Silver night อภินิหารมังกรราตรีสีเงิน (จบแล้ว พักการรีไรต์)

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 8 หนึ่งวันที่แยกจาก - RW

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    2 พ.ย. 57

8

 

หนึ่งวันที่แยกกัน

 

ผนังหินอ่อนเป็นสีแดงอมส้มเมื่อต้องแสงเพลิงที่ไหววูบบนคบไฟ แม้มีแสงจากเปลวไฟ ทว่าห้องขนาดใหญ่กลับค่อนข้างมืดและเงียบสงัด เห็นความเคลื่อนไหวในห้องเพียงรางๆ แสงสว่างไม่อาจขจัดเงามืดอันปกคลุมบริเวณ ไม่อาจกระทั่งส่องไล้เสี้ยวหน้าของสตรีผู้อยู่ ณ สุดทางเดินห้อง

            เจ้าว่าไงนะ เจ้าปล่อยให้มันหนีไปได้หรือเสียงหวานล้ำแฝงความน่ากลัวดังในความมืด กระแสเสียงที่กดต่ำทำเอาร่างสองร่างที่คุกเข่าเบื้องหน้าสั่นสะท้าน ไม่กล้าเงยมองสตรีบนเก้าอี้หินอ่อนผู้ใช้นัยน์ตาสีมรกตเย็นเยียบจ้องพวกตน

            ท่านเซรีน ผมขอโทษ สัญญาว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก เสียงทุ้มดังจากชายร่างเล็ก เจ้าของผมสีม่วงซอย เขาเบือนหน้ามองเพื่อนร่วมชะตาผู้ดูสงบกว่า

            กราเคน เจ้าก็รู้นี่ว่าเราตามหาตัวมันยากแค่ไหน นานแค่ไหนกว่าที่เราจะเจอมัน เสียงหวานเจือความไม่พอใจ

            พวกเราสัญญาจะไม่พลาดอีก ครั้งหน้าที่เจอมัน เจ้านั่นต้องดับชีวิตในมือของผมเสียงต่ำลึกอีกเสียงดังแว่วในความมืด เซรีนเหลือบมองร่างสูงโปร่งเจ้าของเสียง เค้าหน้าอ่อนโยนที่ปรกด้วยผมสีน้ำตาลดูจริงจังยิ่ง ท่านก็รู้มันคือศัตรูที่ผมสาบานว่า ต้องฆ่ามันด้วยมือคู่นี้

            ข้ายังจำเรื่องราวตอนนั้นได้ ยูซิส กี่ปีแล้วนะ สามร้อยยี่สิบกว่าปีใช่ไหม

            สามร้อยยี่สิบสี่ปีครับ ยูซิสแก้ให้ นัยน์ตาสีทองข้างหนึ่งวาววับ สามร้อยยี่สิบสี่ปีแล้วครับที่มันฉีกหน้าผม แย่งชิงดวงตาไปจากผม

            ข้าเข้าใจความรู้สึกเจ้า ทาสรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ของข้าเรียวปากสีแดงสดของเซรีนหยักเป็นรอยยิ้มงาม ถ้าเช่นนั้นจงไปตามหามันและช่วงชิงสิ่งที่มันขโมยไปจากข้ามาให้ได้ กราเดน ยูซิส ไม่ว่าจะต้องทำอย่างไร จงนำสิ่งนั้นมาให้ข้า จากนั้นฆ่ามันทิ้งซะ

            ครับท่านเซรีนสองเสียงขานรับพร้อมกัน

 

รุ่งเช้าสดใสมาเยือนเมืองแกรนด์เพนต์ ท้องฟ้าสีครามแต่งแต้มด้วยริ้วเมฆสีขาว ซึ่งลอยอยู่เหนือบ้านสองชั้นที่อาบไล้ด้วยแสงอาทิตย์

ภายในห้องครัวเล็ก สมาชิกบ้านไอวารีนกำลังกินอาหารเช้าอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา พลางพูดคุยกันเป็นระยะเหมือนทุกวัน บางครั้งมีเสียงดุไม่จริงจังของโซฟอส ที่ขัดลูกสาวผู้พยายามขโมยหมูทอดจากจานของเขา เนื่องจากเธอจัดการของตัวเองซะเกลี้ยงแล้ว สาวน้อยสะบัดหน้า หันไปหยิบส้มมาแกะใส่ปากตัวเองแทน ก่อนจะป้อนเดเร็กที่นั่งกินอาหารอยู่ข้างๆ

ลูเซียยิ้มให้ลูกสาวที่ดูเหมือนกินอาหารเช้าเสร็จแล้ว อัลเดินไปสะพายกระเป๋าเป้ที่วางอยู่มุมห้อง หลังจากวางจานไว้ในอ่างล้างจาน นัยน์ตาสีแดงของเด็กสาวเบือนมองเจ้าตัวเล็กที่นั่งเอร็ดอร่อยอยู่กับส้มอีกผล

เดเร็กไปกันเถอะ อัลชวนเสียงใส เดเร็กเงยหน้าจากผลไม้ นัยน์ตาสีเงินนิ่งสงบ

วันนี้ฉันไม่ไป

ทำไมล่ะ อัลถาม คำตอบของเดเร็กไม่เพียงแต่ทำอัลงงเท่านั้น แต่พลอยทำให้โซฟอสกับลูเซียหันหน้ามองกัน

โซฟอสเลิกคิ้วสูง นัยน์ตาสีเดียวกับอัลเจือด้วยความสงสัย ปกติแล้วลูกสาวของเขากับเดเร็กแทบจะอยู่ด้วยกันตลอดเวลา แต่ทำไมวันนี้เดเร็กถึงไม่ยอมไปด้วย ทว่าคำตอบเรียบๆ ของเดเร็กก็ทำให้เขาหัวเราะพรืด ด้วยมันดูขัดกับนิสัยลูกสาวของเขาซึ่งเป็นคู่หูอย่างสิ้นเชิง

ฉันจะอยู่บ้านอ่านหนังสือ

 

เดเร็กนะ เดเร็ก

อัลเดินบ่นในใจคนเดียว พลางหลบหลีกนักเรียนชายหญิงที่เดินกันขวักไขว่ตรงทางเดิน เพื่อหาห้องเรียนในวิชาแรก ในที่สุดก็ถึงห้องเรียนที่ต้องการ สาวน้อยเปิดประตูเลื่อน สาวเท้าฉับๆ ไปหาเพื่อนสองคนที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะยาวแถวที่สาม อัลทักทายลิลลี่กับโดโลเลสที่เดินสวนไปห้องน้ำ ทำหน้าเบ้ใส่ศัตรูคู่ปรับสองคนที่นั่งอยู่แถวบนสุด ไดอัสหัวเราะเหอะ ส่วนไลแลคเชิดหน้าสูง อัลเองก็สะบัดหน้าไม่สนใจ รีบมุ่งไปหาเซดริกกับโรส แต่ไม่วายบ่นในใจ

ทำไมวิชาที่เธอชอบมันต้องเรียนร่วมกับเจ้านักเรียนห้องเอด้วย

ตุบ อัลทิ้งตัวนั่งข้างเด็กสาวผมทองเกลียว เจ้าของรอยยิ้มอ่อนโยน สาวน้อยจอมยุ่งโยนกระเป๋าเป้ลงบนโต๊ะ รื้อหาสมุด ปากกาดินสอ

            โรสเอียงคอมองเพื่อนสาว พลางมองหามังกรราตรีสีเงินที่ปกติต้องอยู่บนหัวอัล แต่วันนี้ไม่มี

อ้าว วันนี้เดเร็กไม่มาด้วยเหรอ

อัลร้องเหอะ หมุนดินสอกดในมือเล่น นอนอยู่บ้านอ่านหนังสือโน่น หน็อย ได้หนังสือแล้วลืมกันเลยนะ

เซดริกที่นั่งถัดจากโรสแย้มยิ้มกว้าง นัยน์ตาสีฟ้ามองใบหน้ายู่ของเพื่อนสนิท

ทำเป็นพูดอย่างกับงอนแฟน เขากลั้วหัวเราะ

แกรก ดินสอที่อัลควงอยู่หลุดมือตกกระทบโต๊ะไม้ตัวยาว อัลตวัดตามองน้องชายตัวดีทันใด และเห็นเขาซุกหน้าหัวเราะกับแขนเสื้อ

เป็นแฟนกับมังกร คิดได้นะคุณว่าที่นักเรียนดีเด่น ตลกมากใช่ไหมอัลแยกเขี้ยวใส่เซดริก

โอ๊ย ฮาสุดๆ เซดริกยอมรับนี่ฉันพูดจริงๆ นะ เสียดายที่เดเร็กไม่ใช่คน ไม่งั้นฉันยกเธอถวายให้ไปนานแล้ว นี่แหละคนแบบที่จะคุมเธออยู่ของจริง

อัลหรี่ตา พลันได้เสียงหัวเราะคิกจากเพื่อนสาว

อะไรกัน แม้แต่โรสก็เห็นด้วยเหรอ!” อัลกุมหัว

ก็มันจริงนี่นา โรสคลี่ยิ้มอวดฟันขาววาวไร้ที่ติด เหมือนกับทุกส่วนบนใบหน้าเธอ

อัลอ้าปากค้าง เงื้อมือจะทุบเจ้าน้องชาย แต่ติดตรงที่โรสนั่งคั่นกลางอยู่ ทันใดนั้นประตูห้องเรียนก็เปิดออก ชายวัยกลางคนร่างสูงโย่ง ผมสีน้ำตาลแซมขาวก้าวเท้าเข้ามาในห้องพร้อมหนังสือและเอกสารหนาปึก ชายคนนั้นขยับแว่นกรอบเงินขณะหันหน้ามาทางโต๊ะเรียนขั้นบันได มองนักเรียนหลายคนที่รีบวิ่งไปนั่งประจำที่

เซดริกส่งสายตาชั่วร้ายให้อัล อาจารย์แพทริกมาแล้ว ทำตัวเรียบร้อยหน่อยพี่สาว

อัลนั่งลงหันหน้ามองตรงให้อาจารย์ ปากขมุบขมิบเจริญพรญาติผู้น้อง นัยน์ตาสีแดงทอดมองอาจารย์แพทริก ไรท์เพลน หนึ่งในอาจารย์คนโปรดของเธอ และเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ทำให้วิชาน่าเบื่ออย่างประวัติศาสตร์กลายเป็นเรื่องสนุกได้!

ชายผมสีน้ำตาลแซมขาว ขยับยิ้มอ่อนโยนเหมือนลุงมองหลาน กล่าวด้วยเสียงนุ่มกระตือรือร้นน่าฟัง

สวัสดีนักเรียนทุกคน

สวัสดีครับ/ค่ะ อาจารย์แพทริก!”

เจ้าพวกตัวแสบทั้งหลาย ดีใจที่ได้เจอกันอีก เรามาเรียนต่อจากอาทิตย์ที่แล้วกันเถอะ ไหนดูสิคราวก่อนเราเรียนถึงไหนกัน

ประวัติศาสตร์การก่อตั้งประเทศแอตแลนตาร์ค่ะ ไลแลคตอบ พลางชายสายตาดูถูกมาที่อัล จนยายตัวแสบอยากลุกไปตะบันหน้าซะเดี๋ยวนั้น

ใช่ๆ เราจบประวัติศาสตร์การก่อตั้งประเทศและยุคเวทมนตร์คาถา ขอบคุณคุณโมนาร์ด เพราะฉะนั้นวันนี้เราจะเรียนเกี่ยวกับประเทศแอตแลนตาร์ในปัจจุบันกัน ซึ่งกล่าวได้ว่าตอนนี้เทคโนโลยีได้เข้ามามีบทบาทแทนเวทมนตร์ที่เริ่มสูญหาย ไหนลองตอบมาหน่อยสิคุณเซเลส ว่าประเทศแอตแลนตาร์ของเรามีเมืองอะไรบ้าง

โรสลุกยืน กล่าวเสียงหวานเสนาะฉะฉานจนเพื่อนที่นั่งข้างๆ สองคนภูมิใจแทน

ประเทศแอตแลนตาร์ประกอบด้วยเจ็ดเมือง มีเมืองวิริเดี้ยนเป็นเมืองหลวง รายล้อมด้วยเมืองอีกสี่เมืองเริ่มจากทางทิศเหนือ คือ เมืองแอสซาน มีชื่อเสียงด้านผ้าทออันวิจิตรบรรจง ทิศตะวันออก เมืองนิวฮีล มีชื่อเสียงทางด้านอุตสาหกรรมขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองที่ทันสมัยที่สุด ทิศใต้ เมืองอควารีน เป็นเมืองท่านำเข้าสินค้าก่อนจะส่งต่อให้อีกเมืองนิวฮีลและเมืองต่างๆ ทิศตะวันตก คือ เมืองแกรนด์เพนต์ เมืองแห่งมนตรา เมืองที่เต็มไปด้วยความลึกลับและเวทมนตร์ ส่วนเมืองอีกสองเมืองถัดขึ้นไปทางเหนือ คือ เมืองอาชานเดรียขึ้นชื่อเรื่องป่าผืนใหญ่อันอุดมสมบรูณ์ มีแหล่งอนุรักษ์สัตว์ป่ามากมาย และเมืองสโนว์เฟล็กที่ลื่อชื่อเรื่องแหล่งความหนาวเย็น เป็นสถานที่แห่งเดียวในประเทศที่หิมะตกตลอดปี อุดมด้วยสายแร่เหล็ก และแร่ชนิดอื่นๆ ค่ะ

แพทริกยิ้มกว้างพอใจกับคำตอบ ดีมากคุณเซเลส เอาละ วันนี้เราจะมาเริ่มเรียนเกี่ยวกับเมืองหลวงก่อนเป็นอันดับหนึ่ง จากที่ทราบมาคุณเป็นชาวเมืองหลวงนี่ ช่วยอธิบายเกี่ยวกับเมืองวิริเดี้ยนหน่อยสิ

ค่ะ อาจารย์ เมืองวิริเดี้ยนเป็นศูนย์กลางการค้า สินค้าและเทคโนโลยีจากอีกหกเมืองจะส่งมายังเมืองนี้ เมืองหลวงของเราเป็นแหล่งที่ตั้งของสถานที่ราชการมากมาย อาทิ กระทรวงความมั่นคง กระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงเศรษฐกิจ ใจกลางเมือง คือ ปราสาทโยฮันเนส อันสวยงามซึ่งเป็นที่ประทับขององค์ราชาเคนเวลที่สิบ ราชาองค์ปัจจุบันของประเทศแอตแลนตาร์ นอกจากนี้เมืองวิริเดี้ยนยังโด่งดังเรื่องเทศกาลคานิวัล ที่ทุกปีจะมีขบวนพาเหรดจากทุกเมืองมาร่วมงานเทศกาลเฉลิมฉลองวันก่อตั้งประเทศ ซึ่งก็คือ วันที่ 25 มีนาคม

อัลเหลือบมองดวงหน้าหวานของเพื่อน ที่บัดนี้ดูสง่างามน่าหลงใหลราวเจ้าหญิง จากนั้นเด็กสาวผมฟ้าชายตามองไลแลคผู้ทำหน้าแค้นเคือง ยายตัวแสบหัวเราะสะใจเบาๆ ก่อนจะรีบคลำท้ายทอยอย่างเคยตัว คิ้วขมวดเข้าหากัน ความรู้สึกเหงาก่อตัวในใจ พลันนึกได้ว่า

วันนี้เดเร็กไม่ได้มาด้วยนี่

 

ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูห้องอัลดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงขออนุญาตว่า เดเร็กแม่เข้าไปนะ ไม่นานลูเซียก็สืบเท้าเข้าห้องนอนที่เต็มไปด้วยตุ๊กตารูปสัตว์ ทั้งแมว หมี กระรอก ตามนิสัยของเจ้าของห้อง แสงยามสายส่องผ่านประตูกระจกใสที่เปิดสู่ระเบียง สายลมพัดเข้ามาจากประตูนั้นที่แง้มไว้ เธอเห็นเจ้ามังกรราตรีสีเงินนอนอยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือ ก้มหน้าอ่านหนังสืออย่างจริงจัง จนอดหัวเราะไม่ได้

เดเร็กเงยหน้ามองลูเซีย เหมือนมันพึ่งรู้ตัวว่ามีสมาชิกในห้องนี้เพิ่ม

ตั้งใจอ่านจริงนะ ลูเซียยิ้มบาง ถือจานใส่ส้มและแอปเปิลที่ปอกแล้วมาวางไว้ด้านขวาของมังกร เธอโน้มร่างเหนือร่างน้อย ยื่นหน้าหวานเข้ามาใกล้หนังสือ เหลือบมองเดเร็กที่จ้องเธอเขม็ง

หนังสือเกี่ยวกับอะไรเหรอ ดวงตาสีน้ำเงินของลูเซียอ่านข้อความในหน้ากระดาษ ก่อนยิ้มกว้าง อ่อ เกี่ยวกับตำนานเมืองริเวเทีย

เคยอ่านหรือ เสียงเย็นดังขึ้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายชั่วโมง

จ้ะ สนใจนิดหน่อย ลูเซียยืดตัวขึ้น ขยิบตาให้เดเร็ก ว่าแต่กินผลไม้ก่อนเถอะนี่จะเที่ยงแล้วนะ

ขอบคุณมาก เดเร็กพูด นัยน์ตาสีเงินจับจ้องวงหน้างามของคนตรงหน้าเนิ่นนานเหมือนพิจารณาบางอย่าง มังกรสีดำเอียงหน้าเอียงตาอยู่สักพัก ก่อนที่ลูเซียจะยกมือลูบหัวมันเบาๆ

มีอะไรติดอยู่ที่หน้าฉันเหรอ หญิงสาวถาม

เปล่าหรอก แค่คิดว่าอัลหน้าตาคล้ายเธอมากทีเดียว

แต่นิสัยแบบนั้นได้พ่อเต็มๆ เลยนะ ลูเซียลูบคาง กลอกตาครุ่นคิด แทบไม่ได้นิสัยจากฉันเลยละ

ก็สมควรอยู่ ลูเซียออกจะเรียบร้อย เดเร็กชม

ขอบคุณที่ชมนะ ถ้าอยากได้หนังสืออะไรอีกก็ลองไปที่ห้องทำงานของโซฟอสดู มีหนังสือน่าสนใจเต็มเลยละ ห้องทางซ้ายสุดทางเดินน่ะ กล่าวจบ ร่างระหงก็เดินออกจากห้อง ปล่อยให้เดเร็กดื่มด่ำกับหนังสือต่อไป สายลมพัดวูบเข้ามาในห้อง ทำให้เจ้ามังกรเงยหน้าอีกครั้ง มันกระดิกครีบหูเหมือนกำลังจับเสียงบางอย่าง กระนั้น ในห้องนี้ก็มีเพียงเสียงลมวูบแผ่ว

เดเร็กก้มหน้า คิดถึงเจ้าของเสียงใสของยายตัวแสบจับใจ

 

ภายในโรงยิมของโรงเรียนเซพาตรา พวกนักเรียนห้องบีกำลังเรียนชั่วโมงพละ วันนี้อาจารย์ร่างใหญ่ผมสีทองเจ้าของเสียงตะโกนดังลั่น สั่งให้พวกเขาแบ่งเป็นทีมเพื่อแข่งบาสเกตบอลแบบทีมละสามคน โดยในครั้งแรกให้พวกผู้หญิงแข่งก่อน

สาวน้อยผมฟ้านั่งจุ้มปุกอยู่ริมสนามรอสัญญาณเข้าแข่งกับเพื่อนร่วมทีม คือ โรสและลิลลี่ โดยมีเพื่อนสนิทผมเงินนั่งขนาบอยู่อีกข้าง

ป่านนี้เดเร็กเป็นไงบ้างนะ อัลถอนหายใจ

คิดถึงอีกละ นี่ชักจะเหมือนแฟนกันจริงๆ แล้วนะเซดริกทำหน้าแหย

ก็คิดถึงนี่ รู้สึกว่าหัวเบาชะมัดยาด อัลย่นคอ

แล้วไม่สบายเหรอ ที่ไม่หนักหัวแล้วก็ไม่โดนฟาดด้วยโรสถาม

นั่นสิ ลิลลี่พยักหน้า

มันก็สบายแต่มันเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง เข้าใจไหมอัลตอบหน้ามุ่ยๆ

เซดริกโคลงหัว แล้วหันหน้าไปเห็นอาจารย์ แมกซ์เวล ฟาสเรน ทำสัญญาณให้ทั้งสองทีมลงสนามได้แล้ว

ก็เข้าใจอยู่หรอก อาจารย์เรียกแล้วไปเถอะ เซดริกว่า มือหนาของเขาผลักเพื่อนสาวที่ลุกยืนเก้ๆ กังๆ ไปข้างหน้า จนเธอเซถลา หันมาถลึงตาใส่เขา จากนั้นวิ่งไปกลางสนามแข่งพร้อมกับโรสและลิลลี่

แมกซ์เวลโยนเหรียญเลือกแดนให้ทั้งสองทีม เมื่อเลือกได้แล้ว ชายร่างใหญ่ก็โยนบอลขึ้นสูงเป็นสัญญาณเริ่มการแข่ง

ฉับพลันอัลกระโดดปัดบอลอย่างว่องไว ส่งผลให้ทีมของเธอเป็นฝ่ายครองบอล ทายาทไอวารีนเลี้ยงบอลหลบมิลาเบล เพื่อนร่วมห้องเจ้าของเรือนผมสีเขียวยาวที่วิ่งเข้ามาแย่ง แล้วส่งบอลให้ลิลลี่สาวห้าวประจำห้อง ซึ่งส่งบอลต่อให้โรสที่เลี้ยงบอลอย่างรวดเร็วและทำท่าเหมือนจะโยน แต่ส่งให้อัลเป็นคนชูตแทน

ลูกบอลลงห่วงอย่างสวยงาม ทีมของอัลมีคะแนนขึ้นนำ สามต่อศูนย์

 

ดวงอาทิตย์ยามบ่ายสาดแสงแรง ตอนที่นักเรียนห้องบีทั้งสิบห้าคนเดินออกมาจากโรงยิม ส่งเสียงหัวร่อต่อกระซิก แต่บางคนกำลังทำท่างอนใส่เพื่อนสาวผมฟ้า

ยายบ้าเอ๊ย ทีมเธอชนะอีกจนได้ โดโลเลสบ่นหลังจากเรียนวิชาพละเสร็จ เด็กสาวผมสีชมพูค้อนใส่อัลที่ยิ้มร่า

ก็เรามีอัลไง โรสยิ้มกว้าง

ก็ใช่น่ะสิเพราะยายอัล ฉัน แอนนา มิลาเบลเลยแพ้ราบคาบ ยายบ้าเอ๊ยที่บ้านเลี้ยงด้วยอะไร

ทุกคนหัวเราะครืน

ก็ข้าวสวยมื้อละสองจานบวกกับข้าวแสนอร่อยจากมือแม่ แค่นี้ก็เป็นเชื้อเพลิงอย่างดีให้ฉันได้ละ อัลยืดอก ทำท่าภูมิใจกับชัยชนะและแรงที่เยอะของเธอ

โรสหันหน้ามองเซดริกที่ยักไหล่อย่างสุดระอา

ข้าวสองจาน?” โรสทวน ดวงตาสีชมพูกะพริบปริบ

พูนด้วย เซดริกเสริม กินเยอะเป็นบ้ายายนี่

แล้วทำไมล่ะ อัลสวนกลับ เงยหน้ามองท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ สายลมพัดผ่านร่างบางพาผมสีฟ้าที่เปียกแฉะจากการสระผมไหวนิด อัลปรายนัยน์ตาสีแดงมองลูกพี่ลูกน้องที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับ และบ่นพึมพำกับเด็กสาวผมทอง ผู้เอาแต่หัวเราะคิกคิก

นี่เซดริก โรส

อะไรเหรอโรสถาม ส่วนเซดริกเลิกคิ้วสูง

วันนี้ฉันไปตลาดด้วยนะ แล้วก็ต้องขอแรงพวกนายหน่อย

 

นัยน์ตาสีเงินของเดเร็กมองทิวทัศน์ผ่านหน้าต่างทรงกลม ท้องฟ้าสีครามกำลังแปรเปลี่ยนเป็นสีส้ม เหล่าสกุณากำลังบินกลับรัง ส่งเสียงน่าฟังดุจบทเพลงในยามเย็น มังกรน้อยหลุบมองตรงทางเข้าบ้าน เห็นเพียงเรือนยอดของแอปเปิลที่ไหวโยก และทางเดินที่ว่างเปล่า

เดเร็กถอนหายใจหลับตาลงนอนกับหมอน จึงไม่เห็นว่าเด็กสาวผมฟ้าจอมซนกลับถึงบ้านแล้ว มันนอนหลับตาไปเรื่อยๆ กระทั่งเสียงฝีเท้าซอยถี่ดังใกล้เข้ามา เจ้าร่างเล็กผงกหัวขึ้น มองไปที่ประตู จากนั้นโผบินมานั่งบนโต๊ะเขียนหนังสือ

ผาง ประตูห้องนอนเปิดออก พร้อมกับเสียงร้องร่าของอัล สาวน้อยตรงดิ่งมาหาเจ้ามังกรที่ทำหน้าเฉยชา

กลับมาแล้วจ้ะ เดเร็ก!”

มาถึงก็เสียงดังเชียวมังกรดุ

ดุจัง ไม่คิดถึงฉันบ้างเหรอ อัลทำหน้ายู่ แสงอาทิตย์อัสดงอาบไล้ร่างบางซึ่งอุ้มมังกรสีดำเอาไว้

ไม่

ใจร้ายชะมัด อัลแกล้งทำเสียงโอดครวญ จากนั้นวางเดเร็กลงที่เดิม เธอลดกระเป๋าเป้ลงจากบ่า เปิดกระเป๋าควานหาของกุกกักๆ พริบตาเธอก็ยัดของที่หาได้ใส่ปากเดเร็ก

อุ๊บ! เดเร็กร้องในใจ นัยน์ตาสีเงินเบิกกว้างเมื่อถูกอุดปาก เจ้ามังกรกะพริบตา ไล่สายตาตั้งแต่แขนของเด็กสาวเลยมายังสิ่งที่อุดปาก ลิ้นสีชมพูเริ่มเลียสิ่งนั้น ความหวานปนขมแผ่ซ่านไปทั่วลิ้น

ช็อกโกแลตเหรอ มังกรน้อยคิด ฟันซี่เล็กแหลมคมกัดของหวานสีน้ำตาลเข้มทีละคำ ลิ้มรสขนมที่เด็กสาวอุตส่าห์ซื้อมาให้

ช็อกโกแลตผสมโยเกิร์ต อร่อยไหมล่ะ

อร่อย เดเร็กตอบเพียงในใจ ช็อกโกแลตกลมทยอยเข้าปากทีละนิดจนหมด ขณะนั้นนัยน์ตาสีเงินก็จับจ้องแต่ใบหน้าใสที่มีรอยยิ้มร่า

อัลยื่นหน้ามาใกล้เดเร็ก เมื่อช็อกโกแลตเข้าปากมังกรน้อยจนหมด บรรจงใช้นิ้วเรียวปาดขนมซึ่งเปื้อนตรงมุมปากกระด้างของมังกร

นัยน์ตาสีแสงจันทร์ของเดเร็กไหวระริก

ฉันคิดถึงนายนะ พอนายไม่อยู่ ฉันเหงามากเลยอัลสารภาพ หยิบถุงกระดาษสีฟ้าที่บรรจุช็อกโกแลตกลมๆ ไว้เต็มมาวางบนโต๊ะ นัยน์ตาสีแดงสบประสานกับนัยน์ตาสีเงิน

แค่วันเดียวเองทำเป็นเด็กไปได้เดเร็กดุ

อัลยิ้มแหย หัวเราะแหะๆ ก็วัยฉันยังเด็กนี่ เดเร็กนั่นแหละทำตัวเป็นคนแก่เชียว

เดเร็กหรี่ตา อ้าปากจะดุอัล แต่สาวน้อยเร็วกว่า เธอใช้นิ้วชี้จิ้มที่ปากมังกรพร้อมยิ้มเผล่ พลางล้วงมืออีกข้างลงไปหาของในกระเป๋าอีกรอบ

อะไรอีกล่ะ เดเร็กสงสัย ดวงตาสีเงินเริ่มประกายดุเย็น ไม่ช้าสาวน้อยก็ล้วงหนังสือสีเขียวเล่มหนาออกมา ตัวอักษรสีทองบนหน้าปกเขียนว่า

ตำนานริเวเทีย อาณาจักรที่สาบสูญ

ฉบับพิมพ์ใหม่น่ะ เบากว่าเล่มที่นายอ่านอยู่โข อัลอธิบาย วางหนังสือที่เพิ่งไปซื้อกับเซดริกและโรสลงบนโต๊ะ กว่าจะหาหนังสือเล่มนี้เจอ เธอต้องจมอยู่ในร้านหนังสือนานสองนาน จนแทบถอดใจอยู่แล้ว แต่เหมือนโชคช่วย ขณะที่เธอบ่นกับเพื่อนทั้งสองคน นัยน์ตาซุกซนก็เหลือบเห็นหนังสือที่ต้องการซุกตัวอยู่ในชั้น แถมยังเหลือเล่มสุดท้ายในร้านด้วย

ถ้าเป็นของห้องสมุดเราจะยืมได้แค่เจ็ดวัน นายก็เลยรีบอ่านใช่ไหมล่ะ แต่นี่... อัลตบหนังสือปั่บๆ ลดมือลงจากปากของเดเร็ก มันเป็นของเราแล้วนะ อ่านเมื่อไรก็ได้

เดเร็กโน้มตัวหาหนังสือเล่มใหม่ ก่อนจะช้อนนัยน์ตาประกายสงสัยให้อัล ดวงตาคู่นั้นถามสาวน้อยประมาณว่า ทำไปทำไม

ต่อไปนี้เราไปโรงเรียนด้วยกันทุกวันนะ สาวน้อยยิงฟัน

พลันเดเร็กวางมือบนมือของเด็กสาว และเกยหน้าบนนั้นมือนั้น มังกรน้อยจ้องลึกในดวงตาสีเพลิงสว่างไสวไม่วางตา

เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปนะเดเร็กอัลกล่าวถ้อยประโยคเรียบง่ายท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดง ร่างน้อยบินไปซบลงกับอกของเด็กสาว ปล่อยเธอโอบกอดมันและซึมซับสัมผัสอุ่นนั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

1,838 ความคิดเห็น

  1. #1799 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 23:01
    ประทับใจ    เดเร็กเป็นใครกันแน่
    #1799
    0
  2. #1749 ธิดาหิมะ (@sleeplezzrr) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 20:48
    เดร็กน่ารัก อัลก็น่ารัก น่ารักจริงๆคู่นี้  >////<  //ไม่ได้จับจิ้นจริงจริ๊ง
    #1749
    0
  3. #1689 Zixga (@A-star) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 11:09
    น่ารักกก
    #1689
    0
  4. วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 13:57
    รักข้ามภพชาติมาแต่ปางก่อน
    #1679
    0
  5. วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 22:32
    สนุกมาก
    #1613
    0
  6. #1529 rainy0_0 (@rainyyy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 20:58
     หวานซะ^///^
    #1529
    0
  7. #1519 แม่ม๑น้oe (@kunlanid_far) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:18
    เดเร็กซึ้งเลยทีเดียว



    ฝากร้านหน่อยนะคะ จำหน่ายเสื้อผ้าแฟชั่นพร้อมส่ง ราคาไม่แพง http://saszygalz.lnwshop.com
    #1519
    0
  8. #1248 som1313 (@som1313) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มีนาคม 2554 / 12:55
    น่านจิอยากให้มังกรเป็นคนจัง
    #1248
    0
  9. #1237 สาวกy (@narutomame) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 19:25
    อยากให้มังกรเป็นคนอ่ะ ต้องหล่อแน่ๆเลย
    #1237
    0
  10. #1198 อาอิ (@koystar) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:29
     อร๊ายยยยยๆ  น่ารักกันจังเลยคู่นี้้

    เอาไปเร้ย เต็ม 100 จ้า (อยากให้เยอะกว่านี้แต่ดันไม่มี-*- สงสัยต้องรออีก 1 ชม.)
    #1198
    0
  11. วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554 / 10:33
    สนุกดีนะ
    #1185
    0
  12. #1035 MaX one (@bam55555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2553 / 22:08
     กระผมไม่ให้100นะ
    แต่กระผมให้ล้านนนนนนนนนนนเลย
    #1035
    0
  13. #611 yen9 (@dog8) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2553 / 22:12
    ข้าน้อยไม่ให้10นะ
    แต่ข้าน้อยจาให้ไปเลย100เต็มชอบมากค้า
    #611
    0
  14. #547 Aburame_Shino (@Nara_nicharee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 20:07
     อ๊ายยยย บทนี้เอาไป 10
    #547
    0
  15. #516 .*..!!EllaiyA EoettineS!!.*.. (@Kanoel) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2553 / 04:12
    อ๊ายย (โหยหวนตามเคย)

    น่าร๊ากกกกก อิจฉาอัลวุ้ยยย
    #516
    0
  16. #505 ภุตแห่งสายลม (@aoy_devil) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2553 / 14:24
    sasjam,dskjkmxkazjsxmdn sgbzbsbnhndnsd
    aszjchbazxjz nxhazbjnbsznnxsk,sjn xmmcmmsdms
    skkkcdd
    asAbaSDS
    ADSFHDSD
    DDDDFDDSHSDDFDS
    KDSKKKKDKDKDKDKDA
    #505
    0
  17. #177 girl (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2552 / 05:02
    i like your story lovely.... and not boring when read ......thank you for make this story happen
    #177
    0
  18. #133 namfar (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2552 / 17:54
    บอกได้คำเดียว... สุโค่ย ซู้ดดดยอดเลยจ้า ชอบๆ ^6^
    #133
    0
  19. #20 @zilch (@zilches) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2552 / 18:00
    ตามมาอ่านเรื่องนี้ด้วย อิอิ
    #20
    0
  20. #19 กุดชี่ GuDcY (@gapsasa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2552 / 10:06
    หนุกหนานค่า พี่เมย์รีบๆอัพๆๆๆ
    #19
    0
  21. #18 kill31 (@killua39) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2552 / 09:40
    เม้นต์แล้วค่า นี่ปลาเองงงงง ^ ^

    ขออย่างเดียว!ตอนนึงอัพยาวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆน้า
    #18
    0