประเทศแอตแลนตาร์ ฉันฝึกฝนพวกเขาจนเก่งกว่าจอมเวทของสภาหลายเท่านัก นี่คือ กองกำลังในบัญชาของฉันรู้ไว้ซะด้วย กองกำลังที่จะนำชัยชนะมาให้พวกเราไอโซพีเทสฉีกยิ้ม ผายมือไปทางผู้ใช้เวท

                แก อย่างแกสักวันต้องถูกจับ พวกแกฆ่าคน โจนาธานสาปแช่ง

                หญิงสาวเลิกคิ้ว

                ที่นี่เมืองวิริเดี้ยนไม่มีกฎหมายจับคนที่เป็นฆาตกรที่ใช้เวทมนตร์ ถึงจะดูออกว่านี่เป็นการฆาตกรรมแต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ จงเสียใจซะเถอะว่าที่นี่คือวิริเดี้ยน ไม่ใช่แกรนเพนท์

                โจนาธานรู้ว่าที่หญิงสาวพูดถูกต้องที่สุด เขาสูดหายใจลึก ตอนที่หญิงสาวเชยคางเขาอีกครั้ง ดวงตาสีฟ้าเหลือบเห็นว่าเธอกำลังดุนเมล็ดสีดำจ่อที่ปากเขา ชายหนุ่มหุบปากให้สนิท แต่หญิงสาวก็ดันแรงกว่าเดิม พร้อมบีบปากบังคับให้ฟันบนลอยขึ้น ในที่สุดเมล็ดนั้นหลุดเข้าไปในปากเขา

                โจนาธานพยายามอย่างมากที่จะไม่กลืนมัน

                กลืนซะสิ เสียงหวานสั่งมันหวานมากเลยนะ

                แต่จนแล้วจนรอดเขาก็ไม่ยอมกลืนมัน หญิงสาวถอนใจ ปล่อยมือจากหน้ากร้าน จังหวะนั้นเองโจนาธานก็พ่นมันลงกับพื้น

                ยี๋ น่าเกลียดจังคายของที่คนอื่นเขาให้ ดีนะที่เอามาสองเมล็ดว่าแล้วเธอก็หยิบเมล็ดที่เหลือขึ้นมาใส่มันเข้าไปในปาก แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้โจนาธาน พร้อมใช้มือบังคับให้ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้น

                หวานจะตายทำไมคุณไม่กลืนนะ มานี่มา ริมฝีปากอิ่มบดลงกับริมฝีปากของอีกฝ่าย มือเรียวของหล่อนไล้ตรงต้นคำของโจนาธาน บังคับให้เขาอยากกลืนน้ำลาย ในที่สุดเมล็ดสีดำก็ไหลจากปากของไอโซพีเทสแล้วหล่นไปในคอของโจนาธาน

                หญิงสาวถอนหน้าออก ยกมือเช็ดริมฝีปากของตัวเองหลังจุมพิตมรณะดำเนินจบลง

                ถือว่าเป็นของตอบแทนที่ฉันให้คุณละกันนะ โจนาธาน โบลสัน ฉันรู้ว่าคุณอยากจูบฉันนานแล้ว

                ร่างระหงเหยียดตรง ก่อนเดินเหยาะย่างไปหาลูกน้องที่รออยู่  ดวงตาสีเขียวเหล่มองชายบนพื้นที่นอนนิ่งเป็นรูปปั้น

                ไอโซพีเทสกระดิกนิ้วหนึ่งครั้ง คลายเถาวัลย์จากร่างหนา

                หวังว่าจะช่วยให้สบายขึ้นนะคะเธอทอดเสียงหวาน ก่อนจะหันไปบอกกับลูกน้อง เอาล่ะไปกันได้แล้ว ไปซะก่อนที่ห้องๆ นี้จะย้อมด้วยสีแดงของเลือด อา แต่จะไปฉันก็อยากเห็นนะ เลือดที่เปรอะเปื้อนเต็มผนัง สาดกระจายทั่วพื้น ติดที่ท่านเซรีนสั่งว่าเสร็จก็รีบกลับ อย่าเสียเวลากับคนพรรค์นี้มาก

                และแล้วประตูห้องนอนก็ปิดลง ไอโซพีเทสเดินนำกองกำลังลงบันไดไปอย่างช้าๆ ไม่นานเธอก็ได้ยินเสียงเหมือนอะไรแตกออกดังโพละแล้วฉีกออกครั้งแล้วครั้งเล่าดังออกมาจากห้องโจนาธาน

                หญิงสาวหันกลับไปมองอีกครั้ง

                นี่แหละบทเรียนของคนทรยศ


                                                                       ....................................................

 

                เช้ารุ่งอรุณอันสดในมาเยือนเมืองแกรนเพนท์อีกครั้ง พร้อมกับกลิ่นอาหารที่ลอยจากกระทะในมือของพิโอนี หญิงสาวกำลังเตรียมมื้อเช้าให้กับท่านหญิงคนสำคัญ ผู้เดินตรงมาทางนี้

                อรุณสวัสดิ์ค่ะ พิโอนีโรสเดินมาพร้อมหนังสือพิมพ์ในมือที่เพิ่งไปเอามาจากหน้าห้อง

                ค่ะ รอสักครู่นะคะอาหารจะเสร็จแล้วพิโอนีหันมาบอกสาวน้อยผมทอง

                จ้ะ

                กริ๊งๆๆๆๆๆ

                โทรศัพท์ ใครโทรมาแต่เช้านะ แม่บ้านคนเก่งบ่นที่จู่ๆ โทรศัพท์ก็ส่งเสียงหนวกหูตอนที่เธอกำลังยุ่งๆ

                ไม่เป็นไรจ้ะ เดี๋ยวฉันไปรับเอง โรสอาสา เธอเดินไปรับโทรศัพท์ตรงทางเดิน พลางนึกสงสัยว่าใครกันนะที่โทรมา

                สวัสดีค่ะ ท่านพ่อเหรอคะ เสียงหวานพูด พร้อมยิ้มหวานที่สยายออก ค่ะ หนูสบายดีค่ะ ว่าแต่ท่านพ่อมีอะไรหรือเปล่าคะ โทรมาแต่เช้าแบบนี้

                หญิงสาวตั้งใจจะหยอกพ่อเล่นตามปรกติทุกครั้งที่เขาโทรมา แต่สิ่งที่เสียงปลายสายพูดทำให้โรสตกใจนิ่งงันเพราะไม่คิดว่าเรื่องจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้ เซรีนกำจัดหมากของเธอเร็วขนาดนี้เชียวหรือ

โจนาธาน โบลสันตายแล้วหรือคะเสียงหวานเค้นออกมาทีละคำ ขณะหูยังฟังเสียงนุ่มของชายหนุ่มในโทรศัพท์

ค่ะ หนูจะจัดการตามที่ท่านพ่อขอค่ะ

                                                                                   ..........................................

 

อักษรรูนตัวนี้อย่างที่ครูเคยสอนพวกเธอไปตอนปีหนึ่ง มันคืออันซูซ์ (Ansuz) อันเป็นอักษรรูนของเทวีเฟรย่า[1] รูนตัวนี้หมายถึงเทพโอดิน[2] การสื่อสาร ข่าวสาร ความจริง ความรู้และสัญลักษณ์อาจารย์สาวผู้เข้มงวดกล่าวอธิบายย้ำกับบรรดาจอมเวทฝึกหัดปี 2 ห้อง B และ D ในคาบวิชาภาษารูนตอนเช้าวันพุธ แสงแดดยามสายทิ้งตัวผ่านหน้าต่างที่เรียงรายอยู่ทางทิศตะวันออก ขณะที่เด็กๆ ต่างพากันอยากนอนมากกว่าที่จะมาเรียนวิชาภาษาศาสตร์เวทมนตร์วิชานี้ แต่พวกเขาก็แสดงออกมากไม่ได้ พอจะเริ่มเอนตัวนอนปุ๊บ เสียงแหวกอากาศของไม้เรียวก็ทำเอาเด็กตาสว่างทันที

ปึ่ก

เบียทริกตวัดไม้เรียวชี้ไปที่อักษรรูนลักษณะคล้ายตัวF หันข้างไปทางขวา

ในปีที่แล้วครูสอนให้พวกเธอใช้ตัวอักษรเหล่านี้ในการเขียนและอ่านเพื่อสื่อความแต่ในปีนี้เราจะฝึกใช้ตัวอักษรเหล่านี้ในภาคปฏิบัติด้วย ซึ่งการเรียนจะมีขึ้นในช่วงครึ่งเทอมหลัง ตอนนี้เราจะมาฟังภาคทฤษฎีกันก่อนแล้วกัน ดวงตาสีชมพูกวาดมองใบหน้าที่พยายามตั้งใจฟังสุดชีวิตของลูกศิษย์ทุกคน เด็กๆ ล้วนรู้ดีว่าชั่วโมงของอาจารย์เบียทริกนั้น หากไม่ตั้งใจฟังดีๆ เข้าใจเป็นขั้นๆ ไปละก็ชั่วโมงต่อไปพวกเขาก็จะได้งงเป็นไก่ตาแตก และแน่นอนว่าอาจารย์คนสวยจะไม่มีการมาทวนให้แน่

เพราะอันซูซ์ คือ รูนแห่งการสื่อสาร ในสมัยก่อนจึงใช้ตัวอักษรรูนตัวนี้ในการส่งข่าวสารกันระหว่างจอมเวทที่ใช้เวทรูน ซึ่งส่วนมากจะเป็นจอมเวทพสุธา แต่ไม่ใช่ว่าจอมเวทสาขาอื่นจะใช้ไม่ได้นะ เพียงแต่จอมเวทพสุธาจะมีความได้เปรียบกว่าตรงที่เราจะรู้สึกได้ถึงต้นกำเนิดและล่มสลายของทุกสรรพสิ่งจากผืนดินที่เหยียบย่ำ นอกจากนี้ผู้ใช้รูนในสมัยก่อนกล่าวว่า หากอธิษฐานต่อรูนตัวนี้ อันซูซ์ยังช่วยเชื่อนำเส้นทางที่ถูกต้องในการดำเนินชีวิตของพวกเขาอาจารย์สาวอธิบาย ก่อนหันหลังไปหากระดานแล้วเขียนตัวอักษรตัวต่อไป ลักษณะของมันเหมือนตัว R

ส่วนนี่คือไรโด (Raidho) รูนแห่งการเดินทาง การเปลี่ยนแปลง ซึ่งเป็นรูนของเทวีเฟรย่าเหมือนกัน อ๊ะ หมดเวลาแล้วหรือนี่ เสียงระฆังร้องเหง่งหง่างดังลอดเข้ามา พาให้นักเรียนรู้สึกโล่งใจอย่างยิ่งที่หมดคาบเสียที

งั้นคราวนี้ไว้แค่นี้ก่อนแล้วกัน วันนี้ไม่มีการบ้าน แต่ขอให้ไปทบทวนตัวอักษรรูนทั้งสิบตัวที่สอนไปวันนี้ สวัสดีจ้ะเด็กๆ

สิ้นเสียงกล่าวของเบียทริก นักเรียนตัวน้อยที่รอจังหวะอยู่ก็รีบเก็บของเฮโลออกไปจากห้องเรียน แต่บางส่วนก็ยังนั่งคุยกันต่อ

ฮ้าในที่สุดวิชาภาษารูนวันนี้ก็จบลงเสียที ฟีรอสครวญครางหลังอาจารย์เดินออกจากห้อง ครู่ต่อมาฝ่ามือเล็กของคนผมส้มก็ฟาดเพี๊ยะ เรียกเสียงหัวเราะจากอัล เซดริก โรส แอนนาและแอนดรูว์ที่กำลังนั่งเล่นรอให้ทางเดินปลอดคนอยู่

เป็นผู้ชายอย่าบ่นมาก ลิลลี่แว้ด มองฟีรอสซู้ดปากทำหน้าอ้อน

แฟนดุนะครับ แอนดรูว์หยอก ดวงตาสีฟ้าพราวระริก ส่วนคนอื่นนอกจากเขากำลังหัวเราะคิกคัก โดยเฉพาะยายตัวแสบผมฟ้า

นายต้องขอบใจฉันนะฟีรอสที่ทำให้ความรักนายสมหวัง อัลยิงฟันทะเล้น

เออ ขอบใจม๊าก ว่าแต่เราไปโรงอาหารกันดีหรือยัง รู้สึกทางเดินเริ่มปลอดคนแล้วฟีรอสเสนอ บุ้ยหน้าให้เพื่อนๆ ดูทางเดินที่เริ่มว่าง

ไปกันเถอะจ้ะ แอนนาเห็นด้วย หล่อนเดินนำลงไปตามชั้นเรียนขั้นบันได ตามด้วยแอนดูรว์ ฟีรอสและลิลี่

พวกเราก็ไปบ้างเถอะ เซดริกสะพายกระเป๋าให้เข้าที่ หันหน้าสบพี่สาวที่ทำท่าอยากกินข้าวเต็มแก่ เขาเห็นอัลพยักหน้าเรียกมังกรบนหัวมากอดแน่นอย่างแสนรัก มือของเธอกำลังบรรจงไล้ที่เปลือกตาของมังกร ฝ่ายมังกรตัวจ้อยก็หลับตาพริ้มมีความสุขเต็มที่

ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่า แต่วันนี้อัลกอดเดเร็กบ่อยกว่าเดิมมาตั้งแต่เช้าแล้ว

เซดริกคิด ดวงตาสีท้องฟ้าเหล่สังเกตอาการของพี่สาวต่อไปอย่างเงียบๆ

วันนี้มีลาซานย่าผักโขมของโปรดใครน้าอัลหยอก

ยังมาถามอีก เดเร็กลืมตาขึ้นข้างหนึ่ง ฉันหิวแล้ว

จ้า อัลลุกขึ้นยืนพร้อมมังกรที่กอดไว้ เธอตั้งใจจะเดินลงไปตามบันไดนำพวกเซดริก แต่โรสก็หันมาเรียกเธอไว้ซะก่อน

อัลจ้ะ

มีอะไรเหรอโรสสาวน้อยหันมาถาม

คือวันนี้ฉันขอยืมตัวเดเร็กไปที่บ้านหน่อยนะ ฉันอยากคุยธุระกับเดเร็กสักเรื่องสองเรื่องน่ะ ท่านหญิงคนสำคัญอธิบาย เบือนสายตาประสานมังกรสีดำที่เริ่มหรี่ตาลง สาวน้อยผมทองคิดว่า มหาเวทรัตติกาลคงทราบแล้วว่าที่เรื่องที่เธอต้องการคุยคือเรื่องอะไร

ฉันไปด้วยก็ได้อัลร้องร่า เราจะได้ไปเล่นไพ่โต้รุ่งกันอีก

เซดริกเลิกคิ้ว มองการสนทนาของสาวน้อยทั้งสองอยู่ห่างๆ พลางประเมินสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น

อ่า โรสทำท่าอึกอัก ช้อนดวงตาสบอัลเชิงขอโทษ คือฉันขอโทษนะจ้ะ ฉันขอตัวเดเร็กคนเดียวจ้ะ

อัลอ้าปากค้างกับคำพูดของโรส ดวงตาสีแดงคู่โตกะพริบปริบเหมือนต้องการคำอธิบาย พอดีกับที่ฟีรอสตะโกนเสียงดังเข้ามา ทำให้สามคนที่เหลือต้องรีบตามไปสมทบกับเพื่อนๆ ที่ทางเดิน ก่อนที่เจ้าเพื่อนผมน้ำเงินจะอ้าปากงับหัวพวกเขาเป็นอาหารกลางวันแทน

เฮ้ พวกนายไม่หิวข้าวกันเหรอ ชักช้าจริง ฉันหิวน้าโว้ย!”

                                                                               ...........................................

 

ทำไมกันล่ะ ทำไมกัน เสียงใสโอดครวญท่ามกลางเสียงเพลงจังหวะสตริงฟังสบายที่ดังอยู่ในบรรยากาศ คำครวญของเธอเรียกนัยน์ตาสีฟ้าของคนฝั่งตรงข้ามเงยขึ้นจากพาเฟ่ต์ช็อกโกแล็ตโรยด้วยบิสกิตชิ้นเล็กๆ

เซดริกมุ่นคิ้วหนา ทำหน้าหน่ายๆ ก่อนจะตักไอศกรีมคำต่อไปเข้าปาก

นี่ขนาดเขาเบี่ยงความสนใจเธอโดยการมาเลี้ยงไอศกรีมที่ช็อคคาเฟ่ต์แล้วนะเนี่ย

ทำไมกันละเซดริก ทำไมโรสถึงเอาแต่เดเร็กไปคนเดียว!” อัลกระแทกถ้วยทรงสูงดังปัง พร้อมถลึงตาใส่ชายหนุ่มผมเงินที่กลอกตาไปมา อาการของเธอคล้ายเด็กเอาแต่ใจจริงๆ ดีที่พัฒนากินได้ไม่เลอะปากแล้วค่อยดูโตขึ้นมาหน่อย

ถามฉันแล้วฉันจะไปถามใครเล่า เซดริกเท้าคาง เลิกคิ้วมองพี่สาวเจ้าปัญหา

ก็นายเป็นแฟนโรส

นี่ การที่เราเป็นแฟนใครสักคนไม่ได้หมายความว่าเราต้องรู้เรื่องของคนๆ นั้นทุกเรื่องหรอกนะ เสียงนุ่มปนดุกล่าวสอน

อัลสะบัดหน้าเชอะ นึกถึงเหตุการณ์ในวันนี้ ตลอดทั้งบ่ายที่เรียนวิชาประวัติศาสตร์ เธอพยายามถามโรสเกี่ยวกับเรื่องนี้หลายต่อหลายครั้งแต่ไม่ได้ผล มันต้องมีอะไรมาขัดจังหวะเธอทุกรอบ ทั้งอาจารย์เรียกตอบคำถามบ้าง เซดริกหันมาคุยบ้าง แต่ที่ร้ายสุดก็คือเจ้ามังกรบนหัวดันนอนละเมอแล้วเอาหางมาฟาดท้ายท้อยเธอนี่สิ เจ็บเป็นบ้าเลย แถมพอจบชั่วโมงเจ้ามังกรคู่หูก็กระโดดหมับไปหาโรส กว่าเธอจะตั้วสติได้ทั้งคู่ก็หายตัวไปเสียแล้ว

บางทีมันอาจเป็นธุระส่วนตัวที่โรสไม่อยากให้ใครรู้ก็ได้ เซดริกพูด เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ มือขาวหยิบกระดาษคูปองร้านที่วางข้างๆ มาเพ่งมอง

เซดริกทำเสียงอุทานในลำคอ

หืม นี่เรากินครบ 10 ครั้งแล้วนี่ ได้ช็อคโกกาโต้บานาน่าสปิต 1 ชามฟรี ไว้กินคราวนี้หรือจะกินคราวหน้าดี เสียงเอ่ยไม่แน่ใจอย่างจงใจทำกล่าวขึ้น หวังจะดึงความสนใจของหญิงสาวผมฟ้าออกจากเรื่องมังกรน้อยไปนอนเล่นที่บ้านโรสคืนนี้

กินคราวนี้!” อัลประกาศลั่นนายไม่กินฉันกินเอง

เซดริกเลิกคิ้วสูง ยกคูปองปิดรอยยิ้มที่คลี่ออกบนใบหน้าขาวของตน พอเขามั่นใจว่ากลบรอยยิ้มได้หมดแล้ว จึงค่อยหันไปยืนคูปองกับพนักงานเพื่อขอแลกไอศกรีมฟรีให้พี่สาวกิน ไม่นานไอศกรีมน่าทานก็วางตรงหน้าอัล ส่งสัญญาณให้สาวน้อยลงมือกิน

อัลตักไอศกรีมตรงหน้ากินคำแล้วคำเล่า ขณะที่เซดริกหยิบหนังสือประวัติศาสตร์เล่ม 2 มาทวนตรงที่เพิ่งเรียนไปวันนี้ ระหว่างที่ชายหนุ่มผมเงินสนใจอยู่กับตัวอักษรบนหน้ากระดาษ อัลก็หลุบตาลง มองด้านนูนของช้อน

ดวงหน้าของเธอกำลังสะท้อนขึ้นบนช้อนมีเงิน นัยน์ตาสีโกเมนไหวสะท้านกับความคิดของตัวเอง

แต่พอเซดริกหันมามองอีกครั้ง เขาก็พบว่าพี่สาวของตนกำลังกินขนมหวานอย่างเอร็ดอร่อยอยู่

 

                                                                                   .................................................

ดวงอาทิตย์ยามอัสดงสาดแสงไปทั่วผืนฟ้า อาบไล้บ้านเรือนในเมืองแกรนเพนท์และทิวไม้ที่ไหวพลิ้วเป็นภาพที่ดูงดงามในสายตาของท่านหญิงแห่งเซเลส  ดวงตาสีชมพูมองอัญมณีสีแดงอมส้มที่กำลังลาลับขอบฟ้า พลันเสียงเย็นก็เปรยอย่างชวนคุย

ชอบมองพระอาทิตย์ตกหรือ

ค่ะ มันสวยมากเลยนะคะ เข้าบ้านกันเถอะค่ะ โรสกล่าวเหล่ตามองเดเร็กที่นั่งอยู่บนบ่า มือเรียวหมุนลูกบิดประตู พาตัวเองและมังกรเข้าไปห้องพักและพบกับคนที่รอการกลับมาของเธอตลอดทั้งวัน

โรสยิ้มหวานให้พิโอนีผู้ยอบตัวต้อนรับเธอและแขก

สวัสดีค่ะท่านหญิง สวัสดีค่ะท่านดาร์ซี เชิญเข้ามาในบ้านได้เลยดิฉันเตรียมของว่างไว้ให้แล้ว ดวงตาสีเขียวมองร่างน้อยของเจ้ามังกรที่แทนที่ด้วยชายผมดำ ดิฉันเตรียมห้องพักสำหรับท่านดาร์ซีไว้แล้วค่ะ

เดเร็กพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะออกเดินตามร่างสูงของหญิงผมเขียวไปตามทางเดินของห้อง มุ่งไปสู่ห้องรับแขกที่ตกแต่งอย่างดี ชายหนุ่มนั่งลงบนโซฟาเช่นเดียวกับโรส เขารอให้พิโอนียกของว่างและน้ำชามาเสิร์ฟ ก่อนจะเอ่ยปากถามเรื่องธุระ

แล้วกลาดิโอลัสมีธุระอะไรกับฉันหรือ

พิโอนีที่กำลังรินชาให้โรสชะงักนิด

รู้จริงๆ ด้วยสินะคะ โรสพูด หล่อนรับชาดอกไม้จากพิโอนีแล้วจิบด้วยท่วงท่าอ่อนช้อย ทำไมถึงทราบละคะ

ถ้าเป็นธุระของเธอ เธอคงพูดเรื่องนี้ต่อหน้าอัลกับเซดริกไปแล้ว แต่นี่คงเป็นธุระที่สำคัญและควรเก็บเป็นความลับไว้ก่อน ซึ่งฉันคิดว่าตอนนี้ตัวเธอเองคงไม่มีธุระแบบนี้ ดังนั้นพ่อของเธอน่าจะเป็นคนวานเธอให้เรียกฉันมาคุยเป็นการส่วนตัว

โรสพยักหน้ายอมรับ

ฉันเองก็ไม่ทราบว่าทำไมท่านพ่อถึงเรียกเดเร็กมา สิ่งที่ฉันทราบตอนนี้คือโจนาธาน โบลสันตายแล้วค่ะ

งั้นหรือ ตายเร็วกว่าที่คิดซะอีกนะนี่ เสียงเย็นชาไม่ใส่ใจกล่าว เรียกพ่อเธอมาเถอะ คงไม่มีเรื่องที่อยากคุยแค่นี้แน่

สิ้นเสียง โรสก็หยิบนาฬิกาล็อกเก็ตออกจากคอเสื้อแล้วกดหมายเลขโทรศัพท์พร้อมกับกดไปที่อักษรรูน อันซูซ์ที่ซ่อนอยู่ในริมหน้าปัด เธอเองก็เพิ่งสังเกตเห็นมันตอนที่ท่านพ่อบอกเมื่อไม่นานมานี้ ไม่กี่นาทีต่อมาละอองสีทองก็ถักทอเป็นร่างชายผมทองที่กำลังนั่งอยู่หลังกองงานเอกสารในห้องทำงานส่วนตัว

สวัสดีค่ะท่านพ่อ ท่านหญิงแย้มยิ้ม มองภาพสามมิติจากการถ่ายทอดมวลสารตรงหน้า

                สวัสดีโรส สวัสดีท่านดาร์ซี และสวัสดีพิโอนี รอยยิ้มอบอุ่นกระจ่างบนใบหน้าคมคายของราชา ขอบคุณที่ให้เกียรติมาคุยธุระกับเราในวันนี้ท่านดาร์ซี

                เดเร็กยกมือกอดอก สบตากับภาพสามมิติ

                เพราะฉันคิดว่ามันคงเป็นธุระที่สำคัญมาก เมื่อกี้โรสบอกฉันว่าโจนาธาน โบลสันเสียชีวิตแล้ว

                เป็นความจริงศพของเขาถูกพบเมื่อเช้านี้ เวลาประมาณ 6.00 น. แม่บ้านไปกลับพบกับศพของคนคุ้มกันนอนตายเกลื่อน เธอจึงโทรแจ้งตำรวจ และพอตำรวจเข้าไปตรวจสอบอย่างละเอียด มีผู้คุ้มกันตาย 10 คน และในห้องนอนก็มีศพของโจนาธาน ซึ่งสภาพศพเราขอบอกว่าแทบจะไม่เหลือความเป็นมนุษย์ มือหนาของกลาดิโอลัสเอื้อมหยิบรีโมตแล้วกด มันฉายสภาพห้องนอนอันใหญ่โตที่เต็มไปด้วยเลือดสาดกระเซ็น ตรงพื้นห้องมีชิ้นเนื้อที่สวมชุดนอนลายทางสีฟ้า บนชิ้นเนื้อมีต้นไม้ลักษณะคล้ายกอสาหร่ายทว่ามีขนาดใหญ่กว่าและมีหนามขึ้นอยู่ ตามใบของมันมีเลือดและเนื้อเยื่อของผู้ตายบ่งบอกว่ามันนี่แหละสาเหตุการตายของชายคนนี้

                โหดเหี้ยมมาก โรสกระซิบ รู้สึกอยากจะอาเจียน แม้เธอจะเคยเห็นภาพคนตายจากแฟ้มปฏิบัติงานของเซเลสมาแล้ว แต่ภาพนี้ยิ่งกว่าภาพไหนๆ ที่เธอเคยเห็น วินาทีที่ต้นไม้นี้ฉีกกระชากร่างของโจนาธาน เธอคิดว่ามันคงทรมานมากทีเดียว

                ไอโซพีเทสเดเร็กบอกชื่อคนร้ายได้ทันที ต้นไม้ต้นนี้เป็นต้นไม้ที่เธอเลี้ยงไว้

                เราเองก็คิดว่าต้องเป็นเธอนี่แหละที่ลงมือได้ขนาดนี้ อีกอย่างถ้าโจนาธานตายผมประโยชน์ของทางบริษัทก็ต้องเป็นของผู้ร่วมหุ้นอย่างเธอ ชายผมทองปิดภาพน่าสยดสยองลง ปัญหาคือตัวเราเองก็ไม่คิดว่าเซรีนจะกำจัดหมากเร็วขนาดนี้ เธอแทบไม่เหลือด้ายให้เราสาวไปหาตัวเธอเลยว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน

                ฉันคิดว่าถ้าฆ่าธรรมดาเซรีนคงไม่สั่งทำถึงขนาดนี้หรอก โจนาธานคงทรยศ ตามพื้นนิสัยของเซรีนสิ่งที่เธอเกลียดที่สุดคือการถูกหักหลัง เดเร็กสันนิษฐานอย่างมีหลักการ โดยเอานิสัยของเซรีนที่เขารู้สึกมาร่วมคำนวณด้วย

                ท่านพูดเหมือนกับรู้จักเธอดี กลาดิโอลัสเลิกคิ้ว

                ก็ดีในระดับหนึ่ง มหาเวทรัตติกาลอธิบาย แล้วที่เรียกมามีแค่นี้หรือ

                ไม่เสียงทุ้มทรงอำนาจบอกหนักแน่น โรสออกไปข้างนอกก่อน พิโอนีด้วย

                ค่ะท่านพ่อโรสรับคำสั่ง เธอถอดสร้อยคออกแล้วจัดให้มันวางในลักษณะเอียง 45 องศาเพื่อให้ภาพของพ่อยังฉายได้อยู่ จากนั้นจึงชวนพิโอนีออกไปข้างนอกห้อง ทิ้งให้ราชาแห่งดินแดนและมหาเวทรัตติกาลคุยกันสองคน เดเร็กถึงกับเลิกคิ้วมองคู่สนทนา

                เรื่องนี้แม้แต่โรสยังรู้ไม่ได้หรือเขาถาม

                เพราะเรื่องยังไม่กระจ่าง เราไม่อยากให้โรสรู้อะไรผิดๆ แผนของท่านตกลงมันคืออะไรกันแน่

                เดเร็กทำหน้านิ่ง

                ท่านบอกว่าจะร่วมมือกับเราในการกำจัดเซรีน แต่กลับไม่ยอมเปิดเผยตัวต่อหน้าสภาเวททั้งหมด อีกทั้งยังขู่เข็ญเอารายชื่อผู้อารักขาจากบารอนไอวารีน เหมือนมีเรื่องบางอย่างปิดบังพวกเราอยู่ ท่านคิดจะทำอะไรกันแน่ ดวงตาสีมรกตประสานกับดวงตาสีเงิน บอกเรามาได้ไหม

                ได้สิ คำสั้นว่า เพราะราชินีอเวเจอรีนมีคำสั่งลงมาแล้วให้ร่วมมือกับท่านเต็มที่

                ราชินีอเวเจอรีน กลาดิโอลลัสทวน นางยังมีชีวิตอยู่หรือ แล้วนางอยู่ที่ไหนตอนนี้

                ยังไม่ใช่เวลาที่ท่านพบนางตอนนี้ เดเร็กกล่าวปัด แต่ท่านรู้ข้อมูลของนางได้

                ตกลง

                ก่อนอื่นฉันขอถามว่าท่านรู้หรือไม่ว่าทำไมฉันถึงนำหัวใจแห่งสายน้ำออกจากริเวเทีย มันไม่ใช่แค่รักษาอัญมณีชิ้นนั้นให้พ้นมือเซรีนหรอกนะ เพราะหน้าที่ของฉันจริงๆ คือ ตามหาสายเลือดแห่งริเวเทียและอารักขาเขา ก่อนหน้าที่ริเวเทียจะจมลงสู่ท้องทะเล มีลูกพี่ลูกน้องขององค์ราชินีนามโคลเอแต่งงานออกเรือนไปคนหนึ่ง      
              
เป้าหมายของฉันก็คือทายาทของโคลเอ แต่น่าเสียดายนักที่นางตายลงโดยไม่มีทายาท

                ถ้าเช่นนั้นท่านไปหารัชทายาทของริเวเทียที่ไหน

                ฉันใช้เวลาสามร้อยกว่าปีในการตามหาเขา หาคนที่มีเลือดของราชวงศ์กัวมาริแนร์ไหลเวียนในกายแม้เพียงจะน้อยนิดก็ยังดี แต่ไม่พบ ฉันไม่เคยเฉียดใกล้สายเลือดของริเวเทียได้เลย จนกระทั่งเมื่อปีก่อน ฉันก็พบกับสาวน้อยคนหนึ่ง เจ้าหญิงผู้สืบสายเลือดแห่งราชวงศ์คนสุดท้าย

                อัลมาริน่า ไอวารีนใช่หรือไม่ กลาดิโอลัสเดาจากความใกล้ชิดของคนทั้งสอง

                ใช่ แต่ฉันว่าท่านน่าจะประหลาดใจกับคำๆ นี้ นางคือสายเลือดตรงขององค์ราชินี เดเร็กยิ้มจาง ดูสนุกที่เห็นองค์ราชาตกใจกับคำพูดจริงๆ

                หมายความว่าแม่ของอัลมาริน่ากลาดิโอลัสทำตาโต

                ท่านรู้แล้วสินะว่าองค์ราชินีอยู่ที่ไหน

                แต่เรื่องแบบนี้มัน ท่านยังพอว่า ท่านมีหัวใจแห่งสายน้ำในครอบครองท่านหยุดเวลาได้ แต่นางล่ะทำไมกัน

                เพราะฉันเองก็หยุดเวลาของนางไว้เช่นกัน รวมถึงอาณาจักรริเวเทียด้วยดวงตาสีเงินหลุบมองหน้าตักของตน พลางโคลงหัวเบาๆนี่แหละคือสาเหตุที่ฉันต้องตามหาสายเลือดแห่งริเวเทีย

                กลาดิโอลัสไม่พูดอะไร เขาปล่อยให้ความเงียบอันน่าอึดอัดโรยตัวลงมาในห้อง ระหว่างที่มหาเวทรัตติกาลก็เงียบเสียงเหมือนกัน จนในที่สุดราชาหนุ่มก็ทนไม่ไหว

                ทำไม เสียงเบาว่า

                สายเลือดกัวมาริแนร์จะเป็นผู้คืนเวลาให้แก่ริเวเทีย บัดนี้อัลได้เป็นผู้ครอบครองหัวใจแห่งสายน้ำอย่างแท้จริงแล้ว เธอจะใช้มันคืนกาลเวลาบังคับให้อาณาจักรตื่นจากการหลับใหล เมื่อนั้นคือตอนที่จะปราบเซรีนได้อย่างสิ้นซาก ดังนั้นองค์ราชินีจึงอยากขอความร่วมมือกับท่านจะได้ไหม

                ได้สิ ในเมื่อเรามีเป้าหมายเดียวกัน

                ช่วยอารักขาองค์หญิงและขอให้แจ้งเรื่องเหล่านี้แก่สภาเวท เพื่อให้ดำเนินมาตรการอันเหมาะสม อีกทั้งไม่นานนางจะขอกำลังคนจากท่านขึ้นอยู่กับว่าเมื่อไรเท่านั้น

                เมื่อไรนั่นคือ ตอนที่เซรีนลงมืออีกครั้งสินะ ราชาแห่งดินแดนเข้าใจคำขอ

                ใช่

                อันที่จริงท่านน่าจะแจ้งข่าวแก่สภาเวทเองนะ เขาน่าจะดีใจที่เห็นท่านเข้าประชุมสภา เสียงทุ้มทรงอำนาจว่า

                เดเร็กยืดตัวตรง เชิดหน้ามองคนตรงหน้า

                ฉันยังไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสภาเวทตอนที่ยังไม่สมควร ฉันในตอนนี้คือผู้อารักขาเจ้าหญิงแห่งริเวเทีย ไม่ใช่มหาเวทรัตติกาล ฉันยังไม่พร้อมจะรับหน้าที่ทั้งสองอย่างในเวลาเดียวกัน

                ท่านหนีหน้าที่มหาเวทของท่านไปไม่ได้ตลอดหรอกท่านดาร์ซี เราจะเตรียมการตามทุกอย่างที่ท่านขอ ท่านไปบอกองค์ราชินีเถอะว่าขอให้นางเตรียมทุกอย่างให้พร้อมเช่นกัน เราต้องขอตัวก่อนจบคำละอองสีทองที่ถักทอเป็นร่างชายหนุ่มก็จางไปกับอากาศ วินาทีเดียวกับที่พ็อกเก็ตโฟนตัดสัญญาณสื่อสาร

                นัยน์ตาสีเงินมองจุดเคยมีร่างของกลาดิโอลัสเนิ่นนาน

                ท่านไปบอกองค์ราชินีเถอะว่าขอให้นางเตรียมทุกอย่างให้พร้อมเช่นกัน

                ท่านฝากไปบอกผิดคนแล้วล่ะท่านกลาดิโอลัส เพราะคนๆ เดียวที่ยังไม่พร้อมก็คือฉัน ชายหนุ่มพึมพำผะแผ่ว

                ไม่พร้อมที่จะบอกความจริงกับเธอคนนั้น

                เดเร็กสะบัดหัวไล่ความคิด ก่อนจะฉวยพ็อกเก็ตโฟนแล้วออกเดินตามหาโรสกับพิโอนีที่ป่านนี้น่าจะวุ่นวายอยู่ในครัว

                                                                                       ..........................

               

หลังจากรับประทานอาหารเย็นเสร็จ เดเร็กก็ขอตัวเข้านอนเลย โรสจึงเดินนำเขาจากห้องอาหารมายังห้องพักที่จัดเตรียมไว้ให้ เมื่อมาถึงห้องเดเร็กก็กล่าวขอบคุณสาวน้อย จังหวะที่เขากำลังจะเปิดประตูห้องนั่นเอง เสียงหวานก็ดังขึ้น

                ท่านพ่อคุยเรื่องอะไรคะ พอจะบอกได้ไหม โรสส่งคำถาม ดวงตาสีชมพูประกายจริงจังยิ่ง

เดเร็กผ่อนลมหายใจ แล้วระบายยิ้ม

                ฉันบอกกลาดิโอลัสไปแล้ว ถ้าพ่อเธอคิดว่าสมควรจะบอกเธอ เขาก็จะบอกเธอเอง

                ค่ะ แต่ว่าเรื่องที่คุยเกี่ยวกับอัลสินะคะท่านหญิงตั้งข้อสังเกตอย่างแสนจะแม่นยำ ส่งผลให้เดเร็กเบิกนิด

                ชายหนุ่มเลิกคิ้วสูง

                ทำไมถึงคิดอย่างนั้น

                เพราะตอนที่คุณเมื่อกี้น้ำเสียงและสีหน้าคุณอ่อนโยนมาก เหมือนทุกครั้งที่คุณคุยเรื่องเกี่ยวกับอัล เสียงอ่อนหวานบอกตรงๆ ถึงพฤติกรรมที่เธอสังเกตเห็นในช่วงเวลาหลายเดือนที่รู้จักกัน

                งั้นเหรอฉันไม่เคยสังเกตเลย เดเร็กเบือนหน้าหนี ความรู้สึกอึดอัดแล่นเต็มแผ่นอก

                ไม่เคยสังเกตเลยว่าเขาใส่ความรักให้เด็กสาวคนนั้นมากขนาดนี้

                ถ้าไม่บอกก็ไม่เป็นไรค่ะ ที่ถามเพราะฉันเป็นห่วงอัล โรสถอนใจเบา ตัวฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ แต่อัลจะคิดยังไงกันนะคะ

                คิดยังไง เสียงนุ่มทวน

                ที่คุณมีเรื่องปิดบังกับเธอ

                ประโยคสั้นจากโรสทำเดเร็กตัวแข็งทื่อราวถูกสาปให้เป็นหิน เขารู้สึกเหมือนหายใจไม่ออกตอนคิดถึงความรู้สึกของอัลที่จะรู้เรื่องนี้

                โรสสังเกตเห็นอาการนั้น เธอจึงมั่นใจในสิ่งที่เธอรู้สึกตลอดมาระหว่างความสัมพันธ์ของสองคนนี้

                อัลวางความเชื่อใจทั้งหมดไว้ในมือของคุณ แล้วคุณวางความเชื่อใจทั้งหมดไว้ในมือของเธอหรือยังคะ ความรักที่คุณให้อัลอย่างเดียวมันไม่พอหรอกค่ะดวงตาสีชมพูอ่อนโยนว่าพร้อมรอยยิ้มงดงาม อัลไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ เธอเองก็รักคุณเหมือนกัน ในเมื่อคุณสองคนรักกันทำไม คุณไม่วางความเชื่อใจทั้งหมดไว้กับอัลละคะ

                เธอพูดเรื่องอะไร ฉันรู้ว่าอัลรักฉัน แต่ในฐานะพี่ชายเท่านั้น

                คุณเห็นความรักของอัลแค่นั้นเองหรือ เพราะเห็นแค่นั้น คุณถึงยอมให้ความเป็นห่วงมาบดบังความเชื่อใจที่คุณจะมอบให้สินะคะ โรสส่ายหัวอย่างเศร้าสร้อย ถ้าอย่างนั้นฉันต้องขอตัวไปนอนก่อนนะคะ พรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้า แต่ฉันขอบอกคุณไว้เลยนะคะ อัลน่ะไม่ใช่เด็กอีกต่อไปแล้ว ไม่ว่าเธอจะแสดงออกให้คุณเห็นว่าเธอยังเด็กแค่ไหนก็ตาม

                เดเร็กเม้มปากแน่น

                เจ้าหญิงของคุณน่ะโตเป็นหญิงสาวแล้วนะคะ เดเร็ก โรสยอบกายขอตัวไปนอน ทิ้งชายหนุ่มผมดำผู้ครุ่นคิดกับคำพูดของเธอไว้เบื้องหลัง

                                                                            ...........................................

 

                เดเร็กนายมีอะไรบางอย่างปิดบังฉันเหรอ

                อัลนอนพลิกตัวไปมาบนเตียงนุ่ม พลางหันไปมองตะกร้าในแสงจันทร์เป็นระยะๆ ดวงตาสีเพลิงเต้นระริกราวแสงดาว สาวน้อยก้มหน้าลงกับหมอน เส้นผมสีวารีกระจายเต็มแผ่นหลังบางไล้เล่นแสงจันทร์

                ถึงเราจะไม่ใช่คนรักแต่ก็เป็นคู่หูกันไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมเราต้องมีเรื่องปิดบังกันด้วยล่ะ


                                                                           ..............................................


             

[1] เทวีแห่งความอุดมสมบูรณ์และมายาศาสตร์

[2] เทพเจ้าสูงสุดของยุโรปเหนือ เทพเจ้าแห่งสายฟ้าซึ่งมีหอกกุงกุนีลเป็นอาวุธ


                                                                                                                    ..........................................................................

    สวัสดีเพื่อนๆ ทุกคนค่า ดูเหมือนว่าตอนนี้Silver night จะเริ่มเข้าสู่ช่วงเครียดของบรรดาตัวละคร โดยเฉพาะอัล ที่ยังคงมีการเปลี่ยนแปลงและเติบโตอย่างต่อเนื่อง แต่ขอย้ำว่าไม่ว่าอัลจะโตไปยังไง เธอก็ยังเติบโตบนนิสัยพื้นฐานเดิมของเธอเสมอค่ะ ส่วนทางด้านพระเอกคงหนักใจที่ตัวเองชอบคนอายุอ่อนกว่าหลายรอบมากๆ เลยออกอาการเครียดอย่างที่เห็น เอ๊ะ ไฟสีเงินที่หางตาข้าพเจ้าคืออะไร ไม่ เดเร็ก อย่า (วิ่งหนี)
           มาคุยกันเถอะค่ะ
           ความคิดเห็นที่ 621 yen9 : ขอบคุณค่า
           ความคิดเห็นที่ 622 ติดหนึบ : เป็นข่าวบันเทิงคลายเครียดเนอะ อีกไม่นานหรอกค่ะที่สองคนนีจะรู้ใจกันอิอิ
           ความคิดเห็นที่ 623 DdD

: อีกไม่นานหรอกค่า
           ความคิดเห็นที่ 624 alittledog : อัลรักแรงหวงแรงค่ะ หวงมากด้วย อิอิ แต่ภาค4 จะหวงลูกสาว ลุกชายหรือไม่นั้นต้องตามดูค่ะ

          ความคิดเห็นที่ 625brigitte-pat: ไม่ต้องรอภาค 4 หรอกค่ะ เดี๋ยวเขาก็จะคบกันแล้ว วิ้ววว
          ความคิดเห็นที่ 626 acteaon : อิอิ พระเอกภาค4ก็น่ารักนะคะ ใช่ไหมเทรซ มีเสียงตอบกลับมาว่า ขอรับ ว้าวสุภาพกว่าเดเร็ก เอ๊ะ ทำไมรู้สึกมีมือเย็นๆ มาตะปบหัว เดเร็ก อย่า
           ความคิดเห็นที่ 627neschan : ก็ต้องเอาใจช่วยกันต่อไปละค่ะ
           ความคิดเห็นที่ 628
minimoon : ตอนคบกันจะเพิ่มดีกรีความหวานมากกว่านี้อีกค่ะ
          ความคิดเห็นที่ 629 Ning_Za : ^ ^ หวานก่อนนี้ต้องรอตอนต่อๆไปค่ะ
          ความคิดเห็นที่ 630 นักเดินทางแห่งห้วงภวังค์ : ฉากแต่งงานของคู่นี้ไม่ได้อยู่ในเนื้อเรื่องหลักค่ะ อาจจะโผล่มาเป็นตอนพิเศษ ถ้ารบเร้าคนแต่งมากๆ จนคึก อิอิ ฉวยเดเร็กที่กำลังตีน้องไควท์กลับมา นี่อย่าดุมากสิ เหวอมันหันมาตีพี่ต่ออะ =[]= เผ่น
          ความคิดเห็นที่ 631 inasba : กว่าจะรู้คนอ่าลุ้นแทบแย่เนอะ
           ความคิดเห็นที่ 632 เอกเองครับ : นั่นสิค่ะ ตกม้าตายเรื่องความรักนะนายนี่
           ความคิดเห็นที่ 633 ~SOUL~ : จะพยายามแต่งให้ดีที่สุดค่ะ ^ ^
           ความคิดเห็นที่ 634 ภัททา
: จะพยายามอัพให้ต่อเนื่องค่ะ ฉะนั้นการปั่นสุดชีพจึงยังดำเนินต่อไป 55+
           ความคิดเห็นที่ 637 Pla_robot : หึๆ สายตาชิ้งๆ ของเธอหมายความว่าไงแม่ลูกปลา - -"
           ความคิดเห็นที่ 638 Gemini NUT : อิอิ ขอบคุณสำหรับคพแนะนำค่ะ ข้าพเจ้าจะนำไปปรับปรุงนะคะ ^ ^ 
           ความคิดเห็นที่ 639 ลูกขนไก่
: เข้าใจกันคนละทางจริงๆ
          ความคิดเห็นที่ 640 13BELL : ขอบคุณมากค่ะ
          ความคิดเห็นที่ 641 BlueSp : มาอัพแล้วค่ะ
          ความคิดเห็นที่ 642 The รัตติกาล : มาอัพแล้วจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

1,838 ความคิดเห็น

  1. #748 sweettoffy (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2553 / 00:10
    อัลอย่าเพิ่งคิดมาก
    #748
    0
  2. #737 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2553 / 15:19

    อัลเราฟุ้งซ่านเลยที่เดเร็กปิดบังอะไรไว้

    #737
    0
  3. #658 your Soul your heart (@pimmy99) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2553 / 17:39

    สนุกมากๆค่ะ รีบมาอัพน่ะค่ะจะเป็นกำลังใจให้ ขอโทษน่ะค่ะที่ไม่ได้เม้นท์ทุกตอนไม่ได้อยากทำตัวเป็นนักอ่านเงาหรอค่ะ แต่ไม่รู้จะเม้นท์ไงดีเลยไม่ได้เม้นท์ทุกตอน รักคนไรต์เตอร์มากมายค่ะ รีดเดอร์คนนี้รออยู่ค่า

    #658
    0
  4. #656 The รัตติกาล (@worryar) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2553 / 19:52
    ไม่ไหว ไม่ไหว เดเร็กนี้น่า

    เฮ้อ อยากให้สมหวังเร็วๆๆจัง

    สู้ๆๆ

    รอต่อไปนะเจ้าคะ
    #656
    0
  5. #655 PRanG Thai Circle (@mapringgang) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2553 / 16:35

    อยากให้สมหวังกันไวๆ

    #655
    0
  6. #654 ติดหนึบ (@haruprae) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2553 / 15:07

    เดเร็กนี่นะติดนิสัยเก่าๆเรื่องการไม่ไว้ใจใคร

    เฉียบทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องตัวเอง 555

    #654
    0
  7. #651 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 19:37
    โฮ่ อัลเป็นองค์หญิงเชียวหรือเนี่ย แบบนี้รักจะสมหวังไหมเนี่ย
    #651
    0
  8. วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 18:18
    ฉวยเดเร็กมาให้อัลปราบ...ฮิๆ...งั้นก็ขอรบเร้าพี่ตามที่บอกเลยแล้วกันนะคะ...ว้า...จบไปอีกตอนแล้วอะ...อยากอ่านอีกจัง
    (ด้านหลังมีอัลกับเดเร็กหน้าแดง...นางเอกปล่อยพระเอกของเรามาไล่ต่อ...อ้าว...)
    #650
    0
  9. #647 brigitte-pat (@n4927) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 15:38
    เดร็กจ๋า มีอะไรปิดบังกันก็รีบ ๆ บอกหนูอัลไปชะนะ หนูอัลรับได้ทุกอย่าง อิอิอิ

    ป.ล.อย่าเห็นตอนที่คบกันเร็ว ๆ จัง อ่าาาาาา อีกกี่ตอนคะเนี่ย  เฝ้ารอ ๆ ๆ

    ขอบคุณค่ะ
    #647
    0
  10. #646 neschan (@netsu) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 13:51
    อย่ามัวแต่กลัวสิ บอกอัลไปตรงๆเลย
    เรากำลังลุ้นเลย
    #646
    0
  11. #645 ~SOUL~ (@haruhi1) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 11:29
    วันนี้ก็สนุกอีกแล้วนะ^^ สู้ๆน่ะค่ะเป็นกำลังใจให้จร้า

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 พฤษภาคม 2553 / 11:31
    #645
    0
  12. #644 fisho-robot (@killua39) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 09:56

    เซรีนโหดได้ที่
    เดเร็กคิดให้ดีๆล่ะ  ก่อนที่อัลจะน้อยใจ =w=+

    #644
    0