Silver night อภินิหารมังกรราตรีสีเงิน (จบแล้ว พักการรีไรต์)

ตอนที่ 84 : ตอนที่ 17 ครอบครัวของลูเซีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4894
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    11 ส.ค. 53


                   สวัสดีค่า ตอนนี้เป็นตอนปรกติที่อัพเพิ่มจากตอนในประจำสัปดาห์ เป็นการฉลองวันแม่ (แต่อัพก่อนวันแม่?) เนื่องจากเห็นว่า เป็นตอนเกี่ยวกับแม่ลูกพอดี อ่านให้สนุกนะคะ ตอนปรกติจะมาวันศุกร์ค่า 
                   สุขสันต์วันแม่ อย่าลืมกอดคุณแม่กันนะคะ ^ ^
                    ปล. จะปั่นภาค 3 จบแล้ววู้ปปี้
                 
                                                                          ......................................................................


             ห้องนั่งเล่นของบ้านไอวารีนดูอบอุ่นขึ้นทันตาเมื่อมีคนมาอัดแน่นรอฟังเรื่องราวจากปากองค์ราณี แน่นขนาดที่เดเร็กต้องแปลงร่างกลับเป็นมังกรเพื่อยกที่นั่งให้คนอื่น แล้วบินไปนั่งบนตักอัลแทนแม้จำนวนคนจะเยอะแต่เสียงในห้องกลับสงัด ด้วยทุกคนเอาแต่จมอยู่กับความคิดตัวเอง เซดริกนั่งอยู่ข้างโรสที่กำลังก้มหน้า เบียทริกที่เป็นตัวแทนของสภาเวทเงยหน้ามองโซฟอสที่นั่งหลับตาอยู่บนเก้าอี้ตัวเล็ก ส่วนอัลก็ยกมือเหมือนจะลูบหัวเดเร็กอย่างเคย แต่ก็ไม่ทำ

                บัดนี้ทุกคนรอคอยคนเพียงคนเดียว...คนที่ตอนนี้ขึ้นไปดูอาการของน้องชายที่นอนซมบนห้องด้านบน และจะเป็นคนแค่คนเดียวที่จะเฉลยเรื่องราวทั้งหมด

                สตีฟเป็นไงบ้างคะ เบียทริกถามลูเซียทันทีที่ร่างระหงเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น

                ยังหลับอยู่เลยค่ะ คืนนี้สงสัยว่าเขากับแคสซานดร้าคงต้องค้างที่นี่แล้ว แต่ว่าดูแล้วคงไม่เป็นอะไรมาก ไม่ต้องห่วงค่ะเสียงหวานตอบขณะสามีสละเก้าอี้ให้นั่ง

ลูเซียหันไปขอบคุณโซฟอสด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเบือนหน้าไปหาโรส

โรสติดต่อพ่อหนูได้ไหมจ๊ะ ตอนนี้

ท่านไซปรัสหรือคะ โรสหยั่งเชิง

ลูเซียส่ายหน้า คำพูดต่อมาทำให้โรสรู้ว่าหญิงสาวคนนี้รู้เรื่องทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอ แต่โรสก็ไม่แปลกใจเลยว่าทำไม ราชินีแห่งริเวเทียคงต้องสืบเรื่องของคนที่มาข้องเกี่ยวกับธิดาของตนอยู่แล้ว เธอผิดเองที่ไม่รู้มาตั้งแต่แรก

ไม่จ้ะ ท่านกลาดิโอลัส

โรสกดหยิบพ็อกเก็ตโฟนรูปนาฬิกาล็อกเก็ตเพื่อโทรหาท่านพ่อ สาวน้อยรอสายสักพักพอได้ยินเสียงท่านพ่อรับสายพร้อมทักทายเธอ สาวน้อยก็ทักทายตอบกลับ ก่อนจะพูดขึ้น

ท่านพ่อคะมีคนอยากคุยกับท่านพ่อค่ะ ว่าจบ นิ้วเรียวปุ่มเปิดเครื่องถ่ายทอดมวลสาร ละอองสีทองถักทอเป็นรูปชายผมทองงามสง่าผู้นั่งจิบชายามดึก

ท่านเองหรือ เสียงจากภาพสามมิติกล่าว มือหนาวางถ้วยกาแฟลง

ดิฉันบอกแล้วว่าครั้งต่อไปเราจะมาแลกข้อมูลกัน ท่านกลาดิโอลัส เสียงหวานเปิดการสนทนา

เซดริกสะดุดหูกับคำว่า...ครั้งต่อไปของลูเซีย แสดงว่าทั้งสองคนคงเคยติดต่อกันมาครั้งหนึ่งแล้ว ทันใดนั้นเด็กหนุ่มก็พอจะรู้ว่าเขาได้คำตอบขอคำถามที่เขาสงสัยแล้ว

ที่แท้ที่ป้าลูเซียคืนพ็อกเก็ตโฟนวันรุ่งขึ้น เพราะเอาไปใช้ติดต่อท่านกลาดิโอลัสก่อนนั่นเอง

แต่ดูจะช้าไปหน่อย เฟทเซียโทรมาบอกเราว่าเซรีนบุกมาโรงเรียน เลยทำให้ต้องปิดการเรียนไปเป็นเดือนเลย เราคงต้องจัดงบประมาณไปช่วยเสียหน่อย การบูรณะปราสาทเก่าแก่แบบนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แล้วท่านมีข้อมูลอะไรจะมาบอกเราล่ะ

ความจริงทั้งหมดค่ะ ราชินีคนงามตอบ แล้วผายมือให้สายตาของกลาดิโอลัสมองตา ท่านจะรู้พร้อมกับทุกคนในที่นี้

งั้นก็ดี เชิญเริ่มเลย เราจะขอฟังเงียบๆ

เอาละ คนครบแล้ว ทีนี้เราจะเริ่มจากตรงไหนดี หญิงสาวผมฟ้าเกริ่น ปรายตามองบุตรสาวที่เงยหน้าสบตากับเธอคล้ายอยากจะให้อัลเป็นคนเริ่มคำถามแรก

อัลสูดหายใจลึก ถ้อยคำสุดท้ายของเซรีนยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ สาวน้อยอยากมั่นใจในคำพูดนั้น

แม่กับเซรีนเป็นอะไรกันคะเสียงใสถามออกไปในที่สุด

ลูเซียขยับยิ้มขมขื่น แม้ไม่อยากยอมรับในเรื่องนี้แต่ความจริงย่อมเป็นความจริงวันยังค่ำ เสียงหวานจึงเปล่งคำตอบออกไปอย่างเรียบรื่น

แม่ เซรีนและราเวน เราเป็นพี่น้องกัน

ว่าไงนะครับ!” เซดริกอุทาน เบิ่งตามองคุณป้าที่เพิ่งพูดเรื่องไม่น่าเป็นไปได้ออกมา

ได้ยินไม่ผิดหรอกเซดริก พวกเราเป็นพี่น้องต่างมารดา เซรีนเป็นพี่ใหญ่สุด นางเป็นเจ้าหญิงที่กำเนิดจากพระมเหสีฝ่ายขวา ส่วนป้ากับราเวนกำเนิดจากพระมเหสีฝ่ายซ้าย พวกเราคือรัชทายาทแห่งริเวเทีย และตามตำแหน่งแล้วเซรีนต้องขึ้นเป็นราชินีต่อจากเสด็จพ่อ แต่ว่าทุกอย่างมันเริ่มตั้งแต่ตอนวันแต่งตั้งรัชทายาทนั่นแหละ ไม่สิ มันอาจเริ่มก่อนที่พวกป้าจะเกิดด้วยซ้ำ

หมายความว่าอย่างไรคะ อัลถามต่อ

ความริษยาเป็นยาพิษที่ร้ายแรงที่เกิดขึ้นใจคน มันกัดกินหัวใจของท่านเซเลน่า...มารดาของเซรีนเสียจนใจเธอไม่เหลือพื้นที่ในหัวใจให้กับสิ่งใดนอกเหนือจากความแค้น และที่น่าเสียใจเธอส่งมันไปกับลูกของเธอด้วย เดิมทีท่านเซเลน่าเป็นบุตรีของขุนนางใหญ่คนหนึ่งที่มีอำนาจมากในสภาขุนนาง และถ้าอยากให้การปกครองไม่มีปัญหา ทางเลือกเดียวของเสด็จพ่อคือต้องแต่งงานกับเธอ ทั้งๆ ที่ไม่ได้รัก หากจะถามว่าเรื่องนี้ใครผิดแม่ก็ว่าผิดทั้งสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งแต่งงานเพราะหวังปกครองประเทศให้ราบรื่น อีกฝ่ายรักเขาจนหมดหัวใจไม่ยอมมองว่าเขาไม่ได้รักตนเลย ลูเซียเล่าเรื่องในอดีตด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย ไม่นานท่านเซเลน่าก็ให้กำเนิดเซรีนออกมา พอเซรีนอายุได้หกเดือน เสด็จพ่อของแม่ก็พบกับเสด็จแม่...ลีฮาน่า ซึ่งเป็นนางกำนัลต้นห้องของท่านเซเลน่า เสด็จพ่อแต่งตั้งยายของลูกเป็นพระมเหสีฝ่ายซ้าย โดยไม่สนการคัดค้านจากท่านเซเลน่า และไม่สนว่านางเพิ่งมีธิดาให้แก่ท่าน ประมาณสองปีต่อมายายของลูกก็ให้กำเนิดแม่เป็นเจ้าหญิงแห่งริเวเทียองค์ที่สองและในอีกสิบปีต่อมาราเวนก็เกิด

ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลโศกตรมทอดมองใบหน้าของเด็กสาวผมฟ้า เหมือนเธออยากเล่าให้อัลฟังเรื่องราวนี้เพียงคนเดียว

ในตอนแรกเซรีนก็เหมือนเด็กทั่วไป เธอร่าเริง ขี้อ้อน บางครั้งเธอก็แอบหนีท่านเซเลน่ามาเล่นกับน้อง ตอนนั้นแม่จำได้ว่าเราสองคนมีความสุขมาก เราเล่นกันทุกวัน แบ่งปันของที่มีร่วมกัน แม้จะกลับไปที่ตำหนักแล้วจะโดนท่านเซเลน่าดุ เซรีนก็ไม่กลัว เธอเห็นว่าการเล่นกับน้องมันเป็นเรื่องสนุก เธอเป็นแค่เด็กธรรมดา แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเห็นจะเป็นความฉลาด เซรีนเป็นคนฉลาด อาจจะเป็นเพราะฉลาดเลยเป็นคนที่เรียนรู้ความเจ็บปวดได้เร็วกว่าผู้ใด

ท่านเซเลน่ามักด่าทอเสด็จพ่อให้พี่เซรีนฟังอยูเสมอ ไม่เพียงเท่านั้นท่านยังสาปแช่งเสด็จแม่ของแม่อยู่ทุกวี่วัน เธอกรอกหูเซรีนถึงความอยุติธรรมที่พวกเธอได้รับ ระยะแรกเซรีนไม่สนใจ ไม่เข้าใจ เธอเพียงแค่กลัวแม่ที่ใกล้บ้าคลั่งเท่านั้น แต่พออายุได้หกขวบ เซรีนก็รู้ว่าสิ่งที่ท่านเซเลน่าเฝ้าพร่ำบอกเป็นความจริง

มีอยู่วันหนึ่งเธอเดินเข้ามาหาแม่ที่ใส่ชุดใหม่ที่เสด็จพ่อพระราชทานให้ มันเป็นชุดสีฟ้าประดับด้วยลูกปัดชั้นดี แม่เอาไปอวดเซรีนว่าเสด็จพ่อให้เป็นรางวัลที่เขียนหนังสือได้ รู้ไหมเซรีนตอบกลับมาว่าอะไร

ทำไมเสด็จพ่อไม่เห็นเคยให้ฉันเลย’ ”

หัวใจอัลกระตุกเมื่อคิดถึงความรู้สึกของเด็กวัยหกขวบที่เห็นพ่อให้ของขวัญแก่น้องสาว ของขวัญที่เซรีนไม่เคยได้รับและได้รับความรักจากพ่อที่ไม่เคยเหลียวแลเธอ

แม่ไม่เคยสังเกตว่าเสด็จพ่อให้ทุกอย่างกับแม่และราเวนหมด ท่านเอาใจใส่แม่กับราเวนมาก มากจนแม่ไม่รับรู้เลยว่ามีใครบางคนก็ต้องการความเอาใจใส่นั่นเหมือนกัน ทุกคืนเสด็จพ่อจะมานอนกับเสด็จแม่ ท่านจะเล่านิทานให้แม่กับราเวนฟัง บางทีแม่ก็คิดนะทำไมถึงไม่เคยเอะใจบ้างว่า การที่เสด็จพ่อมาหาทุกคืน มันหมายความว่าท่านไม่เคยไปหาเซรีนเลย

ในที่สุดเซรีนก็เริ่มตีตัวห่างจากแม่ เธอเริ่มส่งสายตาตัดพ้อน้อยใจมา ไม่นานความตัดพ้อก็กลายเป็นความอิจฉาริษยา อย่างที่แม่ก็ไม่อาจแก้ไขได้ เธอแข่งขันกับแม่ทุกอย่าง เราสองคนมีความสามารถเท่าเทียมกัน และเมื่อรวมกับลำดับชั้นของการประสูติแล้ว เซรีนมั่นใจว่าเธอเหนือกว่าแม่

แต่ก็ไม่สินะ...

อัลก้มหน้า คว้าเดเร็กมากอดแน่นเพื่อพยายามระงับความเห็นใจที่โหมกระหน่ำในร่าง

แต่ในวันกำหนดตัวรัชทายาท เสด็จพ่อเลือกแม่ขึ้นครองราชย์แทน ท่านไม่บอกเหตุผลที่ท่านเลือก และเมื่อเซรีนถามถึงเหตุผลท่านก็ตรัสแค่ว่า...เงียบซะ

เซรีนยังไม่ละความพยายามเธอพิสูจน์ตัวเองว่าเธอเป็นคนเก่งและมากความสามารถ นั่นทำให้ขุนนางฝ่ายหนึ่งโอนเอียงไปหาเธอ และในเมื่อคุณตาของเธอเป็นผู้มีอิทธิพลแล้ว เสียงสนับสนุนเซรีนจะมากก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย กระนั้นการเปลี่ยนตัวรัชทยาทก็ไม่เกิดขึ้น แม่เคยถามเสด็จพ่อว่าทำไมถึงไม่ยกตำแหน่งให้เซรีน เสด็จพ่อตอบแม่ว่า เซรีนมีบางสิ่งที่กษัตริย์ไม่ควรมี แม่ได้ฟังก็ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ กระทั่งเสด็จพ่อสิ้นสวรรคต แม่จึงขึ้นเป็นผู้ปกครองต่อจากท่าน นั่นคือจุดเริ่มเรื่องของความวุ่นวาย

ทางสภาเวทส่งจอมเวทสามคนและมหาเวทสองคนมาช่วยแม่ที่เพิ่งขึ้นครองบัลลังก์ ซึ่งลูกก็คงรู้ดีว่ามีใครบ้าง เซรีนดึงพวกเขาไปเป็นพวกทีละคนๆ เธอรู้วิธีพูดให้คนรู้สึกเจ็บที่สุด และรู้วิธีพูดที่คนฟังจะโปรดปรานที่สุด ในที่สุดจอมเวทสามคนและมหาเวทหนึ่งคนก็ถูกดึงไปอยู่ฝ่ายเซรีน เหลือเพียงเดเร็กเท่านั้นที่ยังอยู่กับแม่ เดเร็กคอยเป็นหูเป็นตาและเป็นที่ปรึกษา ไม่นานแม่ก็รู้ข่าวว่าเซรีนจะกบฏ และกำลังทางฝ่ายแม่กับฝ่ายเซรีนพูดไปก็น่าละอายว่ามันเกือบจะเท่าๆ กัน แต่ถ้ารวมว่าฝ่ายเธอได้กำลังจอมเวทและมหาเวทจากแอตแลนตาร์ไปสี่คน ฝ่ายของเซรีนเหนือกว่าแม่ และในที่สุดในนั้นก็มาถึง วันที่เซรีนจะเข้ามาชิงหัวใจแห่งสายน้ำและสวมมงกุฎเป็นราชินีแทน

แม่จะไม่ขอร้องให้เดเร็กนำหัวใจแห่งสายน้ำออกไปจากอาณาจักรเลย ถ้าเซรีนจะแค่บุกมายึดบังลังก์หรือถ้าเธอยังเป็นพี่สาวคนเดิมของแม่ตอนเด็ก แต่ไม่ เซรีนเปลี่ยนไปเธอยังคงฉลาด แต่ก็เหี้ยมโหดด้วยเช่นกัน เช่นเดียวกับวิธีการของเธอ แม่คาดการณ์ไว้อย่างนั้นจึงสั่งให้เดเร็กนำหัวใจแห่งสายน้ำออกไปจากริเวเทีย และก็เป็นไปตามที่แม่คาดคิด เซรีนสั่งให้ยูซิสทำให้ภูเขาไฟระเบิดทันทีที่การเจรจากับแม่ล้มเหลว เมืองริเวเทียทั้งเมืองสั่นสะเทือนและเริ่มจมลงสู่ท้องทะเล ตอนนั้นเองเดเร็กก็ควบคุมพลังของภูเขาไฟได้พร้อมกับร่ายเวทหยุดเวลา ขังพวกเราและเวลาไว้ใต้เปลือกหินที่ฉาบไว้ ซึ่งจะมีผลจนกว่าทายาทแห่งริเวเทียคนใหม่จะใช้พลังของหัวใจแห่งสายน้ำแก้คำสาปให้ และตอนที่หัวใจแห่งสายน้ำจะมีพลังสูงสุดก็ต่อเมื่อผู้ครอบครองได้รับการยอมรับจากบัลลังก์ห้วงสมุทร

ลูเซียสูดหายใจลึก ทำท่าเหมือนคำต่อไปที่กำลังจะเอ่ยนั้นที่ยากเย็นยิ่ง

นั่นคือต้องขึ้นเป็นผู้ปกครองของริเวเทีย

สิ้นคำทุกคนในห้องยกเว้นโซฟอส เดเร็กและอัล ต่างเบิ่งตากว้าง แล้วตวัดตามองสาวน้อยผมฟ้าที่ยังนั่งนิ่ง

อัลยังเด็กอยู่เลยนะคะจะให้เธอเป็นราชินีได้ยังไง!” เบียทริกแย้ง

ความจริงฉันเองก็ไม่คิดว่าการตามหาจะนานสามร้อยกว่าปี เป้าหมายจริงๆ คือทายาทของโคลเอ ลูกพี่ลูกน้องของฉันที่แต่งงานออกเรือนไป แต่น่าเสียดายเดเร็กบอกฉันว่าเธอตายลงโดยไม่มีทายาท ดังนั้นเดเร็กจึงต้องตามหาผู้ที่มีเลือดของริเวเทียไหลเวียน แม้เพียงน้อยนิดเพื่อให้เขาเป็นเจ้าของหัวใจแห่งสายน้ำคนใหม่แทนฉัน แต่น่าเสียดายที่เราไม่เหลือสายเลือดของราชวงศ์อยู่นอกเมืองริเวเทียเลยสักคนลูเซียอธิบาย พลันเสียงใสของอัลก็ดังขึ้น

สุดท้ายหัวใจแห่งสายน้ำก็เลือกหนูใช่ไหมคะ เพราะหนูเป็นสายเลือดแห่งริเวทียคนเดียวในรอบสามร้อยปีที่ผ่านมา

ใช่จ้ะ ตอนที่เราพาเดเร็กมาแม่ตกใจมากรู้ไหม แม่รู้แต่แรกแล้วว่าเป็นเขา เป็นมหาเวทรัตติกาลที่ช่วยเหลือแม่มาตลอดสามร้อยกว่าปี แม่ก็เลยคิดว่าในที่สุดโชคชะตาก็เข้าข้างแม่แล้ว

และเป็นคนที่รักแม่มาตลอดสามร้อยกว่าปีด้วยเช่นกันค่ะ

อัลคิดในใจ หลุบตามองมังกรน้อยในอ้อมแขนที่ยังคงนั่งโบกหางไปมา

ตอนแรกถ้าเดเร็กไม่มาเจอลูก แม่อยาก...อยากเลื่อนเวลาออกไปให้คนที่มาแก้คำสาปไม่ใช่ลูก ลูกบริสุทธิ์ไร้เดียงสาเกินกว่าจะที่รับภาระนั้น แม้ตอนเด็กๆ แม่จะพยายามฝึกลูกให้พร้อม แม่กับพ่อสอนให้ลูกอ่านรูน ซึ่งเป็นภาษาที่ริเวทียใช้ แต่พอลูกมาบอกแม่ว่าอยากเป็นแอนนิมอลมาสเตอร์วันนั้นแม่ก็ใจอ่อน แม่บังคับลูกไม่ได้ ถึงแม่จะให้กำเนิดลูกขึ้นมา หากแต่ชีวิตนั้นเป็นของลูกเอง

แม่อยากจะบอกเดเร็กเหลือเกินว่าแม่คืออเวเจอรีน แต่พอแม่มองตาเขา ตาของเขายังคงโดดดี่ยวและอ้างว้างไม่ต่างจากสามร้อยกว่าปีที่แล้ว เขายังคงยึดติดกับแม่ แม้จะจ้องตากันตรงๆ สักที่ครั้งเขาก็ไม่รู้เลยว่าแม่คืออเวเจอรีน เพราะแม่ได้เปลี่ยนความทรงจำและเขาก็ยึดติดกับแม่ในความทรงจำเสียด้วย แม่อยากให้เขามองหาผู้หญิงคนอื่นที่ดีกว่าแม่และที่สำคัญต้องรักเขา แม่ไม่อาจรับรักเขาได้ แม่จึงรอเวลาให้คำสาปที่แม่สาปไว้คลายออก และเมื่อตอนปิดเทอมแม่ก็คืนความทรงจำจริงๆ ให้เดเร็ก ลูเซียกำมือบนตักแน่น เธอสูดหายใจลึกพลันโซฟอสก็วางมือบนบ่าเธอ เพื่อขอพูดแทน

ตอนปิดเทอมพ่อต้องขอโทษลูกกับเพื่อนด้วย เรารู้อยู่เต็มอกตอนที่ลูกโทรมาขอไปงานเลี้ยงว่ามันเป็นแผนของเซรีน

ว่าอะไรนะครับ เซดริกชักปวดหัวกับเรื่องนี้จริงๆ ทุกคนวางแผนอยู่ห่างๆ แล้วปล่อยให้เขา โรส อัลและเดเร็กเดินไปตามแผนนั้นราวกับหมากเบี้ยในกระดาน

ลุงต้องขอโทษจริงๆ เซดริกแม้จะรู้ข่าวจากสายข่าวแล้ว แต่ถ้าอยากให้อัลเติบโตลุงกับป้าจำเป็นต้องปล่อยให้เขาเผชิญกับโลกจริงๆ ทางที่อัลย่างเข้าไปไม่มีวันหวนกลับมาได้อีกแล้ว

สายข่าวเซดริกทวน

พ่อของเราไง

คราวนี้ชายหนุ่มผมเงินถึงบางอ้อ ที่แท้บางคนในครอบครัวของเขาก็รู้ความจริงอยู่แล้ว ปล่อยให้เขาและอัลเป็นคนโง่สองคนในแผนการของพวกเขา

ดวงตาสีฟ้ามีความโกรธพุ่งเป็นริ้วๆ ชายหนุ่มตวัดตามองพี่สาวที่ดูสงบเยือกเย็น เป็นไปได้ว่าอัลกำลังช็อกจนทำอะไรไม่ถูก ตอนนี้เธอจึงพยายามตั้งสติให้มากที่สุด

ทำไมพวกคุณถึงทำแบบนี้คะ โรสถามด้วยเสียงแหบแห้ง หนูเคยคิดว่าคุณอา คุณน้าเป็นพ่อแม่ที่ดี แล้วทำไมถึงใช้ลูกสาวคุณและพวกเราเป็นหมากในกระดานแบบนี้

ถ้อยคำของท่านหญิงพุ่งเข้าที่หัวใจของลูเซีย ราชินีแห่งริเวเทียเบือนหน้ามองท่านหญิงคนงามที่กำลังเม้มปากแน่น

ฉันไม่เคยคิดใช้อัลเป็นเครื่องมือ ลูเซียตอบเสียงเครือ พลันสายฝนก็พร่างพรายลงสู่พื้นดิน ด้วยราชินีแห่งสายน้ำกำลังเศร้าระทม

ดวงตาสีน้ำเงินกบด้วยน้ำตา วินาทีต่อมาน้ำตาไข่มุกเกลี้ยงเกลาก็ทิ้งตัวลงสู่ห้วงอากาศ

หญิงสาวซบหน้าลงกับมือแล้วสะอื้นไห้ตัวโยน

ฉันไม่เคยคิดอยากจะทำจริงๆราณีที่เคยเข้มแข็ง บัดนี้กลายเป็นเพียงมารดาของเด็กสาวคนหนึ่ง หัวใจความเป็นแม่บีบรัดเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด ไม่มีแม่คนไหนไม่รักลูก เธอเองก็รักอัลมาก...มากยิ่งกว่าชีวิตของเธอเอง พลันอ้อมแขนก็โอบเธอจากด้านหน้า พร้อมกับหัวทุยที่เอียงลงหนุนตัก

แพขนตาเปียกชื้นกระพือมองภาพเบื้องหน้า หัวสีฟ้าของเด็กสาวกำลังซบบนตักแม่ กิริยาเหมือนสมัยเด็กๆ ที่อัลจะทำทุกครั้งตอนต้องการอ้อนแม่ ไม่ว่าจะเป็นการอ้อนขอให้เล่านิทาน ร้องเพลง แม้กระทั่งอ้อนขอของกิน

มันคือการแสดงความรักของอัลที่มีต่อเธอ

หนูเชื่อค่ะ แม่อย่าร้องนะคะ อัลเงยหน้าส่งยิ้มหวานให้แม่ ล้วงเอาผ้าเช็ดหน้าปักในกระเป๋าประโปรงซับหยาดน้ำตาของผู้ให้กำเนิด

สกปรกไปนิดอย่าว่ากันนะคะ อี๋ เพราะเดเร็กน่ะแหละสั่งให้หนูเช็ดหน้าเมื่อเช้า ยายตัวดีทำหน้าเบ้ แล้วกางผ้าเช็ดหน้าปักรูปกระต่ายขาวและตัวอักษรว่าอัลมาริน่า แม่จำได้ไหมนี่ผ้าเช็ดหน้าของแม่ไง แม่ปักให้หนูตอนป.2

ยังเก็บไว้อีกเหรอ เก่าแล้วนะ แม่ปักให้ใหม่ก็ได้ ลูเซียบ่นอย่างระอากับนิสัยไม่ยอมทิ้งของเก่าของยายตัวแสบ ใจหนึ่งก็นึกอยากจะขึ้นไปรื้อห้องอัลว่ายังเก็บอะไรไว้อีกแล้วก็จัดการเก็บกวาดซะ ใจหนึ่งก็ดีใจเพราะลูกตัวน้อยให้ความสำคัญกับเธอเหลือเกิน

ก็แม่ทำให้นี่นาเก่าแค่ไหนหนูก็ใช้ เสียงหงุงหงิงว่า แม่คะอย่าร้องอีกเลยนะ ถ้าแม่ยังรู้สึกผิดแม่ก็ไถ่โทษซะ

ไถ่โทษ ลูเซียทวน

เล่าเรื่องตอนที่พ่อกับแม่เจอกันให้ฟังหน่อยสิคะ ดวงตาสีแดงประกายระริกอย่างตื่นเต้น ทำเอาคนที่กำลังซึ้งกับฉากแม่ลูกอย่างเซดริกและเบียทริกถึงกับเหงื่อตก ส่วนเดเร็กที่นั่งบนโซฟาก็นึกอยากจะจับยายตัวดีมาอบรมเทศนาสักหนึ่งยก

ส่วนโรสยิ้มอ่อนกับท่าทางของเพื่อนสาว จังหวะเดียวกันเธอก็ได้ยินเสียงท่านพ่อหัวเราะในลำคอ

หัวเราะอะไรคะ โรสเอียงคอ

เพื่อนเรานะสิอ้อนเก่งจริงๆ ภาพสามมิติของกลาดิโอลัสถอดแว่นออกมาเช็ด ชายหนุ่มเบือนหน้ามาสบกับลูกสาว

โรสจำไว้อย่างหนึ่งนะลูก ไม่มีพ่อแม่คนไหนไม่รักลูก เมื่อกี้ลูกถามคำถามทำนองเดียวกับอัลเคยถามพ่อ ตอนนี้พ่อเข้าใจความรู้สึกของท่านอเวเจอรีนดี เพราะพ่อก็เคยเจ็บปวดกับคำถามแบบนั้นเหมือนกัน พ่อเองก็รักลูกนะโรส ตอนนี้พ่อขอตัวก่อนดีกว่า ฟังเรื่องราวจบแล้วนี่ อีกอย่างมันเป็นเวลาของครอบครัว มีอะไรเพิ่มเติมก็โทรบอกพ่อด้วย

หญิงสาวผมทองมองภาพสามมิติที่หายกลับเข้าไปในพ็อกเก็ตโฟนสีทอง มือน้อยกุมมันแนบอก

หนูก็รักพ่อเหมือนกันค่ะ

 

เป็นการไถ่โทษที่ราคาแพงจริงๆ โซฟอสกอดอก แสร้งถอนใจขณะมองลูกสาวตัวน้อยทำท่าอ้อนแม่

ก็จ่ายให้สมน้ำสมเนื้อกันหน่อยสิคะ อีกอย่างแม่ออกจากหินได้นั่นก็เพราะพ่อใช่ไหม มันคงเป็นเพราะของที่พ่อสวมอยู่บนมือซ้ายนั่น อัลชี้ไปที่อัญมณีรูปร่างประหลาดแหวนก็ไม่ใช่กำไลก็ไม่เชิง ดังนั้นหนูก็สมควรรู้เรื่องนี้

อ่าใช่ ดวงตาแห่งทิวาน่ะอาจารย์พ่อให้มา ท่านบอกพ่อเป็นลูกศิษย์ที่น่าเอาดีทางเวททิวา โซฟอสรำลึกความหลัง ชายหนุ่มยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

ลูเซียลูบหัวอัลเบาๆ พร้อมกับเอ่ยหยอกสามี

แต่พ่อของลูกก็ไม่เคยใช้มันจริงๆ จังๆ ซะทีเอาไปเล่นซะเรื่อย อย่างตอนเจอแม่เขาก็เอาไปใช้เป็นไฟฉาย

ไฟฉาย!!!

อัลอ้าปากค้างมองหน้าพ่อบังเกิดเกล้า สีหน้าเธอไม่ต่างจากอีกสี่คนในห้องที่ตกใจกับการใช้ของวิเศษของจอมเวทอัคคี

คุณพ่อคะเอาของคู่เมืองของประเทศแอตแลนตาร์ไปใช้แบบนี้ ถ้าท่านกลาดิโอลัสรู้จะว่ายังไงเนี่ย!

คิดพลางหันหน้าไปมองตรงจุดที่ร่างสามมิติเคยอยู่ ก็เห็นเพียงโรสที่ยิ้มแห้งแล้ง ปากของท่านหญิงขยับและอัลอ่านมันได้ว่า...ท่านพ่อกลับไปแล้ว

โชคดีไป

คุณโซฟอสคะเอาของวิเศษไปใช้แบบนั้นอาจารย์สอนภาษารูนถังกับยกมือกุมขมับกับนิสัยสบายๆ ของรุ่นพี่หนุ่ม

แหมเบียทริกอย่างที่ฉันเคยพูดเสมอ แม้จะเป็นของที่ทรงพลังเพียงใด แต่ถ้าไม่ใช้มันก็ไม่ต่างอะไรกับของไร้ค่าหรอก เสียงกลั้วหัวเราะกล่าว ชายหนุ่มขยิบตาให้ลูกสาวตัวน้อยที่ทำหน้าพิลึกกับนิสัยพ่อตัวเอง

เอาเป็นว่าพ่อจะเล่าแทนแม่แล้วกันดวงตาสีแดงกลอกมองเพดานดูคล้ายกำลังรำลึกเรื่องราว ท่าทางแบบนั้นเรียกความสนใจจากอัลได้เป็นอย่างดี สาวน้อยหันหน้ามาทางพ่อ ทำตาใสแจ๋ว

คนเป็นพ่อขยับยิ้มนิด เสียงทุ้มทอดทำนอง

พ่อเจอกับแม่ที่ทะเลบอลทิริค เมื่อประมาณสิบหกปีก่อน...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

1,838 ความคิดเห็น

  1. #1234 ซีน (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 6 มีนาคม 2554 / 16:26
    แม่เซรีนใจไม่กว้างร้ายลึกจึงสอนลูกแบบนี้ เซรีนน่าสงสารจริง ๆ

    #1234
    0
  2. #1089 DawwyJung (@dawwyjung) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 1 มกราคม 2554 / 08:01
    เซรีนน่าสงสาร
    #1089
    0
  3. #826 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2553 / 09:03
    ว้าวจะได้ฟังเรื่องราวหนหลังแล้ว
    #826
    0
  4. #814 alittledog (@alittledog) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2553 / 16:05

    อยากสารภาพว่า วันที่ 11 ก็รีบเปิดหาใหญ่เลยค่ะว่าเมื่อไหร่จะอัพ แล้วก็มานึกขึ้นได้ว่ายังไม่ใช่วันศุกร์นี่น่า
    สรุปแล้วเมื่อวันพุธหลงวันกันหมดทั้งบ้านเลยค่ะ

    #814
    0
  5. #810 Dreamwalker (@quietear) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2553 / 16:33
    ว้าว...พี่เรน่า   ดีจังค่ะ
    สนุกสุดๆเลย
    อ้อ...ไม่อัพไอริสบ้างหรอคะ^^
    #810
    0
  6. #809 modu_u (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2553 / 16:20
    รีบตามอ่านสองวันเต็มๆๆๆกว่าจะอ่านถึงบทนี้ต้องบอกว่าสนุกมาค่ะและจะติดตามอ่านเรื่อยๆๆนะค่ะ
    #809
    0
  7. #808 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2553 / 16:06
    ฮ่าฮ่า เอาไปทำเป็นไฟฉาย ขี้เล่นจริงๆ รอดูตอนต่อไปครับ เซรีนก็น่าสงสารเหมือนกันนะเนี่ย แต่เพื่ออำนาจแล้ว ทำร้ายคนขนาดนั้นเชียว
    #808
    0
  8. #807 PANG (@ganp) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2553 / 15:11
    รีบๆมาอัพนะ อยากรุ้ตอนเจอกันน่าจะสนุกมาก
    #807
    0
  9. #806 ‘•๏’~WHITEROSE~‘•๏’ (@deemaidenzza) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2553 / 13:09

    (^_^) ~น่ารัก~

    อัลอ้อนแม่ได้น่ารักมากๆค่ะ

    โซฟอสนี่ก็สุดยอดมาก

    #806
    0
  10. #805 acteaon (@mooza) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2553 / 02:53
    55+ ไฟฉายยย มุกนี้แหล่ม =w=b
    #805
    0
  11. #804 ^ice^ (@ice13091) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2553 / 22:08
    (ลงไปดิ้น)
    ไฟฉาย แหล่มจริงจัง!!!
    #804
    0
  12. #803 PRanG Thai Circle (@mapringgang) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2553 / 21:54
     เป็นเรื่องที่อยากรู้จริงค่ะ

    การพบกันของโซฟอสกับลูเซีย

    จะน่ารักรึเปล่า
    #803
    0