Silver night อภินิหารมังกรราตรีสีเงิน (จบแล้ว พักการรีไรต์)

ตอนที่ 94 : ตอนที่ 25 การเดิมพันครั้งสุดท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3999
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    15 ต.ค. 53

 

                การเตรียมการด้านกำลังพลเพื่อลงไปสู่เมืองริเวเทียเป็นไปอย่างเรียบร้อยด้วยการสั่งการของโรส ส่วนงานสายข่าวเซดริกเองก็เช็คข่าวเคลื่อนไหวของทางเซรีนเป็นระยะๆ ตั้งแต่วันที่รู้แผนการ แต่ข่าวที่เขาได้รับฟังแต่ละอย่างก็ยิ่งดวงหน้าดูดีของเซดริกเริ่มมุ่นหนัก และหลังจากได้รับข่าวจากสายคนหนึ่ง ชายหนุ่มเซฟิรุสก็เครียดจัด

                นี่ไม่ดีเลย เซดริกเปรย เขาเบือนหน้ามองอัลที่กำลังนั่งฟังลูเซียอธิบายเกี่ยวกับรายละเอียดในพระราชวังริเวเทีย ดวงตาสีแดงของสาวเจ้ารีบส่งคำถามถามน้องชาย

                เซดริกถอนใจ เขาหยิบกระดาษที่จดรายละเอียดเมื่อครู่แล้วเดินมานั่งข้างอัล

                มีความเคลื่อนไหวในหมู่พวกเซรีนดูเหมือนเธอกำลังเตรียมการทำอะไรสักอย่างในวันพรุ่งนี้ เซดริกพูดพลางมองอัลอ่านรายละเอียดของความเคลื่อนไหว

                หน่วยจู่โจมที่เหลืออีกเจ็ดหน่วยและหน่วยลอบสังหารที่เหลืออีกห้าหน่วยทั้งหมดรวมสองร้อยกว่าคนเริ่มวางกำลังพลที่ทะเล หน่วยจู่โจมล้อมทะเลบอลทิริค ส่วนหน่วยลอบสังหารฉันคิดว่าบางส่วนอาจจะแบ่งไปคุ้มกันเซรีน อัลเริ่มวิเคราะห์ มีโอกาสที่เราต้องปะทะสูงมาก แต่ว่าเราก็ถอยไม่ได้แล้ว เซดริกทางด้านกองกำลังของเราเป็นอย่างไรบ้าง

                กำลังจู่โจมของเรารวมสามร้อยคนเตรียมพร้อมเรียบร้อย โรสแบ่งออกเป็นหน่วยป้องกันกรณีเจอเซรีนสองร้อยคน และหน่วยจู่โจมอีกสองร้อยคน เตรียมเคลื่อนพลได้ทุกเมื่อเสียงนุ่มของคุณชายเซฟิรุสตอบ

                ฝ่ายเราดูจะได้เปรียบมากกว่าถ้านับจำนวนพวกหน่วยโจมตีอย่างเดียว ลูเซียที่กำลังนั่งฟังอยู่กล่าวขึ้น ทว่าแม้เซรีนจะมีกำลังคนน้อยกว่า และพวกเขาล้วนเป็นผู้ใช้เวท ส่วนทางเราทหารบางคนเป็นคนธรรมดา ถ้ามองด้านนี้ นับว่าตอนนี้กำลังของเรา

                กำลังสูสีกัน อัลสรุป เธอมองแผนที่ของทะเลบอลทิริคและแผนที่ของริเวเทียที่มารดาวาดให้ประกอบกัน ดังนั้นแผนการจึงสำคัญมาก

                แล้วเธอวางแผนยังไง เซดริกถาม กวาดตาตามนิ้วเรียวของพี่สาวที่ไล่เรียงรายละเอียดให้ฟัง

                เมื่อไปถึงจุดที่ริเวเทียจมอยู่ กลุ่มแรกที่ต้องแยกจากเราคือ อาจารย์เบียทริกที่ต้องใช้เวทรูนเสริมพลังของฉันในการส่งทุกคนลงไปในน้ำ อาจารย์แคสซานดร้าและคุณน้าจะคอยคุ้มกันอาจารย์เบียทริก และพวกเขาจะมีหน่วยป้องกันคอยช่วยอีกที ส่งพ่อ แม่ ฉัน นาย เดเร็ก โรส ต้องลงไปข้างล่างพร้อมหน่วยโจมตี พวกเราอาจต้องแยกกันทีละคนสองคน แต่ที่แน่ๆ ฉันกับแม่ต้องไปถึงท้องพระโรงและฉันต้องขึ้นนั่งบนบัลลังก์ห้วงสมุทร เพื่อรับบททดสอบสุดท้ายจากท่านเมอลัส เสียงของสาวน้อยตรงประโยคสุดท้ายสั่นด้วยแรงกดดัน ไม่มีใครรู้ว่าบททดสอบสุดท้ายก่อนขึ้นเป็นองค์ราณีคืออะไร เธอลองถามแม่และคุณย่าทวดดูแล้ว ทั้งสองก็ไม่ยอมบอกอะไร บอกเพียงว่า เมื่อถึงเวลาแล้วจะรู้เอง

                บททดสอบนั่นเป็นอย่างไรครับคุณป้า เซดริกหันไปถามลูเซีย ด้วยคำถามที่อัลเคยถามไปแล้ว และคำตอบของลูเซียก็ออกมาอย่างที่อัลเคยได้ยิน

                มันเป็นทั้งบททดสอบที่ยากที่สุดและง่ายที่สุด คนที่ไม่ผ่านบททดสอบนี้จะไม่มีวันผ่านอีกเลยตลอดชีวิตเสียงเสนาะของลูเซียตอบ ดวงตาสีน้ำเงินปรายมองลูกสาวที่กำลังเม้มปากแน่น

                บททดสอบที่ยากที่สุดและง่ายที่สุด

อัลทวนคำของมารดาในใจ นึกสงสัยว่ามันคือบททดสอบอะไรกัน ก่อนที่คำเปรยของเซดริกจะฉุดเธอจากห้วงความคิดนี้ ไปกังวัลกับอีกเรื่องหนึ่งแทน

แล้วนี่เดเร็กรู้แผนแล้วสินะเสียงนุ่มถามซื่อๆ ไม่รู้เลยว่าคำถามตนไปแทงใจคนฟังบางคนที่บัดนี้แสร้งทำเป็นจ้องแผนที่ตาแป๋ว คนตอบคำถามเลยต้องเป็นอีกคนหนึ่งแทน

จ้ะรู้แล้ว ป้าบอกเขาไปแล้ว เขาก็บอกว่าแผนตรงไปตรงมาดีแล้วก็ปรับเปลี่ยนง่าย เหมาะแล้วลูเซียตอบเซดริก สองมือม้วนแผนที่สองแผ่นเก็บเข้าที่ ทำเอาอัลเอามือออกแทบไม่ทัน

แม่คะหนูยังดูแผนที่ไม่เสร็จเลยอัลประท้วง ยื้อแผนที่ที่กำลังดูอยู่ออกจากมือนวล

ลูกดูมันมาตั้งหลายนาทีแล้วนะอัล หลายรอบแล้วด้วย ตาเราอยู่กับแผนที่แต่ใจเราน่ะอยู่ไหน ถ้อยใจเรียบรื่น แทงใจสาวน้อยจนไม่อาจเถียงได้ เธอจึงได้แต่ก้มหน้าต่ำ อาการนั้นทำให้เซดริกรู้ว่าระหว่างพี่สาวที่รักกับบรรพบุรุษที่เคารพต้องเกิดอะไรบางอย่างขึ้นแน่

เกิดอะไรขึ้นหรือครับ

ตั้งแต่คุยเรื่องแผน เดเร็กก็ยังไม่ปริปากพูดอะไรกับอัลเลยจ้ะ เขาเอาแต่ออกไปข้างนอก แล้วพออัลชวนคุยก็พูดแค่อืมๆ เขาคงโกรธที่อัลคิดแผนเสี่ยงๆ อย่างนี้องค์ราณีกล่าวอย่างเศร้าใจ ทำไมต้องมาผิดใจกันตอนนี้ด้วยนะ

ไม่เป็นไรหรอกค่ะแม่ หนูไม่เป็นอะไรหรอก อัลพูดกับแม่ แต่เหมือนย้ำให้ตนเองเป็นอย่างนั้น

 
                                                                            .............................................

ไร้ซึ่งแสงจันทร์ในคืนเดือนดับ มีเพียงดารกะที่พร่ายพรางแสงอวดโฉม ทว่าเมฆาก้อนใหญ่บนท้องฟ้าก็คอยมาบดบังความงดงามของมัน

เรือยอร์ตลำหนึ่งแล่นฝ่าความมืดยามราตรีตรงไปยังจุดที่เมืองริเวเทียจมอยู่ ทุกคนในเรือต่างอยู่ในความสงบ บ้างก็ติดต่อกับคนของตน อย่างเช่น โรสที่กำลังคุยกับหัวหน้าโจมตีที่บัดนี้ไปประจำจุดตรงริเวเทียเรียบร้อย และเซดริกที่พยายามติดต่อสายข่าวของตนทุกระยะ

ส่วนคนอื่นก็นั่งตามมุมของเรือกับครอบครัว เช่นแคสซานดร้าและเบียทริก แต่ก็มีบางคนก็แยกตัวไปยืนคนเดียวตรงกาบเรือขวา

อัลเหล่ตามองชายหนุ่มผู้ยืนโดดเดี่ยว ก่อนผละออกจากวงสนทนาของพ่อ แม่และน้าในห้องคนขับเรือ ร่างเพรียวจดเท้าเข้าหาร่างสูง

เดเร็ก เสียงใสเรียกหาชื่อของเขา แต่เสี้ยวหน้าขาวก็ยังคงนิ่งเฉยเฉกเช่นดวงตาสีเงินที่เงียบสงบ

ไม่คิดจะคุยกับฉันสักหน่อยเหรอ อัลทำเสียงอ้อน เธอเอนตัวไปข้างหน้า พลางยื่นหน้าเข้าหาชายหนุ่ม ดวงตาสีเพลิงกะพริบปริบท่ามกลางความเงียบ และในที่สุดคนปากหนักก็เปิดปากพูด

มีอะไร จะขอคำแนะนำจากฉันอีกเหรอ ฉันบอกลูเซียไปหมดแล้ว เดเร็กกล่าวด้วยเสียงเย็นยะเยือก ทำให้คนฟังรู้ว่าเขาคงยังโกรธไม่หายที่ดื้อรั้นใช้แผนการนี้จนได้

ไม่ได้มาขอคำแนะนำ แต่มาขอกำลังใจได้ไหมล่ะ อัลหมุนตัวยืนมองออกไปนอกเรือ เธอกอดอกตอนที่ข้างเดเร็ก พร้อมกับสะบัดหน้าเชอะมองไปหาดาวเหนือบนท้องฟ้า ไม่รู้ว่าคนแถวนี้จะมีให้หรือเปล่า

กระนั้นเจ้าของกำลังใจก็ยังทำหูทวนลม ปากบางยังพร่ำไปอีกเรื่อง

แผนการนี้มันเสี่ยงมาก มั่นใจมากเลยนะเธอน่ะที่ใช้แผนนี้ ไม่รู้เลยว่าเราจะรอดกลับมากันหรือเปล่าเขาพูดพร้อมกับเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงด้วยท่วงท่าสบายๆ

รอดสิ!” เจ้าหญิงแห่งริเวเทียรีบโต้กลับ เธอยืนเท้าสะเอวจ้องหน้าชายหนุ่มที่เลิกคิ้วสูง

นี่ก็มั่นใจเกินไป เราคนใดคนหนึ่งอาจจะตายก็ได้ คำดุว่า

เดเร็ก! เจ้ามังกรบ้า!” อัลแว้ด เอามือตีต้นแขนหนาของชายหนุ่ม ลืมสิ้นว่าเขากำลังโกรธเธอและเธอกำลังง้อเขา เธอรู้แต่เกลียดคำว่า...ตาย ที่หลุดจากปากเขา เกลียดการมองโลกในแง่ร้ายเกินไปของเขา เกลียดที่เขาไม่ชอบมองความหวังที่มีอยู่ ณ สุดปลายทาง

ทั้งๆ ที่เธอเห็นแสงสว่างเจิดจ้าอยู่ตรงปลายทางที่เขาและเธอกำลังเดินไปแท้ๆ

เธอทำให้ฉันลำบากชายหนุ่มยังพูดต่อด้วยใบหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่รู้สึกถึงแรงตีที่ต้นแขนเลย แต่พออัลเริ่มเมื่อยจากการใช้มือขวาและคิดจะใช้มือซ้ายฟาดแทน มือหนาก็ฉวยไว้ทัน

ปล่อย!” เจ้าหญิงน้อยออกคำสั่ง สะบัดมือเร่าๆ ให้หลุดจากการเกาะกุม

ดื้อก็เท่านั้นแถมยังกะโปโล เจ้าหญิงแห่งริเวเทียนี่มีอะไรดีนะถึงได้มีคนพากันรักดวงตาสีเงินอาทรเบือนมาบรรจบกับดวงตาสีแดงดื้อรั้น มือหนาที่ล้วงในกระเป๋ากางเกงเผยออกมาพร้อมกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงิน และเมื่อเดเร็กใช้นิ้วเปิดฝามันออก แหวนทองคำขาวฝังทับทิมก็ปรากฏโฉม

เธอรู้ไหมว่าฉันต้องไปเร่งเขาแทบตายกว่าจะได้มา ดีนะตอนที่ฉันไปเร่งมันใกล้เสร็จแล้ว รอยยิ้มกลั้นหัวเราะจุดที่ปากน่ามองของคนพูด ดวงตาคู่คมทอดมองดวงหน้าหวานที่บัดนี้ออกอาการเหวอสุดๆ

นะ นี่อะไร สติสาวน้อยเริ่มหลุด ร่างกายแข็งทื่อโดยพลัน

แหวนหมั้น จำได้ไหมว่าฉันบอกว่าจะหามาให้ทีหลัง ไหนดูสิพอดีไหม ชายหนุ่มใส่แหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของหญิงสาว ทับทิมเม็ดงามสะท้อนบนแก้วตาสีเพลิง อัลค่อยๆ เอามือออกจากอุ้งมือใหญ่ นิ้วโป้งขวาของเธอไล้หัวแหวนเบาๆ

เป็นไง

หลวมไปนิด แต่คงไม่หลุดหรอก เสียงสั่นเครือว่า ดวงตาสีแดงสบประสานกับดวงตาสีเงิน นึกออกแล้วว่าวันนี้เขาออกไปแต่เช้าเพื่อทำอะไร ขอบคุณนะ ฉันจะรักษาอย่างดี

ฉันกะขนาดเอา ไม่ได้เอาเธอไปวัดด้วย ไว้ค่อยไปแก้ทีหลังนะ

อืม นายไปสั่งไว้ตอนที่ขอติดรถไปตลาดกับแม่ตั้งแต่มาอควารีนวันแรกๆ ใช่ไหม อัลอมยิ้ม น้ำตาแห่งความสุขคลอหน่วย พอเห็นชายหนุ่มพยักหน้ายอมรับ น้ำตาไข่มุกก็ร่วงเผาะจนชายหนุ่มต้องยกมือมารองพลางใช้มืออีกข้างเช็ดน้ำที่ดวงตาให้

อัลหัวเราะคิกคัก แต่แล้วเธอก็คิดอะไรได้จึงรีบจับมือสองข้างของชายหนุ่มลง

งั้นนายก็ไม่ได้โกรธฉันดวงตาคู่โตกะพริบปริบ

ก็โกรธนิดหน่อยที่เธอดื้อ แต่ว่าก็ภูมิใจที่เธอเติบโตเป็นนักวางแผนที่ดีและกล้าหาญมากสมสายเลือดกัวมาริแนร์ เสียงนุ่มว่า

งั้นที่นายไม่พูดกับฉัน อัลเงียบไปพักหนึ่ง นายแกล้งฉันใช่ไหม!”

ให้มันรู้ซะบ้างว่า ใครไม่คุย แล้วใครจะเดือดร้อนกันแน่ดวงตาสีเงินพราวแสง ทว่าดวงตาสีเพลิงกลับมีความโกรธพุ่งเป็นริ้ว มือเล็กจิกเล็บลงที่มือหนา และการประทุษร้ายนี้คงไม่จบลงง่ายๆ ถ้าเสียงโซฟอสไม่ดังขัด

นี่คู่รักตรงนั้นเลิกหวานได้แล้วชายผมดำผู้ครองดวงตาแห่งทิวาสืบเท้ามาใกล้ ทำเอาอัลปล่อยมือเดเร็กไม่ทัน ทิ้งให้ชายคนโดนทำร้ายยืนดูรอยเล็บบนหลังมือ โดยมีสายตาล้อเลียนจากจอมเวทอัคคีที่ทำให้อัลและเดเร็กกระอักกระอ่วมใจเล็กน้อย

เราถึงริเวเทียแล้วและเรามีปัญหานิดหน่อย โซฟอสชี้นิ้วโป้งข้ามบ่า อัลจึงรีบเขย่งตัวมองพบว่าเพื่อนสาวกำลังสั่งการกับหัวหน้าหน่วยของเซเลสหน้าเครียดและถัดออกไปมีกองเรือลอยอยู่ และมันมีจำนวนมากกว่ากองเรือของเธอ

                ในที่สุดลางสังหรณ์ของเธอก็เป็นจริง การปะทะไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

เซรีนก็อยู่ที่นี่ด้วย โซฟอสกล่าวพร้อมทอดถอนใจ

 
                                                                                ......................................

นัยน์ตาสีสมุทรสองคู่เพ่งมองร่างระหงของพี่สาวที่ยืนอยู่บนเรืออีกลำ ณ ฝั่งตรงข้าม สายลมฟัดกระพือพาเส้นผมของพวกเขาพลิ้วสะบัด ความเครียดเริ่มโรยตัวลงมาพร้อมกับความเงียบที่ก่อตัว แม้ในบริเวณนั้นมีผู้คนอยู่เป็นจำนวนมาก แต่บรรยากาศกลับเงียบสงัด

ลูเซียเบือนหน้าสบดวงหน้าของน้องชาย  สตีฟช่วยพี่หน่อย พี่จะขอพูดกับเซรีน

สิ้นคำสตีฟก็เหยียดมืออออกข้างตัว ลมหนาวก็พัดกระโชกในฤดูสารท เกล็ดหิมะจากฝ่ามือของชายผมเทารวมตัวกันที่ผืนน้ำแปรเปลี่ยนผืนวารีที่กำลังเคลื่อนกายให้หยุดนิ่ง เมื่อลมหนาวจากไปก็เหลือเพียงพื้นน้ำแข็งบนผืนน้ำที่รอให้เหยียบเดินเท่านั้น

ร่างระหงของลูเซียหย่อนตัวลงมาก้าวเดินบนพื้นน้ำแข็ง มือของเธอประสานที่หน้าตักขณะเคลื่อนตัวเข้าหาเซรีนที่ลงมาจากเรือเช่นกัน

สวัสดีน้องสาวของข้าเซรีนเป็นฝ่ายทักทายก่อน หล่อนยกมือเท้าสะเอว ทอดสายตามองน้องสาวตามสายเลือด

สวัสดีท่านพี่หญิงเซรีน ลูเซียทักทาย ก่อนเชิดหน้าขึ้น เราจะหลีกเลี่ยงการปะทะไม่ได้หรือ

ไม่ ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าได้เมืองริเวเทียไปง่ายๆ หรอก เซรีนสยายยิ้ม วันนี้ ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องจากไปตลอดกาล ไม่เจ้าก็ข้า อเวเจอรีน!”

สิ้นเสียง มือขวาของเซรีนก็ปรากฏง้าวคู่ใจ หญิงสาวตั้งท่าเตรียมจัดการน้องสาวร่วมสายโลหิต

นี่เป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายแล้วสินะ คงเป็นครั้งสุดท้ายที่ข้าจะทำความเคารพท่านในฐานะพี่สาวเช่นกันลูเซียหลับตาลง หล่อนผายมือออกเรียกตรีศูลวารีออกมา พลันมือเรียวก็คว้ามันไว้ให้มั่น

ดวงตาสีน้ำเงินลืมขึ้นสบประสานกับดวงตาสีมรกต

งั้นเรามาเริ่มกันเถอะ ทันใดนั้นตรีศูลก็กระทุ้งแผ่นน้ำแข็งจนปริร้าวและแตกลามรอบตัวของเธอและเซรีน น้ำแข็งสีขาวค่อยๆ แตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ยังผลให้ร่างระหงสองร่างจมลงสู่วารีสีน้ำเงิน เป็นการเปิดสัญญาณการต่อสู้ครั้งสุดท้าย!

                                                                   ....................................................

 

ทุกคนมารวมตัวกันตรงนี้ เบียทริกตะโกนเรียกคนในเรือให้มาอยู่ในรัศมีเวทรูน หญิงสาวเอามือแตะตัวสตีฟ พยายามเรียนรู้พลังพิเศษของภูติในตัวเขา ก่อนจะเค้นพลังเวทออกมาและใช้เวทรูนสามบทติดกัน

เบียทริกวาดนิ้วเป็นรูปคล้ายตัวอักษร R (Raidho) รูนแห่งการเดินทาง เพื่ออวยพรให้ทุกคนเดินทางโดยปลอดภัย ก่อนจะวาดนิ้วอีกครั้งV คว่ำ มันคือ อูรุศ (ūruz) รูนแห่งพลังอำนาจ และแล้วเธอก็ผสมเวทรูนอูรุศกับรูนเกโบ (gebō) รูนแห่งการให้ โดยเธอวาดมันอย่างรวดเร็วเป็นตัวอักษรคล้ายตัว X เพื่อถ่ายพลังภูติสมุทรในตัวสตีฟให้คนที่จะลงไป

อักษรรูนทั้งสามฝังลงไปในอกของเซดริก โรซาเลีย เดเร็ก โซฟอส ความจริงแล้วถ้าไม่มีเบียทริก สตีฟต้องตั้งสมาธิถ่ายทอดพลังนี้ให้แทน แต่มันกินเวลามากกว่าจะแยกพลังภูติออกจากพลังเวทธาตุของตนได้ เวทรูนจึงเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าในกรณีที่ต้องการความรวดเร็ว

ทันทีที่ร่ายเวทรูนเสร็จเบียทริกก็ทรุดตัวลงกับพื้น สตีฟและแคสซานดร้าช่วยประคองร่างอ่อนแรงไว้ เวทรูนยิ่งใช้กับคนมากเท่าไร ยิ่งกินทั้งแรงกายและพลังเวทผู้ร่ายเท่านั้น

เปลือกตาของเบียทริกเริ่มปรือลงคล้ายจะปิดทุกครา แต่เธอพยายามฝืนไว้เต็มกำลัง

อย่าให้น้องหลับนะพี่หญิง ไม่งั้นทุกคน...แคสซานดร้าลูบหัวน้องสาวที่มีสภาพอ่อนแรงเต็มแก่ ในขณะที่สตีฟทะยานออกไปรับมือทหารของเซรีนที่พุ่งเข้ามา

พี่เข้าใจ รีบไปได้แล้วทุกคน ก่อนที่เบียทริกจะทนไม่ไหว!” แคสซานดร้าออกคำสั่งเร่งอัลและทุกคนลงไปสู่เมืองริเวเทีย ยังผลให้คนที่ได้รับหน้าที่ลงสู่อาณาจักรอันหลับใหลพากันกระโจนลงสู่มหาสมุทร เสียงตูมจากการที่ร่างคนห้าร่างกระแทกกับสายน้ำดังขึ้นชั่วอึดใจ ขณะที่เสียงโครมครามจากการปะทะของทั้งสองฝ่ายคงจะดำเนินไปอีกเนิ่นนาน

แคสซานดร้าร่ายมนตร์เรียกโล่เพลิงมาป้องกันร่างอ่อนแรงของน้องสาวและตัวเอง ก่อนจะเบือนดวงตาไปมองคนรักที่กำลังโรมรันกับมือขวาของเซรีน ร่างหนาของสตีฟหลบพลังทำลายล้างของเวทรูนได้อย่าเฉียดฉิวเกือบทุกครั้ง ดูท่าอีกฝ่ายจะเชี่ยวชาญการใช้เวทรูนอย่างที่เบียทริกกล่าวไว้จริงๆ เพราะยิ่งต่อสู้ เขายิ่งผสานเวทรูนในการโจมตีมากขึ้นทุกครั้ง ส่วนชายผมเทาก็ต้องงัดเวทน้ำแข็งออกมาจนเรือที่ยืนอยู่แทบจะกลายเป็นทุ่งน้ำแข็งไปเสียแล้ว

แคสระวัง!” สตีฟหันมาร้องบอกหญิงสาว จังหวะเดียวกับเวททำลายของกราเคนพุ่งมา

หันมาทำร้ายน้องสาวเธอตรงๆ เลยหรือ ใครจะไปยอมกัน

แคสซานดร้าหรี่ตา ยกแขนเหนือศีรษะพร้อมปากอิ่มที่ขยับร่ายเวท บัดดลฝูงผีเสื้ออัคคีก็ตรงเข้ามาก่อตัวเป็นกำแพงกันเวททำลายอีกชั้น พวกมันมีจำนวนมากจนดวงตาคู่คมของแคสซานดร้ามองไม่เห็นภาพเบื้องหน้า มีเพียงลมเหมันต์เท่านั้นที่โหมกระโชกดุจบอกความกริ้วโกรธของบุรุษผมเทา วินาทีต่อมาฝูงฝีมือก็สลายไปพร้อมกับเวทรูนทำลาย เผยภาพการต่อสู้กลับมาในคลองสายตาของแคสซานดร้าอีกครั้ง

ร่วมกันใช้เวทของสองคนเพื่อทำลายเวทรูนของผมนี่ไม่เลวเลยนะครับ กราเคนกล่าวชื่มชม ดวงตาสีเขียวของเขาทอประกายรับโล่เพลิงของแคสซานดร้า ก่อนเหล่ตาอีกข้างมามองบุรุษคู่ต่อสู้

ถ้าอยากให้เรื่องนี้จบง่ายๆ ก็ให้ผมจัดการน้องภรรยาคุณเลยไม่ดีกว่าหรือครับว่าพลางทอดสายตามองเบียทริกที่พยายามฝืนตามองมาทางเขา ดวงตาสีชมพูคู่นั้นไม่หวั่นเกรงชายหนุ่มเลย แม้หล่อนจะรู้ตัวว่าบัดนี้ตนนั้นอ่อนแรงและไม่มีทางสู้เขาได้

ใครจะให้แกทำ สตีฟกัดฟัน ลมหนาวรอบกายเขาบ้าคลั่งจนก่อตัวเป็นพายุ ดาบเซเบอร์ในมือหนาขยับจัดทางโจมตีในบัดดล

ใช้เวทรูนติดกันสามบทและใช้กับคนตั้งสี่คน สิ้นคิดมากเชียวครับ เสียงเข้มของจอมเวทพสุธาบรรยาย ถึงผมไม่จัดการคุณ คุณจะทนได้อีกเท่าไรเชียวครับ

เบียทริกขยับกาย ใช้มือรั้งแขนพี่สาวเพื่อชันกายนั่ง พร้อมใช้ดวงตาสีชมพูประสานกับดวงตาสีเขียว ก่อนจะเอ่ยกับศัตรูอย่างไม่หวั่นเกรง

มันก็นานพอที่จะให้พวกเขากลับมาก็แล้วกันค่ะ!”

งั้นหรือครับ งั้นผมเองก็มีเวลาที่จะเล่นกับพวกคุณอีกมากทีเดียว เพราะตอนนี้ท่านเซรีนปล่อยไฮดาซิสออกมาเที่ยวเล่นแถวนี้ เท่านี้ ท่านก็คงมีกำลังคอยช่วยเยอะแล้ว มือหนาเรียกพลองคู่จากมนตราเวพาน่าออกมา งั้นมาเอาจริงกันเถอะครับ
                สิ้นคำร่างสูงสองร่างก็เข้าปะทะกันท่ามกลางวายุเหมันต์ที่โหมกระหน่ำ แสงสีทองของเวทรูนกระจ่างเป็นระยะ สลับกับเสียงฟาดฟันของคมดาบน้ำแข็งและพลองเหล็ก ทั้งคู่หาจังหวะที่อีกฝ่ายเผลอ และในที่สุดจังหวะนั้นก็มาถึง เมื่อกราเคนวาดตัวอักษรรูนรูปตัว
H อีกครั้ง ร่างกายของเขาก็ชะงักไปชั่วขณะ สตีฟไม่รอช้ารีบลงดาบยังร่างนั้นทันที คมดาบเฉือดเนื้อที่หัวไหล่ของจอมเวทพสุธาจนเลือดไหลริน

กราเคนกระโดดถอยห่าง ก่อนฉีกแขนเสื้อมาพันหัวไหล่ไว้ ขายาวของเขาสั่นน้อยๆ อย่างที่ถ้าไม่สังเกตก็จะไม่เห็นเลย

เบียทริกมองอาการชะงักของศัตรูออก ที่ร่างกายเขาสั่นไม่ใช่เพราะกลัว  ผู้ใช้เวทเดียวกันย่อมดูออกว่าร่างกายของชายผมม่วงกำลังถึงขีดสุด เวทรูนที่ใช้อย่างต่อเนื่องและการออกแรงขนาดนั้น ไม่สิมันต้องมีอีกเรื่องร่วมแน่

คุณใช้เวทเดียวกับที่ฉันใช้กับพวกเด็กๆ เมื่อครู่ใช่ไหม!” เบียทริกตาโต นึกถึงเวทสามบทที่เธอร่ายให้พวกเซดริกก่อนจะลงน้ำไป ถ้าเขาใช้จริง ร่างกายเขาจะรับภาระมาก เพราะรูนที่ฝังในตัวคนคนนั้นจะดูดพลังเวทของเขาไปเรื่อยๆ

ใช้กับแค่ไอโซพีเทสคนเดียวแล้วก็ไฮดาซิส ผมอาการไม่หนักเท่าคุณหรอก อย่ามาห่วงศัตรูเลยครับ คุณเบียทริก เบเนลัสกราเคนสะบัดหน้า พลางคิดต่อในใจ

เพราะว่านี่เป็นเดิมพันครั้งสุดท้ายของเขา

เบียทริกยกมือสั่นระริกป้องปาก ดวงตาคู่โตสีชมพูเบิกกว้าง มองภาพชายผมม่วงที่พึมพำเรียกโล่หินมาป้องกันตัวจากลำแสงน้ำแข็งของสตีฟ ขณะที่มองร่างกายของหญิงสาวสั่นเทา ด้วยสิ่งที่ประมวลจากสมองนั้น บอกเธอเป็นเสียงเดียวว่า ทั้งแววตาเพิกเฉยของเขาและทั้งการที่ชายคนนี้สู้แบบทุ่มสุดตัวโดยไม่สนตัวเองขนาดนี้ คนคนนี้ คือ คนที่เตรียมใจมาตาย

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตเธอที่ได้เห็นสภาพของคนในช่วงเวลานี้...

ทำไม เบียทริกปากคอสั่น เธอยืดมือกำต้นแขนพี่สาวคนเดียวไว้แน่นจนดวงตาสีเพลิงต้องหันมอง

เบียทริก แคสซานดร้าเรียกชื่อหล่อน ดวงตาสีเพลิงเบิกกว้างด้วยแรงบีบของน้องสาว หูเงี่ยฟังคำพูดต่อไปของน้องสาวอย่างเศร้าจับจิต

ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงไม่รักตัวเองขนาดนี้


                                                                    ............................................

 

การต่อสู้ครั้งนี้ต้องแข่งกับเวลา ก่อนที่อาจารย์เบียทริกจะทนไม่ไหว

อัลคิด ก่อนจะใช้สายน้ำพุ่งไปปะทะหน่วยโจมตีของเซรีน หางเธอเห็นน้ำวนจากฝีมือเซดริกกำลังเข้าโจมตีคู่ต่อสู้ ดูท่าน้องชายอัจฉริยะของเธอจะหาทางใช้เวทลมในน้ำได้อย่างคล่องแคล่วแล้ว พออัลเหลือบตาไปอีกข้างก็เห็นโรสใช้เถสวัลย์รัดตัวชายในชุดประดาน้ำ ก่อนหลบให้เดเร็กยิงลำแสงสีดำใส่คู่ต่อสู้อีกคน และรอบกายเธอนั้นก็ล้อมด้วยหน่วยโจมตีของเซเลสอีกที กระนั้นยังว่ายลงไปลึกเท่าไร จำนวนคนของหน่วยโจมตีที่ติดพันกับการสู้จนออกห่างพวกเธอก็มีมากเท่านั้น

ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีนะ โซฟอสที่ว่ายน้ำมานำมาตลอดกล่าว ดวงตาแห่งทิวาเปล่งแสงสว่าง มอบแสงชี้นำทางแก่ทุกคน ถ้าเราหลบศัตรูไปเรื่อยๆ และลงไปยังเมืองโดยไม่เสียกำลังพลโดยเปล่าประโยชน์ ทุกอย่างคงจบด้วยดี

แขนขวาของโซฟอสเหยียดออก บังเกิดอณูแสงวิ่งวนรอบดวงตาแห่งทิวาบนหลังมือ ก่อนรวมตัวกันเป็นลำแสงแหวกสายน้ำตรงไปโจมตีกลุ่มศัตรูที่กำลังว่ายมา

คงต้องภาวนาให้เป็นอย่างนั้นแหละค่ะอัลที่มองพ่อของตนจัดการศัตรูง่ายๆ เธอรู้สึกอึ้งเล็กน้อย ตั้งแต่พ่อเผยตัวออกมาว่า เป็นผู้ครองดวงตาแห่งทิวา เธอก็เห็นเขาใช้แต่ด้านป้องกันอย่างเดียว ไม่คิดว่าพอใช้โจมตีก็มีอานุภาพไม่แพ้กันทีเดียว

พ่อไม่ค่อยชอบโจมตีใคร โซฟอสกล่าวเหมือนรู้ว่าลูกคิดอะไรอยู่ พ่อคิดว่าชีวิตพ่อไม่ได้อยู่เพื่อทำร้ายใคร แต่พ่ออยู่เพื่อปกป้องคนที่พ่อรัก แต่ถ้าปกป้องอย่างเดียวมันไม่พอ บางครั้งพ่อก็ต้องทำในสิ่งที่พ่อไม่ชอบบ้าง

เพราะพ่อเป็นอย่างนั้น แม่ถึงเลือกพ่อไงคะ พ่อทำให้แม่รู้สึกอบอุ่นใจ เอ๊ะ แล้วแม่อยู่ไหนละคะเจ้าหล่อนสอดส่ายสายตาหามารดาที่ยังไม่เห็นตัวเลย ตั้งแต่ลงน้ำมา จนเธอชักเริ่มเป็นห่วง

คงจะสู้อยู่กับเซรีน โซฟอสวิเคราะห์ ทันใดนั้นกระแสน้ำรอบกายพวกเขาก็เคลื่อนที่รุนแรง เหมือนมีบางสิ่งบางอย่างที่ใหญ่มากว่ายเข้ามาหา เขาว่ายน้ำมาอยู่ตรงหน้าลูก เหยียดมือไปข้างหน้าและร่ายเวทเรียกบาเรียแสงมาป้องกันทุกคนให้พ้นจากสิ่งที่เข้ามา ซึ่งเขาคิดว่าเจ้าสิ่งที่กำลังว่ายเข้ามามันต้องไม่ใช่สิ่งที่มาอย่างเป็นมิตรแน่

พวกเซดริก โรสและเดเร็กที่ว่ายตามมาพากันหยุดชะงัก เมื่อสีหน้าเคร่งเครียดของโซฟอส ผู้กำลังจ้องตรงไปยังความมืดล้ำลึกแห่งห้วงสมุทร

มือหนาของโซฟอสยกสูงเหนือหัว พร้อมกับบาเรียแสงที่ทวีความแข็งแกร่งขึ้นตามลำดับ พลันเสียงนุ่มของจอมเวทอัคคีก็ทอดทำนอง

ทุกคนหลบอยู่หลังบาเรียไว้นะ ฉันสังหรณ์ว่ามันต้องไม่ใช่สิ่งที่ดีแน่

                                                                ..........................................................................

               
       สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน ปิดเทอมเป็นไงบ้างคะ สนุกไหม ตัวเราก็ใกล้เปิดเทอมแล้วเร็วมากเลย เหมือนกับนิยายเรื่องนี้ที่ใกล้จะจบลงแล้ว รู้สึกใจหายอย่างไรชอบกล แม้ว่าจะมีรุ่นลูกต่อก็เถอะค่ะ แต่ก็นะเพราะเราผูกพันกับตัวละครรุ่นก่อนมากกว่านี่นา

มาคุยกันเถอะค่ะ

    ความคิดเห็นที่ 905 ~soul~ : ตอนต่อสู้มาถึงแล้วค่ะ จะต่อสู้จนสายน้ำสั่นสะเทือนขนาดไหน ต้องไปดูต่อตอนหน้าเลย
      ความคิดเห็นที่ 906 pnano : ถึงตอนบู๊ล้างผลาญแล้วค่ะ
        ความคิดเห็นที่ 907 แมวคุง : คิดถึงแมวคุงจังเลย ตอนนี้เดเร็กน่ารักไหมละ แกล้งอัลซะ แสบจริงๆ พระเอกภาคหน้าเขาเป็นคนสุภาพ ยิ้มง่าย เลยทำให้นางเอกได้ใจใช้เขาใหญ่เลย -*- อควาเอ๋ย ได้นิสัยใครมาเนี่ย
       ความคิดเห็นที่ 909 brigitte-pat : มีแต่คนชอบอัลแกล้งเดเร็ก ไม่รู้มีใครชอบเดเร็กแกล้งอัลบ้างหรือเปล่า 55+

 ความคิดเห็นที่ 910 PRanG Thai Circle : มาอีกคนแล้ว ผู้สนับการแกล้งเดเร็กแห่งปี 55+

ความคิดเห็นที่ 911 ICE : แหมเธอตอนนี้เดเร็กก็เอาคืนอัลแล้วไง ชอบไหม 55

ความคิดเห็นที่ 912 alittledog : อัลคงไม่ค่อยกล้าแล้วค่ะ เดี๋ยวมังกรงอนไม่พูดด้วยขึ้นมา เหงาหูแย่เลย (อัล: ไว้โอกาสเหมาะแกล้งใหม่)

ความคิดเห็นที่ 913 nook : เรื่องราวกำลังเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ค่า
ความคิดเห็นที่ 914 อัคนิรันดร์ : น้องไคว์ทพูดเถอะค่ะ เดเร็กเอ๋ยมีแฟนเด็กต้องทำใจ 55+
ความคิดเห็นที่ 917 ภัททา : คึๆ เรื่องราวกำลังน่าติดตามเนอะ
ความคิดเห็นที่ 919 ^นักอ่าน^ : มาอัพให้แล้วค่า ^ ^

พบกันใหม่น้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

1,838 ความคิดเห็น

  1. #931 solon (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2553 / 09:55
    สนุกมากเลยอ่ะครับ มาต่อเร็ว ๆ อีกนะ
    #931
    0
  2. #927 อัคนิรันดร์ (@quietear) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 23:41
    ก็เอาตัวละครภาคเก่ามาเด่นบ้างตอนสองตอนในภาคใหม่ได้นี่คะ
    ..............
    คิกๆๆ   หวานพอประมาณ
    #927
    0
  3. #925 ~SOUL~ (@haruhi1) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 09:34
    ว้าว ทำไมรู้สึกว้า ตอนนี้เดเร็กน่ารัก ( น่าฆ่า ) อะไรอย่างนี้นะ
    #925
    0
  4. #924 alittledog (@alittledog) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 19:13
    คงเหงาหูจริงๆใช่ไหมเนี้ยหนูอัล วางแผนไปใจลอยไป
    หวานนิดๆ ไม่เป็นภัย ไม่หวานจนเกินไปขนาดมดมา อิอิ
    #924
    0
  5. #923 pnano (@pnano) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 18:05
     สนุกมากกกกกก
    #923
    0
  6. #922 PRanG Thai Circle (@mapringgang) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 16:23
     อ๊ายๆๆๆ
    เดเร็ก น่ารักมากมาย
    อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆจัง
    #922
    0
  7. #921 แมวคุง (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 13:34
    อ๊ายยยยยยย เดเร็กน่ารักเกินไปแล้วววว >/////////<

    อัลน้อยถึงกับแข็งทื่อ ห้าห้าห้า



    สงสารกราเคนอ่ะ เมื่อไรเซรีนถึงจะคิดได้ซักทีน้า



    อ่านตอนนี้แล้วแอบจิ้นอยากให้เบียทริกคู่กับกราเคน คงสนุกพิลึก =w=



    กำลังมันส์เลย อยากอ่านต่อแล้วค่า >___<



    ขอโบนัสอัพครั้งละสองตอนมิได้เหรอคะ ไม่จุใจ T^T



    เดี๋ยวใกล้จะสอบแล้วด้วยง่ะ เดือนนึงเต็ม T__T อดเข้ามาอ่านอีกแว้วว
    #921
    0
  8. #920 Ciara (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 13:27
    อ๊ายๆๆๆๆ แหวนหมั้นๆๆๆ อยากอ่านต่อแล้ว รีบมาอัพนะคะๆๆๆ >_
    #920
    0