Silver night อภินิหารมังกรราตรีสีเงิน (จบแล้ว พักการรีไรต์)

ตอนที่ 83 : ตอนที่ 16 ความจริงกระจ่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5014
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    6 ส.ค. 53

           
             “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเพคะ เจ้าชายราเวนเซรีนคลี่ยิ้มงาม พระองค์ท่าทางจะสบายดี หรืออาจไม่สบายนิดหน่อย ว่าแต่พี่สาวท่านอยู่ไหนล่ะ ออกมาจากหินได้หรือจมลึกอยู่ใต้ห้วงสมุทรเหมือนเดิม

เซรีน สตีฟคำราม เจ้ายังมีหน้ามาถามอีก

ทำไมเพคะ เซรีนหรี่ตา ทำไมข้าถึงไม่มีสิทธิ์ถามเล่า ข้าเป็นห่วงวงศาคณาญาติเป็นเหมือนกัน

คำราชาศัพท์แสนสุภาพและจอมปลอมหายไปแล้ว น้ำคำของเซรีนเหลือเพียงน้ำเสียงเคียดแค้นที่มาจากส่วนลึกจากจิตใจเท่านั้น

สตีฟกลั้วหัวเราะ      

เจ้านี่ยังมีแต่ความแค้นต่อข้าและท่านพี่หญิงเหมือนเดิมนะ เซรีน ถ้าเจ้าแตะหลานข้าอีกเมื่อไร ข้าจะฟันเจ้าเป็นร้อยชิ้นแน่

อัลที่ได้ยินคำโต้ตอบนั้นตัวสะท้านด้วยสาเหตุบางอย่าง อาจาย์สตีฟตรงหน้าเธอดูน่ากลัว ร่างกายเขามีรังสีเย็นเยียบแผ่ออกมาราวกับว่าตัวเขาจมอยู่ในห้วงฤดูหนาวอย่างไม่มีวันหลุดพ้น อาจารย์สตีฟคนนี้ไม่ใช่อาจารย์คนที่เธอรู้จัก แล้วที่เขาพูดหมายความว่าอะไร

หลาน...

นี่มันเรื่องอะไรกันแน่...เธองงไปหมดแล้ว

พอเหลียวดูหน้าอาจารย์สาวผมแดง ใบหน้ารูปไข่ของอาจารย์ดูซีดเผือดเหมือนไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน

เจ้าชายราเวนงั้นหรือ แคสซานดร้ากระซิบ พยายามบังคับผีเสื้อเพลิงให้จัดการศัตรูต่อ แม้จิตใจจะเริ่มว้าวุ่น

นี่สินะสิ่งที่เขาปิดบังเธอมาตลอด...ตัวตนที่แท้จริงของเขาเจ้าชายคนสำคัญแห่งริเวเทีย

จอมเวทอัคคีเงยหน้ามองสามีของตนที่กำลังจะขอดวลกับศัตรูคนสำคัญ แม้อยากจะเข้าไปจัดการชายหนุ่มตัวดีเท่าไร แต่หญิงสาวก็ต้องประจำตำแหน่งปกป้องเจ้าหญิงตัวน้อยไว้ก่อน

เสร็จงานนี้ฉันจะจัดการสตีฟ เบียทริกคำรามลั่น และคราวนี้แคสซานดร้าไม่คิดจะห้ามน้องสาวแม้แต่น้อย กลับกันเธออยากส่งเสริมเสียด้วยซ้ำ

ขณะเดียวกันปลายดาบน้ำแข็งเรียวรีก็ขยับยามที่เจ้าของเหยียดแขนตรงเพื่อชี้มันไปยังหน้าของคู่ต่อสู้ ดวงตาสีน้ำทะเลของผู้ครองดาบหรี่ลงอย่างกำลังประเมินศัตรู

เจ้ามาที่นี่ต้องการอะไรเซรีนชายผมเทาถามด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

ต้องการอะไรเจ้าก็น่าจะรู้อยู่ หลานเจ้าน่ะรำคาญตาข้านิดหน่อยว่าพลางชายตาไปยังอัลที่ยังอยู่ในปราการป้องกันของจอมเวทและมหาเวท

อย่าคิดแม้แต่จะแตะเธอ!” และแล้วร่างสูงก็พุ่งเข้าหาร่างระหงผู้ยืนยิ้ม พอใกล้ประชิดตัวทางดาบก็ต้องเบี่ยงทิศด้วยจอมเวทพสุธาเรียกพลองเหล็กมาโรมรัน สตีฟจึงต้องหันความสนใจมาทางกราเคนแทน ปล่อยให้เซรีนยกมือเรียกคลื่นยักษ์มาโจมตีอัลและสิ่งรอบข้าง

ไม่มีทาง!

อัลกะประมาณด้วยสายตาแล้วคิดว่าปริมาณน้ำขนาดนี้เดเร็กคงใช้หลุมดำดูดไม่ไหวแน่ สาวน้อยจึงตั้งสมาธิเรียกอาวุธจากมนตราเวพาน่า เสี้ยวนาทีฟลุตน้ำก็ปรากฏในมือบาง ท่องทำนองดนตรีพลิ้วจากปลายนิ้วที่พรมบรรเลง ควบคุมวารินที่บ้าคลั่งให้สงบลง บัดนี้สายน้ำอยู่ในกำมือของเธอแล้ว

เจ้าเซรีนเคลื่อนตัวมาใกล้เด็กสาวผู้เป่าฟลุต เจ้าหล่อนดูโกรธที่อัลมีพลังมากขนาดนี้ เราจะได้เห็นดีกัน

พูดจบเธอก็ชูของบางสิ่งที่ส่องประกายดุจเพชร พลันสายน้ำที่เคยอยู่ในการควบคุมของอัลก็เริ่มทำตามคำสั่งเซรีนอีกครั้ง เบียทริก แคสซานดร้าและเดเร็กตั้งท่าป้องกันอัลเต็มที่

อัล...

เดเร็กเหลือบตามองอัลก็พบว่ามือที่เล่นฟลุตสั่นน้อยๆ ด้วยแรงกดจากฝ่ายตรงข้าม

อัลจะทนได้อีกสักเท่าไรกันเชียว...

เป็นไงล่ะสาวน้อย เซรีนย่างสามขุมแหวกคลื่นยักษ์เข้ามา เบียทริกเรียกกำแพงดินขึ้นมาล้อมพวกเขาไว้ ทว่านาทีถัดมามันก็ทลายด้วยพลังของหญิงสาวผู้ครองดวงตสีมรกต

เดเร็กกัดฟันกรอด ชายหนุ่มกางแขนกันอัลออกจากเซรีน และเมื่อเขาเห็นสิ่งที่อยู่ในมือของเซรีน ความโกรธก็ปะทุขึ้นในอก

เซรีนหัวเราะให้กับท่าทางของเดเร็ก แล้วเปรยถามเด็กสาวในวงล้อม

เป็นไงละสาวน้อย รู้สึกยังไงบ้าง...ที่ได้สู้กับเศษเสี้ยวของตัวเอง

อัลเบิกตากว้าง มองวัตถุสีใสและส่องประกายดุจเพชร ทว่าก็บางเสียจนน่ากลัวจะหักในคราเดียวกัน สิ่งที่อยู่ในมือของเซรีนคือ เศษเสี้ยวความเป็นเด็กที่ถูกช่วงชิงไป

เศษเสี้ยวแห่งความเป็นเด็กของเธอนี่ช่วยฉันได้มาก รู้ไหมเด็กน่ะบ้าคลั่งและไร้เหตุผล ฉะนั้นพลังจึงมีไม่จำกัดไงสาวน้อย!”

สิ้นคำของเซรีน เดเร็กก็ปล่อยแรงกดเวทมนตร์ขับไล่เซรีน หญิงสาวผงะนิด ก่อนคลี่ยิ้ม

นายไม่อยากให้เธอรู้เหรอว่าเธอเสียอะไรให้ฉัน

เดเร็กไม่ตอบ กลับกันเขาสร้างประจุพลังสีดำซัดใส่หญิงสาวผมน้ำเงิน ให้เธอล่าถอยไปมากกว่าเดิม

ทำไมทำได้แค่นี้รึ หรือได้รับคำสั่งอะไรมา เซรีนแย้มยิ้ม

ตอนนี้ฉันมีหน้าที่อารักขาอัลเท่านั้น เดเร็กโต้

แค่นี้เหรอ

พลันชายหนุ่มก็รู้สึกถึงการมาของใครบางคน และใครบางคนนั้นก็ทำให้เขาคลี่พร้อมกับหัวเราะหึๆ ในลำคอ

ฉันโกหก มีใครสักคนอยากคุยกับเธอต่างหาก ตอนนี้ฉันเลยยังไม่ฆ่าเธอ อัลบังคับให้สายน้ำแยกกันเดี๋ยวนี้ประโยคหลังเขาหันไปบอกสาวน้อยผมฟ้าซึ่งเธอก็ทำตามแต่โดยดี แต่พลังบังคับก็โดนสกัดโดยเซรีนจนอัลเกือบจะคิดว่าไม่สำเร็จอยู่แล้ว...

ฉัวะ

ทันใดนั้นน้ำก็แบ่งเป็นสองทางด้วยแรงเวทวารีที่โจมตีมาจากข้างนอก ตามด้วยศรแสงที่พุ่งตรงมาหาเซรีน หญิงสาวผมน้ำเงินกระโดดหลบก่อนยิงกระสุนน้ำไปหาผู้โจมตี

อีกฝ่ายเรียกโล่แสงมากันกระสุน ตรีศูลในมือของสตรีผมฟ้ากระแทกลงกับพื้นใช้พลังบังคับร่วมกับอัลกดพลังของเซรีนลง ซึ่งเป็นเรื่องที่แทบเป็นไม่ได้เพราะการใช้พลังร่วมกันเหมือนเป็นหนึ่งเดียวแบบนี้ ต้องมีระดับจิตที่ใกล้เคียงกันและความคล้ายคลึงกันในกระแสเวท ดังนั้นการใช้พลังร่วมส่วนมากจะกระทำกับผู้ร่วมสายเลือด

เสี้ยวพริบตาคลื่นยักษ์ที่โหมคลั่งก็สลายลง เบื้องหน้าของเซรีนเหลือเพียงร่างของบุรุษผมดำและหญิงสาวผมฟ้าผู้ก้มหน้า มือของนางครองตรีศูลสีฟ้าใสที่ดูงดงามและแข็งแกร่งในคราเดียว

อัลหัวใจเต้นระทึก บุรุษผู้นั้นเธอคุ้นตาด้วยเรือนผมสีดำและดวงตาสีแดงเพลิง มือขวาของเขาสวมเครื่องประดับประหลาดคล้ายแหวนที่มีอัญมณีสีน้ำตาลร้อยด้วยสังวาลยาวถึงกำไลข้อมือ ส่วนสตรีนางนั้นก็คุ้นชินด้วยเรือนผมสีฟ้าหยักศก เมื่อเธอคนนั้นเงยหน้าขึ้น อัลก็แทบจะวิ่งเข้าไปกอด ถ้าไม่ติดว่าเซรีนพูดประโยคต่อมาที่ทำให้สาวน้อยรู้สึกตัวเองเป็นคนโง่มาตลอด

ข้าคิดอยู่แล้วว่าเจ้าต้องหลุดออกมาได้ อเวเจอรีนเซรีนกล่าว น้ำเสียงของเธอมีแววเกลียดชังอย่างปิดไม่มิด

แววตาของแม่ที่มองเธอโศกระทมเจือกระแสขอโทษจากใจ

แม่...คือท่านอเวเจอรีนงั้นเหรอ

                                                              ....................................................................................

 

ทำไมจู่ๆ ทุกคนก็หยุดการต่อสู้!

เซดริกที่กำลังควบคุมภูติลมหันมองจอมเวทฝ่ายศัตรูที่จู่ๆ ก็หยุดโจมตี ปล่อยให้เซดริกและบรรดาอาจารย์ยืนเหนื่อยหอบจากการต่อสู้ พอชายหนุ่มผมเงินมองตามสายตาของพวกจอมเวทก็พบว่าพวกเขากำลังมองนายหญิงผมน้ำเงินที่เหยียดยิ้มใส่ใครบางคน

คุณป้าลูเซีย...

เซดริกเรียกภูติลมกลับมาอยู่เคียงข้าง ปรายตามองกลุ่มคนตรงหน้าบัดนี้มหาเวททั้งห้าคนที่เหลือปรากฏตัวพร้อมกับ คนสองคนที่เขารู้จัก...คุณลุงโซฟอสกับคุณป้าลูเซีย สงสัยว่าคุณป้าจะได้ข่าวลูกสาวโดนทำร้ายจากคุณลุงเลยตามมาด้วย

ทายาทเซฟิรุสคิดพลางชายตามองบุรุษผมดำที่มีศักดิ์เป็นลุงของเขา พลันสายตาของเด็กหนุ่มก็ชะงักที่อัญมณีทรงประหลาดบนข้อมือซ้ายของจอมเวทอัคคี

นั่นมันอะไร...

พลันความคิดก็สะดุดกึก เมื่อได้ยินประโยคจากเซรีนที่ทำเอาทั้งกายของเขาสะท้านวาบ

ข้าคิดอยู่แล้วว่าเจ้าต้องหลุดออกมาได้ อเวเจอรีน

ใครกัน...ท่านอเวเจอรีน

คุณป้างั้นเหรอ....

ได้ผู้ครองดวงตาแห่งทิวาช่วยไว้สินะ เวททิวาจากดวงตาแห่งทิวาช่วยหักล้างกับเวทรัตติกาลจากหัวใจแห่งสายน้ำ นั่นสามีของเจ้าใช่ไหม เซรีนเชิดหน้า คำพูดที่เธอพูดออกมาแต่ละคำทำให้ความสงสัยทั้งหมดของเซดริกเริ่มกระจ่าง ตัวต่อที่หายไปต่อเข้ากันทีละชิ้นๆ

เขาเคยสงสัยมาตลอดว่าทำไมสามร้อยกว่าปีเดเร็กถึงหาสายเลือดแห่งริเวเทียไม่เจอ นั่นเพราะว่าสายเลือดตรงขององค์ราชินีเพิ่งกำเนิดขึ้นเมื่อประมาณสิบหกปีที่แล้ว!

เซดริกเบือนหน้ามองพี่สาวที่ตกอยู่ในวงล้อม ตอนนี้ฟลุตจากมนตราเวพาน่าของอัลหายไปแล้ว สาวน้อยดูปราศจากการป้องกันตัว ไม่ใช่เพราะมั่นใจว่าปลอดภัย แต่เธอกำลังช็อกกับเรื่องที่เกิดขึ้น

ใช่ ลูเซียตอบ ขยับตรีศูลในมือ อย่าทำอะไรลูกสาวของข้านะ

เจ้าคิดว่าจะห้ามข้าได้เหรอ เซรีนหมุนนิ้ว บัดดลน้ำสีน้ำเงินดุจน้ำทะเลก็วนรอบมือเธอประสานตัวเป็นด้ามยาวสีดำที่ลงรักสีทอง สายน้ำอีกส่วนก็แปรสภาพเป็นใบมีดที่ดูคมกริบ

ถ้าข้าห้ามเจ้าได้ เรื่องมันคงไม่เลยเถิดมาจนถึงขนาดนี้ เสียงเสนาะว่า หญิงสาวผมฟ้าตั้งท่าเตรียมเข้าต่อสู้

เจ้าสองคนพี่น้องยังเหมือนเดิมเลยนะ เซรีนขยับง้าวให้เข้ามือ ปรายตามองสตีฟที่กำลังจ้องมาที่เธอและเตรียมโจมตีกราเคนในครั้งเดียวกัน

เซรีนหัวเราะสะใจ

อเวเจอรีนข้าเอะใจว่าเจ้ามีชีวิตอยู่ตั้งแต่ตอนที่ไปเจรจากับเมอริน่าเท่าไรนางก็ไม่ตกลงซะที นั่นหมายความนางสัมผัสได้ว่าราชินีของริเวเทียองค์ปัจจุบันยังคงเคลื่อนไหวอยู่ ข้าเลยต้องล่อเจ้าออกมา โดยการโจมตีทายาทของเจ้า เจ้าเองรู้ทั้งรู้ว่านี่เป็นกับดักล่อเจ้าออกมา แต่ก็ยังออกมาอยู่เซรีนตั้งท่าร่ายรำอัญเชิญพลังของน้ำออกมา พลันพลังนั้นก็เข้าโจมตีหญิงสาวผมฟ้า ทำให้ชายหนุ่มผมดำข้างตัวกระโจนเข้ามา ชูข้อมือขวาเรียกโล่แสงมาป้องกันร่างบาง

ลูเซียกระแทกตรีศูลกับพื้นอีกครั้ง หญิงสาวประกาศก้อง!

จะมีแม่คนไหนที่ทิ้งลูกของตัวเองได้ลงคอ!”

พลังของลูเซียและเซรีนเข้าปะทะกันรุนแรง! พอพวกมันสลายไปหญิงสาวทั้งสองก็เข้าต่อสู้ตัวต่อตัว ไม่น่าเชื่อว่าร่างที่ดูบอบบางสองร่างจะมีพลังโรมรันได้อย่างไม่มีใครยอมใครขนาดนี้ เซรีนฟาดง้าวลงไปที่ลูเซีย ส่วนลูเซียใช้ตรีศูลกันง้าวคมกริบก่อนใช้พลังกระแทกร่างคู่ต่อสู้ให้พ้นทาง

ขนาดเจ้านายสู้กันขนาดนี้ทำไมทุกคนยังนิ่งเฉย

เซดริกคิด กวาดตามองสมุนเซรีนที่ทำเพียงแค่มองดูการต่อสู้ของนายหญิง ถ้าไม่นับโรสที่กำลังจัดการกับไอโซพีเทสและสตีฟที่กำลังสู้กับกราเคน ทุกคนแทบไม่ขยับเลย

ไม่สิดูเหมือนพวกมันเตรียมจะหนีมากกว่า...

หรือว่า...

ระวังนะครับพวกมันมีกับดักซ้อน!” เซดริกตะโกนบอกหญิงสาวผมฟ้าที่กำลังต่อสู้กับเซรีน พลันร่างบางของสายข่าวสาวก็ปราดประชิดเซดริก ชายผมเงินสะดุ้งพร้อมหันขวับมามองหญิงสาวผมทอง

อังโกลเบอด้าแสยะยิ้มกว้าง

ปากบอนไปหน่อยมั้งหนุ่มน้อยว่าพลางหญิงสาวก็ส่งกระแสไฟฟ้าที่เกิดจากการเคลื่อนตัวของลมมาที่ชายหนุ่มผมเงิน เซดริกหลบวูบบังคับภูติลมให้โจมตีหญิงสาวผมทอง ภูติรูปร่างคล้ายตัวนากตวัดเล็บยาวตั้งใจปาดเข้าที่คอหญิงสาวผมทอง

ตอนนี้พวกมหาเวทเตรียมจะเข้ามาช่วยเหลือลูเซียที่กำลังสู้กับเซรีน

อย่าค่ะ เตรียมรับมือกับตัวที่กำลังจะมาดีกว่า!” ลูเซียพูดลอดไรฟันบอกมิคาเอล...มหาเวทอัคคี ขณะแทงตรีศูลใส่เซรีน

รู้ด้วยหรือว่าตัวอะไร แต่สักกี่คนสัตว์เลี้ยงข้าก็ไม่หยั่นอยู่แล้ว เซรีนหัวเราะ หันไปตะโกนบอกกราเคน

เปิดทางได้กราเคน ไฮดาซิสน่าจะมาถึงแล้ว!”

กราเคนรับคำเขาถีบตัวออกห่างจากสตีฟ ทรุดตัวลงนั่ง ประทับมือลงที่พื้นดินขณะที่ปากพึมพำท่องมนตร์

ฉันไม่ยอมให้แกทำสำเร็จหรอกไอ้บ้าเอ๊ย เจ้าชายหนุ่มสบถ เขาสร้างพายุหิมะที่แสนหนาวเหน็บใส่กราเคน น้ำแข็งผุดจากพื้นดินไล่ตามมือของชายผมม่วงหวังจะไล่ให้เอามือออก แต่จอมเวทพสุธากัดฟันทนความเจ็บปวดจากน้ำแข็งกัด จนสตีฟทนไม่ไหวเขากระโจนเงื้อดาบจะฟันร่างผมม่วง

ชายหนุ่มไม่รู้ตัวเลยว่าบัดนี้ทางเปิดออกได้นิดหนึ่งแล้ว เพียงพอที่จะให้หัวหัวหนึ่งของไฮดาซิสลอดขึ้นมาทันเห็นว่ามีชายคนหนึ่งจะทำร้ายคนที่เลี้ยงดูมัน ไฮดาซิสจึงไม่รอช้ามันฉกเข้าที่บ่าซ้ายของสตีฟทันควัน เลือดของชายผมเทากระจายในห้วงอากาศ

อ๊าก!!!”

อาจารย์!” อัลร้องลั่น เธอพยายามจะแหวกช่องออกไปแต่คนที่คุ้มกันทั้งสามคนไม่ยอม

มันอันตรายเธอรู้ไหมว่านั่นตัวอะไร! นั่นตัวไฮดรานะ เดเร็กหันมาบอก

แต่ว่ามันกัดน้าฉันนะ น้าของฉันได้ยินไหม! อาจารย์แคสซานดร้าคะ ปล่อยหนูเถอะนะอัลหันไปวิงวอนคนรักของคุณน้า เธอเห็นใบหน้าซีดเหมือนกระดาษของอาจารย์สาว

สตีฟเอาตัวรอดได้ เสียงของหญิงสาวผมแดงสั่นเครือก่อนจะแผดลั่น เขาต้องรอด! นายต้องรอดให้ฉันกลับไปคิดบัญชีที่บ้านนะตาบ้า!”

คำพูดของหญิงสาวเหมือนดั่งประกาศิต ชายหนุ่มหมุนตัวใช้ดาบฟันคอของไฮดาซิสขาดสะบั้น เลือดสีแดงของมันอาบร่างของเขาที่หล่นกระแทกพื้น สตีฟกรีดร้องลั่น ตอนนี้ร่างสูงรู้สึกเหมือนมีไฟมาเผาร่างกายทั้งร่าง เจ็บปวดเสียจนอยากตายเสียตรงนั้น

เลือดของไฮดรามันมีพิษ!” เดเร็กคำราม รั้งข้อมือของเด็กสาวที่หวิดจากการคุ้มกันของเขา

แต่ก็ยังดีที่ตัดหัวมันไปได้หนึ่งหัว เบียทริกพยายามพูดให้สถานการณ์ดูดีขึ้น กลัวจับใจว่าพี่เขยที่นอนดิ้นทุรนทุรายบนพื้นดินจะตายเดี๋ยวนั้น แม้จะทะเลาะกันบ่อยครั้งแต่ยังไงเขาก็เป็นผู้ชายที่พี่สาวเธอรัก

แย่มากต่างหากที่ไปตัดมันเดเร็กแก้คำให้ถูกต้อง

                สิ้นคำหัวที่ถูกตัดของมันก็งอกออกมาใหม่เป็นสองหัว หัวทั้งสองส่งเสียงคำราม ขณะร่างของมันค่อยโผล่เหนือพื้นดินเรื่อยๆ เฟทเซียเสกเถาวัลย์หนามารัดคอมันทั้งสอง แต่วินาทีต่อมาหัวอีกสามหัวก็โผล่มาให้ยลโฉม ร้อนถึงมหาเวทที่เหลือต้องระดมยิงเวทมนตร์ใส่มัน หากแต่ไร้ผลเจ้าสัตว์ประหลาดไม่เป็นอะไรเลย

                ถ้าน้องชายข้าเป็นอะไร ข้าจะไม่ให้อภัยเจ้า!” ลูเซียคำรามเกรี้ยวกราด หัวใจบีบรัดเจ็บปวดเมื่อเห็นน้องชายที่อุตส่าห์เสียสละตัวเองให้เธอมาตลอดนอนทรมานโดยที่เธอช่วยอะไรไม่ได้เลย

                เจ้าคิดว่าคนที่โดนพิษไฮดราจะยังมีชีวิตรอดอีกเหรอ ตอนนี้ราเวนคงเหมือนโดนเผาทั้งเป็นแน่ๆ

เซรีน!” ลูเซียร้อง

                กินพวกมันให้หมดซะไฮดาซิส นี่เป็นของว่างของเจ้าไงสัตว์เลี้ยงข้า!” เมื่อได้ยินคำสั่งตัวไฮดราก็อาละวาดหนักขึ้น หัวทั้งห้าโฉบลงมาจะกินร่างของมหาเวท

                โซฟอสคะ!” ลูเซียตะโกนเสียงแห้ง พลันชายผมดำที่เตรียมพร้อมอยู่แล้วก็กางมือเรียกแสงที่กระจายทั่งบริเวณมารวมที่ตัวเขา ดวงตาแห่งทิวาเปล่งแสงจรัส อณูแสงทุกอณูอยู่ในการบัญชาของโซฟอส พวกมันรวมตัวกันเป็นเกราะกำบังให้เหล่ามหาเวท

                โจมตีได้ครับ เกราะนี้จะกันการโจมตีจากมันอย่างเดียว!” จอมเวทอัคคีบอก การโจมตีไฮดราจึงเริ่มต้นอีกครั้ง บัดนี้ทั่วทั้งบริเวณกลายเป็นสนามรบของผู้ใช้เวท เซดริกติดพันอยู่กับอังโกลเบอด้า ส่วนโรสที่กำลังได้เปรียบในการต่อสู้กับไอโซพีเทส

                ท่านหญิงแห่งเซเลสปลดปล่อยพลังเสื่อมสลายบังคับมันดั่งใจคิด จนไอโซพีเทสบาดเจ็บไปทั้งร่าง

                เก่งขึ้นนี่เจ้าหญิง

                ฉันเพิ่งรู้เหมือนกันค่ะว่าความแค้นทำให้ฉันเก่งขึ้นมากแค่ไหน โรสสะบัดเสียง ร่ายเวทเรียกพายุกลีบกุหลาบ หญิงสาวผมเขียวก็เรียกเวทโกลบัทออกมาเป็นคู่มือให้เวทของท่านหญิง

                ตอนนี้ทุกคนกำลังสู้อย่างเต็มความสามารถ แล้วเธอละทำอะไร

                อัลถามตัวเอง ดวงตาสีแดงเบิกกว้างมองร่างของชายหนุ่มที่เธอเพิ่งรู้ว่าเขาเป็นน้า เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา เธอยังไม่เคยกอดเขาในฐานะน้าเลย ทั้งๆ ที่เขาคงเอ็นดูเธอในฐานะหลานมาตลอด

                เธอยังไม่เคยตอบแทนความรักที่สตีฟมีให้เธอมากเท่าที่เขาเคยทำให้เธอด้วยซ้ำ

                ฉันจะไปช่วยคุณน้า อัลบอกกับเดเร็ก พยายามสะบัดมือให้หลุดจากการเกาะกุมของชายหนุ่ม

                เธอจะทำอะไรเดเร็กคำรามเสียงต่ำ ดวงตาสีเงินวาวดุ

                เวทย้อนเวลา

                แต่เธอยังใช้มันไม่ได้มหาเวทรัตติกาลว่า

                เดเร็กนายจะปกป้องฉันแบบนี้ตลอดไปไม่ได้นะ แล้วเมื่อไรฉันจะโต เดเร็กเคยบอกไม่ใช่เหรอว่าคนที่ปกป้องได้ดีที่สุดก็คือตัวเอง อัลต่อว่า ประสานสายตากับชายหนุ่ม ฉันไม่ยอมให้คุณน้าตายเด็ดขาด อาจารย์แคสซานดร้าคะ หนูมีวิธีช่วยคุณน้า

                ว่าไงนะ แคสซานดร้าเบิกตา ตอนนี้เธอยอมรับว่าสิ้นหวังแล้วที่สามีจะรอด

                หนูต้องเข้าไปให้ถึงตัวคุณน้า แต่ว่าพวกศัตรู

                เรื่องนั้นครูจัดการเอง เบียทริกอาสา เธอวาดนิ้วเป็นตัวอักษรคล้ายตัว Z ตัวอักษรเปล่งแสงสีทองก่อนประทับบนอกของอัล

                “Eihwaz (อายวอซ์) เวทรูนคุ้มกัน รีบไปซะ เวทนี้คุ้มกันได้แค่คนเดียว ท่านดาร์ซีไปกับเธอเลยค่ะ เดี๋ยวฉันกับพี่หญิงจะตามไป ดูเหมือนพี่หญิงจะอยากอาละวาดเต็มที่แล้วดวงตาสีชมพูเหล่มองพี่สาวที่สร้างฝูงผีเสื้อเพลิงมาโอบล้อมตัว แคสซานดร้าหลับตาก่อนผลักเวทนั้นออกกระจายจัดการศัตรูในรัศมีสองเมตรทุกคน

                ไปตอนนี้แหละ เดเร็กออกคำสั่งฉุดร่างบางวิ่งรวดเร็ว ระหว่างทางก็มีศัตรูเข้ามาโจมตีแต่ด้วยมนตร์คุ้มกัน เวทโจมตีจึงเบี่ยงออกจากตัวอัล เปิดโอกาสให้เดเร็กใช้เปลวไฟจัดการศัตรูได้ทุกคน ในที่สุดอัลกับเดเร็กก็มาถึงตัวสตีฟ พวกเขาทรุดตัวนั่งข้างสตีฟที่กรีดร้องไม่หยุด ไม่นานเบียทริกกับแคสซานดร้าก็ตามมาสมทบ

                คุณน้า หนูจะช่วยคุณน้าเอง คุณน้าห้ามตายนะ คุณน้าจะทิ้งหนูกับอาจารย์แคสซานดร้าไม่ได้นะ อัลร้องบอก ตั้งสมาธินึกบทเวทย้อนเวลา              

ได้โปรดขอให้สำเร็จ

                อัลภาวนาในใจ ยกมือเหนือร่างสูงที่บาดเจ็บ เด็กสาวขจัดสิ่งที่ฟุ่งซ่าน ปากอิ่มร่ายมนตร์

                ดาเรมัส รีอา...

                เหมือนจะย้อนได้แต่พลังไม่พอ เจ็บใจชะมัด

                อัลพยายามเค้นพลังในร่างกายออกมาทั้งหมดแต่ดูจะไม่เพียงพอ พลันสาวน้อยก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายรัตติกาลที่แผ่ซ่านออกจากตัวเดเร็ก เหมือนชายหนุ่มจงใจปล่อยมันออกมา ทันใดนั้นสาวน้อยก็คิดออก

                ถ้าเวทรัตติกาลในตัวเธอไม่พอก็ต้องดึงพลังเข้าหาตัวแทน!

ดาร์กคามัส เสียงใสว่า พริบตาพลังรัตติกาลจากตัวเดเร็กก็พุ่งเข้าสู่ร่างแบบบางผู้นั่งตั้งจิต อัลบังคับให้พลังเวทรัตติกาลในตัว พลังหัวใจแห่งสายน้ำและพลังเวทของเดเร็กผสานกันเป็นหนึ่งเดียว และแล้วมนตร์ย้อนเวลาก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ดาเรมัน รีอาเนมาคัส ดาเร อา

วูบ....

พลังเย็นเรื่อดุจสายน้ำผสานกับรัตติกาลก็แผ่อาบร่างของอาจารย์หนุ่ม เสี้ยวนาทีเลือดที่อาบเต็มร่างก็หายไปราวโกหกรวมถึงบาดแผลที่ไหล่ซ้ายของเขา

สำเร็จแล้ว เธอทำสำเร็จแล้ว

ดวงตาสีน้ำเงินของสตีฟปรือขึ้น ทันรับการกอดจากหลานสาวที่พยายามสุดชีวิตเพื่อยื้อชีวิตเขาไว้

น้าเพิ่งหายเจ็บนะยายตัวแสบ เสียงเบาว่า รอยยิ้มอ่อนสยายบนใบหน้าของเจ้าชาย

ขอบคุณนะอัล แคสซานดร้ายกมือขึ้นปิดปาก วินาทีที่สายตาเธอสบกับคนรัก ดวงตาสีน้ำเงินก็ปิดลงอีกครั้ง เรียกเลือดในกายของแคสซานดร้าดิ่งวูบ

คุณน้า คุณน้า อัลเขย่าตัวเรียกชายหนุ่ม

ไม่เป็นไรแค่หมดสติ ถึงบาดแผลจะหายไปแล้ว แต่ความเหนื่อยล้าของร่างกายยังคงอยู่เลยสลบไปเท่านั้นเอง เดเร็กอธิบายให้สาวๆ ฟัง เบียทริกตอนนี้ต้องย้ายมนตร์คุ้มกันจากอัลมาที่สตีฟแล้วละ

เบียทริกพยักหน้าเธอใช้นิ้วชี้ที่อกของอัลดึงตัวอักษรรูนออกมาแล้วฝังไว้ที่อกของสตีฟแทน

อัลลุกขึ้นยืน เธอหลับตาลงเรียกพลังของหัวใจแห่งสายน้ำในกายแล้วจู่โจมเซรีนอย่างที่ไม่มีใครคาดคิด ทำเอาผู้เป็นเป้าหมายหลบแทบไม่ทัน เมื่อต้องเจอการโจมตีของสองแม่ลูก ทำให้กราเคนที่กำลังสู้กับอาจารย์คนหนึ่งหันมาโจมตีอัลแทน แต่ถูกเดเร็กสกัดไว้ จอมเวทพสุธาเริ่มใช้เวทรูนโจมตีมหาเวทรัตติกาล เพื่อให้เปิดทางช่วยนายหญิง

นายไม่คิดจะห้ามนายหญิงน้อยของนายหน่อยเรอะ เดี๋ยวตายเพราะท่านเซรีนไม่รู้นะ กราเคนฟาดพลองลงที่คอของเดเร็ก

เดเร็กรับการโจมตีไว้ทัน ดวงตาสีเงินทอแสงเยือกเย็น

คำพูดของอัลเมื่อกี้ทำให้ฉันคิดได้ ตลอดมาฉันอยากให้เขาทำตัวเป็นผู้ใหญ่ แต่ฉันกลับปกป้องเขาเหมือนไข่ในหินเพราะไม่อยากให้เขาเปลี่ยนไปจนกลายเป็นคนที่ฉันไม่รู้จัก แต่ต่อไปนี้ฉันจะไม่หยุดเวลาของอัลไว้ที่ฉัน ได้เวลาที่อัลจะเติบโตเต็มที่แล้ว

สิ้นคำ เดเร็กก็ใช้เวทรัตติกาลอัดเข้าที่ร่างของกราเคน

 

 คุณทำร้ายครอบครัวหนู หนูจะไม่ให้อภัยคุณ เสียงใสกราดเกรี้ยว สิ้นคำลำน้ำหกลำก็โจมตีเซรีนไม่หยุด เมื่อรวมกับการแทงกระหน่ำจากลูเซียแล้ว ฝ่ายเซรีนถือว่าเสียเปรียบอย่างมาก

เธอจะไม่ทำร้ายครอบครัวของเธอหรือสาวน้อย เซรีนเลิกคิ้ว

ใช่

เธอจะไม่ทำงั้นหรือ ฮ่า ฮ่า หญิงสาวผมน้ำเงินระเบิดเสียงหัวเราะ ดวงตาสีเขียววาวโรจน์สบกับดวงตาสีน้ำเงินเยือกเย็นของลูเซีย

ได้ยินใช่ไหมอเวเจอรีน

ข้าได้ยิน ลูเซียรับคำอย่างขมขื่น

วันนี้เห็นทีข้าจะพอแค่นี้ก่อน ข้ามาเพื่อดูว่าเจ้ามีหมากไว้ใช้กี่ตัว และตอนนี้ข้าเห็นหมากของเจ้าหมดแล้ว อเวเจอรีน

ทำไมไม่ตัดสินกันที่นี่เลยล่ะ เซรีน ราชินีแห่งริเวเทียถาม

ที่นี่รึ ไม่เหมาะหรอก ที่ตัดสินของเราสองคนมีเพียงที่เดียวเท่านั้น นั่นคือหน้าบัลลังก์ห้วงสมุทรในท้องพระโรงแห่งริเวเทีย อีกไม่นานข้าจะส่งสานส์ท้ารบไปอเวเจอรีน เตรียมตัวรับได้เลยเซรีนกระโดดขึ้นเหนือหัวไฮดาซิสที่ก้มลงมารับ และแล้วเซรีนก็ยิ้มกว้างให้อัล

จำคำพูดของตัวเองให้ดีนะสาวน้อย ว่าเจ้าจะไม่ทำร้ายครอบครัว อังโกลเบอด้ากลับได้แล้ว

อัลเม้มปากแน่น เส้นผมสีฟ้าพลิ้วไสวยามสายลมหอบใหญ่พัดเอากองกำลังที่เหลือของเซรีนกลับไปยังฐานทัพเหลือเพียงนายหญิงและชายผมม่วงที่บัดนี้เดินไปลูบหัวของไฮดาซิสอย่างอ่อนโยน พลันแผ่นดินก็ผุดขึ้นมาห่อหุ้มร่างของไฮดาซิส เซรีนและกราเคนไว้ จังหวะที่ดินจะสมานกันสนิท เซรีนก็พูดขึ้นอีกครั้ง

แล้วเจอกันอีกนะน้องสาวข้า

บัดนี้พวกศัตรูจากไปหมดแล้ว เหลือเพียงความพินาศที่พวกเซรีนทิ้งไว้ ศพของผู้ใช้เวทฝ่ายเซรีนที่นอนอยู่ประมาณสิบกว่าศพ สภาพอาคารในโรงเรียนได้รับลูกหลงไปบ้าง จนต้องซ่อมแซมอย่างหนัก โชคยังดีที่ฝ่ายอัลไม่มีใครเสียชีวิต

ทุกสายตาหันไปจับจ้องร่างบางผมสีฟ้าหยักศกผู้คลายมนตราพาเวน่า พร้อมกับเบือนหน้ามองลูกสาวตัวน้อยที่สืบเท้ามาใกล้ ขณะเดียวกันโซฟอสก็เดินเข้ามาโอบไหล่ภรรยา เขาสบตากับลูเซียก่อนเบือนตามองอัล ดวงตาสีแดงของชายหนุ่มทอแสงขอโทษอย่างชัดเจน

ราชินีแห่งริเวเทียทอดสายตามองเจ้าหญิงที่เพิ่งรู้ฐานะแท้จริงของทั้งตัวเองและแม่

แม่คิดว่าลูกคงอยากรู้ความจริงจากปากแม่ใช่ไหมคนดีลูเซียถามเสียงเบา

ค่ะ คุณแม่ แต่ว่าตอนนี้หนูจะไม่ประหลาดใจกับอะไรอีกแล้วค่ะ

                                                                          ......................................................

            
     ตอนที่อัพไปคราวที่แล้วยาวมากๆ เลยทำให้ตอนนี้ดูสั้น รึเปล่านะ เอาละค่ะในที่สุดสาวน้อยของเราก็จะได้รู้ความจริงสักที หลังจากโดนคนอื่นปิดบังมานาน และคาดว่าใครบางคนต้องไปง้อหล่อนอีก แต่ว่ามันเป็นเรื่องของตอนต่อๆ ไปเนอะ

                  คุยกันเถอะ
ความคิดเห็นที่ 777 ติดหนึบ : อย่างที่บอกค่ะว่าความยาวตอนจะเท่าไร ขึ้นกับตัดจบได้ตรงไหน อิอิ ส่วนอันนี้มิใช่ไฟนอลแบทเทิลนะคะ ^ ^

ความคิดเห็นที่ 778 meinarak : อัพแล้วค่ะ

ความคิดเห็นที่ 779 acteaon : สตีฟความลับแตกดังเพล้งงงง

ความคิดเห็นที่ 780 Dreamwalker : น้องไคว์ทเปลี่ยนชื่อนี่นา อิอิ ขอบใจจ้า

ความคิดเห็นที่ 781 PANG : อัลจะต้องเก่งค่ะ

ความคิดเห็นที่ 782 alittledog : ผมสีแดงนึกถึงเฟรใช่ไหมละคะ ^ ^ องครักษ์สาวแห่งศึกมนตราสงครามแห่งเรเซีย คนที่คอยคุมความประพฤติคลิฟฟ์ให้เป็นผู้เป็นคน เอ๊ะยังไง

ความคิดเห็นที่ 783 ภัททา : ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ จะสู้ต่อไป

ความคิดเห็นที่ 784 —‘•’~WHITE—ROSE~‘•’— : จะพยายามแต่งให้สนุกกว่านี้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 785 Maew kun
  : อัพให้แล้วนะคะ

ความคิดเห็นที่ 786 The รัตติกาล : อิอิ เรื่องราวกำลังเข้มข้นทุกขณะค่ะ รับรอง หึๆ มันแน่

ความคิดเห็นที่ 787 deny : ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า ^ ^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

1,838 ความคิดเห็น

  1. #1828 นักอ่านเงา (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 17:42
    ตอนที่83เนื้อหาไม่ขึ้นค่ะ ถ้าไรต์มาเห็นช่วยลงเนื้อหาในตอนนี้ให้หน่อยนะคะ

    (อยากอ่านมากค่ะ)



    จาก

    นักอ่านเงา
    #1828
    0
  2. #1826 aawjfc (@aawjfc) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 19:32
    อยากอ่านต่อ แต่กลัวไม่ต่อเนื่อง หายไปตอนสำคัญซะด้วย ฮือ ฮือ 
    #1826
    0
  3. #1825 aawjfc (@aawjfc) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 07:46
    เพิ่งมาตามอ่านค่ะ ทำไมตอนนี้ มันไม่มีเนิื้อหาล่ะคะ กำลังสนุกเลย 
    #1825
    0
  4. #1817 hikari (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 16:01
    ทำไมตอนนี้ถึงไม่มีเนื้อหาละ
    #1817
    0
  5. #1816 hikari (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 16:01
    ทำไมตอนนี้ถึงไม่มีเนื้อหาละ
    #1816
    0
  6. #1789 Moon_Sun345 (@Moon_Sun345) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 18:30
    ทำไมอ่านได้ครับคุณเรน่า
    #1789
    0
  7. #1784 em-en (@88112) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 11:47
    เนื้อหาหายไปไหนอะ
    #1784
    0
  8. #802 ~!!! D@rk_Killer !!!~ (@darkness-killer) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2553 / 20:42
    สนุกมากค่ะ
    แต่คิดว่าอัลคงตด้องเปลี่ยนคำพูดแล้วมั้ง

    ปล.ขอโทษที่ไม่ค่อยได้มาอ่านค่ะ แหะๆ ^^;
    #802
    0
  9. #801 แอน (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2553 / 17:38
    อ๊าย แต่งได้สนุกมากค่า

    พยายามอดใจไม่เข้ามาอ่านบ่อยๆเพราะอยากอ่านทีเดียวยาวๆเยอะๆไม่อยากค้างแต่ก็ทำไม่ได้อ่ะ ฮือๆๆ

    รออัลตามเฉ่งเดเร็กอยู่นะค้า อิอิ
    #801
    0
  10. #800 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2553 / 21:10
    ไม่ทำร้ายคนในครอบครัว แต่ไม่ใข่ว่าจะไม่ทำร้ายญาตินอกคอกที่ทำร้ายก่อนนี่นา
    #800
    0
  11. #799 pnano (@pnano) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2553 / 10:35
    ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    ต่อด่วนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #799
    0
  12. #798 alittledog (@alittledog) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 20:52
    อิอิ ใช่แล้วค่ะ คิดถึงตั้งหลายคนค่ะ
    #798
    0
  13. #797 PRanG Thai Circle (@mapringgang) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 20:46
    ค้างมากมายเลยอ่า
    #797
    0
  14. #796 Dreamwalker (@quietear) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 20:35

    อื๊อ...อยากอ่านต่อมากๆเลยอ่า...พี่เรน่า...
    ตัดจบได้ค้างมากๆๆๆๆๆๆ
    แง...
    ทามงายดี...รอตั้งอาทิตย์แน่ะ
    ค้างค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    #796
    0
  15. #794 ‘•๏’~WHITEROSE~‘•๏’ (@deemaidenzza) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 18:42

    สนุกมากค่ะ อัลดูแข็งแกร่งมากตอนนี้

    รอตอนหน้าค่า

    #794
    0
  16. #793 fisho-robot (@killua39) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 18:28

    แฮ่กๆ
    ไล่อ่านย้อนทั้งหมด
    กรี๊ดกร๊าดดด อัลรุความจริงแล้วววววววว~~~~~!!!
    ฮิ้ว~
    ต่อเร็วๆเน้อ *A*!!

    #793
    0
  17. #792 PANG (@ganp) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 17:22
    อัลสู้ๆ
    #792
    0
  18. #791 ติดหนึบ (@haruprae) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 16:13
    ขนาดไม่ใช่ final battle ยังสนุกขนาดนี้
    แล้วของจริงๆจะขนาดไหนคะเนี่ย

    ท่าทางอัลจะต้องประหลาดใจอีกแน่ๆ
    เซรีนพูดเหมือนกับรู้ว่าอัลจะต้องทำร้ายครอบครัวของตัวเองในอนาคตเลย
    #791
    0
  19. #790 brigitte-pat (@n4927) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 14:33
    "จะไม่ทำร้ายครอบครัว" มันมีอะไรมากกว่านี้เหรอ?????

    อ๊ากกกก อยากรู้ ๆ ๆ ๆ
    #790
    0
  20. #789 meinarak (@meinarak) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 10:30

    ทำไมเซรีนย้ำจังง่ะ จะมีอาไรเกิดขึ้นหรอ ??

    #789
    0